INTERSTELLAR
Sanırım ilk yayın için fazla teknolojik bir film seçtim hele ki benim gibi teknoloji özürlü biri için , ama artık filmler hakkındaki düşüncelerimi yazıcam düzgünce toplıcam dediğim an izlediğim film buydu , ben de bu riski aldım, ayrıca teknolojik olmasam da bu bilim kurgu sevdiğim gerçeğini değiştirmiyor :))
İzlemeyenler için uyarı,okumaya başlanmadan bilmelisiniz ki bolca spoiler var
Karşımızda genel anlamda bir Nolan filmi var ama bu sefer bilim kurgu yönü biraz daha fazla kendini belli eden bi Nolan filmi, düşünme kapasitelerinizi ne kadar zorlayacağınızı siz düşünün. Filmde normalde pilot olan (hem de uzay araçları için) şu an bir çiftçi olan Cooper dünyanın sonunun gelmesinin fark edilmesi ve Nasa tarafından yaşam olma ihtimali oluğu düşünülen üç gezegene gidip yaşam olma ihtimaline bakıp dünyadaki kalan insanları oraya getirerek dünyayı kurtarmayı, ama bu sırada iki çocuğunu arkada bırakmasını ve yolculuğunu anlatmaktadır. Malesef bu herhangi bir yolculuk değil zaman kayması yüzünden çocuklarla geçireceği yıllara mal olacak bir yolculuktur. Sonrasında da bu sürecini izliyoruz.
Get İLKSEN YALÇINOĞLU’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Film birçok fizikçinin çok daha iyi bileceği görelik, izafiyet teorileri, kara delik gibi konuları içinde bulunduruyor. Bu yüzden fiziği sevmeyenlere sıkıcı mı? Hayır asla! Sadece onlar daha fazla derinlemesine inceleyip daha fazla doğruluk gerçeklik payını sorguluyor. Hangimiz kendi mesleğimizle ilgili filmi izlerken çok daha realistik yaklaşmıyoruz ki?Ben de çok bilmeyen biri olarak biraz okudum , kendi içinde normalde olmayacak,beklenmeyen bazı şeyleri atlamış ( kara deliğe girince incelip uzayıp atom parçalarına dönüşmemiz gerektiği , kara deliğin yakınında gökyüzünün yıldızlarla dolu görünemeyeceği vs ) ama genel olarak çoğu iyi fizikçilerin beğenisini ve takdirini almış bir film. Sonuçta burada bir bilim kurgu belgeseli değil filmi var, yani bir hayal gücü gerçeklik dışında bir şeylerin olması ve bazı şeylerin yontulması senaryo için uyumlandırılması gayet beklenen bir şey. Dediğim gibi filmi fizikçi hatta sayısalcı olmasanız bile izleyip beğenebilirsiniz.
Filmde bilimsellik kadar duygusallık da ön planda hatta yer yer daha ön planda diyebiliriz. Baba kız sevgisinin boyutlar arasından bile aktarılıp dünyayı kurtarmaya fırsat sağladığını gözlemliyoruz, genel olarak bilim kurgularda alışık olduğumuz dünyayı kurtaracak olan başrol erkek ve kadın arasındaki duygusal çekim değil de baba ve kız arasındaki o bağın ön panda olması filmi ayrı bir yere koyuyor, hatta öyle ki film boyu Cooper ve Brand’in arasında cinsel bir çekim bir etkileşim olmasını bekliyoruz (Brand’in başkasına aşık olarak yola çıktığını bilsek bile, hele kş sevdiği adamın bir hain oluğunu öğrendikten sonra kesin kesin aralarında bir şey olacak diye bekliyoruz )ama hayır film farklılığını koyuyor öyle olmuyor. Hatta Cooper : ‘Newton ‘ un üçüncü yasası birini arkanda bırakmadan bir yere gidemesin’ derken şaşırıyoruz.
Film duygusallığın yanında bize bolca heyecan sunuyor hele ki bir docking ( kenetlenme ) sahnesi var ki yüreğiniz ağzınızda izliyorsunuz. Yine Dr. Mann ve Cooper arasındaki kavga sahnesi, dağ sanılan dalga sahnesi ..(Off sahneyi düşündüm heyecanladım) Hepsi kalbiniz pır pır izlediğiniz sahnelerden. Ama bu sahnelerde heyecanınız 5 olacaksa bunu 25 yapan faktörün adı : Hans Zimmer . Bir soundtrack ne kadar güzel olabilirse o kadar iyi , o kadar duygu dolu o kadar sahne ile uyumlu. Sadece soundtrack inin yaşattığı hissi anlatmak için ayrı yazı yazabilirim. Heyecanı, umudu, özlemi , üzüntüyü her şeyi veriyor.
Oyunculuklardan bahsedecek olursak, Matthew Mcconaughey ilk karşımıza romantik komedilerle gelen adam gerçekten adım adım kendini büyüttü geliştirdi ya da gösterebildi. İyi bir performans sergiliyor, ağlarken çaresizken bunu veriyor, ama daha iyileri var mıdır olabilir miydi ya da olmuş muydu tabii ki evet. Anna Hathaway de de aynı durum var, The Princess Diaries’ deki kız şimdi çok özel farklı rollerle karşımızda, hele ki burdaki rol hiç kendisini yormayacak türden olunca her şey gayet iyi gitmiş. Ben Matt Damon ‘dan bahsetmek istiyorum .Aslında çok kısa süreli bulunuyor filmde fakat kötü-çaresiz adamı öyle iyi vermiş ki, hatta normalde pek kötü adam oynamayan Damon direk The Talented Mr. Ripley ‘deki Tom Ripley olarak aklıma geldi, aslında özel bir şey yok gibi fakat bilmiyorum soğukkanlılığı mı yoksa kötü olmasını beklememek mi onu birden iyi yapıyor..her ne ise iyi olmuş.tabii ki Murpy var, cast olarak çocuk, yetişkin ve yaşlı Murpy olarak iyi seçmişler hepsi birbirine benziyor, oyunculuklarına özellikle değinmeyeceğim hepsi ortalama bir oyunculukla işlerini yapıyorlar.
Tabi filmden genel bahsettik ama Nolan .. ondan ayrı bahsetmeden geçemeyiz, filmin genel kurgusu muhteşem, evet yukarda da değim gibi belki bazı kısımları bilimsel olarak uyumlu değil ama o kadar çok uyumlu nokta var ki, ve bunları o kadar anlayabileceğimiz bir görsel şölenle bize sunuyor ki, abartılmayan uzaysal robotlar ya da vardıkları gezegenler , kara delik hepsi öyle güzel bir görselle öyle bir sıralamayla verilmiş ki, Nolan filmlerini tek seferde anlamak gerçekten zor, çünkü bitmeyen bir görsellik kurgu senaryo yoğunluğu var. Üstelik senaryoda da parmağı var, ne diyebilirim ki, yaşayan efsane yönetmenlerden olma yolunda , bazılarına göre oldu.. daha çok filmini izlemek isteyeceğimiz kesinlikle ortada..
