Dziewczyna w ciemności
Anna Lyndsey
“ Dziewczyna w ciemności” to poruszający pamiętnik młodej kobiety uwięzionej w ciemnościach przez tajemniczą chorobę. Anna Lindsey (pseudonim pisarki) przez wiele lat pracowała w Londynie w służbie publicznej. Można by ją nazwać szczęściarą: lubiła swoją pracę, była ładna , inteligentna, miała fajną rodzinę, przyjaciół, szykowała się do ślubu z ukochanym mężczyzną. Pewnego dnia , kiedy siedziała przed monitorem komputera, zaczęła piec ją twarz. Od tej chwili jej życie zamieniło się w koszmar. Nietolerancja na światło objęła nie tylko światło sztuczne, ale i naturalne. Z upływem czasu ból stawał się coraz bardziej nieznośny (Anna porównywała go do ataku miotaczem ognia) i atakował coraz większe partie ciała. Nikt nie był w stanie jej pomóc. Anna została skazana na życie w absolutnych ciemnościach. W przejmujący, ale często i zabawny sposób opisuje swoje życie, coraz bardziej ograniczane i redukowane przez chorobę. Opowiada o zaciemnianiu pokoju, poszukiwaniu stroju, który nie przepuszcza najmniejszych promieni, grach, które sama wymyśla, a które muszą zastąpić jej dotychczasowe rozrywki i wypełnić samotność. Wielu przyjaciół zniknęło, nie będąc w stanie sprostać ograniczeniom, jakie przyniosła choroba. Ale jednocześnie pojawili się nowi, często telefoniczni, szczerzy i oddani. Utrata zdrowia zweryfikowała też jej relacje z rodziną, a szczególnie z matką. Dotąd samodzielna, niezależna Anna, w obecności matki staje się znowu dzieckiem- “niepohamowanym, rozpaczliwym, pełnym wrzącej , podłej zazdrości” o swój podły los. Przejmujące są fragmenty, w których Anna opisuje utratę pracy i rozpaczliwe poszukiwanie zajęcia, które uczyniłoby ją społecznie użyteczną. Chociaż jest zabezpieczona finansowo, nocami uprawia maleńki ogródek, by jego plony stanowiły jej wkład w życie rodziny. Bo Anna nie jest sama. Ma przy sobie oddanego partnera. Poznała go, gdy była jeszcze zdrową kobietą. Pete nie odszedł, przejmując na siebie finansowy ciężar utrzymania Anny, podejmując trud sprostania większości obowiązków domowych i przystosowując swoje życie, dom, pasje, do możliwości chorej partnerki (np. rozdział “BHP”, który stanowi instrukcję do uprawiania seksu z osobą cierpiącą na nietolerancję światła). Postanowił razem z nią dźwigać psychicznie i emocjonalnie wyniszczający ciężar choroby. Pete poślubił Annę już po zdiagnozowaniu choroby.
Get Marta Przeszło’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Pamiętnik Anny to też przypomnienie wielu prostych prawd. Anna pisze o tym, jak w poprzednim życiu chciała zmienić w sobie wiele, z obecnej perspektywy mało istotnych rzeczy np. stać się osobą bardziej zorganizowaną , czy poprawić swój wizerunek publiczny. Choroba przypomniała jej , o tym że nie każde życzenie można spełnić, że nie zawsze mamy wpływ na nasze życie i nie wszystko zależy od naszej woli, oczekiwań i zaangażowania. W konfrontacji z ciężkim, nie mającym końca cierpieniem, życie staje się proste. Nie ma w nim miejsca na złożone emocje.
“Nic nie jest ważniejsze niż fizyczne ocalenie, któremu można podporządkować wszystko: godność, higienę, szacunek dla samego siebie, zajęcia, gości (temperatura i smród byłyby przez nich tylko jeszcze większe), okazjonalny płacz.”
Utrata możliwości i życie wśród ograniczeń, uzmysławia, jak nie doceniamy prostych przyjemności: spotkań z przyjaciółmi, samodzielnych zakupów, czytania, spacerów: “ Oglądać, wąchać i swobodnie przemierzać świat, zanim się umrze- jeśli masz te wspaniałe dary, po co się martwisz o całą resztę?” A jednak Anna ( mimo myśli samobójczych), afirmuje życie. Poszukuje historii o ludziach w sytuacjach ekstremalnych o losach równoległych do jej przeżyć. Porusza nią historia bohatera książki “Skafander i motyl”, który na skutek wylewu krwi do mózgu zostaje całkowicie sparaliżowany. Chora Anna docenia fakt, że ona może chodzić, samodzielnie jeść, mówić, dokonywać pewnych wyborów: “Radość jest ukryta w każdej codziennej czynności, trzeba ją tylko odnaleźć.”
“Dziewczyna w ciemności” to jedna z wielu książek pisanych z perspektywy osoby chorej. Jest wstrząsająca i poruszająca. Pokazuje jak kruchy i ulotny jest los człowieka. Dzięki błyskotliwości i poczuciu humoru narratorki nie przytłacza jednak cierpieniem,rozpaczą i ckliwością. I to jest jej duża wartość.
Anna Lindsey, Dziewczyna w ciemności, wyd. Agora, Warszawa 2015, s. 235
