<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by HAVEATHEART on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by HAVEATHEART on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@Alekleks?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*EQQS4NYKaxHO752QO4VRyg.jpeg</url>
            <title>Stories by HAVEATHEART on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 03:49:48 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@Alekleks/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Singapore, no word]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/nahitsingapore-no-word-4fcf6d9b353a?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4fcf6d9b353a</guid>
            <category><![CDATA[architecture]]></category>
            <category><![CDATA[singapore]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 Aug 2016 12:06:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-08-26T12:07:29.220Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q54dvd6XgfKiBzz2j-znog.jpeg" /></figure><p>1</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Cfkcs6bSCoARU-KKPGl7MA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iZAIOnuOghTB14xhMeX7uQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q0_nwHbYYD-G0uP-uOR_3Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7pkGbVp_Ufi2VlS3FC-0Dw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fpfUa5xaZXRt0eGM9U2Iig.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hAWuz2HULx3Z71Zjetruiw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*92_at3mZIEJpPMsKb_wKvQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Oy-Dq0ZJ3opuQNTMNDe0Ew.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BlN56c_bVjDjCeMD4O-uvg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XBpMzVO1iF9258M0ULg-gw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*t8gR560EPIGxpty4oJ5OMw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VyrvAI8GkqvnddTPJOwwiQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VlZTmgcBfsaXkBZvKqymew.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*40tgS-dujt4nhfosuOhsGA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LXaSkyi6uwlCaWSm7WzQsQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Yfmd6IuT5XUrieq5nbCzLg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ieZZ_UV6lo3_A9-TS78rfw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*v3cX5Kez05StuFngL-4ruw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zD-OA4_1Ubs3e5jRjRMKxw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*J3XKI-7ZpOrwsRme7bOusg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*96cbmMSVddjH7_L5SGgdsg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GsHTD8CTMCh37vFRnwF_cg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*z6Xv22IUl7qXXIaJlVblWA.jpeg" /></figure><p>2</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OsxukEgmRoxQ3jOcHDCWRg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yjaRDmEzOylUyDWdpLbvkQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lzKgXTMFOTFeFnRwx4X4gw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PiVFqQmkUXOxqnXJTBmZ2g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PpQLzZO8n0z-zvfOKG8KfA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rhLJJbk4eky0RerIzoYDZg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0n4m3ANaRJFi_poixTyJkg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VLXUdIVwtnUNoWnNOZy9oQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VW3mFWa1Gmd8Osyz-AWiLg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dvh11ANqHzW6RocM9vmW5g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wAcXk6Q43iwIqGvtHQC4Kw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mvwNCLppRI8qRxEcePJL1w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5DrLgkgf4LvXfpnV6DhLgg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*v9T6OINJRzGLdGcJYAQLAw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fJZ7kd4Qa-ayYCsxzEc9Eg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KluDE2oiv6esRne6c_bOkw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GHlJa69f6EVgxx3bUSaOuw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Dd94taDVYanSbx-xfuyIQA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JiGXwOY97WeZx5zYHM7kvw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wKMGVJ_6YGO2eYSjXp3-DA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*y79r6-xA8cZ0IulrWxyatg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*d4nqsuh1yxrwpo5fMZUZuw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FG4J8U3vyVS2cCufaZ9nvg.jpeg" /></figure><p>3</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*u-6CqL6t_qy5RKTddpUMsg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bN2uqOnAcrHFSG--fH9LOw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CTy5dXG1b0UQiUOvqUfCqg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*25Uu6HyVIOA7BxKLKXOLAg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WtYhtVM4QP5wfxBCSKvrTA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Cg1o_7R2G9-HTsvAmpX2ow.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IPSayKQFzREMbkkd0W122g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_TLvcy3MADO3sFTgjldoaw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZJ7CH7dIWE3eJIdddmZLDw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sA0_jFk8bI5Pdny2P_p1Kw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*klhwaSSZan2-xPpcSdIL5g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*00BHtqIJ4pp9F3E99f3jfg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wuyl0RASnfHIQgVE3uAWvA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f5XKNZ1uddxm2IhtrqpPyw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dVsHVz574Rs51yA_m2d2ew.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uS18fUze73DZmmnZyrJ_rg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ze_AxK60OS5zK4Uh04uFTw.jpeg" /></figure><p>End.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4fcf6d9b353a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[พระอาทิตย์]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A2%E0%B9%8C-778658fbfe03?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/778658fbfe03</guid>
            <category><![CDATA[thailand]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <category><![CDATA[film-photography]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 13 Mar 2016 08:54:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-03-13T08:54:06.781Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>พระอาทิตย์</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uB_wRCCxPbIDIGiwwmCarg.jpeg" /></figure><p>ไปพระอาทิตย์กันไหม ไม่ร้อนแบบที่คิดหรอก</p><p>ไม่ได้จะชวนบินขึ้นฟ้าไปหาพระอาทิตย์ แต่ชวนไปเดินเล่นถนนพระอาทิตย์ต่างหาก</p><p>หลายคนรู้จักพระอาทิตย์ว่าเป็นถนนทางผ่านไปข้าวสาร แหล่งความบันเทิงของทั้งนักท่องเที่ยวชาวไทยและต่างชาติ แต่เรามองว่าพระอาทิตย์เป็นถนนที่อุดมสมบูรณ์ มีทั้งอาหารตาและอาหารพุง อิ่มแล้วก็มีที่ให้พักผ่อนหย่อนใจอีกต่างหาก จะไปต่อที่ข้าวสารหรือนอนที่นี่ก็ยังได้ เรียกว่าครบเครื่องเรื่องเที่ยวกันไปเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EoVnEJa6z-DP7Vz9Jshy7g.jpeg" /></figure><p>พูดถึงอาหารตา พระอาทิตย์เป็นย่านที่เต็มไปด้วยตึกเก่า หรือตึกใหม่ที่ทำให้ดูเก่าเรียงรายไปตลอดทาง ซึ่งถูกจริตเรามากๆ เราชอบดูตึกเก่า ชอบถ่ายรูปตึกเก่า เราว่าดูอบอุ่นดี นอกจากตึกเก่าแล้วยังมีนักท่องเที่ยวต่างชาติเป็นอาหารตาให้มองได้เพลินๆพอกิ๊วก๊าวหัวใจ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6_mxEU2J5fpaQWI59Zu_dw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*x69rgv5j07wiq59HkMifmA.jpeg" /></figure><p>เรื่องอาหารการกินพระอาทิตย์ก็มีให้ไม่ได้ขาด อยากกินอะไรล่ะ มะตะบะเจ้าดังตรงข้ามป้อมพระสุเมรุดีไหม หรืออยากกินอาหารเส้นก็แนะนำก๋วยเตี๋ยวเนื้อนายโส่ย ถ้าไม่กินเนื้อร้านนายแดงก๋วยจั๊บญวนก็อร่อยนะ ข้าวมันไก่บางลำพูก็ขึ้นชื่อ อิ่มแล้วอยากกินของหวานใช่ไหม แนะนำร้านแซฟฟรอนพระอาทิตย์เลย ติดกันก็มีร้านกาแฟน่านั่งอย่าง Jaywalk หรืออยากกินขนมไทยก็เดินเลยตรอกไก่แจ้ขึ้นไปหน่อย ไปกินขนมเบื้องโบราณร้านแม่ประภา แดดร่มลมตกอยากจิบค็อกเทลคูลๆก็สามารถหาได้ที่ Escapade ที่นี่เค้าขึ้นชื่อเรื่องเบอร์เกอร์ด้วยนะ เห็นไหม พระอาทิตย์นี่อู่ข้าวอู่น้ำชัดๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N7MmbuMrEVc_a_p8iR4wew.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1rUSK4LYW0U-hAuJNRZKqA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WrUirpRKipY63lBQUCY-kg.jpeg" /></figure><p>อิ่มแล้วใช่ไหม งั้นไปเดินเล่นถ่ายรูปกัน แสงตอนห้าโมงเย็นถ่ายรูปออกมาสวยแบบไม่ต้องแต่ง ไปนั่งอ่านหนังสือที่สวนสันติชัยปราการกันดีกว่า เย็นๆมีแอโรบิคด้วยนะ บางวันก็มีชาวต่างชาติมาแสดงมายากลให้ชมฟรีอีกต่างหาก วันไหนว่างๆเราเปิดห้องนอนแถวนี้กันสักคืนดีกว่า มีที่พักเลือกเยอะแยะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cT-CxYHfzhebO36mKabcLg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8ruxnWTCHRMuPovLZKZ32Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Y_29pTUrKLHwFwbbsdOE0Q.jpeg" /></figure><p>เรารักถนนพระอาทิตย์ ทุกครั้งที่ไปเรามีความสุขกลับมาทุกครั้ง เราอยากให้เธอมีความสุขด้วย เราเลยชวนเธอ</p><p>ไปเดทกันไหม ไปพระอาทิตย์กัน</p><p>ไม่ร้อนหรอกน่า เราว่าออกจะอบอุ่น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ldIKLaOKYZl7t-RrEuvDvg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pN-W2nN9_GWXNz2RrydzgA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tpdsmmZda_VNXEwygyna2Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5FtQ7ce5Y4Nv66EzedwLaQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dXquzyvUOavIY_vZtcwVHQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*I5M4x1728a5Lc1rZPMbHkQ.jpeg" /></figure><p>บันทึกภาพด้วยกล้อง Minolta XG-1 เลนส์ MC Rokkor PF 58mm. f1.4</p><p>ฟิล์มสี Fujicolor Superia 200</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=778658fbfe03" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fujifilm Superia 200]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/fujifilm-superia-200-c6b06a56a67a?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c6b06a56a67a</guid>
            <category><![CDATA[photography]]></category>
            <category><![CDATA[film-camera]]></category>
            <category><![CDATA[film-photography]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 08 Mar 2016 11:43:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-03-08T11:43:18.712Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Fujifilm Superia 200</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CyZTkV9RelALpnV4DOojkA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2UsQJ7rOyqCRZgMIw5YV6g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cGb1rJl36MV8MHbl11nflA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cThHgQh_PT-SHmb9QEx7KQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qOWATfwjCXYyjnisIoQe1Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*63k4W8VmiW0PAk04WcjTig.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qfAv-XLelok5Cn1V89f97w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FQKY8Le0KzeOZ3q90CwXeg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EBSZwL8BPnS4hE8GyziXrA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SC8ENHueJsjCPkjwB6LTIA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*llcxbawfGyE1zuBQ615IjQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uxzVATJQea2aRrdQz6fNKA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YElYs4jJevqupXgDnbW2Nw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rs7Dqy238KrxCkuGRttvTg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_uv_LuXn16mp9Tq4BKx2RQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XNmrRBXQy69eKZry8DRlDA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WI1l1cdLT5AIU2mcybNV2w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kZ8_cJtcD4AJ21zHFSdt2w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fIiST4eUNxg2D1EwJsWKXg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OpRvOekna3zQ0sf4pKcyOA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Oi1gh51wWlorfnCrzQWBjA.jpeg" /></figure><p>Camera : Minolta XG 1</p><p>Lens : MC Rokkor — PF 58 mm. f1.4</p><p>Film : Fujifilm Superia 200</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c6b06a56a67a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ไปกะเรา บางกะเจ้า]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2-%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2-284ca6a47b30?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/284ca6a47b30</guid>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 18 Feb 2016 16:28:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-22T17:02:44.244Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>ไปกะเรา บางกะเจ้า</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OLepu6Qu1wT6OY5aqw8stw.jpeg" /></figure><p>นัดเจอกับเพื่อนอีก 2 คนที่สถานีรถไฟใต้ดินศูนย์การประชุมสิริกิติ์ตอนสายๆ ออกทางออกฝั่งตรงข้ามศูนย์สิริกิติ์แล้วเรียกแท็กซี่ไปลงที่วัดคลองเตยนอก ไปช่วงรถไม่ติดเสียค่าแท็กซี่ไป 49 บาท แท็กซี่จอดตรงหน้าวัดมีร้านข้าวร้านขายของอะไรเยอะแยะ ลงจากรถปุ๊บก็ถูกจู่โจมปั๊บ มีน้าคนนึงแกเข้ามาถามว่าจะขึ้นเรือไปปั่นจักรยานฝั่งนู้นใช่มั้ย เนี่ยๆเช้าจักรยานร้านนี้สิใหม่ๆทั้งนั้นแล้วนั่งเรือฟรีเที่ยวนึงด้วยนะ จริงๆถ้าคิดๆไปแล้วก็ถูกกว่าไปเองแหละเพราะได้นั่งเรือฟรีขาไป แต่ด้วยความไม่ชอบการถูกฮาร์ดเซลล์ขนาดนั้นเลยหันหน้าหนีแล้วปล่อยให้เพื่อนเอาตัวรอดไปเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iX4CV9xstaIJyo5I0tcSKg.jpeg" /></figure><p>เดินตามทางข้างวัดไปถึงท่าน้ำหน้าตาอาคารก็เก่าได้ใจแบบในรูป จ่ายเงินค่าตั๋วเรือคนละ 10 บาท อันนี้เป็นเรือเล็กนะ จ่ายเงินเสร็จเค้าก็ข้ามไปส่งเลยไม่ต้องรอใคร แต่จริงๆก็มีเรือใหญ่ค่าโดยสารคนละ 5 บาทด้วย นั่งเรือเล็กก็สนุกดี เพื่อนกลัวตกน้ำตายจนเสียบุคลิกไปเลย จริงๆเรือไม่ได้ซิ่งขนาดนั้นหรอกแต่คนไม่ชินก็จะกลัวนิดๆหละ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ozHqQD3aWFKGX-wdvaUidg.jpeg" /><figcaption>3 คนก็ 30 บาท จ่ายเงินเสร็จก็ไปลงเรือ คนขับจะขอตั๋วไป เพราะงั้นถ้าจะถ่ายรูปตั๋วก็ถ่ายซะให้ไว</figcaption></figure><p>เรือเราไปขึ้นฝั่งที่ท่าเรือกำนันขาว ตรงนั้นมีให้เช่าจักรยานเลย เช่าทั้งวันราคา 80 บาท แล้วก็มีแบบ 120 ซึ่งสภาพดีกว่า แต่ด้วยความงกเอา 80 บาทก็พอ เช็คสภาพรถ จ่ายเงิน ยื่นบัตรไว้เป็นตัวประกัน รับแผนที่แล้วก็ออกปั่นกันเลย จะไปไหนก็ไป วันนั้นแดดไม่ค่อยแรง ฟ้าครึ้มๆถ่ายอะไรมาก็ไม่สวย แต่อากาศอบอ้าวมาก มากที่สุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*R9-LXxxh9lze270Z0PdJFg.jpeg" /></figure><p>เราแวะที่แรกที่สวนศรีนครเขื่อนขันธ์ เป็นสวนกว้างๆมีบึงน้ำใหญ่ๆ มีสะพานให้ถ่ายรูปสวยๆ มีที่ให้ดูนก ใครๆมาก็แวะปั่นจักรยานที่นี่กันทั้งนั้น ถ้าอยากได้เจ้าหน้าที่นำเที่ยวก็ติดต่อที่เคาท์เตอร์ทางเข้าสวนได้เลย เห็นนักท่องเที่ยวต่างชาติเค้าติดต่อกันอยู่แต่เราคิดว่าคงไม่ต้องเลยไม่ได้เข้าไปสอบถามราคา ปั่นกันไปเองตามทาง ชอบมุมไหนก็แวะถ่ายรูปได้ตามใจ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QNJ0sFBvJoTZVWUMbPIoQw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DDTyjL3fP_O6MadgLWlwvw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eV_8mEKqqZvhnlO8YrW9oA.jpeg" /></figure><p>โดยส่วนตัวคิดว่าก็ไม่ได้สวยมาก ร้อนด้วย แต่ที่แน่ๆคือเวลาหายใจแล้วมันหายใจได้เต็มปอด มันรู้สึกอิ่ม รู้สึกว่าเออ อากาศบริสุทธิ์มันต้องแบบนี้แหละ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eUFICrUyyTHTc4XRRWbSBQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*553yGGPKdzxRmmBbrti66Q.jpeg" /></figure><p>ปั่นจักรยานเล่นกันอยู่พักนึงก็หิวข้าวเลยออกจากสวนไปหาข้าวกินกันดีกว่า ปั่นไปเรื่อยๆก็เห็นว่าเออ สงบดี บ้านคนยังไม่เยอะ รถยังไม่ค่อยเยอะ อันนี้หมายถึงคนพื้นที่นะไม่ได้หมายถึงนักท่องเที่ยวเพราะเราไปวันอังคารไม่ค่อยมีใครมาเที่ยวหรอก ที่เห็นก็เป็นต่างชาติทั้งนั้น ร้านค้าก็เลยไม่ค่อยเปิดกันด้วย ตลาดน้ำบางน้ำผึ้งก็ไม่เปิดนะ จะเปิดแค่เสาร์ อาทิตย์ เพราะงั้นใครจะไปก็ถามใจก่อนว่าอยากไปแบบไหน จะไปซื้อของทำกิจกรรมนั่นนี่เยอะๆก็ไปเสาร์อาทิตย์ ถ้าไปแบบพวกขี้เกียจทำกิจกรรมแบบเราแล้วก็ไม่ชอบเจอคนเยอะก็ไปวันธรรมดา</p><p>ปั่นจักรยานมาสักพักก็เริ่มท้อแท้ไม่รู้จะกินอะไรดี มาหยุดปรึกษากันอยู่หน้าร้านกาแฟว่าแวะหรือไม่แวะดี จะมีข้าวกินมั้ย จะแพงป่าว จะอิ่มมั้ย อยู่ๆก็มีลุงมอเตอร์ไซค์รับจ้างขี่มาจอดถามว่าจะไปไหนกันเลยบอกลุงว่าหาร้านข้าวอยู่ครับ ลุงเลยแนะนำว่าปั่นไปเนี่ยปากซอยมีร้านข้าวอร่อยอยู่ ด้วยความเชื่อคนง่ายแล้วก็ไม่มีอะไรให้เลือกด้วยเลยปั่นไปปากซอย ลุงนี่แม่นจริงๆ อร่อยมาก ถูกมากด้วย เราสั่งราดหน้ามาจานใหญ่มากก็ 35 บาท อิ่มกำลังดีเลย ส่วนเรื่องพิกัดร้านก็ไม่รู้หรอก ชื่อร้านก็ไม่ได้จำ ก็ตามลุงเค้ามาอะ ขอโทษด้วยครับ</p><p>เป้าหมายต่อไปคือไป Bangkok Tree House เพราะเพื่อนอ่านรีวิวมาบอกว่าถ่ายรูปสวยดี อืมๆ ไปๆ กิจกรรมหลักก็คือถ่ายรูปอยู่แล้วนี่ ตอนแรกก็ตามแผนที่กระดาษอยู่ดีๆไอ้คนนำทางก็เปิดแผนที่ในโทรศัพท์แล้วบอกมีทางลัด เอาหละ ไปทางลัดก็ได้ แต่โห ทางโคตรจะแคบ เข้าป่าเค้าดงจนกลัวว่าตายไปก็คงไม่มีใครรู้แน่ๆแต่สุดท้ายก็ไปถึงจนได้ ใครไปแนะนำนะ ไปตามแผนที่ที่เค้าแจกเถอะ อย่าหาทางเองเลย อันตราย ถึงร้านเช่าจักรยานจะบอกว่าถ้าหลงให้โทรหาได้แต่ถ้าหลงแบบอยู่กลางดงอะไรก็ไม่รู้จะบอกเค้าว่ายังไงอะ หลงแบบหลงอย่างแท้จริงมันจะแย่เอานะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VuHZrXywd6916L-Wcaz4Rg.jpeg" /></figure><p>Bangkok Tree House เป็นที่พักแล้วก็เป็นร้านอาหารด้วย วันที่เราไปมีนักท่องเที่ยวนิดหน่อย พวกเราเพิ่งกินข้าวกันมาอิ่มๆเลยกินอะไรหนักๆไม่ไหวแล้ว ขอสั่งขนมมากินแก้เขินสักเล็กน้อยดีกว่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6Iyew7MTUft-ONByJAVxlw.jpeg" /></figure><p>ที่นี่บรรยากาศดีมาก ติดแม่น้ำเลย นั่งแช่กันอยู่นานมาก ถ่ายรูปเยอะมาก เรียกว่าโอ้เอ้เลยแหละ ขี้เกียจไปไหนแล้ว หลังจากนี้จะมีแต่รูปแล้วมั้ง ไม่มีอะไรจะเล่าละ แหะๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CByJVYt4WZTmyOxil_QAIA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*a4Z6UicucV8f4bmbYI4aEw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j4WhsZt1t7M1ra4kwI9Nzg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zytgDVwtrDX6XCeIbudn9g.jpeg" /><figcaption>ไปถ่ายรูปริมน้ำได้นะแต่ระวังๆด้วย มันค่อนข้างโคลงเคลงเลย</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eW0mgv-uFFlH1uNHgWOeWg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*io0MfykiVF4KRVWhik8KMg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gS_i31YBOIOOa2DlzkYvLw.jpeg" /><figcaption>บ้านไม้เก่าริมน้ำนี่กรี๊ดกร๊าดมาก ชอบบ้านเก่า</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DNBlZwv76iR0Z44aD8Ubuw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FVew59ZyNYkSeIpCN5d6aA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hHuvkv8euDIwx2Sjo5VQOA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7xVvO3igJChXA3UCg90kVg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QzSM8vfJ4lUWDSFPVIqTvg.jpeg" /></figure><p>ถ่ายรูปเยอะจนรู้สึกว่าควรจะย้ายที่ได้แล้ว ตอนแรกว่าจะปั่นจักรยานกลับเลยแต่ออกไปเห็นป้ายว่าถนนสีเขียวแล้วดูแผนที่แล้ววนกลับไปที่ท่าเรือได้ก็เลยปั่นไป ก็ไม่มีอะไรมาก เป็นทางจักรยานแคบๆแบบถ้ามีมอเตอร์ไซค์หรือจักรยานสวนมาต้องจอดหลบดีๆไม่งั้นตกไปคอหักตาย โปรดใช้ความระมัดระวังอย่างที่สุด ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ทำที่กั้น บางช่วงก็มีกั้นไว้ฝั่งนึง บางช่วงไม่มีอะไรกั้นแล้วถนนก็ค่อนข้างสูงเลย ตกไปก็เจ็บหนักแน่ๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gszLAOk7MbFFXY7VcHdGrQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zi_a26pcs__SSqVi3n8wLQ.jpeg" /></figure><p>หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว เปิดแผนที่นำทางกลับไปที่ท่าเรือ ระหว่างทางแวะกินไอติมให้พอหายร้อน ไอติมกะทิอร่อยมากๆ รักเลย ไปถึงก็คืนจักรยาน รับบัตรคืนแล้วก็รอลงเรือข้ามฝั่งกลับไป แล้วก็เดินออกมาขึ้นรถเมล์กลับไปพักผ่อน เป็นทริปที่เหนื่อยแต่ไม่มากเท่าไหร่ สนุกดี เปิดหูเปิดตา โดยส่วนตัวชอบอากาศมากที่สุดแต่อื่นๆก็เฉยๆ มีแต่เขียวๆ ถ้าไปวันเสาร์อาทิตย์คงคึกคักน่าดูแต่เราก็คงไม่อินคนเยอะอีกตามเคย</p><p>ป.ล. ที่ไปนี่คือ บางกะเจ้า อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ป้ายทุกป้ายในพื้นที่นั้นใช้คำว่า บางกะเจ้า ไม่ใช่ บางกระเจ้า แต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมใครๆถึงใช้ บางกระเจ้า เราตรวจสอบแล้วเจอว่า บางกระเจ้า น่ะมีจริงแต่อยู่ที่ อำเภอเมืองสมุทรสาคร เป็นคนละที่กัน ทีนี้พอบอกไปก็มีคนแย้งเพราะหลายๆเว็บและหลายๆรีวิวใช้ บางกระเจ้า มาตลอด ขนาดเว็บเนชั่นยังใช้เลย ในแมพก็ใช้ บางกระเจ้า แต่เชื่อเถอะ ถ้าไปถึงแล้วจะรู้ว่าจริงๆคือ บางกะเจ้า ไม่มี ร แต่ก็นะ เราก็ไม่รู้หรอกว่าสุดท้ายแล้วอันไหนถูกอันไหนผิดกันแน่ เราก็เชื่อว่าเราถูกเพราะไปเจอมาแบบนั้นจริงๆ ส่วนคนอื่นเค้าก็ว่าเค้าถูกเพราะเสียงส่วนใหญ่เชื่อแบบนั้น เอาเป็นว่าอยากใช้อะไรก็ใช้ไปแต่เรายังคงยืนยันที่จะใช้ บางกะเจ้า</p><p>บ่นเยอะละวันนี้ บะบาย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K6AjkHrNVoOOSxtg3bBnRg.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=284ca6a47b30" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ท่าเตียนและใกล้เคียง]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/%E0%B8%97%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87-c68c889fbc3f?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c68c889fbc3f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 11 Feb 2016 08:01:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-11T11:59:11.757Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>ท่าเตียนและใกล้เคียง</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rVb_ubXzw-MR2P9MUGp_EA.jpeg" /></figure><p>เป็นความตั้งใจตั้งแต่คราวก่อนตอนไปพาหุรัดแล้วขากลับนั่งรถผ่านไปทางท่าเตียนช่วงสี่โมงเย็น แดดและบรรยากาศของท่าเตียนในวันนั้นทำให้เราตกหลุมรักในทันทีจนสัญญากับเพื่อนว่าวันหลังจะต้องมาถ่ายรูปที่ท่าเตียนช่วงเย็นให้ได้ เลยกลายเป็นทริปป่วยๆทริปนี้ขึ้นมา</p><p>เริ่มออกเดินทางก็มีแต่ปัญหา เช้าวันนั้นป่วยอาการค่อนข้างแย่แต่จะให้ยกเลิกนักเพื่อนก็ไม่เอาแล้วเพราะจริงๆก็เลื่อนมาแล้ววันนึง ตื่นแต่เช้าออกไปรอรถเมล์ ตั้งใจจะนั่งสาย 73 ไปลงสะพานพุทธแล้วนั่งเรือต่อไปหาเพื่อนที่ท่ามหาราชก่อน ด้วยความเซ่อซ่าคือปล่อยให้รถเมล์วิ่งผ่านหน้าไปโดยได้แต่ยืนมองงงๆ พอรถผ่านไปแล้วถึึงนึกได้ว่าเออ ทำไมไม่ขึ้นวะ แล้วสาย 73 ที่ผ่านตรงที่เรารอก็มาประมาณ 20 นาทีถึงจะมาสักคัน รอไปยาวๆแต่สุดท้ายก็ได้ขึ้น ค่าโดยสาร 15 บาท</p><p>แล้วรถติดมากๆ มากๆๆๆ มากมายมหาศาลจนต้องโทรไปบอกเพื่อนว่าสายแน่ๆ นั่งมาถึงประตูน้ำรถติดไฟแดง พอไฟเขียวแทนที่จะได้ไปต่อกลับเจอแจ็กพอต รถคันหลังอยู่ๆก็มาจูบตูดรถเมล์ที่เรานั่ง กระเป๋ารถเมล์บอกว่าคงต้องรออีกนานเลยเพราะต้องรอประกันมาถ่ายรูป ถึงตอนนั้นน้ำตาจะไหลแล้ว ทำไมมันป่วยไปทุกอย่างแบบนี้ ตัดสินใจลงรถเดินไปสงบสติอารมณ์ที่เซนทรัลเวิลด์ ตอนแรกคิดว่าจะไม่ไปแล้วดูหนังแทนเพราะไม่ไหวแล้ว มีแต่อะไรก็ไม่รู้แต่สุดท้ายก็เห็นใจเพื่อนออกมารอแล้ว เลยไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สยามไปลงสะพานตากสินแล้วนั่งเรือจากตรงนั้นไป กว่าจะเจอเพื่อนก็เกือบเที่ยงทั้งที่เวลานัดจริงๆคือ 10 โมง หาข้าวกินกันแถวท่าพระจันทร์แล้วเริ่มออกเดินทางตามแผน (ซึ่งคิดมันตอนนั้นแหละ)</p><p>ออกมาเจอแดดก็วูบวาบอยากเป็นลมมันตรงนั้น คุยกันว่าท่าเตียนตอนนี้ต้องระอุเป็นซาฮาร่างั้นข้ามไปวัดอรุณกันก่อนดีกว่า เข้าวัดซะบ้างเผื่อจะได้เจออะไรดีๆหลังจากซวยมาเยอะเหลือเกิน เพิ่งกินข้าวกันมาเลยแรงเลยเยอะตัดสินใจเดินจากท่าพระจันทร์ไปท่าเตียนก็ได้ จะได้เดินดูวิวไว้ก่อนว่าตอนเย็นกลับมาจะถ่ายรูปตรงไหน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9VeTyL9ir7NXmoR00nrzfw.jpeg" /></figure><p>แต่สุดท้ายก็ได้ถ่ายไปไม่กี่รูปเพราะร้อนเหลือเกิน แดดแผดเผาเหลือเกิน ยืนกลางแดดแป๊บเดียวก็วูบวาบไปหมดเลยไปรอขึ้นเรือข้ามฟากไปวัดอรุณให้จบเรื่องจบราวกันไป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4p_SmQ5qu2t2VSytTFOFCg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*e2b891MphnK_SfyM049DXw.jpeg" /></figure><p>วัดอรุณวันนั้นคนน้อยคงเพราะไม่ใช่วันหยุด ซึ่งดีแล้วเพราะถ้าร้อนแล้วคนเยอะด้วยเราคงท้อแท้แล้วหนีกลับ ช่วงที่ไปเป็นช่วงบูรณะวัดทั้งตัวพระปรางค์และอื่นๆของวัด แต่รวมๆในบริเวณวัดก็ยังสวยอยู่ มีมุมให้ถ่ายรูปเยอะดี ถ่ายกันจนไม่ได้ไหว้พระไหว้อะไรกันทั้งนั้น เข้าวัดมานี่ไม่เคยได้ทำบุญเลย เข้ามาถ่ายรูปแล้วก็กลับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*buRdxd0_50JBvlNkHfaGkA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vfqEhtJmHBNEcmdBmYgtWw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2OeTVF5_XSWxvZgFH6ty-g.jpeg" /><figcaption>ฟ้าใสขนาดนั้นก็คิดเอาว่าแดดจะแรงขนาดไหน คอสเพลย์เป็นไอติมแท่งละลายลงไปกองกับพื้น</figcaption></figure><p>เอ่อ สำหรับผู้หญิงนะครับ ถ้าใส่กระโปรงสั้นหรือกางเกงขาสั้นมาต้องเช่าผ้าคลุมคล้ายๆผ้าถุงนะครับแต่จะบางๆพลิ้วๆ คาเช่า 20 บาท มัดจำ 100 ถ้าใส่เสื้อที่โชว์ไหล่ก็ต้องเช่าผ้าคลุม แล้วถ้าใส่เสื้อเปิดไหล่พร้อมกางเกงขาสั้นก็ต้องเช่า 2 ชิ้นนะครับ คลุมบนคลุมล่างเพื่อความสุภาพ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*d1brZrAh3yH7o25Bg2klgg.jpeg" /></figure><p>แดดร้อนมากจนอยากกินไอติมทั้งๆที่ป่วยเจ็บคอแบบนั้นแหละ ในวัดจะมีโซนขายของฝากสร้อยแหวนกำไลเสื้อผ้าบลาๆๆเยอะแยะ ไปหาไอติมกินตรงนั้นแหละ ระหว่างนั้นก็คิดขึ้นมาว่า ถ้าเราเอาของปลอมมาขายในวัดนี่ถือว่าบาปไหม แล้วขายของเกินราคาล่ะ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้คำตอบ ก็ได้แต่ปล่อยผ่านไป ไม่ใช่ว่ากำลังบอกว่าของที่ขายในวัดเป็นของปลอมนะครับอันนี้แค่สงสัยเฉยๆ อย่าเพิ่งมาด่ากัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TI3PYQzC6vyb5QlEVSRQXA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xMsRn2VzNXT3TqIJjEpbHQ.jpeg" /></figure><p>เดินวนไปวนมาพักนึงก็เริ่มเบื่อเลยจะย้ายที่ดีกว่า แต่ตอนนั้นยังร้อนอยู่เลยคิดว่าคงจะเร็วไปถ้ากลับไปท่าเตียนเลย พอดีเพื่อนเปิดกระทู้พันทิปอันนึงขึ้นมามีคนเค้าเดินเที่ยวแถวนี้แล้วอัพลงพันทิป แล้วตอนเรานั่งเรือมาก็ผ่านโบสถ์สวยๆสะดุดตาพอดี สรุปแล้วคือที่เดียวกันกับที่คนในพันทิปเค้าลงเอาไว้เลยตัดสินใจไปตามรอยเค้าซะหน่อย ไปโบสถ์กาลหว่าร์กันดีกว่า นั่งเรือกลับไปฝั่งท่าเตียนแล้วต่อไปลงท่าสี่พระยา ก่อนจะถึงท่าจะเห็นโบสถ์สวยๆอยู่ริมน้ำเลย เดินตามทางไปเรื่อยๆก็เอ๊ะๆ ทำไมไม่มีทางเข้าอะ สรุปว่าเป็นโบสถ์ที่อยู่ในพื้นที่ของโรงเรียน ถ้าจะเข้าเดินไปติดต่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ซึ่งตอนเราไปถึงพูดยังไม่ทันจบเลยแค่ชี้ไปที่โบสถ์พี่แกก็พยักหน้างึกงักแล้ว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*58nHwSR8ta2ANFL8NJuEyg.jpeg" /><figcaption>จริงๆมีภาพเต็มตัวแต่จะให้เห็นแค่นี้แหละ ชอบภาพแนวนอนมากกว่า</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bDKNmtSMWc1_qGFWMwf62w.jpeg" /><figcaption>ภายในก็สวยงามตามเรื่องตามราวโบสถ์คริสต์เค้าแหละ</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zCTHn8HRXNLo1YtIgAanWA.jpeg" /></figure><p>ช่วงที่เราไปมีเด็กเล่นกันอยู่เต็มสนามด้านหน้าโบสถ์เลย คิดว่าเด็กจะเกร็งที่เห็นเราเข้ามาทำอะไรแต่เปล่าเลย เราเองเนี่ยที่เกร็งเพราะเด็กเหมือนชินแล้วว่าเออ มาเที่ยวอะดิ ถ่ายรูปสินะ มองๆแล้วก็ไปเล่นกันต่อ แต่เรานี่ดิ เด็กเตะบอลข้ามไปมาด้านหลังก็เล่นบาส ที่เกร็งนี่ไม่ได้เขินเท่าไหร่แต่กลัวโดนลูกหลง</p><p>ทางโรงเรียนอนุญาตให้คนภายนอกสามารถเข้าเยี่ยมชมและสวดในโบสถ์ได้ เพราะงั้นเวลาไปก็ควรจะสำรวมอย่างมาก ไม่ขอให้สำรวมนิดนึงแต่ขอให้สำรวมอย่างมาก เพราะนอกจากจะเป็นศาสนสถานแล้วยังอยู่ในเขตโรงเรียนอีกด้วย</p><p>จริงๆลำบากใจเหมือนกันนะที่บอกว่าสถานที่นี่คือที่ไหน ไปยังไง บางทีเราก็กลัวว่าการที่เราเอามาพูดต่อว่าเราไปเที่ยวที่นั่นที่นี่มาจะเป็นการเร่งให้คนไปทำลายบรรยากาศดีๆของสถานที่เหล่านั้น เคยคุยกับนักรีวิวท่องเที่ยวบางคนเค้าเองก็บอกว่ากังวลเหมือนกันว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้สถานที่ท่องเที่ยวเสื่อมโทรม เหมือนว่าพอมาบอกแล้วก็มีคนไปเที่ยวตามกันเยอะ แล้วพอไปเที่ยวกันเยอะก็เสี่ยงที่จะมีคนที่ไม่มีจิตสำนึกที่ดีในการท่องเที่ยวจะไปทำลายสถานที่ต่างๆ เลยกลายเป็นความกระอักกระอ่วนใจไปทุกฝ่าย เราเข้าใจคนเขียนรีวิวนะว่าเวลาไปเจออะไรดีๆสวยๆก็อยากบอกต่อ อันนี้ไม่พูดถึงในแง่ที่เป็นอาชีพเค้าเลยนะ โดยนิสัยเราต้องการที่จะเป็นผู้นำในอะไรสักอย่างกันอยู่แล้ว เลยมีความภูมิใจในฐานะผู้บุกเบิกหรือผู้พบเจออะไรบางอย่างที่สังคมเห็นว่าดี เลยอยากเอามาบอกต่อเพื่อเป็นความสุขของตัวเองส่วนหนึ่ง และอยากแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับนอื่นอีกส่วนหนึ่ง แต่พอคนไปเที่ยวแล้วสถานที่นั้นเหมือนถูกทำลาย ความภูมิใจที่เคยได้ไปแล้วมาบอกต่อก็เหมือนโดนทำลายไปด้วย พอก่อน ไม่ดราม่าดีกว่า ไปเที่ยวต่อ</p><p>เดินดูโบสถ์กันแป๊บนึงก็คิดว่าพอละ จริงๆก็ไม่มีอะไรนอกจากโบสถ์นั่นแหละ เดินออกจากโรงเรียนไปหน่อยนึงจะเจอธนาคารไทยพาณิชย์สาขาตลาดน้อยที่ตึกสวยๆก็แวะไปถ่ายรูปกันได้ แต่เช่นเคย ช่วยกันเคารพสถานที่ด้วยเพราะปกติเค้าไม่ได้เปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยว เพียงแค่เค้าอนุญาตให้เข้าเยี่ยมชมได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ciIdJfB8Bfw3YXyhq2ZdSg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0h45nPwI061I3qpZFStlHQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oZh67ELmTfWu0APHwz1N7w.jpeg" /><figcaption>วิวตอนเย็นจากตรงนั้นสวยมากๆ ชอบมาก</figcaption></figure><p>แดดร่มลงตกก็เดินไปขึ้นเรือที่กรมเจ้าท่ากลับไปท่าเตียนตามที่วางแผนไว้ ไปถึงก็หิวกันอีกแล้วเลยเดินหาของกินกันหน่อย ระหว่างทางก็ดูตึกดูอะไรกันไป ตึกเก่าแถวๆนั้นสวยถูกจริตเรามาก แต่ก็มีหลายตึกที่ถูกรีโนเวตใหม่เป็นร่วมสมัยและทำเป็นเกสเฮ้าส์หรือร้านอาหารสำหรับชาวต่างชาติ ฝั่งนึงเป็นวัด อีกฝั่งเป็นร้านเหล้า ชาวต่างชาติผมทองนั่งใส่แว่นดำจิบเบียร์มองกำแพงวัด อืม ก็เท่ดีแต่ในใจก็รู้สึกแปลกอธิบายไม่ถูก ด้วยเพราะความเป็นคนไทยมั้งที่ถูกสอนว่าศาสนาพุทธอยู่ในฝั่งสีขาวจนแตะต้องได้ยาก พอเห็นอะไรที่มันค่อนข้างเป็นคู่ตรงข้ามแต่ถูกจับมาอยู่ด้วยกันเลยรู้สึกงงๆแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราเชิดชูศาสนานะ ถ้าให้พูดกันตามตรงคือตอนนี้ไม่นับถือศาสนาไหนเลย แต่นับถือความเชื่อของแต่ละศาสนาที่เราทำแล้วรู้สึกดีและไม่เดือดร้อนคนอื่นก็น่าจะพอแล้ว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5QuOVvYSMZTi3qONO5gCkA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*znUihPYRKaCjhL3WgTLAGQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bgKsGF-MyGSlI3hJrOzBkQ.jpeg" /><figcaption>โดนรีโนเวตใหม่ไปซะและ เข้าใจแหละว่าคือการปรับตัว สวยดี ไม่ได้ว่าอะไร</figcaption></figure><p>จริงๆก็ไม่ได้กินอะไรจากตรงนั้นเพราะเดินๆไปก็มีแต่ร้านที่เน้นขายชาวต่างชาติ พวกเราไม่อยากจะสู้ราคาสักเท่าไหร่เลยกะว่ากลับไปหาข้าวกินแถวท่าพระจันทร์ก็ได้เพรายังไงเพื่อนก็ต้องกลับไปเรียนตอนเย็นอยู่แล้ว นั่งรถเมลล์ย้อนกลับมาท่าเตียนท่าช้างถ่ายรูปกันอีกสักหน่อยดีกว่า จริงๆเดินก็ได้แต่ไม่ไหวแล้ว ขาจะหลุดแล้ว เดินเยอะเหลือเกิน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*etJwWXtCUr2GYqj0nR-HgQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qLE_qUEmt7sWSJhaFIh1gA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oMIXU27VEAj4Pzz-ZRpBoA.jpeg" /><figcaption>ช่วงเย็นนักท่องเที่ยวมาเที่ยววัดพระแก้วกับพระบรมมหาราชวังก็ยังพอมีอยู่ แดดสีกำลังสวยเลยด้วย รัก</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*L_mxHstOrR9tMwCyia9Ckw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HZ3MGleV5ZwhKHjUyWo3DQ.jpeg" /></figure><p>ท่าเตียนตอนแดดร่มลมตกสวยมากจริงๆด้วย บรรยากาศดีมากๆ ถ่ายรูปตรงไหนก็ชอบไปหมดเลย (ถึงคนอื่นจะบอกว่าอะไรของมึงวะก็ตาม) เสร็จจากถ่ายรูปก็เดินไปกินข้าวหน้าเป็ดร้านประจำตรงประตูท่าพระจันทร์ธรรมศาสตร์ก่อ่นจะแยกย้ายกับเพื่อน เพื่อนไปเรียนต่อส่วนเราก็นั่งเรือกลับไปกรมเจ้าท่าแล้วเดินนิดนึงไปขึ้นรถไฟใต้ดินที่หัวลำโพง เป็นวันที่หมดแรงมากๆเพราะป่วยด้วยแต่ก็สนุกมากๆเหมือนเคย เปิดหูเปิดตาการท่องเที่ยวทางเรือมาก กลายเป็นว่าชอบนั่งเรือไปเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Gl1FQpAyZDXtyrCmB_gZOQ.jpeg" /><figcaption>ไปละ บะบาย</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c68c889fbc3f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yaowarat Rover]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/yaowarat-rover-a749cf3c880f?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a749cf3c880f</guid>
            <category><![CDATA[rover]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 26 Jan 2016 18:15:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-01-26T18:15:17.096Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Yaowarat Rover</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rUeJ4DGz_IbWn4M6VHMEvw.jpeg" /></figure><p>คราวก่อนไปพาหุรัดเลยติดใจอยากไปดูตึกที่เยาวราชบ้าง ปกติไปเยาวราชบ่อยแต่ไปช่วงเย็นๆดึกๆตลอด ไม่เคยเดินเยาวราชตอนกลางวันเลย ด้วยความเป็นปีชงของเพื่อนคนนึงในกลุ่มหรือเปล่าไม่รู้ทำให้หยิบจับอะไรก็วอดวายไปหมดจนจิตตกทวีตมาว่าพาไปทำบุญหน่อย ไอ้เราก็เป็นห่วงเพื่อน(เหรอ)เลยอาสาพาไปสะเดาะเคราะห์ ไปทั้งทีก็ไปเยาวราชเลยแล้วกัน ตกลงกันเรียบร้อยเป็นอันว่าเจอกันที่รถไฟใต้ดินหัวลำโพงตอนแปดโมงเช้า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*P2qOuHD_sCz8QWpOmgoXuw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PAwWuJxR2NcKGcm-uRbEQw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-5SYFRqcuOpyihy-6Tq2Wg.jpeg" /></figure><p>เดินตามแผนที่ไปเรื่อยก็มาถึงวัดมังกรกมลาวาศหรือที่เรียกกันติดปากว่าวัดเล่งเน่ยยี่ ปล่อยเพื่อนไปไหว้พระสะเดาะเคราะห์ไปส่วนเราก็เดินถ่ายรูปดูผู้ดูคน วัดมังกรตอนเช้าคนไม่ค่อยเยอะมาก เดินได้สบายๆแต่ก็ยังไม่วายโดนธูปจี้แขน ถือซะว่าฟาดเคราะห์ละกัน</p><p>ทำบุญเสร็จแล้วก็ถึงตาเราบ้าง เดินเข้าซอยทะลุไปเยาวราชกันต่อ ที่คิดไว้คือเยาวราชตอนกลางวันจะเงียบๆ ร้านไม่ค่อยเปิด ไม่ค่อยมีคนเดิน สรุปว่าผิดหมดเลย รถเยอะคนแยะร้านค้าเปิดหมดทุกร้านเว้นแต่ร้านรถเข็นกับแผงลอยที่จะมีมาเสริมตอนช่วงเย็น ตั้งใจว่าจะกินแป๊ะก๊วยนมสดแต่ร้านก็ยังไม่มาเปิด หงอยไปเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kZsJngXKq_x6DFGGBFCaMg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eecWK72dcLcLqFDQyk7n9Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GjRHO4oNota3DLmoW__WXg.jpeg" /></figure><p>เยาวราชเป็นย่านที่ของกินอร่อย หมูกรอบอร่อย เป็ดย่างอร่อย แป๊ะก๊วยนมสดอร่อย ไอติมโบราณอร่อย เกาลัดก็อร่อย เรียกได้ว่ามีแต่ของอร่อยไปตลอดตั้งแต่หัวถนนยันปลายถนน วันนั้นเราทานมื้อเที่ยงกันที่ร้านข้าวหมูกรอบเจ้าประจำที่ตอนเย็นจะมีร้านข้าวหน้าเป็ดมาเปิดซ้อนหน้าร้าน บรรยากาศตอนกลางวันต่างกับกลางคืนตรงที่กลางวันคนไทยจะเยอะ แต่ถ้าตกเย็นปุ๊บชาวต่างชาติจะเริ่มยึดครองย่านนี้ไปแล้ว</p><p>กินข้าวอิ่มแล้วเรียกเก็บเงิน 2 คนกับเพื่อนรวมกันเป็นเงิน 102 บาท จังหวะที่ถามเพื่อนว่ามี 2 บาท ไหม ลุงเจ้าของร้านก็บอกว่าไม่เป็นไรๆ เอาแค่นี้แหละ มาเดินเที่ยวกันสินะลูก ขอให้สนุกๆ แล้วลุงก็ยิ้มหวานจนเสียจริตอาเฮียเจ้าของร้านแล้วไปเก็บโต๊ะให้ลูกค้าโต๊ะอื่นต่อ อะไรจะขนาดนั้นล่ะ ออกจากวัดมาแป๊บเดียวก็เจอเรื่องดีเลย ลุงทำเอาเรายิ้มแก้มแตก ไม่ใช่เพราะงกเงิน 2 บาท แต่ดีใจที่มีคนใจดีด้วย น้ำใจจากคนไม่รู้จักทำให้เราประทับใจได้เสมอ ยิ่งเรียกเราด้วยคำแสดงความเอ็นดูพวกหนู ลูก หนุ่มอะไรพวกนี้ด้วยนะ อยากเข้าไปกอดแรงๆเลย ไม่รู้สิครับ เราว่าเรามักจะมีดวงเรื่องเจอคนใจดีเวลาไปเที่ยว อย่างนึงอาจเป็นเพราะหน้าตาเราเด๋อๆ แต่ในใจเราก็คิดนะว่าความใจดีมีอยู่ในตัวคนไทยอยู่แล้ว แค่บางคนเค้าอาจจะเขินมากไปหน่อยเลยไม่ค่อยแสดงออกน่ะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*V0NTuY1CTBYqzcmRNHF7Yg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*820q4k4Neq9i-qNobtkYCg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sv5OnUoPJ8q_89TsXqgHRw.jpeg" /></figure><p>กินอิ่มแล้วก็นึกไม่ออกว่าจะไปไหนต่อ ร้านขนมก็ไม่เปิด ท้องฟ้าก็ไม่สวยถ่ายรูปมาไม่ค่อยจะถูกใจเลย เพื่อนเลยขอให้พาไปโรงพยาบาลหน่อยจะไปล้างแผล ตกลงกันว่าไปราชวิถีแล้วกันเพราะหากจะไปไหนต่อจะได้ตั้งหลักที่อนุสาวรีย์ชัยได้ ระหว่างที่รอรถเมล์ก็มีตาคนนึงเดินค้ำไม่เท้ามารอรถ รถเมล์จอดเทียบท่าคุณตากำลังจะก้าวขึ้นรถแต่อยู่ๆก็ล้มลงไปนอน ตกใจอยู่สองวินาทีก่อนจะวิ่งเข้าไปพยุงคุณตาลุกขึ้นพร้อมกับพี่สาวร้านน้ำทับทิมแถวนั้นที่เข้ามาช่วย กระเป๋ารถเมล์ลงมาพยุงคุณตาจนขึ้นรถไป ทุกอย่างจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง บางคนอาจพูดให้ดูเท่ว่านี่ไง ความดีมีไว้ส่งต่อ แต่ตอนนั้นเราไม่ได้คิดแบบนั้น เราเห็นแค่ว่ามีคนต้องการความช่วยเหลือแล้วเราสามารถช่วยได้เราก็ช่วย</p><p>เคยมีครั้งนึงรถมอเตอร์ไซค์โดนรถยนต์ชนจนขนขับมอเตอร์ไซค์กระเด็นไปกระแทกกระจกแล้วตกลงมานั่งมึน แต่ตอนนั้นเราตกใจมากเพราะทุกอย่างใกล้มากและเสียงดังมาก ในครั้งนั้นเราเลือกที่จะเดินออกไปจากจุดนั้น ซึ่งจนถึงวันนี้ความรู้สึกผิดยังอยู่กับเราตลอด เรายังคิดว่าทำไมตอนนั้นเราไม่เข้าไปช่วย ทำไมเราถึงไม่แม้แต่จะหันไปมอง จากความรู้สึกผิดตอนนั้นเราเลยตั้งใจไว้แล้วว่าจะมีสติให้มากขึ้นจะได้ไม่ตกใจเวลาเกิดอะไรที่ไม่คาดคิด อยากทำตัวให้เป็นประโยชน์กับคนอื่นบ้าง</p><p>รู้สึกดีจากการได้ช่วยคนอื่นแล้วรถเมล์ก็มาแต่ปรากฎว่าขึ้นผิดฝั่ง พี่กระเป๋ารถเมล์บอกว่าต้องข้ามไปขึ้นอีกทางนึง พอใกล้จะถึงป้ายรถเมล์เราเลยลุกขึ้นเตรียมลง อยู่ๆลุงที่นั่งอยู่ด้านหลังก็เดินมาบอกเพื่อนว่าให้ขึ้นรถตรงไหนจะได้ไปถึงที่หมาย เอาอีกแล้ว มีคนใจดีด้วยอีกแล้ว ทริปนี้ถ้าไม่ติดว่าเราง่วงไปหน่อยจะถือเป็นทริปที่ดีมากเลย ได้ทำบุญ ได้ถ่ายรูป ได้กินอะไรที่อยากกิน ได้เจอแต่คนใจดี แถมยังได้ทำอะไรดีๆเพื่อคนอื่นด้วย นี่แค่ไปเที่ยวนิดๆหน่อยๆเองยังรู้สึกได้ว่ากลับมาแล้วมีแรงทำอะไรๆมากขึ้นเยอะเลย ขอบคุณความใจดีที่มนุษย์มีต่อกัน :3</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ArixAS8XixmIvgJqtkUh6Q.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a749cf3c880f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Phahurat Wander]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/phahurat-wander-729e65f7b5b5?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/729e65f7b5b5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 26 Jan 2016 05:11:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-01-26T09:51:15.755Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Phahurat Wander</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jOUs0DWMsp5_wKb3sqEaVA.jpeg" /></figure><p>วันนั้นเราเริ่มจากสถานีรถไฟใต้ดินหัวลำโพง นัดเจอกับเพื่อนตอนประมาณบ่ายสอง ขึ้นจากรถไปใต้ดินตรงไปที่ทางออก 1 กะว่าจะเรียกตุ๊กตุ๊กไปลงพาหุรัด เป้าหมายคืออยากดูผ้าไปทำกระเป๋าแล้วก็อยากลองกินอาหารอินเดียด้วย พอดีกับเพื่อนทักมาเมื่อวันก่อนว่ามีเวลาว่างก่อนไปเรียนตอนเย็น เลยชวนกันไปเปิดหูเปิดตาสักหน่อยดีกว่า กลับมาต่อเรื่องตุ๊กตุ๊ก เจอราคาคนไทยกันเองเข้าไปพี่คนขับคิด 150 บาทถ้วน อืม ไปขึ้นรถเมล์ก็ได้ นั่งสาย 40 ไปลงพาหุรัดในราคาคนละ 13 บาท ประหยัดไปตั้งเยอะเลยคนไทย</p><p>รถพาไปส่งตรงไหนก็ไม่รู้ของพาหุรัดแต่กระเป๋ารถเมล์บอกว่าพาหุรัดเราก็เลยเชื่อว่าพาหุรัด ทั้งๆที่ตามเซ้นส์แล้วเราว่านี่มันสำเพ็งมากกว่า แต่ช่างเถอะ หิว หาอะไรกินดีกว่า</p><p>เป้าหมายคือร้านอาหารอินเดียชื่อ Punjab Sweets Bangkok เห็นในอินสตาแกรมของพี่คนนึงเมื่อสองสามวันก่อนเลยอยากลองบ้าง เปิดแผนที่จากในกูเกิลแมพแล้วเดินตามเข้าตรอกเข้าซอย โผล่มาอีกทีก็มายืนงงๆอยู่สะพานหันแล้ว หันซ้ายหันขวาเจอป้ายร้านอะไร Pun นี่แหละ ใช่แล้วร้านที่ตามหา หลับหูหลับตาเดินเข้าไปมึนๆนั่นแหละ ความพีคอยู่ตรงที่กลับมาถึงห้องแล้วถึงรู้ว่ามันคนละร้านกับในลายแทง ร้านที่เรากินมันชื่อ Punjabi Dhaba</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rCGtvJeHCZwGacfKRsaXoA.jpeg" /><figcaption>รูปถ่ายจากหลังร้าน อินดงอินเดียมากมีแต่พี่แขก</figcaption></figure><p>บรรยากาศในร้านก็เหมือนร้านอาหารชาติอื่น ต่างกันตรงที่ทุกคนในร้านเป็นอินเดีย พูดกันแต่ภาษาอินเดีย ทีวีเปิดเอ็มวีเพลงอินเดียที่เพื่อนบอกว่าพระเอกหล่อมาก แล้วในร้านก็ไม่ได้ฉุนเครื่องเทศแบบที่จินตนาการไว้ ซึ่งดีแล้วเดี๋ยวหัวเหม็น</p><p>ความบันเทิงเริ่มที่สั่งอาหารนี่แหละ ภาษาอังกฤษน่ะอ่านออก แต่อ่านออกแล้วไงในเมื่อเมนูเป็นแบบ Samosa Masala แล้วก็บลาๆๆซึ่งเป็นทับศัพท์ภาษาอินเดีย อ่านออกก็ไม่รู้อยู่ดีว่าที่สั่งคืออะไร สุดท้ายขอเพลย์เซฟสั่งที่พอจะรู้จักไปสี่ห้าอย่างมี Chicken Curry, Cheese Naan, Masala Tea, Samosa, แล้วก็ขนม Gulab Jamun</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1GUrxxx6K2aYmIiYyNGQbQ.jpeg" /><figcaption>แค่แก้วก็ชนะแล้ว</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lupaYYKxFQzxi0qXfnMKAw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Kt2UOJ1kDAdq5HJSGckI9A.jpeg" /><figcaption>อันนี้ Samosa เป็นอาหารเรียกน้ำย่อย คล้ายกะหรี่ปั๊บไส้ถั่วบ้านเราแล้วมีน้ำราดหวานๆ โอเคเลย กินได้</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wVZit7J3nEBfG-18m0HWZg.jpeg" /><figcaption>Cheese Naan กับแกงกะหรี่ไก่รสชาติเข้ากันดี อิ่มมากด้วย กินกันบ่ายสามอิ่มไปถึงสองทุ่มเลย</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sjocLniP7iD5lZVGaZjnQg.jpeg" /><figcaption>ขนม Gulab Jamun ขนมไส้นมกับอะไรก็ไม่รู้ หวานมาก มากๆๆ หอมๆกลิ่นนมด้วย</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*utqmEuglOVSga9hk06lGoA.jpeg" /><figcaption>Masala Tea อร่อยสุดในมื้อนี้ละ ชานมต้มกับขิง กระวาน พริกไทยดำ กานพลู อบเชย กินกับขนม Gulab Jamun เข้ากันมาก อุ่นๆหอมๆ ถ้าได้กินตอนป่วยๆคงจะดีไม่น้อย</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yDGEEjZu1WNvQ8V5v9dUqA.jpeg" /><figcaption>สภาพความเลอะเทอะ ตอนแรกก็ใช้ช้อนส้อมอยู่ดีๆทำไปทำมาเกิดเข้าถึงจิตวิญญาณอาหารอินเดียเลยใช้มือจ้วงมันเลย บ้านๆแมนๆนี่หละ แล้วที่ต้องใช้มือก็เพราะนานน่ะถ้าปล่อยไว้นานๆนานจะกลายเป็นเหนียว (อ่านรู้เรื่องมั้ยน่ะมีแต่คำว่านาน)</figcaption></figure><p>อิ่มแล้วเรียบร้อย มื้อนี้ 205 บาท ออกมาจากร้านแบบอิ่มเอมมาก อิ่มเหมือนงูเหลือมกินหมา แทบเดินไม่ไหว อาหารอินเดียครั้งแรกก็ไม่ได้น่าเกลียดนะ ก็กินได้ ไม่แย่อย่างที่โดนสปอยล์มา ไม่เหม็นเครื่องเทศด้วยหรือเพราะเราชอบก็ไม่รู้</p><p>จุดหมายต่อไปคือห้างดิโอลด์สยาม เคยนั่งรถผ่านแล้วรู้สึกว่าตึกนี้สีสวยดี อยากไปดูผ้าด้วยเพราะอ่านเจอมาว่ามีร้านขายผ้าญี่ปุ่นสวยๆอยู่ แต่ระหว่างทางหันไปไปหันมารอบตัวมีแต่อาคารสวยๆเลยถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Bzc6ijn5ZQsylqzWh1yh4g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wCeizeIATZKlXqdmepd_uA.jpeg" /></figure><p>แต่ก่อนใครๆก็เรียกว่าเราเป็นสายคาเฟ่ คือตระเวนไปตามร้านกาแฟสวยๆเท่ๆถ่ายรูป ทำตัวเป็นฮิปสเตอร์ประมาณนั้นแหละมั้ง แต่ช่วงนี้กลายเป็นสายถ่ายตึกถ่ายอาคารไปแล้ว หลงรักสี โดยเฉพาะตึกเก่าสีจะค่อนข้างซีดกลายเป็นแพนโทน พออยู่รวมกับชีวิตแล้วกลายเป็นงานศิลปะที่เราชอบ ดูมีเรื่องเล่า ดูขัดกัน หรืออะไรก็ไม่รู้อธิบายไม่ถูกแต่เวลามองแล้วรู้สึกสนุก ช่วงนี้เลยกลายเป็นนักท่องเที่ยวสายนั่งรถเมล์ไปดูตึก ใจจริงอยากไปเดินเล่นถ่ายรูปแต่ละย่านในกรุงเทพ ไว้ว่างๆจะค่อยๆทยอยทำไปแล้วกัน</p><p>เดินมาถึงดิโอลด์สยามก็อยากกรี๊ดจนเสียบุคลิก ตึกบ้าอะไรก็ไม่รู้สีสวยมาก มีมุมให้ถ่ายรูปเยอะแยะไปหมด คุ้มค่ากับการเดินมามากๆ เสียเวลาถ่ายรูปอยู่นานเลย หันไปทางไหนก็ดีไปหมด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1002/1*PNmxwq8REWpaifbfhkqSpw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/968/1*YwVnWsfJwlXlmHrZ0EZ6Gg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wwd--_DDQsfEs50j9IzwhA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dOi27VQvsMTl2L6mt7XUzg.jpeg" /></figure><p>เจอตึกสีแบบนนี้แล้วท่องฟ้าสวยขนาดนั้นก็ชื่นใจแล้ว วันนี้ออกมาไม่เสียเที่ยวแล้ว ได้รูปถูกใจเยอะเลย พอใจแล้วก็เข้าไปเดินในห้างดีกว่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dr3yz2XVEDhWiNZCeds1pQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Am4A6_D6v8Ep1xedBaqKIA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eWARNYuNb4s0VsuDiIsbUA.jpeg" /></figure><p>ในดิโอลด์แบ่งเป็นโซนขายของต่างกันไป ชั้นสองเป็นผ้าไทย ชั้นบนสุดเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้า แล้วก็มีร้านอาหารฟาสฟู้ดด้วย โซนอาหารไทยขนมไทยก็มี มาที่เดียวครบเลย คนก็ไม่ค่อยพลุกพล่านมากเดินได้สบายๆ ส่วนเรื่องตามหาร้านผ้าก็หาร้านไม่เจอ ไม่รู้เราเซ่อหรือร้านหายไปแล้วก็ไม่รู้</p><p>จากในดิโอลด์มองไปจะเห็นอะไรไม่รู้ยอดแหลมๆสีทองๆ เพื่อนเปิดกูเกิลดูบอกว่าเป็นวัดสิกข์คุรุดวารา เวลายังพอมีอยู่เลยชวนกันไปดูสักหน่อย เดินออกมาเจอห้างไนติงเกลในตำนานจดลงไว้ว่าโอกาสหน้าจะมาช้อปปิ้ง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sJzD_wxrW4Zy-ZhlNJZ40w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*23ZW1EZEoLu9JwjjRM7Zjw.jpeg" /></figure><p>สุดท้ายเราไปจบทริปนี้กันที่วัดสิกข์แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะทางวัดไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปด้านใน ข้างในวัดจะมีเจ้าหน้าที่คอยแนะนำว่าต้องทำอะไรตรงไหนบ้าง ทุกคนใจดีหมดเลย รู้สึกดีๆมากๆ เดินเล่นอยู่พักนึงก็ถึงเวลาเพื่อนต้องกลับไปเรียนเลยแยกย้ายกันไปเป็นอันจบทริปวันนั้น</p><p>เป็นทริปที่สนุกมาก ไม่เคยคิดว่าเดินเล่นตามซอยจะสนุกแบบนี้ ส่วนนึงเพราะเราไม่คุ้นเคยด้วยแหละเลยรู้สึกได้ว่าเราเป็นนักท่องเที่ยวเต็มตัว เห็นอะไรก็ตื่นตาตื่นใจไปหมด อีกส่วนนึงก็มีเพื่อนรู้ใจ ปกติชอบไปไหนมาไหนคนเดียวเพราะกลัวพาใครไปแล้วเค้าจะไม่สนุก แต่เวลาไปเที่ยวกับเพื่อนที่สนิทมักทำให้ทริปสนุก จริงๆวันนั้นที่อาหารอร่อยส่วนนึงก็เป็นเพราะไปกับเพื่อนด้วยแหละ เลยไม่ต้องเขินที่จะสั่งจะกินอะไร มีเพื่อนรู้ใจไว้ใกล้ๆตัวสักคนสองคนมันก็ดีเหมือนกันนะ</p><p>จบทริปนี้เดี๋ยวต้องมีทริปต่อไปในเร็ววันแน่ๆ รถเมล์ฟรีก็มีไม่ต้องกลัวเปลืองเงินด้วย แล้วเจอกันนะคุณตึกเก่า</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=729e65f7b5b5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2015]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/2015-d918f9e70737?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d918f9e70737</guid>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 Jan 2016 05:24:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-01-05T05:24:02.022Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>2015</blockquote><p>ช้าตลอด ปีใหม่ของเราเริ่มช้าตลอดเพราะชอบติดนู่นนั่นนี่จนไม่มีสติมาย้อนอดีตสรุปเรื่องที่ผ่านมาทั้งปี เพิ่งว่างจริงๆก็วันที่ 5 มกรา เข้าไปแล้ว</p><p>2015 มีเรื่องหลายอย่างเลย เรื่องใหญ่ๆก็เรียนจบนี่หละ จบแบบ อืม จบว่ะ แล้วตอนแรกว่าจะไม่รับปริญญาแต่สุดท้ายก็มาตายตอนยายบอกว่า รับให้ยายหน่อยมันลำบากมากเหรอ โอ้โห รับสิยาย รับๆ</p><p>ได้ลองทำงานหลายอย่างเลย ซึ่งก็สนุกดี ได้รู้ว่าอะไรที่ชอบอะไรที่ไม่ชอบ แล้วก็รู้ว่าสุดท้ายแล้วมันไม่มีอะไรทำไม่ได้ ถ้าถึงเวลาจริงๆมันก็ทำได้เอง</p><p>รู้จักคนเยอะขึ้นมาก ปกติเพื่อนน้อยอยู่แล้วไง แต่ปีที่ผ่านมาตั้งแต่กลางปีได้รู้จักคนเยอะขึ้นเป็นสิบคนเลย แล้วทุกคนคุณภาพดีหมด ขอบคุณอะไรก็ไม่รู้ที่ทำให้ได้รู้จักกัน</p><p>โหย มีความรักด้วยเหอะปีที่แล้ว อยู่ๆก็เป็นบ้าเป็นบอไปรักใครเข้า ซึ่งมันดีมากๆนะถึงจะไม่ได้เป็นรักที่สมบูรณ์เพราะไม่ได้ครอครองแต่ก็คือรักที่ดี รักที่อยากดูแล อยากทำเพื่อใครสักคน แล้วมันมีอิทธิพลมากๆเลยนะ รู้สึกว่าเปลี่ยนไปเยอะมากตั้งแต่รักเค้า ช่วงกลางปีเราว่าเป็นช่วงที่อารมณ์ดีที่สุด ทุกอย่างโอเคไปหมด ขอบคุณนะที่โผล่มาให้ได้รัก</p><p>ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนจริงจังเลยเพราะติดเรื่องงานแล้วก็เรื่องที่บ้าน มาได้ไปเอาตอนเกือบปีใหม่แล้วนี่หละ ตระเวนเที่ยวเกาะเที่ยวทะเลจนตอนนี้ผิวสีแทนเป็นเจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณแล้วเนี่ย แล้วที่เหลือก็เที่ยวในกรุงเทพตามร้านกาแฟอะไรพวกนั้น ไปมาเยอะแยะที่จนตังแทบไม่พอใช้</p><p>ซื้อกล้องดิจิตอลแล้วด้วยหลังจากมีคนบอกว่าช่วยถ่ายงานให้หน่อยเลยคิดว่าแค่กล้องฟิล์มมันไม่พอ สุดท้ายก็เลยจัดไปหนึ่งตัว เงินเก็บเกือบหมดเลยแต่ก็ดีใจที่ได้เค้ามาอยู่ด้วย (เรียกกล้องเป็นคนไปแล้ว) ตอนนี้ก็จับกล้องฟิล์มน้อยลงแต่ก็ไม่ได้ทิ้ง ในปีนี้ก็ตั้งใจไว้ว่าจะถ่ายรูปให้เยอะขึ้น จะเอากล้องทั้งสองคนออกไปเที่ยวบ่อยๆ</p><p>ดูหนังเยอะมาก หมดเงินกับค่าดูหนังไปเยอะมาก ซึ่งดีแล้วแหละ เวลาดูหนังมันสบายใจดีนะ แล้วก็ได้คิดอะไรหลังหนังจบอีก อีกอย่างคือโคตรชอบบรรยากาศดูหนังรอบดึกแล้วออกมาตอนประมาณห้าทุ่มเที่ยงคืนเลย รู้สึกว่าในเมืองคนจะกำลังดี อากาศสบายๆ ชอบเดินในเมืองตอนดึกๆนะ</p><p>อ่านหนังสือน้อยลงกว่าที่ผ่านๆมา ปีนี้เอาใหม่ ตั้งใจจะอ่านให้ได้เยอะขึ้นนะ</p><p>ขอพูดถึงเรื่องคนที่ได้รู้จักในปีที่แล้วอีกที ขอบคุณทุกคนมากเลยที่มารู้จักกัน บางคนน่ารักมากถึงขนาดขอเจอกัน เอานู่นเอานี่มาให้ ขอบคุณทุกคนที่ใจดีด้วยและหวังว่าจะอยู่กันต่อไปแบบนี้นานๆ ขอบคุณนะ</p><p>ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีนะครับ ขอให้ทุกคนเลย</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d918f9e70737" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ผี]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/%E0%B8%9C%E0%B8%B5-2f26bcd1f492?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2f26bcd1f492</guid>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 25 Dec 2015 16:43:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-12-25T17:49:59.091Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ไม่ต้องใช้วิจารณญาณในการอ่าน ไม่ต้องเชื่อถ้าเชื่อแล้วจะหลอนตัวเอง อ่านเฉยๆก็พอ</p><p>เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่เคยผ่านมาเองบ้าง มีคนเล่าให้ฟังบ้าง มีการแต่งเพิ่มบ้าง อย่าหาความจริงในสิ่งที่ตัวเองกลัว</p><p>1.</p><p>เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อตอนเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง ช่วงแรกที่เข้าไปอยู่หอรุ่นพี่และเพื่อนต่างก็มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับผีสางอะไรมากมายมาหลอนตัวเองและหลอนเด็กใหม่ไปตามๆกัน เรื่องที่ดังที่สุดคือผีนางรำ เรื่องมีอยู่ว่าในคืนวันพระจะมีคนเห็นเงาที่ด้านนอกระเบียง พอออกไปดูจะเจอผู้หญิงสวมชุดไทยเต็มยศรำอยู่ด้านนอก และรำได้ไม่เลือกชั้นตั้งแต่ชั้นหนึ่งไปจนถึงชั้นแปด บางคนว่าตอนแรกจะรำช้าๆแล้วค่อยๆเร็วขึ้นๆจนคนที่เจอตกใจจนช็อกไปก็มี แต่ด้วยความที่เป็นคนไม่กลัวเรื่องพวกนี้ ไม่ใช่ไม่เชื่อนะแต่ไม่กลัว เพราะที่บ้านก็มีกุมารและยายก็บอกว่าโตมาด้วยกันเล่นกันมาตลอดเลยเชื่อเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว แถมยังเคยเจออะไรๆแปลกๆอยู่บ่อยๆจนคุ้นชิน เข้าหอมาอาทิตย์แรกต้องลองของสักหน่อย เย็นวันหนึ่งรูมเมทผมกลับบ้าน เวลาตอนนั้นประมาณหกโมงเย็น และความบังเอิญคืนนั้นเป็นคืนก่อนวันพระหรือที่เรียกว่าวันโกน บางคนก็ว่าวันปล่อยผี เย็นวันนั้นผมถอดพระที่ใส่ติดตัวตลอดเก็บไว้ในตู้ นอนห้อยหัวลงไปทางปลายเตียงซึ่งพอดีว่าเป็นทิศของคนตายพอดี แล้วตั้งใจบอกออกเสียงไปว่า ถ้าผีในหอนี้มีอยู่จริงก็ขอให้มาให้เห็นเลย ขอให้มาให้ครบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ให้โอกาสวันนี้วันเดียว ออกมาให้หมด ผมนอนอยู่แบบนั้นประมาณครึ่งชั่วโมง ห้องเริ่มมืดขึ้นแต่ยังพอมีแสงจากหอฝั่งตรงข้ามให้เห็นเป็นเงาๆในห้อง สักพักผมได้ยินเสียงแปลกๆเหมือนมีคนขึ้นไปบนเตียงข้างๆ ผมผงกหัวขึ้นมาดูเห็นเป็นรอยยุบลงไปบนเตียงของรูมเมทข้างๆเหมือนกับมีคนนอนลงไป ผมนั่งมองอยู่แบบนั้นจนแน่ใจว่าเตียงยุบลงไปจริงๆ ผมไม่ได้ตาฝาด อยู่ๆตัวก็เย็นแต่เหงื่อออกเยอะมาก ตอนนั้นยอมรับว่ากลัว กลัวเพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่นอนอยู่ข้างๆผมมาดีหรือมาร้าย หน้าตาเป็นยังไงผมก็ยังไม่รู้ ในมือมีโทรศัพท์แบตใกล้จะหมด ผมตัดสินใจส่งข้อความหาเพื่อนบอกว่าทำอะไรลงไปบ้างแล้วตอนนี้เจออะไรอยู่ ระหว่างรอเพื่อนตอบกลับผมเปิดไฟฉายในโทรศัพท์ส่องไปที่เตียงข้างๆ เตียงกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว แต่ยังไม่ทันโล่งใจก็มีเสียงคนเคาะโต๊ะ ใช่ครับ โต๊ะในห้องผมเอง เสียงอยู่ในห้องผม ไฟฉายจากโทรศัพท์ดับไปแล้วเพราะแบตหมด เสียงเค้าดังเป็นจังหวะ เรื่อยๆ ผมตัดสินใจนอนหันหลังให้เตียงข้างๆ พยายามหลับตาแล้วฝืนให้หลับไปเลย เสียงเคาะโต๊ะหายไปแต่เป็นเสียงเหมือนคนรื้ออะไรบนโต๊ะผม โต๊ะของผมอยู่ตรงปลายเตียง แล้วสักพักก็เป็นเสียงเลื่อนเก้าอี้ ผมเริ่มสวดมนต์ในใจเพราะออกเสียงไม่ได้ ขยับตัวไม่ได้ไปแล้ว ไม่ใช่เพราะโดนอำแต่เป็นกลัวมาก เสียงหายไปสักพักผมเริ่มง่วง เวลาผ่านไปแค่ไหนผมไม่รู้เลย ในขณะที่กำลังจะหลับมีคนตะโกนเรียกผม ไม่ได้เรียกชื่อแต่เป็นเสียงดังๆว่า เฮ้ย!! เรียกอยู่สองครั้ง เฮ้ย เฮ้ย แล้วก็เป็นเสียงเคาพเตียงรัวๆ เสียงนั้นเป็นเสียงชายแก่ ดุ และชัดเจน เสียงตะคอกอยู่ตรงข้างหูผมว่า อย่านอน อย่าหลับ อยากเจอก็มาหาแล้วไง อย่าหลับ เฮ้ย เสียงนั้นบอกผมอยู่แบบนั้นเรื่อยๆจนผมนอนน้ำตาไหล จะลืมตาก็ไม่ได้ จะขยับตัวก็ไม่กล้า สักพักผมได้ยินเสียงเหมือนคนเตะเตียงดังปั้ง แล้วเสียงชายแก่นั้นก็บอกว่า ลืมตา อยากเห็นจะได้เห็น หันหน้ามา แล้วเตะเตียงอีกครั้ง ผมทำอะไรไม่ถูก ตอนนั้นเหมือนจะตาย ร้องไห้จนรู้สึกว่าเตียงชุ่มไปด้วยน้ำตา สุดท้ายเสียงพูดก็หายไป ผมตัดสินใจลุกขึ้นมานั่งประนมมือ หลับตา แล้วพูดขอโทษที่ลบหลู่ ผมนั่งพูดอยู่แบบนั้นจนหลับไปตอนไหนไม่รู้ตัว ที่จำได้คือผมได้ยินเสียงเคาะเตียงอยู่เรื่อยๆแล้วก็มีเสียงหัวเราะ ผมไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังจนมีงานเล่าเรื่องชวนขนหัวลุกในมหาลัย ผมขึ้นไปเล่าเรื่องนี้ให้ทุกคนฟัง วิทยากรบอกผมว่าทำไมกล้าทำขนาดนั้น คนที่เค้ามีวิชามีของดียังไม่กล้าเลย เค้าบอกว่าคืนนั้นคนที่ไปหาผมน่าจะเป็นเจ้าที่ เป็นคนโบราณ หลายๆคนเคยเห็นท่านบ้างแต่ไม่เคยมีใครโดนแบบผม วิทยากรเตือนผมว่าวันหลังอย่าทำแบบนั้นอีก เพราะไม่รู้ว่าใครจะมาหาเราบ้าง ถ้าเค้ามาไม่ดีเราจะมีอันตรายได้</p><p>2.</p><p>หลังจากเจอเจ้าที่ไปในวันนั้นผมก็ไม่กล้าพูดจาไม่ดีอะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนั้นอีกเลย แต่หลังจากนั้นมาเหมือนผมจะมีเรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าที่ท่านเยอะมาก และรู้สึกว่าท่านเป็นเจ้าที่ที่ใจดีด้วยซ้ำ</p><p>กฎของหอพักคือต้องเข้าหอก่อนเที่ยงคืน และหลังจากนั้นก็ออกจากหอไม่ได้จนกว่าจะตีห้า แต่ด้วยความที่ผมสนิทกับพี่เจ้าหน้าที่หอทำให้ผมได้สิทธิ์พิเศษในการเข้าออกตอนไหนก็ได้ มีอยู่คืนหนึ่ง คืนนั้นเป็นวันเสาร์ หอจะค่อนข้างเงียบเพราะหลายๆคนกลับบ้านกัน รูมเมทผมก็กลับด้วย คืนนั้นตอนตีสองผมนอนไม่หลับแล้วก็หิวมากเลยตัดสินใจเดินไปเซเว่น ผมออกจากห้อง และลงลิฟต์ น่าแปลกใจที่วันนั้นลิฟต์ปิดช้าผิดปกติ แต่ผมก็ไม่ได้คิดมากอะไรจนกระทั่งหันไปส่องกระจกด้านในของลิฟต์ ผมลงมาคนเดียวแต่เงาในกระจกมีขาผอมๆดำๆอีกสองข้าง แต่คืนนั้นผมไม่กลัวเท่าไหร่เพราะในใจคิดว่าน่าจะเป็นเจ้าที่นั่นหละ ระหว่างทางที่ผมเดินไปเซเว่นผมรู้สึกว่ามีคนเดินตามอยู่ตลอดแต่ก็ไม่ได้หันกลับไปมอง เดินไปได้สักพักอยู่ๆก็มีกิ่งไม้ใหญ่ตกใส่หลังคาตรงที่ผมเดินอยู่ ผมสะดุ้ง สักพักเป็นเสียงเด็กหัวเราะ เด็กแบบเด็กเล็กๆไม่ใช่เด็กหอ ผมเริ่มขนลุกและตกใจไม่กล้าเดินต่อกำลังจะตัดสินใจหันหลังกลับ เสียงคนแก่เมื่อคืนนั้นดังขึ้นก่อนที่ผมจะหันหลัง เดินไป เดินไปต่อ เท่านั้นแหละครับ ผมเดินจ้ำไปจนถึงเซเว่น ซื้อของเสร็จก็รีบกลับหอทันที พี่เจ้าหน้าที่หอเห็นผมเดินหอบมาก็ถามว่าเป็นไง ไปเจออะไรมาอีกล่ะผมเลยเล่าให้ฟัง พี่แกขำๆแล้วบอกว่า ก็แบบนี้แหละ เจ้าที่เราเค้าใจดี เห็นว่าดึกแล้วเลยเดินไปเป็นเพื่อน ก็ดีแล้ว แต่ตอนนั้นที่ผมคิดคือ โหพี่ ใจดีขนาดนี้ผมนี่แหละครับที่ใจไม่ดี แต่ยังไงก็ขอบคุณมากครับ ทุกครั้งที่ผมกรวดน้ำผมก็จะคิดถึงท่านเสมอ</p><p>3.</p><p>เรื่องเล่าในหอพักมีเหตุการณ์นึงที่ผมว่าพีคสุดของผมแล้วในคืนนั้น มีอยู่คืนนึงที่ผมไปเล่นเกมที่ห้องเพื่อนซึ่งอยู่หอไกลออกไปเรียกได้ว่าเป็นคนละโซนกันเลยทีเดียว ปกติผมจะค้างที่ห้องเพื่อนแล้วกลับหอตอนเช้าแต่คืนนั้นพิเศษ เป็นวันพระ ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ผมอยากลองเดินเล่นคืนวันพระดูสักครั้ง เพื่อนอีกสามคนหลับไปหมดแล้ว ตอนนั้นเวลาตีสาม ผมเก็บโน้ตบุ๊กลงกระเป๋าแล้วออกจากหอเพื่อนแบบสบายๆเพราะเจ้าหน้าที่หอนี้ก็หลับตลอดเวลา ระยะทางหอไกลใช้ได้ ผมต้องเดินผ่านลานจอดรถและหออีก 10 อาคารถึงจะถึงหอของผม เมื่อออกจากหอมาคืนนั้นผมแปลกใจมากที่บรรยากาศเงียบผิดปกติ ผมเข้าไปในเซเว่นหน้าหอเพื่อนแต่ไม่เจอพนักงานสักคนผมจึงเดินออกมา เดินมาถึงลานจอดรถ วันนั้นลานจอดรถไม่เปิดไฟ ผมเริ่มกลัวๆกล้าแต่มองไปเห็นไฟที่ป้อมยามเปิดอยู่และเห็นเงาเหมือนพี่ยามนั่งหันหลังอยู่ แต่พอผมเดินเข้าไปใกล้เงานั้นเป็นแค่เงาดำๆนั่งอยู่บนเก้าอี้แล้วกระโดดหายไป กระโดดแบบลุกจากเก้าอี้แล้วกระโดดเฉียดผมไป ผมอุทานว่าเหี้ยออกมา ใจคอไม่ดีน้ำตาคลอเบ้าแล้ว ผมรีบเดินต่อมาเป็นที่นั่งรอรถประจำของมหาลัยซึ่งมืดมาก เอาอีกแล้ว ผมเห็นคนนั่งรออยู่ที่ที่รอรถอีกแล้ว ผมรู้แน่ๆว่าไม่ใช่คน ดึกป่านนั้นใครจะมานั่งอยู่ ผมรีบเดินผ่านตรงนั้นให้เร็วที่สุดแต่ยังไม่วายหันกลับไปมอง เป็นผู้หญิงแก่ๆผอมๆใส่ชุดกระโปงสีชมพูหัวฟู เธอนั่งจ้องมาที่ผมเหมือนโกรธผมมาก ผมขนลุกไปทั้งตัวรีบเดินต่อ ค่อยโล่งใจที่เธอไม่ได้ลุกตามมา แต่เมื่อมองออกไปอีกฝั่งที่เป็นคลองน้ำเขียวๆเพราะมีสาหร่ายคลุมอยู่ไปหมด ผมลืมบอกไปว่าถนนที่หอของผมจะติดกับรั้ว ซึ้งรั้วเป็นตาข่ายลวด มองออกไปจะเห็นว่ามีคลองอยู่ ในตอนนั้นผมเห็นใครสักคนยืนอยู่บนฝั่งคลอง หันหลังให้ผม ผมทำเป็นมองไม่เห็นเมื่อเดินผ่านเพราะรู้ว่าไม่ได้มาดีแน่ แถมไม่อยู่ในรั้วมหาลัยด้วย ถ้าเค้าเข้ามาใครจะช่วยผมได้ เดินคล้อยหลังไปนิดเดียว ตูม!! เสียงเหมือนอะไรตกลงไปในน้ำ ผมเดินเร็วขึ้นกว่าเดิม สักพักนึง ตูม!! เสียงคนกระโดดน้ำอีกแล้ว ผมเดินไปจนเกือบจะถึงหอ เผลอมองออกไปที่นอกรั้ว คนนั้นยืนอยู่ หันมาทางผม เป็นผู้ชาย ตัวเปียกมีสาหร่ายเขียวๆติดตามเสื้อผ้า ผมมองหน้าเค้าไม่เห็นและก็ไม่ได้อยากเห็นด้วย ผมหลบตาแต่ก้าวขาไม่ออกทั้งๆที่อีกนิดเดียวจะถึงหอ เห็นไฟหอพักแล้วแต่เดินไม่ไหว สักพักนึงก็มีเสียง ตูม!! ผมหันไปมองที่ต้นเสียง คนที่ยืนอยู่หายไปแต่ในน้ำเป็นวงกระจายออกจากกัน ผมยืนก้มหน้ากอดกระเป๋าโน้ตบุ๊กทำอะไรไม่ถูก รู้สึกแขนด้านขวาเย็นๆพอหันไปมองคือเสื้อผมเปียกน้ำ เปียกแบบน้ำหยดติ๋งๆ ไม่ใช่เหงื่อแน่นอน ตอนนั้นผมร้องไห้ ร้องแบบสะอื้นเบาๆไม่มีเสียงจะโวยวาย ผมพยามยามเดินแต่ก็ก้าวขาไม่ค่อยออก เสื้อผมเปียกจนน้ำหยดตามพื้น ผมร้องเรียกลุงเจ้าที่ ใช่ครับ ผมนึกถึงใครไม่ออกแล้วนอกจากลุงเจ้าที่ สักพักผมรู้สึกว่าหายใจคล่องขึ้น ผมรีบเดินเข้าหอ ไม่เจอใครเหมือนเดิมแม้แต่เจ้าหน้าที่หอ ผมรีบกดลิฟต์ขึ้นห้อง พอถึงห้องผมถอดเสื้อออกมาดูไม่เปียกอย่างตอนนั้น ทั้งๆที่ตอนนั้นเปียกจนน้ำหยด คืนนั้นเป็นคืนที่ผมเหนื่อยมาก ผมไม่เข้าใจว่าการที่ผมแขวนพระแล้วทำไมไม่เห็นมีใครเกรงใจผมเลย ทุกคนทำเหมือนผมเป็นเพื่อนเล่น หรือเป็นเพราะผมไม่ใช่คนดีพระเลยไม่คุ้มครอง คืนนั้นผมกินยาแก้แพ้เพื่อจะได้ง่วงแล้วหลับไป</p><p>4.</p><p>เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เพื่อนผมเล่าให้ฟังในงานชมรมขนหัวลุก</p><p>เพื่อนเล่าว่าคืนนั้นเขาปั่นจักรยานกลับจากห้องสมุด ห้องสมุดที่มหาลัยจะปิดตอน 5 ทุ่ม เพื่อนผมกว่าจะเก็บของแล้วคุยกับเพื่อนคนอื่นกว่าจะออกมาก็ประมาณเกือบๆเที่ยงคืนแล้ว เพื่อนที่เหลือนั่งรถกลับไปหอนอกแต่เพื่อนผมคนนี้อยู่หอใน เค้าปั่นจักรยานกลับหอทุกคืนแต่ความบ้าคือเพื่อนผมไม่ปั่นไปทางปกติที่คนทั่วไปเค้าปั่นกันในตอนกลางคืนคือผ่านโรงอาหารที่มีไฟสว่าง แต่กลับเลือกที่จะไปทางที่มืดกว่า ผ่านหอพระ บ้านทรงไทย แล้วก็ต้นไทยที่มีผ้าสามสีผูก เพื่อนบอกว่าเพราะมันลัดกว่าเยอะ คนผ่านไม่เยอะไม่ต้องกลัวรถด้วย ฝั่งซ้ายของถนนเป็นคูน้ำซึ่งจะเชื่อมถึงกันทั้งมหาลัย จริงๆก็คือทางระบายน้ำนั่นแหละ ฝั่งขวาเป็นสนามโล่งๆมีต้นไทรใหญ่อยู่ไม่ไกลแล้วมีต้นไม่เล็กๆกระจายๆอยู่ ถนนเส้นนั้นมืดมากเพราะไฟไม่ค่อยติด ติดอยู่บ้างเพียงดวงนึงแล้วเว้นไปอีกสองดวงทำให้คนไม่ค่อยกล้าผ่านกัน เมื่อถึงทางโค้งเพื่อนผมเจอเด็กผู้ชายตัวอ้วนคนนึงยืนอยู่ เมื่อขับผ่านน้องเรียกแล้ววิ่งตามเพื่อนผมจึงหยุดรถแล้วถามว่าน้องจะไปไหน มืดแล้ว น้องบอกว่าพี่ไปส่งหน่อย ผมจะไปโรงพยาบาล เพื่อนถามต่อว่าจะไปทำอะไรครับ น้องไม่ตอบแต่บอกว่าพี่ไปส่งหน่อย ด้วยความที่ใจดีหรืออะไรไม่รู้เพื่อนผมให้น้องขึ้นซ้อนบนจักรยาน ปั่นไปสักพักหนึ่งเพื่อนบอกว่ารู้สึกว่าน้องเริ่มกอดเอวแน่นแต่ก็ไม่ได้ทักอะไรจนสักพักนึงน้องหยิกที่ท้องเพื่อนผม เพื่อนผมก็ร้องบอกว่าเจ็บ นั่งเฉยๆสิเดี๋ยวรถล้ม แต่น้องก็ยังหยิกท้องอยู่จนเพื่อนผมทนไม่ไหวจอดจักรยานแล้วก้มลงไปมองที่แขนน้อง แขนน้องเป็นบวมๆเขียวๆเพื่อนเลยลงจากรถแล้วสะบัดน้องออก น้องลงมายืนข้างๆรถไม่พูดอะไร เพื่อนผมบอกว่าน้องตัวบวม แขนบวม หน้าบวมปูดออกมา เพื่อนผมทิ้งรถแล้ววิ่งไปทางหอพระทันที เพื่อนวิ่งกลับหอไปแล้วตอนเช้าถึงกลับไปเอาจักรยาน พอเล่าเรื่องจบพี่เจ้าหน้าที่คนนึงที่เป็นเจ้าหน้าที่อยู่ป้อมตรงถนนเส้นนั้นก็บอกว่า น้องโดนแล้วหละ ตรงนั้นเมื่อนานแล้วมีรถมอเตอร์ไซค์ขับตกลงไปในคูน้ำแล้วเด็กจมน้ำตาย แต่ไม่มีใครค่อยได้เจอน้องเค้าแล้วนะ ผู้โชคดีเลยนะนี่</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2f26bcd1f492" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SNAP แค่ได้คิดถึง]]></title>
            <link>https://medium.com/@Alekleks/snap-%E0%B9%81%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87-b2a368962ca7?source=rss-c0dd7e8c751a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b2a368962ca7</guid>
            <category><![CDATA[whatilook]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[HAVEATHEART]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 25 Dec 2015 04:20:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-01-04T11:32:27.354Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>SNAP แค่ได้คิดถึง</blockquote><p>ในหนึ่งปีผมเข้าโรงหนังเพื่อดูหนังไทยไม่เกิน 5 เรื่อง และเรื่องสุดท้ายในปีนี้คือ SNAP ที่ตัดสินใจดูเพราะชอบตัวอย่างหนัง ชอบการใช้เพลงประกอบเป็นเพลง รักแท้ ของวง Armchair และชอบหนังหลายๆเรื่องของผู้กำกับ คงเดช จาตุรันต์รัศมี เป็นการส่วนตัวอยู่บ้าง</p><p>หลังจากดูจบก็ไม่ได้ผิดหวังหรือสมหวังอะไร โดยส่วนตัวผมเองไม่รักไม่เกลียด ชอบอะไรหลายๆอย่างในเรื่อง อย่างแรกคือภาพสวย แสงสวยมาก เพลงประกอบโดนๆหลายเพลงเลย และนางเอกน่ารักมาก มากๆจริงๆ แต่นอกจากนั้นผมเฉยๆ ไม่อินกับสิ่งที่พระนางต้องเจอ ไม่อินกับความรู้สึกหน่วงๆอะไรทำนองนั้น และไม่อินกับมุกตลกที่ทยอยมาตลอดเรื่อง ซึ่งผมไม่โทษหนังนะ อาจเป็นเพราะผมตายด้านไปเอง</p><p>หนังเล่าถึงพระเอกนางเอกที่ไม่ได้เจอกันเป็นเวลา 8 ปี แล้วกลับมาเจอกันใหม่เพราะงานแต่งงานเพื่อนในวัยเรียน ทั้งสองคนเลยระลึกถึงช่วงเวลาและคำสัญญาที่เคยให้ไว้เมื่อ 8 ปีก่อน ในขณะที่ยังมีความรู้สึกดีๆให้กัน ซึ่งในปัจจุบันก็ยังมีอยู่แต่ว่าความจริงกับอดีตเป็นคนละเรื่องไปแล้ว สิ่งที่เลือกในปัจจุบันอาจไม่ใช่สิ่งที่รู้สึกตลอดมาตั้งแต่ในอดีตก็ได้ เพราะชีวิตไม่ได้อนุญาตให้เราอยู่กับความหลังตลอดไป</p><p>การใส่เรื่องการเมืองมาในหนังไม่ได้ทำให้ผมเห็นความสำคัญอะไร เหมือนจะจิกกัดว่าเป็นการเมืองแบบวนอยู่ในอ่างไม่ได้ก้าวหน้าไปไหนเหมือนความสัมพันธ์ของตัวเอกในเรื่องที่ตลอด 8 ปีที่ผ่านมาก็ไม่มีอะไรพัฒนา แต่ก็แค่นั้น หนังพยายามให้เห็นว่าการเมืองทำให้เกิดปัญหาทั้งครอบครัว คนรัก หรือเพื่อนฝูง แต่สำหรับผมรู้สึกว่า แล้วไงต่อ ทุกอย่างจบลงแบบสงบ หายไปเงียบๆเหมือนกับคลื่นสูงแต่อยู่ก็หายไปเหมือนหนังเหมือนละคร (นี่ก็หนังไง ไอ้บ้า) ตรงนี้แหละมั้งครับที่ทำให้ผมไม่รู้สึกยินดียินร้ายกับความเป็นไปของแต่ละตัวละครเท่าไหร่นัก ผมไม่รู้ว่าตัวหนังต้องการจะสื่อให้อะไรเด่นกว่ากันระหว่างความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกหรือการเมือง หรือเจตนาคือให้น้ำหนักเท่ากันทั้งคู่ ถ้าแบบนั้น สำหรับผมหนังก็คงทำสำเร็จตามที่ตั้งใจแล้ว</p><p>ถึงผมจะไม่รักไม่เกลียดอะไรหนังเรื่องนี้แต่ก็มีส่วนที่ทำให้ได้คิดตามอยู่ได้บ้างคือเรื่องการถ่ายรูป ผมชอบถ่ายรูป แต่ผมไม่ได้มีเจตนาจะบันทึกความทรงจำอะไรบลาๆๆเหมือนพวกเพ้อๆเค้าชอบบ่นกัน ผมว่าความทรงจำไม่ได้เกิดขณะกดชัตเตอร์ แต่ความทรงจำเกิดหลังจากนั้น เกิดเมื่อเราเห็นภาพนั้นอีกครั้ง อารมณ์และความรู้สึกในเวลานั้นจะกลับมา ช่วงเวลานั้นแหละที่จะทำให้หยั่งถึงความเหงาและเข้าใจความสุขเมื่อวันก่อน</p><p>เช่นเดียวกับนางเอก เราไม่สามารถอยู่กับอดีตได้ถึงจะคิดถึงและโหยหาขนาดไหนก็ตาม สุดท้ายปัจจุบันก็จะดึงเราออกมาและถึงแม้สิ่งที่เลือกในตอนนี้จะไม่ใช่สิ่งที่รู้สึกในตอนนั้น แต่เราก็กลับไปเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว เหมือนรูปถ่ายในหนังสือรุ่นในตอนนั้นที่ไม่มีรูปของนางเอกและถึงพระเอกจะถ่ายให้ใหม่หลังจากผ่านมา 8 ปีแล้ว แต่ก็ไม่ได้ทำให้อะไรในปัจจุบันเปลี่ยนไป</p><p>ผมเคยบ่นไว้ในทวิตเตอร์ว่า “ไม่มีใครเปลี่ยนไปในภาพถ่าย” และผมก็ยังรู้สึกว่าเป็นเรื่องจริงอยู่ ทุกครั้งที่กลับไปดูภาพเก่าๆผมก็ยังเหงาเหมือนเดิม ยังจำได้ถึงเรื่องราวที่อยู่ในภาพนั้น</p><p>ประโยคที่ตัวละครในเรื่องพูดบ่อยที่สุดคือ “เราจำไม่ได้” ผมว่าจริงๆไม่ใช่จำไม่ได้หรอก แต่บางอย่างเราก็ไม่อยากบอกไปว่าเราไม่เคยลืม ในบางครั้งรูปถ่ายก็อธิบายอะไรได้ดีกว่าคำพูด เป็นการยืนยันว่าครั้งหนึ่งเคยเกิดสิ่งหนึ่งขึ้นกับเราจริงๆ และเรายังจำได้จนถึงตอนนี้ แต่ตอนนี้เรากลับไปทำอะไรแบบนั้นหรือย้อนไปแก้ไขมันไม่ได้แล้ว</p><p>เอ่อเกือบลืมไป อีกอย่างที่ผมชอบคือการให้พระเอกชื่อ บอย และแฟนนางเอกชื่อ แมน ผมว่าน่ารักดี</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b2a368962ca7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>