<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by anbudan BALA|எஅ.பாலா on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by anbudan BALA|எஅ.பாலா on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*7PnPFMQ7iE516qqA.jpeg</url>
            <title>Stories by anbudan BALA|எஅ.பாலா on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 11:33:26 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@AmmU_MaanU/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[நண்பர்களுக்கு: தினம் ஒரு பாசுரம் குறித்து ஒரு தகவல்]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A8%E0%AE%A3%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%81-%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%B1%E0%AE%BF%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%A4%E0%AE%95%E0%AE%B5%E0%AE%B2%E0%AF%8D-e72116bc0ca3?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e72116bc0ca3</guid>
            <category><![CDATA[vaishnavam]]></category>
            <category><![CDATA[prabandham]]></category>
            <category><![CDATA[pasuram]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 24 Oct 2017 08:55:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-10-24T08:58:25.077Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>மேலும் ஒரு 23 பாசுரங்கள்(பாசுரம் 62 முதல் பாசுரம் 84 வரை) சார்ந்த இடுகைகளை என் வலைத்தளத்தில்</p><p><a href="https://balaji_ammu.blogspot.in/">தமிழ் உலா - என்றென்றும் அன்புடன், பாலா</a></p><p>எழுதியிருக்கிறேன். சமயம் கிடைக்கும்போது வாசித்து உங்கள் கருத்துகளைப் பகிரவும். வலைப்பூவின் இடது பக்கமுள்ள லேபிள்களில் <strong>பிரபந்தம்</strong> அல்லது <strong>பாசுரம் </strong>என்பதை கிளிக் செய்து இடுகைகளை வாசிக்கலாம். தொடர்ந்து எழுத உத்தேசம் உண்டு. நன்றி.</p><p>அன்புடன்</p><p><strong>பாலா</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e72116bc0ca3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[தினம் ஒரு பாசுரம் - 61]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-61-5dd2eed0eaeb?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5dd2eed0eaeb</guid>
            <category><![CDATA[prabandham]]></category>
            <category><![CDATA[nammalwar]]></category>
            <category><![CDATA[thiruvaimozhi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 22 Dec 2015 13:26:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-12-22T13:26:51.225Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong>கண்ணுள் நின்று அகலான்* கருத்தின் கண் பெரியன்*</strong></blockquote><blockquote><strong>எண்ணில் நுண் பொருள்* ஏழிசையின் சுவை தானே*</strong></blockquote><blockquote><strong>வண்ண நன் மணிமாடங்கள் சூழ்* திருப்பேரான்*</strong></blockquote><blockquote><strong>திண்ணம் என் மனத்துப்* புகுந்தான் செறிந்து இன்றே.</strong></blockquote><p>— <strong>திருவாய்மொழி (நம்மாழ்வார்)</strong></p><p>நேற்று <strong>வைகுண்ட ஏகாதசி, நம்மாழ்வார் பரமபதம் எனும் வைகுந்தம்</strong> புகுவதற்கான ஆயத்தமே பரமபத வாசல் திறப்பு நிகழ்வு. இது எல்லா வைணவ ஆலயங்களிலும் நடைபெறும் புண்ணிய நிகழ்வு. ஒரு ஆச்சரியமான தகவல்: தமிழ்நாட்டிலேயே, ஒரு சிவன் கோயிலில் பரமபத வாசல் உண்டென்றால், வைகுந்த ஏகாதசி வைபவம் மரபு வழி கொண்டாடப்படுகிறது என்றால், அது <strong>திருவண்ணாமலையில் உள்ள அருணாச்சலேஸ்வரர் </strong>ஆலயத்தில் மட்டுமே.</p><blockquote><strong>கண்ணுள் நின்று அகலான்</strong>* - (எம்பெருமான் ஆனவன்), என் கண்ணை விட்டு அகலாமல் இருக்கிறான்</blockquote><blockquote><strong>கருத்தின் கண் பெரியன்</strong>* - (என்னைத் தன் திருவடி சேர்த்துக் கொள்ளும்) நோக்கத்தில் மிக்க விருப்பமாக இருக்கிறான்!</blockquote><blockquote><strong>எண்ணில் நுண் பொருள்</strong>* - எண்ணத்துள் அடங்கா நுட்பமான இயல்புகள் கொண்டவன்.</blockquote><blockquote><strong>ஏழிசையின் சுவை தானே</strong>*- ஸரிகமபதநி என்ற ஏழு ஸ்வரங்களில் உறைந்திருக்கும் சுவையும் அவனே</blockquote><blockquote><strong>வண்ண நன் மணிமாடங்கள் சூழ்* திருப்பேரான்</strong>* - நவரத்தின கற்கள் பதிக்கப்பட்ட அழகிய மாடங்கள் சூழ்ந்த திருப்பேர் நகரில் கோயில் கொண்டவன்.</blockquote><blockquote><strong>திண்ணம்</strong> - (அப்பேர்ப்பட்டவன்) மிக நிச்சயமாக,</blockquote><blockquote><strong>செறிந்து இன்றே</strong>. - நெருக்கத்துடன் இன்று</blockquote><blockquote><strong>என் மனத்துப்* புகுந்தான்</strong> - என் நெஞ்சில் புகுந்து தங்கியிருக்கிறான்</blockquote><p><strong>பாசுரக்குறிப்புகள்:</strong></p><p>திருச்சிராப்பள்ளியிலிருந்து 10 மைல் தொலைவில் <strong>கோயிலடி</strong> என்ற கிராமத்தில் அமைந்துள்ள <strong>திருப்பேர் நகர்</strong> பெருமாளான <strong>அப்பக்குடத்தானை</strong> நம்மாழ்வார் போற்றிப் பாடுகிறார். பெருமாள் மேற்கு நோக்கிய கிடந்த திருக்கோலத்தில், புஜங்க சயனத்தில், உபமன்யு (என்கிற <strong>மார்க்கண்டேய</strong>) முனிவரை வலக்கையால் அணைத்து ரட்சித்தவாறும், பால் நிறைந்த அப்பக்குடத்தை இடக்கையில் ஏந்தியும், காட்சியளிக்கிறார்.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/525/1*5-mFDmP_j2WtizUS7V4blQ.jpeg" /></figure><p>இத்தலப் பெருமாள் மேல் உருகி உருகிப் பாடி 11 திருப்பாசுரங்களை ஆழ்வார் அருளியிருக்கிறார். அவற்றில் ஆழ்வார் தான் பரமபதம் அடைவது குறித்துப் பாடியிருப்பதால், அவற்றை <strong><em>மோட்சப்பாசுரங்கள்</em></strong> என்பர். அப்பக்குடத்தானே நம்மாழ்வாருக்கு மோட்சத்தை அருளினான் என்பது குருபரம்பரை சொல்லும் வரலாறு.</p><p>முதல் இரண்டு வரிகளில் எத்தனை அழகான வர்ணனை, பாருங்கள்! நாம் துறுதுறுவென்று மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் சின்னக் குழந்தையைப் பார்த்து “அது கண்ணிலேயே நிக்குது” என்று சொல்வோமில்லையா? அது போல, பரமனை “<strong>கண்ணுள் நின்று அகலான்</strong>” என்கிறார் ஆழ்வார்! ஆனால், பார்க்கத் தான் அப்படி, அவன் நிஜத்தில் சின்னப்பையன் இல்லை, நம்மை, இந்த பூவுலகை ரட்சிக்கும் பரம்பொருள் வடிவம் என்று நம்மைத் தெளிவிக்க, ஆழ்வார் உடனடியாக,<strong> “கருத்தின் கண் பெரியன் எண்ணில் நுண் பொருள்</strong>” என்று பாடி “பரந்தாமனே மோட்சம் தர வல்லவன், நம்மால் எண்ண, உணர இயலா நுண் தன்மை கொண்டவன்” என்பதை வலியுறுத்துகிறார்.</p><p>இந்த நுண் தன்மை என்பது, பரமனது உருவ, அருவ நிலைகளையும், எங்கும், எல்லாவற்றிலும் பரவி உறைந்து நிற்கும் (ALL PERVADING) தன்மையையும் குறிக்கிறது. அடுத்து ஆழ்வார் எல்லா உயிரினங்களையும் ஆட்கொள்ள வல்ல நல் இசையை இறையுடன் ஒப்பிடுகிறார். அதாவது, ஏழு சுவரங்களில் இருந்து உருவாகும் அனைத்து இசை வடிவங்களும் திருமால் வடிவே!</p><p>— <strong>எ.அ.பாலா</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5dd2eed0eaeb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[தினம் ஒரு பாசுரம் -60]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-60-85c6d7ee0096?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/85c6d7ee0096</guid>
            <category><![CDATA[prabandham]]></category>
            <category><![CDATA[periyathirumozhi]]></category>
            <category><![CDATA[thirumangai]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 07 Dec 2015 12:47:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-12-07T12:47:48.550Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong>ஏனம் முன் ஆகி இருநிலம் இடந்து* அன்று இணையடி இமையவர் வணங்க*</strong></blockquote><blockquote><strong>தானவன் ஆகம் தரணியில் புரளத்* தடஞ்சிலை குனித்த என் தலைவன்*</strong></blockquote><blockquote><strong>தேனமர் சோலைக் கற்பகம் பயந்த* தெய்வ நன் நறுமலர்க் கொணர்ந்து*</strong></blockquote><blockquote><strong>வானவர் வணங்கும் கங்கையின் கரை மேல்* வதரி ஆச்சிராமத்து உள்ளானே.</strong></blockquote><p><strong>பெரிய திருமொழி (திருமங்கை மன்னன்)</strong><br><strong>பாசுரப்பொழிப்புரை:</strong></p><blockquote><strong>ஏனம் முன் ஆகி</strong>- (வராக அவதார மாக) பிரம்மாண்ட பன்றி வடிவம் முன்னொரு யுகத்தில் எடுத்து</blockquote><blockquote><strong>இருநிலம் இடந்து</strong> - அண்டப் பெருநீரின் ஆழ்பரப்பை (தன் ஒற்றைக்கொம்பால்) பிளந்து</blockquote><blockquote><strong>அன்று</strong> - (சிறை வைக்கப்பட்ட பூவுலகை மீட்டுக் காத்த) அக்காலத்தில்</blockquote><blockquote><strong>இணையடி இமையவர் வணங்க</strong> - அவனது திருவடிகளை வானவர் வழிபட (நின்றவனும்)</blockquote><blockquote><strong>தானவன் ஆகம்</strong> - அசுரனின் (இராவணனின்) உடலானது</blockquote><blockquote><strong>தரணியில் புரளத்</strong> - மண்ணில் வீழ்ந்து போகும்படியாக</blockquote><blockquote><strong>தடஞ் சிலை குனித்த</strong> - பெருமை மிக்க (கோதண்டம் என்ற) தனது வில்லை வளைத்த</blockquote><blockquote><strong>என் தலைவன்</strong> - (இராமபிரான் ஆகிய) என் தலைவன் ஆனவன்</blockquote><blockquote><strong>தேனமர் சோலைக்</strong> - தேன் (மலர்கள் நிறைந்த) வானுலகச் சோலைகளின்</blockquote><blockquote><strong>கற்பகம் பயந்த</strong> - கற்பக மரங்களில் பூத்த</blockquote><blockquote><strong>தெய்வ நன் நறுமலர்க் கொணர்ந்து</strong> - பூஜைக்கு உகந்த, தூய்மையான, மணம் வீசும் மலர்களை பறித்து வந்து</blockquote><blockquote><strong>வானவர் வணங்கும்</strong> - (அவன் திருவடியில் வைத்து) வானவர்கள் போற்றித் தொழும் வகையில்,</blockquote><blockquote><strong>கங்கையின் கரை மேல்</strong> - (அழகிய) கங்கைக்கரையில் அமைந்த</blockquote><blockquote><strong>வதரி ஆச்சிராமத்து உள்ளானே</strong> - பத்ரிகாசிரமத்தில் (பத்ரிநாத்) எழுந்தருளியிருக்கிறான்.</blockquote><p><strong>பாசுர மற்றும் திருத்தல குறிப்புகள்:</strong></p><p>திருமங்கையாழ்வார் ஒரு தளபதியாக, மன்னனாக இருந்தவர், வீர வைணவர். ஆனால், எத்தனை மென்மையான, கவிதை ரசம் சொட்டும் பாசுரம், கவனியுங்கள்! என்ன ஒரு ரம்மியான வர்ணனை!! இமயமலைச் சாரலில், கடல் மட்டத்திலிருந்து கிட்டத்தட்ட <strong>10350 அடி</strong> உயரத்தில் இருக்கும், குளிர் நடுக்கும், வைணவ புண்ணியத் தலமான <strong>வதரியாசிரமத்தில்</strong> (<strong>பத்ரிநாத்</strong>) வாசம் செய்து அருள்பாலிக்கும் <strong>பத்ரி நாராயணப் பெருமாளை (தாயார்: அரவிந்தவல்லி) </strong>ஆழ்வார் மங்களாசாசனம் செய்கிறார்.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/486/1*wSQFDe0-qiQWriPcquIBLA.jpeg" /></figure><p><strong>ஹரித்துவார்</strong> சென்று கங்கையில் நீராடிய பின்னரே பத்ரிநாத் செல்ல வேண்டும் என்பர். ஏனெனில், அவ்விடம் <strong>விஷ்ணு பாதம்</strong> இருக்கிறது என்றும், அவற்றை வணங்கிய பின்னரே பத்ரிநாத் பயணிக்க வேண்டும் என்று பெரியோர் கூறுவர். பத்ரிநாத் செல்லும் வழியில், <strong>கண்டம் கடி நகர் என்ற தேவப்பிரயாகையில் </strong>எழுந்தருளியிருக்கும் <strong>நீலமேகப்பெருமாளையும், புண்டரீகவல்லித் தாயாரையும் </strong>தரிசிக்கலாம். <strong>பாகீரதியும், அலக்நந்தாவும்</strong> கூடும் புண்ணியச் சங்கமமும் அருகில் தான் உள்ளது.</p><p>அப்படியே மேலே சென்று ஸ்ரீநகரைக் (காஷ்மீர் ஸ்ரீநகர் அல்ல!) கடந்தால், <strong>திருப்பிரிதி </strong>என்று திருமங்கை ஆழ்வாரால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்ட <strong>ஜோஷி மட்</strong> என்ற திவ்யதேசத்தை வணங்கலாம். <strong>பரமபுருஷன், பரிமளவல்லித் தாயார் </strong>தவிர, <strong>ஆதிசங்கரர்</strong> பிரதிஷ்டை செய்த, <strong>சாளக்கிராம</strong> திருமேனியிலான, உக்கிர <strong>நரசிம்மரும்</strong> இங்கு அருள் பாலிக்கிறார். நரசிம்ம மூர்த்தியானவர் தனது அலங்காரம் கலைந்த பின் கை அளவே ஆன <strong>சாளக்கிராம சுயம்புவாக</strong> காட்சியளிக்க, அலங்காரத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் சிம்ம கம்பீரப் பொலிவுடன் திகழ்வது ஆச்சரியப்பட வைக்கும் ஒன்று. ஆதிசங்கரர் நிறுவிய 4 <strong>அத்வைத</strong> பீடங்களில் ஒன்று <strong>ஜோஷி மடத்தில்</strong> உள்ளது. இங்குள்ள நரசிம்மப் பெருமாளை ஆதிசங்கரர் ஆராதனை செய்த சமயம் தான்,<strong> சங்கர பாஷ்யத்தை</strong> அருளினார் என்பது வரலாறு.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/309/1*FvSXK44HsjXjg_3hbsOKbw.jpeg" /></figure><p>அப்படியே, இமயத்தின் பாதையில் வளைந்து நெளிந்து மேலே சென்றால், <strong>வதரியாசிரமம் என்னும் பத்ரிநாத்</strong>! (<strong>‘கடவுள்களின் பள்ளத்தாக்கு’ </strong>என்று சொல்லப்படும்<strong> சுந்தரச் சரிவு.</strong> வீழ்ச்சி. உயரம் 10,350<strong> </strong>அடி<strong> — - சுஜாதா</strong>! ) இந்தியாவின் மிகப் புனிதமான தலங்கள் நான்கில் ஒன்று <strong>பத்ரிநாத்</strong>, மற்றவை, <strong>ராமேஸ்வரம், பூரி, துவாரகை</strong>. பத்ரி செல்லும் வழியில், <strong>பஞ்ச பிரயாகைகள்</strong> ஆன <strong>தேவ, ருத்ர, கர்ண, நந்த, விஷ்ணு</strong>ப் பிரயாகைகளையும் தரிசிக்கலாம் என்பதை மனதில் கொள்ளுங்கள். அத்தனை பனி பொழியும் குளிரிலும், கோயிலுக்கு அருகில் வெந்நீர் ஊற்று (<strong>தப்த குண்டம்</strong>) உள்ளது. அங்கிருந்து கொஞ்சம் படிகள் ஏறினால், கருடாழ்வார் காட்சி தரும் <strong>சிம்ம துவாரம்.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/950/1*v6b1aH2dV02nUcll4e3VOQ.jpeg" /></figure><p><strong>பத்ரிநாத்</strong> திருக்கோயில் <strong>பஞ்ச பத்ரி </strong>என்று அழைக்கப்படும் ஐந்தில் ஒன்று. அதாவது <strong>விஷால் பத்ரி</strong>, மற்றவை, பாண்டுகேஷ்வரில் உள்ள <strong>யோக-தியான பத்ரி</strong>, ஜோஷி மடத்திலிருந்து 17 கிமீ தொலைவில் உள்ள <strong>பவிஷ்ய பத்ரி</strong>, அனிமத் என்ற கிராமத்தில் (ஜோஷி மடத்திலிருந்து 7 கிமீ) அமைந்துள்ள <strong>விரத பத்ரி</strong>, கர்ணப்பிரயாகையிலிருந்து 17 கிமீ தொலைவில் உள்ள <strong>ஆதி பத்ரி</strong>.</p><p>இமயமலைச் சாரல் என்பதால், தேவர்கள் அடிக்கடி வந்து தொழும் கோயில் என்கிறார் <strong>ஆழ்வார்</strong>. எப்படி வருகிறார்கள்? தேவலோகத்தில் பூக்கும் கற்பக மலர்களைக் கொணர்ந்து அந்தப் பரந்தாமனை பூஜிக்கிறார்கள். <strong>பத்ரிநாத்</strong> உண்மையிலேயே ”<strong>தேவபூமி</strong>” (அங்குள்ள மக்களுக்கு <strong>தேவ்லோக்</strong>!) தான்! <strong>ஏன்</strong>? கடும் குளிர் காலத்தில், வருடத்தில் 6 மாதங்கள் கோயில் மூடப்பட்டிருக்கும். அச்சமயம் சின்ன உருவம் கொண்ட உத்சவ மூர்த்தியை ஜோஷி மட் எடுத்துச் சென்று பூஜிக்கிறார்கள், <strong>சாளக்கிராம மூலவர் பத்ரி நாராயணனுக்கு </strong>தேவர்கள் தான் பூஜை செய்கிறார்கள் என்பது வைணவ மரபு சார்ந்த நம்பிக்கை. <strong>அட்சய திருதியை</strong>க்கு மறுநாள், கோயில் கதவுகள் மீண்டும் திறக்கப்படுகின்றன.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/520/1*kaowQkb_uK_8j96uFTXz-w.jpeg" /></figure><p>மேலும், அவ்விடத்தின் தோற்றமும் தேவலோகம் தான்! <strong>எங்ஙனம்?</strong> <em>சூரியன் சாயும் மாலை நேர மங்கலான மஞ்சள் ஒளியில் பச்சை பசேலென்று மலையும், சலசலவெனப் பாயும் நீலவண்ண கங்கையாற்றுக் கிளையும், தெய்வீகக்குன்றுகள் மீது தவழும் வெண்ணிற மேகங்களுமான புறத்தோற்றத்துடன் — தேவதைகள் பரமன் மீது வாஞ்சையுடன் நறுமலர்களைத் தூவுவதையும், முனிவரும் வானவரும் புடை சூழ்ந்து நாராயண துதி பாடுவதையும், அந்த பரமாத்மாவே </em><strong><em>குரு-சீடனாக, நர-நாராயண</em></strong><em> உபதேச திருக்கோலத்தில் (அவனே கதி என்று கை கூப்பி நிற்கும்) பரம அடியார்களுக்குத் திருக்காட்சி அளிப்பதையும், நம் அகக்கண்ணில் கொணர்ந்தால், </em><strong><em>பத்ரிநாத் “தேவ”லோகமே தான்</em></strong><em>! </em><strong><em>விஷ்ணு, ஸ்கந்த </em></strong><em>புராணங்களில் பத்ரி பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/650/1*zVJxEa4PvvrFJxZ-ns_RtQ.jpeg" /></figure><p>கிட்டத்தட்ட 1200 ஆண்டுகளுக்கு முன், பல நாட்கள் தன் குதிரையிலேயே (<strong>ஆடல்மா</strong>) 2600 கிமீ பயணித்து, <strong>திருமங்கையாழ்வார்</strong> <strong>பத்ரிநாத்</strong>, இன்ன பிற வட இந்திய விஷ்ணு கோயில்களுக்கு விஜயம் செய்து, அவற்றைப் பாடல் பெற்ற வைணவ திவ்ய தேசங்களாக்கினார். அர்ச்சாவதார வழிபாட்டில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்ட ஆழ்வார் இவர். பத்ரிநாத் புண்ணியத்தலத்தை 21 பாசுரங்களால் மங்களாசாசனம் செய்திருக்கிறார் திருமங்கை மன்னன். பெரியாழ்வாரும் ஒரு பாசுரத்தில் இப்பெருமாளை பாடியிருக்கிறார். திருமால் தானே குருவாகவும் (<strong>நாராயணன் -</strong> பரமாத்மா) தன் அம்சமே சீடனாகவும் (<strong>நரன்</strong> - ஜீவாத்மா) இருந்து (ரகசிய மந்திரங்களில் முதன்மையான) <strong>திருமந்திர</strong> உபதேசத்தை அருளியதும், பெற்றதும் இப்புண்ணிய பூமியில் தான். ஆக, நரனுக்கு இத்தலத்தில் பத்ரி நாராயணன் பிரத்யட்சம் (காட்சி அளித்தல்) என்று கொள்ளவேண்டும்.</p><p>நாராயணன், ”<strong>அர்த்த பஞ்சக ஞானம்</strong>” என்ற ஐவகை விஷயங்கள் குறித்தும் நரனுக்கு அறுவுறுத்துகிறார். அவை</p><ol><li><em>ஜீவாத்மாவின் இயல்புகள்</em></li><li><em>பரமாத்மாவின் தன்மை, குணங்கள்</em></li><li><em>ஜீவாத்மாவின் இலக்கு</em></li><li><em>இலக்கை அடையும் உபாயங்கள் (வழிவகைகள்)</em></li><li><em>இலக்கை அடையத் தடையாக இருப்பவை</em></li></ol><p>மேற்சொன்னவை தவிர, ஜீவாத்மாவின் 5 முக்கிய உறவுகளான <strong>தாய், தந்தை, ஆசான், இறைவன், மூதாதையர்</strong> என்பவற்றில் மிக முக்கியமான உறவு ஆசான் (குரு) என்பதும் ஒரு குருவின் துணையின்றி (ஆச்சார்ய சம்பந்தமின்றி) உன்னதமான பக்தியுடன் கூடிய பூரணச் சரணாகதி கூட <strong>மோட்ச</strong> பெரும்பேற்றை பெற்றுத் தராது என்பதும் <strong>நர-நாராயண</strong> தத்துவம் வாயிலாக <strong>திருமால்</strong>, அடியவரான நமக்கருளும் செய்திகளாம்.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*MIp7xdYIeAgj89ThYkK2bg.jpeg" /></figure><p><strong>சாளக்கிராம திருமேனி</strong>யில் ஆன மூலவர் <strong>பத்ரிநாராயணன்</strong>, வீற்றிருந்த (<strong>பத்மாசன</strong>) திருக்கோலத்தில் அருள் பாலிக்கிறார். இரு திருக்கரங்களில் <strong>சங்கு சக்கரம்</strong> தரித்து, மற்ற இரு திருக்கரங்களில் <strong>யோக முத்திரையையும், அபய வரதத்தையும்</strong> காட்டி அருளுகிறார். மார்பில் <strong>ஸ்ரீவத்ஸ சின்னத்துடன்</strong> நாராயண சொரூபமாகவும் சேவை சாதிக்கிறார். பெருமாளின் திருச்சடை முடியையும், மூன்று கீறுள்ள கண்டத்தையும் (கழுத்து) நன்றாகக் காண முடிகிறது. பெருமாளுடன், <strong>கருடாழ்வார், குபேரன், நாரதர், அரவிந்தவல்லித் தாயார், உத்தவர், நரநாராயணர்கள் </strong>ஆகியோரைக் காணலாம். சன்னதியில் <strong>சக்கரத்தாழ்வாரையும் சரண பாதுகையையும்</strong> தரிசிக்கலாம். பத்ரிநாராயணனின் இடப்பக்கத்தில் அகண்ட ஜோதி — <strong>நந்தா தீபம்</strong> எப்பொழுதும் ஒளிர்ந்த வண்ணம் உள்ளது.</p><p>பத்ரி (பதரி)என்ற சொல் <strong>இலந்தை</strong>யைக் குறிக்கிறது. இத்தலம் ஒரு காலத்தில் இலந்தை வனமாகவே இருந்ததாம். தற்போது <strong>அரவிந்தவல்லி</strong>த் தாயாராக எழுந்தருளியுள்ள <strong>பெரிய பிராட்டி</strong>, நம் கலியுகக் கண்களுக்கு புலப்படாத ஒரு பெரிய இலந்தை மரமாக, கோயில் மேல் பரவி, தன் அன்பு மணாளன் ஆன பத்ரி நாராயணனை கடுங்குளிர் அண்டாமல் பாதுகாப்பு அளிக்கிறாள் என்பது புராண வரலாறு. கோயிலுக்கு அருகில், <strong>நாரத குண்டம், சூர்ய குண்டம்</strong> என்று இரு குளங்களும் காணப்படுகின்றன.</p><p>பிரகாரத்தின் தெற்குப் பகுதியில், அரவிந்தவல்லித்தாயாரான <strong>மகாலட்சுமி</strong>க்கு தனிச் சன்னதி உள்ளது. மேற்குப்புறம், <strong>ஆதிசங்கரருக்கும்</strong> சன்னதி இருக்கிறது. பின்புறம் உள்ள நரசிம்மருக்கான தனிக்கோயிலில், <strong>லஷ்மி நரசிம்மர்</strong>, <strong>உடையவர் (இராமானுஜர்</strong>), <strong>சுவாமி தேசிகர்</strong> ஆகியோருக்கும் சன்னதிகள் உண்டு.</p><p>— <strong>எ.அ.பாலா</strong></p><p>http://balaji_ammu.blogspot.in</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=85c6d7ee0096" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[தினம் ஒரு பாசுரம் - 59]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-59-3b73f4658966?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3b73f4658966</guid>
            <category><![CDATA[periyathirumozhi]]></category>
            <category><![CDATA[thirumangai]]></category>
            <category><![CDATA[prabandham]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 25 Nov 2015 12:07:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-11-25T14:17:40.413Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong>ஓதி ஆயிர நாமங்கள் உணர்ந்தவர்க்கு* உறுதுயரடையாமல்*</strong></blockquote><blockquote><strong>ஏதமின்றி நின்றருளும் நம்பெருந்தகை* இருந்த நல் இமயத்து*</strong></blockquote><blockquote><strong>தாது மல்கிய பிண்டி விண்டு அலர்கின்ற* தழல்புரை எழில் நோக்கி*</strong></blockquote><blockquote><strong>பேதை வண்டுகள் எரியென வெருவரு* பிரிதி சென்றடை நெஞ்சே</strong></blockquote><p><strong>பெரிய திருமொழி (திருமங்கையாழ்வார்)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/401/1*zGhrBLvZD1INoF81YnFozA.jpeg" /></figure><p>இன்று <strong>கார்த்திகையில் கார்த்திகை. திருக்கலியன், மங்கை மன்னன்</strong>, <strong>பரகாலன்</strong> (பகைவர்க்கு யமன்), <strong>ஆலிநாடான்</strong> என்று உவந்து போற்றப்படும் <strong>திருமங்கையாழ்வாரின்</strong> அவதார திருநட்சத்திர தினம். அவர் அருளிய ஒரு திருப்பாசுரத்தை இன்று அனுபவித்து மகிழ்வோம். பாசுரப்பொருளுரை இடுகையின் இறுதியில் உள்ளது. ஆழ்வாரின் பெருமையை அனுபவித்து விட்டு பாசுரப்பொருளை அறிவதே உகந்தது!</p><p><strong>பன்னிருவரில் கடைக்குட்டியான இவ்வாழ்வார் பற்றி ஒரு சிறுகுறிப்பு:</strong></p><p>இவர் சீர்காழி, திருநாங்கூர் அருகே உள்ள <strong>திருக்குறையலூரில் </strong>(குறை + அல் + ஊர்) மறவர் குலத்தில், <strong>ஆலிநாடார், வல்லித்திரு</strong> தம்பதியர்க்கு திருமகனாக, திருமாலின் <strong>சார்ங்கம்</strong> என்ற வில்லின் அம்சமாக, மாறன் எனும் <strong>நம்மாழ்வார்</strong> பணித்த தமிழ்மறைக்கு (<strong>திருவாய்மொழி</strong>யுடன் கூடிய 4 பிரபந்தங்கள்) ஆறங்கம் கூறவே, அவதரித்தவர். ஆறு அங்கம் என்பது என்ன? திருமங்கை மன்னன் அருளிய 6 பிரபந்தங்கள்: <strong>பெரிய திருமொழி(1084 </strong>பாசுரங்கள்<strong>), திருக்குறுந்தாண்டகம்(20), திருநெடுந்தாண்டகம்(30), திருஎழுகூற்றிருக்கை(1), சிறிய திருமடல்(40), பெரிய திருமடல்(7)</strong></p><p>கல்வியிலும், போர்க்கலைகளிலும் தேர்ந்து, சிறந்த வீரனாகத் திகழ்ந்தவர். அவரது வீரத்திற்கும் விவேகத்திற்கும் பரிசாக சோழ மன்னர் திருமங்கை என்னும் ஊரைத் தலைநகராகக் கொண்ட ஒரு சிற்றரசை இவருக்குப் பரிசாக வழங்கினார்.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/335/1*WxhqUGfb2YifNTfOax5RaQ.jpeg" /></figure><p>பின்னாளில், பேரழகும் நற்குணமும் கொண்ட <strong>குமுதவல்லி</strong>யின் மேல் மையல் கொண்டு அவளையே திருமணம் செய்யும் பொருட்டு வைணவராகி, அடியார்க்குத் தொண்டு செய்து, அவளது அன்புக்கு உகந்தவராகி அவளை மணமுடித்தார். தொடர்ந்து செய்த ஈகையால், ஒரு கட்டத்தில், அனைத்தும் இழந்து ஏழையான மங்கை மன்னன், அடியார்க்குத் தொண்டை தொடர வேண்டி, வழிப்பறியில் ஈடுபட்டார். ஒரு சமயம், <strong>திருவாலி திருநகரி</strong>யில் எழுந்தருளியிருக்கும் <strong>வயலாளி மணவாளப் பெருமாள் </strong>பல வகை அணிகலன்களுடன் மாறுவேடம் பூண்டு, திருமகள் சகிதம், ஆழ்வாரின் பாதையில் குறுக்கிட்டார். ஆழ்வாரோ பெருமாள், பிராட்டியிடமே களவு செய்து, கைப்பற்றியதை ஒரு மூட்டையாகக் கட்டித் தூக்க முற்பட்டபோது, அது மலையளவு கனக்கவே, “<em>நீர் யார்? என்ன மாயமந்திரம் செய்தீர்</em>” என்று பெருமாளையே கத்தியைக் காட்டி அச்சுறுத்தினார்.</p><p>பெருமாள் அவர் செவியில் திருமந்திர உபதேசம் செய்து, தன் சுயரூபம் காட்டி, தடுத்தாட்கொண்டார். “<strong>ஓம் நமோ நாராயணாய</strong>” என்ற எட்டெழுத்து மந்திரத்தை, மங்கை மன்னன் பெருமாளிடமிருந்தே மிரட்டிப்பறித்துக் கொண்டார் என்று கூட கூறலாம் :-) அன்றிலிருந்து திருமங்கையாழ்வார் உலக பந்தத்தை விட்டொழிந்தார். அதன் பின், வைகுண்டநாதன் மேல் அவருக்கிருந்த அதி தீவிர அன்பின்/பக்தியின் வெளிப்பாடாக, 6 பிரபந்தங்கள் வாயிலாக, பல தெய்வீகப் பாசுரங்களை அருளினார் என்பது <strong>குருபரம்பரை</strong> சொல்லும் வரலாறு.</p><p><a href="https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-17-f45593dfc331#.6cqd4ich2%5C"><strong><em>ஆழ்வார் பற்றிய இன்னும் சற்று விவரமான செய்திகள் இங்கு காணக்கிடைக்கும்.</em></strong></a></p><p>“<strong>அறிவு தரும் பெரிய திருமொழி</strong>..” என்று தேசிக பிரபந்தத்தில் ( பாடல் 379 ) தேசிகர் ஆனந்திக்கிறார். <strong>“மாயோனை வாள் வலியால் மந்திரம் கொள் மங்கையர்கோன்”</strong> என்று பெருமாளிடமே ஆழ்வார் திருமந்திர உபதேசம் பெற்றதை ராமானுஜர் (<strong>பெரிய திருமொழி தனியன் — 2</strong>) அனுபவிக்கிறார்.</p><p><strong>திருமங்கையாழ்வார் தெய்வப்புலமை </strong>மிக்கவர் எனில் அது மிகையாகாது. ஆழ்வார் பாசுரங்களில் தமிழ் நின்று விளையாடும். இவர் தனது பாசுரங்களில், மற்றைய ஆழ்வார்களைக் காட்டிலும் பல்வகை யாப்புகளைக் கையாண்டுள்ளார். <em>ஆசிரிய விருத்தம், கலி விருத்தம், கொச்சகக் கலிப்பா, கலிநிலைத்துறை, ஆசிரியத் துறை, வெண் துறை, வஞ்சி விருத்தம், கலித்தாழிசை, அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம், எண்சீர் ஆசிரிய விருத்தம், நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா, கலிவெண்பா</em> என்று ஏராளம்.</p><p><strong>திருமங்கை மன்னன்</strong>, வாள்,வேல் ஏந்திய பேரழகரும் கூட. அவரது வடிவழகை <strong>மணவாளமாமுனிகள் வடிவழகு சூர்ணிகை</strong>யில் இவ்வாறு வர்ணிக்கிறார்.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/576/1*I7Is1ftsmaw0Ye9_UAxyRQ.jpeg" /></figure><ol><li><em>காதும் சொரிமுத்தும் கையும் கதிர்வேலும்</em></li></ol><p><em>தாதுபுனை தாளிணையும் தனிச்சிலம்பும் — நீதிபுனை</em></p><p><em>தென்னாலி நாடன் திருவழகைப் போல</em></p><p><em>என்னாணை ஒப்பார் இல்லையே</em></p><p><em>2. வேலணைத்த மார்பும் விளங்கு திருவெட்டெழுத்தை</em></p><p><em>மாலுரைக்கத் தாழ்த்த வலச்செவியும் — தாளினிணைத்</em></p><p><em>தண்டையும் வீரக்கழலும் தார்க்கலியன் நன்முகமும்</em></p><p><em>கண்டு களிக்கும் என் கண்</em></p><p><em>3. அணைத்த வேலும், தொழுத கையும், அழுந்திய திருநாமமும்,<br>ஓம் என்ற வாயும், உயர்ந்த மூக்கும், குளிர்ந்த முகமும்,</em></p><p><em>பரந்த விழியும், பதித்த நெற்றியும், நெறித்த புருவமும்<br>சுருண்ட குழலும், வடிந்த காதும் அசைந்த காது காப்பும்,</em></p><p><em>தாழ்ந்த செவியும், சரிந்த கழுத்தும், அகன்ற மார்பும்,<br>திரண்ட தோளும் நெளித்த முதுகும், குவிந்த இடையும்,</em></p><p><em>அல்லிக்கயிறும், அழுந்திய சீராவும், தூக்கிய கருங்கோவையும்<br>தொங்கலும் தனி மாலையும், தளிருமிளிருமாய் நிற்கிற நிலையும்</em></p><p><em>சாற்றிய திருத்தண்டையும், சதிரான வீரக்கழலும்,<br>தஞ்சமான தாளினையும், குந்தியிட்ட கனைக்காலும்,</em></p><p><em>குளிர வைத்த திருவடி மலரும், வாய்த்த மணங்கொல்லையும்,<br></em><strong><em>வயலாளி மணவாளனும்</em></strong><em>, </em><strong><em>வாடினேன் வாடி</em></strong><em> (என்று)</em></p><p><em>வாழ்வித்தருளிய , நீலிக்கலிகன்றி, மருவலர் தம் உடல் துணிய<br></em><strong><em>வாள் வீசும் பரகாலன், மங்கை மன்னனான வடிவே.</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/531/1*Re2AdrBJ88MC4BpV61FCnQ.jpeg" /></figure><p><strong><em>ஆடல்மா</em></strong> என்ற தனது குதிரையில் பயணித்தே, <strong>86</strong> வைணவக் கோயில்களை <strong>பாடல் பெற்ற தலங்களாக </strong>ஆக்கினார். அதாவது <strong>வைணவ திவ்ய தேசங்கள்</strong> என்ற நிலைக்கு உயர்த்தினார். ஆடல்மாவில் பல நாட்கள் பயணித்து, வடநாட்டில் உள்ள <strong><em>கண்டம் கடிநகர் (தேவப் பிரயாகை), நைமிசாரண்யம், திருப்பிரிதி (ஜ்யோதிர் மட், ஜோஷி மட்)பத்ரிகாசிரமம் (பத்ரிநாத்) </em></strong>வரை சென்று அத்தலங்களின் <strong>அர்ச்சாவதார</strong> மூர்த்திகளை உருகி உருகி போற்றிப் பாடியிருக்கிறார். “<strong>பரமபுருஷன்</strong>” என்ற திருநாமம் கொண்ட பெருமாள் எழுந்தருளியிருக்கும் <strong>திருப்பிரிதி</strong> குறித்த <strong>பெரிய திருமொழி</strong>ப் பதிகத்தில் இன்றைய பாசுரம் அமைந்துள்ளது.</p><p><strong>பாசுரப் பொருளுரை:</strong></p><blockquote><strong>ஓதி ஆயிர நாமங்கள்</strong> - பலப்பல முறை திருமாலின்ஆயிரம் நாமங்களை ஓதி,</blockquote><blockquote><strong>உணர்ந்தவர்க்கு*</strong> - அவற்றின் பொருள் உணர்ந்து, அதன் மூலம் விவேகம் பெற்ற அடியார்களை,</blockquote><blockquote><strong>உறுதுயரடையாமல்*</strong> - துன்பம்/கேடு எதுவும் அவரை அண்டாதபடியும்</blockquote><blockquote><strong>ஏதம் இன்றி</strong> - (அவர் தம்)தீவினைகளைக் களைந்தும்</blockquote><blockquote><strong>நின்றருளும் நம்பெருந்தகை</strong>* - எல்லாக் காலங்களிலும் ரட்சிக்கும் பேரருளான் ஆன நமது <strong>பரமபுஷன்</strong></blockquote><blockquote><strong>இருந்த நல் இமயத்து*</strong> - எழுந்தருளியுள்ள, அழகிய இமயத்துச் சாரலில் அமைந்த,</blockquote><blockquote><strong>தாது மல்கிய</strong> - (மண்ணில்) தாதுக்கள் நிறைந்திருந்ததாலே</blockquote><blockquote><strong>பிண்டி</strong> * - அசோக மரங்களில்</blockquote><blockquote><strong>விண்டு அலர்கின்ற</strong> - விரிந்து பூத்திருக்கின்ற,</blockquote><blockquote><strong>தழல் புரை</strong> - நெருப்பை (அதன் செந்நிறத்தை) ஒத்த,</blockquote><blockquote><strong>எழில் நோக்கி</strong> - (மலர்களின்) அழகைக் கண்டு</blockquote><blockquote><strong>பேதை வண்டுகள்</strong> - மடமை மிக்க வண்டுகள்</blockquote><blockquote><strong>எரியென</strong> - தீப்பந்துகள் என்று (எண்ணி)</blockquote><blockquote><strong>வெருவரு</strong>* - அஞ்சுகின்ற</blockquote><blockquote><strong>பிரிதி சென்றடை நெஞ்சே</strong> - திருப்பிரிதியை சென்றடைந்து (<strong>பரமபுருஷனைப்</strong> பற்றிடு) என் நெஞ்சமே !</blockquote><p><em>கலந்த திருக்கார்த்திகையில் கார்த்திகை வந்தோன் வாழியே காசினியில் குறையலூர்க் காவலோன் வாழியே நலந்திகழ் ஆயிரத்துஎண்பத்துநாலு உரைத்தான் வாழியே நாலைந்தும் ஆறுஐந்தும் நமக்கு உரைத்தான் வாழியே இலங்கு எழுகூற்றிருக்கை இருமடல் ஈந்தான் வாழியே இம்மூன்றில் இரு நூற்று இருபத்தேழு ஈந்தான் வாழியே வலந்திகழும் குமுதவல்லி மணவாளன் வாழியே வாட்கலியன் பரகாலன் மங்கையர்கோன் வாழியே</em></p><p>— <strong>எ.அ.பாலா</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3b73f4658966" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[தினம் ஒரு பாசுரம் - 58]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-58-377be3d4bb1c?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/377be3d4bb1c</guid>
            <category><![CDATA[thondaradippodi]]></category>
            <category><![CDATA[prabandham]]></category>
            <category><![CDATA[thirumalai]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 23 Nov 2015 18:42:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-11-23T18:44:43.054Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong>ஊரிலேன் காணியில்லை உறவு மற்றொருவர் இல்லை</strong></blockquote><blockquote><strong>பாரில் நின் பாதமூலம் பற்றிலேன் பரம மூர்த்தி</strong></blockquote><blockquote><strong>காரொளி வண்ணனே என் கண்ணனே கதறுகின்றேன்</strong></blockquote><blockquote><strong>ஆருளர்க் களைகண் அம்மா அரங்க மாநகருளானே.</strong></blockquote><p>— <strong>திருமாலை (தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார்)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/389/1*sbBaFRRqa56vvfRcF1RIUQ.jpeg" /></figure><p>இன்று <strong>திருமண்டங்குடி</strong> (இவ்வூர் புள்ளப்பூதங்குடிக்கு அருகில் உள்ளது) என்ற திருத்தலத்தில் <strong>மார்கழி</strong> மாதத்தில் <strong>கேட்டை</strong> நட்சத்திரத்தில் அவதரித்த <strong>விப்ர நாராயணன்</strong> என்ற <strong>தொண்டரடிப் பொடி ஆழ்வார்</strong> பாடிய பாசுரம் ஒன்றை அனுபவிப்போம். மிக எளிமையாக, ஆழ்ந்த பக்தியுடன், தன் கையறு நிலையை ஆழ்வார் அழகு தமிழில் பாடியுள்ளார்! பன்னிரு ஆழ்வார்களில் பத்தாவது ஆழ்வார் இவர்.</p><p>இவ்வாழ்வார் <strong>திருப்பள்ளியெழுச்சி, திருமாலை</strong> என்ற இரண்டு பிரபந்தங்கள் வாயிலாக அரங்கத்து அண்ணல் நம்பெருமாளை மங்களாசாசனம் செய்திருக்கிறார். பெரியாழ்வார் அருளிய <strong>திருப்பல்லாண்டும்</strong>, அவரது மகள் ஆண்டாள் அருளிய <strong>திருப்பாவை</strong> எனும் <strong>கோதா பிரபந்தமும்</strong>, தொண்டரடியின் <strong>திருப்பள்ளியெழுச்சியும்</strong> பெரும்பாலான திருமால் கோயில்களில் தினம் ஓதப்படும் பெருமை மிக்கவையாம்.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/448/1*64yc_ydRpvm-3UOFH-D8bQ.jpeg" /></figure><p>திருமண்டங்குடியில், ”<strong>வரம் தரும்</strong>” பெருமாள் என்று<strong> </strong>போற்றப்படும்<strong> உத்சவர் அழகிய மணவாளருக்கு</strong> (நின்ற திருக்கோலத்தில் அருள் பாலிக்கும் <strong>மூலவர் </strong>திருநாமம்<strong> ரங்கநாதர்</strong> ) ஆழ்வார் பலகாலம் திருத்தொண்டு புரிந்து வந்தார்.</p><p><strong>திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் சுவாமி</strong> இவ்வாழ்வார் மேல் ஒரு அழகான தனியனை அருளிச் செய்திருக்கிறார்:</p><p><em>மண்டங்குடி என்பர் மாமறையோர் மன்னிய சீர்* தொண்டரடிப்பொடி தொன்னகரம்* வண்டு திணர்த்த வயல் தென்னரங்கத்தம்மானைப்* பள்ளி உணர்த்தும் பிரான் உதித்த ஊர்*</em></p><p>Photo courtesy: PRabhu S, <a href="http://prtraveller.blogspot.in/2012/02/thiru-mandangudi-thondaradipodi-azhvaar.html">http://prtraveller.blogspot.in</a></p><p><strong>தனியன் விளக்கம்:</strong> வண்டல் மண் கனமாகப் படிந்திருத்த காரணத்தாலே, வளமான பயிர்கள் விளையும் வயல்கள் சூழ்ந்த திருவரங்கத்தில் எழுந்தருளி இருக்கும் அரங்கநாதப் பெருமானை துயிலெழுப்பப் பாடல்கள் அருளவே (ஒரு சூரியன் போல) ஒளியோடு தோன்றிய, நிலைபெற்ற பெருமை வாய்ந்த, தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் அவதரித்த பழமையான தலம் திருமண்டங்குடி என்று நான்மறையாளர்கள் பகர்வர்.</p><p><strong><em>பாசுரப் பொழிப்புரை:</em></strong></p><blockquote><strong>ஊரிலேன் </strong>- பூவுலக வைணவ திவ்விய தேசங்களில் பிறக்கும் பேறு எனக்குக் கிட்டவில்லை</blockquote><blockquote><strong>காணியில்லை</strong> - (எம்பெருமானான உமக்குத் திருத்தொண்டு புரிவதற்கு பொருள் ஈட்டவல்ல) காணி நிலமும் என்னிடமில்லை</blockquote><blockquote><strong>உறவு மற்றொருவர் இல்லை</strong> - உறவினர், நண்பர் என்று சொல்லிக் கொள்ளவும் யாருமில்லை</blockquote><blockquote><strong>பாரில்</strong> - பூவுலகில் (வாழுகின்ற இக்காலத்தில்)</blockquote><blockquote><strong>நின் பாதமூலம்</strong> - (அனைத்துக்கும் தொடக்கமும், முடிவுமாக இலங்குகின்ற) உந்தன் திருவடிகளை</blockquote><blockquote><strong>பற்றிலேன்</strong> - (சரியான வகையில்) கதியாகப் பற்றவும் இல்லை</blockquote><blockquote><strong>பரம மூர்த்தி</strong> - மிகச் சிறந்த திருவுரு கொண்ட பெருமாளே!</blockquote><blockquote><strong>காரொளி வண்ணனே</strong> - ஒளி மிக்க மழை மேக நிறத்தவனே</blockquote><blockquote><strong>என் கண்ணனே</strong> - என் கண்ணபிரானே</blockquote><blockquote><strong>கதறுகின்றேன்</strong> - (வேறு புகல் ஏதுமின்றி நின்னைச் சரண் புகுந்து) உருகி அழைக்கிறேன்</blockquote><blockquote><strong>ஆருளர்க் களைகண்</strong> - (உன்னை அன்றி எனக்கு) வேறொரு தெய்வம் காப்பு ஆகுமோ? (<strong>முடியாது</strong>)</blockquote><blockquote><strong>அம்மா </strong>- ஒரு தாய்க்கு நிகரான,</blockquote><blockquote><strong>அரங்க மாநகருளானே</strong> - திருவரங்கம் எனும் புண்ணியப் பெருநகரத்தில் பள்ளி கொண்ட ரங்கநாதப் பெருமாளே!</blockquote><p><strong>பாசுரக்குறிப்புகள்:</strong></p><p>ஆழ்வாரே ”<strong>நின் பாதமூலம் பற்றிலேன்</strong>” என்று தன் நிலைமையை எண்ணி மருகுகிறாரே, அப்படியெனில் நாமெல்லாம் எம்மாத்திரம். அப்படி தன்னை எண்ணிக் கொள்வதற்கும் காரணங்களைச் சொல்கிறார். அதாவது, ஒரு புண்ணியத்தலத்துடன், மூன்று வகைகளில் சம்பந்தம் இல்லாத தன் வருந்தத்தக்க நிலையை முன் வைக்கிறார்.</p><p>ஒன்று: <strong>(ஊரிலேன்</strong>)தனக்கு திவ்விய தேசம் ஒன்றில் பிறந்து பரமனுக்குச் சேவை செய்யவும் வாய்க்கவில்லை என்கிறார். இரண்டாவது, (<strong>காணியில்லை</strong>) தனக்கான காணி நிலம் வாய்க்கப் பெற்றிருந்தால், அதைப் பார்க்கச் சென்று வரும் காலத்தில், இடையில் ஏதாவது திவ்விய தேசப் பெருமாளைக் கண்டு தரிசிக்க தனக்கு வாய்த்திருக்கும், அதுவும் இல்லை.</p><p>மூன்றாவது, (<strong>உறவு மற்றொருவர் இல்லை) </strong>திவ்விய தேசங்களில் வாசம் செய்யும் உறவினர்கள், நண்பர்கள் இருந்திருந்தால், அவ்வடியவருடன் சேர்ந்து ஒரு திவ்விய தேசப் பெருமாளுக்குத் தொண்டு செய்யும் பேறு தனக்குக் கிட்டியிருக்கும், ஆனால் அதற்கும் கொடுத்து வைக்கவில்லை என்று ஆழ்வார் சொல்லி, பரமனின் திருவடிகளை பற்ற முடியாத தன் கையறு நிலையை அந்தப் பரந்தாமனிடமே எடுத்துரைக்கிறார் ஆழ்வார்!</p><p>இத்தகைய குறைகள் தன்னிடம் இருந்தாலும், இரண்டு விஷயங்களை ஆராய்ந்து அந்த அரங்கனானவன் தன்னை அரவணைத்துக் கொள்ளவேணும் என்கிறார் தொண்டரடிப்பொடி பெருமானார்! ஒன்று, பரமபக்தியுடன் திருமாலிடத்தில் திளைக்கும் உள்ளம் அவரிடம் இருக்கிறது . இரண்டாவது, அவனை விடுத்து, வேறு <em>ஆதரவோ, ஆதாரமோ, காப்போ</em> (<strong>களைகண்</strong>)தனக்கு இல்லவே யில்லை என்று ஆழ்வார் அறுதியிட்டுக் கூறுகிறார். கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள் தானே?</p><p><strong>நீயல்லால் தெய்வம் இல்லை! எனது நெஞ்சே நீ வாழும் எல்லை!</strong> பரமபக்தியால் விளைந்த அனுபூதி நிலையில் ஆழ்வார் இருந்தார்</p><p><strong>காணி</strong>- பரம்பரை வழி வந்த நிலச்சொத்து,</p><p>ஒரு மன்னர், செல்வந்தர் வழங்கிய “<strong>காணியாட்சி</strong>”க்கு (வழிவழி உரிமைப் பட்டயம்) உட்பட்ட நிலமாகவும் இருக்கலாம்.</p><p><strong>காணியாளன்</strong> - கடுமையாக உழைக்கும் விவசாயி</p><p><strong>பாதமூலம்</strong> - திருமாலின் தாமரைத் திருவடிகளே அனைத்துக்கும் ஆதாரம், பற்றுக்கோடு, அத்திருவடி நிழலின் தஞ்சம் புக நினைப்பதே பூரணச் சரணாகதி, அதுவே பரமபத வாசம்.</p><p><strong>(வராக அவதாரத்தில்)</strong> பிரம்மாண்ட வடிவெடுத்த பரமனது பரந்த ஒரு திருவடியின் உட்பாதத்தில் சூரியசந்திரர்களும், வானவர்களும், 7 தேவ உலகங்களும், ஏழு கடல்களும், ஏழு மலைகளும் அடங்கி ஒடுங்கின!</p><p><em>தீதறு திங்கள் பொங்கு சுடர் உம்பர் உம்பர் உலகு ஏழினோடும் உடனே,</em></p><p><em>மாதிர மண் சுமந்து வடகுன்றும் நின்ற மலை ஆறும் ஏழு கடலும்</em></p><p><em>பாதமர் சூழ் குளம்பின் அகமண்டலத்தின் ஒருபால் ஒடுங்க</em></p><p><em>ஆதிமுன் </em><strong><em>ஏனமாகி </em></strong><em>அரணாய மூர்த்தி அது நம்மை ஆளும் அரசே.</em></p><p><strong>அத்திருவடியே, மண்ணையும், விண்ணையும் அளந்தது. அத்திருவடியே தண்டகாரண்யம் எனும் தண்டவனம் முழுதும் பதிந்து அதை புண்ணிய பூமி ஆக்கியது. அத்திருவடியே, குருசேத்திர பூமியில் அருச்சுனனுக்கும், பீஷ்மருக்கும் பரம்பொருளைத் தெரிவித்துத் தெளிவித்தது.</strong></p><p><strong>பரம மூர்த்தி</strong> - இந்த விளித்தலிலேயே ஒரு வாத்சல்யம் தெரிகிறது இல்லையா! வடிவு, ஆற்றல், பெருமை, அண்டம் விரவிய தன்மை, அன்பு, கருணை என ”<strong>பரம</strong>” குணங்கள் உடையவன் என்பதாலேயே அவன் <strong>பரமன்</strong> ஆகிறான். பரம பக்தி, பரம சந்தோஷம், பரம திருப்தி, பரம அதிசயம் என்று சொல்கிறோம். ஆக “பரம” என்பதை <strong>Ultimate</strong> என்று கொள்ளலாம்</p><p><strong>காரொளி வண்ணன்</strong> - இதுவும் ஒரு அழகான சொல்லாடல், கருமேக நிறத்தவன் தான், ஆனால், ஒளி வீசும் கருப்பு நிறம். எப்படி? கார் வானத்தில், ஒரே நேரத்தில், பல மின்னல்கள் தோன்றினால், எப்படி இருக்குமோ, அப்படி இருப்பான் அந்த மாயக் கண்ணன் :-)</p><p>—<strong> எ.அ.பாலா</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=377be3d4bb1c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[தினம் ஒரு பாசுரம் - 57]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-57-8f1671c2682e?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f1671c2682e</guid>
            <category><![CDATA[thiruvaimozhi]]></category>
            <category><![CDATA[vaishnavam]]></category>
            <category><![CDATA[nammalwar]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 19 Sep 2015 12:29:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-09-19T12:34:10.503Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong>கோவிந்தன் குடக்கூத்தன் கோவலன் என்று என்றே குனித்துத்</strong></blockquote><blockquote><strong>தேவும் தன்னையும் பாடி ஆடத் திருத்தி என்னைக் கொண்டு என்</strong></blockquote><blockquote><strong>பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து எமர் ஏழ் எழு பிறப்பும்</strong></blockquote><blockquote><strong>மேவும் தன்மையம் ஆக்கினான் வல்லன் எம்பிரான் விட்டுவே</strong></blockquote><p>— <strong>திருவாய்மொழி (நம்மாழ்வார்)</strong></p><p><strong>மாதவனை</strong> அடுத்து, பன்னிரு முதன்மைத் திருநாமங்களில் நான்காவதான <strong>கோவிந்தன்</strong> என்ற திருநாமப்பாசுரம் இன்று. முதலில் பாசுரப்பொருளைப் பார்ப்போம். <em>புரட்டாசி மாதம் தொடங்கும் முதல் நாள், பெருமாளுக்கு உகந்த சனிக்கிழமையாக அமைந்ததோடு, இன்று அழகானதொரு பாசுரமும் அமைந்து விட்டது அவன் அருளே!</em></p><blockquote><strong>கோவிந்தன் - </strong>ஆயர் குலத்தலைவா</blockquote><blockquote><strong>குடக்கூத்தன் - </strong>மாயக்கூத்தாடும் கண்ணா,</blockquote><blockquote><strong>கோவலன் என்று என்றே - </strong>கோபாலா, என்றெல்லாம்</blockquote><blockquote><strong>குனித்துத் - </strong>(அழைத்து) உவந்து ஆடி</blockquote><blockquote><strong>தேவும் - </strong>திருமால் ஆன பரம்பொருளையும்</blockquote><blockquote><strong>தன்னையும் - </strong>தனியொரு வித்தாக இருப்பவனையும்</blockquote><blockquote><strong>பாடிஆடத் - </strong>போற்றிப்பாடி ஆடும்படியாக</blockquote><blockquote><strong>திருத்தி - </strong>நல்வழி செலுத்தி</blockquote><blockquote><strong>என்னைக் கொண்டு - </strong>என்னை தடுத்தாட்கொண்டு</blockquote><blockquote><strong>என் பாவம் தன்னையும் - </strong>எனது பாவங்களை எல்லாம்</blockquote><blockquote><strong>பாறக் கைத்து - </strong>சிதறியோட வைத்து</blockquote><blockquote><strong>எமர் ஏழ்எழு பிறப்பும்- </strong>எம்மைச் சேர்ந்த (முன்) ஏழு (பின்) ஏழு தலைமுறை மாந்தரும்</blockquote><blockquote><strong>மேவும் - </strong>(மோட்சப்பேற்றை) பெறும்படியாக</blockquote><blockquote><strong>தன்மையம் ஆக்கினான் - (</strong>மேன்மை மிக்க) தன்மை உடையவர்களாக அருள் புரிந்தான்</blockquote><blockquote><strong>வல்லன் - </strong>ஆற்றல் மிக்கவனும்</blockquote><blockquote><strong>எம்பிரான் - </strong>என்னைக் காப்பவனும் ஆன</blockquote><blockquote><strong>விட்டுவே - </strong>விஷ்ணுவே!</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/390/1*d7F8ets2yBO9Fu8danA7IQ.jpeg" /></figure><p>ஆழ்வார், இப்பாசுரத்தில் பக்தி யோகத்தின் உன்னதத்தை நமக்கு அறிவிக்கிறார். பலப்பல தோத்திரங்களை மனனம் செய்து அவற்றை ஓதினால் மட்டுமே, வீடு எனும் பெரும்பேறு கிடைக்கும் என எண்ண வேண்டாம். அவனைச் சரண் அடைந்து பரமனின் திருநாமங்களை பக்தியோடு உச்சரித்தாலே போதுமானது என்பது நம்மாழ்வார் வாக்கு!</p><p>அதோடு, அச்செய்கையானது உலக வாழ்வின் போது, நம்மை நல்வழியிலும் செலுத்த (<strong>திருத்தி</strong>) வல்லது. எத்தனை எளிமையான வழியை ஆழ்வார் நமக்குக் காட்டுகிறார். அதாவது திருமாலின் திருநாமங்கள், மேன்மை மிக்க பொருள் உடையவை ஆகையால், அவற்றை உச்சரித்தாலே அடியவர்க்கு நன்மைகள் மிகும்.</p><p>மாயனாகிய கண்ணனின் கூத்தை, <strong>குடமாடல்</strong> என்று கூறுவது மரபு. <strong>குடவர்</strong> என்றால் இடையர் என்று பொருள். <strong>குடம் </strong>என்பதற்கு பசு என்ற பொருளும் உண்டு. ஆக, ஆழ்வார்கள் <strong>கண்ணபிரானை குடக்கூத்தன்</strong> என்று பல பாசுரங்களில் போற்றியுள்ளனர்.</p><p><strong>கோவலன்</strong> என்றால் <em>இடையன், கண்ணன்</em>. <em>கோபாலன் </em>மருவியதாகக் கொள்ளலாம்</p><p><strong>மேவுதல்</strong> ஒரு அழகான சொல். அதற்கு, “<em>நீக்கமற நிறைந்திருத்தல்”, “நிரந்தரமாக குடி கொள்ளுதல்”, “பேருவகையோடு இருத்தல்”</em> என்று பலவிதமாக பொருள் கொள்ளலாம். பரந்தாமன் மேவினால், அது பரம்பொருள் தன்மை (ALL PERVADING), அடியவர் மேவினால், அது வீடு பேறு அல்லது பரமபத வாசம் :-)</p><p><strong>தன்மையம்</strong> என்பதை <em>படர்க்கையைத் தழுவிய உளப்பாட்டுத் தன்மைப்பன்மை</em> என்று கூறுவர்.</p><p>இறுதியில் திருமாலை <strong>“வல்லன்”</strong> என்கிறார் ஆழ்வார். அதிலும் பொருள் பொதிந்துள்ளது. ஆழ்வார் இங்கு உடல் வலிமை சார்ந்த மறவர் தன்மையைச் சொல்லவில்லை. ஆழ்வாருக்கு மட்டுமல்லாமல், அவரைச் சேர்ந்த ஏழேழு தலைமுறை மக்களுக்கும், மிக எளிமையாக, உய்யும் உபாயத்தைக் காட்டியவன், ஆற்றல் மிக்கவனாகத் தானே இருக்க முடியும்!</p><p>— <strong>எ.அ.பாலா</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f1671c2682e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[தினம் ஒரு பாசுரம் — 56]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-56-f1ccf4585095?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f1ccf4585095</guid>
            <category><![CDATA[thiruvaimozhi]]></category>
            <category><![CDATA[nammalwar]]></category>
            <category><![CDATA[vaishnavam]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 18 Sep 2015 12:31:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-09-18T12:31:46.655Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong>மாதவன் என்றதே கொண்டு என்னை இனி இப்பால் பட்டது,</strong></blockquote><blockquote><strong>யாது அவங்களும் சேர்க்கொடேன் என்று என்னுள் புகுந்திருந்து,</strong></blockquote><blockquote><strong>தீது அவம் கெடுக்கும் அமுதம் செந்தாமரைக்கண் குன்றம்,</strong></blockquote><blockquote><strong>கோதவம் இல் என் கன்னல் கட்டி எம்மான் என் கோவிந்தனே!</strong></blockquote><p>— <strong>திருவாய்மொழி (நம்மாழ்வார்</strong>)</p><p>இன்று முதல் பன்னிரு திருநாமங்களில் மூன்றாவதான <strong>“மாதவன்”</strong> என்ற திருநாமம் பற்றிய, தனது பேருவகையின் உச்சத்தில் நம்மாழ்வார் அருளியதால் தித்திக்கும், பாசுரத்தை அனுபவிப்போம்! முதலில் பாசுரப்பொருள்.</p><blockquote><strong><em>மாதவன் என்றதே கொண்டு</em></strong><em> - ”மாதவன்” என்று வாயினால் (நான்) கூப்பிட்டதையே (பெரும் தொண்டாகக்) கொண்டு</em></blockquote><blockquote><strong><em>என்னை இனி இப்பால் பட்டது</em></strong><em> - என்னிடம், ”இனி வரும் காலங்களில் (உன்னை)</em></blockquote><blockquote><strong><em>யாது அவங்களும்</em></strong><em> - எவ்வித குறைகளும், கேடுகளும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>சேர்க்கொடேன் என்று</em></strong><em> - அணுக விட மாட்டேன்” என்றபடி</em></blockquote><blockquote><strong><em>என்னுள் புகுந்திருந்து</em></strong><em> - என் உள்ளத்தில் புகுந்து நிலைபெற்று</em></blockquote><blockquote><strong><em>தீது அவம் கெடுக்கும் அமுதம்</em></strong><em> - கொடிய பாவங்களை (வேரற) அகற்றிய இனிய அமுதம் போன்றவனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>செந்தாமரைக்கண்</em></strong><em> - சிவந்த தாமரையொத்த அழகிய திருக்கண்கள் உடைய</em></blockquote><blockquote><strong><em>குன்றம் </em></strong><em>- (வலிமையும், கம்பீரமும் கொண்ட ஒரு நீலவண்ண) மலைக்கு ஒப்பானவனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>கோது அவம் இல்</em></strong><em> - குற்றமும், கேடும் (நெருங்க) இயலாத</em></blockquote><blockquote><strong><em>என் கன்னற்கட்டி</em></strong><em> - எனது (கருப்பு) வெல்லக்கட்டி போன்ற,</em></blockquote><blockquote><strong><em>எம்மான் </em></strong><em>- எனக்கு எல்லாமும் ஆன, இறைவனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>என் கோவிந்தனே </em></strong><em>- இடையர் குலத்தில் அவதரித்த திருமால் ஆன என் கண்ணபிரானே!</em></blockquote><p><strong>பாசுரக்குறிப்புகள்:</strong></p><p>பாசுரத்தின் ஆதாரச் செய்தி, <strong>திருமால் என்ற பரம்பொருள்</strong> பெருங்கருணை வடிவம் என்பது தான். அதாவது, அடியவர் அவனது திருநாமத்தை உச்சரித்து அழைத்த மாத்திரத்தில் அவன் அவர்களது இன்னல்களைப் போக்க விரைந்து வருவான், வழி காட்டுவான் என்று பராங்குச ஆழ்வார் உறுதிபடச் சொல்கிறார். அதே நேரம், அடியவர் பாசாங்கற்ற, ஐயமற்ற, திடமான நம்பிக்கையை, பரமனிடத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் நாம் உணர வேண்டும். இதைத் தான் பரிபூர்ண சரணாகதி (<strong>Absolute Surrender</strong>) என்கிறோம்.</p><p>இதற்கு இரண்டு சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன. ஒன்று, <strong>கஜேந்திர மோட்சம்.</strong> காலைப்பற்றிய முதலையிடமிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ள கஜேந்திரன் என்ற யானையானது மிகப் பெரிய போராட்டம் நடத்தி, தன் சக்தியை இழந்து, திருமால் ஒருவனே அவ்விடரிலிருந்து தன்னைக் காத்தருள வல்லவன் என்றுணர்ந்து, “ஆதிமூலமே” என்றழைத்த மாத்திரத்தில், எம்பெருமான் நொடியில் ஓடி வந்து முதலையை அழித்து யானையைக் காத்தான். அவனே, பிறிதொரு சமயம், கண்ணனாக, <strong>குவலயாபீடம்</strong> என்ற கம்சனின் யானையை கொம்பொசித்துக் கொன்றவன் :-)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/275/1*Atzx1R8yRsKp0jJM5NAJeQ.jpeg" /></figure><p><strong>‘ஆதிமூலமே’</strong> என்ற அலறலைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், வைகுண்டத்தில் பெரிய பிராட்டியுடன் அளவளாவிக் கொண்டிருந்த பெருமாள் அவசர அவசரமாகக் கிளம்பியபோது, அவனது உத்தரீயம் (மேல் துணி) திருமகளின் கையில் மாட்டிக்கொள்ள, பெருமாளின் எண்ணம் புரிந்த கருடன் அவரை விட வேகமாக பறந்து வந்து (பெருமாளின் தன் மீது பயணிக்க வேண்டி) அவர் முன் நிற்க, திருச்சக்கரமானது, பெருமாள் கருடன் மேலேறி பயணத்தைத் தொடங்கி விட்டபடியால், தானாகவே பறந்து வந்து அவரது வலது திருக்கரத்தில் சரியாக பதிந்துக் கொள்ள, திருமால் அதிவிரைவில் சென்று, கஜேந்திரனுக்கு அபயம் அளித்ததாக, முக்கூர் நரசிம்மாச்சாரியார் அழகாக பாசுர விளக்கம் கூறுவார் !</p><p>தன்னை வேண்டி அழைத்த அடியவரைக் காக்க விரைந்த பெருமாளுக்கு, கருடனின் தேவையோ, சக்கரத்தின் உதவியோ தோன்றவே இல்லை ! அபயம் அளிப்பது ஒன்றே குறி ! <strong>அப்பேர்ப்பட்ட கருணாமூர்த்தி எம்பெருமான்</strong> ஆவான் !</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/462/1*TvBriIzGP1s1iTQCd-s6AQ.jpeg" /></figure><p>இன்னொரு எடுத்துக்காட்டு திரௌபதியின் மானத்தை துரியோதன அவையில் கண்ணன் காத்தது. துச்சாதனன் துகிலுரிக்க யத்தனித்தபோது, பாஞ்சாலி தன் மானம் காக்க ஒரு பெண் புலியைப் போல போராடிப் பார்த்தாள். ஆனால், அக்கொடியவனின் வலிமை முன் அவள் அயர்ந்து போய், இனி தன்னால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது என்பதை உணர்ந்து, இரு கைகளையும் தலைக்கு மேல் உயர்த்தி, பாஞ்சாலி “<strong>கிருஷ்ணா என்னைக் காப்பாற்று</strong>” என்று கூப்பிட்ட மாத்திரத்தில், கண்ணன் விரைவாக அபயம் அளித்தான் என்பது நாம் அறிந்த ஒன்றே.</p><p>சொல் நயத்தை சற்றே ஆராய்வோம்.</p><p><strong>மாதவன்</strong> = <em>மா + தவன்</em> = <strong>இலக்குமியின் மணாளன்</strong>. அதோடு, <strong>பெரும் தவ வலிமை</strong> கொண்டவன் என்றும் கொள்ளலாம்.</p><p><strong>இப்பால்</strong> - <em>பின்பு</em>; <strong>பட்டது</strong> - <em>பல, மிகுந்த</em> (<strong><em>இனி இப்பால் பட்டது</em></strong> எனும்போது ஆழ்வார், “<em>இனி வரும் பலப்பல பிறப்புகளில்</em>” என்பதைக் குறிப்பதாகக் கொள்ளலாம். அதாவது, ஆழ்வாருக்கு <strong>பரமபத</strong> பதவி கிட்டும்வரை, அவருடனே தங்கியிருக்க (<strong><em>என்னுள் புகுந்திருந்து</em></strong>) எம்பெருமான் மனம் ஒப்பி வந்தானாம்! என்ன ஒரு நயம்! ஆழ்வாரை ஒரு பிறப்போடு பரமன் வைகுண்டத்தில் சேர்த்துக் கொண்டான் என்பது வேறு விஷயம் :-)</p><p><strong>அவம்</strong> என்பதற்கு பல பொருள்கள்: <em>வீண்; பயனின்மை; குறை; குற்றம்; பாவம், தீவினை, கேடு; ஆணை; அழைப்பு; வேள்வி; ஆகாயத்தாமரை</em>…….. <strong>அவம்</strong> என்பது எதிர்மறையைக் குறிக்கவும் பயன்படுகிறது.</p><p><em>அவச்செயல், அவநம்பிக்கை, அவதூறு, அவமதித்தல், அவமானம், அவசகுனம், அவரோகணம், அவலட்சணம்</em></p><p><strong>கோது </strong>— <em>குற்றம்; குறை; பயனின்மை; நெறிதவறுதல், பழம் முதலியவற்றின் தோல்; பூ,செடி முதலியவற்றின் நரம்பு. நார்த்தன்மை, மேற்தோல்</em> என்று பல பொருள்கள்.</p><p><strong>கன்னல் </strong>- <em>நாழிகை; கரும்பு; சர்க்கரை; கற்கண்டு; மணற்பாகு</em></p><p><strong>கோ - </strong><em>பசு, மாடு</em><strong>; விந்தன்</strong> - <em>இடையன்</em></p><p>”<strong><em>கோது அவம் இல் கன்னல் கட்டி</em></strong><em>” மட்டுமே, </em><strong><em>”யாது அவங்களும் சேர்க்கொடேன்” என்று என்னுள் புகுந்திருந்து, தீதவம் கெடுக்கும் அமுதம்”</em> </strong><em>ஆக இருக்க முடியும், இல்லையா?</em></p><p>ஆழ்வார் குறிப்பில் உணர்த்துவதை இப்படி அனுபவிக்க வேண்டும், நல்லடியார்களே :-)</p><p>— <strong>எ.அ.பாலா</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f1ccf4585095" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[தினம் ஒரு பாசுரம் - 55]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-55-b44564f962a?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b44564f962a</guid>
            <category><![CDATA[vaishnavam]]></category>
            <category><![CDATA[thiruvaimozhi]]></category>
            <category><![CDATA[nammalwar]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 10 Sep 2015 12:21:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-09-10T12:21:38.139Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong>நாரணன், முழுஏழ் உலகுக்கும் நாதன், வேதமயன், காரணம் கிரிசை கருமம் இவை முதல்வன், எந்தை சீர் அணங்கு அமரர் பிறர் பலரும் தொழுது ஏத்த நின்று வாரணத்தை மருப்பு ஒசித்த பிரான் என் மாதவனே.</strong></blockquote><p><strong>— திருவாய்மொழி (நம்மாழ்வார்)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/386/1*2t3qXFsuCNDTVmMaHpidsw.jpeg" /></figure><p>53-வது இடுகையில் பன்னிரு திருநாமங்களில் முதன்மையான கேசவனைப் போற்றும் பாசுரத்தை ஆராய்ந்தோம். இன்று <strong>நாராயண திருநாம</strong> மேன்மை பேசும் அதே பதிகத்தின் 2வது பாசுரத்தைக் காண்போம். முதலில் பாசுரப் பொருள், பின்னர் பாசுரக்குறிப்புகள், என் எண்ணங்கள்….</p><p><strong>பாசுரப்பொருள்:</strong></p><blockquote><strong><em>நாரணன் - </em></strong><em>நாராயணனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>முழுஏழ் உலகுக்கும் நாதன் - </em></strong><em>ஏழு வகைப்பட்ட உலகங்களுக்குத் தலைவனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>வேதமயன் - </em></strong><em>நான்மறைகளின் வடிவானவனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>காரணம் - </em></strong><em>(அனைத்துக்கும்) காரணனும்,</em></blockquote><blockquote><strong><em>கிரிசை கருமம் - </em></strong><em>செயல்கள், (அவற்றின்) பலன்கள்</em></blockquote><blockquote><strong><em>இவை முதல்வன் - </em></strong><em>இவற்றை நிர்வகிப்பவனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>சீர் அணங்கு - </em></strong><em>பெருமை வாய்ந்த திருமகள்,</em></blockquote><blockquote><strong><em>அமரர் பிறர் பலரும் - </em></strong><em>வானவர் இன்னும் பலராலும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>தொழுது ஏத்த நின்று - </em></strong><em>துதிக்கப்பட்டு, போற்றப்பட்டு</em></blockquote><blockquote><strong><em>வாரணத்தை மருப்பு ஒசித்த - </em></strong><em>(கம்சன் ஏவிய குவலயாபீடம் என்ற) யானையின் கொம்பை முறித்த</em></blockquote><blockquote><strong><em>பிரான் - </em></strong><em>ரட்சகனும் ஆன என் மாதவனே</em></blockquote><blockquote><strong><em>எந்தை - </em></strong><em>என்னை (என்றும்) ஆள்பவன் ஆவான்!</em></blockquote><p><strong>பாசுரக்குறிப்புகள்:</strong></p><p><strong>நாராயணன்</strong> என்பது மிகச் சிறப்பு வாய்ந்த பெருமாளின் திருநாமமாகும். “<strong>ஓம் நமோ நாராயணாய</strong>” என்ற <strong>அஷ்டாட்சர/திரு மந்திரம்</strong>, மூன்று ரகசிய மந்திரங்களில் முதன்மையானது. மற்றவை <strong>துவயம், சரம சுலோகம் </strong>ஆகியவை. நாராயணன் என்றால் அனைத்துக்கும் இருப்பிடமாக இருப்பவர் அல்லது அனைத்தையும் தன்னுள் கொண்டவர் என்று பொருள். <strong>‘நர</strong>’ என்றால் ஆன்மா. அதனிலிருந்து தோன்றியவைகளை ‘<strong>நாரா</strong>’ எனலாம். ‘<strong>அயனம்</strong>’ என்றால் இருப்பிடம்.</p><p>ஆழ்வார், <strong>நாராயண</strong> நாமத்தை ஏற்றும் இப்பாசுரத்தில் <strong>வேதமயன்</strong> என்று சொல்வதைக் குறிப்பிட வேண்டும். திருமால் தானே நாராயணனாகவும் (குரு வடிவம்) நரனாகவும் (சீடன்) இருந்து பத்ரிகாசிரமத்தில் வேதத்தை உலகுக்கு அறிவித்ததாக புராணங்கள் கூறுகின்றன. இதே பாசுரத்தில், வலிமையான யானையையே வீழ்த்தியவன் என்றும் ஆழ்வார் பாடுகிறார். அதாவது, <strong>நாராயணன்</strong> ஆனவன், <strong>ஞான மூர்த்தி</strong> மட்டுமல்ல, <strong>வடிவ வலிமை, முழுமை</strong> பெற்றவன் என்பதைக் குறிப்பில் உணர்த்துகிறார்.</p><p><strong>நாராயணனே,</strong> காரணம், கிரிசை மற்றும் கருமம் இவையெல்லாம் என்றும், ஏழுலுகிற்கும், அதாவது அண்டத்தில் உள்ள பலப்பல விண் மண்டலங்களுக்கும், நாதன் என்றும், வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட பரம்பொருள் என்றும், ஆழ்வார் அருளும்போது, <strong>நாராயண</strong> திருநாமத்தின் மேன்மை புரிகிறதல்லவா! இவனைப் பற்றிப் பேசுவதால் தான் வேதமே சிறப்புறுகிறது.</p><p>சைவத்தின் தலையாய குருவான <strong>ஆதிசங்கரரால்</strong> மிகவும் போற்றப்பட்ட பெருமாள் திருநாமம் <strong>நாராயணனே</strong>! <strong>‘நாராயண’ </strong>நாமத்தின் பெருமையை தன் <strong>விஷ்ணு</strong> <strong>சஹஸ்ரநாம</strong> உரையின் முன்னுரையில் பல மேற்கோள்களோடு ஆதிசங்கரர் விளக்கியிருக்கிறார்.<strong> நாராயணன் </strong>என்ற திருநாமம் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தில் 245-வது திருநாமமாக வருகிறது.</p><p><strong>மாதவன்</strong> என்றால் <strong>மா+ தவன்</strong>… திருமகளின் கணவன் என்று அர்த்தம். அதாவது இலக்குமியை மார்பில் தரித்ததால் திருமால் மாதவன் ஆகிறான். பெருமளைக் குறிக்க “<strong>திருவாழ்மார்பன்</strong>” என்ற அழகிய சொல் வழக்கில் உள்ளது.</p><p>ஆண்டாள் திருப்பாவையில் 3 இடங்களில் <strong>நாராயணன்</strong> வருகிறது <strong>(நாராயண, நாராயண, நாராயண!)</strong></p><p><strong><em>நாராயணனே</em></strong><em> நமக்கே பறை தருவான்* - பாசுரம் 1</em></p><p><em>நாயகப் பெண் பிள்ளாய் </em><strong><em>நாராயணன்</em></strong><em> மூர்த்தி* - பாசுரம் 7</em></p><p><em>நாற்றத் துழாய் முடி </em><strong><em>நாராயணன்</em></strong><em> நம்மால்* - பாசுரம் 10</em></p><p>பெரிய திருமொழியில், <strong>”நாராயணா என்னும் நாமம்”</strong> என்று முடியும் பத்து பாசுரங்களை <strong>திருமங்கை மன்னன்</strong> அருளியிருக்கிறார். (<em>அவருக்கு அந்த ஸ்ரீமன் நாராயணனே திருமந்திரத்தை உபதேசித்ததால், திருமங்கையாழ்வாரை விட வேறு யார் நாராயண நாமத்தின் மேன்மையை புரிந்திருக்க முடியும்!!!</em>) அதிலிருந்து ஒரு அற்புதமான பாசுரம் இதோ:</p><p><em>குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் அடியார் படு துயர் ஆயின எல்லாம்<br>நிலம் தரம் செய்யும் நீள் விசும்பு அருளும் அருளொடு பெரு நிலம் அளிக்கும்<br>வலம் தரும் மற்றும் தந்திடும் பெற்ற தாயினும் ஆயின செய்யும்<br>நலம் தரும் சொல்லை நான் கண்டுகொண்டேன் — </em><strong><em>நாராயணா என்னும் நாமம்</em></strong></p><p>இதன் பொருள் எளிதாக உங்களுக்குப் புரியும் என்பதால், பொழிப்புரை கிடையாது :-)</p><p>— <strong>எ.அ.பாலா</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b44564f962a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[தினம் ஒரு பாசுரம் - 54]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-54-5a641b8cf06a?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5a641b8cf06a</guid>
            <category><![CDATA[vaishnavam]]></category>
            <category><![CDATA[thirumazhisai]]></category>
            <category><![CDATA[nanmugantv]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 08 Sep 2015 13:26:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-09-08T13:39:52.211Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong>கூற்றமும் சாரா* கொடுவினையும் சாரா* தீ<br>மாற்றமும்* சாரா வகையறிந்தேன்*<br>ஆற்றங்கரை கிடக்கும்* கண்ணன் கடல்கிடக்கும்*<br>மாயன் உரைக்கிடக்கும்* உள்ளத்து எனக்கு</strong></blockquote><p><strong>— நான்முகன் திருவந்தாதி (திருமழிசையாழ்வார்)</strong></p><p>இன்று <strong>கபிஸ்தலம் (கவித்தலம்</strong>) என்ற காவரிக்கரை திவ்வியதேசப் பெருமாளான <strong>“ஆற்றங்கரை கிடக்கும் கண்ணனை</strong>” திருமழிசைபிரான் மங்களாசாசனம் செய்த பாசுரம். இத்தலம் பாடல் பெற்றது இந்த ஒரே ஒரு பாசுரத்தால் மட்டுமே என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*kUyHg_U9MM9ZauPsoEvXVw.jpeg" /></figure><p>இவ்வைணவ திவ்யதேசம் பாபநாசத்திலிருந்து 3 கிமீ தொலைவில், கும்பகோணத்திற்கு அருகே அமைந்துள்ளது. வாலியும் சுக்கிரீவனும் இங்கு பெருமாளை வழிபட்டதால், இப்புண்ணியத் தலம் கபிஸ்தலம் (கபி = வானரம், குரங்கு) என்ற பெயர் பெற்றது. ஆஞ்சநேயரும் பெருமாளை இங்கு வழிபட்டார் என்பதற்கு ஒரு பழங்கதை உண்டு.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/420/1*qz6XrjJriVq6T72WihBE0g.jpeg" /></figure><p>கிழக்கு நோக்கி கிடந்த திருக்கோலத்தில் அருள் பாலிக்கும் மூலவ மூர்த்திக்கு <strong>ஆற்றங்கரை கிடக்கும் கண்ணன்</strong> என்ற திருநாமம். உத்சவரின் திருநாமம் <strong>கஜேந்திர வரதன்.</strong> தாயார் ரமாமணிவல்லி மற்றும் பொற்றாமரையாள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.</p><h4>பொருளுரை:</h4><p>பாசுரத்தின் முதல் 2 வரிகளையும், அடுத்த 2 வரிகளையும் மாற்றியமைத்து பொருள் கொள்வது எளிமையாக இருக்கும்.</p><blockquote><strong>ஆற்றங்கரை கிடக்கும் கண்ணன் — </strong>(திருக்கவித்தலத்தில்) காவிரி ஆற்றங்கரையில்பள்ளி கொண்டிருக்கும் கண்ணனும்</blockquote><blockquote><strong>கடல்கிடக்கும் மாயன் — </strong>திருப்பாற்கடலில் யோக நித்திரையில் கிடக்கும் மாயவனும் ஆன</blockquote><blockquote><strong>உரைக்கிடக்கும் — </strong>(எம்பெருமான் கண்ணபிரானாக உபதேசித்த) <strong>சரம ஸ்லோகம்</strong> (உறுதியாக) பதிந்துள்ள</blockquote><blockquote><strong>உள்ளத்து எனக்கு- </strong>சிந்தையை நான் கொண்டதாலே!</blockquote><blockquote><strong>கூற்றமும் சாரா - </strong>(என்னை) கொடும்பகைமை அணுகாத</blockquote><blockquote><strong>கொடுவினையும் சாரா - </strong>கொடிய பாவங்களும் தீண்டாத</blockquote><blockquote><strong>தீ மாற்றமும் சாரா - </strong>தீய எண்ணங்களும் செயல்களும் சேராத</blockquote><blockquote><strong>வகையறிந்தேன் - </strong>வழியை (நான்) புரிந்து கொண்டேன்!</blockquote><p><strong>உரை</strong> என்பது மகாபாரதத்தில் கண்ணன் அருச்சுனனுக்கு உபதேசித்த “<strong>ஸர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ</strong>” என்ற சரம ஸ்லோகத்தைக் குறிக்கிறது. உரை என்றாலே விளக்கமான/விரிவான பொருள் என்பதாலே, உரையை சரம ஸ்லோகம் எனக் கொள்வது மிக பொருத்தமானது என்பது வைணவப் பெருந்தகைகள் கூற்று!</p><p><strong>கூற்றம்</strong> - பகை, மரண பயம், அழிவு என்று பல பொருள்கள்</p><p><strong>கொடுவினை</strong> - பாவங்களும், அவற்றின் தீய பலன்களும்</p><p><strong>தீ மாற்றம்</strong> - தீயவகை (எண்ணம்/செயல்) மாற்றங்கள், வெறுப்பு, பகைமை, வெஞ்சின மொழி என பல பொருள்கள்</p><h4>திருக்கவித்தல குறிப்புகள்:</h4><p>இக்கோவில், தமிழ்நாட்டில் அமைந்துள்ள <strong>பஞ்ச கிருஷ்ண</strong> தலங்களில் ஒன்று. ஏனைய நான்கு தலங்கள் <a href="https://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%8B%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%B2%E0%AF%82%E0%AE%B0%E0%AF%8D"><strong>திருக்கோவிலூர்</strong></a><strong>, </strong><a href="https://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%A3%E0%AF%8D%E0%AE%A3%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%9F%E0%AE%BF"><strong>திருக்கண்ணங்குடி</strong></a><strong>,</strong><a href="https://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%A3%E0%AF%8D%E0%AE%A3%E0%AE%AA%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D"><strong> திருக்கண்ணபுரம்</strong></a><strong>, </strong><a href="https://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%A3%E0%AF%8D%E0%AE%A3%E0%AE%AE%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%88"><strong>திருக்கண்ணமங்கை</strong></a><strong>.</strong></p><p>லோகநாதப் பெருமாள் கோவில் - திருக்கண்ணங்குடி <strong>கஜேந்திரவரதப் பெருமாள் கோவில்</strong> - <strong>கபிஸ்தலம்</strong> நீலமேகப் பெருமாள் கோவில் - திருக்கண்ணபுரம் பக்தவத்சல பெருமாள் கோவில் - திருக்கண்ணமங்கை உலகளந்த பெருமாள் கோவில் - திருக்கோவிலூர்</p><p><strong><em>தலபுராணம் (கஜேந்திர மோட்சம்):</em></strong> ஒரு சமயம், மகாவிஷ்ணுவின் பரம பக்தனான இந்திரத்யும்னன், துர்வாச முனியால் சபிக்கப்பட்டு, கஜேந்திரன் என்ற யானை உருவில் பெருமாளுக்கு மலர்ச்சேவை செய்து வந்தான். அவனைப் போலவே, குஹூ என்ற கந்தருவன் அகத்திய முனியின் கோபத்துக்கு ஆளாகி, ஒரு முதலையாக உருமாறி கபிஸ்தலத்தில் உள்ள தடாகத்தில் வசித்து வந்தான்.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/283/1*FYSEqONH6k4kuPFrdeF8zA.jpeg" /></figure><p>ஒரு முறை, கஜேந்திரன் தடாகத்தில் தாமரை மலர்களை பறித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவன் காலை அந்த முதலைப் பற்றியது. எவ்வளவு முயன்றும் விடுபடமுடியாமல், கஜேந்திரன் பெருமாளைத் துதித்து <strong>”ஆதிமூலமே”</strong> என்று அழைக்க, கருடவாஹன ரூபராய் தோன்றிய பரந்தாமன் திருச்சக்ரத்தை வீசி முதலையை அழித்து, கஜேந்திரனுக்கு மோட்சமும் அளித்தார்.</p><p>அதனாலேயே, இங்கு கிடந்தருளியுள்ள எம்பெருமான், அடியவரின் தீவினைகளையும், இன்னல்களையும் களையவல்ல<strong> ‘பாப விமோசன’</strong> குணம் உடையவராக போற்றப்படுகிறார். <strong>‘கஜம்’ </strong>என்பது யானையைக் குறிக்கும். கஜேந்திரனின் அலறலைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், பெருமாள் அதிவிரைவாக வந்ததை, “ ‘<strong>க</strong>’ என்றவுடன், ‘<strong>ஜம்</strong>’ என்று வந்து நிற்பான் எம்பெருமான் “ என்று நகைச்சுவையாகக் கூறிக் கேட்டதுண்டு<strong> :-)</strong></p><p><strong>திருமங்கை மன்னனும்</strong> பெரிய திருமொழிப்பாசுரம் ஒன்றில் கஜேந்திர மோட்சத்தைப் போற்றி</p><p><strong>ஆனையின் துயரம் தீரப் புள்ளூர்ந்து* சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை|| தேனமர் சோலை மாட மாமயிலைத் திருவல்லிக்கேணிக் கண்டேனே!</strong></p><p>என்று அல்லிக்கேணி வரதராஜரை மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார். ‘<strong>ஆழி தொட்டானை</strong>’ என்பதற்கு ‘<em>யானைக்கு பாதிப்பு ஏற்படா வண்ணம், முதலை மட்டும் அழியும்படியாக திருச்சக்கரத்தை வீசிய எம்பெருமான்</em>’ என்று பொருள் கொள்க !</p><p>— <strong><em>எ.அ.பாலா</em></strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5a641b8cf06a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[தினம் ஒரு பாசுரம் - 53]]></title>
            <link>https://medium.com/@AmmU_MaanU/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%AE%E0%AF%8D-53-a3286907b442?source=rss-2a8ecb139fdf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a3286907b442</guid>
            <category><![CDATA[vaishnavam]]></category>
            <category><![CDATA[thiruvaimozhi]]></category>
            <category><![CDATA[nammalwar]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[anbudan BALA|எஅ.பாலா]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 06 Sep 2015 13:01:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-09-06T13:04:04.014Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong>கேசவன் தமர்க் கீழ்மேல்l எமர் ஏழெழு பிறப்பும்,</strong></blockquote><blockquote><strong>மா சதிர் இது பெற்று நம்முடை வாழ்வு வாய்க்கின்ற ஆ,</strong></blockquote><blockquote><strong>ஈசன் என் கருமாணிக்கம் என் செங்கோலக் கண்ணன்</strong></blockquote><blockquote><strong>விண்ணோர் நாயகன், எம்பிரான் எம்மான் நாராயணனாலே!</strong></blockquote><p>— -<strong>திருவாய்மொழி (நம்மாழ்வார்)</strong></p><p><strong>கிருஷ்ண ஜெயந்தி</strong> ஸ்பெஷலாக, இன்று, வைணவத்தின் ஆதிகுருவாய் அவதரித்த நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழியிலிருந்து (<strong>சாமவேத சாரம்</strong>) ஒரு அற்புதமான பாசுரத்தைக் காண்போம். திருமாலின் முதல் பன்னிரு திருநாம (<strong>கேசவாதி துவாதச திருநாமங்கள்</strong>) மூர்த்திகளில் முதன்மையான கேசவனைப் போற்றும் பாசுரம் இது. ஒவ்வொரு திருநாம மூர்த்திக்கும் ஒரு ஆயுதம் சொல்லப்பட்டுள்ளது.</p><p><strong>கேசவன்</strong>(சக்கரம்), <strong>நாராயணன்</strong>(சங்கு), <strong>மாதவன்</strong>(கதாயுதம்), <strong>கோவிந்தன்</strong>(வில்), <strong>விஷ்ணு</strong>(கலப்பை), <strong>மதுசூதனன்</strong>(உலக்கை), <strong>திரிவிக்கிரமன்</strong>(வாள்), <strong>வாமனன்</strong>(வஜ்ராயுதம்), <strong>ஸ்ரீதரன்</strong>(கோடலி), <strong>இருடீகேசன்</strong>(சம்மட்டி), <strong>பத்மனாபன்</strong>(கலப்பை,உலக்கை தவிர 8 ஆயுதங்கள்), <strong>தாமோதரன்</strong>(சாட்டை) என்று பன்னிரு திருநாம மூர்த்திகளின் மேன்மையை, இப்பதிகத்தில் ஆழ்வார் பக்திப்பேருவகையோடு பாடியிருக்கிறார்.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*hajwC8_yxasaKoDvuQt-aw.jpeg" /></figure><p>கேசவப் பெருமாள் தனது நான்கு கரங்களிலும் சக்கரம் ஏந்தி கிழக்கு திசையில் இருந்து அடியவரைக் காக்கிறார். இவர் <strong>நாகப்பழம்</strong> நிறம் உடையவர். ஸ்ரீ <strong>விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமமமே</strong> கேசவனது பெருமைகளை சொல்ல வந்தது என்கிறார் <strong>பீஷ்மர்</strong> (<strong>இதீதம் கீர்தநீயஸ்ய கேசவஸ்ய மஹாத்மன</strong>:). ஆக, அந்த <strong>மகாபாரத கிருஷ்ணனே கேசவ வடிவம்</strong> என்று கொள்ளலாம். <strong>”புரஸ்தாத் கேசவ: பாது சக்ரி ஜாம்பூனத: பிரபஹ… பச்சாந் நாராயண சங்கீ நீல ஜீமுத ஸந்நிபஹ ….” </strong>என்ற வடமொழி தோத்திரம் திருமாலின் பன்னிரு திருநாமப் பெருமைகளை போற்றுவதாகும்.</p><p>ஒரு திருநாமம் திருமாலின் 4 வகைப்பட்ட மேன்மைகளில் ஒன்றை அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவற்றை விவரிக்க வல்லது. அவை, <strong>வடிவம், உயர்பொருள், குணம், திருவிளையாடல்</strong> ஆகியவையாம். கேசவன் என்ற திருநாமம் மட்டுமே, பகவானின் மேன்மையை, மேற்கூறிய 4 வகைகளிலும் போற்ற/விளக்க வல்லது என்று வைணவப்பெரியோர் கூறுவர். கேசவ நாமத்தை ஆராய்வோம்.</p><p><strong>வடிவம் </strong>— அழகிய திருமுடியை (கேசம்) உடையவன் என்பதால் கேசவன் ஆகிறான்<br><strong>உயர்பொருள்</strong> — ”க” என்பது நான்முகனையும், ”ஈச” என்பது சிவபெருமானையும் குறிக்கிறது, (க + ஈச + வன் = கேசவன்), பரம்பொருள் தன்மை<br><strong>குணம்</strong> — நம் இன்னல்களை அழித்தல் (<strong>”கெடும் இடராயவெல்லாம் கேசவாவென்ன”</strong> என்று பிறிதொரு திருவாய்மொழிப்பாசுரத்தில் நம்மாழ்வாரே அருளியிருக்கிறார்)<br><strong>திருவிளையாடல்</strong> — கோகுலக் கண்ணனாக, குதிரை வடிவில் வந்த கேசி என்ற அசுரனை வீழ்த்தியதால், கேசவன்</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/164/1*UfC0k_Qlz191TRcm-c_AwQ.jpeg" /></figure><p>108 வைணவ திருப்பதிகளில், காஞ்சியில் உள்ள <strong>அட்டபுயகரம்</strong>, கேரளத்தில் உள்ள <strong>திருவட்டாறு</strong> என்ற 2 தலங்களில் பரமன் ஆனவன், <strong>ஆதிகேசவன்</strong> என்ற திருநாமத்துடன் அருள் பாலிக்கிறான். கஜேந்திர மோட்சத் திருவிளையாடலை செம்மையாக நிகழ்த்திவனும் அந்த ஆதிகேசவனே! அவனே, சென்னைத் திருமயிலையில் கேசவப்பெருமாளாக எழுந்தருளியுள்ளான்.<br>தகவல் நன்றி: <a href="http://kesavayanamah.blogspot.in/">http://kesavayanamah.blogspot.in/</a></p><p><strong>பொருளுரை:</strong></p><blockquote><strong><em>ஈசன்</em></strong><em> — எல்லார்க்கும் தெய்வமும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>என் கருமாணிக்கம்</em></strong><em> — மாணிக்கம் போல ஒளிர்கிற எனது கருவண்ண மேனியனும்<br></em><strong><em>என் செங்கோலக் கண்ணன்</em></strong><em> — சிவந்த அழகிய திருக்கண்களைக் கொண்ட என் கண்ணனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>விண்ணோர் நாயகன்</em></strong><em> — வானவர் தலைவனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>எம்பிரான்</em></strong><em> — என்னை எப்போதும் காப்பவனும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>எம்மான்</em></strong><em> — என்னை ஆளும் சுவாமியும் (ஆன)</em></blockquote><blockquote><strong><em>நாராயணனாலே!</em></strong><em> — நாராயணனது பேரருளாலே</em></blockquote><blockquote><strong><em>கீழ்மேல்</em></strong><em> — (எனக்கு) முன்னும் பின்னும் ஆன</em></blockquote><blockquote><strong><em>ஏழெழு பிறப்பும்</em></strong><em> — ஏழேழு (பதினான்கு) தலைமுறைகளில் பிறப்பெடுத்த,</em></blockquote><blockquote><strong><em>எமர்</em></strong><em> — என்னைச் சேர்ந்தவரும், என் சுற்றத்தினரும்</em></blockquote><blockquote><strong><em>கேசவன் தமர் </em></strong><em>— கேசவனான திருமாலில் அடியார்களாக இருக்கும்படியான</em></blockquote><blockquote><strong><em>மா சதிர் இது பெற்று</em></strong><em> — இத்தகைய பெரும் பெருமையைப் (சிறப்பைப்) பெற்று</em></blockquote><blockquote><strong><em>நம்முடை வாழ்வு வாய்க்கின்ற</em></strong><em> — நமது வாழ்வானது மேன்மையுறும்படியாகச் செய்தது</em></blockquote><blockquote><strong><em>ஆ</em></strong><em> — (கேசவனின் கீர்த்தி தான்) என்னே!!!</em></blockquote><p>நம்மாழ்வார் பரமனின் குணபெருமைகளை நம்மால் எடுத்தியம்பல் இயலுமோ என்று அதிசயிக்கிறார்!</p><p><strong>பாசுரக்குறிப்புகள்:</strong><br>நம்மாழ்வார், பூரண சரணாகதித்துவத்தின் கடைப்படியில், பேரின்ப அனுபூதி நிலைக்கு மிக அருகில் இருந்தபோது திருவாய்மொழியை அருளினார் என்பதற்கு அப்பாசுரங்களில் தெரியும் பாசாங்கற்ற பக்திப்பேருவகையே (devotional ecstasy) சான்று. அதனால் தான் என்னவோ, இப்பாசுரத்திலும், இன்னும் பலவற்றிலும், சொற்களை வரிசையாக (sequential) நோக்கி நேரடியாக பொருள் கொள்ள முடியாது. சொற்களை மாற்றியமைத்து பொருள் கொள்ள வேண்டும். மீண்டும் இப்பாசுரத்தையும், பொருளுரையும் வாசித்தால், அது புரியும்.</p><p>ஆனால், பாசுரங்கள் அனைத்தும் இலக்கணத் தூய்மையாக இருப்பது அவரது தமிழ்ப்புலமைக்குச் சான்று! பொருள் தூய்மை குறித்துப் பேச எனக்குத் தகுதி கிடையாது. ஆழ்வாரது தமிழ்ப்புலமையை வியந்தே, அவருக்கு மரியாதை செய்யும் வகையில், <strong>கம்பநாடார் ராம காவியத்தை</strong>த் தொடர்நிலைச் செய்யுளாக புனைவதற்கு முன்பு, நம்மாழ்வாரை பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்ட <strong>சடகோபர் அந்தாதி</strong>யைப் பாடினார் என்பது வரலாறு கூறும் செய்தி.</p><p><strong>மதுரகவியாழ்வார்</strong> தான் நம்மாழ்வார் திருவாய் மலர்ந்தருளிய தெய்வப்பாசுரங்களை குறிப்பெடுத்தவர். நம்மாழ்வாரோ, ஓரிரு பதிகங்களைப் பாடி விட்டு, பக்தி உணர்வின் உச்சத்தில், மோன நிலையில் ஆழ்ந்து விடுவார். அவர் அந்நிலையிலிருந்து விடுபட்டு, மீண்டும் பாசுரங்களை அருளும் சமயத்தைத் தவறவிடக்கூடாது என்பதற்காகவே, மதுரகவியார், தன் வாழ்வின் பெரும்பான்மையான நேரத்தை, தனது ஆச்சாரியனின் திருவடிக்கு அருகிலேயே செலவிட்டார். அன்னாரது ஆச்சார்ய பக்தியும், தொண்டும் மகத்தானது!</p><p>இப்பாசுரத்தில் வரும் “<strong>எமர் ஏழெழு பிறப்பும், மா சதிர் இது பெற்று</strong>” என்று நம்மாழ்வார் கேசவனால் தன்னைச் சேர்ந்தவர்க்கு வந்த பெரும்பேற்றைச் சொல்வதற்கு நிகராக, அவரது முக்கியச்சீடரான மதுரகவி, தன் குருவைப் போற்றும் <strong>“கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு”</strong> பதிகப்பாசுரத்தில் <strong>”இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான் நின்று தன் புகழ் ஏற்ற அருளினான்</strong>” என்று தனக்குக் கிட்டிய சிறப்பை எடுத்துரைக்கிறார்.</p><p>-- <strong>எ.அ.பாலா</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a3286907b442" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>