<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Arm Jakkapan on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Arm Jakkapan on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@Armlife?source=rss-59b9bd3be7cb------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*R9-npIW0BWMSeauii-ETXQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Arm Jakkapan on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@Armlife?source=rss-59b9bd3be7cb------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 02:44:59 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@Armlife/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[หนีจากความวุ่นวายกับ ninebot ES4]]></title>
            <link>https://medium.com/@Armlife/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A-ninebot-es4-4442e0dccd1b?source=rss-59b9bd3be7cb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4442e0dccd1b</guid>
            <category><![CDATA[segwaytours]]></category>
            <category><![CDATA[segway]]></category>
            <category><![CDATA[ninebot]]></category>
            <category><![CDATA[es4]]></category>
            <category><![CDATA[segway-reviews]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Arm Jakkapan]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 31 Mar 2020 16:32:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-03-31T16:32:26.108Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สวัสดีครับ วันนี้จะมารีวิวครบรอบครึ่งเดือน ที่ผมได้เจ้า ninebot ES4 มาใช้ครับ ตอนแรกไม่คิดเลยว่าจะได้ซื้อเลย แต่พอได้เห็นรูปทรงที่ทันสมัย บอดี้ดูแข็งแรง ขึ้นชื่อว่า Segway ผมเคยได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วครับ แต่คิดว่าเป็นของเล่นที่ไกลตัวไปครับน่าจะแพง</p><p>แต่พอมาดู ตระกูล ES ของ Segway นี้ คุณภาพสมราคาจริงๆครับ ไม่รอช้า ยืนคุยกับพนักงาน ตัดสินใจไม่ถึง 3 นาที ผมก็บอกพนักงานเลย….</p><blockquote>เอาคันนี้ครับ (ทั้งๆที่ไม่เคยได้จับ ไม่เคยได้ยืนเล่น ลองเล่นเลยนะ 😭😭 ห้ามเลียนแบบนะครับ เราขอเค้าลองก่อนได้ แต่ผมเองนั้นที่ลืม😭😭)</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WF6tsI5kVeuOm29p2m9LWQ.jpeg" /><figcaption>เจ้า ninebot ES2 ที่เป็นตัว Demo (ผมแค่เอามือไปจับแฮนด์เท่านั้น ก็ตัดสินใจซื้อทันทีเลย)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iMDJzZUT-NJGG77O5c76Iw.jpeg" /></figure><p>จ่ายเงินสักพัก เจ้าหน้าที่ก็นำไปประกอบกลางร้านครับ ดูสิ้นส่วนน้อยมาๆ และแพ็คมาดีมากๆเช่นเดียวกันครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4emCIe6r-qQYbnY9C0um_w.jpeg" /></figure><p>ประกอบเสร็จเรียบร้อย พร้อมลุยแล้ว !!!</p><p>ตอนนี้เองครับ ที่เจ้าหน้าที่สอนผมเล่นคร่าวๆ แต่ด้วยความที่ห้างใกล้ปิดแล้ว เลยไม่ได้ลองจริงๆจังๆ รีบใส่รถออกมาก่อน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sWI-SCjujhsPMlBKdkzXpQ.jpeg" /></figure><p>สักพัก เจ้า ninebot ES4 ก็มาถึงหน้าห้องแล้ว !!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BvAOP9j643pO56SKjo36XA.jpeg" /></figure><p>ด้วยความที่ทำการบ้านมาอย่างดีในกลุ่ม Facebook: <a href="https://www.facebook.com/groups/975326302861079/?ref=bookmarks">Segway-Ninebot Club Thailand</a> พบว่า ส่วนที่ควรติดกันรอยมากที่สุด จะเป็นช่วงนี้ ผมเลยเอาเทปสักกะหลาดง่ายๆมาแปะกันไว้ก่อน กลัวรอยครับ ของยังเห่อๆอยู่ต้องดูแลดีๆหน่อย</p><h4>😁😁😁</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VTmfVQcEy4LwtsOC1GrveQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qIIo8j-3ZzbS3rM_BECVng.jpeg" /></figure><p>และแล้วก็ถึงเวลาออกเที่ยวกัน !</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W6PGMv0LdVLoiSxtkzb_-g.jpeg" /></figure><p>รถใหม่ก็ต้องพามาเจิมกับพระเจ้าตากสักหน่อยครับ</p><blockquote>แนะนำให้สวมหมวกกันน๊อคตลอดการเล่นด้วยนะครับ เพราะเจ้านี่ค่อนข้างแรงพอสมควร หากอยู่ในโหมด Sport สามารถทำความเร็วสูงสุดที่ 30 กิโลเมตร/ชั่วโมง เลยทีเดียวครับ</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LGekNuu4qvcKvhMMtPcdCw.jpeg" /><figcaption>ไฟใต้ท้องรถ สามารถเปลี่ยนได้ตามใจชอบด้วยนะ</figcaption></figure><h3>คุณสมบัติเบื้องต้น</h3><ul><li>ความเร็วสูงสุด 30 กิโลเมตร / ชั่วโมง</li><li>ระยะทางไกลสุดประมาณ 46 กิโลเมตร</li><li>ขนาดแบตเตอรี่ 374Wh</li><li>มอเตอร์ 300-700 W</li><li>การกันน้ำและฝุ่น มาตราฐาน IP54 (เป็นอุปกรณ์ที่สามารถกันน่ำและฝุ่นได้ทุกทิศทาง)</li></ul><h4>รุ่น ES4 แบตเตอรี่จะอึดเป็นพิเศษครับ ไม่หมดระหว่างวันแน่นอน (ถ้าไม่เที่ยวเยอะไปนะครับ)</h4><p>แล้วเราก็เอามาขี่ชมกรุงยามค่ำคืนกันครับ</p><blockquote>ช่วงที่ถ่ายภาพทั้งหมด จะเป็นช่วงก่อนที่รัฐบาลประกาศห้ามออกจากบ้านนะครับ</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EddlfQFvpmVDfy4wfhIZrg.jpeg" /><figcaption>เจ้า ninebot ES4 กับวิววัดพระแก้วยามค่ำคืน</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eLVu--s-CUiru76WhOzdog.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7Aa4_-Lc6MxMcLb1iTRKow.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*01HUQe06eAEZjhgoge9C5A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8fLT_53YZsLgLuaFEGS-9Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2ya5R0s4LtgUz_MDEzVpiw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tmfJry-1X8xNgiFLiAcuMg.jpeg" /><figcaption>ต้องยอมรับครับ ว่าไฟหน้าของเจ้า ninebot ES4 สว่างมากๆ ในยามค่ำคืนครับ</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-8KILp0iKR9gTleVvVpngw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N3zfoDpEZm-zq7HJHbFqEw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*F-Lpz2JbuB33lmB1Rng6-w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*abvdrqPht_bTAVLgmvm7qQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RKdyCcKvGDII0YKUiY7Mmg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EyxtkiPQ3htNoW6tdQsLCw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EYE-r0Uv-BWUXV7enUd2NQ.jpeg" /><figcaption>เล่นแสงสีเสียงกับไฟ LED ริมทางสักหน่อยครับ</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1MoyPliUESNe1qWCYe4ahQ.jpeg" /><figcaption>หน้าจอแสดงผลสว่าง ดูง่ายสบายตาครับ</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1ljfOre3KKD2s8BdO_WFeg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*T3Ctgq2zV8A3KgUHups45Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zp0zrVGqFLSzkqyxzB4jpg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*l5RHy8PINTiuocaXA2K7jw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5EMihlyMQ3zEOT1l2xPVig.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GCqfzC-GVWSDXO5cIUebXA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LvYaDO7kE01dYIriZjKTAg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Mi0VCzbqj5fT9R5Y4FYC1Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2ECb_VIMx8Br5rZhuUkr3A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q16z5HTSONXsPGg-vXWUDQ.jpeg" /></figure><p>เป็นยังไงบ้างครับ ต้องขอบอกว่า เจ้าตัว ninebot ES4 ทำให้ชีวิตง่ายขึ้นจริงๆ</p><p>มีแล้วทำให้อยากออกจากบ้านมากขึ้นเป็นเท่าตัว <br>ด้วยความเร็วที่กำลังพอดี ไม่มากไม่น้อยจนเกินไป ทำให้มีความมั่นใจมากขึ้นที่จะขี่เล่นครับ หากใครอยากชมวิว ก็แนะนำโหมดล๊อคความเร็ว ซึ่งสามารถสั่งปรับได้จากทาง Application Segway-Ninebot ทั้งใน <a href="https://apps.apple.com/us/app/segway-ninebot/id781148396">App Store</a> และ <a href="https://play.google.com/store/apps/details?id=cn.ninebot.ninebot&amp;hl=en">Play Store</a> นอกจากนี้ตัว Appilicaition ยังสามารถปรับสีไฟ ล๊อครถ และอื่นๆอีกมากมายด้วยครับ การเชื่อมต่อกับมือถือ ง่ายและไว พอๆกับหยิบ หูฟัง Airpods มาใส่ ยังไงยังงั้น…</p><p>หากใครสนใจ ราคาค่าตัว 25,990 บาท (มีโปรโมชั่นลดเพิ่ม 1,000 บาท)<br>สามารถติดตามรายละเอียดการลดราคาเพิ่มเติมได้ที่ Facebook FanPage ผู้นำเข้าและจัดจำหน่ายหลัก อย่าง <a href="https://www.facebook.com/monowheeldotbike/">MONOWHEEL.bike สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า พร้อมศูนย์บริการในไทย</a> ได้เลยครับ</p><p>#MWReviewyourway #monowheelth</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4442e0dccd1b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Rest Break Trip to Southern of Thailand]]></title>
            <link>https://medium.com/@Armlife/rest-break-trip-to-southern-of-thailand-dceed3427483?source=rss-59b9bd3be7cb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dceed3427483</guid>
            <category><![CDATA[trang]]></category>
            <category><![CDATA[southern]]></category>
            <category><![CDATA[thailand]]></category>
            <category><![CDATA[phuket]]></category>
            <category><![CDATA[kribi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Arm Jakkapan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 24 Jul 2016 10:43:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-07-29T05:39:09.198Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Traveling on Thailand’s southern provinces by motorbike<br>Krabi | Tang | Phang Nga | Phuket</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FoF4orTNfHnE%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DoF4orTNfHnE&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FoF4orTNfHnE%2Fhqdefault.jpg&amp;key=d04bfffea46d4aeda930ec88cc64b87c&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/074923877aa3303c679f37fc9f2d435b/href">https://medium.com/media/074923877aa3303c679f37fc9f2d435b/href</a></iframe><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*B4UMWx_HyBfOsFkZSqjtPw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*01cGHT5Y1yBmqqKIJ3WLsw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CuDuS3uK5H-3PJfHO185cw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nc_fhc4kaFuO3-PnkpuqEg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WIFQn_X5VqZVsHgekdw1Ig.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NXxQsbVV-qHCF_dP_yqIDQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KMveOuuLe6HJYxGe6wCJaw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nILei1-jZbYC3JOdyf5f6g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mKddyNTFr5ASN54VOB8T1A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Znq32chS6n73orwFI3TOsw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JAhxau8o97GezI-bFOFXLw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cQCOzwUO3NcV-q-zotVCzQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Wl1782OyGHjscX2j3ouZ-A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ttPQoX-Fy3Mxyy3lkxGjQQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ed-QDQ_cO7BJ1U7-xa0Rtg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9fszkfQnyXP8Cg5aarywoQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iDd7xHj_dNxDeGY2GxSILw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_diXs4HmGvxdkatlSluL7A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UiTwMac-tZ0ntdxhAcFzUA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*O4T4Ufz8gTCyYZqPEjczqA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*J_PKFhUh6ERLI_dscZ3iTA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*O-2jXnzloS9WhaHIbQ-X9A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7Jxo8lGr7f0OQcuJxqMgZQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*E10HQYJ-NtQ19T-gUDqa8A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j6gp9N_FA_9zzf1KbtriYQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qIYJRXiSujT-l-SSaLXpFQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ajpYuFrd4xsukjy_G-P86Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9ErFDi0Wc4lQi3m-2TXqBA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*X2D4PIRjStKORlDXFXzltw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yENp5ha58O3OZhG_N1jGpA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JbOQiieDVSW_AzJmEclrzQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*v9P8sFHFgjqO4vjgLpzTMQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*orhzinvM1leqMaiWn25Q0g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sKA9Hf_v9qsnul04Ysy-WA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qegSTRhm09a5sVYabS1nPw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YjNDF22BvlGj-JKGj_bnzg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OdD1WGhD1n3Lc-E7OG-n9Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nh9-8wQ7YCMiiktg_q8dfg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IYbvli6SmtpfIXv4-gkCFg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mEAYzLoRIOkCk-8EVjS-Pg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*R0lvoDu_Y1gXcPbsWP8K-w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W0bVda8bSl3l13GH5lAK1Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_GdGPNDk-Cz1BCZq2hZCbg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Tm7jN5EVU2OqAkF2KgoRUg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-7cHunxoLxx3LVMIshyLbg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*A54_kJ0KniARPwxJj6Ew2Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*75-ooHxi6rT2dJyB0OHJuw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SuNopMMgDqiqVNDS4XdWDw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BQP7lDsihdB6XNWmZycCKA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*L4LqdvR8WmF0Lr6fdts_Kg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vhwJLYs4Mlvs4O0NVgahkA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hSne8pzXEqJJeiujNTamFw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*86_jFbQorZVqkUheUhX8JQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0i6v5IPRNZiMe7rQMbM0jQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Fy3T-MOkeeB9GLyDOIDkVg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fN66Rmm-pBwqOc3b12WvCw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FEV6H7UeokbcYodo_RyE4g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VK4CF5Gkq6agpwQKGy-FEg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EvcMZ3DVe7h_VRxODu1qEQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5dUIUNSiRGhHY284RwcniA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Aum2EVEGlfk-95FfHDZy2g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*P3YE0sAEezyiTyXREubYbw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Qg-qLe3-6ERNLkkwptGNdA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FgAoWULDHorcflbJMrJG4g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EZQrLEAyjfGRzW9ez3m1HQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uC66gfFTzZeAqjNjx5SfKw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*e7U6KEd3oGBj-UI5TY0dzA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZpU7znQfGcCGrWdL5aNX_A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*T0OyogfJjJo2riB4CZL0Yg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ni9MjqYRcvrL21bt4nMGLA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1ogdxIzKbCvz90_RHkexGA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3cl3_rzX4dZRUGK9GTwWCA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*J4n9vC_6tZnAGnicQMerpQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VbbZ2HHHXYZj3stUWV8POg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Eu-D93siqZagRptASF7ieA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ggNUcuinJ_HKGN3H8tB1Bg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qNPL2Gm_PY3Oe9uY4h9nrg.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dceed3427483" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[1 ปีในรั้วเขียว]]></title>
            <link>https://medium.com/@Armlife/1-%E0%B8%9B%E0%B8%B5%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A7-fa3fce7ed160?source=rss-59b9bd3be7cb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fa3fce7ed160</guid>
            <category><![CDATA[ค่ายทหาร]]></category>
            <category><![CDATA[ไทย]]></category>
            <category><![CDATA[ทหารไทย]]></category>
            <category><![CDATA[ทหารเกณฑ์]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Arm Jakkapan]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Jul 2016 11:14:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-07-20T11:21:17.905Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เอาจริงๆก็พอรู้ตัวมาก่อนหน้านี้แล้วนะว่าจะได้ ‘ ใบแดง ‘ คือฝันก่อนหน้าวันจับฉลาก สะดุ้งตื่นตอนตี 3 บ่ายมารู้ผลเลยครับ ยังดีที่ได้ผลัด 2 มีเวลาทำใจ 6 เดือน</p><p><strong>ซึ่งหารู้ไม่ว่า ผลัด 2 เป็นผลัดที่นรกแตกมากๆ</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dPwNCcRmhtsaBBrjFBbeTw.jpeg" /><figcaption>พลทหารคนหนึ่ง</figcaption></figure><p>มีคนบอกว่าอยากรู้เรื่องการใช้ชีวิต กิน ขี้ ปี้ นอน ในค่ายเป็นยังไง วันๆทำอะไรบ้าง ?วันนี้ขอมาแอบสปอย เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจต่อน้องๆที่กำลังจะเข้าไปฝึกในผลัดถัดไป อิอิ</p><h3><a href="https://www.facebook.com/hashtag/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%99?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048">‪#‎การกิน‬</a></h3><p>สภาพโรงอาหาร (โรงเลี้ยง) เป็นเหมือนโต๊ะไม้แถวยาวๆ จำโมเม้นนี้ได้สมัยเรียนอนุบาล การกินจะต้อง ‘ คัดฉาก ‘ คือเอาแขนประกอบกัน ขวาทับซ้าย ก่อนกินจะมีการออกคำสั่ง คัดฉาก ! 1 ฉาก 2 ฉาก 15 ฉาก อะไรก็ว่ากันไป</p><p>การกินก็ต้องกินเป็นฉาก คิดภาพเหมือนมีกล่องสี่เหลี่ยมเสมอปากวางอยู่บนโต๊ะ แล้วต้องตักช้อนข้าวไม่ให้โดนกล่องสี่เหลี่ยม จะได้ท่าการกินฉากที่ Perfect ที่สุดในโรงเลี้ยง</p><p><strong>อาหาร…</strong> เป็นสิ่งที่หลายคนรู้กันดีอยู่แล้วว่าคุณภาพเป็นอย่างไรตรงนี้ไม่ขอขยายความเพิ่ม ในแต่ละวันจะมีเมนูที่แตกต่างกัน พวกเราอยู่มานานจนรู้ว่าวันนี้จะเป็นเมนูอะไร พอทายถูกก็เฮกันยกโต๊ะจนเจอทำโทษ แต่ก็อดขำไม่ได้นะ มันซ้ำซากจนจำได้ว่า เช้า บ่าย เที่ยง จะกินอะไรนี่มันไม่ธรรมดาแล้ว : ) กินเสร็จก็<strong>เลียช้อนให้เอี่ยม </strong>และ<strong>ยัดใส่กระเป๋ากางเกง</strong>จากนั้นก็ปล่อยไปเข้าแถวหน้าโรงเลี้ยง หมวดไหนมีเวรต้องล้างจานก็เก็บจานเก็บถ้วยไปล้าง สิ่งที่น่าตกใจที่สุดของโรงเลี้ยงคือการล้างจานแบบใช้น้ำเปล่า คือน้ำยาล้างจานก็มีนะ แต่ก็ไม่ใช่ปริมาณที่พอใช้ล้างจนหายจานมันได้</p><p><strong>สำหรับแก้ว…</strong> ดื่มเสร็จก็คว่ำลงบนถาดสแตนเลสที่วางไว้บนโต๊ะ ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ได้ล้างมาไหม และแต่ละวันจะได้กินแก้วน้ำไม่ซ้ำกันแน่นอน เพราะตอนก่อนเข้าโรงเลี้ยงก็จะกรูกันเข้าไปนั่ง ซึ่งใครจะนั่งตรงไหนก็ได้ เพราะจะต้องให้โต๊ะเต็มเป็นตัวๆไป</p><p><strong>คุณภาพน้ำดื่ม…</strong> เป็นน้ำที่มาจากเครื่องกรองน้ำที่ดูเหมือนจะไม่ได้เปลี่ยนไส้กรองมาหลายสิบปีแล้ว แม้จะมีตะกอนจนเจนสัมผัสได้ แต่มีความเชื่อว่าการดื่มน้ำโรงเลี้ยง ไม่เคยทำให้ใครตาย เพราะฉะนั้นก็ดื่มไป ระหว่างข้าวติดคอตาย กับดื่มน้ำโรงเลี้ยง ก็เลือกดื่มน้ำเพื่อมีชีวิตรอดดีกว่าเนาะ</p><h3><a href="https://www.facebook.com/hashtag/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B9%89?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048">‪#‎การขี้‬</a></h3><p>เพื่อให้คงConcept กิน ขี้ ปี้ นอน เลยต้องมีหัวข้อนี้ขึ้นมา ใครกินข้าวอยู่ก็ไปอ่านหัวข้ออื่นก่อนก็ได้ : 0</p><p>ห้องน้ำของที่นี่เป็นระบบสักโครก มีสายฉีด แถมน้ำแรงมาก ซึ่งแตกต่างจากที่เคยรู้มา เพราะที่อื่นที่เคยแอบไปค้นข้อมูลมา ยังเป็นแบบเก่าอยู่ อันนี้สร้างใหม่ คือเพิ่งสร้างปุ๊บ ก็ได้ใช้เป็นรุ่นแรกเลย รวมถึงโรงนอนด้วย ตรงนี้ถือว่าดีมาก เพราะเป็นรุ่นประเดิมอาคารใหม่ ฮ่าๆ ห้องน้ำมีแยกโถปัสสาวะ 10 โถ กับสักโครก รวมน่าจะประมาณ ไม่ 8 ก็ 9 ห้อง ซึ่งแน่นอน ช่วงเวลา Peak hours ของห้องน้ำอยู่ที่ 7:15 โมง เป็นต้นไป เพราะหลายคนกินข้าวเสร็จก็มาขับถ่ายกัน แย่งกันจนห้องน้ำไม่พอ ต้องต่อคิวกันเข้าห้องน้ำ เวรทำความสะอาดก็ถูไป ล้างห้องน้ำไป คนรอก็รอไป เป็นภาพที่น่าเห็นใจมาก บางทีเร่งกันจนต้องปีนห้องน้ำดูเลย ว่าเมื่อไหร่จะเสร็จ สงสารคนขรี้มากๆ ณ จุดๆนี้</p><h3><a href="https://www.facebook.com/hashtag/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%B5%E0%B9%89?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048">‪#‎การปี้‬</a></h3><p>โห พอมาหัวข้อนี้ ไม่รู้จะพูดถึงเรื่องอะไรเลยอะ คือแบบเขาปี้กัน เขาก็ไม่เคยมาบอกเราหรอกมั้งแต่มันอาจจะมี (ก็ได้) นะบางที อันนี้ก็ไม่รู้ แต่เรื่องความใคร่นี่ถามว่ามีกันไหม ก็บอกเลยว่าบางที เพราะมันไม่มีเวลามาคิดถึงเรื่องนี้หรอก ฝึกเสร็จ เหนื่อย นอน วนอยู่แบบนี้ ไม่มีเวลามามโนว่าได้ใคร หรืออะไรยังไง บางทีก็มีปลดปล่อยบ้างเป็นธรรมดาวันเสาร์อาทิตย์ เพราะเวลาว่างมันเยอะ หยุดนี่คือหยุดจริงๆนะ แต่ยังต้องมีสิบเวรกำกับ ยังต้องอยู่ในระเบียบอยู่ ฉะนั้น เรื่องการปี้นี่ขอจบเพียงเท่านี้ เพราะคนปี้เขาไม่ได้มาเล่าให้ฟัง</p><h3><a href="https://www.facebook.com/hashtag/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%99?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048">‪#‎การนอน‬</a></h3><p>นอนสามทุ่ม ตื่นตีห้าครึ่ง ตามเสียงแตร ช่วงฝึกหนักๆนี่นอนหลับลึกมาก เกิดมาไม่เคยหัวถึงหมอนแล้วหลับ ก็หลับ เชื่อเถอะ เพลียมาทั้งวัน มาเจอเตียงขาวๆ หมอนนุ่มๆ มีผ้าห่มบางๆ ให้ แค่นี้ก็นอนได้แล้ว ตอนแรกกังวลว่ายุงจะกัด แต่ทางกองทัพคือแบบทำการบ้านมาดีมาก มีมุ้งส่วนตัวกางที่เตียงเลย ตรงนี้ให้คะแนน 10 เต็ม เพราะไม่ต้องกลัวยุงมากวนเลย</p><p>หากปวดเยี่ยว อยากเข้าห้องน้ำ ต้องถอดกางเกง ถอดเสื้อ เหลือแต่กางเกงใน แสดงความบริสุทธิ์ใจไปเข้าห้องน้ำ อยากจะบอกว่าห้องน้ำกับโรงนอนอยู่ไกลกันมาก <strong>หลายคนยอมเยี่ยวใส่ถังซักผ้า </strong>แล้วค่อยหาโอกาสลงไปทิ้งตอนเช้า</p><p>ตีห้าครึ่ง เสียงแตร เคล้ากับเสียงนกหวีด เป็นสัญญาณแห่งวันใหม่ ต้องรีบเก็บมุ้ง พับผ้าห่ม ให้อยู่ในสภาพพร้อมนอน และวิ่งลงไปรวมข้างล่างให้เร็วที่สุด สิบเวรบางคนชอบจับคนช้า 5 นายสุดท้ายก็ให้เหงื่อออกกันไปตามระเบียบ อันนี้ว่าไม่ได้ สุดท้ายมันก็ต้องมีคนช้า (ถ้าจะเล่นแบบนี้อะนะ) มารวมกันเสร็จเช็คยอดแล้วปล่อยเข้าห้องน้ำห้องท่า ประมาณ 3 นาที แล้วเตรียมตั้งแถววิ่งเป็นกองร้อยเหมือนที่เคยเห็นกันในหนังในละครนั่นล่ะ แต่ละกองร้อย/กองพัน จะมีการร้องเพลงประจำหน่วย เนื้อหาเดียวกันทั้งประเทศตามแผนการฝึก ซึ่งต้องมีการสอนเนื้อร้องกันก่อนหน้า การร้องเพลงจะทำให้จังหวะเท้าตอนวิ่ง สัมพันธ์กันอย่างมีนัยะสำคัญ ไม่มีนี่ขาไม่มีทางตรงกันแน่นอนเพราะ 1 ก้าวของแต่ละคนไม่เท่ากัน…</p><p>ออกกำลังกายตอนเช้าเสร็จ ก็มาทำความสะอาดพื้นที่ ที่ได้รับมอบหมาย อันนี้เป็นกิจกรรมปรับทุกข์ ใครมีอะไรก็จะเอามาคุย มาแลกเปลี่ยนกันตรงนี้ล่ะ ยิ่งให้ทำความสะอาดกันนานเท่าไหร่ เราจะยิ่งรู้จักกันมากขึ้น</p><h3>ที่ผ่านมาเป็นเรื่องเกี่ยวกับกายภาพล่ะ ลองมาดูวิชาการบ้างดีกว่า ว่าเป็นทหารแล้วได้อะไรกลับไปบ้าง</h3><h3><a href="https://www.facebook.com/hashtag/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9D%E0%B8%B6%E0%B8%81?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048">#‎การฝึก‬</a></h3><p>กลางวันร้อน / กลางคืนหนาว ร้อนยังไงก็ช่างก็สู้น่าร้อนผลัด 1 ไม่ได้ ฝึกแป๊บๆ พักอีกแล้วๆ ผลัด 2 ฝึกเยอะกว่า ดูทรมารกว่าเพราะสภาพอากาศ เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวหนาว แต่ก็ไม่เคยป่วยนะเออ อัตราอู้ 2% เพราะไม่อยากโดนมองว่าอ่อน แต่ก็มีฉายาว่า <br>‘<strong> ไอ้สวย ’ </strong>ต้องขอบคุณคนคิดฉายานี้มากๆ ถึงแม้ตอนนี้ชื่อมันจะเรือนหายไปกับกาลเวลาแล้ว แต่ก็เป็นฉายาแรกที่ได้รับในชีวิตเลยนะครับ T_T</p><p>สำหรับการฝึกในช่วงแรก… จะเป็น<strong>ฝึกท่ามือเปล่า </strong>(ยืน เดิน วิ่ง อะไรประมาณนี้) <br>ซึ่งท่านี้ไม้ตายมันคืออาการนิ่งไม่เอนไหวไปตามสิ่งรอบข้าง ตัวไม่โยกเยก ไม่หันซ้ายขวา มือต้องวางยังไงกับลำตัว จะสอนในการฝึกท่ามือเปล่านี้ล่ะ ต่อมาเป็นการฝึกในท่าอาวุธ ซึ่งจะมีอาวุธคือปืน HK33 กับมีดพก ถือปืนยังไง อะไรยังไง ใช้มีดยังไง ก็จะต้องเรียนในการฝึกนี้เหมือนกัน ทุกอย่างที่ฝึก มาจากการหยิบจับที่เป็นธรรมชาติของคนที่มีอวัยวะครบ 32 ประการอยู่แล้ว แค่ทำให้มันดูเป็นสเตป ให้เกิดความน่าดูเฉยๆ ชีวิตจริงก็คงไม่ทำตามสเตปที่เรียนมาแบบนี้หรอก พูดถึงปืน… เป็นภาระที่ลำบากในการพกพามาก ต้องถือตลอด ห้ามวางเรี่ยวางราด ต้องดูแลเช็ด ขัด ถู ห้ามมีสนิม เอาน้ำมันเช็ดปืนกับผ้าที่ให้มาเช็ด ก่อนส่งคืนทุกๆเย็น หมายเลขตรงพานท้ายปืน จะต้องตรงกับชื่อ ไม่งั้นโดนเล่นอีก คือนี่ล่ะ ภาระที่แท้จริง ของการเป็นทหาร สัปดาห์กลางๆของการฝึก ก็จะแยกสถานีฝึกเป็น 3 สถานีหลักๆ ซึ่งได้แก่ สถานีที่ 1 (บุคคลท่ามือเปล่าและบุคคลท่าอาวุธ) อันนี้สบายสุด เพราะยืนทำท่าเฉยๆ แต่ร้อนสุดเพราะยืนกลางแดดตลอด, สถานี 3 จำชื่ออย่างเป็นทางการไม่ได้ แต่จะเกี่ยวกับการปรับศูนย์นั่งแท่น การขว้างระเบิด และการแทงปืน, สุดท้ายคือ สถานี 5 เป็นสถานีที่จำลองการรบจริงมา แต่ไม่ได้ยิงจริงหรอก สถานีนี้ไม่มีอะไรยาก ต้องแอคติ้งให้ได้ ต้องตามเกมส์ทัน เดินลาดตระเวรยังไง ถอนตัวยังไง โจมตียังไง มาฝึกกันที่นี่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xD6a6X4F8Kwny3Eh6Dtjmw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*n3NMY1GERoOWtHDu2et0aQ.jpeg" /><figcaption>การฝึกบุคคลท่ามือเปล่า (เป็นอะไรที่ง่ายที่สุดแล้ว)</figcaption></figure><p><strong>สัปดาห์เกือบๆสุดท้าย เป็นเรื่องของการยิงปืน และการเดินทางไกล ซึ่งการเดินทางไกล </strong>เป็นสิ่งที่ประทับใจมากๆ เพราะชอบการอยู่ในที่มืดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แล้วนี่ได้อยู่ในที่มืด ได้ใช้วิชาแผนที่เข็มทิศ ที่เคยเรียนมาในสถานี 5 ซึ่งได้เอามาใช้งานจริงๆที่นี่ การจุดระเบิดเป็นยังไง หลักการมีอะไรบ้าง ก็มีวิทยากรมาสอนในตอนเดินทางไกล เอาจริงๆแล้ว การเดินทางไกลไม่ได้หนักหนาอะไรมากนัก ไม่ได้ไกลอย่างที่คิด เป็นเส้นทางที่สองข้างทางมีแต่ป่า จะมีอุปสรรค์คือผู้ช่วยครู เป็นศัตรูจำลอง เราต้องใช้ทักษะการแสดงที่ได้มาจากสถานี 5 ให้เป็นประโยชน์ การเดินทางไกลมีอุปสรรค์หลักๆคือ ปืน กับ กระเป๋าสะพายบ่า ซึ่งมีน้ำหนักพอตัว เพราะมีอุปกรณ์กางเต้นและทำกับข้าว แพ็ครวมอยู่ข้างใน อีกอย่างนึงคือการดื่มน้ำ ซึ่งจะใช้น้ำเปลืองไม่ได้ เพราะมีจำกัด ฉะนั้นใครที่น้ำหมด ก็จะอดกินไป โชคดีนะที่ไม่ได้เป็นคนกินน้ำเยอะอะไรขนาดนั้น แค่จิบๆก็เพียงพอต่อความต้องการแล้ว (อันนี้โดนสอนมา เรื่องดื่มน้ำเยอะ และเดินเยอะๆจะทำให้เท้าบวม นี่คือความรู้ใหม่จากสถานี 5)</p><p><strong>อาหารการกิน…</strong> ตอนเข้าค่าย ไม่มีความรู้สึกว่าหิวอะไรเลยนะ เพราะว่าเหนื่อยมาก แต่ตอนเย็น มีการแจกข้าว กุนเชียง ไข่ กับมาม่า ให้เอาไปทำอาหารกินกันเอง โดยใช้อุปกรณ์ทองเหลืองที่พกมานั่นล่ะ ก่อไฟ ทอดไข่ ต้มมาม่า ปิ้งกุนเชียง เป็นอันเสร็จภารกิจ</p><p><strong>การตั้งแค้มป์…. </strong>ก็ตั้งกันเป็นวงกลมใหญ่ๆเลย เต้นท์นึงนอนกันสองคน เต้นท์โง่ๆที่ดูเหมือนจะกันอะไรไม่ได้เลย แถมยังใช้เวลากางนานมากๆด้วย ก็เป็นเหมือนที่พักพิงสุดท้ายของทุกคน เพราะอากาศในคืนนั้นหนาวมากๆ จนนอนแทบจะไม่ได้ แถมต้องระแวงว่าจะโดนขโมยปืนอีก เกิดมาเพิ่งเคยเห็นเต้นท์ที่ใครจะเอามือสอดเข้ามาก็ได้ 360 องศาแบบนี้ ล่าสุดเห็นว่าเปลี่ยนใหม่แล้วก็ดีใจแทนน้องทหารเกณฑ์รุ่นหลังด้วยล่ะกันครับ : ) จบจากการเดินทางไกล ก็เก็บอุปกรณ์ภาคสนามคืนหน่วยต้นสังกัดเป็นอันจบภารกิจ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*kOQDL7vTQBDQkMb4hS1xYQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*uroXcQ2DMiQYLFoE7hvLmA.jpeg" /><figcaption>การฝึกภาคสนาม (เข้าป่า 2 วัน 1 คืน) อารมณ์เหมือนไปเที่ยวเขาใหญ่กางเต้นท์นอน ทำกับข้าวกิน ชิวมากๆ</figcaption></figure><p><strong>Timeline ของการเป็นทหาร แบ่งออกเป็น 2 ช่วง</strong></p><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%9D%E0%B8%B6%E0%B8%81?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048">‪1. ช่วงฝึก‬</a><br>อันนี้เป็นช่วงที่แบบทุกคนมาฝึกด้วยกันทำกิจกรรมต่างๆร่วมกัน 70 วัน มาหลอมรวมกันที่หน่วยฝึกทหารใหม่นี่ละ ส่วนตัวแล้วมันเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุดของการเป็นทหารนะ ถึงแม้จะโดนให้ทำตามคำสั่งอย่างเดียว คือเราไม่ต้องคิดอะไรเองเลย มีคนใช้ให้ทำโน่นนี่นั่น ไปกินข้าวก็ต้องพาไป ไปวิ่งก็มีคนพาไป จะขึ้นนอนก็มีคนพาไป คือต้องอยู่ในสายตาตลอด ที่บอกว่ามีความสุขที่สุดเพราะถึงแม้ว่าเราคิดอยากจะทำอะไร มันก็ทำไปได้ไม่มากกว่านี้แล้ว หรูสุดคงเป็นการเขียน Diary ระบายความในใจ กับทำ ปฏิทินนับวันพบญาติ บางคนเขียนจดหมายถึงลูกเมีย — พ่อแม่ เรียกได้ว่าช่วงนี้เป็นช่วงที่น่าจดจำช่วงนึงเลยล่ะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*mn--lj4aBfFg0ZTLMUug1g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*fYaibUPTlMFYsGiPUMvzXg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*7xZ9KCcNQYcZtxDg9vYefw.jpeg" /><figcaption>70 วันของการฝึก</figcaption></figure><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048">‪2. ขึ้นหน่วย‬</a><br>ทหารแต่ละนาย จะมีหน่วยที่ตัวเองสังกัดประจำอยู่ต่างกันออกไป</p><p><strong>กองร้อย (ร้อย)</strong> อันนี้จะเป็นเหมือนทหารที่เตรียมพร้อมรอหน้าที่ กองร้อยมีการกระจายทหารไปช่วยตามที่ต่างๆย่อยไปอีก เช่น โรงเลี้ยง, คลังอาวุธ และเรือนจำ เป็นต้น นอกนั้นก็ต้องว่ากันไปตามตรงว่าเป็นหน่วยที่มีอัตราการปล่อยกลับบ้านมากที่สุด คือไม่เอาเงินเดือน แต่ถ้ามีเหตุการณ์อะไรฉุกเฉินก็จะต้องมาพร้อมให้ทันเวลาเสมอ ยกตัวอย่างเช่น เหตุระเบิดที่แยกราชประสงค์ หรือการรับเสด็จ ก็จะมีการรวมตัวพลทหารกลับมาประจำหน่วยเพื่อคอยรักษาความปลอดภัย</p><p><strong>โรงพยาบบาลค่าย (รพ.ค่าย) </strong>ก็จะเป็นทหารที่อยู่ในโรงพยาบาลทำให้โรงพยาบาลที่เปรียบเสมือนหน้าด่านของค่าย (เพราะเป็นหน่วยงานที่คนนอกเข้าออกเยอะที่สุด) ดูดีอยู่เสมอ ฉะนั้นขาดไม่ได้ ที่จะตัดหน้า แต่งโน่น บำรุงนี่ บางคนที่พอจะเป็นคอมก็เอาไปช่วยทำข้อมูลคนไข้ และเป็นผู้ช่วยแพทย์ พยาบาล เดินเอกสารระหว่างหน่วยงาน พูดง่ายๆก็คือทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับงานโรงพยาบาล ทหารที่นี่จะแตกต่างกับที่อื่นนิดหน่อย ตรงที่เคร่งกว่า ในทุกๆด้าน</p><p><strong>กองบัญชาการ (บก.)</strong> เป็นสถานที่ทำงานของผู้การ ผู้พัน นายทหาร ไปจนถึง จ่า นายสิบ แน่นอน ขาดไม่ได้ คือพลทหาร ไว้ทำหน้าที่ รับ-ส่ง เอกสารประหว่างแผนกฝ่าย ข้างในนั้นจะมีฝ่ายแยกกันอยู่อีกทีนึง ซึ่งต้องวิ่งขึ้นวิ่งลง ส่งเอกสาร ซึ่งดูๆแล้วเป็นงานที่ค่อนข้างจะสบายใช่ไหมล่ะ แต่จริงๆแล้วมีสิ่งที่น่าเหนื่อยคือการที่ต้องระวังผู้บังคับบัญชา ตำหนิในการทำงาน หรือการทำความเคารพ ซึ่งแต่ละวันๆจะมีทหารเข้าๆออกๆเยอะมาก จากทำให้การเคารพดูน่าเบื่อหน่ายไปเลย เหนื่อยกว่านั้นคือต้องเรียนรู้นิสัย และความชอบของแค่ละคน เพื่อจะเดาใจเขาให้ถูก ซึ่งถ้าทำอะไรไม่ถูกใจก็อาจจะโดนปรับวินัยเล็กๆน้อยๆไปจนถึงปานกลาง</p><p><strong>สารวัตรทหาร (ส.ห.) </strong>อันนี้ประชาชนข้างนอกค่อนข้างคุ้นเคยกันดี หน่วยนี้มีหน้าที่ในการรักษาความปลอดภัยแก่ชีวิตและทรัพย์สิน ของทั้งทางทหาร และประชาชน ภาษาอังกฤษของ สารวัตรทหารคือ Military Police แปลตรงๆก็คือตำรวจในคราบทหารนั่นเอง รายละเอียดของการเป็นพลทหารประจำหน่วยนี้อันนี้ไม่ค่อยรู้เยอะมากนัก แต่ก็เห็นเขาไปดูแลความปลอดภัยตามงานเทศกาลต่างๆ พบเห็นพลทหารหรือทหารทำผิดวินัย ก็สามารถเข้าแสดงตัวจัดการได้ทันที</p><p><strong>หน่วยฝึกนักศึกษาวิชาทหาร (นศท.)</strong> อันนี้เป็นหน่วยที่จัดทำเรื่องการเรียนการสอนวิชาทหารให้กับพวกที่เรียนวิชารักษาดินแดน หรือ รด. นักเรียนจากทุกทั่วสารทิศของอำเภอจะมารวมตัวกัน ฝึกทำท่าทาง ฝึกใช้อาวุธ ฝึกภาคสนาม เหมือนการเกณฑ์ทหาร ที่เบากว่ามากๆ ทหารที่อยู่ที่นี่จะไม่ได้ลงไปคลุกคลีอยู่กับ รด. มากนัก ส่วนมากจะเป็นจ่า นายทหารมากกว่าที่จะเป็นผู้สอน พลทหารเป็นเมือนคนที่เตรียมอุปกรณ์ เตรียมความพร้อมในการฝึกสอน รด. เสียมากกว่า ซึ่งจะมีบางช่วงที่จะต้องออกไปประจำศูนย์ฝึกในต่างอำเภอ ก็จะคัดเลือกพลทหารที่คุ้นเคยกับพื้นที่ไปประจำการ เป็นผู้ช่วย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZZgoIxnJGXvtQsKXddcccQ.jpeg" /><figcaption>ขึ้นหน่วยฝึก ที่หน่วยฝึกนักศึกษาวิชาทหาร (รอจ่าเรียกเข้าแถวไปกินข้าวที่โรงเลี้ยง)</figcaption></figure><h3><a href="https://www.facebook.com/hashtag/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B9%8C?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048"><strong>‪#‎ปรับทุกข์‬</strong></a></h3><p>โดยส่วนตัวแล้ว ประจำอยู่ที่หน่วยฝึกนักศึกษาวิชาทหารนี่ล่ะครับ ช่วงแรกๆก็มีหน้าที่ในการกรอกข้อมูล รด. ลงคอม เป็นลูกมือของจ่า ถือว่าเป็นงานที่ค่อนข้างคุ้นเคยอยู่นะ ก็เลยได้ประจำอยู่ในตำแหน่งนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*I9-xYpOcPJZVHytZCdFotw.jpeg" /><figcaption>กรอกข้อมูล นศท. ลงในฐานระบบ (งานประจำที่หน่วยฝึก นศท.) | โครตวุ่นวาย แต่ก็สบายดี…</figcaption></figure><p>แต่ทำไปทำมาสัก 1 สัปดาห์ ก็โดนนายทหารชั้นนายพัน เรียกตัวให้ไปช่วยงานที่กองบัญชาการ แล้วขอให้ไปช่วยจนกว่าจะปลดเลย <strong>ไม่รู้ว่าเป็นโชคดี หรือโชคร้าย (ตอนนี้รู้คำตอบแล้วละ หึหึ)</strong> ตอนแรกก็ไม่อยากไปอยู่หรอกต้องระมัดระวังเรื่องอะไรหลายๆอย่าง แต่สุดท้ายเขาขอมายังไงก็ต้องไป เลยทำให้ต้องนอนที่ นศท. และไปทำงานที่ บก. อย่างนี้ทุกวันๆประมาณ 3 เดือนได้ ทำงาน 8 โมง เลิกงาน 16:30 ทุกวันๆ เอารถมาใช้เพราะไกลจากที่ทำงาน ซึ่งตอนแรกเอาจักรยานมาก่อน อยู่ไปสักสัปดาห์ เริ่มรู้สึกว่า มันต้องหายในสักวัน เลยเอามอไซต์มาใช้แทน</p><p>ตอนนั้นมีความสุขมาก เย็นมาขี่มอไซต์แว๊บออกไปกินข้าวข้างนอก กลับมานอนที่ นศท. มารวมพลก่อน 1 ทุ่ม คือแบบตอนนั้นเริ่มมีคนบอกล่ะว่าชีวิตมึงดีหว่ะ <strong>ทหารห่าอะไรเอามอไซต์ไปใช้ได้ (เริ่มชั่วล่ะ คิดในใจ)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HNy8T7sKyKlBumdqfYBhRg.jpeg" /><figcaption>Click คันเติม เพิ่มเติมคือในค่าย</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ox1V9mjRqWXSPjSan6S1qw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*ZfXbL177NtVNYxNhR0yhxA.jpeg" /><figcaption>นอกจากจะทำงานแล้ว ก็ยังต้องซ่อม+แก้ปัญหาคอมในหน่วยด้วย (ซ้าย ) | วันๆก็รอรับจดหมาย มีเพื่อนเอาขึ้นมาส่งถึงห้อง (ขวา)</figcaption></figure><p>ด้วยความที่ต้องไปทำงานเช้าเนาะ กลับมานอน คิดว่าจะได้นอนดี<br>3 ทุ่มปิดไฟนอนตามกฏ อะไรแบบนี้ แต่พักหลังๆมามันไม่ได้เป็นแบบนั้นไงครับ</p><p>มันมีบางวันที่โรงนอน มีการสูบบุหรี่ทั้งๆที่มีการห้ามสูบ มีการเล่นการพนัน<br>(play card) มีการกินเหล้าทั้งๆที่มีการห้ามกิน (มากกว่านี้ก็มีนะ) <br>ทุกอย่างนี้มันเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ทหารสมควรนอน</p><p>ไฟที่เปิดอยู่ กลิ่นบุหรี่ที่คละคลุ้ง เสียงที่เชียร์ตอนเปิดไพ่ใบเด็ด มันกำลังรบกวนคนที่ทิ้งตัวนอนเพราะพรุ่งนี้ต้องหิ้วร่างกายไร้วิญญาณนักรบไปทำงาน โดยที่ไม่มีแม้แต่ความละอาย ไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไง เลยอพยพ ขนหมอน ขนผ้าห่ม ไปนอนห้องรับแขกของ ผบ. ครับ ถามว่านอนได้ไหม นอนน่ะนอนได้นะ สิ่งที่กวนใจคือยุงครับ ยุงป่า มันกวนทุก 10 นาที สรุปคืนนั้นไม่ได้นอนดี เปิดพัดลมจ่อหัว มันกัดขา จ่อขามันกัดคอ คนที่โดนยุงกัดตอนนอน จะเข้าใจความรู้สึกนี้ดี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JnGzvAa6dxKdzvY-p87wew.jpeg" /><figcaption>โต๊ะทำงานของนายพัน ที่ให้พลทหารนั่งทำงานแทน</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*a-ovnfAEMjR1UToAFoYGUQ.jpeg" /></figure><p>เช้ามาสะลึมสะลือไปทำงาน พิมพ์งานก็พิมพ์ผิดๆถูกๆ แก้ใหม่ๆตลอด พิมพ์ตกบ้าง พิมพ์ผิดบรรทัดบ้าง วันนั้นคือวันที่เบลอสุดๆแล้ว หัวหน้าถามว่าทำไมวันนี้เป็นแบบนี้ เลยตอบตามความเป็นจริงไปทุกๆอย่างเลย ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนบ้าง (อันนี้ดูเหมือนคนขายพี่ ขายเพื่อน ขายน้องนะ) แต่ถ้าอยู่ในจุดที่เราทำอะไรไม่ได้แล้วจริงๆจะรู้ ว่าการขอคำแนะนำ และการเล่าความต้องการที่แท้จริงของเราให้คนที่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจฟังมันรู้สึกดีแค่ไหน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Nj7NF4Lq9BY-uxTiqRBa4w.jpeg" /><figcaption>วันหยุด โดนเรียกมาทำงานก็ต้องมาทำด้วยเหตุผลบางประการ</figcaption></figure><p>เลยรวบรวมความกล้าและหน้าด้าน (ตามที่เคยได้โดนฝึกมา) ขออนุญาติตรงๆกันไปเลยว่าอยากจะกลับไปนอนบ้าน อยากจะมาทำงานเช้า เย็นกลับ ถ้าอนุมัติ จะมาทำงานให้ก่อน 7:30 โมง รบกวนพิจารณาด้วยครับ คือท่านดีมาก ท่านบอกจะรอเวลาไปปรึกษาคนที่ดูแลเราก่อน และพรุ่งนี้จะมาบอก ด้วยความที่เราก็กลัวว่าเรื่องนี้จะไม่บังเกิดผล เลยโทรไปบอกจ่าที่จัดการเรื่องของพลทหารใน นศท. รับรู้ และรบกวนให้ท่านช่วยบอก ผบ. ถึงการขอร้องแบบนี้ ซึ่งท่านก็บอกจะ บอก ผบ. ให้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*8auz2PKrjGUAPOJ0tQRr0A.jpeg" /><figcaption>มาทำงานเช้า กลับบ้านเย็น 1 เดียวในค่าย ให้มันได้อย่างงี้สิ !</figcaption></figure><p>เช้าวันรุ่งขึ้น นายสิบที่เข้าเวรบอกว่า กูรู้เรื่องที่มึงบอกจ่าแกแล้ว แกบอกว่ายังไงก็ดูแลตัวเองด้วย อย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อน นั่นคือวันที่แมร่งโครตมีความสุขในค่ายเลยนะ ไม่คิดว่าอะไรจ่ายดูง่ายดายขนาดนี้ มันต้องใช้ความเชื่อใจกันจริงๆนะระบบนี้ ในขณะเดียวกัน ฝ่าย บก. ที่ไปทำงานด้วยมีการเปลี่ยนหัวหน้าใหม่ เลยทำให้เรื่องนี้ดูเหมือนเงียบหายไป นายทหารชั้นนายพัน <strong>ท่านมาบอกว่า จะทำอะไรก็ทำไป แต่อย่าให้เลือดตกยางออก เดี๋ยวจะซวยกันหมด</strong> ในเมื่อหน่วยต้นสังกัดอนุญาติมาขนาดนี้แล้ว บวกกับ บก. ก็อนุญาติแล้ว ก็จัดไปสิครับ ไปเช้าเย็นกลับ แถมหยุดเดือนละ 7 วัน ทำงานจริง 13 วัน เพราะหยุดเสาร์อาทิตย์ แหม่ อะไรจะสบายขนาดนี้</p><p>ได้ไปเที่ยว สิงค์โปร์ มาเลเซีย ฮ่องกง มาเก๊า พม่า ภายใน 3 เดือนนี้ล่ะ หลายคนสงสัยว่า อ้าว ยังเป็นทหารอยู่เหรอ ก็บอก เอ้าเป็นสิ ดูไม่เหมือนเหรอ ก็ส่ายหัวกันใหญ่ ก็แหงล่ะเรื่องในค่าย ไม่ค่อยได้อัพเดทเลย เพราะงานที่ทำก็ซ้ำไปซ้ำมา ไม่รู้จะไปอัพเดทเพื่ออะไร เลยเน้นชีวิตนอกค่ายมากกว่า ก็ไม่แปลกที่คนจะมองว่าไม่ได้เป็นทหาร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xLKbDT4d-IJiOx5cLS2GAQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5spdTvYSsjEqpkaFw7DjBg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NhV-9UhJoUMyHCP56d7jiA.jpeg" /></figure><p>ใครเห็นก็หมั่นไส้ครับ ยังหมั่นไส้ตัวเองเลยนะบางที อะไรมันจะสบายขนาดนั้น<br>เรื่องทุกข์ที่มี และหนักหนาที่สุดก็เห็นจะเป็นเรื่องนี้ละ ไม่ได้มีเรื่องอื่นเลย เพราะชีวิตส่วนมากอยู่ข้างนอก ไม่ได้อะไรกับข้างในเท่าไหร่ <strong>แต่พอรู้มาบ้างว่าจริงๆแล้วโดนหมายหัว / โดนใส่ความโน่นนี่นั้น</strong></p><p>ก็แน่นอนล่ะครับ ใช้ชีวิตต่างกันแบบนี้ไม่แปลกใจเลยที่จะโดน ได้ยินมาว่ามีการหมายหัวเรื่องไม่ทำความเคารพรุ่นพี่ อันนี้ไม่รู้เหมือนกันนะว่าตอนไหน แต่จริงๆแล้วก็ไม่ค่อยได้ทำความเคารพรุ่นพี่ ไม่รู้เพราะอะไร ไม่มีเหตุผล</p><p>อีกเรื่องเลยที่โดนก็เพราะที่มีนายทหารชั้นนายพัน เป็นหัวหน้าฝ่าย เห็นเราขี่มอเตอร์ไซต์มาจอดในค่าย ก็ถามว่าใครให้เอารถมาใช้</p><p>ก็เลยบอกว่าไม่ได้มีใครให้เอามา เพราะใครๆก็เอามาใช้กัน ที่เอามาใช้เองเพราะต้องมาทำงาน</p><p>แล้วอยู่หน่วยไหน? ก็เลยบอก นศท. ท่านก็เลยบอกว่า เดี๋ยวกูจะบอก ผบ. นศท. ว่ามึงบอกว่า ผบ.นศท. ให้มึงเอารถมาใช้</p><p>เรานี่หน้าเหวอเลยครับ ไม่คิดว่าจะมีคนแบบนี้บนโลกด้วย คืออะไร? มาทำงานตรงเวลา เอารถมาใช้ มันบั่นทอนการทำงานตรงไหน แถมต้องขี่ไปเช้าเย็นกลับนี่จะให้เดินมาเลยรึ? (เขาไม่ทราบว่ากลับไปนอนบ้าน) เลยบอกท่านไปว่า <strong>‘ ครับ แต่นั่นผมไม่ได้พูดครับ ’</strong> แล้วรีบเดินขึ้นห้องมาเลย</p><p>ไม่คิดว่ามันจะเป็นประเด็นใหญ่โตตรงที่มีนายทหารในหน่วยเอาเรื่องนี้ไปปล่าวประกาศ ใส่ความว่าผมฟ้อง นายทหารที่ บก. ว่าใน นศท. ใครๆก็ใช้รถกัน อันนี้เคืองมากๆบอกตรงๆเลยนะ ไม่คิดว่าจะมีทหารแบบนี้อยู่ในค่ายเลย คือมันสุดๆแล้วจริงๆ ผลที่ตามมาคืออะไรครับ รุ่นพี่ เพื่อน ในหน่วย เดือดร้อน พากันยิ่งเกลียดเราเข้าไปทุกวันๆ ซึ่งมันก็ดูเป็นแบบนั้นล่ะครับ ด้วยคำคนเดียวคนเดียว เปลี่ยนให้คนเกลียดเราได้ถึงขนาดนี้ เชื่อเขาเลยจริงๆ ขอมอบโล่ให้เขาไปเลยล่ะกันครับ</p><h3><a href="https://www.facebook.com/hashtag/theend?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048">‪#‎TheEnd‬</a></h3><p>รายละเอียดมันมีอีกเยอะมากๆ พูดไปก็คงไม่หมดหรอก เพราะแต่ละวันๆ มันจะมีเรื่องให้ต้องตัดสินใจ และแก้ไขปัญหามาโดยตลอด ปัญหาที่เจอจริงๆแล้วไม่ใช่ความยากลำบากที่มีต่อการทำงานนะ แต่เป็นการอยู่ร่วมกับคนที่หลากหลายนิสัย ต่างพ่อต่างแม่ ต่างทัศนะคติกันเสียมากกว่า มันอยู่ยากเพราะคนจริงๆ ไม่ใช่งาน…</p><h3><a href="https://www.facebook.com/hashtag/%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%A1?source=feed_text&amp;story_id=10206713426867048">‪#‎จำไม่ลืม‬</a></h3><p>เรื่องที่จำได้ไม่เคยลืมนี่จะเป็นช่วงสมัยตอนฝึกนะ มีห้องน้ำห้องนึงกดไม่ลง แล้วมีคนมักง่าย (ทุกวันนี้ยังหาตัวไม่ได้) ไปถ่ายทิ้งไว้ กดยังไงก็ไม่ลง สิบเวรมาเจอเลยให้ทุกคนต่อแถวเรียง 1 เดินเข้าไปในห้องนั้น แล้วเอานิ้วไปตักขี้ขึ้นมา แล้วเอามาให้รับตรวจ ตอนแรกใจดีสู้เสือ ไม่รู้สึกว่าน่ารังเกลียด ขยะแขยงอะไรเลย เพราะสิ่งที่กินมากินมาเหมือนกันหมด แต่พอนิ้วไปสัมผัสผิวขี้เท่านั้นล่ะ แทบจะอ้วกขนนี่ลุกซู่เลย รู้ทั้งรู้ว่ามันคือขี้ ยังเอานิ้วไปตักมันขึ้นมา อันนี้คือเรื่องที่ลืมไม่ลงสุดๆแล้ว แบบขี้ตัวเองกุยังไม่เคยทำแบบนี้แล้ว นี่ขี้ใครก็ไม่รู้ เจ้าของมันคงสะใจน่าดูอะนะ นี่บอกเลยว่าถ้าไม่ใช่ทหารทำไม่ได้จริงๆนะเออเรื่องแบบนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*bgUwiaOuqJOVt5-Db9onzg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/958/1*3OhVTVy1ABQxjJ80jCBaoA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cjan_Mc-3yzAmyKWHtQNLg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*TopeFCqkg5Y8Q_gQIWsQ0g.jpeg" /></figure><p>อันนี้ถือว่าประเดิม Medium เลยละกันเนาะ ใครอยากรู้ก็อ่านเอามันส์ได้ ทุกๆบรรทัดได้ Pack ประสบการณ์การเป็นทหารอัดแน่นไว้เต็มไปหมด จะได้หายสงสัยว่าทำไมทหารนายนี้มันชิวจังวะ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fa3fce7ed160" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>