<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Bünyamin on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Bünyamin on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@BunyaminA_?source=rss-13684c910fc5------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*NgAuXlFr8ZmHo1aK.jpg</url>
            <title>Stories by Bünyamin on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@BunyaminA_?source=rss-13684c910fc5------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 05:53:26 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@BunyaminA_/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Cumhuriyet Gazetesi ve Nuray Mert tartışması üzerine]]></title>
            <link>https://medium.com/@BunyaminA_/cumhuriyet-gazetesi-ve-nuray-mert-tart%C4%B1%C5%9Fmas%C4%B1-%C3%BCzerine-5576d26c5d12?source=rss-13684c910fc5------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5576d26c5d12</guid>
            <category><![CDATA[cumhuriyet-gazetesi]]></category>
            <category><![CDATA[nuray-mert]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bünyamin]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 10 Aug 2017 13:09:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-08-10T13:09:33.120Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Nuray Mert’in evrim teorisi ve müftülerin nikah kıymasına ilişkin yazıları sonrasında işine son verildiğini öğrendim. Ardından Cumhuriyet gibi daha yeni AKP’nin medya üzerindeki baskısından nasibini almış bir gazete nasıl olur da bir köşe yazarını yazdıkları üzerine kovar diye bir söz dolaşmaya başladı. Konuya ilişkin kavramlarla ilgili yanlış anlaşılmaları görmem üzerine bir şeyler yazma ihtiyacı hissettim.</p><p>Öncelikle netleştirmemiz gereken bir şey ile başlayalım. Liberalizm güncel siyasete ilişkin konularda biraz onlardan yana biraz bunlardan yana taraf olmak değildir. Belirli ilkeleri vardır ve bu ilkeler gereği farklı konularda farklı tarafların yanında yer almanız gerekebilir. Örneğin üniversitelere başörtüsü ile giriş yasağı konusunda savunduğunuz ilkelerin gereği olarak muhafazakar bir kimseyle aynı görüşü paylaşırken, 22:00&#39;den sonra alkol satışı yasağı konusunda seküler biriyle ortak paydada buluşmanız daha kolaydır. Bahsettiğimiz bu ilkeler beraberinde belirli hak ve özgürlükler ve bunların sonucunda sorumluluklar getirir. Bu tartışmalar sırasında da ifade özgürlüğü bu kavramlar arasından öne çıktı. Cumhuriyet Gazetesinin hükümet tarafından uğradığı baskılara ifade özgürlüğünün kısıtlanması şeklinde karşı çıkmasıyla, Nuray Mert’i yazdığı bir dizi yazı sonrası işinden uzaklaştırması arasında bir çelişki varmış gibi ortaya sunuldu.</p><p>Hatırlamamız gerekir ki, Cumhuriyet Gazetesi Cumhuriyet Vakfı tarafından fonlanıyor. 15 senelik AKP iktidarında herhangi bir destek almadan ayakta kaldığına göre de kendine göre bir okur kitlesi ve desteği var diye düşünebiliriz. Bu, gazetenin direkt ya da dolaylı yoldan devlet desteğiyle yayın hayatını sürdürmediğini anlamamız adına önem arz ediyor. Yine hatırlatmak isterim ki liberal bir bakış açısıyla çalıştırdıkları köşe yazarının sözleşmesi üzerinde ister ticari, ister ideolojik takdir hakları yasalar dahilinde mevcuttur. Mevcut durumda olan da kendi yayın ilkeleriyle uyuşmadığını düşündükleri bir dizi yazı sonrasında Nuray Mert’le çalışmaya devam etmemek yani maaş vererek kendi gazetelerinde fikirlerine uymayan yazılar yazdırmamaktır. Bunu devletin bir gazeteye kayyum atayarak, tüm yazarlarını kovması ya da hapse atmasıyla karıştırmak için çok temel birkaç kavramdan bihaber olmak gerekiyor.</p><p>Bu kavramlardan biri negatif ve pozitif özgürlükler. Negatif özgürlükler sosyal liberaller dışında kalan liberallerin aşağı yukarı tartışmasız şekilde kabul ettiği şekliyle bir kişinin bir şey yapma özgürlüğüne müdahale edilmemesidir. Kişi müdahaleden azade olduğu takdirde istediğini yapmaya özgürdür. Bu, ifade özgürlüğü özelinde ele alındığında ise kişinin konuşma/yazmasının engellenmemesidir. AKP hükümeti/devletinin gerek Cumhuriyet yazarları gerek içeride olan sayısı 100&#39;ü aşkın gazeteci gerekse de sivil hayatı içerisinde Cumhurbaşkanına hakaret gibi absürt suçlardan ceza almış kişilere karşı işlediği suç bu kişilerin negatif özgürlüklerinin ihlalinden kaynaklanmaktadır. Cumhuriyet gazetesi ve Nuray Mert konusunda eleştirilen ise kişinin sesinin cebir ve tehdit zoruyla kısılmasından farklı olarak Cumhuriyet Vakfı’nın Nuray Mert’e kendi gazetesinde söz hakkı vermemesi olabilir. Bu durumda bir hak ihlali gören kişiler de Nuray Mert’in niye Cumhuriyet gazetesinde yazmaya “hakkı” olduğu açıklamak durumundadır. Bir kimsenin ifade özgürlüğü olması bu kişinin ifade özgürlüğünü sizin izniniz olmadan evinizde bağırarak kullanabileceği anlamına gelmez. Kısaca bir insanın söylediklerini engellemek ile özel bir kurumun her fikre yer vermek zorunda olması birbirinden oldukça farklı şeylerdir ve bunlardan ilkini destekleyip ikincisine karşı çıkmak kendinizle çeliştiğiniz anlamına gelmez.</p><p>İkinci bir eleştiri ise yayın politikasıyla çelişen fikirlere yer vermeyen bir kurumun eleştirdiği şeye dönüşmesiyle alakalı. Bahse göre Cumhuriyet gazetesi yayın politikasıyla çelişen bir dizi yazı sonrasında Nuray Mert’i kovarak TRT yada havuz medyasından yani dolayısıyla AKP’den farkı olmadığını göstermiştir. Burada elbette göz ardı edilemeyecek kadar önemli bir fark var. Devletin neden bu kadar çok yayın kurumunu elinde bulundurduğu sorusunu cevapsız bırakırsak, TRT veyahut havuz medyası olarak adlandırılan -bugün Doğan Grubu’nu vergi cezalarıyla sindirip “yerli ve milli” bir çizgiye çekmiş ve son olarak Sözcü’yü dava konusu haline getirerek- tiraj ve reyting açısından yazılı ve görsel anaakım medyanın neredeyse tamamı* haline gelmiş yapının doğrudan vergiler yada devlet bağlantılı firmaların reklam gelirleri -hatta ihaleler- aracılığıyla finanse edilmesi nedeniyle ilkesel olarak hatırı sayılır oranda bir çeşitlilik arz etmesi gerekmektedir. Çünkü toplum homojen bir bütün değildir ve nasıl vergiler dil, ırk, ideoloji ayırmaksızın herkesten toplanıyor ise devletin her organında da liyakat dahilinde aynı titizliği gözetmek gerektiği liberaller tarafından savunulacaktır. Fakat özel bir yayın kurumundan ilkesel anlamda çeşitli fikirleri bünyesinde barındırmasını beklemek gerekmemektedir. Bazı yayın kurumları her fikirden insanı temsil edip bir tür “çatı” işlevi görerek daha çok kar elde edeceğini düşünürken bazıları belirli bir grup insanı hedef alarak ideolojik ve katı bir yayın politikasıyla hayatını sürdürür. Hatta bu yayın ilkeleri aynı gazeteler için zaman içerisinde de farklılık gösterebilir. Şahsi fikrim öncelikli olarak fikirsel spektrumda içerisinden en çok sayıda fikre bağlı yayın organının piyasada bulunması ve bu sayede gazete bazında değil piyasa bazında bir çeşitlilik yaratılmasıdır. Mevcut durumda da bunun olmasının önündeki -maddi sebeplerden bağımsız bir şekilde- en büyük engel AKP’nin insanların ifade özgürlüklerini cebir ve tehdit kullanarak engellemesi ve özgür düşüncenin önüne set çekmiş olmasıdır. Çünkü insanlar fikirlerini özgürce ifade ettikleri takdirde devlet gücü kullanılarak işinden attırılmakta, mal varlığına el koyulmakta hatta hapse atılmaktadır. Bu aşamaya gelindikten sonra gazetelerin kendi içerilerindeki esnekliği ikincil bir konu olarak gündeme gelebilir.</p><p>Ve elbette Cumhuriyet gazetesinin yayın politikasına yönelik bir eleştiri yapmak isteyenler bunu liberal bakış açısıyla temellendirecek birçok argüman bulacaktır ancak Nuray Mert hadisesi üzerinden bu yönden bir eleştiri sunmak için oldukça talihsiz ve yanlış bir deneme olarak gözükmektedir. Tartışmayı liberallerin kendi arasındaki bir usul sorunu olarak görecek olursak, Cumhuriyet gazetesine ateş püsküren liberallerin bir işverenin işçisini isteğe bağlı işten çıkarabilmesini savunması her açıdan çelişkili olacaktır. Öte yandan ülkenin ahvaline ilişkin daha geniş bir tartışma yürütüyorsak, medyanın ve ülkenin içinde bulunduğu duruma bir müsebbip arıyor ve dikkat çekmek istiyorsak bunun müsebbibi, Cumhuriyet gazetesinin ticari kararları değil Akif Beki’nin 4 sene önce AKP komiseri olarak atandığı Hürriyet’ten bugün AKP’yi üstükapalı eleştirdiği için kovulduğu düzeni kuranlardır.</p><p>*Medya sahipliği ile ilgili. <a href="https://turkey.mom-rsf.org/tr/bulgular/siyasi-iliskiler/">https://turkey.mom-rsf.org/tr/bulgular/siyasi-iliskiler/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5576d26c5d12" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>