<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Hayat Felsefesi on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Hayat Felsefesi on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*xbC1xuITYdC9EVXh.jpg</url>
            <title>Stories by Hayat Felsefesi on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 18:34:10 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@Hayat_Felsefesi/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bu Senin Hikayen]]></title>
            <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi/bu-senin-hikayen-f0c58ec13169?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f0c58ec13169</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Hayat Felsefesi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 30 May 2020 20:51:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-05-30T20:51:21.819Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkesin hayatında belirli dönüm noktaları olmuştur. Hayatı özetleyen hikayeler, belki de geçmişten farklılaştıran… Belki değişim hikayesi seni başarıya sürükleyen. Belki bir kişi; her şeyi farklılaştıran. Belki de kötüye yolculuğun bileti.. Başkaları da okusun, ilham alsın diye; seninle birlikte bir yazı dizisi oluşturacağız.</p><h4>Hadi sen de paylaş!</h4><p>Kısa ve öz bir anlatımla; hayatını değiştiren olayı ya da kişinin etkisini yaz. Fotoğraf eklemeyi de unutma. Eskiden yeniye… Sadece cümlelerle değil, yaşadığın anıyı fotoğrafınla da sahiplenerek geleceğe bir not bırak. Mükemmel olmasına gerek yok. Hatalarla güzel hayat… Bazen komik, bazen üzgün. Ama senin hikayen…</p><p><em>Twitter: </em><a href="http://twitter.com/Hayat_Felsefesi"><em>Emre Tuncer</em></a><em> (Hayat_Felsefesi)</em></p><p>Instagram: <a href="http://instagram.com/yazar">Emre Tuncer</a> (Yazar)</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — —</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3KOybVMh5wH0ZkfTf-W1Jw.jpeg" /></figure><p>Üniversite yıllarımdı. O gün dışarı çıkmayacaktım. Ertesi sabah erkenden bütünleme sınavına girecektim. Bu yüzden evde kalıp ders çalışacaktım. Ama son dakikada hızlıca bir şeyler yapmaya karar verdik ve hiç aklımda yokken, kendimi sokakta buldum. Bir kafe gibi ortamdaydık. Bir anda bir kız fark ettim. Sanki parlıyordu. Yani etrafında bir sürü kişi vardı ama ben bir onu görüyordum. İlk defa anlam veremediğim bir durumdaydım. Öyle ki ietişim konusunda cesareti olmayan ben, bir iki göz temasından sonra, ona doğru yürüdüm. Yanına gittim ve şuna benzer bir şey söyledim: “Seninle sevgili olmak istiyorum.” O saniye suratıma okkalı bir tokat patlattı. Ben dengemi kaybedip, yere yığıldım. Mekanda müzik de vardı ama tokatın sesi bütün duvarlarda yankılandı. Arkadaşlarım koşarak yanıma geldiler. “Ne oluyor lan?” diyerek. Elim suratımda, kulağımda çınlama ile ayağa kalktığımı hatırlıyorum. O an sessizce durdum. Konuşsam ağlardım çünkü. O gün arkadaşlarla çıktık mekandan. Arkadaşlar kızın adını soyadını öğrenmişler, benimle dalga geçmeye başlamışlardı. “Geliyor kaç” deyip gülüşüyorlardı. Bir akşam Facebook’u açtım. Profilini buldum. Elim titriyordu resmen. Aşk ve korku karışık. Sanki korku daha çok. Eklesem mi? Eklemesem mi? Elim kaydı yanlışlıkla tıkladım. Ama nasıl korkuyorum. Yırtmak için özür mözür diye mesaj salladım. O gece sabaha kadar rüyalarımda tokat yediğimi hatırlıyorum.</p><p>O olaydan sonra 4 yıl geçti ve bugün bizim evliliğimizin 2. yıldönümü. Hala ne zaman o gün aklıma gelse, kulağım çınlar.</p><p>Eşimle her zaman ruh eşimizi bulduğumuz için ne kadar şanslı olduğumuz hakkında konuşuruz. İyi ki o anı yaşamışım. İyi ki onu tanımışım. Hayatımdaki bütün başarıların sırrıdır O. Umarım herkesin hayalindeki hayatında olur.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f0c58ec13169" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Size, uyarıları dikkate almayan insanların neden olduğu milyonluk ölümleri anlatmış mıydım?]]></title>
            <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi/size-uyar%C4%B1lar%C4%B1-dikkate-almayan-insanlar%C4%B1n-neden-oldu%C4%9Fu-milyonluk-%C3%B6l%C3%BCmleri-anlatm%C4%B1%C5%9F-m%C4%B1yd%C4%B1m-dde96214dd1a?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dde96214dd1a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Hayat Felsefesi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 21 Mar 2020 13:27:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-03-22T00:22:04.123Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*TUzY1Vcl3_kzq_x3RtPOOA.jpeg" /></figure><p><strong>Size, uyarıları dikkate almayan insanların neden olduğu milyonluk ölümleri anlatmış mıydım?</strong></p><p>Çayını kapan gelsin; başlıyorum. ☕</p><p>Uyarılara kulak asmayan insanları garip karşılamayın. Çünkü insanlık tarihi bu tarz hikayelerle dolu. Hz. Nuh&#39;a da kimse inanmamıştı mesela. Galile&#39;de yuvarlayamamıştı dünyayı.Yapma denileni yaptılar,dur dedikçe devam ettiler. Kimi zaman gençler kontrolden çıktı, kimi zaman yaşlılar.</p><p>Roma İmparatoru Lucius da vebanın kendisine bulaşmayacağını söyledi ve onu uyaran doktorunu idam ettirdi; pişman oldu ama iş işten geçmişti. Vebadan öldü. Bizans&#39;ta hekimleri ve kralı dinlemeyip evinde kalmayan insanlar yüzünden de Konstantinopol, nüfusunun yüzde 40&#39;ını kaybetti.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/636/1*lGZdVJMv45rsY0JfW3IS8Q.jpeg" /></figure><p>Kristof Kolomb ve arkadaşlarını gören bilge yerliler bu adamlardan uzak durulmasını söylemişti. Ancak söz dinlemediler ve gelenlerin üstünde taşıdığı su çiçeği virüsünün Amerika kıtasındaki yerli nüfusun yüzde 70&#39;den fazlasını öldürmesine destek vermiş oldular.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/610/1*eOleGCd8suXztJoJE6lN2g.jpeg" /></figure><p>Kolera salgını: Hindular, tüm uyarılara rağmen Ganj nehrini kutsal gördükleri için, burada sürekli yıkandılar ve kolera oldular.<br>Öyle ki kolera, Hindistan&#39;dan Afganistan&#39;a ve sonrasında da Dünya&#39;ya yayıldı. Kayıtlara göre sadece Rusya&#39;da 1 milyon insanın ölümüne sebebiyet verdi.</p><p>Birinci Dünya Savaşı&#39;nda Tifüs salgını, kendine çok güvenen ve tıbbi tavsiyeleri dinlemeyen; hatta strateji amaçlı Kızılhaç ve Kızılay&#39;ın çalışmalarına fırsat vermeyen komutanlar nedeniyle Avrupa ve Asya&#39;da 25 milyon insana ulaştı. Sonuçta bu hastalık milyonlarca insanı öldürdü.</p><p>Bitti mi? Tabiki bitmedi. Insanlığın kendiyle imtihanına daha örnek çok.</p><p>Savaş, tüm taraflara kaybettiren bir süreçtir. Öyle ki bitse de oluşturduğu çöküşün etkileri kendini gösterir. Nitekim Birinci Dünya Savaşı&#39;ndaki ortam, sonrasında İspanyol Gribi&#39;ne davetiye çıkardı.</p><p>Yeni düzen kuruluyordu ve yönetenler için insan hayatından önemli konular(?) vardı. Salgın var önlem almak gerekiyor diyen hekimleri vatan hayini ilan ettiler. Güçlenip özgürlüğünü ilan eden İspanyol Gribi, dünya genelinde 50 ile 100 milyon arasında insanın ölümüne yol açtı.</p><p>Bu rakam birinci ve ikinci dünya savaşında ölen insan sayısından kat kat fazla.(Tedaviyi İspanyollar bulduğu için adı İspanyol)</p><p>İkinci Dünya Savaşı bütün acımasızlığıyla sürerken Japonya insanoğlunun sınırları ne kadar zorlayabileceğini bir ispatı olarak korkunç bir planı devreye sokmaya karar verdi.</p><p>Japonlar, veba hastalığı taşıyan pireleri uçaklarla Çin semalarına bıraktı. Bunu engellemeye çalışan herkesi cezalandırdı. Yıllar sonra aynı tarz acımasızlığı Amerika, Hiroşima&#39;da sergiledi. (Korona ile ilgili Çin&#39;in suçlu arayışı ve Amerika&#39;yı suçlamasının tarihsel refleksi var)</p><p>Avrupa&#39;nın temizlik alışkanlıkları ve özellikle tuvalet temizliği konusunda uzmanlar hep uyarıyor. Ama Avrupa salgınların ya mimarı ya da profesyonel taşıyıcısı konumunda.</p><p>Çinliler&#39;de ise özellikle beslenme alışkanlıkları dünyanın başına sürekli bela açmış ama hiç ders almamış. Uyarmayan yok. Uzmanlar sürekli basbas bağırıyor. Onlar ise dinlemiyor ve hatta kendilerini kötü yönde geliştirmeyi başarıyorlar. Asya virüsü diye geçen Influenza-4 virüsünü ise Çin, yemelik ördeklerinde mutasyona uğratarak insanlara bulaştırmayı başarmış görünüyor ve bu virüs 4 milyona yakın insanın canını aldı. Özellikle bu tarz toplumlarda kıtlık dönemlerinde hayatta kalmak için istemeyerek yenen canlılar, yeni nesil için keyfi yiyeceklere dönmüş durumda. Pişirme yöntemleri bile sorunluyken; böceğinden, faresine, yarasasından, köpeğine ...vb. Her türlü riski birleştiren bir menü... İnsanın kendini kobay olarak kullanıp, doğal yolla en ölümcül virüsü bulma çabası... Tabi burada toplumcu ya da ırkçı bakış açısı yanlış. Bu durum insanlığın genelinde mevcut. Her toplumun içinde bu tarz davranışlar sergileyenler var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ilxmBwaO6WkWsN0hrghGXg.jpeg" /></figure><p>Kimi toplumlar temizlik yüzünden, kimileri beslenme alışkanlıklarıyla, kimileri uçkururla, kimileri sömürgecilikleriyle, kimileri hırsları nedeniyle bu tarz sonuçları oluşturuyor.</p><p>Mesela HIV... Son 30 yılda 36 milyon insanın canını alan HIV için kesin tedavi henüz bulunamadı. Ama bu hastalığın maymunlardan mutasyonla insana geçtiği biliniyor. Acaba nasıl?</p><p><em>Sars - 2003<br>Kuş Gribi - 2007<br>Domuz Gribi - 2009<br>MERS - 2012<br>Influenza A H7N9 – 2013<br>Ebola – 2014<br>Zika - 2015<br>Ebola - 2017</em></p><p>Şimdi ise <strong>CORONA</strong>... Yarasadan mutasyonla insana geçtiği söylenen ve günümüz insanlarını yakıp kavuran virüs. Peki bu sağlık savaşı kazanıldıktan sonra?</p><p>Aslında her şey açık; insan insana, insanca yaşamayı öğrenemedik.</p><p>Kural basit:</p><p>Eline, diline, beline hakim ol!</p><p>Dikaaat! 🖐👅💃🕺</p><p>Lafa dalınca uzayıp gitmiş konu. Kendi çayımı da soğutmuşum. Hadi şimdilik bana müsade. 🙋🏻‍♂️ Elleri yıkamayı, olabildiğince dünyadan uzaklaşmayı unutmayın. Belki de bu bir fırsattır; insan olduğumuzu hatırlamak için...🤗</p><p>Emre Tuncer</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dde96214dd1a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Klasik bir gün için ideal fikirlerim var: Mesela sinema, mesela bowling.]]></title>
            <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi/klasik-bir-g%C3%BCn-i%C3%A7in-ideal-fikirlerim-var-mesela-sinema-mesela-bowling-5eb64d185a78?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5eb64d185a78</guid>
            <category><![CDATA[tavsiye]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hayat Felsefesi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 06 Sep 2015 20:53:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-09-06T20:53:46.295Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Klasik bir gün için ideal fikirlerim var: Mesela sinema, mesela bowling. Oysaki yapmak istediklerim farklıdır hep. Yaptıklarım da. Ama çevremdekilere davetim aynı olur. Sinemanın kapısından dönüp bambaşka arayışlarda bulurum kendimi. Çünkü bilirim ki klasik olan eksik bırakır zamanı… Ama klasikle yüzleşerek bunu bir isyana dönüştürmek hep daha keyifli olmuştur. Size tavsiyem daveti siz yapın ve davetlerinizde klasik olun. Çünkü sizi yaşamak isteyen sizinle klasik olsa da yaşar. Ne de olsa maksat sizle yaşamaktır zamanı. Ama farklı olan öylemidir hiç. Farklı olan çekicidir ve herkes yaşamak ister; siz teferruat olursunuz.</p><p>Varın siz gizli farklarınızı, sizinle klasiğe bile gelenlerle paylaşın. Sonra farkınız biter, anlamınız kalmaz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WBYLVSgvY22p74NP3tzrtg.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5eb64d185a78" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ve dayanamadı adam.]]></title>
            <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi/ve-dayanamad%C4%B1-adam-dc9adc0c4b69?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dc9adc0c4b69</guid>
            <category><![CDATA[emre-tuncer]]></category>
            <category><![CDATA[sevgi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hayat Felsefesi]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 Sep 2015 00:16:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-09-04T00:16:20.105Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*CFEyKNyYlWmBmmlMH3QcdQ.jpeg" /></figure><p>Ve dayanamadı adam. Susacaktı ama içindeki gürültüye yenik düştü. Çatladı sessizlik duvarı ve içeride sıkışıp kalan tüm cümleler sızmaya başladı o çatlaktan:<br>&quot;Oldu mu şimdi? Beklediğine değdi mi? Hadi susma söyle!<br>Tamamlandı mı yarım kalan? Eksiklerinden kurtuldun mu?<br>Mükemmelini buldun mu?<br>Genç uykularında, ihtiyar rüyalara uyanmak niyeydi?<br>Paçavra gibi savrulmana neden olan hayallerin kimeydi?<br>Bıkmadın mı hata yapmaktan?<br>En iyiyi ararken, sahtelerle yüzleşmek yormadı mı?<br>Bir yudum yalnızlığını doyurabilmek için, bin yıllık güvenini parçalamak niye?&quot;<br>Kadın baka kaldı. Beklemiyordu böylesine keskin kelimeleri. Hem de hiç. Çünkü onun için adam, her şeye rağmen bekleyendi. Belki de bir yedek lastikti, ihtiyaç halinde kullanılacak olan; yola devam için güven verendi. Farkındaydı ona verdiği acının. Ama git diyemiyordu; gel diyemediği gibi. Orada dursun istiyordu. Sadece dursun. Korkmaktan korktuğunda sarılabileceği biri olsun diye belki. Belki de kendini değerli hissedebilmek için... Adam ise çaresizdi. Gerçeğin kenarına oturmuş, bir hayali bekliyordu. Kadın sustu. Öl diyemedi adama. Yaşamasına izin verdi; böyle ölüme kim yaşamak dediyse...</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dc9adc0c4b69" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Aç bir kedi yavrusu gibi çırpınan kalbimi doyurabilir misin?]]></title>
            <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi/a%C3%A7-bir-kedi-yavrusu-gibi-%C3%A7%C4%B1rp%C4%B1nan-kalbimi-doyurabilir-misin-716172b58ab?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/716172b58ab</guid>
            <category><![CDATA[sevgi]]></category>
            <category><![CDATA[romantic]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hayat Felsefesi]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 18 Aug 2015 13:57:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-08-18T13:57:19.693Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/550/1*UPk95vro4o-QwmeVb4nfVQ.jpeg" /></figure><p>Çok şey istemiyorum aslında; Her dokunduğun yerde ben olsam mesela… Ruhumu sersem bakışlarının değdiği yerlere.<br>Her nefeste ciğerlerine dolan gökyüzü gibi sarsam içini.<br>Rüyalarında beklesem seni.</p><p>Öyle bir olsa ki; sen ben olsan, ben sana doğsam.<br>Öyle bir olsa ki; sen kanat olsan da beni cennete uçursan.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=716172b58ab" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Anlasana!]]></title>
            <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi/anlasana-f061177bd214?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f061177bd214</guid>
            <category><![CDATA[istanbul]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hayat Felsefesi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 15 Aug 2015 14:06:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-08-18T14:07:17.512Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*M3BhWZpR7BkjP5ToAfrBCA.jpeg" /></figure><p>Hey sen! Fark et artık gerçeği!<br>İstanbul seninle tam, sensiz naçar bir hayta...<br>Şehir deyip geçme kadın; muhtaç sana!<br>Çok hayat var üzerinde ama en çok seni yaşıyor anlasana.<br>Sanma ki yakalarını bağlayıp boğazını sıkan köprülerle mutlu;<br>Katlanır mıydı hiç, senin rüzgarında savrulan kokun olmasa?<br>Sanma ki yedi tepesini istila eden insanlarla huzurlu;<br>Katlanır mıydı hiç, senin kalbin onda atmasa?</p><p>Farkında değil misin?<br>Sokak ışıklarının titreyişi sana...<br>Orkestra gibi çalıyor sesleri; dinle diye sana...<br>Her şey sana; anlasana!</p><p>Sanma ki boşuna bu garip hali...<br>Her adımında farklı bir mevsime kapılıyor bu koca şehir;<br>Derdinden değil ki kışı; sen ayağını çektiğinden.<br>Keyfinden değil ki baharı; seni hissettiğinden.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*kGF0fcD8fYbF-uX0SeMOpw.jpeg" /></figure><p>Neden bu kadar sabırlı sanıyorsun?<br>Kız kulesine dokunmuş gözlerinin hatırası olmasa, batmaz mıydı şimdiye kadar?<br>Yakmaz mıydı belgradı, yıkmazmıydı Galatayı.</p><p>Her an sen için, sana hazırlıyor kendini...<br>Sen güzel gör diye tarıyor rüzgarla kaldırımlarını...<br>Sen güzel gör diye seriyor önüne dalgalarını...<br>Sen güzel gör diye benzetiyor sana ruhunu...<br>Senin için...</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f061177bd214" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Neden SEN?]]></title>
            <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi/neden-sen-e41a7290c64?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e41a7290c64</guid>
            <category><![CDATA[hayat]]></category>
            <category><![CDATA[sevgi]]></category>
            <category><![CDATA[kader]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hayat Felsefesi]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 16 Jul 2015 17:04:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-07-16T17:04:36.752Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/430/1*WGxg4OxINjbKktMV5IdACw.jpeg" /></figure><p>Neden “Sen” diye soruyorum kendime. Milyonlarca yalnızlık varken, neden senli hayallere mühürlüyüm?</p><p>Onca zenginlik varken, neden sensizliğin fakirliğine mahkûmum.</p><p>Soruyorum kendime; hayatı kolaylaştırmak yerine, neden şansımı zorluyorum seninle?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*nAz7jf5C8GHLw-o_hmBcIg.jpeg" /></figure><p>Sonra bakışların aklıma geliyor; üşüyorum. Eksik kalıyor aldığım nefes. Annesini kaybetmiş yavru kuş gibi; çaresizlik kaplıyor her yeri. Hep yanımda istiyorum seni. Sanki olmasan açlık saracakmış gibi. Yokluğunda yarınların keyfi kaçacakmış gibi. Mevsimlerim baharsız kalacakmış gibi…</p><p>Sen telaşına kapılıyorum.</p><p>İşte o an daha iyi anlıyorum; neden Sen olduğunu…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e41a7290c64" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ve kadın “Neden?”]]></title>
            <link>https://medium.com/@Hayat_Felsefesi/sen-yan%C4%B1ma-yak%C4%B1%C5%9Fmasan-da-olur-%C3%A7%C3%BCnk%C3%BC-sen-benim-%C3%B6mr%C3%BCme-yak%C4%B1%C5%9Fans%C4%B1n-8f42963a4d32?source=rss-7bc0eb1a38a1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f42963a4d32</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Hayat Felsefesi]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 22 May 2015 21:10:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-05-23T17:46:26.101Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OTvzyuIe-hmdpC7CDbDKlw.jpeg" /></figure><blockquote><strong>Yanıma yakışmasan da olur; çünkü sen benim ömrüme yakışansın…</strong></blockquote><p>Ve kadın “Neden?” dedi. Erkek şaşkındı. Ne diyeceğini bilemedi. Gözlerini kıstı ve yutkundu. Gökyüzüne baktı düşünceli bir şekilde. Hava karanlıktı ve yıldızlar yavaşça bulutlardan soyunuyordu. Rüzgâr, kuru yapraklarla dans ediyordu asfaltın üstünde.</p><p>Derin bir nefes aldı erkek ve “Sen aptalın tekisin! Gerçekten seven bir nedene ihtiyaç duymaz, sever sadece… Nedenleri sorgulamaktan vazgeç artık; yaşa gitsin ya da bırak bitsin.” dedi. Kadın, duraksadı ve hafifçe gülümsedi. Beklemediği bir cevapla karşılaşmıştı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/1*cEBSUsKT1sRPhAGXouj8ig.jpeg" /></figure><p>İlk defa bir erkek onunla birlikte olmak için bahane üretmiyor ve yalanlarla onu kandırmaya çalışmıyordu. Bu durum onu etkilemişti. İçinden ona teslim olmak geçiyordu ancak bu büyünün bozulmasını da istemiyordu. Yavaşça erkeğe yaklaştı. Her ikisi de heyecanlıydı. Kalp atışları bir orkestranın aynı senfonide çalan enstrümanları gibi birbirine uyumlu atıyordu ve aşka dair güzel bir şarkıya eşlik ediyorlardı. Erkek, tam bir şeyler söyleyecekken kadın sağ elinin işaret parmağını erkeğin dudaklarına dokundurup “sus” dedi ve yanağına hafifçe bir öpücük kondurdu. Sanki dudaklarının dokunuşu anahtardı ve erkeğin bütün kilitleri açılmıştı. Öyle ki kalbi kördü erkeğin; güzellikleri, doğruyu göremez durumdaydı. Ancak Kadın’ın dokunuşu iyi etmişti erkeğin kalbini. İşte o an erkek daha iyi anlamıştı, sağ kaburgalarının arasındaki boşluğun sebebini. Artık Erkek, Kadın’a mühürlenmişti ve bundan sonra her iki bedene de tek kalp yetersizdi. Ölümcül yalnızlıktan kurtulmak için birbirlerine ihtiyaçları vardı. Ardından birbirlerinin eksiklerini tamamlamak için sarıldılar; kendi bencilliklerinden sıyrılıp, birbirlerinin kalbi olmak için…</p><p>Her ikisi de aynı yemini haykırıyordu dünyaya: Sonsuz değil aşk; ama onsuz olacaksa, olmaz olsun.</p><p>#benAZAPsenCENNET</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f42963a4d32" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>