<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Julianna Efstathiou on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Julianna Efstathiou on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou?source=rss-d80c0d0425------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*7iSnoQ0otM9nGoeFzPSQ2Q.jpeg</url>
            <title>Stories by Julianna Efstathiou on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou?source=rss-d80c0d0425------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 04:37:25 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@Juliannaefstathiou/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Στιγμή Σύνδεσης]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%AE-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B4%CE%B5%CF%83%CE%B7%CF%82-e0308fcdabf7?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e0308fcdabf7</guid>
            <category><![CDATA[έρωτας]]></category>
            <category><![CDATA[ποίηση]]></category>
            <category><![CDATA[σύνδεση]]></category>
            <category><![CDATA[όνειρα]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 18 Apr 2025 09:33:28 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-18T09:33:28.916Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WAyNsqP7Cr50zIa6y3mFhg.jpeg" /></figure><p>Αχ εκείνη η βραδιά….</p><p>Γνωριμίας….. γοητείας….κι απογοήτευσης….</p><p>Βλέμματα που μίλησαν….</p><p>Με ακολούθησες….</p><p>Σου ξέφυγα….και σε ξαναβρήκα….</p><p>Ανταλλάξαμε αγκαλιές…. μουσικές….κι αγγίγματα…</p><p>Αχ εκείνο το χαμόγελο…</p><p>Δεν ήσουν ένας άνθρωπος….αλλά δύο….</p><p>Επέστρεψε πρόσωπο αγαπημένο</p><p>… επέστρεψε γλυκιά φωνή μελωδική….</p><p>Επέστρεψε να συνταράξεις συθέμελα τη θλίψη μου….</p><p>Πρόσφερε έρωτα όχι πόνο…</p><p>Πρόσφερε όνειρα όχι δάκρυα…</p><p>Γίνε δώρο όχι έκπτωση….</p><p>Γίνε πείσμα όχι ματαίωση….</p><p>Γίνε ιδανικό όχι σύμβαση….</p><p>Γίνε συναίσθημα όχι ενθουσιασμός…</p><p>Γίνε έρωτας….</p><p>Γίνε αγάπη….</p><p>Γίνε μέλλον…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e0308fcdabf7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Όλα μου τα χρόνια μια σκιά Που γυρνά από δω κι εκεί στα σκοτεινά Δίχως αγάπη, έρωτα, φτερά Ψάχνει…]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/%CF%8C%CE%BB%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B1-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CE%BA%CE%B9%CE%AC-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CF%85%CF%81%CE%BD%CE%AC-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B4%CF%89-%CE%BA%CE%B9-%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%AF-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%AC-%CE%B4%CE%AF%CF%87%CF%89%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7-%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B1-%CF%86%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC-%CF%88%CE%AC%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%B9-047ad1a4c3b5?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/047ad1a4c3b5</guid>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[relationships]]></category>
            <category><![CDATA[poetry-on-medium]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 03 Apr 2025 23:21:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-03T23:21:18.087Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Η σκιά της θύμησης</h3><p>Όλα μου τα χρόνια μια σκιά <br>Που γυρνά από δω κι εκεί στα σκοτεινά <br>Δίχως αγάπη, έρωτα, φτερά <br>Ψάχνει να σε βρει<br>Μα η φυγή είναι οριστική <br>Κι η λύτρωση μια πλάνη απειλητική</p><p>Ψάξε να με βρεις<br>Μη φοβηθείς<br>Πες μου σ&#39; αγαπώ κι ας πληγωθείς <br>Δίχως το εμείς δεν έχει νόημα να ζεις</p><p>Περπατώ μες στη βροχή <br>Ψάχνοντας μια λύση ριζική <br>Τα θέλω όπλισαν τα πρέπει <br>Τίποτα πια γύρω μου δε στέκει <br>Μια εξομολόγηση δεν αρκεί <br>Να γίνει η αφορμή <br>Πάλι να αγαπηθούμε<br>Στον άγνωστο κόσμο να συστηθούμε<br>Με τις λέξεις πάλι να ερωτοτροπούμε</p><p>Τα δάκρυα μου ποτίζουν τη γη<br>Μα ο πόνος δεν ανθίζει<br>Η αγάπη όπου κι αν πας <br>Σε σένα αργά ή γρήγορα γυρίζει</p><p>Κι αναρωτιέμαι αν η φυγή σου είναι οριστική <br>Αν θα είμαστε ποτέ πάλι μαζί <br>Γιατί το φιλί σου ακόμα καίει<br>Στα χείλη μου σαν ανοιχτή πληγή <br>Φοβάμαι να αφεθώ<br>Για να μην συναντήσω τον σκοτεινό σου εαυτό <br>Τον άψυχο ψυχρό εκτελεστή ονείρων<br>Τον μονομάχο προσδοκιών και ελπίδων <br>Που λαξεύει τον έρωτα σαν να ‘ναι ένα γλυπτό <br>Αποκαλύπτοντας εκείνο που λογάται για κρυφό <br>Κι είναι η αγάπη που σκοτώνει τον εγωισμό</p><p>Μα στη σκέψη πως σε χάνω παραλύω <br>Κι είναι ο πόνος μου ανοιχτό βιβλίο <br>Η λύτρωση σε άγνωστη γραφή <br>Καρτερά να διαβαστεί</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tODpYeLI3O2FMlrX9jOPLA.jpeg" /></figure><p>Θα μαι εδώ να σ&#39; αγαπώ κι όταν <br>Πια το τέλος θα ‘ναι οριστικό <br>Είτε φύγω εγώ είτε φύγεις εσύ<br>Η αγάπη και μετά από μας θα ζει</p><p>Όλα τα όνειρα στάχτη δίχως το εμείς <br>Χωρίς αγάπη δεν έζησε κανείς <br>Πονάει η απουσία</p><p>όταν γεμίζει το κενό μια οπτασία <br>Μη με σκλαβώνεις άλλο πια στη φαντασία <br>Γκρέμισε ολότελα την προσδοκία</p><p>Στον καπνό και στο ποτό <br>Προσπαθώ να σε αιμχαλωτίσω<br>Σε σκόρπιες σκέψεις πάλι να σε φυλακίσω<br>Βυθίζομαι…<br>Ξέρω ότι μου λείπεις και βασανίζομαι<br>Τα όσα δε ζήσαμε πονούν και <br>Από μέσα μου παλεύουν να βγουν<br>Έρχεσαι φεύγεις <br>Και τα τόσα γιατί αναπάντητα <br>Τόσες λέξεις και συναισθήματα αδιάλυτα</p><p>Ξέρω πως ο δρόμος είναι ανοιχτός<br>Λόγια σκέψεις και θυμός <br>Τίποτα δε σε θυμίζει <br>Μόνο ο ήχος απ&#39; το παντζούρι που ακόμα τρίζει…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=047ad1a4c3b5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%B1-737285c215b7?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/737285c215b7</guid>
            <category><![CDATA[σεξουαλική-κακοποίηση]]></category>
            <category><![CDATA[ισότητα]]></category>
            <category><![CDATA[δολοφονία]]></category>
            <category><![CDATA[γυναίκα]]></category>
            <category><![CDATA[γυναικοκτονία]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 04 Oct 2023 22:55:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-04T22:55:15.899Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lvKJzo_WQMTAtqJ3zuj4SA.jpeg" /></figure><p>Ο όρος γυναικοκτονία ανευρέθη για πρώτη φορά σε νομικό λεξικό του 1801 ως «femicide» από τον Joh Corry και χρησιμοποιήθηκε το έτος 1976, από την Dianna Russell στο πρώτο Διεθνές Δικαστήριο για τα Εγκλήματα κατά των γυναικών, τονίζοντας ότι: <em>«χρειάζεται να φθάσουμε σε μία συναίνεση προκειμένου να περιγράψουμε αυτό το σύνθετο, πολυεδρικό και πολιτισμικά εξαρτώμενο έγκλημα».</em> Στο έργο της «Femicide in Global Perspective» που κυκλοφόρησε το έτος 2001, όρισε τη γυναικοκτονία ως τη δολοφονία γυναικών με μοναδικό αίτιο το ίδιο τους το φύλο, ένας ορισμός που υιοθετήθηκε παγκοσμίως.</p><p>Σύμφωνα δε με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η γυναικοκτονία ορίζεται ως <em>«η εκ προθέσεως ανθρωποκτονία γυναικών επειδή είναι γυναίκες. Η γυναικοκτονία συνήθως διαπράττεται από άντρες αλλά κάποιες φορές συνεργούν και γυναίκες, συνήθως μέλη της ίδιας οικογένειας».</em></p><p>Στις περισσότερες περιπτώσεις γυναικοκτονία διαπράττεται από τον νυν ή πρώην σύντροφο, ο οποίος τυγχάνει να είχε εκδηλώσει στο παρελθόν κάποιου είδους κακοποιητικής συμπεριφοράς, λόγου χάρη, να κακοποιούσε ψυχικά ή σωματικά τη σύντροφό του, με απειλές, εκφοβισμό ή και εκβιασμό λόγω οικονομικής εξάρτησης από εκείνον.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/696/1*ET6wdQn7nV-epeagFRwsYw.png" /></figure><p>Σύμφωνα με νέα στοιχεία του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (UNODC), σε όλο τον κόσμο, καθημερινά δολοφονούνται, κατά μέσο όρο, 137 γυναίκες, από (πρώην ή νυν) συζύγους ή συντρόφους ή από κάποιο μέλος της οικογένειας τους.</p><p>Από την έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για το έτος 2013, προκύπτει ότι η κύρια αιτία θανάτου των γυναικών ηλικίας από 16 έως 44 ετών είναι, διεθνώς, η δολοφονία από κάποιο οικείο πρόσωπο. Στην πλειονότητά τους οι δράστες, έχουν τα κλειδιά από τα σπίτια των θυμάτων τους. Στην Βρετανία, κάθε τρεις μέρες δολοφονείται μία γυναίκα, στη Σουηδία, κάθε δέκα μέρες κακοποιείται μέχρι θανάτου από το σύζυγο ή σύντροφό της, στην Ισπανία, μία γυναίκα δολοφονείται κάθε τέσσερις μέρες και στη Γαλλία, κάθε πέντε μέρες μία γυναίκα δολοφονείται λόγω κακοποίησης που υφίσταται στο σπίτι και από αυτές το 1/3 μαχαιρώνεται, το 1/3 φονεύεται με πυροβόλο όπλο, το 20% στραγγαλίζεται και το 10% ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου.</p><p>Στην Ελλάδα από το 2015 μέχρι σήμερα έχουν δολοφονηθεί από άνδρες δράστες, πάνω από 150 γυναίκες και στην πλειονότητά τους μέσα στο ενδοοικογενειακό πλαίσιο. Η Ελλάδα είχε την υψηλότερη αύξηση στις γυναικοκτονίες το 2021 με αύξηση 187,5%, καθώς από 8 περιστατικά το 2020 καταγράφηκαν 23 το 2021, το 2022 καταγράφηκαν τουλάχιστον 24 περιπτώσεις δολοφονίας γυναικών και η αναλογία ανά 100.000 κατοίκους έφτασε το 0,24 και το 0,5 ανά 100.000 γυναίκες. Επίσης, το έτος 2023 συναντάμε πάνω από 3.100 περιστατικά με θύματα γυναίκες , σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της ΕΛ. ΑΣ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*631H2C62FffPqXlaoMGH6Q.jpeg" /></figure><p>Πώς φτάσαμε ως εδώ, μπορεί να αναρωτηθεί κανείς. Πώς ανατρέφεται άραγε ο σεξιστής, ο συζυγοκτόνος, ο φασιστής, ο ρατσιστής και οποιοσδήποτε άλλος δε σέβεται τον συνάνθρωπό του και δεν αναγνωρίζει τη μοναδικότητά του; Ποιο είναι το κεντρικό κεφάλι της Λερναίας Ύδρας, το οποίο πρέπει να κοπεί ώστε να επέλθει το τέλμα στη διαιώνιση τέτοιων κτηνωδών συμπεριφορών;</p><p>Μήπως, πρέπει να εστιάσουμε στην οικογένεια, διότι αποτελεί την πρώτη κοινωνία στην οποία καλείται να ζήσει το βρέφος ή στο κράτος και στην έλλειψη υποδομών νευραλγικής σημασίας στην παιδεία και γενικότερα στο εκπαιδευτικό σύστημα; Πόσες φορές έχουμε ακούσει στο παρελθόν για παιδιά που εκδηλώνουν επιθετική και βίαιη συμπεριφορά στο σχολείο, στους συμμαθητές τους, σε οικείους τους αλλά και σε ζώα; Μήπως όλα αυτά με κάποιο τρόπο συσχετίζονται; Άραγε, δεν εγείρει προβληματισμό η επισήμανση των ειδικών ότι όποιος κακοποιεί ένα ζώο, μελλοντικά δε θα διστάσει να σκοτώσει άνθρωπο; Πολλές φορές, οι γονείς δικαιολογούν κακοποιητικές συμπεριφορές των παιδιών τους, λέγοντας «παιδί είναι, δεν καταλαβαίνει τι κάνει» ή όταν χτυπάει κάποιον συμμαθητή του «εντάξει, πάνω στο παιχνίδι έγινε, δεν το ήθελε» ή «το άλλο παιδί του επιτέθηκε». Όταν αργότερα αυτό το παιδί, μεγαλώσει και βιάσει μια κοπέλα, ο γονιός πάλι θα δικαιολογήσει την αναίσχυντη αυτή πράξη, αναφέροντας ότι «τα’ θελε και τα έπαθε όταν κυκλοφορεί ξεβράκωτη» ή όταν μάθει πως το παιδί του, κακοποίησε τη σύντροφό του «εντάξει μωρέ άντρας είναι, θα ρίξει και κανένα χαστούκι». Αντίστοιχα, μπορεί και οι γονείς του θύματος, να δικαιογήσουν την πράξη αυτή, λέγοντας «τι του έκανες και σε χτύπησε;» ή «μήπως τον προκάλεσες;».</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*b1Q5qggTjWecE3EKlUqy_w.png" /></figure><p>Δεν είναι όλοι οι γονείς, καλοί γονείς, ούτε υφίσταται, η «τέλεια οικογένεια». Ο ρόλος του κράτος, μέσω ενός ψυχολόγου ή ενός κοινωνικού λειτουργού, που δε θα εισβάλλει σε κάθε οικογένεια αλλά θα τη στηρίζει και θα την καλλιεργεί, όπως ο κηπουρός φροντίζει και ποτίζει το όμορφο μποστάνι με λουλούδια, είναι καταλυτικής σημασίας. Αν δεν αναγνωρίσει έκαστος ότι οφείλει να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του, ας γίνει το κράτος στο οποίο ζούμε ανθρώπινο και ουσιαστικά υπεύθυνο απέναντι στον πολίτη, τον οποίο οφείλει να προστατεύει.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*x8xyTKVG0ApS4ZNgtn0yvA.jpeg" /></figure><p>Τα κοινωνικά στερεότυπα, μπορεί να καταγράφονται στο DNA μας, άλλοτε με τραυματική κι άλλοτε με προστατευτική χροιά, δηλαδή, μπορούμε είτε να αφεθούμε στη ροή κάποιων παροπιδικών αντιλήψεων ή να αναγνωρίσουμε το σκοτάδι που εγκυβοτίζουν και να αντισταθούμε, εστιάζοντας πρώτα στη γνωριμία με τον εαυτό μας, στη λάξευση των ελαττωμάτων μας και στην εξέλιξή μας. Έπειτα, μπορούμε να στρέψουμε το βλέμμα και την προσοχή μας στον συνάνθρωπο, γιατί τότε θα είμαστε πραγματικά έτοιμοι να συμβιώσουμε και να επικοινωνήσουμε ουσιαστικά. Τότε, ίσως, πάψουμε να αδιαφορούμε για την κακοποίηση που υφίσταται η γυναίκα και το κορίτσι στο διπλανό διαμέρισμα και να το καταγγείλουμε. Αντίστοιχα και οι αρμόδιες Αρχές, θα πρέπει να δρουν άμεσα σε αναφορές κακοποιητικής συμπεριφοράς και να καταπολεμούν τον πονοκέφαλο της γραφειοκρατικής διαδικασίας. Η παιδεία και η υγεία πρέπει να είναι πρωταρχικός στόχος ενός κρατούς, που αποσκοπεί στη δημιουργία και στη συντήρηση μιας υγιούς κοινωνίας.</p><p>«Κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν» (Ιπποκράτης, 460–370 π.Χ.).</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=737285c215b7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B9%CE%BC%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%B1-acbaad426bf3?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/acbaad426bf3</guid>
            <category><![CDATA[εγκλημα]]></category>
            <category><![CDATA[κυβέρνηση]]></category>
            <category><![CDATA[τέμπη]]></category>
            <category><![CDATA[δυστύχημα]]></category>
            <category><![CDATA[δολοφονία]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 04 Oct 2023 22:27:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-04T22:27:34.868Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*q86IrrxC30ZPhQrh9dTvnQ.jpeg" /></figure><p><strong>ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΞ ΑΜΕΛΕΙΑΣ Ή ΕΚ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΤΡΕΝΩΝ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ;</strong></p><p>Δεν είναι αυτονόητο ότι κανένα τρένο δε θα έπρεπε να κυκλοφορεί όταν δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις ασφαλείας; Ξεπερνάει κάθε φαντασία το γεγονός ότι εν έτει 2023, όπου η τεχνολογία εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, τα τρένα στην Ελλάδα δε διαθέτουν συστήματα GPS και αν σε κάποιες περιπτώσεις διαθέτουν, αυτά υπολειτουργούν. Σύμφωνα με δήλωση του γραμματέα της ΓΣΕΕ: <em>«Τα συστήματα GPS έχουν αγοραστεί από το 2000 και δεν έχουν τοποθετηθεί».</em></p><p>Από το 2014, η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει χρηματοδοτήσει με 700 εκατομμύρια ευρώ περίπου, την αναβάθμιση των σιδηροδρομικών υποδομών στην Ελλάδα. Τον Νοέμβριο του 2022, η Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Έλξης (μηχανοδηγών) απέστειλε εξώδικο προς το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, τη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων καθώς και την Hellenic Train, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων πως <em>«το σύστημα ETCS το οποίο προστατεύει απέναντι στο ανθρώπινο λάθος, εξακολουθεί να μη λειτουργεί παρά το γεγονός ότι έχει εγκατασταθεί στις μηχανές!».</em></p><p>Μόνο το διάστημα 2010–2018 καταγράφηκαν συνολικά 137 θάνατοι και 97 σοβαροί τραυματισμοί στο ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε προ τριετίας από το Μεσογειακό Ινστιτούτο Ερευνητικής Δημοσιογραφίας (MIIR) και η οποία βασίστηκε σε επίσημα στοιχεία του Οργανισμού Σιδηροδρόμων της Ε.Ε. (ERA) και των εκθέσεων ασφαλείας της Ελληνικής Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων.</p><p>Τραγική ειρωνεία αποτελεί το γεγγονός ότι δύο βδομάδες πριν από την ασύλληπτη αυτή τραγωδία, η κομισιόν οδήγησε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το σιδηροδρομικό δίκτυο, διότι δεν είχε επέλθει μέχρι τότε συμφωνία μεταξύ της εθνικής ρυθμιστικής Αρχής σιδηροδρόμων και του διαχειριστή σιδηροδρομικών υποδομών, τον ΟΣΕ.</p><p>Αν στην Ελλάδα είχε εφαρμοστεί το Ενιαίο ευρωπαϊκό σύστημα διαχείρισης της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας (ERTMS), το οποίο απαρτίζεται από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ελέγχου Τρένων (ETCS) και το Παγκόσμιο Σύστημα Κινητών Επικοινωνιών για Σιδηροδρόμους (GSM-R), θα είχε αποφευχθεί αυτή η απερίγραπτη τραγωδία με 57 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, που στην πλειονότητά τους είναι άτομα κάτω των 30 ετών!</p><p>Με το ETCS, διασφαλίζεται η αδιάλειπτη επιτήρηση της ταχύτητας των συρμών και η αυτόματη ακινητοποίηση τους, σε περίπτωση παραβίασης ερυθρού φωτοσήματος. Το GSM-R, δηλαδή, η ψηφιακή επικοινωνία με το σύστημα ραδιοκάλυψης, είναι παγκοσμίως διαδεδομένο και αποδεδειγμένα αξιόπιστο σύστημα κινητής τηλεφωνίας GSM, το οποίο επιτρέπει την ασφαλή επικοινωνία ενός σύγχρονου σιδηροδρομικού δικτύου.</p><p>Γιατί στην Ελλάδα πρέπει να πονέσουμε για να μάθουμε; Γιατί το κέρδος τοποθετείται πάνω από την ανθρώπινη ζωή; Γιατί τα ταξίδια με σιδηρόδρομο είναι σε όλο τον κόσμο ο καλύτερος και ασφαλέστερος τρόπος μετακίνησης και στην Ελλάδα μια ρώσικη ρουλέτα; Γιατί τόσες κυβερνήσεις έχουν επιτρέψει την τυφλή κίνηση των συρμών στη κεντρική γραμμή που διασχίζει τη χώρα, χωρίς σήμανση και συστήματα τηλεμετρίας; Τόσα δισεκατομμύρια έχουν δαπανηθεί τα τελευταία χρόνια, για να γίνει η γραμμή διπλή, για να μειωθούν οι χρόνοι αλλά δεν υπήρξε καμία επένδυση στην ασφάλεια των επιβατών.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/281/1*S3hA2-kvI6lGftex0KUs2A.jpeg" /></figure><p>Δεν είναι δυνατόν, στην εποχή του ψηφιακού κράτους να εφαρμόζεται σύστημα τηλεματικής και στο τελευταίο λεωφορείο που κυκλοφορεί στους δρόμους της Αττικής και να έχουν αφεθεί στην τύχη τους τα τρένα που μεταφέρουν εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες. Είναι ανήκουστο, την εποχή που τα τρένα σε όλο τον κόσμο κινούνται με ταχύτητες 400 ή και 500 χιλιομέτρων την ώρα, με πλήρη συστήματα αυτοματισμού, στη χώρα μας να επικρατούν συνθήκες χειρότερες και από αυτές που επικρατούσαν την εποχή του Τρικούπη.</p><p>Η σύλληψη του σταθμάρχη της Λάρισας δεν είναι η ρίζα του προβλήματος, ούτε η έλλειψη προσωπικού στους σταθμούς των τρένων. Πώς ένας αχθοφόρος με ολιγόμηνη εκπαίδευση καταφέρνει να αναλάβει χρέη σταθμάρχη σε μια κεντρική σιδηροδρομική γραμμή, ενώ υπολείπεται σε εμπειρία και δεν ανταποκρίνεται στα ηλικιακά κριτήρια της θέσης αυτής; Στην ψηφιακή εποχή που μας διατρέχει, πώς μπορείς να βασίζεις τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων επιβατών, σε έναν μόνο άνθρωπο, ο οποίος μπορεί εκείνη την ώρα να είναι αφηρημένος, να νιώθει δυσφορία, να παθαίνει έμφραγμα, χωρίς να διαθέτεις μια δικλείδα ασφαλείας όπως είναι το σύστημα των φωτοσημάτων; Πώς για 20 χλμ. που φαίνεται ότι διένυσαν οι δύο αμαξοστοιχίες, δεν έγινε αντιληπτό το μοιραίο σφάλμα του σταθμάρχη; Πολλά τα ερωτήματα, αμέτρητες οι πιθανές απαντήσεις, ωστόσο οι άνθρωποι που χάθηκαν, τόσο άδικα, δε γυρίζουν πίσω.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/217/1*gUFKKNblo_P16810EolMzA.jpeg" /></figure><p>Στην Ελλάδα, η έλλειψη διαφάνειας, η ατελείωτη γραφειοκρατία, η μίζα και η ατιμωρησία των κυβερνώντων, οι οποίοι συνεχίζουν να κρύβονται πίσω από τη βουλευτική τους ασυλία, θεσπίζοντας νόμους που τους προστατεύουν από τα εγκλήματά τους, οδήγησε άλλη μια φορά σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Πόσοι ακόμα αθώοι θα πληρώσουν τα σφάλματα και την απληστία των κυβερνώντων; Γιατί τιμωρούνται τα θύματα και όχι οι θήτες; Πότε θα πάψει αυτή η ασυδοσία; Πότε ο άνθρωπος θα αγαπήσει τον Άνθρωπο, θα συμβαδίσει με τη συνείδησή του, θα απαρνηθεί το χρήμα από θεό και θα ζήσει σεβόμενος τον συνάνθρωπο, τη φύση και τον εαυτό του; Καιρός να ωριμάσουμε ως λαός, να επενδύσουμε στην πρόληψη και την ασφάλεια γιατί την επόμενη φορά ο νεκρός μπορεί να είσαι εσύ ή εσύ ή και εσύ.</p><p>Δεν πρέπει να ξεχάσει κανείς…. Δεν ήταν δυστύχημα. Ήταν στυγερή εκ προμελέτης δολοφονία. Δεν υπάρχει κανένα ελαφρυντικό για τις φόνισσες κυβερνήσεις, τις οποίες τύφλωσε η ματαιοδοξία και η αισχροκέρδια. Οι φόνισσες, απέδειξαν όλα αυτά τα χρόνια ότι λησμόνησαν τον λόγο της ύπαρξής τους, ο οποίος είναι να υπηρετούν και να προστατεύουν τον λαό, παραμερίζοντας το προσωπικό τους συμφέρον.</p><p>Εφεξής, ας πορευτούμε με πυξίδα την πρόταση από το γνωστό έργο οι Τρεις Σωματοφύλακες του Γάλλου Συγγραφέα Αλέξανδρου Δουμά (1802–1870), η οποία αποτέλεσε πασίγνωστο σύνθημα: <em>“</em><strong>Όλοι για έναν κι ένας για όλους</strong>” ώστε να μην θρηνήσουμε ποτέ ξανά θύματα και να γίνει ο καθένας από εμάς η αλλαγή που θέλει να δει στον κόσμο.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/270/1*IbX19mrkahamJYH_1_P48Q.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=acbaad426bf3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Το άλμπουμ]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/%CF%84%CE%BF-%CE%AC%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BC-717afdca4500?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/717afdca4500</guid>
            <category><![CDATA[poetry-writing]]></category>
            <category><![CDATA[relationship-advice]]></category>
            <category><![CDATA[relationships]]></category>
            <category><![CDATA[poetry-on-medium]]></category>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 01 May 2021 16:56:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-01T16:56:41.012Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/536/1*-8rwcVVUGU1-5jBeOvY8Fg.jpeg" /></figure><p><strong>Το άλμπουμ</strong></p><p>Ξεκινάς ξεφυλλίζοντας ένα άλμπουμ με υπέροχες φωτογραφίες…</p><p>Όσο τις κοιτάς τόσο θαμπώνεσαι από μια στιγμιαία και παρορμητική τελειότητα…</p><p>Με μια δεύτερη μάτια διακρίνονται οι σκιές…οξύνεται η περιέργεια….</p><p>Κάπου εκεί γεννιούνται οι αμφιβολίες….κάνουν έρωτα με τις προσδοκίες….</p><p>Κι έρχονται στη ζωή σου ξαφνικά…. ανασφάλειες και φοβίες….</p><p>που ληστεύουν κάθε μέρα τις ελπίδες….</p><p>και φορούν στη λογική σου παρωπίδες….</p><p>Σε έναν άνισο διαξιφισμό ποιος θα νικήσει…;</p><p>Το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον ή η φύση;</p><p>Πού θα κουρνιάσουν οι ανασφάλειες…. ;</p><p>Από που πηγάζουν οι πυρωμένες αλήθειες….;</p><p>Το τραύμα όταν ειπωθεί… θα φανερώσει την απάτη…</p><p>θα ξεσκεπάσει όλα σου τα λάθη….</p><p>Για να βροντήξουν μέσα σου τα πάθη…</p><p>μέχρι να ανακαλύψεις τι σημαίνει <strong>Αγάπη</strong>…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=717afdca4500" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[J’ accuse — Κατηγορώ]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/j-accuse-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CF%8E-dd2332741610?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dd2332741610</guid>
            <category><![CDATA[movie-critics]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 08 Feb 2020 18:27:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-02-08T18:27:20.620Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>J’ accuse — Κατηγορώ</h3><p>Ρομάν Πολάνσκι</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*avEK2jCljZstPgH-gOyABA.jpeg" /></figure><p>Ο τίτλος της ταινίας αναφέρεται στην ομότιτλη ανοιχτή επιστολή του Εμίλ Ζολά στον Γάλλο Πρόεδρο, που δημοσιεύτηκε στις 13–01-1898 στο εξώφυλλο της παριζιάνικης καθημερινής εφημερίδας L’Aurore, του Ζωρζ Κλεμανσώ.</p><p>Η επιστολή του Ζολά αποκτά σάρκα και οστά μέσα από την σκηνοθετική ματιά του Πολάνσκι. Ο Ζολά ήταν ο μόνος που υπερασπίστηκε το Ντρέιφους με αυτήν την επιστολή — καταπέλτη, ξεσκεπάζοντας μία σκευωρία που κόστισε την ελευθερία στο στρατιωτικό Άλφρεντ Ντρέιφους εξαιτίας του αντισημιτισμού του Υπουργείου Αμύνης. Το γράμμα αυτό συγκλόνισε τόσο τον απλό λαό όσο και την πνευματική ελίτ της εποχής και κατόρθωσε να στρέψει την κοινή γνώμη ενάντια στις πολιτικές και στρατιωτικές αρχές της Γαλλίας.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FC-z-6Nl7gMA%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DC-z-6Nl7gMA&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FC-z-6Nl7gMA%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d263519176355f640196b9494103b279/href">https://medium.com/media/d263519176355f640196b9494103b279/href</a></iframe><p>Η αποκάλυψη του πραγματικού ενόχου Εστερχάζι, οφείλεται στον αδέκαστο και τίμιο Ζορζ Πικάρ που πρωταγωνιστεί στην ταινία. Είναι ο συνταγματάρχης και καθηγητής του Ντρεϊφούς στη στρατιωτική σχολή, ο οποίος, παρά τις αντισημιτικές του απόψεις και την αρχική του εμπλοκή στην πλεκτάνη, ανέλαβε την ριψοκίνδυνη πρωτοβουλία ως προϊστάμενος του αρχηγείου πληροφοριών να ερευνήσει πιστά και ενδελεχώς τις αποδείξεις που καταδίκασαν τον Ντρέιφους και να ανακαλύψει την κιβδηλότητα τους. Ως αποτέλεσμα, πλήρωσε τη συνείδηση του ακριβά με την προσωπική του καταδίκη, ως κατάσκοπος και εχθρός της πατρίδας.</p><p>Μια ταινία σοβαρή, λιτή και απέριττη με στοιχεία κατασκοπικού θρίλερ. Η ιστορία, απέδειξε ότι στον γαλλικό στρατό δεν υπάρχει ένας προδότης αλλά περισσότεροι από έναν γι αυτό και στο πρόσωπο του Ντρέιφους βρήκαν το τέλειο εξιλαστήριο θύμα λόγω της εβραϊκής του καταγωγής.</p><p>Ο Πολάνσκι στηλιτεύει εύστοχα την υποκρισία και την δολοπλοκία της εξουσίας και κλείνει εξαιρετικά την ταινία, με τους δυο άνδρες σε μια τελευταία συνάντηση, που λέει πολλά για τη δυστοκία της πολιτείας να εφαρμόσει την αρχή της ισονομίας.</p><p>Υ.Γ Αυτό που προσωπικά κρατώ, είναι το αισιόδοξο στοιχείο που ο Πολάνσκι αφήνει να υπερίπταται….πως οι άνθρωποι με ιδανικά και αξίες θα φτάσουν τελικά μετά από πολύ κόπο και αγώνα στο φως και ίσως να μπορέσουν να συμπαρασύρουν στη διαδρομή έξω από τη σπηλιά και τα σκοτάδια της κι άλλους ανθρώπους.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dd2332741610" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Judy]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/judy-c32dd8de311f?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c32dd8de311f</guid>
            <category><![CDATA[judy-garland]]></category>
            <category><![CDATA[movie-review]]></category>
            <category><![CDATA[judy]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 08 Feb 2020 16:12:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-02-08T16:12:43.776Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*y42s54_W51guIuvEjqrmeQ.jpeg" /></figure><blockquote>Μια ζωή μέσα στα φώτα που αγνοεί τις σκιές. Από μικρή ηλικία, μαθαίνει να χειραγωγείται και να κακοποιείται με την συγκατάθεση της μητέρας της. Μια χαμένη παιδική ηλικία, ένα ασυνείδητο χρόνια καταπιεσμένο, ξεσπάει ύστερα από πολλά διαδοχικά λάθη και αμέτρητες καταχρήσεις, (χάπια, αλκοόλ, αϋπνία). H Judy καταλήγει να χάσει τον εαυτό της και έπειτα τα παιδιά της.</blockquote><blockquote>Πνιγμένη στα χρέη σε μια ύστατη προσπάθεια να ανακτήσει την οικονομική της δεινότητα, αναγκάζεται να αφήσει τα δύο παιδιά της Τζόι και Λόρνα στον πρώην σύζυγο και μάνατζέρ της Σιντ Λουφτ και επισκέπτεται το Λονδίνο για μια σειρά εμφανίσεων στο “Carnegie Hall”. Στόχος να επιστρέψει διεκδικώντας την κηδεμονία των ανήλικων παιδιών της που πρακτικά είχε ήδη χάσει.</blockquote><blockquote>Το κύκνειο άσμα της, μαλακώνει τη σχέση της με το κοινό κάτι που είχε απόλυτη ανάγκη, γιατί δεν θα άντεχε κι αυτή την απόρριψη. Η αγάπη ήταν κάτι που δεν γεύτηκε, που δεν κράτησε και προσπάθησε να διατηρήσει μέσα από την σύμβαση του γάμου και εν τέλει πολλών γάμων. Ο τελευταίος της γάμος με τον πολύ νεότερο της Μίκι Ντινς, έναν ενθουσιώδη και επιπόλαιο τύπο, προέκυψε σε μια έξαρση της στιγμής και ίσως σαν αποτέλεσμα της διακαούς ανάγκης της, για τρυφερότητα και συναισθηματική ασφάλεια.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/275/1*kDghkSEODfn-EKPek1GsYw.jpeg" /></figure><blockquote>Εξαιρετική ερμηνεία από την Renee Zellweger, η οποία καταφέρνει να μοιάσει στην πρωταγωνίστρια αλλά και να ταιριάξει φωνητικά στην ταλαιπωρημένη εκδοχή της.</blockquote><blockquote>Μια βιογραφική ταινία με στοιχεία δράματος και musical, που ξετυλίγει το κουβάρι της ζωής της σπουδαίας ηθοποιού κaι τραγουδίστριας Τζούντι Γκάρλαντ. Οι επιλεγμένες αναδρομές στο παρελθόν (flashback), συνδράμουν καταλυτικά στην αφηγηματική επεξήγηση όλης αυτής της απομυθοποίησης, που στήνεται καθ’όλη τη διάρκεια της ταινίας. Η κάμερα βουτά δεξιοτεχνικά στους πιο μύχιους φόβους της πρωταγωνίστριας , τόσο υποκριτικά όσο και σκηνοθετικά με τη ματιά του Ρούπερτ Γκουλντ, σκιαγραφώντας στους θεατές το ψυχογράφημα μιας σταρ που αν και έχει χάσει εμφανισιακά τη λάμψη της από τις καταχρήσεις, στην καρδιά παραμένει ένα παιδί παθιασμένο, ευάλωτο και ανασφαλές.</blockquote><p><a href="https://www.youtube.com/watch?v=UVbzGGZ7IL0">https://www.youtube.com/watch?v=UVbzGGZ7IL0</a></p><blockquote>Υ.Γ. Μια ταινία που εκθρονίζει αυτό που θα λέγαμε αμερικανικό όνειρο, γιατί αποκαλύπτει το βαρύ τίμημα πίσω από τη χρυσόσκονη και τον αγώνα δρόμου για μια θέση στο λαμπερό προσκήνιο.</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c32dd8de311f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[«Ζήσαμε μόνο για λίγο και χωρίσαμε»….]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/%CE%B6%CE%AE%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BB%CE%AF%CE%B3%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%B5-3c4a32c31068?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3c4a32c31068</guid>
            <category><![CDATA[νόημα]]></category>
            <category><![CDATA[σχέση]]></category>
            <category><![CDATA[χωρισμός]]></category>
            <category><![CDATA[έρωτας]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 15 Jun 2019 01:55:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-06-15T01:55:34.976Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>«Ζήσαμε μόνο για λίγο και χωρίσαμε»….</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/498/1*BCF5GiVVMPyzHjowqE-Txw.png" /></figure><p>Τι κι αν η γνωριμία φαινόταν καρμική… τι κι αν το κλικ έγινε με την πρώτη ματιά… το τέλος δεν άργησε να ‘ρθει… Πολλές φορές η ανάγκη μας να αγαπηθούμε, να μοιραστούμε και να ενωθούμε μας παραπλανεί…και μας αποπλανεί σε τέτοιο βαθμό που καταλήγουμε να εμμένουμε σε μια σχέση που καταλήγει καταστροφική.</p><p>Τα αρχικά στάδια μιας σχέσης μοιάζουν με το ξεφύλλισμα ενός άλμπουμ. Στο άλμπουμ πάντα βάζουμε τις καλύτερες μας φωτογραφίες… που τονίζουν τα καλύτερα χαρακτηριστικά μας και φωτίζουν τις όμορφες στιγμές μας. Έτσι συμβαίνει και στην σχέση. Αρχικά βλέπεις τα φωτεινά σημεία και λόγω ενθουσιασμού, προσδοκιών ή κεραυνοβόλου έρωτος παραβλέπεις τις σκιές και τα ερεβώδη μονοπάτια… Όσο γνωρίζεις τον άλλον… όμως… κάπου χάνεται η μαγεία… κάπου μουδιάζει η φαντασία και αρχίζει η μοναξιά να σου τη στήνει στη γωνία… Από φόβο όμως, μη γυρίσεις στην πρότερη και παγερή φίλη μοναξιά, παραμένεις σε μια σχέση που αρχίζει να ξεφτίζει γιατί σε φθείρει ψυχολογικά και σωματικά.</p><p>Όταν ένας άνθρωπος δεν σε φτάνει… στην αρχή σε καμαρώνει και σε ανεβάζει.. στη συνέχεια όμως, που βλέπει ότι δε μπορεί να σε προσεγγίσει γιατί η απόσταση που πρέπει να διανύσει είναι μεγάλη, επιλέγει την επιπόλαια διαδρομή της κριτικής, της επίθεσης και της ειρωνείας. Αν όμως… ο άνθρωπος γέρνει περισσότερο στο φως τότε μπορεί και να διαλέξει το δύσκολο μονοπάτι της ανάβασης στο θρόνο που σε έχει τοποθετήσει. Συνήθως όμως, συμβαίνει το πρώτο και πολλοί είναι αυτοί και αυτές που παραμένουν από φόβο, χαμηλή αυτοεκτίμηση και παθητικότητα δίνοντας στους εαυτούς τους δικαιολογίες και προφάσεις του τύπου «έχεις δει τι κυκλοφορεί εκεί έξω;» και επιστρέφουν στον εφιάλτη.</p><p>Μπορείς να φύγεις άνθρωπε μου από παντού αλλά μόνο από τον εαυτό σου δεν ξεφεύγεις. Κάνε τη διαμονή σου φιλική και στοργική και ίσως τότε να κάνεις καλύτερες επιλογές που να σου αξίζουν, να σε γεμίζουν και να σε εξελίσσουν. Ο συμβιβασμός μπορεί να σου προσφέρει απλόχερα γαλήνη αλλά και δυστυχία. Έχε στο νου σου πάντα τη ζυγαριά… το μέτρο… την ισορροπία… γιατί πρέπει να ισορροπήσεις πάνω σε δυο πλεούμενες βάρκες… αν η μια μείνει πίσω… πνίγηκες… κι η ζωή δεν σε αποζημιώνει…</p><p>Γίνε ο άνθρωπός σου για τον εαυτό σου… Να τον αγκαλιάζεις και να του μιλάς όμορφα όπως εκείνος ή εκείνη που ονειρεύεσαι ότι θα σ’ αγαπήσει. Κι αν αργήσει να έρθει η αγάπη μην απελπίζεσαι θα σε βρει στην πιο απίθανη στιγμή και θα είναι εκεί για να μείνει….σαν εξερευνήτρια της ψυχής και φυγής σου και ως συνταξιδιώτισσα στο μακρύ ταξίδι για την Ιθάκη…</p><p>(Υ.Γ εμπνευσμένο από το ομώνυμο τραγούδι)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3c4a32c31068" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Θραύσματα ιδανικού….]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/%CE%B8%CF%81%CE%B1%CF%8D%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-3c4e7a15fdda?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3c4e7a15fdda</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 16 Dec 2018 19:57:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-12-16T20:00:44.397Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Η ιδανική μητέρα και η σύγκρουση με το πραγματικό</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/0*IiKZU1jKYH6hx7wX.jpg" /></figure><p>Η ιδανική μητέρα ίσως είναι η πηγή των θεμελιακών προβλημάτων στις σχέσεις των ανθρώπων…είτε αυτές είναι ερωτικές….φιλικές….αδελφικές…</p><p>Δεν είναι ότι μεγαλώσαμε με την ιδανική μητέρα….διότι δεν υφίσταται…. ιδανικές είναι μόνο κάποιες μικρές στιγμές…</p><p>Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι δεν είχαμε καλές μαμάδες…. απλά το ιδανικό είναι κάτι σαν το τέλειο… ανύπαρκτο και άψυχο… Ωστόσο, αυτό που ίσως να θεωρούμε τέλειο…. να έχει συνώνυμο την ευτυχία….το απόλυτο…κι αυτό είναι κάτι φευγαλέο και άυλο….σαν μια δροσερή πνοή ανέμου στην κάψα του καλοκαιριού… τη στιγμή που το συνειδητοποιείς…. έχει ήδη δρομολογήσει το νέο του ταξίδι….</p><p>Είμαστε άπληστοι ίσως…γιατί επιθυμούμε να μας αγαπούν με τον δικό μας “εγωιστικά πλασμένο” τρόπο… να διαβάζουν τη σκέψη μας….να απαλύνουν τον πόνο μας πριν καν αυτός εξαπλωθεί σαν ιός στην ψυχή μας…. να μας αφουγκραστούν…. να μας αγαπήσουν περισσότερο κι από ότι εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας…. να εξαφανίσουν κάθε ίχνος ανασφάλειας και αρνητικής σκέψης που θα γεννηθεί σαν παράσιτο στο υποσυνείδητό μας… να στέκονται δίπλα μας σαν την ιδανική μητέρα… που προβλέπει…κατανοεί…αισθάνεται…και ανταποκρίνεται…</p><p>Ο κάθε άνθρωπος έχει έναν εσωτερικό κόσμο….μια κοινωνία που παλεύει με το είναι του….όλα εκείνα που έχουν ενσταλαχθεί μέσα μας έρχονται καθημερινά σε αντιπαράθεση με το ορυκτό εκείνο που αντιπροσωπεύει την αξία μας…. άλλος διαμάντι….άλλος αντιμονίτης….κι άλλος αδουλάριος…άλλες επιρροές φέρνουν φως και λάμψη στο ορυκτό που μας αντιπροσωπεύει κι άλλες λειτουργούν διαβρωτικά….και τοξικά….</p><p>Η καχυποψία λειτουργεί σαν τον δάκο που εισβάλλει στην καρποφόρα ελιά…και αλλοιώνει τόσο την εικόνα όσο και την γεύση της…. Αν χαθεί η γεύση….η νοστιμιά στη μπεσαμέλ μιας σχέσης….τότε το φαγητό απέτυχε…</p><p>Ζούμε τόσο προστατευμένα που από φόβο μην πληγωθούμε, μην αποτύχουμε… καταλήγουμε να μη ζούμε την κάθε στιγμή… προσμένοντας το αύριο…τη ζωή που έπεται μελλοντικά…. παραμελώντας τη ζωή που φεύγει….</p><p>Δεν παλεύουν….δεν μοχθούν οι άνθρωποι για τα ουσιώδη…παρά μόνο για την επιβίωση τους… κοιτούν να γεμίσουν το στομάχι τους….και αφήνουν νηστική την ψυχή τους….γίναμε πρωτόγονοι με την χειρότερη ερμηνεία της λέξης…. από τη μια η ζωή η ίδια σε σκληραγωγεί…. όταν σε εξαναγκάζει να ζεις με τον τρόπο που σου επιβάλλει… από την άλλη όμως ο μόνος χρόνος που έχεις είναι το τώρα….γιατί δεν το γεμίζεις…με λέξεις, συναισθήματα και ανθρώπους που κάνουν την καρδιά να ανθίζει….</p><p>Πάψε να ψάχνεις το ιδανικό….χτίσε στο πραγματικό….το θεμιτό….μην απαιτείς…. μην βολεύεσαι…. αναζήτησε την ισορροπία…πάλεψε γι’ αυτήν, για αληθινά συναισθήματα και σχέσεις… η αρμονία είναι ο στόχος… μην απαιτείς από τον άλλον να είναι αυτό το εγωιστικά πλασμένο ιδανικό κατασκεύασμα που θες…. γιατί αν κι εκείνος έχει την ίδια απαίτηση….δεν έχουμε σχέση αλλά σύγκρουση…. Η επιτυχία θα επέλθει ύστερα από τη συνειδητοποίηση αυτή…. τότε ίσως αφήσεις πίσω το ανικανοποίητο….που σαν φάντασμα εμφανίζεται και θέτει την αμφιβολία μέσα σε μια λέξη… αν…..</p><p>Ζήσε με την επιλογή σου…. προσπάθησε να φωτίζεις τον εαυτό σου και τη σχέση σου….να την τροφοδοτείς με θετικές πράξεις…συναισθήματα…. όνειρα….λόγια….κι αναμνήσεις…. δούλευε κάθε φορά με τα υλικά που διαθέτεις….να τα εξελίσσεις και να εξελίσσεσαι μέσα από αυτά….</p><p>Η ζωή δεν είναι σταθερότητα… αλλά εναλλαγή...διακύμανση…κι εξέλιξη…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3c4e7a15fdda" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Πρωινές κακουχίες….]]></title>
            <link>https://medium.com/@Juliannaefstathiou/%CF%80%CF%81%CF%89%CE%B9%CE%BD%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%87%CE%AF%CE%B5%CF%82-de9dc485ca18?source=rss-d80c0d0425------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/de9dc485ca18</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Julianna Efstathiou]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 17 Nov 2018 13:27:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-17T13:28:01.405Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*MCBGkDPqr6EMNGu_qO0Ujw.jpeg" /></figure><p>Ξυπνάς γύρω στις επτά το πρωί…με το ζόρι….</p><p>Αφήνεις τη ζεστασιά για να λάβεις την ψυχρότητα τόσο από τον καιρό όσο και από τους ανθρώπους έξω…</p><p>Τρως κάτι γρήγορα…..ντύνεσαι….. βγάζεις ακόμα πιο γρήγορα τον σκύλο βόλτα και φεύγεις τρέχοντας να προλάβεις το λεωφορείο ή το τρόλεϊ…</p><p>Το τρόλεϊ έχει φύγει νωρίτερα….. τουλάχιστον 5–6 λεπτά…. και το επόμενο καθυστερεί επίσης 5–6 λεπτά….</p><p>Με το λεωφορείο δεν κερδίζεις χρόνο γιατί κάνει τον κύκλο…</p><p>Οπότε η επιλογή είναι μονόδρομος….</p><p>Αν πιάσει συζήτηση ο οδηγός με τον συνάδελφο που φεύγει μετά…είναι χαλαρός…. Και μπορεί να φύγει κανένα δεκάλεπτο αργότερα….</p><p>Αν τύχει και του πεις κάτι… σου απαντά με θράσος και θυμό…. Θα φύγουμε σε λίγο…. Κάνει το τσιγάρο του… την πλάκα του κι έρχεται με ύφος δέκα χιλιάδων καρδιναλίων να καθίσει στη θέση του και να ξεκινήσει…</p><p>Όταν κάνει στάση σου επιβάλλει να εισέλθεις από την μπροστινή πόρτα…και να εξέλθεις μόνο από τις υπόλοιπες….</p><p>Αυτός λέει….”είναι ο νέος νόμος”… εφόσον ρε φίλε δεν επικρατούν οι ίδιες συνθήκες όπως στο εξωτερικό, που εφαρμόζεται λειτουργικά εδώ και χρόνια… πως θες και στην Ελλάδα που τίποτα δεν γίνεται στην ώρα του….και δεν υφίσταται η ίδια οργάνωση, να μην δυσλειτουργεί το σύστημα αυτό;</p><p>Για παράδειγμα…αναβάλλοντας για λίγο το ένα τρόλεϊ τη διαδρομή του…καθυστερεί και το επόμενο…και κάπου μέσα στη μέρα….χάνονται διαδρομές…με αποτέλεσμα… περισσότερος κόσμος να μαζεύεται στις στάσεις… φισκάρει το λεωφορείο ή τρόλεϊ ό,τι είναι….. και ο ένας κολλάει πάνω στον άλλο…. Έτσι έχουμε μεγαλύτερη αγανάκτηση και περισσότερες τριβές, όταν όλοι μπορούν να μπουν μόνο από την πρώτη πόρτα….</p><p>Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος καθυστερεί να πάει στις δουλειές του… ξυπνάει νωρίτερα να είναι σε ετοιμότητα να προλάβει το μέσο που θα έρθει σε ανύποπτο χρόνο…και αγχώνεται ήδη από το ξεκίνημα της μέρας του….</p><p>Πηγαίνεις νωρίτερα στη στάση…το προλαβαίνεις…φτάνεις ακριβώς στη δουλειά….και φεύγεις πάντα καθυστερημένα….. γιατί σε αυτή την κοινωνία η αξία της δουλειάς υπερβαίνει εκείνη της ζωής και του ελεύθερου χρόνου…..</p><p>Οφείλεις να είσαι παραγωγικός, σε μια κοινωνία που σε στύβει… κι όχι ευτυχισμένος…. όταν είσαι ευτυχισμένος….θες ελάχιστα…όταν όμως δυστυχείς… θες όλο και περισσότερα…γίνεσαι άπληστος….ψυχρός….γεμίζεις τη ζωή σου…με όλα τα άχρηστα….για να κρυφτείς πίσω από αυτά και να μην αντιμετωπίσεις την αλήθεια κατάματα…</p><p>Κάπου εδώ λοιπόν… στις πρωινές μας διαδρομές…τραυματίζεται η αισιοδοξία μας…</p><p>Καθυστερείς να πας στη δουλειά? Ακούς τα πρωινά κηρύγματα….</p><p>Γεύεσαι την ξινίλα κάποιων συναδέλφων….. κι αντικρίζεις την μεροληψία και την ταπείνωση….Αν αργήσει η τάδε… δεν τίθεται ζήτημα….Αν αργήσεις εσύ…. Ή αν δεν κάτσεις υπερωρία…..</p><p>Ο δικτάτορας με μάσκα φίλου…. Στραβώνει και θεωρεί ότι είναι χάρη να κάτσει να κάνει εκείνος τη δουλειά του… που ήθελε να σου πασάρει για να χαζέψει στο facebook….</p><p>Η ζωή δεν είναι άδικη…. Είναι προκλητική….. κομπλεξική…και ανικανοποίητη….</p><p>Η ζωή υιοθετεί όλα τα πρόσωπα της γυναίκας…..</p><p>Ζηλιάρα…. Εκδικητική….. Επιπόλαια…. Συνεπής….Γλυκιά…Ευτυχισμένη…. Ανικανοποίητη…..και πάρα πολλά ακόμα….. ξυπνώντας μέσα μας ναρκωμένα θεριά….</p><p>Δεν ξέρω αν πρέπει να την καλοπιάσεις για να σου φερθεί καλά….</p><p>Γιατί πάλι κινδυνεύεις να σε θεωρήσει δεδομένο….και να σου τραβήξει το χαλάκι κάτω από τα πόδια….</p><p>Ίσως πάλι θέλει ένα σκωτσέζικο ντους….Ή μήπως καλύτερα θέλει κάποιον…διαρκώς να μην την υπολογίζει…να αδιαφορεί…. για να κερδίσει την προσοχή της…;</p><p>Η ζωή θέλει παιχνίδια… τερτίπια…. Ή μήπως θέλει να σε κατακτήσει ολοκληρωτικά…μέχρι να σου επιβάλλει το καπρίτσιο της….;</p><p>Μην τα παρατήσεις όμως. Θα την κάνεις να βαρεθεί και να σε αφήσει στο σκοτάδι….. χωρίς καμία εναλλαγή φωτός……</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=de9dc485ca18" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>