<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Gaetano Badalamenti on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Gaetano Badalamenti on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@LarsHielle?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*YE_yGiHM-9aSZkpNQ6nN5Q.jpeg</url>
            <title>Stories by Gaetano Badalamenti on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@LarsHielle?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 04:16:39 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@LarsHielle/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Kuzey Işıkları ve Bir Patronun Dramı]]></title>
            <link>https://medium.com/standart/kuzey-i%C5%9F%C4%B1klar%C4%B1-ve-bir-patronun-dram%C4%B1-f73a1fbd9876?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f73a1fbd9876</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gaetano Badalamenti]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 25 Oct 2017 18:56:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-10-25T18:59:45.108Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wpCi0Glp2LDQ19gnq7ZuJQ.jpeg" /></figure><p>Gözünüzün önünde ışıkların dans ettiğini ve bunun kurgu ya da herhangi bir sistem yardımıyla değil, tamamen doğal olduğunu düşünün. Hoş olmaz mı? Cevabınız evet ise, <strong>“Kuzey Işıkları” </strong>ile tanışma zamanınız gelmiş demektir.</p><p><strong>“Aurora Borealis”;</strong> <strong>Arktik ve Antarktik Kutup Daireleri’nin içinde</strong>, yani 60 ve 72 derece <strong>Kuzey ve Güney Enlemleri</strong> içerisinde görülen bir doğa olayı. Bilinen adıyla <strong>“Kuzey Işıkları”, </strong>aslında güneyde de bu enlemler içerisinde görülebilir. Ancak izlemek için yoğun olarak tercih edilen taraf kuzey. Bunda <strong>Kuzey</strong> tarafında ışıkların görünme sıklığının fazla olmasının, <strong>Güney</strong> hava şartlarının çoğu zaman uygun olmamasının da önemi büyük tabii ki. Bu nedenle <strong>“Kuzey Işıkları”</strong> ismiyle anılıyor.</p><p><strong>Kuzey Finlandiya’da</strong> yaşayan<strong> “Samiler”</strong> eskiden <strong>Kuzey Işıkları’nın</strong> karda koşan ve<strong> Ateş Tilkisi </strong>adını verdikleri efsanevi yaratığın gövdesinin ağaçlara çarpmasıyla oluştuğunu düşünürlermiş.<strong> “Tulikettu”</strong> adı verilen efsanevi tilkiyi yakalamak, avcıların en büyük hedeflerinden biriymiş. Eee olmayan hayvan yakalanmıyor tabii. Yalnız köy kahvesinde kesin bazıları <em>“emmoğlu tam yahlaştım, ateş eddim amma çoh hızlı goşuyor namussuz” </em>şeklinde hikayeler uydurmuşlardır. Biliyorsunuz <strong>“Samiler” </strong>aslında <strong>Konyalı’dır. </strong>Sonra <strong>Finlandiya’ya </strong>göçmüşlerdir.</p><p>Herkesin<em> “ölmeden önce yapılması gerekenler” </em>listesinde mutlaka olması gereken şeylerden biri <strong>Kuzey Işıkları’nı </strong>görmek. Bilimsel olarak <em>“dünyanın manyetik alanı ile güneşten gelen yüklü parçacıkların etkileşimi sonuncu ortaya çıkan doğal ışımalar” </em>şeklinde açıklanabilir. Sonuca odaklı biri olduğum ve bilimsel sebepleri beni ilgilendirmediğinden, ben sadece ışıkların muhteşem şovunun görsel olarak bende yarattığı heyecan kısmıyla ilgileniyorum. Mesela çocuk severken, bilimsel olarak <em>“çocuk nasıl olur?”</em>un açıklaması aklınızdan geçiyor mu? Geçmiyor. Sadece seviyoruz. Bu konuda da görsele odaklanıp, sebeplerini açıklama işini bilim adamlarına bırakmayı teklif ediyorum. Kabul edenler? Etmeyenler? Kabul edilmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1023/1*vmrl_0c_0CPHQ37esbZTUw.jpeg" /></figure><p><strong>Eylül ve Mart</strong> ayları arasında, <strong>İsveç, Norveç, İzlanda, Finlandiya</strong> ve <strong>Kanada’nın</strong> belirli şehirlerinden bu görsel şölen izlenebilir. Çok nadiren <strong>Letonya’nın </strong>başkenti <strong>Riga’da</strong> da izlenebilir. (<em>yine de risk almak için yeterli veri değil çünkü </em><strong><em>Stockholm’de</em></strong><em> sokakta yürürken bile görebilirsiniz 2 ayda 1</em>) Ben hem ulaşım kolaylığı, hem ışıkların görünme sıklığının fazla olması sebebiyle <strong>Norveç’in Tromsö</strong> şehrini öneriyorum. Dünyadaki bazı büyük şehirlerden <strong>Tromsö’ye</strong> direkt uçuş var. Olmayanlardan ise <strong>Oslo</strong> aktarmalı <strong>Tromsö’ye </strong>gitmek mümkün.</p><p>İlk kez bu aktiviteyi gerçekleştireceğinizi varsayarak anlatımları da ona uygun yapacağım. Öncelikle ışıkların ne zaman görünebileceği konusunda kesin bir bilgiye sahip olmak zor. En fazla 2 ya da 3&#39;er günlük tahminler yapılabilir. <strong>Aralık</strong> ayından<strong> Mart </strong>ayına kadar <strong>Tromsö’de </strong>hava şartlarına bağlı olarak en fazla 3 günde 1 ışıkların görünmesi mümkün. Bu yüzden rezervasyonunuzu en az 3 günlük ayarlamalısınız. Bu 3 günün sonunda hiç görememe ya da her gün görebilme ihtimaliniz olduğunu da unutmayın. Tamamen havanın kapalı ya da açık olmasıyla alakalı. Ben illa bu üç gün içerisinde bir şekilde göreceğim diyorsanız, <strong><em>“Northern Lights Chasing” </em></strong>turlarına katılmanızı tavsiye ederim. Ya da benim gibi <strong>Kuzey Işıkları </strong>yakalama konusunda master yapmış bir arkadaşınız olması lazım. <em>(Burada güneş gözlüklü emoji var. Hani şu cool yazan)</em></p><p><strong><em>“Northern Lights Chasing turu nedir?”</em> </strong>ondan bahsedeyim. Öncelikle turu düzenleyenler asla size ışıkları görme garantisi vermez. Belirli bir ücret karşılığı (<em>en düşüğü 40 Euro’dan başlıyor</em>), 10–15 kişiyi bir minibüse bindirip, bir rehber eşliğinde<strong> Kuzey Işıkları</strong><em> </em>kovalama turu bu. Bir noktaya gelip bekliyorsunuz, eğer rehber oradan umudu kesmişse, hava şartları kötüleşmişse, yine minibüse bindirilip başka bir noktaya götürülüyorsunuz. Saatlerce oradan oraya gidebileceğiniz için, bu tura katılmak için tüm zamanınızı buna ayırmış olmanız gerekir. Çünkü <strong>Finlandiya</strong> sınırına kadar götürdükleri oluyor bu turda. Eğer ışıkların görünme sıklığının azaldığı bir sezonda iseniz, bu turlara katılmanızı öneririm. Ancak 1 hafta öncesinden rezervasyon yaptırmanız gerekir, aksi halde boş tur bulamazsınız.</p><p>Şimdi öncelikle pahalı bir aktivite olduğunu bilmelisiniz. Yani cebime<strong> 1000 Euro</strong> koydum, hadi gideyim <strong>Kuzey Işığı</strong> göreyim diyebileceğiniz kadar basit bir şey değil. Zaten 3 günlük konaklama giderinizin bu kadar tutabileceğini unutmayın. Onun dışında akşama kadar boş boş durmaya gelmediğiniz için, gündüzleri de çeşitli aktiviteler yapacaksınız. Bunların hepsi ayrı gider kalemi. Konaklama hariç en az <strong>700–800 Euro </strong>günlük gideriniz olacak. O da aktivite sayısını az tutarsanız. Peki nedir bu yapılabilecek aktiviteler onları da konuşalım.</p><p>İlk önce konaklayacağınız yeri seçmeniz gerekli.<strong> Tromsö’de</strong> 1,<strong> Finlandiya’da </strong>bir kaç yerde <strong><em>“Cam Kubbeli Iglo”</em></strong> konaklaması yapabilir, olayı daha fantastik hale getirebilirsiniz ancak bu maliyeti yükseltir baştan söyleyeyim. Çünkü hiç bir şey yapmadan yatağa uzanarak ışıkların şovunu izleme olanağına sahip olacaksınız. Ayrıca iglolar, kuzey ışıklarının en iyi ve en net izlenebileceği, izlenebilme olasılığının en yüksek olduğu yere konumlandırılmıştır. Bunun da sıradan bir konaklamaya oranla maliyeti yüksek olacak elbette. <em>“Para var huzur var diyorsanız” </em>bu seçenek en mantıklısı. Benim o kadar param yok diyorsanız; <strong>Tromsö</strong> merkezinde bir otelde kalacak, ışıkları görmek içinde yukarıda bahsettiğim tura katılacaksınız. Ya da bir araba ve bilen bir kişi eşliğinde siz kendiniz gideceksiniz ışıkları izleyebileceğiniz noktalara.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rAPScdLiod-ssfRPXvp--w.jpeg" /></figure><p>Bir diğer yapabileceğiniz aktivite, ren geyiği kızaklarıyla dolaşma turuna katılmak. İki ren geyiği tarafından çekilen kızakta, çeşitli doğal güzellikleri izleyerek dolaşabilir, fantastik bir şekilde eğlenebilirsiniz. Akşam şansınıza ışıklar çıkarsa, aynı anda ışıkları izleme şansına da sahip olursunuz. <strong>Noel Baba </strong>gibi takılırsınız işte mis. Tek fark bu geyikler uçmuyor.</p><p>Geyiklerin çektiği kızakların turu varsa, elbette köpeklerin çektiği kızakların turu da var. Dilerseniz bu tura da katılabilir. Geyik yerine köpeğin çektiği bir kızakta yukarıdaki aktiviteleri gerçekleştirebilirsiniz. Tek sıkıntısı yokuş çıkarken kızağı siz itmek zorunda kalıyorsunuz.</p><p>Kayaklı Koşu adındaki kuzey bölgelerinin ata sporu sayılan kayak aktivitesine katılma şansınız da var. Normal kayak sporları gibi özel bir parkur gerektirmediği için, Tromsö’nün bir çok yerinde bu aktiviteye katılabilirsiniz. Zaten grup halinde, eğitmenler eşliğinde gerçekleştiriliyor. Çok eğlenceli bir aktivite ama poponuzdan ter akıtacak kadar da yorucu aynı zamanda.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2_KL_Q-GS1kPSVgkqL_wXA.jpeg" /></figure><p>Geldiniz, şanslısınız ve ışıkları görebildiniz. Bu anı da fotoğraflamak istiyorsunuz. Amatör çekimler yapacaksanız zaten bir önemi yok, çıkart cep telefonunu çek. Genelde benim yaptığım bu çünkü. Zira profesyonel bir fotoğrafçı değilim, amacım da profesyonel fotoğraflar çekmek değil, anın tadını çıkarırken, kendi çapımda ölümsüzleştirmek. Işıkların en belirgin görüldüğü zamanlar, ayın “<strong><em>ilk dördün</em></strong>” denilen zamanı. Hava karanlık olduğu için ışıklar en belirgin haliyle görülebilir. Dolunay da ise tam tersi hava aydınlık olduğu için, ışıkların belirginliği azalır. Fotoğraf çekmek isteyen arkadaşların bu bilgileri dikkate almalarında fayda olduğunu düşünüyorum.</p><p>Yerel bazı topluluklarda <strong>“Tanrıça Kıvılcımı”</strong> adı da verilen bu muhteşem doğa olayı esnasında, kara saplanmış bir şampanya şişesi, iki kadeh ve bir tektaş eşliğinde, Tanrıçanıza evlenme teklif edebileceğinizi de belirtmiş olayım beyler. Dünyadaki herkesin görmek için çırpındığı bir doğa olayını çıplak gözle izlerken, bu büyüye kendini kaptırmış olan esas kızımızın sizi reddetme olasılığı, saatte 200 kilometre hızla giden aracın size çarptığı andaki yaşama ihtimalinizden daha düşüktür.</p><p>Sonuç itibarıyla uçak biletleri hariç minimum 3–4 bin Euro para ayırabilirseniz,<strong> Kuzey Işıkları’nı</strong> izleme şansına erişebilir, oldukça fantastik ve eğlenceli zaman geçirebilirsiniz. Bir diğer yol ise<strong> Cem Fante Bey’i</strong> ikna ederek derginin 1. yılında yazarlara<strong><em> “Kuzey Işıkları Tatili”</em></strong> hediye etmesini sağlamak. <strong><em>“Bu sizin için en ekonomik yoldur”</em></strong> buyurmuşlardır. Saygı ve sevgilerimle.</p><p><strong>Editörün Notu: </strong><em>Neon aydınlatma candır. Ben bunun aynısını İstanbul’da yaparım.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f73a1fbd9876" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/standart/kuzey-i%C5%9F%C4%B1klar%C4%B1-ve-bir-patronun-dram%C4%B1-f73a1fbd9876">Kuzey Işıkları ve Bir Patronun Dramı</a> was originally published in <a href="https://medium.com/standart">STANDART</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kendisini Ülke Zanneden Köyler, Uydurma Bir Dil ve Grandük Abi]]></title>
            <link>https://medium.com/standart/kendisini-%C3%BClke-zanneden-k%C3%B6yler-uydurma-bir-dil-ve-grand%C3%BCk-abi-72f899a6e6aa?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/72f899a6e6aa</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gaetano Badalamenti]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 22 Oct 2017 09:40:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-10-22T09:47:33.103Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*fFsEbm2TRJV0RL1C2hGENA.jpeg" /></figure><p>Geçen yazıda da belirttiğim gibi <strong>Avrupa’da</strong> irili ufaklı bir çok ülke mevcut. Zaten büyük ülkeler hakkında öyle ya da böyle bir yerlerden bilgi sahibi olduğunuza eminim. O yüzden bu yazıda da “kendisini ülke zanneden köyler” serisiyle devam ederek, <strong>Paris </strong>uçuşumu beklerken size <strong>Lüksemburg </strong>anlatacağım.</p><p>Kendisiyle aynı isme sahip bir de başkenti olan <strong>Lüksemburg’un</strong>, nüfusu <strong>370 bin </strong>civarında. <strong><em>“Benelüx”</em></strong> devletler topluluğunun en küçüğü. Burada <strong>Benelüx </strong>devletler topluluğunun <strong>Belçika, Hollanda ve Lüksemburg’dan </strong>oluştuğunu da belirtmekte fayda var. Resmi adı <strong><em>“Grand Duche de Luxembourg”</em></strong> yani “<strong><em>Büyük Lüksemburg Dukalığı”</em></strong>. Para birimi bir çok<strong> Avrupa Birliği Üyesi </strong>ülkede olduğu gibi <strong><em>“Euro”</em></strong>.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*onYuhKxsoBZyzi-qv3kW6w.jpeg" /></figure><p><strong><em>“Letzeburgesch”</em></strong> ya da <strong><em>“Luxembourgois” </em></strong>denilen, <strong>Almanca ve Fransızca</strong> kelimeleri biraz değiştirip, <strong>Fransız </strong>gramer yapısını katlederek oluşturulmuş bir de dilleri mevcut. Ancak ülke genelinde ağırlıklı olarak <strong>Fransızca </strong>konuşulur.<strong> Almanca ve Flamanca</strong> konuşanlar da mevcut ancak küçük bir kesim. Hayır konuşmayacaksın, niye kendi kendine dil uyduruyorsun? Üstelik başka bir milletin dilini katlederek. Konuş <strong>Fransızcanı</strong>, otur aşağı kardeşim.</p><p><strong>Lüksemburg </strong>bir <strong>Off-Shore</strong> cenneti. Ülkede şaşırtıcı derecede fazla banka var ve bu bankaların müşterilerinin %90&#39;ı diğer ülkelerde yaşayan ve vergi cenneti bu ülkede kara para aklayan para babaları. Her türlü illegal kazanç, <strong>Lüksemburg </strong>bankalarında aklanabilmekte. Aranızda kara parası olan varsa, burada aklayabileceği bilgisini vermiş olayım.</p><p>Ülke <strong><em>“Üniter Parlementer Anayasal Monarşi”</em></strong> ile yönetiliyor. Bir <strong><em>“Grandük” </em></strong>abimiz var. <strong>“Grandük” </strong>ünvanı zaten babadan oğula geçtiği için, ülke devlet başkanı hep aynı aileden geliyor. Bir seçilmiş başbakan var. Ülkenin 4 bölgesinden seçilmiş 15&#39;er kişi olmak üzere 60 kişilik bir de meclisi var. Ancak <strong>Lüksemburg </strong>demokrasisini güzel yapan bir başka unsur var. <strong><em>“Grandük”</em></strong> abimiz sıradan halktan da 21 kişi atar ve bu 21 kişi, diğer 60 meclis üyesinin kararlarını denetler. Ayrıca medeni kanunları da bir çok ülkeye örnek teşkil etmiştir. Örneğin eşcinsel evlilik yasaldır ve şu an mevcut olan başbakan da eşcinsel bir evlilik yapmıştır. Tam bir <strong><em>“Lovewins”</em></strong> ülkesi.</p><p>Oldukça zengin demir madenleri var ve<strong> İsveç </strong>kadar olmasa da kaliteli çelik üretimi yapıyorlar. Yani, ekonomileri sadece kara para aklama işine bağlı değil. Demir ve çelik ihracatı yapıyorlar. 2023&#39;ten sonra bor çıkartmayı da planlıyorlarmış. Yok, pardon o başka ülkeydi, karıştırdım. Kişi başı milli gelir<strong> 111.000 dolar</strong> civarında ve bu bakımdan <strong>Avrupa’nın</strong> ileri gelen ülkelerinden. İşsizlik ödeneği de <strong>2500 Euro</strong> dolaylarında. Sokakta <strong>Ferrari, Porsche </strong>falan zaten sıradan araçlar. Ayrıca çalışan verimliliği bakımından da son bir kaç yıldır en iyi ülke seçilmekte. Bunun sebebi çalışma şartlarının oldukça iyi olması ve çalışan mutluluğunun had safhada olması. <strong>Kamu Spotu: Mutlu çalışan = Verimli çalışan.</strong></p><blockquote>Hazır bunu söylemişken; şu an Türkiye’de Lüleburgaz’dan İstanbul’a haklarını aramak için kilometrelerce yürüyüşe başlayan değerli “cam işçisi” abilerimi, ablalarımı ve kardeşlerimi de selamlamak isterim. Direniyorlar ve kazanacaklar, desteğinizi eksik etmeyin onlardan.</blockquote><p><strong>Unesco Dünya Kültür Mirasları</strong> listesinde yer alan surları ve şehir meydanındaki büyük kilise dışında, tarihi eser meraklıları için bir şey yok ülkede. Onu yeri gelmişken söyleyeyim. Hatta o kadar bir şey yok ki ülkede, bir turist rehberinin, ülkeye gelen turistleri gezdirirken “<em>burası çocuk parkımız”</em>, “<strong><em>Victor Hugo</em></strong><em> karayoluyla </em><strong><em>Lüksemburg’dan</em></strong><em> geçmiştir”</em>, “<strong><em>Brian Malkon</em></strong><em> </em><strong><em>Londra’ya </em></strong><em>taşınana kadar </em><strong><em>Lüksemburg’da </em></strong><em>yaşamıştır”</em> gibi şeyler anlattığına kulak misafiri olmuştum. Lan; <strong>Victor Hugo’nun</strong> karayoluyla oradan geçmesi niye önemli bir olay? Zaten ülke boydan boya 1 saatte bitiyor. Varolan yığınla banka binaları biraz tarihi eser kıvamında yapılmış. İhtiyacınızı onlara bakarak giderebilirsiniz. <strong>Avrupa Adalet Divanı ve Avrupa Yatırım Bankası, Lüksemburg </strong>sınırları içerisinde. <strong>Avrupa Birliği </strong>temelleri de burada atılmıştır. Hatta bir çoğunuzun başına bela olan <strong><em>“Schengen Vizesi” </em></strong>anlaşması da, <strong>Lüksemburg’taki <em>“Schengen”</em></strong><em> </em>ismindeki kasabada imzalanmıştır. Kasabadan 20 metre öteye baksanız<strong> Alman ve Fransız </strong>topraklarını görürsünüz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*I6j_AGDcH8ffSbK23QHRSA.jpeg" /></figure><p>Kesinlikle turistik bir ülke değil. Zaten oldukça pahalı. En dandik otel gecelik 150–200 dolardan başlıyor. Gündüzleri sıradan bir kasaba hareketliliği var. Akşam 6&#39;dan sonra ise ölseniz, cenazenizi kaldıracak 4 kişi bulamazsınız sokakta. Hatta cesedinizi sabah bulurlar ancak. Öyle tenha. Gündüzleri <strong>Almanya, Belçika</strong> gibi ülkelerden <strong>Lüksemburg’a </strong>günü birlik çalışmaya geldiklerinden bir miktar hareketlilik oluyor fakat akşamları bu insanlar tekrar ülkelerine döndüğü için, ülke sokakları hayalet kasaba kıvamında oluyor.</p><p>Yukarıda da belirttiğim gibi akşam 6&#39;dan sonra sigaranız bitse alacak yer bulamazsınız. Sadece akaryakıt istasyonları ve birkaç bar açık oluyor. Bir de 2 adet striptiz kulübü. Striptiz sevenler için dev fırsat. Zira oldukça kaliteli direk dansı yapıldığı kulağıma gelen rivayetler arasında. Ben değil ya, bir arkadaşım gitmiş o anlattı.<em> “Biraz pahalı ama verdiğin paraya değiyor”,</em> dedi. Ben gider miyim öyle yerlere, tabii ki arkadaşımdan duydum. Hem zaten direk dansı artık olimpik spor olarak kabul edildi uzatmayalım bu konuyu. Bilgi verdik bitti. Ayrıca dünyanın en güzel şampanyalarından biri <strong>Lüksemburg şampanyasıdır.</strong> Sağdan soldan denk getirebilirseniz mutlaka deneyin. Sadece şampanya için <strong>Lüksemburg’a</strong> gidilmez çünkü.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*Y0wim4KZEJISBR7jCAuQ_w.jpeg" /></figure><p>Ülkedeki tek festival, senede 4 defa yapılan<em> “satış günleri” </em>ismindeki aktivite. Zaten ülke halkını akşam 6&#39;dan sonra sokakta görebileceğiniz tek aktivite de bu. Tekstilden, aksesuara, alkole, sigaraya, elektronik eşyaya; aklınıza ne geliyorsa, normalde yanına yaklaşamayacağınız şeyleri üç kuruş on paraya alabildiğiniz bir festival. Kadınlar için, 150–200 dolara <strong>Hermes </strong>çanta alınabileceği bilgisini vereyim de sevinsinler. <em>(tabii ki yeni sezon çantalar değil)</em> Bu festivalde insanlar sokakta eğlenir, caddelerin çoğu araç trafiğine kapatılır ve bu festival vesilesiyle dükkanlardaki geçmiş sezon mal stokları eritilir. <strong>Lüksemburg’da</strong> gerçekten insanların yaşadığına, akşam olunca şehri terketmediğine ikna olduğum tek zaman dilimiydi <strong><em>“Satış Günleri Festivali”.</em></strong></p><p>Sonuç itibarıyla aklanacak kara paranız yoksa, yılda 4 günden birini denk getirir ucuza bir şeyler kapatırım gibi bir fikre sahip değilseniz, <strong>Lüksemburg’da</strong> sizi cezbedecek bir şey yok.</p><p>Çocukken isim şehir oynadığımız zamanlarda da, <strong>“L” </strong>harfiyle ülkeye <strong><em>“Lüksemburg” </em></strong>yazınca kabul etmiyordunuz zaten. O yüzden dağılın yazı bitti.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=72f899a6e6aa" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/standart/kendisini-%C3%BClke-zanneden-k%C3%B6yler-uydurma-bir-dil-ve-grand%C3%BCk-abi-72f899a6e6aa">Kendisini Ülke Zanneden Köyler, Uydurma Bir Dil ve Grandük Abi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/standart">STANDART</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sahibinden Kiralık Ülke: Liechtenstein]]></title>
            <link>https://medium.com/standart/sahibinden-kiral%C4%B1k-%C3%BClke-liechtenstein-a15ca96cf492?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a15ca96cf492</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gaetano Badalamenti]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 11 Oct 2017 17:17:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-10-11T17:17:07.224Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*QXFpYVCTeQDsS9rZzndYVA.jpeg" /></figure><blockquote><strong>Avrupa’da</strong> bir çok irili ufaklı ülke var. Hatta yüzölçümüne ve nüfusuna bakınca, bir çoğunun ülke olduğuna bile ikna olamıyorsunuz. Daha çok ilçe kıvamındalar. Bunlardan biri de dünyanın en küçük <strong>6. ülkesi </strong>olan; <strong><em>“Avrupa’nın Bayburt’u”</em> Liechtenstein</strong>. Telaffuz edemeyenler için <strong><em>“Lihtenştayn” </em></strong>şeklinde okunuyor.</blockquote><p><strong>160 kilometrekare,</strong> yani Bayburt’un yaklaşık 1/16 sı büyüklüğünde bir yüzölçümüne sahip olan <strong>Liechtenstein, Avusturya ve İsviçre’nin</strong> arasında kalan bir ülkecik. <strong><em>“Vaduz”</em></strong> isminde bir başkenti var. Yani başkent dedim de, hani ortalama bir Türk köyünden biraz hallice büyüklük olarak. Zaten ülkenin doğu ve batı sınırları arası yaklaşık 3 saatte yürünebiliyor.<strong> Başkent Vaduz’un </strong>bütün sokak aralarına girseniz, yürüyerek <strong>1,5 saatte </strong>bitirirsiniz. Resmi dilleri <strong>Almanca</strong> ve para birimleri <strong>İsviçre Frangı</strong>. Bu da sınırları arasında kaldığı komşularından etkilendiği izlenimi veriyor. Ayrıca <strong>Avrupa’da</strong> komşularının ve kendisinin denize kıyısı olmayan 2 ülkeden biri<strong> Liechtenstein.</strong></p><p>Ülkenin yönetim şekli <strong><em>“Demokratik Parlamenter Monarşi”</em></strong> yani <em>“bir prens abi var” </em>ve kendisi devlet başkanı. 25 kişiden oluşan bir de meclis var. Bu 25 kişiden 1&#39;i başbakan, 4&#39;ü bakan aynı zamanda. Nüfusu yaklaşık<strong> 37.000 </strong>olan ülkenin içinde yaklaşık <strong>1000 kişi kadar Türk nüfus var.</strong></p><blockquote>Evet burada da Türkler var. Şaşırdınız mı? Yahu ülkeyi haritada zor buluyorum ben, sen nasıl buldun da, gelip buraya yerleştin hacı ya.</blockquote><p>Ayrıca ülkenin bir başka özelliği, sınırları dahilinde 15 günden fazla zaman geçirirseniz, <strong><em>“Fahri Liechtenstein Vatandaşı” </em></strong>oluyorsunuz. Yani ülkede oturma ve çalışma iznine hak kazanıyorsunuz. Ülkede katma değer yaratırsanız, örneğin; <em>“bir işletme açmak”</em> gibi, ülkenin kalıcı vatandaşı oluyorsunuz ve tüm vatandaşlık haklarından faydalanabiliyorsunuz. Tam yazının burasında <em>“yaa ben gider 16 gün kalır, kısa yoldan AB vatandaşı olurum”</em> diyenlere büyük şok, <strong>Liechtenstein AB üyesi değil</strong>. <em>“Yaa olsun, yine de gider vatandaşları olurum” </em>diyenlere ikinci şok,<strong> AB </strong>üyesi olmasa bile <strong>Schengen</strong> bölgesinde ve ülkeye yapılacak <strong>Schengen </strong>başvuruları, <strong>İsviçre </strong>makamlarına yapılmak zorunda.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*7s-XLD3HsSq1YHmeX7Pjyw.jpeg" /></figure><p>Ülkede havaalanı olmadığı için ulaşım 2 şekilde sağlanabiliyor.</p><p>Ya benim gibi <strong><em>“Zurich”</em></strong> havaalanına inip karayoluyla ülkeye gideceksiniz ya da <strong>Almanya’nın “</strong><a href="http://tr.whichairline.com/havaalani/Friedrichshafen-FDH"><strong>Friedrichshafen</strong></a><strong>” </strong>havaalanına inip tren yoluyla gideceksiniz.</p><p>Ülkede; başkentin tepesine kurulmuş prens abinin şatosuna uzaktan bakmak dışında pek ilginizi çekebilecek bir yapı yok. Zaten<strong> Alpler </strong>bölgesinde olduğu için, ülke kış turizmiyle ünlü. Yani insanlar buraya dağ taş toprak gezmeye değil, kayak yapmaya geliyor. Ancak oldukça pahalı bir ülke olduğunu da söylemem gerek. Ortalama bir otel fiyatı <em>(lüks değil standart)</em> gecelik <strong>500 TL</strong> civarında. Diğer her şeyde yaklaşık bu oranda pahalı. Yani kayak yapmaya giderim derseniz, iki kez düşünün. <strong>Çizgi Film</strong> kahramanı <strong>Heidi’nin </strong>köyü ülkeye<strong> 25 km</strong> mesafede. İnsanlar turistik olarak, anlamsız derecede fazla rağbet ediyorlar köye.</p><blockquote>Kardeşim Çizgi Film kahramanının köyünün nesini ziyaret ediyorsunuz ya? Hadi yaşamış olur, ondan kalan evi, eşyaları falan müze niyetine gezersin. Hiç varolmamış birinin köyünü ziyaret etmek nedir ya?</blockquote><p>Ülkede de spor deyince akla genelde kayak geliyor. Tüm ülkede varolan <strong>30 ila 50 arasındaki</strong> lisanslı sporcunun yarısından fazlası kayak sporuyla uğraşıyor. Genelde olimpiyatlarda madalya da kazanıyorlar kayak dalında.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*3E2eGZkxGB_XuoQi_vApkg.jpeg" /></figure><p>Ülkede varolan tek futbol kulübü, <strong>Vaduz </strong>ismindeki kulüp.<strong> İsviçre liginde </strong>oynuyorlar. <em>(bahis severler her maçı 2,5 gol üstü biten bu takımı tanıyacaklardır) </em>Zaten bugüne kadar <strong>8 milli maç kazanmışlar.</strong> Bu maçların en önemlisi de, 06.03.2001 tarihinde 2 gol atarak<strong> Litvanya’yı</strong> yendikleri maç. Hatta bu galibiyete o kadar sevinmişler, o kadar önemli bulmuşlar ki; prens abimiz 2 gün ulusal tatil ilan etmiş. Gol başına 1 gün. Hiç fena bir jest değil. En son Vestel, <em>“</em><strong><em>Türk milli takımının </em></strong><em>her golüne 50 TL indirim kampanyası” </em>yapmıştı <strong>Türkiye’de.</strong></p><p>Kullandığınız arabaların motorlarının, elektronik eşyaların ve optiklerin bazı parçaları bu küçük ülkede üretiliyor. Ve bu üretimden yaklaşık olarak yılda 5 milyar dolar civarında bir ithalat geliri sağlıyorlarmış. Ülkede kişi başına düşen yıllık gelir yaklaşık <strong>193.000 dolar.</strong> Dünyada bu alanda lider bir kaç ülkeden biri<strong> Liechtenstein.</strong> Zaten halkına sorduğunuzda <em>“Bizim gücümüz, küçük olmamız”</em> şeklinde bir cevap veriyorlar. Yani ülke <em>“Önemli olan boyu değil, işlevi” </em>sözünün tam karşılığı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*vFUj-mGondvdQ8af3Eetgw.jpeg" /></figure><p><strong>Liechtenstein’da</strong> yaklaşık olarak 300 yerel polis görev yapıyor. Zaten suç oranı da yok denecek kadar az. En son cinayet 15 yıl önce, kazayla işlenmiş. Evlerin ve dükkanların kapıları da asla kilitlenmez. Örneğin gecenin bir yarısı marketten bir şey alman gerekti. Market sahibi olmasa da markete girer, alacağını alır, parayı masaya bırakır çıkarsın. İnsanlar bu açıdan had safhada birbirlerine karşı güven dolular. O nedenle pek polise ihtiyaç duymuyorlar. Zaten ülkenin bir ordusu da yok. En son 1. Dünya Savaşı’nın bitimiyle orduyu lağvetmişler.</p><p>Belediye başkanı <em>(belediye başkanı olduğuna bakmayın, köy muhtarından biraz hallice)</em> bu durumu<em> “Biz birinci dünya savaşına 80 asker göndermişiz. Hiç birine bir şey olmamış. Hatta savaş bittiğinde 81 asker gelmiş. Sonra bu 1 kişi fazlalığın nereden geldiği bayağı bir araştırılmış, bir İtalyan askerinin de yanlışlıkla bizimkilere katılarak buraya geldiği anlaşılmış”</em> şeklinde kahkalarla anlatıyordu. Ülke gibi, espri anlayışları da küçük. Neresi komik lan şimdi bu hikayenin, dingil?</p><p>Bir gün bile olsa, bir ülkenin devlet başkanı olmak ister misiniz? Eğer isterseniz<strong> Liechtenstein</strong> tam size göre. Çünkü ülke günlük <strong>80–100 bin dolar </strong><em>(sezona göre değişiyor)</em> <strong>karşılığında kiralanabiliyor.</strong> Yanlış duymadınız. Ver 80 bin doları günlük, babanın çiftliği gibi kullan ülkeyi. Tek bir şartı var, o da 37 bin <strong>Liechtenstein</strong> vatandaşını ülkeden çıkaramazsınız ve <strong>150 kişiden fazla kişiyi yerleştiremezsiniz. </strong>Ülkeyi kiraladığınız süre boyunca ülkede istediğinizi yapabilirsiniz. Cadde ve sokak isimlerini kendi istediğiniz şekilde değiştirebilir, dilerseniz kiraladığınız süre boyunca görev yapacak bir başbakan ya da belediye başkanı atayabilirsiniz. Hatta kira bedeline +20 bin dolar daha verirseniz, ülkeyi kiraladığınız süre boyunca geçerli, üzerinde dilediğiniz resim olan, dilediğiniz isimde bir para bile bastırabilirsiniz.</p><blockquote>Ben mesela bir gün birine evlenmek teklif edecek olursam, ülkeyi iki günlüğüne kiralayıp, tüm cadde ve sokaklara müstakbel eşimin ismini verip, onun ismine para bastırıp, onu da başbakan atayarak evlenme teklif etmeyi düşünmüştüm.</blockquote><p><strong>Liechtenstein</strong> yukarıda da bahsettiğim gibi oldukça küçük bir ülke, o yüzden ülkede fazla bir aksiyon olmuyor. Aksiyon olmayınca da ülke hakkında anlatılacak çok bir şey olmuyor. Yine de en ince detayına kadar bu kendini ülke zanneden <strong>Avrupa </strong>köyünü anlatmaya çalıştım. Yolunuz <strong>Alpler’e</strong> kayak yapmaya falan düşerse, en azından günü birlik belki uğrarsınız. Yazı bitti dağılabilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a15ca96cf492" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/standart/sahibinden-kiral%C4%B1k-%C3%BClke-liechtenstein-a15ca96cf492">Sahibinden Kiralık Ülke: Liechtenstein</a> was originally published in <a href="https://medium.com/standart">STANDART</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Litvanya, Valerija ve Bir İç Ülke Daha]]></title>
            <link>https://medium.com/standart/litvanya-valerija-ve-bir-i%CC%87%C3%A7-%C3%BClke-daha-1252326fbfd8?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1252326fbfd8</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gaetano Badalamenti]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 05 Oct 2017 17:05:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-10-05T17:05:42.863Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HXcMJBdefg0OR586Ggdi-Q.jpeg" /></figure><p>Yılın neredeyse 8 ayı kar yağan, yağmadığı zamanlarında incecik yağmurundan sizi mahrum bırakmayan, saatlerce sıkılmadan kalesinden manzarasını izleyebileceğiniz, insanların sürekli gülümsediği bir şehir hayal edin. İşte o hayalin gerçek olduğu yeri anlatmak için, bu defa <strong>Napolyon’un <em>“Kuzeyin Kudus’ü” </em></strong>dediği <strong><em>“Vilnius”</em></strong> şehrindeyiz.</p><p>Kurum tarafından aldığım mailde<strong> Vilnius</strong> yazdığını görür görmez, daha önce internetten tanıştığım ve<strong> Vilnius’ta</strong> yaşayan <strong>Valerija’yı</strong> aradım hemen. Önce şaka yaptığımı düşündü, daha sonra ciddi olduğumu anlayınca konaklama vb. konuları kendisinin halledeceğini ve benim rezervasyon yaptırmamı söyledi. <strong>Tallinn (Estonya)</strong> aktarmalı <strong>Vilnius’a </strong>varışım ertesi sabah 9:30 civarındaydı.</p><p>Havaalanından çıkar çıkmaz<strong> Valerija’yı </strong>gördüm ve bakakaldım. Yahu insan güzel olabilir de, seninki bilinçli taksirle adam öldürmeye teşebbüs be kızım. İlk kez bir insanın, fotoğraflarında olduğundan daha güzel olduğunu gördüm. Gerçi güzel kelimesi bile tam olarak karşılamıyor bu durumu. Güzel neyse, ondan da güzel. Güzeli kıskandıracak kadar güzel. Neyse bu konuyu anlatmaya kalbim daha fazla dayanmayacak.</p><p><strong>Litvanya’nın başkenti Vilnius; </strong>ismini içinden geçen <strong><em>“Vilnia”</em></strong> nehrinden alan bir <strong>Baltık</strong> şehri. Eski demir perde ülkesi yani.<strong> 500 bin nüfusu var.</strong> Para birimi Euro. 1 Euro yaklaşık 1 Euro ediyor.<em> (tamam ya kötü espriydi) </em>Şehrin amblemi; sırtında <strong>İsa’yı</strong> bir nehirden karşıya geçiren <strong>Aziz Christopher’dır.</strong> Çok büyük bir şehir olmamakla beraber, oldukça sevimli bir şehir. <strong><em>“Senamiestis”</em></strong> denilen eski şehrin etrafına kurulmuştur. <strong>2009 Dünya Kültür Başkenti </strong>olarak, bu sıfatı <strong>İstanbul’dan</strong> önce almıştır. Hatalı park yapan araçların üzerinden tankla geçen psikopat bir de belediye başkanına sahip. (<em>Bu konuda ciddiyim, dileyen Youtube’da onlarca videosunu bulabilir)</em></p><p><strong><em>“Neris Irmağı” </em></strong>tarafından ikiye ayrılan bu şehrin insanlarına bakınca, onlarla konuşunca müthiş bir pozitif enerji alıyorsunuz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YalJz0dttxiJ5tKKGJ7sBg.jpeg" /></figure><p>Kahvaltı için <strong>TV Kulesi</strong> denilen yerin yakınındaki kafelerden birinde oturduk <strong>Valerija </strong>ile birlikte. Müdahale etmeyeceğimi ama yerel bir şey yemek istediğimi söyledim sadece. Bu arada TV kulesinden bahsedeyim. Oldukça yüksek bir kule. Yaklaşık <strong>350 metre</strong> yüksekliği var.<strong> Sovyetler</strong> döneminde <strong>Litvanya </strong>bölgesinin radyo ve televizyo yayınları merkezi olarak kullanılıyormuş.</p><p><strong><em>“Ceburekai” </em></strong>isimli bir börek ve kahve geldi. Lan bizim çiğ börek işte bu. Ne <strong><em>“Ceburekai”</em></strong> falan deyip insanın kafasını karıştırıyorsunuz. Bunu bir de <strong>Bosna’da </strong>yaşamıştım. Bildiğin <strong>İnegöl Köfte’yi <em>“Cevapcici”</em></strong><em> </em>adıyla adıyla satıp, meşhur<strong> Bosna Köftesi</strong> diyorlardı.</p><p>İçimden bunları geçirirken bir taraftan da <strong>Valerija’yı</strong> dinliyorum daha doğrusu dinlemeye çalışıyorum, zira <em>“utanır insan böyle güzel olunur mu zalımın kızı”</em> modundayım.<em> “Soğuk pancar çorbası, zeppelin adı verilen patates yemeği ve sarımsaklı ekmeğin” </em>diğer geleneksel<strong> Litvanya </strong>mutfağı öğeleri olduğunu anlatıyor bana. Kişisel sorularla sohbet edip, kahvaltımızı bitirdikten sonra şehri dolaşmaya çıkıyoruz. Sokakta binlerce<strong> Valerija </strong>var. Genlerini sevdiğimin şehrinde herkes birbirinden güzel ya. Lakin ilk göz ağrım <strong>Valerija</strong> olduğu için tabii ki başkasına bakmıyorum. <strong>Valerija</strong> kaleye çıkmayı teklif ediyor, şehir manzarası izleyebilmek için. Onaylıyorum ve çıkıyoruz. Ya senin söylediğin bir şeyi onaylamamam mümkün mü iki gözümün çiçeği :)</p><p><strong>Gediminas Kalesi</strong> ismiyle anılan kaleye füniküler yardımıyla çıkılıyor. Çıkış ve iniş toplam <strong>1,5 Euro.</strong> <em>(öğrenciler için 1 Euro)</em><strong>14. yüzyılda Litvanya Dükü </strong>olan <strong>Gediminas </strong>tarafından yaptırılmış ve şehrin sembollerinden olmuş. Şehrin büyüleyici manzarasının en iyi seyredilebildiği yer bu kale. Aynı zamanda şövalye zırhları, orta çağdan kalma toplar vb. görmeniz mümkün kale içerisinde.</p><p><strong>Valerija’ya</strong> bira saatimin geldiğini söylememle, biralarımızı alıp kendimizi <strong>Zaliasis Köprüsü’nde </strong>bulmamız yaklaşık 20 dakika sürdü. Köprünün ortasında nehri izleyerek biralarımızı yudumlarken, gözüme üzerinde isimler yazılı asma kilitler çaptı. Evlenirken aşkları sonsuz olsun diye köprülere, üzerinde isim yazılı bir kilit takıp anahtarı dereye ya da nehre atıyorlarmış. Ne sevimli bir batıl inanç ya. Ayrıca denize kıyısı olmadığından, köprüden bakınca nehir kenarında güneşlenen insanları da görmek mümkün.</p><p>Benim ilgimi çekmese de, sizler için şehirde bir çok tarihi eser, heykel vb. olduğunu söylemek isterim. 20. yüzyıla kadar yahudi etkisinde yaşadığı için, şehrin mimari yapıları da bundan oldukça etkilenmiş. Ancak <strong>Rus </strong>mimarisiyle yapılmış eserler de yoğunlukta. <strong>Zaliasis Köprüsü’nde </strong>eski<strong> Sovyetler’den </strong>kalan heykelleri görmekte mümkün. Üç haç anıtına gidip, hikayesini dinleyebilirsiniz mesela.<strong> Katedral meydanındaki Vilnius Katedrali ve Çan kulesi </strong>de görmeniz gereken yerlerden. Katedral ve kulenin arasında da <strong>“Stebuklas”</strong> yazıyor. Mucize demek. “<strong><em>Mucizeler böyle ansızın gelir” </em></strong>şeklindeki <strong>Ebru Gündeş </strong>şarkısıyla bu konuyu da geçiyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Zg9daEHHfAY0i0TDxUW13Q.jpeg" /></figure><p>Şehrin en enteresan yeri <strong>“Uzupis”tir. </strong>“<a href="https://tr-tr.facebook.com/uzupis/"><strong>Užupio Respublika</strong></a><strong>” </strong>olarak biliniyor <strong>Vilnius’ta. Vilnius’un</strong> içinde, Gayrı resmi olarak kendince bağımsızlığını ilan etmiş 5–6 sokaktan oluşan <strong>“Sanat köyü”</strong> tadında bir bölge. Daha çok <strong>Vilnius’lu </strong>sanatçıların yaşadığı, oldukça sıradışı bir yer. Duvarlarda resimler, grafitiler vb. bulunuyor. Sokaklarında sarhoş olabileceğiniz, sevgiliyle öpüşebileceğiniz (üstelik 109 TL değil ücretsiz) bağıra bağıra şarkılar söyleyebileceğiniz bir yer <strong>Uzupis. Vilnius’lu </strong>gençlerin en çok takıldığı bölge aynı zamanda.</p><p>Nehir kenarında kendilerini vampirlerden koruduklarına inandıkları sarımsak torbaları asılı. İmkan olsa ölene kadar yaşanabilecek bir yer <strong>Uzupis.</strong> Pasaportla giriş yapabiliyorsunuz. Evet şaka yapmıyorum, <strong>Vilnius’un</strong> göbeğindeki bu 4–5 sokaklık bölgenin kendi sınır görevlileri var ve pasaport kontrolü yapıyorlar bu bölgeye girebilmeniz için. Hatta pasaportunuza mühür bile vuruyorlar <a href="https://tr-tr.facebook.com/uzupis/"><strong>Užupio Respublika</strong></a><strong> </strong>yazan. Kendilerine ait 41 maddelik anayasaları var ve bu bölgeye giren herkes, bu anayası kabul etmiş sayılıyor. Dünyanın en harika anayasası aynı zamanda. Maddelerini merak edenler için aşağıda yazacağım, merak etmeyenler bir sonraki paragrafa devam edebilirler :)</p><p>— — — — — —- UZUPİS CUMHURİYETİ ANAYASASI — — — — — —</p><ol><li>herkesin Vilnia nehri’nin yanında yaşamaya hakkı olduğu gibi Vilnia nehri’nin de herkesin yanından akmaya hakkı vardır.<br>2. herkesin sıcak suya, kışın ısınmaya ve başını sokacak bir yere sahip olmaya hakkı vardır.<br>3. herkesin ölmeye hakkı vardır; fakat bu bir zorunluluk değildir.<br>4. herkesin hata yapma hakkı vardır.<br>5. herkesin bireysellik hakkı vardır.<br>6. herkesin sevmeye hakkı vardır.<br>7. herkesin sevilmemeye hakkı vardır; fakat bu zorunlu değildir.<br>8. herkesin bilinen veya ünlü biri olmama hakkı vardır.<br>9. herkes aylaklık yapma hakkına sahiptir.<br>10. herkes bir kediyi sevme ve ona bakma hakkına sahiptir.<br>11. herkesin bir diğerinin ölümüne kadar bir köpeğe bakma hakkı vardır.<br>12. bir köpeğin köpek olmaya hakkı vardır.<br>13. kedi sahibini sevmek zorunda değildir, ancak zor zamanlarda sahibine yardım etmelidir.<br>14. insan bazen görevlerinin farkında olmama hakkına sahiptir.<br>15. herkesin tereddütte olma hakkı vardır; fakat bu o kişinin görevi değildir.<br>16. herkesin mutlu olmaya hakkı vardır.<br>17. herkesin mutsuz olmaya hakkı vardır.<br>18. herkes sessiz kalma hakkına sahiptir.<br>19. herkes bir şeye inanma hakkına sahiptir.<br>20. kimsenin şiddete başvurma hakkı yoktur.<br>21. herkesin kendi acizliğinin ve muhteşemliğinin farkına varma hakkı vardır.<br>22. herkesin sonsuzluğa karşı gelme hakkı vardır.<br>23. herkes anlama hakkına sahiptir.<br>24. herkes hiçbir şey anlamama hakkına sahiptir.<br>25. herkesin birden fazla milliyete tabi olma hakkı vardır.<br>26. herkesin kendi doğum gününü kutlama ya da kutlamama hakkı vardır.<br>27. herkes kendi adını hatırlamalıdır.<br>28. herkes sahip olduklarını paylaşabilir.<br>29. kimse sahip olmadığını paylaşamaz.<br>30. herkesin erkek-kız kardeşi ve anne-babası olmasına hakkı vardır.<br>31. herkes bağımsız olma yetisine sahiptir.<br>32. herkes kendi özgürlüğünden sorumludur.<br>33. herkesin ağlamaya hakkı vardır.<br>34. herkesin yanlış anlaşılmaya hakkı vardır.<br>35. kimsenin başka birisini suçlu göstermeye hakkı yoktur.<br>36. herkesin kendine özel olma hakkı vardır.<br>37. herkes hiçbir hakka sahip olmama hakkına sahiptir.<br>38. herkesin korkusuz olmaya hakkı vardır.<br>39. yenilme.<br>40. kavgaya karşılık verme.<br>41. teslim olma.</li></ol><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><p><strong>Litvanya </strong>bir basketbol ülkesi. Tabii ki <strong>Vilnius’ta </strong>bir basketbol şehri. Her tarafta basketbol oynayan gençleri izleyebilir, basketbol oynamak için düzenlenmiş alanlar görebilir ve hatta hiç tanımadığınız insanlarla basketbol oynayabilirsiniz.<strong> Lietuvos Rytas, Vilnius</strong> şehrinin en büyük basketbol takımı. O nedenle de şehrin neredeyse tamamı <strong>Rytas </strong>taraftarı. Basketbol isimli sporu izlemeyi ben <strong>Vilnius’ta</strong> öğrendim. Daha önce izlerken sıkılıyordum. Bunu neden anlattım, çünkü<strong> Valerija</strong> bana bir<strong> Rytas </strong>forması hediye etti. Bu kadar bilgiyi de bunu söyleyebilmek için yazdım zaten.</p><p>Akşam yemeğinden sonra bir süre dinlenmek için eve geçtik. 3 saatlik uykunun ardından gece hayatına adım atmak için hazırdım. Daha öncede söyledim, <strong>Alkollü mekanlar, Rockçı Teoman ve Quaresma kutsalımdır. Islandijos</strong> caddesindeki <strong>Opium</strong> isimli gece kulübüne gittik. Yanımda <strong>Valerija </strong>olduğu için <em>“One night stand” </em>piyasasını sizler için araştıramadım ama diğer baltık ülkelerini referans alacak olursak, sistem %90 aynı işliyordur. <strong>Litvanya’nın</strong> kendine has filtresiz biraları var. Tadı da harika. <strong>Baltık ülkelerindeki </strong>en iyi yerel bira burada diyebilirim. Gece kulüplerinde de genellikle elektronik müzikler çalınıyor <strong>Litvanyalı </strong>ve yabancı<strong> DJ’ler </strong>tarafından. Ekonomik açından da<strong> Baltık </strong>ülkelerinin en pahalı gece hayatı <strong>Vilnius’ta.</strong></p><p><strong>Valerija </strong>istersem üniversite öğrencilerinin düzenlediği bir house partiye gidebileceğimizi söyledi. Hemen kabul ettim çünkü severim öyle amatör şeyleri. Her şeyin amatörü güzeldir. <em>(bak aklınıza kötü şeyler getirmeyin amatör dedik diye. Yine de getirdiyseniz, evet onun da amatörü güzeldir)</em> Kızlı erkekli yaklaşık 30 genç var house partide. <strong>Litvanya</strong> votkaları içildi, danslar edildi, sohbet faslı derken evin ortasında daire şeklinde oturdu herkes. <strong>Valerija</strong> kolumdan tuttu ve beni de oturttu. Lan satanist ayin falan varsa ben yokum diyeceğim ama gençlerde satanist emaresi de yok. Sonra kızlardan biri iki şişe <strong>Litvanya</strong> votkası ve bir bardak getirdi. Şişelerin birini ortaya koydu. Diğerini açtı bardağa doldurdu, bir şeyler söyledi solundaki erkeğe ve shot içti votkayı. Sonra solundaki de aynı şeyi yaptı. <strong>Valerija’ya </strong>sordum <em>“Gecenin sonu ritüeli bu”</em> dedi. Olay şu; herkes sıra kendisine geldiğine solundaki için güzel bir dilek dileyip, votkayı aynı bardaktan shot içiyor. Aynı bardaktan içmenin sebebi de, eşitliği temsil etmekmiş. Güzel ritüel. Gerçi şehirde her şey güzel.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*d9vsJQOVmgYXK6_EYV2YBA.jpeg" /></figure><p>Sonra eve gidiyoruz, sabah uyanıp kurumun işlerini halletmek üzere çıkmadan önce<strong> Valerija’yla </strong>vedalaşıyorum çünkü benim uçağımın olduğu saatte kendisi de işte olacak. Her şey için teşekkür edip, en kısa sürede yeniden geleceğimi söyleyerek ayrılıyorum evden. Birini, bir şeyi, bir yeri sevince b.kunu çıkarma özelliğim sebebiyle tabii ki defalarca gittim <strong>Kuzey’in Mucizesi Vilnius’a.</strong></p><p>…..aš tave myliu ….ir aš tave.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1252326fbfd8" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/standart/litvanya-valerija-ve-bir-i%CC%87%C3%A7-%C3%BClke-daha-1252326fbfd8">Litvanya, Valerija ve Bir İç Ülke Daha</a> was originally published in <a href="https://medium.com/standart">STANDART</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İsveç Övüyoruz…]]></title>
            <link>https://medium.com/standart/i%CC%87sve%C3%A7-%C3%B6v%C3%BCyoruz-5a0a6d86c37d?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5a0a6d86c37d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gaetano Badalamenti]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 01 Oct 2017 13:22:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-10-01T13:22:23.807Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/899/1*LgmNIGgBaHc1UyaYaQ2vHg.jpeg" /></figure><p>Son 3 yazıda genelde, <strong>Standart Dergi’nin </strong>yazılarımı paylaşırken verdiği dip not olan “ocağınızı söndürür” uyarısını hak eden şeyler yazdım. Bu kez bir değişiklikle yaşadığım yeri; yani <strong>Stockholm’ü</strong> yazacağım.</p><p><strong>Stockholm </strong>yaklaşık 2 milyon nüfuslu <strong>İsveç’in</strong> başkenti. Birbirine <strong>50 ayrı köprüyle bağlı 14 küçük ada</strong> üzerine kurulu. En geniş caddesi<strong> Vasagatan. </strong>Yaz aylarında yaklaşık<strong> 18,</strong> kış aylarında yaklaşık<strong> 6 saat</strong> gündüz oluyor. Kış aylarında öğle <strong>14:30–15:00</strong> civarında hava kararır mesela.</p><p>Toplam <strong>İsveç </strong>nüfusunun <strong>10&#39;da 2&#39;si Stockholm’de</strong> yaşıyor. Bir başka ilginç not vereyim nüfus konusunda; Stockholm’de yaşayan <strong>Türk</strong> nüfusun <strong>%90&#39;ı Konya’nın Kulu</strong> ilçesinden buraya göç etmiş göçmenlerdir. Bir önceki seçimlerde, bir başbakan adayının, <strong>Türk</strong> asıllı seçmenlerin oyunu alabilmek için, bu ilçeyi ziyaret etmişliği de var. Gerçi seçilemedi o ayrı. Seçimleri “cağğğnım <strong>Stefan’cım”</strong> kazanmıştı. Para Birimi <strong>Kron</strong> ve <strong>1 Euro </strong>yaklaşık <strong>9 Kron </strong>ediyor.</p><p>Sendromu meşhurdur. Evet, bildiniz; <strong><em>“Stockholm Sendromu”</em></strong>. Sessiz sakin insanların yaşadığı bir şehrin, dünyaca ünlü bir sendroma ismini vermesi biraz ironik tabii.</p><p>Peki, nedir bu <strong>Stockholm Sendromu</strong> ve nereden çıkmıştır?</p><blockquote>Özetle; Bir insanın kendisini zora sokan, üzen koşulları / o koşulları oluşturan kişileri kabullenmesi, benimsemesi hatta savunması, kendisi mağdur olmasına rağmen, kendisini mağdur edenin safında olması durumudur. “Deveye diken, insana …….” şeklindeki Türk atasözü, konunun anlaşılabilmesi için uygun örnek bence.</blockquote><blockquote><strong>1973</strong> yılında <strong><em>“Kreditbanken” </em></strong>isimli banka, soyguncular tarafından soyulmak istenmiş, fakat kuşatılmışlar ve ellerindeki <strong>4 rehineyle 6 gün boyunca</strong> polise direnmişler.<strong> 6. gün</strong> polis rehine kurtarma operasyonu başlatmış, fakat bu 4 rehine soyguncularla bir olup kurtarılmamak için polise direnmişler. Hatta mahkemede soyguncular aleyhine tanıklık etmeyi reddetmişler ve soyguncuların avukat vb. savunma masraflarını da üstlenmişler.</blockquote><p>Sendrom ilk kez <strong>Psikiyatr Bejerot </strong>tarafından<strong><em> “Stockholm Sendromu”</em></strong> adıyla tanımlanmış ve bu şekilde anılmaya başlanmış. <strong>Muse’un</strong> bu olayı anlatan <strong>“Stockholm Syndrome”</strong> isimli güzel de bir şarkısı vardır ayrıca, bunu da not olarak belirteyim. Hatta bu rehinelerden biri, kurtarıldıktan sonra nişanlısından ayrılmış ve soygunculardan biriyle hapisten çıktıktan sonra evlenmiştir. İçinizden, <em>“ne mal insanlar bunlar yeaa”</em> diye düşünenler varsa, içinde bulunduğunuzda fark edilen bir şey olmadığı için, ben o kadar büyük konuşmayın derim.</p><p><strong>Stockholm </strong>şehrinde bir diğer meşhur şey <strong>metrolardır.</strong></p><p>Evet, bildiğiniz ulaşım aracı olan metrolar. İçerisinde heykelden, boyamaya, hatta grafitilere kadar yaklaşık 120–130 sanatçının eserleri sergileniyor. Ayrıca merdivenlerinden başlayan ışıklandırma sistemi, görsel açıdan şahane. Uzunluğu bakımından da, <strong>Avrupa’nın</strong> en uzun raylı sistemlerinden biridir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1023/1*M66tE-lwPKY1mUsvCCTHXQ.jpeg" /></figure><p><strong>Stockholm’de</strong> yıl içerisinde bir çok festival düzenlenir ama bunlardan dünyaca ünlü olanı <strong><em>“Stockholm Pride” </em></strong>isimli eşcinsel festivalidir. Her yıl <strong>Mayıs</strong> ayında düzenlenir. Dünyanın bir çok yerinden eşcinseller gelir ve kilometrelerce konvoy oluşturulur.<strong> İsveç </strong>polis teşkilatındaki eşcinsel polis grupları, eşcinsel ebeveynler gibi <strong>Türkiye</strong> sınırlarında pek makbul karşılanmayan görüntüler izleyebilirsiniz. Normal halkta eşcinsellere destek amaçlı çocuklarını alıp konvoya katılım gösterir. Hatta <strong><em>“Temsili Eşcinseller Meclisi”, “Temsili Eşcinseller Futbol Takımı”</em></strong> gibi grupların geçit törenleri yapılır.</p><p><strong>İsveç </strong>halkının<strong> %80&#39;i </strong>mutlaka bir spor dalıyla amatör ya da profesyonel olarak ilgilenir. İsveç, dünyada kişi başına düşen tekne sayısı en fazla olan ülkelerden biri. Her yer su ile doluyken, bu çok şaşırtıcı bir bilgi değil tabii ki ama olsun. Tekne kiralayarak kanal turu atabilirsiniz ya da normal tur tekneleriyle tüm adaları dolaşabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/899/1*F4FjEEYO83zgkJdDjmMsdw.jpeg" /></figure><p>Kişisel deneyimlerime göre <strong>Stockholm’e</strong> gelen <strong>Türk </strong>turistler genelde pahalılıktan şikayet ediyor. Ancak gelir gider dengesine bakıldığında bu şekilde bir durum yok. Basit bir önekle anlatayım. <strong>1400 TL </strong>asgari ücret maaş alan bir <strong>Türk</strong>, orta sınıf bir mekanda <strong>15 TL </strong>bira parası veriyor. <strong>İsveç’te</strong> <strong><em>“Asgari Ücret” </em></strong>kavramı tam olarak yok ama şu şekilde bir hesaplama yapabiliriz:</p><p><strong>2017 </strong>rakamlarına göre ortalama bir İsveç’linin yıllık geliri<strong> 31,500 Euro </strong>civarında. Bu da yaklaşık aylık<strong> 2.600 Euro</strong> yapıyor. Hadi güzel hatırınız için <strong>600 Euro’luk</strong> kısmı da atıyorum. <strong>2.000 Euro</strong> ve ortalama bir mekanda biraya ödenen fiyat<strong> 7 Euro</strong>. Yani senin aldığın asgari ücretle <strong>100 bira</strong> bile içemezken, en düşük ücreti alan bir <strong>İsveç’li </strong>Yaklaşık <strong>285 bira </strong>içebiliyor. Buradan İsveç’in aslında pahalı olmadığını, <strong>Türk </strong>turistlere pahalı geldiğini söyleyebiliriz. Hesaplama birimi olarak birayı kullanmam, kendi alkolikliğimden. Siz isterseniz ekmek, makarna gibi gıda maddelerini de birim olarak alabilirsiniz :)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/899/1*xRCxUPhmxXY9ka51xgZgeg.jpeg" /></figure><p>Özellikle<strong> Gamlastan</strong> bölgesinde bir çok tarihi yapı ve bölge gezilebilir. Daha önceki yazılarımda da belirttiğim gibi bu tip durumlar benim ilgimi çekmiyor, ama ilgililer için bu konuda çok zengin bir yer olduğunu söyleyebilirim <strong>Stockholm’ün</strong>.<strong> Unesco Dünya Kültür Mirasları </strong>listesindeki <strong><em>“Skogskyrkogården Mezarlığı” </em></strong>ve <strong><em>“Storkyrkan Katedrali”</em> </strong>bunlardan ikisi. Ayrıca<strong> Kaknästornet’e</strong> çıkıp <strong>45 Kron</strong> karşılığında<strong> İsveç’i </strong>tepeden gözlemleyebilirsiniz. <strong>Vasa Müzesi’ne </strong>gidip, <strong>Vasa gemisinin enkazını </strong>ve bu geminin önemi hakkında bilgiler öğrenebilirsiniz.</p><p><strong>Nobel</strong> ödülleri <strong>Stockholm’de </strong>verildiğinden, dilerseniz <strong>Nobel </strong>müzesine de uğrayabilirsiniz. Ya da <strong>Stockholm Belediye Sarayı’na</strong> giderek, meşhur<strong><em> “Mavi Oda”</em></strong> yı görebilirsiniz. Gerçi oda mavi değil kırmızı ama olsun. Ulaşım ve bu müzeleri gezebilmek için<em> </em><strong><em>“Stockholm Card” </em></strong>almanız gerektiğini de hatırlatayım.</p><p>Yemek konusunda mutlaka deniz ürünlerini deneyin. Her tarafından su fışkıran bir şehirde Konyalı Lokantası’na gidip, mercimek çorbası içmek gibi fantaziniz yoksa tabii. Onun dışında sizin <strong><em>“IKEA köftesi” </em></strong>olarak bildiğiniz <strong>İsveç köftesini</strong> de yerinde deneyebilirsiniz. Kahvaltı da mutlaka<strong> İsveç reçeli </strong>deneyin. İçecek olarak da<strong> İsveç kahvesi </strong>ve geleneksel bir <strong>İskandinav içkisi </strong>olan<strong><em> “Has Schapps”</em></strong> meşhurdur.</p><p><strong>İsveç’te</strong> yasal çalışma süresi günlük<strong> 6 saat.</strong> Aynı zamanda kadınlara<strong> 2 yıl, </strong>erkeklere<strong> 3 ay </strong>doğum izni veriliyor. <strong>Ben bunu ilk öğrendiğimde bitki çaylarıyla hamile kalmaya çalışmıştım mesela.</strong></p><p><strong>Stockholm</strong> gece hayatı oldukça hareketli. Bu konunun uzmanı olarak bunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Bütün <strong>İskandinav kızları</strong> gibi<strong> İsveç kızları </strong>da oldukça güzel. Gece kulüplerinin girişlerinde,<em> “face ve clothes”</em> kontrol yapılır. Yani güvenlik tipinizi ya da kıyafetinizi beğenmezse almaz. Giriş ücretleri<strong> 10–20</strong> Euro arasında değişir. Bir gece için <strong>250 –300 TL</strong> harcayabilecek durumda değilseniz zaten gece kulüplerine gitmeyin. Normal birahanelerde biranızı için, etrafı seyredin. <strong><em>“</em></strong><a href="http://www.tradgarden.com/"><strong><em>Trädgården</em></strong></a><strong><em>”</em></strong> ve<strong><em> “Hard Rock Cafe”</em></strong> benim favori mekanlarım. Bir çok yer eğlencelidir ama bu mekanlarda eğlence <strong>Nirvana’ya</strong> ulaşır. Ayrıca <em>“one night stand”</em> yani <em>“tek gecelik ilişki”</em> <strong>İsveç</strong> gece kulüplerinde oldukça sıradan bir durumdur. Herhangi bir kız ya da erkek sizi beğenmişse, gelip sizinle direk konuşur. Yok öyle <em>“kesişmek”</em> falan. Ya da tam tersi siz birini beğenmişseniz, rahatça gidip konuşabilirsiniz. Ters bir tepki alırım korkusuna kapılmayın. One night stand olayında tek kural, dişi birey asla erkek bireyin kaldığı yere ya da evine gitmez. Bunu teklif ederseniz, red cevabı alırsınız. Dişi bireyin evine gitmek, yazılı olmayan kuraldır. Bak o kadar girmeyeyim şu işlere, milleti yoldan çıkartmayayım dedim ama dayanamadım yazdım yine:)</p><p>Elbette<strong> Stockholm</strong> bünyesinde de <strong>Casinolar </strong>var ama okuyanları daha fazla kumara merak saldırmamak için bunlardan bahsetmeyeceğim. Genel olarak <strong>Kasım-Nisan</strong> aylarının yoğun kar yağışı olur. Bu nedenle bu tarihler arasında<strong> Stockholm </strong>seyahati yapmak isterseniz, gerekli tedbirleri almanızı öneririm. Zira üşütüp hasta olmanızı istemem. Yaşadığım şehir diye demiyorum ama <strong>Stockholm</strong> <em>“kusursuzluğun başkentidir”</em> ve bu kusursuzluğu deneyimlemenizi tavsiye ederim diyerek bu yazıyı da sonlandırıyorum. Hayırlı forumlar :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5a0a6d86c37d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/standart/i%CC%87sve%C3%A7-%C3%B6v%C3%BCyoruz-5a0a6d86c37d">İsveç Övüyoruz…</a> was originally published in <a href="https://medium.com/standart">STANDART</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Laz Vegas]]></title>
            <link>https://medium.com/standart/laz-vegas-e2adada0768f?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e2adada0768f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gaetano Badalamenti]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 28 Sep 2017 17:53:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-28T17:53:13.791Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OsxEjPx5WBOdQqy_HY-1lw.jpeg" /></figure><blockquote>Hepinizin bildiği gibi, özellikle <strong>Türk </strong>erkeklerinin favori ülkeleri ve şehirleri vardır. <strong>Kiev, Phuket, Batum</strong> vb. gibi. Bu yazıda da Türk erkekleri için dev hizmet parolasıyla <strong>Batum </strong>şehrini anlatmayı uygun gördüm.</blockquote><p>Ben de isterdim yanıma bir kameraman alıp, köy köy gezip, tanıtım ayağına milletin rızkını yiyeyim ama sayın <strong>Cem Fante Bey</strong> tarafından verilen aylık <strong>5000 dolar</strong> ancak şehir merkezlerine yetiyor. Kameramandan bahsetmiyorum bile. <em>(Editörün notu: Şakası bile hoş değil.)</em></p><p><strong>Batum, Gürcistan’ın</strong> özerk <strong>Acara</strong> bölgesinin başkenti. 300 bin sabit nüfusu var. Neden sabit diyorum, çünkü denizleri kirletmek için gelen <strong>Arap</strong> turist ve doğal güzellikleri (!) gezmek isteyen <strong>Türk </strong>turistleriyle, hareketli nüfus gün içerisinde bunun 3 katına kadar çıkabiliyor. Para birimi <strong>GEL</strong>. <strong>Lari</strong> şeklindeki okunuyor ve 1 TL yaklaşık 0,67<strong> GEL</strong> ediyor.</p><p>Şimdi konu <strong>Batum</strong> iken size <em>“ya denizi çok güzel, yemekleri harika” </em>falan anlatacak değilim.</p><p>Anlatsam da zaten kimse<strong> Batum</strong> deyince bunları okumak istemeyecek. Ben size<strong> Batum’da</strong> nasıl kazıklanmayacağınızı anlatacağım. Zira internette bol bol “<em>ya </em><strong><em>Batum’a</em></strong><em> gittik 3 biraya 1.500 TL hesap ödedik”</em> benzeri yakınmalar okuyabilirsiniz. Bu daha ucuz kurtulanı tabii.</p><p><strong>Batum’a</strong> nasıl gidilir falan bunlar zaten standart bir <strong>Türk</strong> erkeğinin, evinin yolundan daha iyi bildiği şeyler, o yüzden bu kısma girmeyeceğim.</p><p>Tamam; güzel yapılar falan da var, fakat <strong>Batum</strong> deyince bunların pek ilgi çekmediğini yukarıda da söylemiştim. <strong>Batum </strong>denilince akla 3 şey gelir ağırlıklı olarak; kumar, alkol ve seks turizmi.</p><p>Benim için <strong>Batum </strong>deyince akla<em> “kumar” </em>gelir.<em> (sizin aklınıza gelen kısma da değineceğim sakin olun)</em> Ancak kumar sektöründe; <em>“ben kazıklanmayacağım” </em>demek mümkün değil. Öncelikle burada bir anlaşalım. Ama mesela <strong>Sheraton’da</strong> kumar oynamaya kalkmazsanız, daha az kazıklanmanız mümkün. Buna benzer örneklerle kumar konusuna değinmek daha mantıklı.</p><p><strong>Batum</strong>; 5 sene sonra <strong>Kıbrıs’ı </strong>geçecek denilen bir kumar cenneti.</p><p>Onlarca irili ufaklı casino ve hala inşaatı devam eden casinolar var. Öncelikle kumar oynayacaksanız <strong>Radison Blu, Leogrand</strong> gibi casinoları tercih etmelisiniz. <strong>Sheraton’a </strong>neden gitmemelisiniz? Çünkü daha kapıdan girmek 100 dolar. Minimum bahis oranları da yüksek. Yani her şey para harcamanıza, daha doğrusu kaybetmenize odaklı ayarlanmış. Ben; <strong>Sheraton’a</strong> gittiğimde sadece 45 dakikada 3.000 dolar kaybetmiştim mesela.</p><p>Bir diğer husus, makinalar dışında canlı gerçekleşen oyunlara girmemeniz. Mesela rulet oynayacaksanız, makinada oynayın. Makina oyunlarında, makinalar saatlik periyotlarda, 1 saatlik kazancın en az <strong>%50&#39;sini</strong> ikramiye olarak vermek zorundadır. <em>(Bu oran oynadığınız ülke ve o ülkenin kanunlarına göre değişiklik gösterebilir) </em>Bu ikramiye size denk gelebilir ya da gelmez o garanti edilemez ama şansınız <strong>%50. </strong>Canlı bahiste böyle bir zorunluluk yok ve canlı bahiste bir şey kazanma ihtimaliniz <strong>%10</strong> bile değil.</p><p>Asla ve asla oradan bir şey kazanma hırsıyla <strong>Casinolar’a</strong> gitmeyin. Sadece eğlenmek için gidin. Oynayın, yiyin, için ve kendinize belirlediğiniz limit bitince de oradan ayrılın. Kazanıp kaybetmemeyi değil, kendinize belirlediğiniz harcama limitini ve yine kendinize belirlediğiniz eğlenme süresini baz alın. Bu iki limitten biri dolduğunda mutlaka oradan ayrılın. Aksi durumda kendiniz için hiç iyi olmayacak sorunlarla karşılaşabilirsiniz.</p><p>Oyuna yapılan minimum bahis miktarı neyse, o miktardan bahis yapın. Unutmayın sadece eğlenmek için oradasınız. Bu minimum bahis olayı kendinize belirlediğiniz süre içinde minimum kayıpla oradan ayrılmanızı sağlayacaktır. Gaza gelip, çok yatırıp, çok kazanma hırsına girerseniz; kazanacağınız tek şey <em>“ben ne yaptım ya”</em> pişmanlığı olacaktır.</p><p>Bu kurallara uyarsanız kumar konusunda daha az kazıklanmanız mümkün. Yukarıda da belirttim, kumar konusunda hiç kazıklanmamak mümkün değil. Bak ben böyle tatlı tatlı anlattım diye kumarbaz olursanız, vebali benim değil baştan söyleyeyim. <em>(Kamu spotu: Kumar zararlı bir şeydir. Oynamayın arkadaşlar.)</em></p><p>Alkol konusunda oldukça ucuz bir yer <strong>Batum</strong>. Hele ki <strong>Türkiye</strong> gibi alkol fiyatının %60&#39;ı vergi olan, <em>“devletin sizinle beraber içip, hesap ödemeden kalktığı ülkelere” </em>göre çok çok ucuz. <em>(Kamu spotu: Alkol zararlı bir şeydir. İçmeyin arkadaşlar.)</em></p><p><em>“Ee madem ucuz bu adamlar nasıl 3 bira içip 1500 TL hesap ödüyorlar” </em>diyen olacaktır mutlaka. Şöyle ödüyorlar. Bu arkadaşlar <strong>Batum’a </strong>gitme öncelikleri olan fuhuş sektörü sebebiyle bu hesabı ödüyorlar. Nasıl mı?</p><p>Öncelikle daha kaliteli eskortların, daha kaliteli görünen <em>(bak görünen diyorum, çünkü sadece görüntü öyle)</em> mekanlarda olacağı yanılgısıyla, bu dışarıdan kaliteli görünen mekanlara gidiyorlar.</p><p><strong>Batum’daki</strong> mekanların en az %70&#39;i sadece <strong>Türk</strong> turistleri kazıklamak için açılmış mekanlar ve zaten sahipleri de<strong> Türk</strong>. Malum erkeklerimizin <strong>Rus</strong> ve <strong>Ukrayna’lı </strong>kadınlara zaafı var. Mekanlara bu ırklardan, oldukça genç eskortlar yerleştiriyorlar. Zaten bu arkadaşları görünce gözleri yuvalarından fırlayan avımız, iki bira içer, bir eskortla anlaşır giderim diye düşünüyor. O iki bira, hadi bir de masaya çağırdığın eskort arkadaşa bir bira, oldu sana 3 bira. Hesap geliyor 1500. Zaten girişte bira fiyatını da sormuyorsun. Eee bir başka <strong>Türk </strong>erkeği özelliği olarak, yanındaki kıza rezil olmakta istemiyorsun, hesabı ödeyip paşa paşa çıkıyorsun. İtiraz etsen de bir şey değişmez gerçi. Tam bir “<strong>Ankara pavyonu”</strong> mantığı var.</p><p>Peki bu tuzağa düşmemeyi nasıl becereceksin?</p><p>Daha önce gitmiş ve bu şehri bilen biriyle birlikte gideceksin. İnternette okuduklarının yarısı yalan-dolan, hikaye çünkü. Böyle biri yoksa, günlüğü 100 dolar olan (Bu fiyata sana verilecek 1+1 ev dahil) bir rehberle anlaşacaksın. Rehber seni ilgi alanına göre aracıyla gezdirecek. Bu rehberler zaten gidilecek mekanların çoğuyla anlaşmalı oluyorlar ve kazık yeme ihtimalin sıfıra iniyor. 3 biraya olması gerektiği gibi 20 TL verip çıkıyorsun.</p><p>Bir diğer hususu hazır yeri gelmişken söyleyeyim. Eğer <strong>Batum</strong> ziyaretini birden fazla kişi ile yapacaksanız, mutlaka ev tutun.<strong> Batum</strong> merkezde gayet konforlu 2+1 evlerin günlük kiraları 60 dolar civarında. Ortalama bir otel fiyatı zaten kişi başı 60 dolar olacağı için, herkese ayrı ayrı 60 dolar vermek yerine, sadece 60 dolar vererek konaklama sorununu çözmüş ve buradan da ekonomik olarak kar etmiş olacaksınız.</p><p>Gelelim en merak ettiğiniz konuya. Öncelikle <strong>Batum’da </strong>eskortların hepsi bireysel çalışır. Hiç birinin bir mekanla ya da kişiyle bağlantısı yoktur. Zaten Batum ekonomisini ayakta tutan şey eskortlar ve kumarhanelerdir. Bu yüzden herhangi bir eskortla tartışmayın. Tartışırsanız ve olaya polis karışırsa, hiç şansınız yok. Kural eskort her zaman haklıdır şeklinde işliyor çünkü. Eskortlar mekanlarda belli bir bölgeye oturtulur. İçeriye giren müşteri de beğendiğini masasına çağırır. Mekanın bu işten çıkarı da, müşterinin orada yemesi ve içmesi oluyor. Ha eskort ücretlerini sorarsanız, onu bilmiyorum. Zira yukarıda da söyledim,<strong> Batum</strong> demek benim için casino demektir. Zaten kazıklanma ihtimalinizin olduğu tek yer mekanlar, onları da yukarıda anlattım. Eskort konusunda kazıklanma ihtimaliniz yok. Baştan ne kadara anlaşmışsanız, fiyat o kadardır. <em>(Kamu spotu: Fuhuş zararlı bir şeydir. …neyse)</em></p><p><strong>Batum’da</strong> bana en komik gelen şey, malum sebeplerden buraya gelmiş 60&#39;lı yaşlarındaki Karadenizli çiftçi dayıların, 20&#39;li yaşlardaki kızlarla olan münasebetleri. Tamam; sonuçta kızlar eskort, müşterinin yaşını umursamıyor da olabilirler ama kıza ev tutup, <em>“çalışma ben sana bakarım”</em> demek ne çiftçi dayı ya.</p><p><strong>Batum’un</strong> bitki örtüsü, eskort kızların ev kiralarını + masraflarını karşılayan Karadeniz’li dayılar. Hafta bir kez masraflarını karşıladığı kızı ziyaret eden ve kendisi gidince kızın çalışmadığı zanneden dayılar, <strong>Batum</strong> eskortları tarafından çok seviliyorlar zira. Hepsinin neredeyse böyle bir dayıyla münasebeti var. Dayı fındığı, danayı, tarlayı satıyor ve parayı eskorta yatırıyor. Eskort için muazzam kapı.</p><p><strong>Batum’da </strong>et fiyatları da oldukça ucuz. Bildiğimiz et yani, dana eti. Bir üst paragrafta eskorttan bahsedip, burada et deyince bir garip oldu, o yüzden açıklama ihtiyacı hissettim. Porsiyon şeklinde değil, kilo olarak sipariş ediyorsunuz. Örneğin 250 gr. köfte ya da 300 gr. ciğer gibi. Ve bence <strong>Batum </strong>içerisinde en lezzetli et, <strong>Batum </strong>merkeze 10 km uzaklıkta bulunan <strong>Gonio </strong>kasabasındaki <strong>Ayder Restaurant’ta</strong> yapılıyor. Kendilerinin hayvan çiftlikleri var ve <strong>Gürcistan</strong> et ihtiyacının yarısına yakınını bu restauranta ait hayvan çiftliği karşılıyor. Sahibi de<strong> Zonguldaklı</strong> bir abi. Oldukça da kibarlar. Eğer yemek konusunu dert ediyorsanız, denemenizi tavsiye ederim.</p><p><strong>Batum’da </strong>neresi gezilir vb. gibi konuları yazmayacağım çünkü yazının başında da söylediğim gibi, konu <strong>Batum</strong> olunca ilgi çekecek şeyler değil bunlar. <strong>Cem Fante Bey</strong> ücretlerimize zam yaparsa, size bir kameraman eşliğinde de bu güzide <strong>Gürcistan</strong> şehrini gezdirmek isterim size.</p><p>Lakin şimdilik sadece yazıyorum. Hatta<strong> Gürcistan </strong>konusunda artık yazmıyorum da, buraya kadar. Bundan sonraki yazımızın konusu <strong>Sivas</strong>. Sonra <strong>Bayburt</strong> falan diye devam edeceğim. Bu ücrete bu kadar<strong> Cem Bey :)</strong></p><p><em>Editörün notu: Allah canımı alsın şaka yapıyor, sevgili yazar arkadaşlar.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e2adada0768f" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/standart/laz-vegas-e2adada0768f">Laz Vegas</a> was originally published in <a href="https://medium.com/standart">STANDART</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Benden Bir 700 Euro Daha Çalmanız Mümkün Mü?]]></title>
            <link>https://medium.com/standart/benden-bir-700-euro-daha-%C3%A7alman%C4%B1z-m%C3%BCmk%C3%BCn-m%C3%BC-ba174a858f66?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ba174a858f66</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gaetano Badalamenti]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 23 Sep 2017 09:43:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-26T14:52:44.249Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Hepiniz gibi; daha önce gitmediğim bir ülkeye gideceğim zaman, seyahat bloglarından, o ülke hakkında ön bilgiler edinmeye çalışırım. Ancak bu ön bilgi edinmelerin her zaman işe yaramadığını, 2 sene önce 3 aylık geçici <strong>Makedonya </strong>görevi çıktığında tecrübe etmiş oldum. Evet; anlaşılacağı üzere, bu sefer ki konumuz <strong>Makedonya.</strong></blockquote><p>3 milyon nüfuslu, halkının hatırı sayılır kısmı<strong> Arnavut </strong>olan bir ülke <strong>Makedonya.</strong> Başkentinin<strong> Üsküp </strong>olduğunu sağır sultan biliyordur zaten. Para birimi <strong>Makedon Denarı</strong> ve <strong>1 Euro </strong>yaklaşık <strong>62 Makedon Denarı</strong> ediyor. Uluslararası kaynaklarda ismi <strong>F.Y.R.O.M.</strong> olarak geçiyor.</p><p>Ne demek F.Y.R.O.M. diyecekler için <em>“Former Yugoslavian Republic of Macedonia”</em> isminin kısaltması olduğunu belirteyim. Yalnız bir <strong>Makedon</strong> vatandaşına<em> “burası F.Y.R.O.M.”</em> derseniz, en iyi ihtimalle sağlam bir azar işitirsiniz, çünkü bu konuda oldukça hassaslar.</p><p><strong>“Makedonya”</strong> ismini kullanamamalarının sebebi, <strong>Yunanistan’ın Makedonya</strong> sınırında<strong> “Makedonya”</strong> isminde bir bölgesi olması. Bu sebeple <strong>Yunanistan’ın </strong>uluslararası alandaki baskıları sebebiyle bu isimle anılmıyor ve <em>“Makedonya ismi tanınırsa, bizim toprağımızda hak iddia ederler” </em>şeklindeki saçma savunması işe yaramış görünüyor.</p><p><strong>Büyük İskender</strong> milli kahramanları fakat yine<strong> Yunanistan’la</strong> bu konuda da anlaşamadıkları için, havaalanı hariç hiç bir yerde <strong>“Büyük İskender” </strong>ismi göremezsiniz. Mesela <strong>Üsküp Meydanı’nda</strong> devasa bir <strong>Büyük İskender </strong>heykeli var. Fakat bu anlaşmazlık sebebiyle, <strong>Büyük Savaşçı</strong> heykeli olarak adlandırılmış. Gerçi üsküpte metrekareye düşen heykel sayısı, metrekareye düşen insan sayısıyla ölümüne kapışır o ayrı konu. <em>Ben Devlet Başkanı’nın heykel fetişizmi olduğunu düşünüyorum.</em></p><p>Her iki günde bir hükümet karşıtı eylemler olur <strong>Üsküp’te.</strong> Eylem deyince tabii ki kavgalı, gürültülü, biber gazlı falan şeyler aklınıza geliyor, lakin durum öyle değil. Yürüyüş yaparak vuvuzela çalıyorlar. Evet yanlış duymadınız, hayatımıza <strong>Güney Afrika’nın </strong>ev sahipliği yaptığı <strong>2010 Dünya Kupası’nda</strong> giren o iğrenç sesli çalgı aleti. Gerçi bir ara kendilerini aşıp, heykelleri kırmızı renklere boyamak gibi anarşist hareketleri de oldu ama en taşkın hali de buydu eylemlerin. Gezi olayları görmüş insanlarız; <em>“Yer miyiz lan biz bu vuvuzela-sprey boya eylemini.”</em> Bizim gibi hayatının bir döneminde biber gazı müptelası olmuş çocuklar için, lunapark kalır bunların eylemleri.</p><p><strong>Vardar Nehri </strong>ve <strong>Mimar Sinan </strong>tarafından yapılan <strong>Taş Köprü </strong>şehri ikiye bölüyor. <strong>Eski ve Yeni Çarşı</strong> diyorlar kendi aralarında. <strong>Eski Çarşı</strong>; <strong>Arnavut</strong> ve <strong>Türk</strong> esnafların dükkanlarının bulunduğu taraf. <strong>Taş Köprü’den Eski Çarşı</strong> tarafına geçtiğinizde zaten esnafların iyi derece <strong>Türkçe </strong>bildiğini görürsünüz. Ayrıca bol bol da <strong>50–70 yaş </strong>arası <strong>Türk</strong> teyzeler ve amcalar görürsünüz. <strong>Türkler’den</strong> vize istemediği için, hayatının sonbaharında başka ülke görmek isteyenlerin uğrak noktası <strong>Üsküp.</strong> Yolda <em>“Naciye’nin gelini şunu yapmış, Neriman’ın kızı kocaya kaçmış”</em> gibi diyaloglara şahit olabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/780/1*mw5f88UBXu-K9Gpls-BqPg.jpeg" /></figure><p><strong>Eski Çarşı</strong> kısmında söylemek istediğim çok önemli bir husus daha var. <strong>Seyahat Blogerları’nın</strong> önerisinin aksine asla <strong>“Köfteci Destan”</strong> isimli lokantaya gitmeyin. Tur operatörleri herkesi oraya götürdüğü için haksız bir marka yaratmış. Ne köftelerinin, ne hizmetin diğer yerlerden bir artısı yok. Ayrıca fiyat olarak neredeyse 2 kat daha fazla. İki dükkan yan tarafta porsiyona daha fazla köfte girecek şekilde, aynı lezzetteki köfteyi yiyebilir ve neredeyse yarı fiyat ödersiniz. <strong>Yeni Çarşı’daki</strong> şubesinin sinek avlamasından da zaten bu overrated durumu farkedebilirsiniz çünkü tur operatörleri genelde insanlara<strong> Eski Çarşıyı </strong>gezdirirler. Ben tur operatörleri ve<strong> Destan </strong>arasında ciddi bir ekonomik bağ olduğunu düşünüyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KDgyWey_ffDt-27PDT9qvg.jpeg" /></figure><p><strong>Yeni Çarşı</strong> daha modern bir yer. Daha çok <strong>Barok </strong>yapılar yükseliyor ve bir çoğu hala inşaat halinde. <strong>Türkçe</strong> bilen bulma ihtimaliniz yok denecek kadar az. Yolda hoşunuza gitmeyen şeylere, rahatça küfredebilirsiniz diye verdim bu ayrıntıyı :)</p><p><strong>Vardar Nehri’nin</strong> kıyısındaki cafe/barlarda alkollü içecekler dahil her şeyi içebilir, yemek yiyebilirsiniz. Peynirli patates kızartmasını efsane yapıyorlar bu bölgede. <strong>“Etno Cafe Bar”</strong> isimli mekanda <strong>Anastasia’ya </strong>selamımı söyleyin, benden bira için. Ya da aynı sıranın sonundaki <strong>“Irish Pub”a </strong>gidin, <strong>Valeria’ya</strong> selamımı söyleyin, biranızı için :) Dileyen şehre 40 km uzaktaki<strong> Matka Kanyonu’na</strong> da gidebilir. Bildiğiniz kanyon gerçi bir numarası yok.</p><p><strong>Ohrid, Makedonya</strong> deyince akla gelen diğer önemli şehir. Gölü sayesinde oldukça meşhurdur ve dünya kültür mirasları listesindedir. Görsel açıdan da harika sayılır. Her yıl dünyadan yüzbinlerce turist, bu gölü görmek için geliyor. Daha önceki yazıda da belirttiğim gibi; dağ taş toprak, tarihi eser falan gezmek ilgi alanıma girmiyor ve göl deniz vb. gibi yerlerin bende bira içme isteği uyandırması dışında, pek bir etkisi yok. Göl kardeşim nihayetinde, su birikintisi işte. Bu kadar abartacak bir şey olduğunu sanmıyorum. Yine de ilgilileri için <strong>Ohrid</strong> konusuna da değinmiş olalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1023/1*MZnL2HV4fvbTel0-duy9XQ.jpeg" /></figure><p>Ve <strong>Makedonya </strong>denilince aklıma gelen ilk şehir <strong>Koçani.</strong> 3 ay görev yaptığım 40 bin nüfuslu bu şehrin bir çok sebepten bende iz bıraktığını söylemeliyim. Bu yüzden objektif olamazsam mazur görün. Sonra; <em>“dur, burası neresi ya”</em> deyip, gidip, arkamdan sövmeyin.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*h_OA7GzDU3WG8yIPDf84qw.jpeg" /></figure><p>Şehri şöyle tanıtayım; 4 casino, 4 cafe, 3 pizzacı, 1 hamburgerci ve sadece cumartesi günleri açılan bir gece kulübü. Bir kaç tane de giyim mağazası. Bu şehirde <strong>Türk’üm</strong> derseniz, otomatik olarak <strong>“Roman”</strong> şeklinde algılanıyorsunuz. Çünkü şehirdeki <strong>Roman</strong> nüfusu azımsanmayacak derecede ve kendilerini <strong>Türk </strong>olarak tanıtıyorlar. Hepsi <strong>Türkçe</strong> biliyor. Şehirdeki otopark mafyalığı, hırsızlık, torbacılık vb. işler de <strong>Romanların </strong>tekelinde.</p><p><strong>Romanlarla</strong> tanışmam <strong>300 Euro</strong> paramın gece evimden çalınması sonucu oldu. Öncelikle her normal vatandaş gibi polise gittim. Hani gelirler, parmak izi alırlar; ne bileyim ellerinde zaten potansiyel bu işi yapabilecek kişiler vardır ve bir şekilde bulurlar diye düşünüyorum. Tabii ben<strong> İsveç </strong>vatandaşı olarak normal düşünüyorum da, şehir anormal.</p><blockquote>Polisin cümlesini aynen aktarıyorum; <em>“1000 Euro paranın altında çalınan para için ekip göndermiyoruz, zaten Roman’lar yapmıştır, sen de Türkçe biliyorsun, onlara sor daha hızlı bulursun.”</em></blockquote><blockquote>Önce kamera şakası falan sanıyorum tabii; “lan sen polissin ne demek potansiyel hırsızlar Roman’lar ve onlarla konuşursan daha hızlı çözersin? Ne demek 1000 Euro altındaki meblağ için ekip çıkartmam?”</blockquote><blockquote>Sonra şehirde gezerken ilk otoparkçıyı çevirdim, ismi Emrah. Durumu anlattım ve tepkisi “Abi 300 euro çalınmış sayılmaz. Çocuklar gece yolsuz kalmışlardır, bunda büyütülecek bir şey yok” şeklinde.</blockquote><p>Artık şehrin birleşip bana kamera şakası yaptığını düşünmeye başlıyorum. Böyle bir rahatlık yok. Utanmasalar çalındı dediğim için özür diletecekler. Sonra bu <strong>Emrah</strong> vasıtasıyla şehirdeki tüm Roman nüfusla tanıştım. Seçtikleri meslekler dışında gayet saygılı çocuklar :) Hala ara ara <strong>Koçani’ye</strong> giderim ve yolda gören herkes “abi nasılsın” der.</p><p><strong>Koçani’nin</strong> bir diğer özelliği beni ideal damat adayı yapması. Nasıl mı? Hemen anlatayım. Ben<strong> Koçani’ye</strong> gidene kadar alkol ve sigara dışında, halk arasında “kötü” diye tabir edilen, hiç bir alışkanlığa sahip değildim. Ara sıra sırf adrenalin olsun diye iddia oynuyorum bir de.</p><p><strong>Koçani’ye</strong> gittikten sonra bulaşmadığım sadece horoz dövüşü kaldı. <em>“Alkol, sigara ve kumar” </em>üçlüsünü tamamlayarak ideal damat adayı oldum böylece. Şehirde yapılacak bir şey olmadığı için <strong>Casinolar’a</strong> gitmeye başladım. Önceleri ufak ufak makinalarda oynamaya başladım ve en fazla zaten içtiğim biraya dışarıda vereceğim hesap kadar kaybım oluyordu. Sonra rulete merak saldım. Bak; dünya üzerinde bu kadar eğlenceli ama seni bu kadar sinir hastası yapabilecek başka bir şey bulamazsın.</p><blockquote>Kişisel olarak bir şeye başlamışsam, mutlaka b.kunu çıkarırım. Asla dengeli olamam keyif aldığım şeylerde. Mesela birine aşık olayım, Romeo halt etmiş. Mecnun falan hava gazı. Bir şarkı keşfedeyim, replay tuşu bozulana kadar dinlerim. Çevremdekileri kusturana kadar da dinlemeye devam ederim.</blockquote><p>Rulette böyle oldu. Oynamaya başladığım ilk gün <strong>“Jack Pot” </strong>kazandım, tamamen acemi şansı. Sonra bu kazanç, bende oyuna karşı bir sempati yarattı ve bir süre sonra günde 15 saat rulet masasında oturmaya başladım. Ekipte hep aynı. <em>Masa 6 kişilik. 2 Makedon, 3 Roman ve benden oluşan ekip aralıksız ruletteyiz.</em> Sadece uyumak için eve gidiyorum oda artık masaya yığılıp uyumamak için. Biri gelmezse diğerleri onun masadaki yerini tutuyor masaya çok ufak paralar yatırarak. Öyle müptelasıyız ve öyle sağlam bir <em>“rulet arkadaşlığımız”</em> var :) Krupiyeler, güvenlikler falan zaten canımız ciğerimiz. -Yolunuz düşerse <strong>Lidya ve Katerina’ya</strong> selamımı söyleyin gereken yardımı yaparlar :)-</p><p>Şehirde bir diğer önemli şey<strong> Gradche Göl’ü. </strong>Şehre 12 km uzakta ve şehirde kalabileceğiniz tek otel bu gölün kıyısında. Gündüz gölde kayıklarla balık tutabilir, otelin bahçesinde ceylan sevebilirsiniz. Hepsi otelin kendi hizmeti ve ücretsiz. Üstelik odanızın manzarasının da harika olacağını bizzat garanti ediyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nH7PWRoQjo3ftg3sMbnUqQ.jpeg" /></figure><p><strong>“Koçani Orkestrası”</strong> şehrin müzikal anlamda en meşhur topluluğu. Zaten dünyaca ünlüler ve dünyanın bir çok yerinde konser veriyorlar. Grup üyelerinin de tamamı <strong>Roman.</strong></p><p>Gece kulübü zaten bildiğiniz gece kulübü ve sadece cumartesileri açık. Giriş <strong>50 Makedon Denarı.</strong> Kapıda <strong>“Lazze” </strong>isminde bir güvenlik duruyor. Selamımı söylerseniz ücretsiz girebilirsiniz. Dam kapı baca falan zorunluluğu da yok. Gece saat 00:30 civarlarında açılıyor ve 04:00 sularında kapanıyor. Eğlenmek için oldukça güzel bir yer diyebilirim.</p><p>Görev yaptığım 3 ay boyunca<strong> Makedonya’nın </strong>neredeyse tüm şehirlerini gezdim. Zaten şehirlerde birbirine çok uzak değil ve hepsinin içinden bir şekilde akarsu geçiyor mutlaka. Yine de yoğun hatıralarım olması ve çok yoğun absürd olaylar yaşanması nedeniyle <strong>Koçani</strong> hep bir adım önde benim için. Yazıyı okuyanlar unuttuğumu sanabilir ama bir de <strong>Manastır</strong> var. Ancak <strong>Manastır’ın</strong> manevi açından önemi olması, üstünkörü geçilemeyeceği ve anlatılacak çok şey olması nedeniyle başlı başına bir yazı konusu. O yüzden <strong>Manastır’ı </strong>da başka bir yazı da anlatacağım. Gitmeyi düşünenler ya da sadece bilmeyi isteyenler için <strong>Makedonya </strong>izlenimlerim bunlar. Umarım hoşunuza gider. Bir sonraki yazıda görüşmek dileğiyle.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ba174a858f66" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/standart/benden-bir-700-euro-daha-%C3%A7alman%C4%B1z-m%C3%BCmk%C3%BCn-m%C3%BC-ba174a858f66">Benden Bir 700 Euro Daha Çalmanız Mümkün Mü?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/standart">STANDART</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Transdinyester Derken?]]></title>
            <link>https://medium.com/standart/transdinyester-derken-1f8544de9dbd?source=rss-e3e80c898d17------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1f8544de9dbd</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gaetano Badalamenti]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Sep 2017 17:52:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-20T17:52:13.746Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/591/1*MSENxakYbsQFtF-ahrxBbw.jpeg" /></figure><blockquote>İnternet ortamında bir çok seyahat bloğunda Avrupa ülkeleri ya da ne bileyim Amerika hakkında, Sydney hakkında bilgiler bulabilirsiniz. Gezi notları okuyabilirsiniz. Bunlardan bazıları objektif, bazıları subjektif olabiliyor ama nihayetinde elinizin altında, o ülkeleri tanıyacak ya da en azından o ülkeler hakkında kendi değerlendirmenizi yapabilecek kadar yazılı kaynak var, dijital ortamda.</blockquote><p>O nedenle bugün, bir çoğunuzun hiç bilmediği<em> “de facto”</em> bir devlet olan <strong>“Transdinyester”</strong> hakkında bilgiler içeren bir yazı yazarak başlamak istedim. Size de <strong>“Transilvanya”</strong> çağrışımı yaptı mı?</p><p><strong>Transdinyester; Dinyester ırmağı, Ukrayna</strong> ve <strong>Moldova</strong> arasına sıkışmış, yaklaşık <strong>600 bin</strong> nüfuslu <em>“de facto”</em> bir ülke. Neden de facto? Çünkü statü olarak<strong> Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nden </strong>farksız. Dünya üzerinde hiç bir ülke tarafından tanınmıyor ve uluslararası yasalara göre <strong>Moldova’ya</strong> bağlı. Ancak yaklaşık <strong>20 yıldır</strong> o bölgede tek taraflı bağımsızlığını ilan etmiş bir şekilde varlığını sürdürüyormuş.</p><p>Uluslararası kaynaklarda <strong><em>“Trinistria”</em></strong> olarak geçiyor.<em> -Nedense bu isimde bana hep </em><strong><em>“Matrix” </em></strong><em>filmindeki </em><strong><em>“Trinity”</em></strong><em> karakterini hatırlatıyor.- </em>Kendi vatandaşları da ülkelerine<strong> <em>“Prinistrovya”</em></strong><em> </em>diyor.</p><p>Para birimleri <strong><em>“Prinistrovya Rublesi”</em></strong> ve <strong>1 dolar </strong>yaklaşık olarak<strong> 10 Prinistrovya Rublesi </strong>ediyor. Aylık asgari ücret <strong>123 dolar, </strong>fakat ülkedeki ortalama maaş<strong> 210 dolar</strong> civarında.</p><p>Yönetim biçimi <strong>Sosyalist Cumhuriyet</strong> fakat <em>“Feministlik kocayı, sosyalistlik parayı bulana kadardır”</em> şeklinde bir uyarlama yaparak bunun sadece teoride böyle olduğunu baştan söyleyeyim. Nedenlerini <strong>Sheriff </strong>konusuna gelince anlatacağım. Bayrağında orak-çekiç olan dünya üzerindeki tek devlet <strong>Transdinyester.</strong> Hükümet binalarının önünde de, dev bir<strong> Lenin</strong> heykeli var.</p><p>Başkenti <strong>Tiraspol. </strong>(B<em>u konuda küçük bir parantez açmak isterim. Beşiktaş’ımızın 2007–2008 Avrupa Ligi 2. ön eleme turunda oynadığı Sheriff Tiraspol takımı, Transdinyester takımıdır.</em>) Gerçi ülkenin tamamına yakını <strong>Sheriff </strong>isimli holdingin iştiraklarıyla dolu zaten. Alışveriş merkezleri, akaryakıt istasyonları, bankalar, marketler…</p><p>Aklınıza gelebilecek her sektörde, sektör liderliği <strong>Sheriff i</strong>simli holdinge ait. Yani her ne kadar resmi olarak sosyalizm ile yönetilmekte gibi görünse de, ülkede Sheriff Kapitalizmi yaşanıyor.</p><p>Halkının <strong>%80&#39;i Rus pasaportuna</strong> sahip. Ülkeye <strong>Rusya</strong> tarafından yıllık<strong> 1 milyar dolar </strong>hibe destek sağlanıyor. Yani ekonomilerini <strong>Rusya</strong> ayakta tutuyor diyebiliriz. Bu yüzden de halkı aşırı derecede <strong>Rus yanlısı.</strong> Zaten yakın dönemde yapılan bir referandumda, halkın ezici çoğunluğu <strong>Rusya </strong>ile birleşilmesini istemişler. Yalnız burada<em> küçük</em> bir ayrıntı var, <strong>Transdinyester’in Rusya ile sınırı yok.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/585/1*LUDMZqc-uqNGHlaN16a72A.jpeg" /></figure><p>Ülke fakir olduğu için, halkının büyük çoğunluğu da hissedilir derecede fakir. Bir çoğu bu nedenle <strong>Rusya, Kazakistan, Gürcistan</strong> gibi ülkelerde çalışıyor. Eğitim, sağlık gibi konular halka ücretsiz sunuluyor. Ancak, mesela gıda ürünlerindeki yüksek vergiler sebebiyle, halkın alım gücü oldukça düşük. Evlilik yaşı çok küçük. 20 yaşında bir kızın ya da erkeğin evli ve iki ya da üç çocuklu olduğunu görebilirsiniz. Kızları çok güzel, erkekleri de çok yakışıklıdır. Ancak ülke ekonomisi çok kötü olduğu için, kızlarının bir çoğu<strong> Batum, Kiev </strong>gibi yerlerde fuhuş sektöründe çalışıyorlar.</p><p>Ben dağ, taş, toprak gezmeyi severim. Tarihi eser görmek ilgi alanım diyorsanız, bu açıdan oldukça zengin bir ülke. Eski <strong>Sovyetlerden</strong> kalan bir çok yapı, savaş sığınakları vb. görebilirsiniz. Ancak eğlence amaçlı bir gezi için oldukça sıkıcı bir ülke. Gece hayatı neredeyse yok.<strong> Moldova’nın</strong> başkenti <strong>Kişinev</strong> yaklaşık<strong> 55 km</strong> uzakta olduğu ve sık ulaşım sağlanabildiği için, genelde gece hayatı ve eğlence için orası tercih ediliyor. <strong>Transdinyester’de</strong> havalimanı olmadığından ulaşım için genelde <strong>Kişinev Havalimanı </strong>kullanıyor. Karayoluyla gitmek isteyenler içinse <strong>Ukrayna’yı </strong>öneririm.</p><p>Ben ülkeye ilk gidişimde <strong>Ukrayna</strong> sınırından karayoluyla girdim. Aslında amacım <strong>Moldova’ya </strong>gitmekti ve arada böyle bir ülke olduğundan bile haberdar değildim. Daha önceki <strong>Moldova</strong> seyahatlerimi uçakla yapmıştım. <strong>Ukrayna</strong> pasaport kontrolünü geçtikten yaklaşık 200 metre sonra inşaat şantiyesine benzer barakalar karşıladı beni.</p><blockquote><strong>Moldova</strong> sınırında olduğumu düşünerek ilerlerken, sınır kapısı alıştığımız sınır kapılarından farklı ve köhne olduğu için, ilk tepkim “Moldova bitmiş yeaa” yönündeydi.</blockquote><p>Yalnız halk tabiriyle beni “ilk kıllandıran” şey, barakaların üstündeki orak çekiçli bayraklar ve ilk başta<strong> Moldova sınır görevlisi </strong>sandığım kişilerin üniformalarındaki orak çekiçli rozetlerdi. O coğrafyada irili ufaklı bir çok özerk bölge olduğundan; <em>“lan acaba Kuzey Kore benzeri bir yere mi giriyorum ben” </em>korkusu ve aklımda<strong> Cem Yılmaz’ın Yahşi Batı</strong> filminde kızılderililer tarafından soyulup, don atlet kaldıktan sonraki<em> “…… bari” </em>repliğiyle barakaya geldim.</p><p>Sınır kapısındaki memur pasaportu aldı, baktı ve pasaportun arkasına <em>“Kardeşler Kıraathanesi Adisyon Fişi”</em> tadında bir saman kağıt koydu ve <em>“geçebilirsiniz” </em>dedi.</p><p><em>“İyi lan ne kadar kolaymış” </em>diye düşünürken, 20 adım sonra pasaporta <strong>Moldova’ya</strong> giriş mührü vurulmadığını farkettim. Tekrar memura dönüp mührü sorduğumda, memurun<strong> Erol Taş </strong>gülüşüyle yaptığı <strong><em>“No Moldova” “Tiraspol”</em></strong> uyarısıyla karşılaştım.</p><p>Ulan tamam; <strong>Tiraspol’ü Sheriff Tiraspol </strong>maçlarından biliyoruz da, <em>“buranın nasıl</em><strong><em> Moldova</em></strong><em> olmadığını”</em> bilmiyoruz. Haritaya göre <strong>Moldova</strong> çünkü.</p><blockquote>“Abi bizim bir Moldova vardı, o ne olacak?” minvalindeki soruma, “Fişi göster geç, sıkıntı çıkmaz!” minvalinde bir cevap alarak yoluma devam ettim ama hala ikna değilim tabii. İçimden bir ses kesin bir sorun çıkacak diyor.</blockquote><p>Herkesin <em>“kim lan bu andaval?” </em>tarzı bakışları arasında 200 metre kadar daha yürüyüp, benzerini en son ilk <strong>Vizontele </strong>filminde gördüğüm <strong>1950 model</strong> bir otobüse bindim. Biraz gittikten sonra, tabii ki muavinin ücret toplama faslına geldik. <strong>Ukrayna grivnası </strong>veriyorum almıyor, euro veriyorum almıyor. Yanımda oturan ve o vesileyle<strong> İngilizce </strong>bildiğini öğrendiğim (bu bölgede <strong>İngilizce</strong> bilen birini bulma ihtimali çok düşük)<strong> Valentyna</strong> isimli kız <em>“minibüslerde sadece </em><strong><em>Prinistrovya Rublesi, Rus Rublesi </em></strong><em>ve </em><strong><em>Moldova Leyi</em></strong><em>” </em>geçerli açıklamasını yaptı, fakat bende üçü de yok. Sonra kıza<strong> 10 euro </strong>verdim, bana <strong>150 Prinistrovya Rublesi </strong>verdi ve ödemeyi yapabildim.</p><p>Daha sonra; <strong>Valentyna’dan </strong>yol boyunca sorularla, <em>“buranın bağımsız bir devlet olduğunu, fakat hiç bir ülke tarafından tanınmadığını ama kendine ait sınır noktaları olduğunu”</em> falan öğrendim ama aklım hala <strong>Moldova’ya</strong> gidip gidemeyeceğimde.</p><p><strong>Valentyna</strong> elimdeki <em>“kıraathane adisyonunu” </em><strong>Moldova sınır polisine </strong>göstererek girebileceğim konusunda nihayet beni ikna etti. İçimden <em>“ne güzel yol arkadaşısın sen</em><strong><em> Valentyna</em></strong><em>”</em> diye geçirirken, diğer taraftan <em>“ee hazır bilmediğim bir ülke bulmuşum, bari gezeyim biraz”</em> diyerek<strong> Moldova</strong> seyahatini bir gün sonraya erteledim. Yine<strong> Valentyna’nın</strong> yardımıyla kalacak bir yer buldum ve <strong>Valentyna’dan</strong> akşam buluşma ve beni şehirde gezdirme sözü aldım.</p><p>Söz verdiği gibi akşam saat 20:00 sularında<strong> Valentyna</strong> gelip beni otelimden alarak şehir turu attırmaya başladı. <strong>Tiraspol</strong> küçük bir şehir. Yerel halk zamanını mesai saatleri dışında daha çok evinde ve AVM’lerde geçiriyor. Bu ikisinin dışında kalan kısım ise <strong>Transdinyester Irmağı</strong> kullanılarak yapılmış yapay bir gölün etrafındaki parkta ya da bir kaç cafe/bar tarzı yerde geçiriyor. AVM gezmeyi sevmediğimden, yürüyerek yapılan bir şehir turunun ardından <strong>Valentyna’nın</strong> bana sunduğu seçeneklerden sonuncusunu, yani göl kıyısını seçtim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/597/1*nSs6b9Upqyh-d5NxUbCnag.jpeg" /></figure><p>Göl kıyısındaki mekanlarda alkol alabilecek olmam da, kararımda önemli bir etken tabii. Bilen bilir;<strong> Rockçı Teoman, Quaresma ve alkollü mekanlar kutsalımdır.</strong></p><p>Restaurant-Bar tarzı bir yere oturduk ve 35&#39;lik votka, enerji içeceği, salata, domuz eti yemediğim için pizza (dini sebeplerden değil, kokusunu sevmiyorum) ve <strong>Valentyna</strong> için biftek söyledik.</p><p>Yalnız votka içme alışkanlıkları biraz farklı. Ben votka doldurmak için daha büyük bir bardak istediğimde, <strong>Valentyna</strong> gülerek durumu bir öğretmen edasıyla anlatınca denemeye karar verdim. <em>(Seninle faşist kurşunları altında; </em><strong><em>“ Nas K torjestvu kommunizma vedyot”</em></strong><em> diyerek can veririm ben be, votka denemenin lafı mı olur?)</em> Nihayetinde votka konusunun gurmesi bu ırk sayılır. Biz votkayı ve karışım olarak kullanacağımız içeceği aynı bardakta karıştırarak içiyoruz. Burada votka cam bir sürahide geliyor ve ikişer adet shot bardağı eşlik ediyor. Shot bardağının birine tamamen votka, diğerine tamamen enerji içeçeği dolduruyoruz. Önce shot votkayı, üstüne yine shot olarak enerji içeceğini içiyoruz. Karışım midemizde gerçekleşiyor, bardakta değil. Yalnız daha hızlı kafa yapıyor, denemek isteyenlere tavsiye ederim. Neyse yemeğimizi yiyoruz ve votkalarımızı içiyoruz. Hesap <strong>190 Prinistrovya Rublesi.</strong> Yani yaklaşık olarak <strong>19 dolar</strong>. O da yaklaşık olarak bugünkü kuru baz alırsak <strong>60–65 Türk lirası </strong>civarında. Oldukça ucuz.</p><p>Daha sonra kalkıp yakındaki marketten ikişer bira alıp göl kıyısına oturuyoruz. Bu arada dünyanın bir çok yerinde bira içmiş biri olarak, dünyanın en kötü biralarının bu coğrafyada yapıldığını gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ama insan dünyanın neresinde olursa olsun, göl, deniz vb. kıyısında oturunca canı bira istiyor mutlaka. -Alkol kullanmayanlar bu gibi durumlarda ne yapıyorlar acaba hep merak etmişimdir.- Göl kıyısında otururken, <strong>Valentyna’dan</strong> ülke hakkında her şeyi sorarak öğreniyorum.</p><p>Biralarımız bittikten sonra hükümet binasının önündeki <strong>Lenin </strong>heykeli ile başlayıp, <strong>Sovyetler</strong> döneminden kalma kilise vb. geziyoruz. <strong>Valentyna </strong>bir rehber gibi hepsinin tek tek tarihçesini falan anlatıyor ama ciddi anlamda ilgi alanım dışında olduğu için, pek dinlediğim söylenemez. Lakin bu tip şeyleri seven arkadaşlar için oldukça zengin bir yer <strong>Tiraspol. </strong>Daha sonra<strong> Valentyna </strong>beni otelime bırakıyor ve ertesi gün sabah kahvaltı için yine sözleşiyoruz.</p><p>Sabah 10:00 civarında <strong>Valentyna</strong> beni otelimden alıyor ve yerel kahvaltı yapabileceğimiz, yine göl kıyısında bir yere götürüyor. Seçimleri kendisine bırakıyorum. Öncelikle <strong>“Zoma Çorbası”</strong> adında bir çorba geliyor. Daha çok erişte çorbasına benziyor, içinde birazda tavuk var. Tadı fena değil ama sarımsak sevmediğimden, sarımsaklı olması şahsım adına eksi puan vermeme sebep oldu. Ardından <strong>“Polenta” i</strong>sminde poğaça benzeri bir şey geldi. Mısır unundan yapılıyormuş. İçecek olarakta filtre kahve. Hesap <strong>125 Prinistrovya Rublesi.</strong> Yaklaşık <strong>12,5 dolar.</strong> Kuru artık kendiniz çevirin.</p><p>Kahvaltı bitimiyle beraber <strong>Valentyna</strong> beni <strong>Kişinev’e</strong> götürecek minibüslerin olduğu yere götürüyor. Elimdeki <em>“Kıraathane Adisyonu”</em> ile rahatça girebileceğimi, endişelenecek bir şey olmadığını tekrar telkin ediyor. Yolum bu topraklara bir kez daha düşerse, yeniden görüşmek üzere sözleşip vedalaşıyoruz. Elbette yolum daha sonra bir kaç kez daha düşüyor.</p><p>Ama ben, bir sonraki yazıda fırsat bulursam; yeni ve yine pek bilinmeyen bir ülkeyi anlatarak devam etmeyi umuyorum. Görüşmek üzere.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1f8544de9dbd" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/standart/transdinyester-derken-1f8544de9dbd">Transdinyester Derken?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/standart">STANDART</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>