<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Maytwin P. on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Maytwin P. on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@MaytwinP?source=rss-ce321866f301------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*sVSBkl2QKoq4nFv2WxHgDw.jpeg</url>
            <title>Stories by Maytwin P. on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@MaytwinP?source=rss-ce321866f301------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 08:52:24 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@MaytwinP/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[‘Type-A’ Activity — 3 ลักษณะของกิจกรรม ‘Type-A’ ที่เด็กมหาลัยควรเลือกทำในยุคที่เวลามีไม่พอ!]]></title>
            <link>https://medium.com/@MaytwinP/type-a-activity-3-%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1-type-a-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9E%E0%B8%AD-1710a5566df6?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1710a5566df6</guid>
            <category><![CDATA[careers]]></category>
            <category><![CDATA[passion]]></category>
            <category><![CDATA[มหาวิทยาลัย]]></category>
            <category><![CDATA[resume]]></category>
            <category><![CDATA[ค้นหาตัวเอง]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 15 Feb 2025 11:17:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-15T11:17:57.587Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Bcy7hYodAe3TVw5mLAZjJw.png" /></figure><h3>‘Type-A’ Activity — 3 ลักษณะของกิจกรรม ‘Type-A’ ที่เด็กมหาลัยควรเลือกทำในยุคที่เวลามีไม่พอ!</h3><blockquote><strong>“เลือกทำกิจกรรมไหนดี? ทุกคนเก็บพอร์ตปั้นโปรไฟล์กันหมด? แค่เวลาเรียนก็ไม่พอแล้ว?”</strong></blockquote><p>คำถามที่เจอบ่อยมากเวลาได้คุยกับน้องๆ มหาลัยหลายๆ คน จนจะต้องขอสรุปเป็นเทคนิคในการเลือกง่ายๆ ให้เลยว่า กิจกรรมไหนที่ ‘คุ้ม’ กับการเลือกทำ และแบบไหนที่ ‘ไม่คุ้ม’ อย่าเสียเวลาไปทำเลย โดยเฉพาะในช่วงวัยเรียนหรือมหาลัยที่เรากำลังเก็บโปรไฟล์กันอยู่ แต่เวลามีจำกัด</p><p>ต้องเข้าใจสถานการณ์ในยุคนี้ก่อน ที่ชีวิตวัยเรียนหรือวัยมหาลัยมีให้เลือกทำเต็มไปหมด ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนที่ตัวเลือกมีไม่มาก โอกาสที่มากขึ้นทำให้ความยากของการพัฒนา skill ของเด็กมหาลัยยุคนี้ ไม่ใช่การเลือกว่า จะเรียนหรือทำกิจกรรม แต่เป็น “เลือกทำกิจกรรมไหนดี ที่จะคุ้มกับเวลาที่ต้องแบ่งมาให้มากที่สุด?” คำถามนี้มักจะมาพร้อมกับความกังวลไปในอนาคตของน้องๆ ยุคนี้ที่ต้องเจอกับการแข่งขันที่สูงขึ้น ในระยะที่ชีวิตการทำงานและการสมัครงานอยู่ใกล้แค่เอื้อม</p><p>ซึ่งความกังวลนี้ไม่ใช่เรื่องมโนหรือคิดไปเองแต่อย่างใด เพราะถ้าเราลองหันมามองในมุมองค์กรเวลารับเด็กจบใหม่บ้าง จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ทำงานกับ Corporate เจ้าใหญ่ๆ เยอะมากหลายสิบเจ้า ทั้งการทำ Talent Acquisiton, Management Trainee Program, หรือ แคมเปญ hackathon เพื่อหาน้องๆ จบใหม่ที่มีความสามารถ บอกเลยว่าในมุมของ HR เวลารีวิว Resume หรือ Candidate Profile ในยุคนี้การแข่งขันที่สูงมากๆ มีอยุ่จริง! เพราะว่า Resume ทุกใบในยุคนี้ ไม่มีใบไหนที่ไม่ใส่กิจกรรมมาเลย เผลอๆ ใส่มาเยอะจนการไม่ใส่เป็นเรื่องไม่ปกติ จนทำให้ Recruiter แยกไม่ออกด้วยซ้ำว่ากิจกรรมที่ควรให้ความสำคัญ เพราะฉะนั้นคำถามสำคัญก็คือ..</p><blockquote>“จะต้องทำกิจกรรมแบบไหน ถึงจะเป็นกิจกรรมที่คุ้มค่ากับการเติบโตในแบบของเรา ทำให้ Resume หรือ Profile ของเรา standout! ไม่กลวง และโชว์ให้เห็นถึงสกิลที่องค์กรมองหาอย่างแท้จริง?”</blockquote><p>จากประสบการณ์ส่วนตัวและการทำความเข้าใจพัฒนาการเรียนรู้ของสมองมนุษย์เรา ขอแบ่งลักษณะของกิจกรรมที่ควรค่าแก่การเลือกทำ ออกเป็นเกณฑ์เพื่อใช้เลือก 3 ข้อ เพื่อคัดแยกกิจกรรมเกรด ‘A’ ที่เด็กมหาลัยยุคนี้ไม่ควรพลาด เรียกสั้นๆ ว่า ‘Type-A’ Activity</p><p>ลักษณะ 3 ข้อ ของ ‘<strong><em>Type-A Activity’</em></strong> หรือกิจกรรมที่ควรเลือกทำในยุคที่เวลามีไม่พอ</p><h3>1) ‘Skill Stretching’</h3><p>กิจกรรมที่ท้าทายความสามารถ หรือ ‘บังคับ’ ให้เราได้ทำในสิ่งที่เราต้องดิ้นรนทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน เพื่อผลักให้เราออกไปอยู่ใน ‘learning zone’</p><p>อีกเหตุผลสำคัญก็คือในช่วงวัยมหาลัย (อายุ 18–22 ปี) เป็นช่วง <strong>‘golden period’</strong> ที่ executive function หรือ ส่วนการคิดและตัดสินใจในเชิง cognitive ของสมองเรายังคงถูกฝึกสร้างและเรียนรู้ได้แบบ exponential ได้อยู่ ก่อนที่จะลด speed ลงในช่วงอายุหลังจาก golden period นี้ ทำให้ยิ่งเรา push limit ของเราออกจาก comfort zone ในการทำเรื่องยากๆ ได้แค่ไหน เรายิ่งเรียนรู้ได้เร็วกว่าคนอื่นในวัยอื่น ซึ่งสามารถสร้างข้อได้เปรียบให้เราในวัยทำงานได้ และแน่นอนว่าวัยนี้คือวัยแห่งการทดลอง ที่ยังคงเสี่ยงได้ ล้มได้ยังไม่เจ็บมาก และยังมีเวลาและพลังให้ใส่สุดได้แบบไม่เหนื่อย</p><h3>2) ‘Interests Exploring’</h3><p>กิจกรรมที่ให้เราสามารถสำรวจและทดสอบสิ่งที่เราสนใจและสิ่งที่เราชอบ รวมถึงพาเราไปยัง<strong> ‘unknown territory’ </strong>ที่เราไม่เคยเจอมาก่อนได้ เพราะนี่คือช่วงเวลาของการ develop ความชอบ และจุดแข็งของเราเองที่ไร้ภาวะแรงกดดันที่สุด ยิ่งถ้าได้เห็นเยอะเท่าไหร่ เห็นได้เร็วแค่ไหน ก็จะยิ่งเปิด option ในการต่อยอดอนาคตได้มากขึ้นเท่านั้น</p><p>เพราะฉะนั้นคำถามที่สำคัญในเกณฑ์ข้อนี้คือ “เราชอบอะไร? หรือถ้ายังไม่ชอบ เราสนใจเรื่องอะไร?” แน่นอนว่าคำตอบมันยังไม่จำเป็นต้องถูกต้องในตอนนี้ แต่เราจะใช้กิจกรรมเหล่านี้แหละในการพิสูจน์สมมติฐานเหล่านี้ของเรา จนเราสามารถ pivot ไปเจอสิ่งที่เราชอบจริงๆ ให้เจอ และเปลี่ยนมันให้เป็น passion จริงๆ ของเราได้ในที่สุด</p><h3>3) ‘Connection Boosting’</h3><p>กิจกรรมที่ทำให้เราได้ไปเจอเพื่อนใหม่ คนใหม่ ความสัมพันธ์ใหม่ๆ เพราะสกิลที่สำคัญที่สุดที่ยังขาดไม่ได้ในยุคนี้คือสกิลในการทำงานกับคน หรือการจัดการกับคนที่มีความหลากหลาย การเจอคนที่หลากหลายจะช่วยให้เราเรียนรู้วิธีการเข้าสังคม และให้เราได้ฝึกจัดการกับคนหลากหลายประเภทได้เป็นอย่างดี ไม่ใช่แค่นั้นในบางครั้ง connection นี้อาจจะหมายถึงการพาเราไปรู้จักกับคนใหญ่คนโต ที่อาจจะเพิ่มโอกาสในการเติบโตของเราได้อีกมหาศาลในอนาคต</p><p>ในยุคนี้มีหลายกิจกรรมมากๆ ที่อาจจะทำให้เราได้ไปเจอกับผู้บริหารของบริษัทใหญ่ๆ หรือคนบางคนที่จะเป็นโซ่ชิ้นสำคัญที่จะต่อยอด career path หรือเพิ่มโอกาสให้เราเติบโตในอนาคต หาโซ่ห่วงนั้นให้เจอยิ่งโซ่ใหญ่ยิ่งดี</p><p>ถ้ามีเพื่อนมาชวนทำกิจกรรมอะไรก็ตาม แล้วไม่ตกข้อใดข้อหนึ่งในนี้เลย ตัดออกไปได้เลยเป็นอันดับแรก ปฏิเสธไปซะ เพราะมันไม่ได้ต่อยอดอะไรในตัวเราเลย มันอาจจะได้ประสบการณ์แหละ แต่ประสบการณ์พวกนั้นไม่ได้ช่วยให้เราเติบโตได้ในระยะยาว</p><p>เมื่อไหร่ก็ตามที่เราเจอกิจกรรมที่ ติ๊กถูกได้ทั้งสามข้อนี้ ขอให้ตอบตกลงและลุยกับกิจกรรมนั้นเป็น 1st priority ไปเลย เพราะกิจกรรมนั้นมันจะช่วยให้เราต่อยอดการเติบโต และสร้างโอกาสให้เราได้มหาศาลในอนาคตอย่างแน่นอน</p><p>ความสำคัญของทั้งสามข้อนี้ ไม่ใช่แค่เลือกแล้วจบ แต่เราต้องตอบตัวเองให้ได้ว่าเลือกเพราะอะไร และต้องสามารถเล่าหรือโชว์เหตุผลของการเลือกกิจกรรมเหล่านี้ลงไปในโปรไฟล์ หรือ Resume ของเราได้ด้วย พูดง่ายๆ ว่าตอนสัมภาษณ์ก็ต้องอธิบายได้เช่นกัน</p><p>ในเมื่อเวลาของเรามีค่าในวัยมหาลัย เวลาจะมองหากิจกรรมที่จะทำอย่าลืมเอาสามข้อนี้ไปเป็นเกณฑ์ในการเลือกใช้เวลาให้คุ้มค่า เพราะไม่ใช่ทุกกิจกรรมที่เป็น ‘Type-A’ Activity สำหรับตัวเราเสมอไป</p><p><strong><em>เพราะฉะนั้นคราวหน้าตอบเพื่อนได้แล้วนะ.. ว่าจะ รับงาน หรือ say goodbye! </em></strong>👍🏻</p><p>Let’s connect! พูดคุยกัน และติดตามคอนเท้นท์อื่นๆ ได้ที่ข้างล่างนี้เลย..<br>👉🏻 <strong>Instagram :</strong> <a href="https://www.instagram.com/mp.base/"><em>mp.base</em></a><br>👉🏻 <strong>Tiktok :</strong> <a href="https://www.tiktok.com/@mp.base"><em>mp.base</em></a><br>👉🏻 <strong>Facebook :</strong> <a href="https://www.facebook.com/maytwin.p"><em>Maytwin Pitipornvivat</em></a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1710a5566df6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gamification For Corporate Training— การใช้เกมในการเทรนนิ่งองค์กร]]></title>
            <link>https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-for-corporate-training-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3-94cefec30e2d?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/94cefec30e2d</guid>
            <category><![CDATA[game-design]]></category>
            <category><![CDATA[เกมการเรียนรู้]]></category>
            <category><![CDATA[training]]></category>
            <category><![CDATA[gamification]]></category>
            <category><![CDATA[การออกแบบเกม]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 29 Mar 2020 08:47:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-07-13T12:15:14.652Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NVQ5QZ1p3KoD3xBvhOKZ6A.png" /></figure><p><em>อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Gamification ว่าคืออะไร —</em><strong><em> </em></strong><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-3413839e493d"><strong><em>คลิก</em></strong></a></p><h4>Highlights:</h4><ul><li><em>ปัญหาของกระบวนการเทรนนิ่งในองค์กรแบบดั้งเดิม คือ ไม่สามารถสร้างความสนุกและน่าสนใจให้ผู้เรียนได้มากพอ ไม่สามารถฝึกทักษะที่ตรงจุด เพราะใช้กระบวนการในการถ่ายทอดความรู้เป็นหลัก และไม่สามารถวัดผลได้จริง</em></li><li><em>‘การเล่น’ คือกระบวนการ ‘เรียนรู้’ แบบหนึ่งของสมองที่มี ‘ความสนุก’ เป็นองค์ประกอบในการกระตุ้นพฤติกรรม ‘การเรียนรู้ผ่านการเล่น’ หรือ ‘การใช้เกม’ จึงสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนรู้ เพิ่ม Productivity และ ความคิดสร้างสรรค์ ได้อย่างก้าวกระโดด</em></li><li><em>รูปแบบของเกมที่สามารถใช้ในองค์กรได้ มีทั้งหมด 3 รูปแบบหลัก โดยมี ข้อดี-ข้อเสีย และการประยุกต์ใช้งานที่แตกต่างกัน ขึ้นกับเป้าหมายของการเรียนรู้</em></li><li><em>รูปแบบเกมการเรียนรู้โดยใช้ Simulation-Based Learning (SBL) หรือ Serious Game เป็นกระบวนการที่ออกแบบมาเพื่อการเรียนรู้ที่เฉพาะจุด และสามารถเพิ่มสร้างประสบการณ์เรียนรู้ ที่ตรงจุดและครอบคลุมที่สุด</em></li><li><em>การนำบอร์ดเกมที่มีอยู่แล้วมาใช้ในการเทรนนิ่งอาจไม่ได้ตอบโจทย์เสมอไป เพราะเครื่องมือเหล่านั้นไม่ได้ถูกออกแบบมาให้สร้างการเรียนรู้โดยตรง ทำให้ไม่สามารถวัดผลได้ตรงจุด จึงมีทางเลือกอื่นที่ครบวงจรกว่าเกิดขึ้น เช่น ‘ANACADE’ บอร์ดเกมที่ออกแบบมาเพื่อฝึกทักษะ 4C (Competency) และสามารถวัดผลได้จริง</em></li></ul><p>หากคุณเป็น HR หรือ พนักงานในองค์กร ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก คุณจะต้องคุ้นเคยกับการเทรนนิ่งพนักงานบริษัท ภาพที่ทุกคนเข้ามานั่งกันเป็นโต๊ะๆ มีวิทยากรหนึ่งคนอยู่หน้าห้อง เปิดสไลด์ คุณใช้เวลาอยู่ในนั้นทั้งวัน ตั้งแต่ 9 โมงเช้าจนถึง 5 โมงเย็น คุณรู้สึกว่ามันน่าเบื่อจัง เรียนไปก็ไม่ได้เอาไปใช้จริง งานตัวเองก็เยอะอยู่แล้วทำไม่ทัน ความรู้สึกเหล่านี้ทำให้คุณตัดสินใจหยิบคอมของบริษัทขึ้นมา เช็คอีเมลล์ นั่งทำงานไปด้วยระหว่างเทรนนิ่ง เมื่อจบวันคุณอาจจะรู้สึกว่า</p><blockquote><strong>“เอ้อ เนื้อหาก็น่าสนใจดี แต่ไกลตัว ไม่ได้เอาไปใช้จริงหรอก <br>ได้เวลากลับสู่โลกความเป็นจริงแล้ว”</strong></blockquote><p>การเทรนนิ่งแบบดั้งเดิม ไม่ใช่ไม่ดี แต่ในยุคนี้ที่ทุกคนทำงานกันแบบ Multi-disciplinary พนักงานหนึ่งคนมีหน้าที่รับผิดชอบเยอะแยะเต็มไปหมด ทำให้การเทรนนิ่งแบบเก่าไม่ตอบโจทย์อีกต่อไป ผมขอสรุปเป็น <strong><em>3 ความล้มเหลวที่การเทรนนิ่งแบบดั้งเดิมทำไม่ได้</em>..</strong></p><h3><strong>ความล้มเหลวของการเทรนนิ่งแบบดั้งเดิม</strong></h3><h4><strong>ความล้มเหลวที่ 1 : น่าเบื่อ ไม่น่าดึงดูดพอให้เงยหน้าขึ้นมาจากงานได้</strong></h4><p>การเทรนนิ่งแบบเดิมๆ ขาด <strong>‘ความสนุก’ (Element of Fun)</strong> ซึ่งเป็นปัจจัยที่สำคัญในเชิงจิตวิทยา ที่สามารถกระตุ้นพฤติกรรมของมนุษย์ได้เป็นอย่างดี และแน่นอนว่าในการเทรนนิ่ง ถ้าผู้เรียนรู้สึกว่าสิ่งที่อยู่ในคอมของตัวเองและงานที่อยู่ในหัวสำคัญกว่า น่าดึงดูดกว่าวิทยากรหรือกิจกรรมที่อยู่ข้างหน้าห้อง ก็ไม่แปลกที่เขาจะเลือกก้มหน้าอยู่กับคอมมากกว่าฟังวิทยากรที่อยู่ข้างหน้า ซึ่งเทรนนิ่งแบบดั้งเดิมล้มเหลวในการที่จะสร้าง ‘ความสนุก’ ให้เกิดขึ้นในห้องได้มากเพียงพอที่จะดึงความสนใจจากผู้เรียนได้</p><h4>ความล้มเหลวที่ <strong>2 : ได้ความรู้เป็นหลัก ฝึกทักษะได้ไม่ตรงจุด</strong></h4><p>การถ่ายทอด ‘<strong>ความรู้</strong>’ เป็นสิ่งที่กระบวนการเทรนนิ่งแบบดั้งเดิมถนัด และมันมักจะอยู่ในรูปแบบของข้อมูลที่อัดแน่น ที่ส่งต่อกันแบบ ‘One-Way Communication’ คือการ ‘สอน’ และให้ผู้เรียน ‘ฟัง’ และ ‘จด’ แต่ในปัจจุบันสิ่งที่องค์กรมองหาไม่ใช่แค่ ความรู้ แต่คือ <strong>‘ทักษะ’ (Skill) </strong>ซึ่งไม่สามารถถ่ายทอดกันแบบเดิมได้ แต่ต้องใช้ <strong>‘การลงมือทำจริง’ (Activity-based Learning) </strong>เพื่อ <strong>‘ฝึกฝน’ (Practice) </strong>ให้เกิดทักษะนั้นจริงๆ จึงจะสามารถสร้าง <strong>‘สมรรถภาพ’ (Competency)</strong> ที่ต้องการได้ (นอกเสียจากว่าเราจะมีเทคโนโลยีแบบหนังเรื่อง The Matrix ที่อัพโหลดทักษะเข้าไปในคลื่นสมองได้โดยตรงเลย ซึ่งผมว่าเราจะยังไม่มีเทคโนโลยีนี้ในเร็วๆ นี้แน่นอน)</p><blockquote>หากใครที่อยู่ในแวดวงการศึกษาจะทราบดีว่า Competency ประกอบไปด้วย ‘ความรู้’ ‘ทักษะ’ และก็ ‘มุมมอง’ (Knowledge, Skill, Mindset) ซึ่งการจะมี Competency หรือความเก่ง ที่สมบูรณ์ ไม่สามารถสร้างได้แค่ ความรู้ เพียงอย่างเดียวได้</blockquote><h4>ความล้มเหลวที่ <strong>3 : วัดผลลำบาก จับต้องไม่ได้</strong></h4><p>เป็นที่รู้กันว่าเราพยายามจะวัดผลการเทรนนิ่งกันมานานแสนนาน ไม่ว่าจะเป็นความต้องการที่จะดูว่าการเรียนรู้มีประสิทธิภาพแค่ไหน หรือเพื่อจะนำมาตัดสินใจว่าคุ้มค่ากับการลงทุนมั้ย (หลายๆ ที่มักถามหา ROI ว่าเทรนไปแล้ววัดผลยังไงว่าบริษัทได้อะไรกลับไปบ้าง) อย่างมากสุดที่ทำได้ คือการวัดความพึงพอใจของผู้เรียน หรือพยายามวัดด้วยข้อสอบหลังเทรนเสร็จ สิ่งเหล่านี้อาจจะวัดผลได้ก็จริง แต่ไม่ได้วัดผลให้เข้าไปลึกได้ถึง ประสิทธิภาพที่แท้จริงของการเรียนรู้ เรายังตอบคำถามเหล่านี้ไม่ได้</p><blockquote><strong><em>“นอกจากความรู้ พนักงานเก่งขึ้นจริงหรือเปล่า?”</em> <br><em>“พนักงานมีทักษะอะไรเพิ่มขึ้นบ้างไหม แล้วเอาไปประยุกต์ได้จริงมั้ย”</em> หรือ <br><em>“พนักงานเราเก่งขึ้นแค่ไหน กี่เปอร์เซ็น”</em></strong><em> </em>(จะได้เอาไปใช้วัด ROI และตอบโจทย์ผู้บริหารได้)</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/838/1*7D1kZ6dIbnoa3GhyD0cq5w.png" /></figure><p>ทั้ง 3 ความล้มเหลวนี้ทำให้การเทรนนิ่งแบบดั้งเดิมไม่ตอบโจทย์องค์กรปัจจุบันเท่าที่ควร และเป็นสาเหตุที่หลายที่พยายามมองหาการเทรนนิ่งรูปแบบใหม่ที่แก้ปัญหาเหล่านี้ได้อย่างหายขาด หนึ่งในกระบวนการที่น่าสนใจคือ ‘<strong>การใช้เกมในการพัฒนาพนักงานในองค์กร’ (Gamification for Corporate Training)</strong> ซึ่งเป็นสิ่งที่เราจะพูดถึงแบบเจาะลึกกันในบทความนี้</p><p>กระบวนการนี้ คือ การเทรนนิ่งเพื่อฝึกทักษะที่จำเป็นจริงๆ ผ่าน <strong>‘การเล่น’ (Playing) </strong>หรือการประยุกต์ใช้ทฤษฎีเกมในการสร้างการเรียนรู้ (Gamification in Learning) — หากใครที่ยังไม่คุ้นเคยกับคำว่า Gamification สามารถอ่านบทความเพิ่มเติมได้ <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-3413839e493d"><strong>‘ที่นี่’</strong></a> — แต่ก่อนที่เราจะมาทำความรู้จักการเทรนนิ่งในรูปแบบใหม่นี้ เราต้องมาลองทำความเข้าใจกันก่อนว่าทำไม ‘การเล่น’ ถึงสำคัญ และอาจเรียกได้ว่าเป็นกระบวนการสำคัญในการเรียนรู้แบบหนึ่งของมนุษย์เลยก็ว่าได้</p><h3>‘การเล่น’ คือ ‘การเรียนรู้’ (PLAYING IS LEARNING)</h3><blockquote>คุณชอบเล่นเกมมั้ยครับ? <br>คุณคิดว่าคุณเรียกตัวเองว่าเป็น Gamer (นักเล่นเกม) ได้มั้ยครับ?</blockquote><p>ผมเชื่อว่าด้วยสองคำถามนี้ น่าจะมีหลายคนเลยหละที่ตอบว่า “<em>ไม่หรอก เราไม่ได้ชอบเล่นเกมขนาดนั้น</em>” … แล้วถ้าผมบอกคุณว่า “<strong>จริงๆ แล้วพวกคุณทุกคนต่างก็เป็นนักเล่นเกม หรือ ‘Gamer’ ตัวยงเลย”</strong> คุณจะเชื่อผมมั้ยครับ?</p><p>เมื่อนึกถึงคำว่า ‘<strong>เล่น</strong>’ สิ่งที่เรานึกถึงเป็นอันดับต้นๆ คงจะไม่พ้นคำว่า<em> “Game” “ผ่อนคลาย” “สนุกสนาน” “ไม่จริงจัง”</em> เรามักจะผูกติดคำๆ นี้กับสิ่งเหล่านี้ เพราะมันเป็นสิ่งที่เราจับต้องได้ง่ายที่สุด แต่เมื่อเราโตขึ้นเรากลับทิ้งสิ่งเหล่านี้ไป เพราะเราเชื่อว่ามีอย่างอื่นที่ ‘<strong>สำคัญ</strong>’ กว่าที่เราต้องให้ความสำคัญในการทำมันให้สำเร็จ แม้ว่าความเข้าใจของเราคือเราทิ้งเกมไปทำสิ่งสำคัญกว่า แต่สิ่งที่สมองเราทำนั้นกลับไม่ได้ต่างกัน เรายังคงใช้สมองในการแก้ปัญหาเพื่อให้เกิดการเรียนรู้เหมือนกับตอนเราเล่นเกม เพียงแต่เปลี่ยนบริบท จากสิ่งที่เราติดปากเรียกว่า ‘เกม’ ไปเป็นอย่างอื่นที่ท้าทายขึ้น สำคัญกับเรามากขึ้น เช่น ‘การทำงาน’ ‘การอ่านหนังสือสอบ’ หรือ ‘การเลื่อนตำแหน่งในบริษัท’ ก็เพียงเท่านั้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fOkQiy1cjGhW7dQflSFZjw.png" /></figure><p><strong>เพราะฉะนั้น จริงๆ แล้วเราทุกคนต่างคุ้นเคยกับ ‘การเล่นเกม’ กันทั้งนั้น เราทำมันอยู่ตลอดโดยที่เราไม่รู้ตัว </strong>ทุกครั้งที่เราเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ทุกครั้งที่เราพยายามหาคำตอบของอะไรบางอย่างให้ได้ และทุกครั้งที่เราเอาชนะปัญหายากๆ ได้สำเร็จ ทั้งหมดนี้คือ ‘การเล่นเกม’ ทั้งสิ้น แต่เป็น ‘การเล่น’ ที่เกิดขึ้นในสมองของเรา</p><blockquote>“การเล่น” ก็คือ “การเรียนรู้” รูปแบบหนึ่งของสมอง หรืออาจเรียกว่าเป็นเพียงวิธีเดียวเลยก็ว่าได้</blockquote><p>เมื่อเราโตขึ้น เราแค่โดน Norms ของสังคมที่กำหนดว่า ‘เกม’ เป็นเรื่องของเด็ก ‘การเล่นเกม’ จึงกลายเป็นเรื่องของเด็ก และ ‘การเล่น’ จึงเป็นเรื่องของเด็กไปด้วยเช่นกัน</p><h3>‘ความสนุก’ คืออะไร ? ทำไมการเรียนรู้ต้องสนุก ?</h3><p>‘ความสนุก’ คือ ความรู้สึกที่เกิดจากกระบวนการให้รางวัลตัวเองของสมอง และสามารถพิสูจน์ได้ด้วยชีววิทยา เมื่อสมองของเราอยู่ในสถานะของการเรียนรู้ที่เข้มข้นและเหมาะสมเพียงพอ (ซึ่งต้องอาศัยองค์ประกอบของสภาพแวดล้อม และโจทย์ที่เหมาะสมด้วยเช่นกันจึงจะเกิดได้) ร่างกายเราจะหลั่งฮอร์โมนทั้งหมด 5 ตัว <em>norepinephrine, dopamine, endorphins, anandamide </em>และ <em>serotonin</em> ซึ่งฮอร์โมนทั้งหมดนี้จะทำงานร่วมกันเพื่อ <strong>เพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของสมอง และเพิ่มความสุขให้กับร่างกาย</strong> ในทางจิตวิทยาเราเรียกสถานะนี้ของร่างกายว่า ‘<strong>Flow State</strong>’</p><blockquote><strong>“เมื่อเราอยู่ใน Flow State เราจะมีสมาธิมากขึ้น ความจดจ่อของเราจะพุ่งขึ้นจนทำให้สิ่งอื่นๆ รอบตัวจางหายไป เราจะรู้สึกว่าเวลาเดินช้าลง ทั้งหมดนี้ทำให้ประสิทธิภาพของสมอง รวมทั้งการตอบสนองของร่างกายทยานขึ้นถึงขีดสุด และที่สำคัญคือเราจะรู้สึกเสพติดกับช่วงเวลาตรงนั้นจนไม่อยากให้มันจบลง” <em><br></em></strong>— Steven Kotler, Director of research for the Flow Research Collective</blockquote><p>มากไปกว่านั้นยังมีงานวิจัยจาก McKinsey ที่ยืนยันว่า<strong>คนเราจะ Productive มากขึ้นถึง 500% เมื่ออยู่ใน Flow State และยังมีความคิดสร้างสรรค์เพิ่มขึ้นถึง 6–8 เท่า</strong>อีกด้วย และยังเป็นที่เชื่อกันว่า Flow State เป็นกระบวนการทำงานของร่างกายที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จทั้งหลายของมนุษย์ ไม่ว่าจะในมุมของ ศิลปะ วิทยาศาสตร์ หรือแม้กระทั่งธุรกิจ</p><p>แน่นอนว่า <strong>‘<em>Flow State</em>’</strong> ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ แล้วอะไรหละที่จะสามารถสร้างสภาพแวดล้อมและโจทย์ที่เหมาะสมสำหรับการเรียนรู้กับสมองได้? คำตอบก็คือ ‘<strong>เกม</strong>’ คือหนึ่งในรูปแบบของสภาพแวดล้อมที่ถูกออกแบบมาให้ทำหน้าที่นั้นได้อย่างดีเยี่ยม (เราจึงเห็น ‘คนติดเกม’ เต็มไปหมด แม้กระทั่งผู้ใหญ่บางคนที่หลงเข้าไปเล่นก็ติดเช่นกัน)</p><p>ดังนั้น ‘<strong>เกม</strong>’ จึงเป็นเครื่องมือหนึ่งที่ทำหน้าที่ในการจำลองสภาพแวดล้อมในการเรียนรู้ ให้มีระดับของความเข้มข้นที่เหมาะสม และมีองค์ประกอบอื่นๆ ที่ส่งเสริมให้สภาพแวดล้อมในการเรียนรู้นั้น ‘สนุก’ พอ นั่นเอง</p><p><em>ดูการบรรยายเรื่อง “</em><strong><em>เมื่อการเล่นคือการเรียนรู้</em></strong><em>” เพิ่มเติมได้ที่ Keynote ด้านล่าง …</em></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FXi064UoH2wk%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DXi064UoH2wk&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FXi064UoH2wk%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4f57a393747006ae19229350fe6b26b6/href">https://medium.com/media/4f57a393747006ae19229350fe6b26b6/href</a></iframe><p><strong>แล้วทั้งหมดนี้แปลว่าอะไร ..</strong> เมื่อ <strong><em>“การเล่น = การเรียนรู้”</em></strong> นั่นก็หมายความว่าจริงๆ แล้วเราสามารถใช้กระบวนการที่สามารถขับ ‘การเล่น’ ให้ออกมา ‘<strong>สนุก</strong>’ ที่สุด (ซึ่งก็คือ ‘เกม’) มาใช้ในการออกแบบ ‘<strong>การเรียนรู้</strong>’ ได้เช่นกัน และเมื่อสมองเราไม่ได้ต้องการแค่การเรียนรู้ แต่ต้องการความสนุกในการกระตุ้นด้วย</p><p>นั่นก็แปลว่า <strong>การใช้เกมในการเรียนรู้ อาจจะไม่ใช่แค่คำตอบที่ เหมาะสม สำหรับองค์กร แต่เป็นคำตอบที่ ‘ถูกต้อง’ ขององค์กรเลยต่างหาก </strong>เพราะพนักงานจะไม่ได้แค่การเรียนรู้ แต่จะได้สัมผัสกระบวนการเรียนรู้ที่สนุกมากพอที่จะกระตุ้นพฤติกรรมจนเค้าอยากเรียนรู้ต่อจนจบกระบวนการด้วยตัวเอง โดยที่สมองทำงานอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดได้ หรือพูดง่ายๆ ก็คือ ‘เสพติด’ จนไม่อยากก้มหน้ากลับลงไปทำงานของตัวเองเลยก็ว่าได้</p><h3>รูปแบบของเกมการเรียนรู้ที่ใช้ได้ในองค์กร</h3><p>เกมที่สามารถใช้ในองค์กรได้มีหลายรูปแบบ (เมื่อพูดถึง ‘เกม’ ผมหมายถึงทั้งเกมที่ใช้ บอร์ดเกม และ ไม่ใช้) เราสามารถใช้คอนเสปของการ ‘<em>Plug and Play’</em> (เอาเกมที่มีอยู่แล้วมาใช้) ในการเทรนนิ่งได้เช่น การใช้บอร์ดเกมมีขายทั่วไป หรืออาจจะใช้การออกแบบขึ้นมาใหม่ เพื่อให้ตรงกับเป้าหมายการเรียนรู้ในการเทรนนิ่งนั้นๆ แต่แน่นอนว่าทั้งสองแบบที่กล่าวมานั้น มี ข้อดี-ข้อเสีย และจุดประสงค์การเรียนรู้ที่ไม่เหมือนกัน ผมจะขอแบ่งรูปแบบของการใช้เกมในการเทรนนิ่งเป็น 3 รูปแบบหลักๆ</p><h4>1) TEAM BUILDING &amp; SOCIAL BONDING GAME</h4><p>รูปแบบนี้เป็นรูปแบบที่ง่ายที่สุด คือการใช้บอร์ดเกมที่มีอยู่แล้วมาประกอบการเทรนนิ่งในองค์กร เป้าหมายการประยุกต์ใช้ที่ตอบโจทย์เกมประเภทนี้ที่สุด คือ ทำลายกำแพง (Ice Breaking) เพื่อเตรียมการพร้อมสู่การเทรนนิ่งพาร์ทหลัก หรือใช้ในการสร้างปฏิสัมพันธ์ของคนในทีมให้แข็งแรงมากขึ้น (Team Building) เนื่องจากกลไกของเกมโดยทั่วไปจะเอื้อให้ผู้เล่นแสดงตัวตนที่แท้จริงของตัวเองออกมาอยู่แล้ว เพราะเป็นสภาพแวดดล้อมที่ไม่เสี่ยง การใช้บอร์ดเกมจึงสามารถเชื่อมความสัมพันธ์ได้มากขึ้นผ่านการรู้จักตัวตนของกันและกัน</p><p>รูปแบบของเกมที่นิยมนำมาใช้คือ การ์ดเกม หรือ บอร์ดเกม ที่เล่นง่าย จบเร็ว และไม่ซับซ้อน เพื่อจะได้นำเรื่องไปสู่บทเรียนต่อไปได้ หรืออาจะเป็น Ice Breaking เกมที่ไม่ใช้อุปกรณ์ก็ได้เช่นกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/993/1*hRpQLp5Rik13izrP8cmj6A.png" /><figcaption>ตัวอย่างเกมที่มีอยู่ในตลาด ที่สามารถนำไปใช้การ Bonding หรือ Ice Breaking ได้</figcaption></figure><blockquote><strong>ข้อดี </strong>: จัดกระบวนการได้ง่าย ไม่ซับซ้อน แค่ต้องมีคนที่รู้วิธีการเล่นเพื่อนำเกม สามารถใช้วิธี Plug &amp; Play จากเกมที่มีอยู่แล้วได้เลย<br><strong>ข้อเสีย</strong> : เป้าหมายการเรียนรู้จะได้แค่เพียงสร้างปฏิสัมพันธ์เป็นหลัก อาจได้ฝึกทักษะอื่นบ้างแต่จะไม่ลึกและไม่เจาะจง (ขึ้นอยู่กับความซับซ้อนของเกมที่นำมาใช้)และอาจเล่นได้แค่กลุ่มเล็ก (ตามจำนวนผู้เล่นที่เกมต้นฉบับถูกออกแบบมา)</blockquote><h4>2) PARADIGM SHIFTING GAME</h4><p>คือ เกมที่ถูกออกแบบมาเฉพาะโดยมีเป้าหมายเพื่อเปลี่ยน Mindset บางอย่างของผู้เล่น ส่วนใหญ่แล้วเป็นเกมขนาดเล็กที่เล่นในระยะสั้นๆ เพื่อให้ผู้เล่นได้รับ Experience บางอย่างจากตัวเกม และถอดบทเรียนต่อทันที เรามักจะเห็นการใช้เกมรูปแบบนี้ในการเทรนนิ่งหลายๆ ที่ ซึ่งอาจอยู่ในรูปแบบของ ‘Mini-Game’ ที่มีความซับซ้อนขึ้นมามากกว่าเกม Ice Breaking แต่ยังเข้าใจง่ายอยู่ และใช้เวลาไม่เกิน 1 ชั่วโมง โดยอาจจะมีอุปกรณ์หรือไม่มีก็ได้ ยกตัวอย่างเช่น ‘<em>เกมจับคู่ปิดตาบอกทาง’ </em>ที่ต้องการสอนเรื่องการสื่อสารและความไว้วางใจ เป็นต้น</p><blockquote><strong>ข้อดี </strong>: สร้างการเรียนรู้ได้ตรงเป้าหมายมากขึ้นกว่าแบบแรก แต่จะจำกัดการเรียนรู้ครอบคลุมได้ไม่เกิน 1–2 เป้าหมาย เท่านั้น เพราะข้อจำกัดของเวลาที่สั้นและไม่ซับซ้อน<br><strong>ข้อเสีย</strong> : ต้องใช้คนนำกระบวนการที่เข้าใจเกมพอสมควร และใช้การออกแบบเกมขึ้นมาใหม่ให้ตรงเป้าหมาย ส่วนใหญ่ไม่สามารถ Plug &amp; Play จากเกมที่มีอยู่ได้ทันที</blockquote><h4>3) SIMULATION-BASED LEARNING (SBL)</h4><p>คือ เกมที่มีความซับซ้อนและออกแบบมาเฉพาะโดยใช้ <strong>‘สถานการณ์จำลอง’ (Simulation) </strong>ในการสร้างกระบวนการเรียนรู้อย่างเจาะจงกับผู้เล่น (ผู้เรียน) หรืออีกชื่อหนึ่งที่บางคนใช้เรียก SBL คือ ‘<strong><em>Serious Game</em></strong>’ นั่นเอง จุดเด่นของการใช้สถานการณ์จำลอง คือ การสามารถจำลองสภาพแวดล้อมที่ตรงกับเป้าหมายการเรียนรู้ของผู้เรียนได้ และจะช่วยส่งเสริมให้การเรียนรู้นั้น ‘<strong>ตรงจุด</strong>’ ไม่อ้อมค้อม มี ‘<strong>ประสิทธิภาพ</strong>’ มากขึ้น และครอบคลุมเป้าหมายการเรียนรู้ได้ ‘<strong>รอบด้าน</strong>’ มากกว่าแค่ 1–2 ประเด็น โดยกระบวนการนี้เป็นที่ยอมรับและถูกใช้ในการเทรนนิ่งขององค์กรใหญ่ๆ ทั่วโลก อย่างเช่น..</p><blockquote>- Flight Simulator ที่ใช้จำลองการเก็บชั่วโมงบินของนักบินที่เป็นที่ยอมรับขององค์กรการบินอย่าง AIAA <br>- การฝึกปฏิบัติการใต้น้ำโดยการสร้างทะเลจำลอง โดย U.S.Navy<br>- การฝึกปฏิบัติการช่วยตัวประกันของ Sacramento Police Department ใน California</blockquote><p>กลับมาที่การเทรนนิ่งใน Corporate เราสามารถนำ SBL มาใช้ได้เช่นกัน ยกตัวอย่าง Case Study ของ ทีม<strong><em> </em></strong><a href="https://base-workplace.jimdosite.com/"><strong><em>BASE Playhouse</em></strong></a> (ทีมออกแบบเกมการเรียนรู้สำหรับองค์กรต่างๆ ในประเทศไทย) ที่ต้องการฝึกทักษะเรื่องการทำงานร่วมกันและตัดสินใจในธุรกิจ เราก็สร้าง <strong>‘เกมจำลองธุรกิจเสมือนจริง’ (Business Simulation Game)</strong> ขึ้นมา เพื่อให้ผู้เรียนได้ลองทำธุรกิจจริงๆ เลยในเกมจำลอง <em>ที่เหมือนจริงที่สุด แต่ไม่เสี่ยง</em> วิธีการนี้เราจะสามารถสร้างประสบการณ์เรียนรู้ที่เฉพาะเจาะจง และทำให้ได้การเรียนรู้ใหม่ๆ ที่อาจตกหล่นไป เช่น ความกล้าในการลงทุน ความรู้สึกที่ต้องเสี่ยงกู้เงิน หรือการตัดสินใจในภาวะกดดัน เพื่อสร้าง Entrepreneurship Mindset (วิธีคิดแบบผู้ประกอบการ) เป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ER5C9QZprmuNX4CKaE0FhA.png" /><figcaption>ภาพบรรยากาศการใช้ Business Simulation Game ในการสร้าง Entrepreneurship Skills ของ BASE Playhouse</figcaption></figure><p>ข้อดีอีกอย่างหนึ่งของการใช้ SBL คือ เมื่อเกมที่ใช้เป็นเกมที่ออกแบบใหม่ เราสามารถออกแบบตัวเกมให้เหมาะกับจำนวนผู้เข้าร่วมได้ด้วย และอาจเป็นเกมขนาดใหญ่ที่เล่นร่วมกันทั้งห้องก็ได้เช่นกัน เรามักจะเรียกเกมประเภทนี้ว่า ‘<strong>Class Game</strong>’ หรือเกมที่เล่นพร้อมกันทั้งคลาสเรียน</p><blockquote>ยกตัวอย่างเช่น <strong>เกม ‘Corporate Murder’ ของ BASE Playhouse ที่ออกแบบมาเพื่อฝึกทักษะ Critical Thinking โดยเฉพาะ </strong>โดยที่ทุกคนในคลาสจะต้องเล่นเป็นทีมสืบสวนเพื่อค้นหาหลักฐานและตีความข้อมูลเพื่อหาตัวฆาตกรของคดีปริศนา เป็นต้น</blockquote><p>อย่างไรก็ตาม ความท้าทายของการใช้ SBL คือ ต้องใช้ทีมออกแบบที่ไม่ใช่แค่สามารถออกแบบ Game ได้ แต่ต้องเข้าใจ Context ของธุรกิจ และแตกองค์ประกอบ Competency ออกมาเป็น เป้าหมายการเรียนรู้ที่ถูกต้องได้ด้วย จึงจะสามารถออกแบบ Simulation ออกมาให้เกิดการเรียนรู้ได้อย่างถูกจุด (หากองค์กรไหนสนใจ ทางทีม BASE Playhouse มี service นี้รองรับด้วยเช่นกัน สามารถติดต่อได้ตามคอนแทคท้ายบทความ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mg8bYKqCbe6S22Bdrirwhw.png" /></figure><h4>ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับการใช้บอร์ดเกมในการเทรนนิ่ง !!</h4><p>สิ่งที่ทีม HR ส่วนใหญ่ควรจะต้องระวังในการใช้เกมในการเทรนนิ่ง คือการใช้เกมที่มีอยู่แล้วมาใช้ในการเทรนนิ่งเพื่อตอบจุดประสงค์บางอย่างที่เฉพาะเจาะจง อย่าลืมว่าเกมที่มีอยู่แล้วถูกออกแบบมาเพื่อ ‘ความสนุก’ เป็นหลัก ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้เกิดการเรียนรู้เฉพาะจุด ดังนั้นต้องระลึกไว้เสมอว่า เกมที่มีอยู่แล้วอาจจะตอบเป้าหมายการเรียนรู้ของการเทรนนิ่งได้แค่บางส่วนเท่านั้น และไม่มีทางตอบได้ 100% ครบทุกมุม หากเป้าหมายการเรียนรู้ของคุณคือการเปลี่ยนมุมมองของพนักงาน (Paradigm Shift) หรือการสร้างทักษะเฉพาะจุดที่เหมาะกับองคืกรของคุณโดยเฉพาะ สิ่งที่ควรทำคือการออกแบบเกมนั้นขึ้นมาใหม่เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ที่ตรงจุดจริงๆ</p><h3>การ ’วัดผล’ จากการใช้เกมในการเทรนนิ่ง</h3><p>เราได้เห็นตัวอย่างของเกมที่สามารถนำไปใช้กับการเทรนนิ่งขององค์กรได้ไปแล้ว แต่การเอาเกมที่มีอยู่แล้วไปใช้เพื่อสร้างการเรียนรู้ก็ยังมีปัญหาหนึ่งที่ยังแก้ไม่ได้ก็คือ มันไม่สามารถ ‘<em>วัดผล</em>’ ได้จริง สาเหตุก็เพราะว่าเกมส่วนใหญ่นั้นถูกออกแบบมาเพื่อตอบโจทย์ ‘<strong>ความสนุก</strong>’ เป็นเป้าหมายหลัก ไม่ใช่เพื่อการเรียนรู้ (ซึ่งไม่ได้ผิดเพราะเป้าหมายโดยทั่วไปของนักสร้างเกมคือแบบนั้น) ทำให้เกมส่วนใหญ่ที่ถูกนำมาใช้ในองค์กรแบบ Plug &amp; Play นั้นขาดกระบวนการที่วัดผลการเรียนรู้ได้จริง เพราะตัวกลไกของเกมไม่ได้ถูกออกแบบมาให้แสดงศักยภาพของผู้เล่นออกมาอย่างจับต้องได้</p><p>ด้วยโจทย์ในการวัดผลนี้เอง ทางทีมของผมจึงใช้เวลาตลอด 1 ปีที่ผ่านมาในการออกแบบเกมที่สามารถสร้างการเรียนรู้ได้เฉพาะจุด โดยใช้คอนเสปของ SBL และออกแบบกลไกของเกมให้สามารถวัดผลได้จริงด้วยเช่นกัน เพื่อทำให้ประสบการณ์การใช้เกมในการเทรนนิ่งขององค์กรนั้นมีประสิทธิภาพ ตรงจุด และสมบูรณ์ที่สุด โดยเราตั้งชื่อเกมนี้ว่า <em>‘อาณาเขต’ (ANACADE)</em></p><h4>‘ANACADE’ บอร์ดเกมเพื่อฝึก 4C ให้กับองค์กร</h4><p>เป้าหมายของอาณาเขตคือการสร้างประสบการณ์เรียนรู้ที่สนุกและเสพติด ที่สามารถฝึกทักษะ 4C อันเป็น Competency หลักของ <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/21st-century-skill-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-21-898985d417ce"><strong>ทักษะในศตวรรษที่ 21</strong></a> ได้อย่างตรงจุด ได้แก่ Critical Thinking, Creativity, Collaboration, และ Communication โดยการออกแบบบอร์ดเกม 5 บอร์ดให้สามารถฝึกแต่ละทักษะได้อย่างตรงจุด และสามารถวัดผลออกมาเป็นตัวเลขที่จับต้องได้จริง และโครงการนี้ยังได้รับการสนับสนุนโดยตรงจาก สำนักนวัตกรรมแห่งชาติ (NIA) อีกด้วย บอร์ดเกม ‘อาณาเขต’ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้หลากหลาย มากกว่าแค่การเทรนนิ่ง แต่สามารถใช้ในการสร้าง Team Building การวัดผลทักษะของพนักงาน หรือแม้กระทั่งการ Recruitment ก็ได้เช่นกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HKwZm11_VuKgGZSMjLUwYA.png" /><figcaption>บอร์ดเกม ANACADE ที่ออกแบบมาเฉพาะเพื่อฝึกทักษะ 4C (Competency) ให้กับองค์กร และสามารถวัดผลได้จริง โดย BASE Playhouse — โปรเจคได้รับการสนับสนุนโดย สำนักนวัตกรรมแห่งชาติ (NIA)</figcaption></figure><p><em>อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องราวของบอร์ดเกม ANACADE ได้ </em><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/base-playhouse-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1-21st-century-survival-box-%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0-8c4824c13fb9"><strong><em>ที่นี่</em></strong></a><strong><em><br></em></strong><em>(หากท่านใดสนใจเกี่ยวกับการใช้บอร์ดเกม ANACADE</em><strong><em> </em></strong>สามารถติดต่อ BASE Playhouse ได้ตามคอนแทคท้ายบทความ)</p><p>นี่เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของการใช้ SBL หรือ Serious Game ในการพัฒนาประสบการณ์การเรียนรู้ของพนักงานในองค์กรอย่างครบวงจร ผมเชื่อว่าการใช้เกมในการพัฒนาคน เป็นหนึ่งในกระบวนการที่ตอนนี้หลายๆ องค์กรหันมาสนใจ และในอนาคตอันใกล้นี้ เราคงจะได้เห็นนวัตกรรมใหม่ๆ ที่จะช่วยพัฒนาประสบการณ์การเรียนรู้ของพนักงานอย่างแน่นอน</p><p>นอกจากการใช้การออกแบบเกม (Game Design) มาเพื่อสร้างการเรียนรู้บางอย่างให้กับพนักงานแล้ว ยังมีอีกศาสตร์หนึ่งที่เกมสามารถทำได้ คือ <strong>การใช้ทฤษฎีเกมเพื่อเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของคนในองค์กร หรือลูกค้า </strong>ซึ่งกระบวนการนี้จะเป็นการใช้กลไกทางจิตวิทยาของเกม มาประยุกต์ใช้กับบริบทขององค์กรนั้นๆ เช่น การสร้างเกมสะสมแต้มให้พนักงานแข่งกันออกกำลังกาย หรือ เกมสะสมแต้มเพื่อแข่งขันเรียนคอร์สออนไลน์ในองค์กร เป็นต้น โดยกระบวนการนี้ เรียกว่า ‘<strong>Gamification Design for Behavioural Change</strong>’ ซึ่งผมจะขอพูดถึงอย่างละเอียดในบทความต่อไปเร็วๆ นี้</p><p><strong>ขอให้ทุกท่าน ‘สนุก’ กับการสร้างกระบวนการเรียนรู้ที่ ‘สนุก’ นะครับ</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/651/1*B9OnCBBgQ-Zyc8SWTJ4J4w.png" /><figcaption>หลักสูตร Gamification for Business สำหรับองค์กรที่ต้องการนำทฤษฎีเกมไปใช้เพิ่มความสนุกให้กับพนักงาน — BASE Playhouse</figcaption></figure><p><strong><em>หากต้องการปรึกษาเกี่ยวกับการออกแบบหรือการใช้เกมการเรียนรู้ในองค์กร <br>สามารถติดต่อ BASE Playhouse ได้ </em></strong><a href="https://base-workplace.jimdosite.com/services/"><strong><em>คลิกที่นี่</em></strong></a><strong><em> หรือ.. <br>Facebook Page</em></strong><em>: /BASEPlayhouse<br></em><strong><em>Website</em></strong><em>: </em><a href="http://www.baseplayhouse.co/"><em>www.baseplayhouse.co</em></a><em> , </em><a href="http://workplace.baseplayhouse.co/"><em>workplace.baseplayhouse.co</em></a><em><br></em><strong><em>Line Official</em></strong><em> : @BASEPlayhouse (มี @ ด้วย)<br></em><strong><em>Email:</em></strong><em> connect@baseplayhouse.co<br></em><strong><em>Tel</em></strong><em>: 08–9202–4370, 08–4070–7607</em></p><h3><em>References</em></h3><ul><li><em>“Flow States and Creativity” — Steven Kotler, Director of research for the Flow Research Collective &amp; author of The Rise of Superman: Decoding the Science of Ultimate Human Performance</em></li><li><em>“Increasing the ‘meaning quotient’ of work” by Susie Cranston and Scott Keller — McKinsey Quarterly, January 2013 Article</em></li><li><em>“The Flow State in Adventure Sports: What Is It and How to Tap into It More Often” — Octavia Drughi</em></li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/492/1*2FM9rjJrZ_SfgFFzXnGuaQ.png" /></figure><h3><strong>AUTHOR PROFILE</strong></h3><p><strong>เมธวิน ปิติพรวิวัฒน์</strong><br>CEO &amp; Co-Founder at BASE Playhouse</p><ul><li><strong>นักออกแบบความสนุกเพื่อการเรียนรู้ </strong>(Gamified Learning &amp; Fun Designer) — ประสบการณ์กว่า 5 ปีในการออกแบบเกมการเรียนรู้ให้กับสถานศึกษาและองค์กรมากมาย</li><li><strong>Gamification Certification — </strong>The Wharton School, University of Pennsylvania, USA</li><li><strong>MSc. Thermal Power — </strong>Cranfield University, United Kingdom</li><li><strong>B.Eng. Aerospace Engineering — </strong>Chulalongkorn University</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OENYJNU7jh9SMZFXbEGhhQ.png" /><figcaption>ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ : <a href="https://corporate.baseplayhouse.co/">https://corporate.baseplayhouse.co/</a></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=94cefec30e2d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-for-corporate-training-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3-94cefec30e2d">Gamification For Corporate Training— การใช้เกมในการเทรนนิ่งองค์กร</a> was originally published in <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse">BASE Playhouse</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[แฉ 3 สกิลเทพ! ที่ First Jobbers ต้องมี เมื่อก้าวสู่โลกการทำงาน]]></title>
            <link>https://medium.com/base-the-business-playhouse/%E0%B9%81%E0%B8%89-3-%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-first-jobbers-%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5-%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99-263fabfc7810?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/263fabfc7810</guid>
            <category><![CDATA[self-development]]></category>
            <category><![CDATA[21st-century-skills]]></category>
            <category><![CDATA[first-jobber]]></category>
            <category><![CDATA[ทักษะ]]></category>
            <category><![CDATA[วัยทำงาน]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 15 Jan 2020 09:39:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-07-13T12:17:49.224Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lj9yyFvVhEkCB28zL-YzYQ.png" /></figure><p>เมื่อพูดถึงการก้าวสู่โลกของการทำงาน มันก็เหมือนกับการเปลี่ยนผ่านอีกช่วงหนึ่งของชีวิตก็ว่าได้ เหมือนกับตอนที่เรากำลังเปลี่ยนจากวัยมัธยมเข้าสู่มหาลัยอีกครั้งนึง สภาพแวดล้อมที่ใหม่ คนใหม่ๆ ความท้าทายใหม่ๆ เมื่อทุกอย่างใหม่หมด คำถามคือ..</p><blockquote>เราจะเตรียมอัพสกิลใหม่ๆ ให้กับตัวเองยังไง ถึงจะพร้อมก้าวเข้าสู่โลกใหม่นี้ได้อย่างสง่างาม?</blockquote><p>ตัวผมเองที่เคยผ่านจุดนั้นมาแล้วทั้งการทำงานใน Corporate ที่มีมาตรฐานระดับโลก ทำให้มีโอกาสได้ทำงานกับทั้ง Corporate Leaders ที่เป็น Inspiring Leader มากๆ และ ทีม HR ของบริษัทใหญ่ รวมทั้งประสบการณ์ในการสร้างบริษัทของตัวเองและ Recruit ทีมของตัวเองด้วย ทำให้ได้เห็นและเข้าใจว่าจริงๆ แล้ว สิ่งที่ องค์กร และ Leader เหล่านี้มองหาในตัวคนหนึ่งคนควรจะเป็นอะไร <strong>ทำยังไงให้เค้า ‘เชื่อ’ ว่าเราทำงานได้ </strong>ไม่ใช่แค่ช็อตแรกการสมัครงาน แต่รวมถึงช่วง 3 เดือนแรกของการทำงานด้วย</p><p>รอบนี้เลยอยากจะแชร์ 3 สกิลหลักๆ ที่คิดว่า ‘เด็กจบใหม่’ และ ‘First Jobbers’ ทุกคน ควรจะต้องมี และจำเป็นต้องฝึกตั้งแต่อยู่มหาลัยด้วย ซึ่งต้องบอกก่อนว่า ใน 3 สกิลนี้ จะมี <em>‘สกิลย่อย’ (sub-skill)</em> ที่ต้องฝึกแยกกันซ่อนอยู่ด้วย มีอะไรบ้าง ไปดูกันเลย</p><h3>1. สกิลการขายตัวเอง (Art of Selling)</h3><p>หลักๆ เลยของสกิลนี้คือการทำให้เค้ารู้ว่าเรามี ‘<strong>ของ</strong>’ และทำให้เค้าเชื่อว่า ‘<strong>ของ</strong>’ ที่เรามีจะเป็นประโยชน์กับเค้าอย่างแน่นอน ซึ่งถ้าทำได้จะเป็นประโยชน์ทั้ง <strong><em>การสัมภาษณ์งาน การขายไอเดียโปรเจค </em></strong>หรือแม้แต่ <strong><em>การเสนอตัวให้เจ้านายเลือกเราในงานที่สำคัญๆ</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*z4GDolA2VtWNyBVBb8IYrg.png" /></figure><h4>● สกิลการสร้างคลังอาวุธของตัวเอง (Self-Awareness)</h4><p>แน่นอนว่าการที่จะให้เค้ารู้ว่าเรามีของ เราจะต้องรู้ก่อนว่าเรามี ‘<strong>ของ</strong>’ อะไร หรือ พูดง่ายๆ คือ ‘<strong><em>What you can offer</em></strong>’ ของเหล่านี้มักจะอยู่ในรูปของ ‘<strong>จุดแข็ง</strong>’ ที่เรามีและทำให้เราแตกต่างและโดดเด่นกว่าคนอื่น สกิลนี้คือการฝึกที่จะสกัดสิ่งเหล่านี้ออกมาให้ได้เหมือนคลังอาวุธ และเตรียมหยิบขึ้นมาใช้เมื่อสถานการณ์เรียกร้องนั่นเอง</p><p><strong>วิธีการฝึกง่ายๆ </strong>: ทำ Self-Reflection อยู่เสมอ ตีตารางจุดอ่อนจุดแข็งของตัวเอง หรือ ใครอยากจะเล่นใหญ่ทำ ตาราง SWOT เลย ก็ไม่ขัด หรือ ใครที่ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไงเลย ลองหาแบบทดสอบบุคลิกภาพและจุดแข็งต่างๆ ที่มีอยู่เยอะแยะมากมายมาเป็นจุดตั้งต้น (เช่น MBTI, DISC, Strength Finder) แล้วค่อยทำ Self-reflection ต่อจากนั้นอีกทีก็ได้เหมือนกัน พยายามกลับมารีวิวตัวเองทุกๆ 2–3 เดือน หรือเมื่อมีเหตุการณ์สำคัญๆ เกิดขึ้น แค่นี้เราก็จะมีคลังอาวุธติดตัวแล้ว</p><h4>● สกิลการสร้างมนต์สะกด (Story Telling)</h4><p>หลังจากที่เรามีคลังอาวุธแล้ว สกิลนี้คือ ‘<strong><em>กระบวนท่า</em></strong>’ ในการเอาอาวุธออกมาวาดลวดลายให้น่าหลงใหลและชวนติดตาม การเล่าเรื่องเป็นสิ่งที่ฝังรากลึกในเผ่าพันธุ์ของเรา มนุษย์เราถูกประสบการณ์จากบรรพบุรุษปลูกฝังให้ให้ความสำคัญกับการฟัง ‘<strong>เรื่องราว</strong>’ ถ้าเราเล่าเรื่องได้ดี เราจะสามารถสร้างมนต์สะกดให้กับคนฟังให้เค้าคล้อยตามสิ่งที่เราอยากจะบอกได้อย่างง่ายดาย</p><p><strong>วิธีการฝึกง่ายๆ </strong>: จริงๆ ทฤษฎีของ Story Telling สามารถเล่าได้เป็นวัน แต่เพื่อให้มันฝึกได้ง่าย และฝึกได้เร็ว จะขอแนะนำวิธีที่รวดเร็วกว่านั้น คือ<strong>การจำ Pattern จาก Best Practice</strong> ให้ลองหา ‘<strong>เรื่องเล่า</strong>’ ดีๆ ฟังให้บ่อย เพื่อให้สมองของเราจดจำรูปแบบของการเล่าเรื่องที่ดี ให้ฝังลงไปในจิตใต้สำนึก ใครที่เป็นคนชอบอ่าน ก็ไป ‘อ่าน’ ใครที่เป็นคนชอบฟัง ก็ไป ‘ฟัง’ ส่วนใครที่เป็นคนชอบดู ก็ไป ‘ดู’ ซะ อาจจะเป็น หนังสือนิทาน - Podcast เรื่องผี - หนังแอนิเมชันดีๆ ของ Pixar หรือ Disney ที่มี วิธีการเล่าเรื่องที่คมกริบ แล้วลองจับ Pattern ดู ก็ได้เช่นกัน</p><h4>● สกิลการปิดการขาย (How to Sell &amp; Influencing)</h4><p>หลังจากมี ‘ของ’ และ ‘เล่า’ ให้เค้าอยากฟังได้แล้ว สกิลสุดท้ายคือการ ‘<strong><em>ปิดการขาย</em></strong>’ พุดง่ายๆ ก็คือทำยังไงให้เค้าซื้อเราชัวร์ ไม่ว่าจะเป็น การสัมภาษณ์งาน การขายไอเดียโปรเจค การขายของ คอนเสปหลักๆ เหมือนกันหมด คือการ ‘<strong>รู้ว่าเค้าอยากฟังอะไร</strong>’ ก่อน และสื่อสารออกไปให้ตรงกับสิ่งนั้นๆ ทีนี้สกิลนี้อาจจะยากสักนิดหนึ่งตรงที่เราต้องรู้จักคนที่เราจะไปคุยด้วย และต้องทำการบ้านไปก่อนพอสมควร</p><p><strong>วิธีการฝึกง่ายๆ </strong>: สำหรับการฝึกสกิลนี้เราจะใช้เทคนิคเรียนรู้ผ่านการจำลองสถานการณ์เพื่อฝึก (Simulation-based Learning) เวลาคุยกับใครก็ตาม ลองฝึกสร้างสถานการณ์จำลองขึ้นมาในหัว “<strong><em>ถ้าเราเป็นเค้า เราจะอยากได้อะไรนะ?</em></strong>” การลองสวมหมวกใบใหม่ จะทำให้เกิดการตั้งคำถามใหม่ขึ้นมาในฐานะ <strong><em>‘ผู้ซื้อ’</em></strong> ไม่ใช่ผู้ขาย แล้วเราจึงเอาคำถามเหล่านี้มาเตรียมคำตอบไว้ จากคลังอาวุธที่เรามี</p><h3>2. สกิลการสร้าง First Impression</h3><p>การเข้าไปสู่สังคมใหม่ๆ สิ่งที่เจอแน่ๆ คือการเจอกับคนที่เราไม่เคยรู้จักเค้า และเค้าก็ไม่เคยรู้จักเราเต็มไปหมด โจทย์คือ ‘<strong>ทำยังไงให้คนที่เจอเรา รู้สึกว่าเรามีเสน่ห์ เป็นที่จดจำ?’</strong> เพื่อให้อย่างน้อยเค้าจำเราได้ และกลายไปเป็นโอกาสมากมายที่จะกลับเข้ามาหาเราในอนาคต</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JKaQNRB2GggeffAS16n6CA.png" /></figure><h4>● สกิลของการสร้างเสน่ห์จากภายนอก (Body Grooming)</h4><p>เมื่อเราเจอคนที่ไม่รู้จัก เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่จะตัดสินคนจากภายนอกไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม ดังนั้นภาพลักษณ์แรกที่เห็น จะเป็นตัวตัดสินว่าเค้าอยากจะคุยกับเราต่อหรือไม่ สกิลนี้คือการทำให้ภาพลักษณ์ ‘<strong>ภายนอก</strong>’ เรา ดูดี น่าเชื่อถือ ซึ่งก็คือการจัดการกับ การแต่งตัว รูปร่าง หรือแม้แต่ ทรงผม เพราะ ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ก็ตาม <strong><em>ความสะอาด</em></strong> และ <strong><em>ความเนี๊ยบ </em></strong>ในการแต่งตัว ส่งผลอย่างยิ่งกับความน่าเชื่อถือ ไม่ว่า ‘สไตล์’ การแต่งตัวของเราจะอินดี้ขนาดไหนก็ตาม</p><p><strong>วิธีการฝึกง่ายๆ </strong>: ศาสตร์ของ Basic Grooming จริงๆ แล้วมีเยอะมาก แต่เพื่อความง่ายในบทความนี้จะขอเสนอเทคนิค 3 ข้อ ง่ายๆ เอาไว้ใช้ฝึกเช็คก่อนออกจากบ้าน — <strong>1) เช็คสไตล์การแต่งตัว</strong> ตอบให้ได้ว่าวันนี้เราไปเจอใคร ทางการ หรือ ไม่ทางการ เค้าคาดหวังที่จะพบเราในลุคไหน และเลือกเสื้อผ้ากระเป๋ารองเท้าให้เหมาะสม — <strong>2) เช็คความสะอาด </strong>ความเรียบร้อยของการตัดผม การโกนหนวดเครา และความสะอาดของร่างกาย (ในที่นี้หมายถึงกลิ่นตัวด้วยเช่นกัน) — <strong>3) เช็คความ ‘เนี๊ยบ’ </strong>สิ่งนี้จะเป็นการบอกความละเอียดและปราณีตของบุคคล เช็คทรงผมและการเซตผม รวมทั้งความเรียบร้อยของเสื้อผ้า (ชายเสื้อ รอยยับ และอื่นๆ)</p><h4>● สกิลของการสร้างเสน่ห์จากภายใน (Charisma)</h4><p>หลังจากที่เราจัดการเรียบร้อยกับภายลักษณ์ภายนอกแล้ว เราต้องเตรียมพร้อมกับ <strong>‘Attitude’</strong> หรือ เสน่ห์จากข้างใน ของเราในวันนั้นด้วย สิ่งนี้ส่งผลมากๆ กับความรู้สึกของคนรอบข้างที่ปฏิสัมพันธ์กับเรา เราควรจะต้องทำให้คนที่เราคุยด้วยรู้สึก ‘<strong>ได้รับความสำคัญ</strong>’ เพื่อให้เค้าจดจำเราได้</p><p><strong>วิธีการฝึกง่ายๆ </strong>: เทคนิคง่ายๆ คือการสร้าง <strong>Mindfulness </strong>หรือ ‘<strong>สติ</strong>’ อยู่ตลอดเวลา ให้เราสามารถจดจ่อและให้ความสำคัญกับคนที่เราคุยด้วยได้ รวมถึงใช้เทคนิคของการ ‘<strong>ยิ้ม</strong>’ และ<strong> ‘การแสดงออกถึงการรับฟัง’ (Active Listening)</strong> ให้กับคนที่เราคุยด้วยอยู่เสมอ สกิลนี้อาจจะต้องใช้เวลาในการสร้างเพราะต้องฝึกตั้งแต่ การควบคุมสติ จัดระบบความคิด และ การใช้ Body Language ที่เหมาะสม</p><h3>3. สกิลการสร้างความไว้วางใจกับหัวหน้าและเพื่อนร่วมงาน (Skill of Trust)</h3><p>หลังจากทำให้เค้า ‘เชื่อ’ ว่าเรามีของ และทำให้เค้า ‘<strong>จดจำ</strong>’ เราได้แล้ว สิ่งต่อไปคือการรักษาความรู้สึกนี้ให้อยู่ได้ในระยะยาว ซึ่งก็คือการสร้าง<strong> ‘ความไว้วางใจ’ (Trust) </strong>กับคนรอบข้างนั่นเอง เพราะสิ่งนี้จะเป็นพื้นฐานที่ทำให้เราสามารถสานปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้างได้อย่างยั่งยืน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NzqzwVuW5GU-qZjKjQ8rJA.png" /></figure><h4>● สกิล ‘ทุกสิ่งเป็นไปได้’ (Growth Mindset &amp; ‘Can-do’ Attitude)</h4><p>จากประสบการณ์ของผม สกิลนี้เป็นสกิลที่ส่งผลมากๆ ว่าคนจะไว้ใจเราหรือไม่ในที่ทำงาน เพราะมันคือสกิลของการ ทำให้ทุกคน <strong><em>เชื่อ </em></strong>ว่าเรามีความสามารถพอที่จะทำให้งานต่างๆ ไม่ว่าจะท้าทายแค่ไหนให้เกิดขึ้นได้จริง แต่สกิลนี้จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อตัวเราเองเชื่อก่อนว่ามันทำได้จริง (Growth Mindset) ประโยคที่เรามักจะได้ยินบ่อยๆ จากคนที่ไม่มีสกิลนี้คือ<strong><em> “มันทำไม่ได้หรอก” “ยากไป ไม่เอาหรอก”</em></strong> ประโยคเหล่านี้ไม่ช่วยอะไรเลยนอกจากเป็นการ Discredit ความเชื่อมั่นในตัวเองกับคนรอบข้าง และส่งผลเสียอย่างมากในการสร้างความไว้วางใจในที่ทำงาน</p><p><strong>วิธีการฝึกง่ายๆ </strong>: Growth Mindset สามารถฝึกง่ายๆ ด้วยการเข้าใจจุดแข็งจุดอ่อนของตัวเอง และให้ลองเปลี่ยนความคิดว่า<strong> ‘ความยากลำบากที่เราเจอ คือ โอกาส ไม่ใช่ ปัญหา’ </strong>และฝึกมองว่า <strong>‘Feedback is a gift.’ </strong>คำวิจารณ์ไม่ใช่คำติ แต่คือ โอกาสในการพัฒนาตัวเอง ถ้ามองแบบนี้ได้ จะทำให้เรากล้าบอกว่า ‘ทุกสิ่งเป็นไปได้’ มากขึ้น</p><h4>● สกิล ‘ฉันจัดการได้’ (Self-Leadership)</h4><p>การบอกว่า <em>‘</em><strong><em>ฉันจัดการเรื่องนี้ได้</em></strong><em>’</em> จะช่วยทำให้คนอื่นมองว่าเราสามารถดูแลตัวเองได้ โดยเฉพาะการเข้าไปทำงานในที่ใหม่ๆ จะยิ่งทำให้เราสร้างความไว้ใจกับหัวหน้างานได้ว่าเราสามารถแก้ปัญหารอบตัวได้อย่างชาญฉลาด สิ่งนี้คือ Self-Leadership และการกล้าลุกขึ้นมาจัดการเรื่องต่างๆ ด้วยตัวของเราเองโดยไม่ต้องรอให้ใครมาบอก</p><p><strong>วิธีการฝึกง่ายๆ </strong>: สกิลนี้ฝึกง่ายๆ ด้วยการกล้าออกจาก Comfort Zone ของตัวเอง อาจจะค่อยๆ เริ่มด้วยการหมั่นลองทำสิ่งที่เราไม่เคยกล้าทำในเรื่องเล็กๆ ก่อน เพื่อสร้างความมั่นใจให้เรามากขึ้น หลังจากเราเริ่มสั่งสม ‘ความกล้า’ ได้ทีละนิด จะทำให้เมื่อเราเจอปัญหาอะไร เราจะ กล้าถาม กล้าขอความช่วยเหลือ และ กล้าลุกขึ้นมาจัดการอะไรด้วยตัวเองมากขึ้น</p><h4>● สกิล ‘ใครก็สอนฉันได้’ (Relationship &amp; Emotional Management)</h4><p>คือการทำให้ทุกคนรู้สึกว่าเราเป็น ‘<strong>แก้วเปล่า</strong>’ ที่พร้อมจะได้รับสิ่งใหม่ๆ เสมอ มันคือการยอมลด EGO ของตัวเองลง แล้วใส่หมวกของ <strong><em>‘Teach me, I’m a newbie’</em></strong> หรือ <strong><em>‘ฉันไม่รู้มาก่อนเลย สอนฉันเถอะ’</em></strong> ให้คนอื่นได้เห็น สกิลนี้ส่งผลมากๆ ในสังคมไทย ที่วัฒนธรรมของความ ‘<strong>อาวุโส</strong>’ มีผลกับการทำงานในองค์กร เพราะถ้าเราทำได้เราจะสามารถสร้างความ ‘<strong>เอ็นดู</strong>’ ให้กับคนรอบข้างในช่วงเวลาที่เราพึ่งเข้าไปในบริษัทใหม่ๆ แล้วสิ่งดีๆ ต่างๆ ก็จะวิ่งเข้ามาหาเราได้ด้วยตัวเอง</p><p><strong>วิธีการฝึกง่ายๆ </strong>: สกิลนี้ฝึกง่ายๆ ด้วยการทำความเข้าใจก่อนว่า <em>‘โลกนี้ไม่มีใครที่รู้ไปซะทุกอย่าง’ </em>และ <em>‘ไม่รู้ ไม่ผิด’ </em>ให้บอกตัวเองไว้เสมอว่า <strong>‘การทำตัวเองให้ไม่รู้ เราจะยิ่งได้รู้เพิ่ม’ </strong>แค่นี้เราก็จะสามารถสร้างภูมิคุ้มกันให้กับตัวเราเอง ในช่วงเวลาที่เราพึ่งเข้าไปทำงานใหม่ๆ ได้แล้ว</p><p>เป็นอย่างไรบ้างครับกับทั้ง 3 สกิล ที่ได้อ่านมา ถ้าทำได้ทั้งหมดนี้รับรองว่ามันจะช่วยให้ชีวิตของ First Jobber หรือ ชีวิตของคนที่พึ่งเข้าไปทำงานในบริษัทใหม่ๆ นั้น <strong>‘อยู่ง่าย’</strong> ขึ้นอย่างแน่นอน และยังเพิ่มโอกาสดีๆ ที่จะเข้ามาหาเราเยอะขึ้นในชีวิตการทำงานด้วย</p><p>ทั้งนี้ ทั้งหมดที่แชร์มา เป็น ‘<strong>สกิล</strong>’ (Skill) ความหมายของสกิลคือ <strong><em>สกิลต้องฝึก</em></strong> ไม่สามารถแค่ อ่านหนังสือ ฟัง Podcast หรือ แค่อ่านบทความนี้แล้วทำเป็นได้ แต่ต้องลงมือฝึกจริง บทความนี้ทำหน้าที่แค่สร้าง Awareness และให้ Knowledge บางส่วนเท่านั้น สิ่งที่ต้องทำหลังจากนี้ คือการหยิบเทคนิคเหล่านี้ลองเอาไปใช้จริง อย่างต่อเนื่อง และสม่ำเสมอ</p><p>ส่วนถ้าใครอยากจะฝึกสกิลเหล่านี้แบบ Intensive และฝึกอย่างจริงจัง สามารถติดตาม <a href="https://web.facebook.com/BASEWorkplace/"><strong>BASE Workplace</strong></a> ไว้ได้เช่นกัน ทีมเราได้ออกแบบสกิลที่จำเป็นในที่ทำงานเหล่านี้ให้อยู่ใน Workshop ทั้ง แบบสั้น และ แบบยาว ที่เน้นการฝึกได้จริงเดี๋ยวนั้น และเอาไปใช้ได้จริงเดี๋ยวนั้นในชื่อของ “<strong><em>Workplace Skills Series</em></strong>” ที่ใช้เวลา 1 วันเต็มในการฝึกจริง และ “<strong><em>Instant Skills Series (ทักษะกึ่งสำเร็จรูป)</em></strong>” ที่ใช้เวลาแค่ 2 ชั่วโมงในการฝึกสกิลที่ย่อยง่ายให้ติดตัวกลับบ้านไปได้เลย (สามารถดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ข้างล่างนี้ หรือ <a href="https://web.facebook.com/BASEWorkplace/">FB Page: /BASEWorkplace</a> ได้เลย)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/713/1*jalE8UQtRC2Bcl-o9A0Xzg.png" /><figcaption>“Workplace Skills Series” Workshop ฝึกสกิล 1 วันเต็ม — by BASE WORKPLACE</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GC7oCRZ-e9Msme-eggQazA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*De5P9iuZ0fozcQrwSJbgnQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xgM9TVJVXL-jqQKeODUgAw.jpeg" /><figcaption>“สกิลกึ่งสำเร็จรูป” Workshop ระยะสั้น 2 ชั่วโมง ที่ฝึกได้จริง — by BASE WORKPLACE</figcaption></figure><p><a href="https://web.facebook.com/BASEWorkplace/"><strong>BASE Workplace</strong></a> คือ ความตั้งใจของ <a href="http://www.baseplayhouse.co/"><strong>BASE Playhouse</strong></a> ในการสร้างพื้นที่ฝึกสกิลให้กับคนตั้งแต่ วัยมหาลัย First Jobbers ไปจนถึง วัยทำงาน ภายใต้แนวคิดที่เชื่อว่าการฝึกสกิล โดยเฉพาะ <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/21st-century-skill-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-21-898985d417ce"><strong>ทักษะในศตวรรษที่ 21 (21st Century Skills)</strong></a> นั้นสำคัญต่อการสร้างความสุขในชีวิตการทำงาน และความสำเร็จของแต่ละบุคคล โดยกระบวนการที่เราเชื่อ คือการใช้ <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-3413839e493d"><strong>Gamification</strong></a> หรือ กระบวนการออกแบบการเรียนรู้ผ่านเกม ในการทำให้ประสบการณ์เรียนรู้นั้น สนุก ฝึกได้จริง และ มีความหมายต่อการใช้ชีวิต</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OENYJNU7jh9SMZFXbEGhhQ.png" /><figcaption>ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ : <a href="https://corporate.baseplayhouse.co/">https://corporate.baseplayhouse.co/</a></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=263fabfc7810" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/%E0%B9%81%E0%B8%89-3-%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-first-jobbers-%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5-%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99-263fabfc7810">แฉ 3 สกิลเทพ! ที่ First Jobbers ต้องมี เมื่อก้าวสู่โลกการทำงาน</a> was originally published in <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse">BASE Playhouse</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Skills of Success  —  ทักษะแห่งความสำเร็จ]]></title>
            <link>https://medium.com/base-the-business-playhouse/skills-of-success-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88-be85f26a2197?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/be85f26a2197</guid>
            <category><![CDATA[meaningful-life]]></category>
            <category><![CDATA[success]]></category>
            <category><![CDATA[ทักษะแห่งความสำเร็จ]]></category>
            <category><![CDATA[skills]]></category>
            <category><![CDATA[ความสำเร็จ]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 18 Jul 2019 09:25:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-07-18T09:28:52.440Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mPg-4l0cjh0jqx3Q2Bjvhw.jpeg" /></figure><h3>Skills of Success — ทักษะแห่งความสำเร็จ</h3><h4>ทักษะเริ่มต้นสำหรับทุกคน เพื่อสร้างความสำเร็จในแบบของตัวเอง!</h4><h4>Highlights:</h4><ul><li><em>‘ความสำเร็จ’ ของแต่ละคนมีรูปแบบที่ไม่เหมือนกัน แต่ล้วนมีเป้าหมายเดียวกันคือ การมีชีวิตที่มีความสุขและชีวิตที่มีความหมาย (Well-being &amp; Meaningful Life)</em></li><li><em>‘ทักษะแห่งความสำเร็จ’ คือ ทักษะที่ใช้ในการสร้างและปูทางให้แต่ละคนสามารถออกแบบเส้นทางไปสู่ความสำเร็จในแบบที่ตัวเองต้องการได้ โดยแบ่งเป็น ชุดทักษะการจัดการกับสภาพแวดล้อมภายนอก (External Management) และ ชุดทักษะการจัดการกับตัวตนภายใน (Internal Management)</em></li><li><em>การ ‘ฝึก’ ทักษะเหล่านี้จำเป็นต้องใช้กระบวนการที่ถูกออกแบบมาเฉพาะด้วยระยะเวลาที่เหมาะสม และจำเป็นต้องใช้การลงมือทำจริง ปฏิสัมพันธ์กับคนจริงๆ มากกว่าแค่การเรียนรู้ผ่านโลกออนไลน์</em></li><li><em>เด็กยุคใหม่ และ คุณพ่อคุณแม่ สามารถริเริ่มฝึกทักษะเหล่านี้ด้วยตนเองแบบง่ายๆ ผ่านการกล้าลองทำอะไรใหม่ๆ ที่ตัวเองชอบหรือสนใจ นอก Comfort Zone และการให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ในมิติอื่นๆ ที่ไม่ใช่แค่เกรด และความรู้วิชาการ</em></li></ul><h4><strong>“คุณอยากประสบความสำเร็จในชีวิตไหมครับ”</strong></h4><p>ได้ยินคำถามนี้ ทุกคนก็คงตอบเหมือนๆ กันว่า ‘อยากสิ!’ แน่นอนละครับ มีใครบ้างละที่ไม่อยากจะประสบความสำเร็จในชีวิต</p><blockquote>“แต่.. ความสำเร็จในชีวิต จริงๆ แล้วคืออะไรกันแน่”</blockquote><p>ผมเคยถามคำถามนี้กับเด็กมัธยมจากหลายๆ โรงเรียนที่ผมเคยได้มีโอกาสไปสอน เชื่อมั้ยครับว่าคำตอบของเด็กๆ มีตั้งแต่ ‘<em>อยากรวยมีบ้านหรูๆ</em>’ ‘<em>อยากมีแฟนสวยๆ</em>’ ‘<em>อยากเป็น Net Idol</em>’ ไปจนถึง ‘<em>อยากอยู่บ้านต่างจังหวัดคนเดียวอย่างสงบ</em>’ หรือ ‘อยากเลี้ยงดูคุณพ่อคุณแม่ตอนแก่ให้ได้’</p><p>‘<strong>ความสำเร็จในชีวิต (Success)</strong>’ ที่ดูเหมือนจะเป็นคำธรรมดาทั่วไปที่ใครฟังแล้วก็เข้าใจแล้วใครต่างก็อยากได้ เอาเข้าจริงแล้วกลับไม่ธรรมดาสักเท่าไหร่นัก เมื่อเราลองตีความมันให้ลึกขึ้นความสำเร็จในบริบทของแต่ละคนจริงๆ แล้วนั้นมันไม่เหมือนกันเลย ในเมื่อทุกคนต่างก็อยากจะประสบความสำเร็จในมุมของเราเอง แล้วเราแต่ละคนจะสร้างหรือปูทางไปสู่ <strong>‘ความสำเร็จในแบบของตัวเอง’</strong> ได้อย่างไรกันบ้าง?</p><p>การที่จะตอบคำถามนี้ได้นั้น จะต้องเข้าใจก่อนว่าความสำเร็จของแต่ละคนแม้จะมีรูปร่างหน้าตาที่ไม่เหมือนกัน แต่แท้จริงแล้วทุกๆ หน้าตาของความสำเร็จที่ไม่เหมือนกัน ล้วนแล้วแต่มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือ ‘<strong>การมีชีวิตที่มีความสุขและมีความหมาย’ (Well-being &amp; Meaningful Life)</strong> ดังนั้นการจะสร้างเส้นทางให้ไปถึงความสำเร็จของแต่ละคนได้นั้น เราจึงสามารถใช้ ‘<strong>ชุดของเครื่องมือ</strong>’ หรือ ‘<strong>ทักษะ</strong>’ ที่เหมือนกัน เพื่อปูทางไปสู่ความสำเร็จที่แตกต่างกันได้</p><p>ความสำคัญของเรื่องนี้ในโลกยุคปัจจุบันนี้มีมากจนทุกองค์กรไม่ว่าจะเป็นของไทย (เช่น กระทรวงศึกษาธิการ) หรือกระทั่งต่างประเทศ ก็ได้ทำงานวิจัยเกี่ยวกับทักษะเหล่านี้ เพื่อตอบโจทย์ความสำเร็จของคนในยุคปัจจุบันให้มากขึ้น</p><p>World Economics Forum (WEF) ได้วิจัยออกมาว่า <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/21st-century-skill-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-21-898985d417ce"><strong>ทักษะในศตวรรษที่ 21 (21st Century Skills)</strong></a> คือ สิ่งที่เด็กทุกคนต้องมี ซึ่งผมเคยเขียนอธิบายไว้แล้วในบทความก่อนหน้า แต่ในบทความนี้ ผมจะขอรวบยอดและสรุปกลุ่มของทักษะตัวที่สำคัญๆ ที่จำเป็นกับเด็กยุคใหม่ทุกคน เพื่อเดินทางค้นหาความสำเร็จในแบบของตัวเองว่า<strong> ‘ทักษะแห่งความสำเร็จ’ (Skills of Success)</strong></p><h3>‘ทักษะแห่งความสำเร็จ’ คืออะไร?</h3><p>ทักษะแห่งความสำเร็จ ก็คือ ทักษะที่ช่วยให้คนหนึ่งคนสามารถจัดการกับความวุ่นวายหรือความท้าทายในชีวิตของตัวเองได้อยู่หมัด และสามารถวางแผนสร้างเส้นทางของตัวเองที่จะเดินไปสู่ความสำเร็จที่ตัวเราเองออกแบบได้ หรือถ้าจะเรียกสั้นๆ มันก็คือ ทักษะการใช้ชีวิต หรือ <strong>‘ทักษะชีวิต (Life Skills)’</strong> นั่นแหละครับ</p><p>ทักษะที่ว่านี้ สามารถแบ่งย่อยออกเป็น ‘ชุดทักษะ (Skillset)’ ทั้งหมด 3 ชุดทักษะด้วยกัน ได้แก่ <strong>ชุดทักษะแห่งการคิดเป็น (Thinking Skillset) , ชุดทักษะแห่งการทำเป็น (Doing Skillset)</strong> และ <strong>ชุดทักษะแห่งการจัดการตนเอง (Self-Management Skillset)</strong></p><p>หากจะจัดหมวดให้เข้าใจง่ายขึ้น สามารถอธิบายสั้นๆ ได้เป็น หมวดทักษะที่ใช้สำหรับจัดการกับโลกรอบตัวหรือสิ่งแวดล้อมภายนอก (<strong>External Management</strong>) อันได้แก่ ชุดทักษะแห่งการคิดเป็น และ ชุดทักษะแห่งการทำเป็น และ หมวดทักษะที่ใช้สำหรับจัดการกับสภาพอารมณ์และตัวตนของตนเอง (<strong>Internal Management</strong>) นั่นเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eSxQSu7KiHT5S87xqpzHhA.jpeg" /><figcaption>Skills of Success — Internal &amp; External Skillsets :: Copyright © 2019 BASE Playhouse</figcaption></figure><p>โดยในแต่ละชุดทักษะจะสามารถแบ่งย่อยออกเป็นทักษะต่างๆ ดังต่อไปนี้</p><h4>ชุดทักษะแห่งการคิดเป็น (Thinking Skillset)</h4><ol><li><strong>ทักษะการคิดวิเคราะห์และการแก้ปัญหา (Critical Thinking &amp; Problem Solving)<br></strong>คือ ทักษะแห่งการคิดให้เป็นระบบ คิดแยกแยะเรื่องต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เพื่อไม่ให้ถูกหลอกง่ายๆ รู้จักจับประเด็นในเรื่องที่เกิดขึ้นรอบตัว และสามารถนำข้อมูลต่างๆ ที่ได้มาวิเคราะห์แยกแยะ เพื่อตัดสินใจแก้ปัญหาต่างๆ ในชีวิตได้อย่างตรงจุดและมีประสิทธิภาพ หรือ เรียกง่ายๆ ว่า การมีความคิดที่เฉียบคม นั่นเอง<br>( สามารถอ่านรายละเอียดเกี่ยวกับทักษะนี้เพิ่มเติมได้ <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/critical-thinking-%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-d1d624142278"><strong>ที่นี่</strong></a> )</li><li><strong>ทักษะการคิดเชิงสร้างสรรค์ (Creative/Innovative Thinking)</strong><br>คือ ทักษะแห่งการกล้าคิดนอกกรอบ กล้าแตกต่าง กล้าสร้างสรรค์สิ่งใหม่จากความคิดของตนเอง เพื่อสร้างสิ่งที่มีความหมายและมีประโยชน์กับตนเองและสังคมที่ไม่เคยมีใครเคยทำมาก่อน<br>( สามารถอ่านรายละเอียดเกี่ยวกับทักษะนี้เพิ่มเติมได้ <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/creativity-in-action-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B9%8C-%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87-ab74aee7094b"><strong>ที่นี่</strong></a> )</li></ol><p>เมื่ออ่านแล้วอาจจะรู้สึกว่าเป็นทักษะธรรมดาๆ ที่คนทุกคนควรที่จะรู้อยู่แล้ว แต่เชื่อไหมครับว่า ทั้งสองทักษะนี้เป็นทักษะที่น้อยคนนักที่จะทำได้ดี และยังต้องใช้เวลาเป็นอย่างมากในการฝึกให้สามารถทำได้อย่างคล่องแคล่ว ชุดทักษะแห่งการคิดนี้อยู่ในทุกบริบทของการใช้ชีวิต และถือว่าเป็นทักษะพื้นฐานที่คนรุ่นใหม่ทุกคนควรทำให้ได้ และเป็นสิ่งที่ประเทศไทยเราต้องการอย่างมากในตอนนี้</p><h4>ชุดทักษะแห่งการทำเป็น (Doing Skillset)</h4><ol><li><strong>ทักษะความเป็นผู้นำและการทำงานร่วมกับผู้อื่น (Leadership &amp; Team Collaboration)<br></strong>คือ ทักษะการทำงานเป็นทีม ซึ่งรวมไปถึงการกล้าที่จะลุกขึ้นมาเป็นผู้นำและยอมที่จะเป็นผู้ตามในสถานการณ์ที่เหมาะสม นอกจากนี้ยังรวมไปถึงการรู้จักยอมรับและเคารพในความหลากหลายทางความคิดของผู้อื่น (Compassion) เพื่อที่จะสามารถอยู่ร่วมกันในสังคมได้อีกด้วย<br>( สามารถอ่านรายละเอียดเกี่ยวกับทักษะนี้เพิ่มเติมได้ <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/leadership-teamwork-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-1212846038fb"><strong>ที่นี่</strong></a> )</li><li><strong>ทักษะการสื่อสารระหว่างบุคคล (Effective Communication)<br></strong>คือ ความสามารถในการคุยรู้เรื่อง พูดจับประเด็นเป็น สามารถเลือกคำได้ถูกกับสถานการณ์ต่างๆ แบบมีกาละเทศะ เพื่อให้สามารถเป็นที่รักของคนรอบข้างในทุกๆ สถานการณ์ได้ <strong>การเจรจาต่อรอง (Negotiation)</strong> เพื่อให้เกิดความปรองดองได้ในทุกบริบทที่ตนเองอยู่ มากกว่านั้นยังรวมไปถึง <strong>การพูดบนเวทีต่อหน้าคนจำนวนมาก (Public Speaking)</strong> เพื่อแสดงความคิดและจุดยืนที่สร้างสรรค์และสามารถถ่ายทอดสิ่งใหม่ๆ ออกมาให้กับสังคมได้<br>( สามารถอ่านรายละเอียดเกี่ยวกับทักษะนี้เพิ่มเติมได้ <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/communication-tactic-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88-%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%94-8ac331b94962"><strong>ที่นี่</strong></a><strong> </strong>)</li></ol><h4><strong>ชุดทักษะแห่งการจัดการตนเอง (Self-Management Skillset)</strong></h4><ol><li><strong>ทักษะการรู้จักและเข้าใจตนเอง (Self Awareness)<br></strong>คือ ทักษะการสำรวจตัวเอง เพื่อรู้จัก <strong>‘คุณค่า (Value)’</strong> ของตนเอง รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรและอะไรที่สำคัญกับชีวิตเรา รวมไปถึงสิ่งที่เราทำแล้วมีความสุขและเติมเต็มตัวเราได้ หรือที่คนชอบเรียกกันว่า <strong>‘แพชชั่น (Passion)’</strong> นั่นเอง นอกจากนี้ยังรวมไปถึงการเข้าใจถึงจุดแข็งและจุดอ่อนของตนเอง เพื่อที่จะได้สามารถเลือกเส้นทางในชีวิตให้ตรงกับความถนัด และความต้องการของเราเองได้ เพราะจริงๆ แล้วความสำเร็จของแต่ละคนมีรูปแบบไม่เหมือนกัน การเข้าใจตนเองจะเป็นจุดเริ่มต้นที่จะทำให้ทุกคนสามารถสร้างเส้นทางไปสู่การมี <strong>ชีวิตที่มีความหมาย (Meaningful Life)</strong> ได้</li><li><strong>ทักษะการจัดการอารมณ์และความล้มเหลว (Emotions &amp; Failure Handling)<br></strong>คือ ทักษะแห่งการ<em> </em><strong><em>ล้มแล้วลุก</em></strong> หรือ <strong><em>ล้มให้เร็วลุกให้เป็น</em> (Resilience) </strong>ซึ่งคนที่จะมีทักษะเหล่านี้ได้ จะต้องสามารถจัดการกับอารมณ์ของตนเองได้ และมีทัศนคติเชิงบวกต่อสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นรอบตัว หรือง่ายๆ ก็คือการฝึกบอกตัวเองว่า ..<br>“<em>พลาดก็ไม่เป็นไรนะ อย่างน้อยก็ได้เรียนรู้บางอย่างกลับไป</em>”</li><li><strong>ทักษะการตั้งเป้าหมายและพัฒนาตนเอง (Goal Settings &amp; Self Development)<br></strong>คือ ทักษะแห่งการพัฒนาตนเอง ที่จะทำให้ก้าวทันโลก และสามารถเพิ่มสมรรถนะของตนเองได้อยู่ตลอดเวลาโดยไม่ต้องรอใครให้มาสอน การจะทำแบบนั้นได้ จะต้องรู้จัก <strong>การจัดการเวลา (Time Management)</strong> <strong>การตั้งเป้าหมายให้เป็น (Goal Settings)</strong> <strong>การเรียนรู้วิธีการเรียน (Learn How-to-Learn)</strong> เพื่อเติมทุกความรู้และทักษะที่เราอยากจะรู้ได้ด้วยตนเองตลอดเวลา หากทำทั้งหมดนี้ได้ก็จะสามารถสร้างตัวตนของเราที่เก่งขึ้นกว่าเดิมได้ตลอดเวลา หรือ เรียกได้ว่า “<em>New Version of You</em>” Skillset เลยก็ว่าได้</li><li><strong>ทักษะการสร้างทัศนคติเชิงบวก (Growth Mindset &amp; GRIT)</strong><br>คือ การรู้จักมองความยุ่งยากทั้งหมดที่ผ่านเข้ามาในชีวิตให้เป็นความท้าทาย และเชื่อว่าตัวเองสามารถจัดการกับมันได้เสมอ หรือพูดง่ายๆ ก็คือ การมองว่าเราเป็นคนเลือกเส้นทางของตัวเอง จัดการตัวเองได้ ไม่ใช่ผู้ถูกกระทำ ทักษะนี้จะช่วยเสริมกับทักษะการพัฒนาตนเองเพื่อที่จะได้นำประสบการณ์มาต่อยอดเป็นการพัฒนาตนเองให้ประสบความสำเร็จแบบที่ตนเองอยากเป็นได้ หรือถ้าจะพูดง่ายๆ ก็คือสามารถเกิดแนวคิดใน ‘<strong>การเรียนรู้ตลอดชีวิต (Life-Long Learning)’ </strong>นั่นเอง</li></ol><p>ทักษะเหล่านี้หากประกอบกันออกมาแล้วจะทำให้สามารถจัดการกับความท้าทายของชีวิตได้ ไม่ว่าจะเป็น การจัดการตัวเอง การคิด หรือแม้กระทั่ง การลงมือทำ และไม่ว่าความสำเร็จของเราจะเป็นแบบไหนก็ตาม ทักษะเหล่านี้จะช่วยปูทางให้เราเอาชนะความท้าทายต่างๆ ให้เราสามารถสร้างความสำเร็จในรูปแบบของตัวเองได้เสมอ</p><blockquote>จึงขอเรียกทักษะชุดนี้ว่า ‘<strong>ทักษะแห่งความสำเร็จ’ หรือ ‘Skills of Success’</strong> ที่เด็กยุคใหม่ทุกคนควรจะต้องมีเพื่อจัดการชีวิต และสร้างความสำเร็จในแบบของตัวเอง โดยเฉพาะในโลกยุคนี้ที่ทุกอย่างล้วนมีความซับซ้อนท้าทายและเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว</blockquote><h3>มีวิธีไหนบ้างที่จะเริ่มสร้างทักษะเหล่านี้ได้?</h3><p>เนื่องจากทักษะเหล่านี้ไม่ใช่ความรู้ การจะสามารถมีทักษะเหล่านี้ติดตัวได้ จำเป็นต้องผ่านการฝึกฝนด้วยกระบวนการการเรียนรู้ที่ถูกออกแบบมาเฉพาะ ภายใต้ระยะเวลาที่เหมาะสม</p><ol><li><strong>เลิก ‘จำกัด’ การเรียนรู้อยู่แค่ ความรู้วิชาการ ในห้องเรียน <br></strong>ในโลกยุคใหม่นี้ต้องเข้าใจกันก่อนว่าความรู้วิชาการและการสอบไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิตอีกต่อไป วิชา 8 กลุ่มสาระอาจจะสำคัญ แต่ไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของชีวิต</li><li><strong>สำรวจตัวเองอยู่เสมอ แล้วฝึกให้ตรงจุด<br></strong>สำรวจตัวเองอยู่เสมอว่าเราถนัดทักษะไหน และขาดทักษะไหน ทุกวันนี้โลกแคบลงทุกวัน อยากรู้อะไรก็สามารถหาได้ทาง Internet สำคัญคือแค่การรู้ว่าต้องมองหาอะไร แล้วเริ่มลงมือทำ</li><li><strong>ให้เวลากับการทดลองทำอะไรใหม่ๆ ที่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน<br></strong>เนื่องจากทักษะเหล่านี้เป็นทักษะที่เกี่ยวข้องกับปฎิสัมพันธ์ของคนโดยตรง การปลีกตัวเองออกจากโลกดิจิตอล หรือ โลกออนไลน์ ในโลกยุคปัจจุบันจึงสำคัญมากๆ เพื่อจะได้มีเวลาฝึกทักษะเหล่านี้ให้มากขึ้น</li></ol><h4><strong>สำหรับคุณพ่อคุณแม่:</strong></h4><p>เริ่มมองหาอะไรใหม่ๆ ให้ลูกๆ ทำนอกจากการเรียน ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการเรียนพิเศษหรือการเติมความรู้วิชาการเพิ่ม แต่ควรจะเป็นกิจกรรมที่เด็กๆ สามารถเลือกทำได้ตามความชอบและความสนใจของตนเอง โดยมีเป้าหมายเพื่อ ‘<strong>ค้นหา</strong>’ ตัวตนของน้องๆ และ ‘<strong>เปิดโลก</strong>’ ให้เด็กๆสามารถเห็นสิ่งที่อยู่นอกห้องเรียนได้มากขึ้น พูดง่ายๆ ก็คือ เปิดโอกาสให้เด็กๆ ได้เจออย่างอื่นบ้าง นอกจากวิชาการนั่นเอง</p><p>ลองเริ่มสำรวจความสามารถของลูกๆ นอกเหนือจากคะแนนสอบ การได้เกรดที่ดีวัดได้เพียงความรู้ แต่แทบไม่มีความหมายเลยกับการวัดว่าเด็กแต่ละคนมี ‘ทักษะ’ หรือสามารถ ‘ทำ’ อะไรได้บ้าง ลองสังเกตลูกๆ ให้มากขึ้นว่าทักษะไหนที่ได้กล่าวมาข้างต้นที่เด่น หรือยังต้องพัฒนาเพิ่ม แล้วลองฝึกให้ตรงจุด โดยเน้นที่การให้ลูกๆ ไปเจอคนจริงๆ โลกจริงๆ มากกว่าแค่การอยู่กับโลกออนไลน์ หรือเรียนผ่านคอร์สออนไลน์</p><h4><strong>สำหรับเด็กยุคใหม่:</strong></h4><p>ตัวเราเองก็สามารถสำรวจตัวเองได้เช่นกัน แล้วลองเริ่มฝึกทักษะที่ยังขาดไปด้วยตนเอง เริ่มง่ายๆ กับการลองทำในสิ่งที่ตัวเองยังทำได้ไม่ดี เพราะทุกๆ การฝึกและการล้ม จะทำให้เราเก่งขึ้น</p><p>ใช้เวลากับโลกออนไลน์ให้น้อยลงและใช้เวลากับผู้คนรอบตัวให้มากขึ้น วิธีนี้จะช่วยให้เราสามารถฝึกการปฏิสัมพันธ์ที่แท้จริงกับคนจริงๆ ไม่ใช่การสื่อสารกับเปลือกนอกบนโลกออนไลน์ หรือ Social Media</p><p>อย่าคิดว่าโลกทั้งใบจบแค่ในห้องเรียน สิ่งสำคัญในการสร้างความสำเร็จในแบบของตนเอง คือ<strong> การกล้าที่จะออกจาก Comfort Zone</strong> ถ้าทุกวันของเราคือการเรียนแล้วกลับบ้าน อาจจะถึงเวลาแล้วที่ต้องหาอะไรใหม่ๆ ที่ยังไม่เคยได้ทำ ไปลองทำดูซักที ใครจะไปรู้ .. เราอาจจะเจอตัวเองในอีกรูปแบบหนึ่งที่เราไม่นึกไม่ฝันมาก่อนเลยก็ได้</p><p>สุดท้ายนี้สำหรับใครที่กำลังมองหาแนวทางใหม่ๆ ในการฝึกทักษะเหล่านี้<strong> </strong><a href="http://www.baseplayhouse.co/"><strong>BASE Playhouse</strong></a><strong> </strong>เป็นตัวอย่างที่ดี ที่ได้ทำการออกแบบประสบการณ์การฝึก ทักษะแห่งความสำเร็จ นี้ขึ้นมาในรุปแบบของค่าย และสื่อการสอน โดยกระบวนการเรียนรู้ผ่าน <strong>กิจกรรมการจำลองสถานการณ์ (Experience-based Simulation)</strong> และ <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-3413839e493d"><strong>เกมการเรียนรู้ (Gamification)</strong></a> เพื่อให้เด็กยุคใหม่ทุกคนสามารถ ‘ฝึก’ ทักษะเหล่านี้ด้วยกระบวนการที่ออกแบบมาอย่างเหมาะสม ในระยะเวลาอันสั้น ภายใต้สภาพแวดล้อมที่ได้ลองทำจริง ฝึกจริง แต่ไม่เสี่ยง ในค่ายที่ชื่อว่า ‘Skills Of Success’ หรือ ค่าย S.O.S.</p><blockquote>“เพราะการฝึกทักษะการปฏิสัมพันธ์กับคนจริงๆ ไม่สามารถสร้างได้เพียงผ่านโลกออนไลน์ หรือ คอร์สออนไลน์”</blockquote><p><strong>สามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมของค่าย ‘Skills Of Success’ ได้ </strong><a href="http://www.baseplayhouse.co/course/skillup/13?schedule=15"><strong>ที่นี่</strong></a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3T3rKWaKQeCmIJx8p0Pb2g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UGzyOvKu28i3xRxzpftBvg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PRfWgk1SJuzzXHa59hRANQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GarmWEc0948fL2CkOrzAuw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*A_EnsiYxVqkismtUAOFy9Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*70dfjyZcWj2jocG2L30YPA.jpeg" /><figcaption>บรรยากาศค่าย Skills Of Success ของ BASE Playhouse</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tNcKta2z-c6Dzm7cTv74qg.jpeg" /></figure><p>สุดท้ายนี้อยากจะฝากถึง คุณพ่อคุณแม่ และ เด็กรุ่นใหม่ ทุกคน ว่าทุกวันนี้โลกหมุนไปเร็ว และการแข่งขันสูงขึ้นทุกวัน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการที่ เด็กรุ่นใหม่ ทุกคน จะต้องหา ‘<strong>ความสำเร็จในแบบของตัวเอง</strong>’ ให้เจอ ซึ่งความสำเร็จนี้เป็นใครนิยามไปไม่ได้นอกจากตัวเราเอง และความสำเร็จนี้ไม่จำเป็นต้องเป็น ชื่อเสียง เงินทอง แต่อาจจะเป็นแค่ การมีชีวิตที่ดีและพอเพียง ก็ได้เช่นกัน สิ่งสำคัญหลังจากนั้นก็คือ ทุกคนจะต้องเริ่มที่จะ ‘วางแผน’ และ ‘ปูทาง’ ให้ตัวเองเพิ่อเดินเข้าหาความสำเร็จของตัวเอง ทีละก้าว และเริ่มตั้งแต่วันนี้ เพราะการเริ่มเร็วนั้น ได้เปรียบ!</p><blockquote><strong>ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังสร้างเส้นทางสู่ความสำเร็จในแบบของตัวเองทุกคนครับ! :)</strong></blockquote><h4>References</h4><p><em>(1) Fostering Social and Emotional Learning through Technology, World Economic Forum March 2016<br>(2) Framework for 21st Century Learning, Partnership for 21st Century Learning (P21)<br>(3) มาตรฐานการศึกษาชาติ พ.ศ. 2561 — สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=be85f26a2197" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/skills-of-success-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88-be85f26a2197">Skills of Success  —  ทักษะแห่งความสำเร็จ</a> was originally published in <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse">BASE Playhouse</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Leadership & Teamwork — เด็กยุคใหม่เป็นผู้นำให้ได้ สร้างทีมให้เป็น]]></title>
            <link>https://medium.com/base-the-business-playhouse/leadership-teamwork-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-1212846038fb?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1212846038fb</guid>
            <category><![CDATA[teamwork]]></category>
            <category><![CDATA[ความเป็นผู้นำ]]></category>
            <category><![CDATA[21st-century-skills]]></category>
            <category><![CDATA[education]]></category>
            <category><![CDATA[leadership]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 25 Oct 2018 13:52:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-18T11:40:45.845Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pe6ItllqQAvOH1EJTb1r6w.png" /></figure><h3>Leadership &amp; Teamwork : เด็กยุคใหม่เป็นผู้นำให้ได้ สร้างทีมให้เป็น</h3><p>บทความในซีรีย์ต่อเนื่องจาก <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/21st-century-skill-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-21-898985d417ce?source=collection_detail----e6cc6f89e4a3-----0----------------">21st-Century Skill : ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21</a> ของ <a href="https://medium.com/u/1cab7a3d9f16">BASE Playhouse</a></p><p><strong>“พวกเราจะช่วยกันพาเด็ก 12 คน ออกจากถ้ำหลวงยังไงดี”<br>“พวกเราต้องให้ใครมาช่วยเราบ้าง”</strong></p><p>เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2561 โลกทั้งใบช่วยกันหาวิธีพาเด็ก 12 คน กับโค้ชอีก 1 คน ออกจากถ้ำหลวง ที่จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย</p><blockquote><strong>หน่วยซีล</strong> กองทัพเรือไทย เชี่ยวชาญการจู่โจมใต้น้ำ บุกเข้าไปปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือ<br><strong>นักประดาน้ำถ้ำ </strong>มืออาชีพจากอังกฤษ ดำน้ำเบิกทางให้หน่วยซีลเข้าไปช่วยเหลือ<br><strong>ทีมพญานาค </strong>มากประสบการณ์จากน้ำท่วมใหญ่ปี ’54 ส่งเครื่องสูบน้ำและปั่นไฟแรงสูงช่วยเหลือ<br><strong>ทีมเก็บรังนก </strong>ชำนาญปีนถ้ำสูงจาก จ.ตรัง ปีนหาปล่องโรยตัวช่วยเหลือจากด้านบน<br><strong>ทีมวิศวกร</strong> จาก วสท. ประเมินการเจาะผนังถ้ำด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าตรวจสภาพหิน<br><strong>ทีมกู้ภัยจากสหรัฐฯ</strong> ร่วมวางแผนการกู้ภัย และใช้ดาวเทียม Infared 3D ช่วยค้นหา<br><strong>แพทย์ผู้เชี่ยวชาญการดำน้ำ</strong> จากออสเตรเลีย คอยดูแลวิธีเอาชีวิตรอดเพื่อออกจากถ้ำ <br><strong>ผู้ว่าฯเชียงราย </strong>คอยนำแผนการปฏิบัติงานและเปิดทางให้ทุกคนได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุด</blockquote><blockquote>และผู้อยู่เบื้องหลังอีกมากมาย</blockquote><p>ผ่านไป 17 วัน 4 ชั่วโมง 29 นาที ทั้ง 13 ชีวิต ถูกช่วยออกมาได้อย่างปลอดภัย โลกทั้งใบยกย่องการทำงานร่วมกันของเหล่าฮีโร่และทีมช่วยเหลือจนกลายเป็นที่จดจำไปอีกนาน ถ้าไม่ได้ทีมที่มีความสามารถที่แตกต่างกันจากทั่วสารทิศร่วม 1,000 คน มาทำงานร่วมกันเป็นทีม ทั้ง 13 ชีวิตนั้นอาจจะไม่ได้ออกมาเห็นเดือนเห็นตะวันอีกเลยก็เป็นได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/1*0TYNGoOjFYWKwZ9EfQiecw.jpeg" /><figcaption>Credit: SISIDEA Page</figcaption></figure><p>‘เคสหมูป่า’ เป็นตัวอย่างที่ดีของการทำงานเป็นทีม โดยมีผู้นำที่สามารถใช้ความสามารถของคนจากหลากหลายสายงาน (Multi-Disciplinary Team) มารวมกันเพื่อแก้ปัญหาที่มีความซับซ้อน (Complex Problem) ให้สำเร็จได้อย่างไม่น่าเชื่อ! และเชื่อไหมครับว่า ปัญหาประเภทนี้แหละคือปัญหาที่เด็กยุคนี้ทุกคนจะต้องเจอเมื่อพวกเขาก้าวเข้าสู่ศตวรรษที่ 21</p><h3><strong>‘ความเป็นผู้นำ’ กับ ‘การทำงานเป็นทีม’ ที่แท้จริง คืออะไร</strong></h3><p>ผมเชื่อว่าพวกเราเกือบทุกคนอยู่กับสองคำนี้มาตั้งแต่เด็กๆ เรามักถูกสอนให้ ‘สามัคคี’ กันไว้ ต้องหัดเป็น ‘หัวหน้าห้อง’ แต่จริงๆ แล้วการทำงานเป็นทีมและผู้นำที่ดี มีแค่นั้นจริงหรือ มันหมายถึงอะไรกันแน่</p><p><strong>การทำงานเป็นทีมที่ดี</strong> คือ การที่คนที่มีความสามารถที่แตกต่างกัน สามารถทำงานประกอบกันได้อย่างลงตัวเหมือนจิ๊กซอว์ โดยใช้ความสามารถของตัวเองมาประกอบกับความสามารถผู้อื่นเพื่อนำไปสู่เป้าหมายเดียวกันได้ (นักดำน้ำต้องทำงานกับหมอได้ แม้ว่าจะมีมุมมองที่ถูกปลูกฝังมาไม่เหมือนกันเลยก็ตาม) และแน่นอนว่าการเป็นทีมที่ดี คือการที่เราเป็นผู้ตาม (Team Player) ที่ดีด้วยเช่นกัน</p><p><strong>การเป็นผู้นำที่ดี</strong> คือ การสร้างสภาพแวดล้อมเพื่อเอื้อให้เกิดการทำงานเป็นทีมที่ดีดังที่กล่าวไปข้างต้น โดยมีเป้าหมายที่ชัดเจนนั่นเอง สามารถสร้างความมั่นใจและความไว้ใจจากลูกทีม ให้ทุกคนทำงานได้อย่างแฮปปี้ และแน่นอนว่าถานการณ์ที่ต่างกัน ก็จะนำไปสู่ผู้นำที่ต้องสามารถวางตัวหรือนำทีมได้หลายรูปแบบนั่นเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PEk632z2R4y98ELZfdoUbg.jpeg" /></figure><p>ทักษะเหล่านี้อยู่กับเรามาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ เผ่าพันธุ์ของมนุษย์เราพัฒนาเรื่อยมาโดยใช้ทักษะเหล่านี้เพื่อเอาตัวรอดและเข้าสังคมโดยไม่รู้ตัว ตั้งแต่การล่าสัตว์ ไปจนถึงการเลือกตั้งในปัจจุบัน ทำให้นักจิตวิทยาหรือผู้บริหารเก่งๆ หลายคนพยายามทำความเข้าใจและกำหนดสูตรสำเร็จต่างๆ มากมาย แน่นอนว่าเทคนิคเหล่านี้ล้วนเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ตามยุคสมัย แต่แก่นที่แท้จริงของมันยังคงอยู่เหมือเดิมไม่เปลี่ยนแปลง และฝังรากลึกในหลักชีววิทยาและจิตวิทยาของมนุษย์</p><blockquote>“Leadership is arguably one of the most important themes in the social sciences, permeating all aspects of human social affairs”</blockquote><blockquote>— Andrew J. King, Oxford Neuroscience Professor</blockquote><h3>ทำไมต้อง ‘ทีม’ — ทำไมต้อง ‘ผู้นำ’</h3><p>องค์กรชั้นนำของโลกอย่าง World Economic Forum ได้กำหนดทักษะการทำงานเป็นทีมและความเป็นผู้นำ (Collaboration &amp; Leadership) ให้เป็น <strong>ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21</strong> <strong>(21st Century Skills)</strong> หรือ <strong>ทักษะชีวิต (Life Skills)</strong> ที่เด็กยุคใหม่ควรจะต้องมี</p><p>(สามารถอ่านบทความ 21st Century Skills เพิ่มเติมได้ตาม <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/21st-century-skill-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-21-898985d417ce">Link</a> นี้เลยครับ)</p><p>ในอนาคตโลกที่หมุนเร็วขึ้นและวิถีชีวิตของคนเราที่เปลี่ยนแปลงไป จะทำให้เกิดปัญหาหรือความต้องการที่ซับซ้อนขึ้น การสร้างนวัตกรรมต่างๆ เพื่อแก้ปัญหาและตอบความต้องการเหล่านั้น จะต้องใช้ศาสตร์หลายแขนงมารวมกัน</p><p>ลองนึกภาพการรักษาโรคเอดส์ด้วยวิทยาการแพทย์ยุคใหม่ที่หมอต้องมาคุยกับ วิศวกร หรือการสร้าง Application ที่พัฒนาคุณภาพชีวิตที่ซับซ้อนอย่าง ‘Grab’ หรือ ‘Uber’ ที่ Developer จะต้องมาคุยกับ Designer ว่าจะออกแบบ App อย่างไรให้คนใช้แล้วไม่งง ลองย้อนกลับไปที่เคสหมูป่าแล้วลองนับดูว่ามีกี่อาชีพ กี่ศาสตร์วิชา ที่รวมตัวกันเพื่อแก้ปัญหานี้</p><p>หรือถ้าใกล้ตัวกว่านั้นนวัตกรรมเปลี่ยนโลกอย่าง ‘iPhone’ ที่เราใช้กันอยู่ เคยสงสัยไหมครับว่ามันผ่านการคิดและการทำงานร่วมกันของอาชีพกี่แขนงจึงออกมาเป็น iPhone เครื่องนี้ได้</p><blockquote>“เมื่อโลกหมุนเร็ว การสร้างนวัตกรรมแบบ One-Man Show จึงไม่พออีกต่อไป! เพราะหัวเดียวมันตามไม่ทัน!”</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/929/1*1SEzxG-MPML3nt6tJfsy0A.jpeg" /></figure><p><strong>การลงมือทำร่วมกันของคนภายใต้การนำที่มีประสิทธิภาพ จึงเป็นปัจจัยหลัก ที่จะคอยเปลี่ยนไอเดียบ้าๆ ให้กลายเป็นของจริง ที่แก้ปัญหาจริงๆ ได้ </strong>ผู้นำที่ดีและทีมที่ดี จึงต้องทำงานร่วมกันเพื่อให้บรรลุเป้าหมายต่างๆในโลกยุคใหม่ซึ่งก็คือการสร้างนวัตกรรมใหม่ๆ เพื่อแก้ปัญหาที่มีความซับซ้อนให้ได้นั่นเอง</p><p>ด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าทักษะนี้สามารถเอาชนะความท้าทายต่างๆ ทั้งในสังคมเราและสังคมโลกที่กำลังเปลี่ยนอย่างรวดเร็วได้ <strong>คนที่มีทักษะนี้จึงเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่โลกยุคใหม่มองหาและต้องการตัวเป็นที่สุด</strong> ทั้งในมหาลัยและองค์กรต่างๆ นั่นเอง ที่น่าตกใจมากกว่าเดิมก็คือ โรงเรียนต่างๆ ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้สอนทักษะเหล่านี้ในห้องเรียน!</p><h3>ใครกันที่ต้องมีทักษะเหล่านี้</h3><p>ทุกคนครับ ไม่ว่าจะเป็นคนรุ่นใหม่ คนรุ่นเก่า คนที่ชอบเป็นผู้นำ คนที่ชอบเป็นผู้ตาม หรือแม้กระทั่งคนที่ชอบทำงานคนเดียว ใช่ครับผมพูดไม่ผิด เพราะไม่ว่าคุณจะเป็นคนที่ชอบทำงานร่วมกับผู้อื่นหรือไม่ก็ตาม วันดีคืนดีคุณอาจจะต้องเอาความสามารถเฉพาะตัวของคุณไปประกอบกับความสามารถของคนอื่น เพื่อทำงานที่ใหญ่กว่าตัวเองก็เป็นได้ และเชื่อเถอะครับว่าโอกาสเช่นนี้จะเกิดบ่อยขึ้นเรื่อยๆ อย่างปฏิเสธไม่ได้ เพราะคุณไม่สามารถหนีสภาพของโลกที่เปลี่ยนไปได้</p><blockquote><strong>ประเทศไทย -</strong> ต้องการองค์กรต่างๆที่สร้างนวัตกรรมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตได้<br><strong>บริษัท -</strong> ต้องการเด็กจบใหม่ที่ทำงานร่วมกับผู้อื่นเพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรมได้<br><strong>มหาวิทยาลัย -</strong> มองหาเด็กนักเรียนที่มีพื้นฐานทักษะเหล่านี้เพื่อต่อยอดได้</blockquote><h3>ความเป็นผู้นำ กับ Teamwork ฝึกกันได้นะ!</h3><p>ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วรู้สึกว่าตัวเองอยากเก่งทักษะนี้ให้มากขึ้น ข่าวดีคือเราสามารถฝึกทักษะนี้ได้ผ่านสิ่งที่เราเจออยู่แล้วในชีวิตประจำวัน เช่น งานกลุ่ม งานโรงเรียน กีฬาสี แข่งฟุตบอล ประธานนักเรียน เมื่อมนุษย์เราเป็นสัตว์สังคม เราล้วนถูกปลูกฝังให้ทำงานเป็นทีมมาตั้งแต่ตอนเข้าป่าล่าสัตว์สมัยดึกดำบรรพ์ ที่เราต้องทำคือหัดเรียนรู้และตกผลึกจากสิ่งที่เราทำให้บ่อยขึ้นเท่านั้นเอง</p><h4>3 เทคนิคง่ายๆ ที่ช่วยทำให้ทักษะแข็งแรงขึ้นได้</h4><ol><li><strong>อย่ากลัวที่จะรับโอกาสใหม่ๆ </strong>เช่น การเป็นประธานนักเรียน หัวหน้าห้อง หัวหน้ากลุ่ม บางครั้งการเสนอตัวก่อนก็ช่วย ไม่มีการเพิ่มทักษะแบบไหนที่ดีเท่ากับการลองสนามจริง</li><li><strong>สังเกตเพื่อนรอบตัว (โดยไม่ตัดสิน)</strong> เพราะคนคือสุดยอดแห่งความหลากหลายครับ การเข้าใจคน จะช่วยให้เราทำงานร่วมกันได้ดีขึ้น และลดข้อขัดแย้งหรืออคติ ตั้งคำถามที่ถูกมุม เช่น เขาแสดงออกแบบนี้เพราะอะไรนะ? แทนที่จะถามว่า เขาแสดงออกแบบนี้ได้อย่างไร?</li><li><strong>หา Idol หรือตัวอย่างที่ดี</strong> การดูหนัง อ่านหนังสือ หรือติดตามคนที่มีความสามารถด้านนี้ช่วยได้ ( เช่น Lion King, Apollo 13, Simon Sinek ) เพราะการเห็นบ่อยๆ จะทำให้เราซึมซับการวางตัว และการทำงานในสถานการณ์ต่างๆ ที่เราอาจเจอเองในอนาคตได้เป็นอย่างดี</li></ol><p>สำหรับใครที่ไม่มีโอกาสหรือหาสนามให้ลองฝึกทักษะเหล่านี้ไม่ได้ อยากปูพื้นฐานให้แน่นปึ้ก หรืออยากได้เทคนิคขั้น Advance ที่เอาไปใช้ได้เลย ที่ <a href="http://www.baseplayhouse.co/"><strong>BASE Playhouse</strong></a><strong> </strong>เราได้สร้างสนามจำลองขึ้นมาในชื่อ คอร์ส Leadership&amp;Teamwork เพื่อเอาไว้ฝึกน้องๆ รุ่นใหม่ที่สนใจอยากพัฒนาทักษะด้านนี้ให้เก่งขึ้นโดยเฉพาะ</p><p>สามารถดูรายละเอียดคอร์สกันได้ <a href="http://www.baseplayhouse.co/course/skillup/3?schedule=3">ที่นี่เลย</a>!</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F3mNAHS4hqOI%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D3mNAHS4hqOI&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F3mNAHS4hqOI%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/33f27f0f327596ac62bf01e351273e8f/href">https://medium.com/media/33f27f0f327596ac62bf01e351273e8f/href</a></iframe><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GTD08gkgeb7qEgMIbb9K7g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rH6dggtHOm1t3FKc44Zu0Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j_SQC3VVOL5QUA-98eGgnw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*spuIdarDhKmlOPDY6zMq5w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fUQWEpJIosb4sBm4m_ks2Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OLsL1aOHq1mGOMmhrxNkJA.jpeg" /></figure><p>ที่เจ๋งกว่านั้นคือ BASE ออกแบบคอร์สนี้ให้ภายในเป็นเกม 100% (Game-Based-Learning) เพราะเราเชื่อว่าไม่มีการฝึกทักษะไหนๆที่ดีกว่าการลองทำจริง ในสนามจริง ที่ลองได้ทุกอย่าง แต่ไม่เจ็บ ภายในคอร์สจะมี Simulation Game ถึง 3 ตัว ที่ถูกออกแบบมาให้น้องๆได้ฝึกทั้งเทคนิคการเป็นผู้นำและการเป็นผู้ตามที่ดี (Leader &amp; Team Player)</p><p>ผมเชื่อว่า<strong>ไม่ใช่ทุกคนที่จะต้องเป็นผู้นำครับ แต่วันนึงเมื่อโลกมันบังคับให้คุณเป็น คุณต้องรู้ว่าจะลุกขึ้นมาเป็นอย่างไรให้สำเร็จ</strong> ให้ชนะทั้งเป้าหมาย และชนะทั้งใจของลูกทีม!</p><blockquote>แบบนี้สิครับ.. จึงจะนับได้ว่าเป็นคนรุ่นใหม่ที่พร้อมเข้าสู่ศตวรรษที่ 21 ได้อย่างแท้จริง!</blockquote><h4>References</h4><p><em>(1) Fostering Social and Emotional Learning through Technology, World Economic Forum March 2016<br>(2) Framework for 21st Century Learning, Partnership for 21st Century Learning (P21)<br>(3) </em>The Origins and Evolution of Leadership, Current Biology Publication 2009 : Andrew J. King, Dominic D.P. Johnson, and Mark Van Vugt<br><em>(4) BBC Thailand News, Thairath News, ThaiPBS News</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*u0b1zxPEEBaXQgTJaidXtA.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1212846038fb" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/leadership-teamwork-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-1212846038fb">Leadership &amp; Teamwork — เด็กยุคใหม่เป็นผู้นำให้ได้ สร้างทีมให้เป็น</a> was originally published in <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse">BASE Playhouse</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[21st-Century Skill : ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21]]></title>
            <link>https://medium.com/base-the-business-playhouse/21st-century-skill-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-21-898985d417ce?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/898985d417ce</guid>
            <category><![CDATA[21st-century-skills]]></category>
            <category><![CDATA[entrepreneurship]]></category>
            <category><![CDATA[education]]></category>
            <category><![CDATA[critical-thinking]]></category>
            <category><![CDATA[soft-skills]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 27 Jun 2018 03:48:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-22T03:28:23.106Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qzLkVx3zg-cK_oS3eBo_UQ.jpeg" /></figure><h4>เมื่อทักษะในโลกเก่า ไม่เก๋าพออีกต่อไป!</h4><h4>Highlights:</h4><ul><li><em>การก้าวผ่านจาก โลกปฏิวัติอุตสาหกรรมยุคเก่า ไปสู่ โลกดิจิตอล ทำให้ความต้องการของตลาดแรงงานเปลี่ยนไป ทักษะต่างๆที่เป็นการทำซ้ำๆ (routine-work) ไม่เพียงพออีกต่อไป เพราะคอมพิวเตอร์สามารถทำแทนได้ แล้วเด็กยุคใหม่จะทำอย่างไร</em></li><li><em>องค์กร WEF วิจัยออกมาว่าทักษะที่จะเข้ามามีบทบาทสำคัญในศตวรรษที่ 21 คือทักษะด้านการเข้าสังคมและอารมณ์ (Social &amp; Emotional Skill) และความต้องการที่มีต่ออาชีพที่มีทักษะเหล่านี้มีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในหลายปีที่ผ่านมา</em></li><li><em>WEF กำหนดทักษะในศตวรรษที่ 21 ไว้ทั้งหมด 16 ทักษะ โดยแบ่งเป็น 3 หมวด ซึ่งตอบโจทย์ในเรื่องของ ทักษะการใช้ชีวิตให้เหมาะกับบริบทของโลกปัจจุบัน ทักษะในการจัดการกับความท้าทายในชีวิต และทักษะการรับมือกับโลกที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว โดยกระบวนการที่ใช้ในการสร้างทักษะเหล่านี้ไม่สามารถสร้างได้จากจากกระบวนการที่ใช้ในห้องเรียนแบบเดิมๆ</em></li><li><em>การใช้ Gamification &amp; Game-Based Learning, Simulation Game, และ Coach &amp; Facilitator เป็นหนึ่งในกระบวนการที่ช่วยขับให้เกิดการสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะด้าน Social &amp; Emotional Skill ได้</em></li><li><em>การศึกษายุคใหม่นั้น เด็กจำเป็นต้องรู้วิธีการเรียนรู้ที่ถูกต้องและมี Growth Mindset ให้มากขึ้น คุณพ่อคุณแม่ต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ให้มากขึ้น ครูต้องเปลี่ยนบทบาทจาก Lecturer เป็น Facilitator ในขณะที่โรงเรียนและหลักสูตรต้องมีการปรับตัวและเปิดโอกาสให้มีการสร้างหลักสูตรใหม่ๆอย่างรวดเร็ว</em></li></ul><p>‘<strong>ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21</strong>’ หรือ ‘<strong>21st-Century Skill</strong>’ เป็นคำที่ยิ่งนาน คนยิ่งพูดถึงบ่อยขึ้น ไม่ใช่แค่เพราะเรากำลังก้าวเข้าสู่ศตวรรษใหม่ แต่เป็นเพราะ สิ่งที่ห้องเรียนให้กับเราในศตวรรษที่ผ่านมาไม่เพียงพออีกต่อไป</p><p>พวกเราหลายๆคนคงไม่ต่างจากผมที่โตมาพร้อมกับห้องเรียนยุคเก่า ห้องเรียนที่มีครูอยู่หน้าห้องพร้อมสไลด์หรือแผ่นใส นักเรียนนั่งอยู่บนเก้าอี้ บรรยากาศเงียบกริบ ครูพูด นักเรียนมีหน้าที่คือฟัง ใครพูดแทรกถือว่าไม่เคารพ หลายๆคนน่าจะคุ้นชินกับภาพแบบนี้ ภาพของ ‘<strong>ห้องเรียนแม่พิมพ์</strong>’ ที่ผลิตนักเรียนพิมพ์เดียวกันออกมาเป็นพันๆหมื่นๆคน ให้มีความรู้เหมือนๆกันตามที่โลกต้องการ โลกแห่งยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม!</p><p>เราเคยเชื่อว่าการนั่งฟังในห้องเรียนเฉยๆจะเพียงพอ และทำให้เราพร้อมจะออกไปเผชิญโลก เราเคยเชื่อว่าแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว!</p><p><strong>แต่ในตอนนี้.. ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบ โลกในซีรีย์ sci-fi มันมาเร็วกว่าที่คิด!</strong></p><blockquote><strong>“ห้องเรียนแม่พิมพ์ไม่ได้ผิด แต่มันตกยุคไปแล้ว!”</strong></blockquote><p>โลกปัจจุบันไม่ได้ต้องการเด็กที่ถูกปั๊มออกมาเหมือนๆกันทุกคนจากแม่พิมพ์เดียวกันอีกต่อไป เรากำลังผลัดเปลี่ยนจากยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมเดิม เข้าสู่ ‘<strong>โลกยุคดิจิตอล</strong>’ อย่างเต็มรูปแบบ และโลกไม่ได้ค่อยๆกำลังเปลี่ยนนะ มันจะเปลี่ยนอย่างรวดเร็วจนสะบัดคนที่ตามไม่ทันหลุดออกไปหมดเลยทีเดียวหละ! ลองนึกภาพโลกที่แรงงานถูกแทนที่ด้วยหุ่นยนต์และเครื่องจักร และปัญญาประดิษฐ์ที่ล้ำหน้าขึ้นเรื่อยๆจนคิดแทนคนได้ เมื่อวันนั้นมาถึงจริง แล้วจะเหลือที่ยืนตรงไหนให้กับสมรรถภาพของมนุษย์ ในเมื่อหุ่นยนต์ก็ทำได้เหมือนกัน ได้มาตรฐานเดียวกันหมด แถมถูกกว่าด้วย</p><p>ไม่ใช่แค่นั้น.. จากการวิจัยของ <a href="https://www.weforum.org/">World Economic Forum (WEF)</a> พบว่าจริงๆแล้วทักษะที่จำเป็นอย่างมากในศตวรรษที่ 21 ที่เพิ่มเติมออกมาอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับโลกยุคเก่าก็คือ ‘<strong>ทักษะการเข้าสังคมและอารมณ์ (Social &amp; Emotional Skills)’ </strong>นั่นเอง โดยข้อมูลนี้เกิดจากผลการวิเคราะห์ trend ของอาชีพต่างๆในรอบ 20 กว่าปีที่ผ่านมา และพบว่า อาชีพที่ต้องใช้ social skill มีจำนวนขึ้นเช่นเดียวกับความต้องการมากขึ้น ในขณะที่อาชีพที่ไม่ใช้ social skill หรือใช้น้อยนั้นลดลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่นัก</p><p>ผลการวิจัยยังบอกอีกว่า 65% ของเด็กที่เรียนอยู่ในตอนนี้จะต้องทำงานในอาชีพที่ปัจจุบันยังไม่เกิดขึ้น พูดง่ายๆก็คือโลกหมุนเร็วมากจนทำให้..</p><blockquote>“สิ่งที่เด็กเรียนอยู่ในตอนนี้ อาจจะไม่เหลืออาชีพนั้นให้ทำในอนาคตแล้ว”</blockquote><p>เด็กยุคใหม่จะต้องถูกเปลี่ยนบทบาทจากพิมพ์เดิมๆที่ถูกสร้างขึ้นมาเติมตลาดแรงงานเดิมๆที่ทำสิ่งซ้ำๆในกรอบเดิมๆ ให้กลายเป็นบทบาทของผู้ริเริ่มสร้างสรรค์และผู้สร้างนวัตกรรมที่หุ่นยนต์แทนที่ไม่ได้ให้ได้ เพราะอาชีพที่จะหายไปก่อนคืออาชีพที่ไม่ใช้ความซับซ้อนในการวิเคราะห์และตัดสินใจ และเป็นการทำซ้ำ ความซับซ้อนของโลกยุคใหม่จะหมุนความท้าทายต่างๆที่ไม่ซ้ำแบบ มาให้กับเด็กรุ่นใหม่ได้ตัดสินใจเพื่อแก้ปัญหา จากปัญหาเดิมๆจะกลายเป็นปัญหาที่ซับซ้อนและ sensitive มากขึ้น ความสามารถที่เด็กยุคใหม่ต้องมีจึงไม่ใช่การทำงานเดิมหรือคิดเรื่องเดิมๆซ้ำๆ (routine work) อีกต่อไป</p><h3><strong>21st-Century Skill คืออะไร? และมีอะไรบ้าง?</strong></h3><p>ถ้าจะแปลกันให้ตรงตัว 21st-Century Skill ก็คือ ‘<strong>ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21</strong>’ ซึ่งมันก็คือ ทักษะต่างๆที่เด็กหนึ่งคนควรจะต้องมีเพื่อใช้ชีวิตอยู่ ‘<strong>ให้รอด</strong>’ เมื่อเกิดและเติบโตมาในโลกยุคนี้นั่นเอง</p><p>องค์กร World Economic Forum (WEF) ทำการสำรวจและวิเคราะห์ความต้องการของตลาดแรงงาน รวมทั้งแนวโน้มของเทคโนโลยีในองค์กรใหญ่ๆทั่วโลก ผลการศึกษาได้สรุปทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 (21st-Century Skill) ออกมาเป็น 16 ทักษะ โดยสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 กลุ่มใหญ่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*k2-o349KjMPJNQvbZ_-a1g.png" /><figcaption>Ref. (1) — Fostering Social and Emotional Learning through Technology, World Economic Forum March 2016</figcaption></figure><ol><li><strong>Foundational Literacies </strong>— กลุ่มทักษะพื้นฐานที่จำเป็นต้องใช้ใน ‘<strong>การปฏิสัมพันธ์กับบริบทที่แตกต่างกัน’</strong> ซึ่งแปลง่ายๆก็คือ ‘อยู่ที่ไหนแล้วต้องใช้อะไรบ้าง’ นั่นเอง<strong> </strong>เพราะเทคโนโลยีและความรู้ใหม่ๆได้ก่อให้เกิดบริบทการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ซึ่งทักษะเหล่านี้ได้แก่ การใช้ภาษา (Literacy) การคำนวณ (Numeracy) การใช้เทคโนโลยี (ICT Literacy) การใช้วิทยาศาสตร์กับสิ่งรอบตัว (Scientific Literacy) การเป็นส่วนหนึ่งของสังคมและวัฒนธรรม (Cultural &amp; Civic Literacy) หรือแม้กระทั่ง การจัดการด้านการเงิน (Financial Literacy) ที่รวมไปถึง วิธีการเป็นผู้ประกอบการ หรือ entrepreneurship ก็นับเป็นทักษะที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตเช่นกัน<br> <br><strong><em>ยกตัวอย่างเช่น </em></strong><em>เด็กคนหนึ่งจะต้องมีความสามารถในการใช้เทคโนโลยีรอบตัวให้เป็นประโยชน์ได้ (ICT Literacy) เพราะการหาความรู้ในปัจจุบันมักทำผ่านโลกดิจิตอลกันหมดแล้ว เช่น การ search ข้อมูลผ่าน google หรือ การที่เด็กคนหนึ่งจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในโลกปัจจุบันได้ คือการได้ทำสิ่งที่เขารักและหาเลี้ยงตัวเองได้อย่างมั่นคงด้วย ซึ่งจำเป็นต้องใช้ทักษะการจัดการด้านการเงิน (Financial Literacy) เป็นต้น</em></li><li><strong>Competencies</strong> — กลุ่มทักษะที่ต้องนำมาใช้ใน ‘<strong>การจัดการกับปัญหา’ </strong>หรือความท้าทายที่ต้องเจอในชีวิต ซึ่งความท้าทายเหล่านั้นจะมีความซับซ้อนขึ้นกว่าเมื่อเทียบกับความท้าทายในโลกเก่า โดยกลุ่มทักษะนี้จะเป็นทักษะสำคัญที่ใช้ร่วมกันในการวิเคราะห์ปัญหาให้ถูกจุด (<a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/critical-thinking-%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-d1d624142278">Critical Thinking</a>) สร้างวิธีการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ (<a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/creativity-in-action-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B9%8C-%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87-ab74aee7094b">Creativity</a>) รวมทั้งสื่อสารและทำงานร่วมกับผู้อื่น (<a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/communication-tactic-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88-%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%94-8ac331b94962">Communication</a> &amp; <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/leadership-teamwork-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-1212846038fb">Collaboration</a>) เพื่อแก้ปัญหานั้นให้ได้ กลุ่มทักษะนี้มักถูกเรียกย่อๆว่า ‘<strong>4C</strong>’ จัดได้ว่าเป็นทักษะหลักที่ทำให้มนุษย์เราเหนือกว่าคอมพิวเตอร์ หรือพูดง่ายๆก็คือ เป็นสิ่งที่คอมพิวเตอร์ยังทำไม่ได้ในเร็วๆนี้นั่นเอง<br> <br><strong><em>ยกตัวอย่างเช่น</em></strong><em> เด็กที่กำลังเรียนอยู่ในตอนนี้ เมื่อโตไปจะต้องเจอกับความท้าทายที่ซับซ้อนกว่าปัญหาในโลกยุคเก่า เช่น จะทำยังไงให้มีน้ำดื่มที่สะอาด ถูกและเพียงพอสำหรับคนทั้งโลก? หรือ การหาพลังงานทางเลือกแบบใหม่ที่ยังไม่เคยมีอยู่? ซึ่งปัญหาเหล่านี้มีความซับซ้อน ปัจจัย และข้อจำกัดต่างๆ ให้ต้องคำนึงถึงมากกว่า ซึ่งจำเป็นต้องใช้ความสามารถในการวิเคราะห์เชิงลึกเพื่อหาต้นตอของปัญหาให้เจอ (Critical Thinking) อีกทั้งยังต้องการความคิดสร้างสรรค์และการคิดนอกกรอบ (Creativity) ในการสร้างไอเดียเพื่อแก้ปัญหา รวมทั้งสามารถถ่ายทอดไอเดียนั้นออกมาให้ได้ (Communication)นอกจากนี้ยังต้องสามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นที่มีความสามารถหลากหลายและมีความแตกต่างกัน (Collaboration) เพื่อแก้ปัญหาร่วมกันให้ได้</em></li><li><strong>Character Qualities </strong>— กลุ่มทักษะที่ใช้ใน ‘<strong>การจัดการตัวเองกับสภาพสังคม’ </strong>ที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว เช่น ความอยากรู้อยากเห็น (Curiosity) การริเริ่มสร้างสรรค์ (Initiative) ความพยายามในการบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ (Persistence/Grit) ความสามารถในการปรับตัวเข้ากับสังคมและสภาพแวดล้อม (Adaptability) ความเป็นผู้นำ (<a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/leadership-teamwork-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-1212846038fb">Leadership</a>) และ ความตระหนักถึงสังคมและวัฒนธรรม (Social &amp; Cultural Awareness) ด้วยเหตุว่าความรวดเร็วของสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปทำให้เด็กยุคใหม่ต้องก้าวตามให้ทัน ทักษะเหล่านี้จึงมีความสำคัญมากขึ้น เพื่อที่จะได้ไม่เป็นคนที่ตามหลังคนอื่นอยู่เสมอ และเป็นคนที่มีคุณภาพ (Character Qualities) นั่นเอง<br> <br><strong><em>ยกตัวอย่างเช่น </em></strong><em>สภาพของโลกที่เทคโนโลยีพัฒนาไปเร็วมาก เด็กคนหนึ่งจำเป็นต้องมีความอยากรู้อยากเห็นในระดับที่เหมาะสม (Curiosity) เพื่อให้ตัวเองสามารถทันโลกและทันคนอื่น ประกอบกับการมีความคิดริเริ่ม (Inititative) ความตั้งมั่น (Persistence) และความเป็นผู้นำในการรวมทีม (Leadership) ถึงจะสร้างนวัตกรรมใหม่ๆออกมาให้กับโลกใบนี้ได้สำเร็จนั่นเอง</em></li></ol><p>โดย 6 ทักษะในกลุ่มที่ 1 นั้นคือ ‘<strong>ทักษะเฉพาะทางขั้นพื้นฐาน</strong>’ (Literacies) ในบริบทต่างๆที่เจอได้ทั่วไปในโลกยุคศตวรรษที่ 21 ส่วนอีก 10 ทักษะในกลุ่มที่ 2 และ 3 นั้นเป็นกลุ่มทักษะที่เกี่ยวข้องกับ ‘<strong>ทักษะการเข้าสังคมและอารมณ์</strong>’ (Social &amp; Emotional Learning) โดยตรง และนับเป็นกลุ่มทักษะที่กำลังเป็นที่ต้องการมากขึ้นตามผลการวิจัยตลาดแรงงานของ WEF ที่ได้พูดถึงไปข้างต้น</p><p>เมื่อเด็กคนหนึ่งมีทักษะครบทั้ง 16 อย่างที่ทำงานสอดคล้องกัน จะสามารถใช้ชีวิตอยู่รอดบนโลกในศตวรรษที่ 21 ไม่ว่าสภาพแวดล้อมหรือสังคมจะเปลี่ยนไปรวดเร็วแค่ไหน และไม่ว่าจะเจอความท้าทายในชีวิตมากน้อยเพียงใดก็ตาม ทักษะเหล่านี้จะทำให้เด็กคนหนึ่งสามารถเรียนรู้ตลอดเวลาได้ ซึ่ง WEF เรียกว่า ‘<strong>Lifelong Learning</strong>’ หรือ การเรียนรู้ตลอดชีวิต ที่ไม่ได้จบแค่ตอนเราเป็นนักเรียนในห้องเรียน</p><h3><strong>เราจะสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ได้ยังไงบ้าง?</strong></h3><p>ขึ้นชื่อว่า ‘<strong>ทักษะ</strong>’ แน่นอนว่าไม่สามารถสร้างกันได้ง่ายๆผ่านการนั่ง lecture อย่างแน่นอน เพราะ ‘ทักษะ’ ไม่ใช่ ‘ความรู้’ จึงเป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลาในการสร้างโดยการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องผ่านการลงมือทำจริง ด้วยเหตุนี้เองวิธีการเรียนการสอนในห้องเรียนแบบเก่าที่มีครูเป็นคนสอนอยู่ฝ่ายเดียว จึงไม่ตอบโจทย์อีกต่อไป</p><p>บทบาทของครูที่เป็น ‘<strong>ผู้ถ่ายทอดความรู้</strong>’ (Lecturer) จึงต้องถูกเปลี่ยนเป็น ‘<strong>ผู้สร้างประสบการณ์ในการเรียนรู้</strong>’ (Facilitator) โดยหน้าที่ของครูนั้นจะไม่ใช่การแค่มาสอนหน้าห้องอีกต่อไป แต่จำเป็นต้องใช้กระบวนการที่ให้ผู้เรียนได้ฝึกฝนผ่านการลงมือทำจริง โดยครูเป็นผู้ให้คำแนะนำและแนะแนวทางแทน</p><p>สิ่งที่น่าสนใจของทักษะเหล่านี้ก็คือ ควรสร้างให้เด็กตั้งแต่เนิ่นๆ ยิ่งเร็วยิ่งดี หากเริ่มได้ตั้งแต่เด็กเล็กยิ่งได้เปรียบและสร้างได้ถาวรกว่า ส่วนเด็กโตนั้นถือว่าเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องสอนชดเชย และขาดไม่ได้เช่นกัน</p><p>WEF ได้ทำการวิเคราะห์ต่อด้วยว่า จะต้องเป็น กระบวนการ หรือ สื่อการเรียนการสอนแบบไหน ถึงจะสามารถขับเคลื่อนให้เกิดการสร้าง social &amp; emotional skill ที่นำไปสู่ทักษะในศตวรรษที่ 21 โดยตรงได้ ผลที่ได้ออกมาชี้ว่ากระบวนการที่มีรูปแบบ (features) 3 รูปแบบหลักๆ ต่อไปนี้ เป็นรูปแบบที่จะใช้ได้ผลดี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*O74mntd4leLwiiGxvMILcg.png" /><figcaption>credit icon from flaticon.com</figcaption></figure><ol><li><strong>รูปแบบกระบวนการที่มี ‘Structure of Interactions’ <br></strong>กระบวนการที่สร้างการมีส่วนร่วม หรือ มีกลไกที่ผู้เรียนสามารถ ‘เล่น’ หรือ ‘ผลัดกันเล่น’ กับบทเรียนได้อย่างซ้ำๆและต่อเนื่อง เพื่อให้เกิดการฝึกซ้ำๆ จนเกิดเป็นทักษะได้</li><li><strong>รูปแบบกระบวนการที่มี ‘Elements of Play’<br></strong>กระบวนการที่มีกลไกของ ‘การเล่น’ ที่สามารถตอบสนองและปรับเปลี่ยนผลที่เกิดขึ้นไปได้ตามการตัดสินใจที่แตกต่างกันของผู้เรียน ทำให้เห็นผลจากการตัดสินใจและเกิดการเรียนรู้จากสิ่งที่ทำลงไปได้เดี๋ยวนั้นจริงๆ</li><li><strong>รูปแบบกระบวนการที่มี ‘Assessment and Reinforcement’ <br></strong>รูปแบบของกระบวนการที่มีการให้ feedback การวัดผล รวมทั้งการแนะนำและโค้ชให้กับผู้เรียน จากครู หรือ ผู้รู้ เพื่อให้ผู้เรียนรู้แนวทางที่ถูกต้อง และสามารถปรับแก้ในแนวทางที่ผิดได้ทันที</li></ol><p>ขอยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจนคือการออกแบบกระบวนการเรียนรู้ของทีม <a href="https://www.facebook.com/BASEPlayhouse/"><strong>BASE Playhouse</strong></a><strong> </strong>ของเราที่ใช้หลักของ Gamification, Game-based learning และ Instructional Design ในการออกแบบประสบการณ์การเรียนรู้ของผู้เรียน ให้สามารถตอบโจทย์ ทั้ง 3 รูปแบบของกระบวนการที่กล่าวมาได้ครบ เพื่อให้สามารถถ่ายทอดทักษะในศตวรรษที่ 21 ได้อย่างครบถ้วน ผมขอยกตัวอย่าง Case Study ของ BASE Playhouse ดังต่อไปนี้</p><h4><strong>Gamification และ Game-Based Learning</strong></h4><p>การกระตุ้นพฤติกรรมการเรียนรู้ผ่านกลไกของเกม (<a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-3413839e493d">Gamification</a>) และการใช้เกมเป็นสื่อการสอน (Game-Based Learning) เป็นหนึ่งในวิธีที่ทำให้เกิดรูปแบบกระบวนการแบบที่ 1, 2 และ 3 ข้างต้นได้เป็นอย่างดี และเป็นวิธีที่ BASE Playhouse ใช้เป็นหลัก เพราะโดยธรรมชาติของตัวกลไกเกม (Game Mechanics) นั้นประกอบไปด้วย Interaction ระหว่างผู้เล่นเพื่อให้เกมเดินไปได้ รวมทั้ง feedback จากการตัดสินใจที่แตกต่างกันของผู้เล่นในตัวอยู่แล้ว จึงสามารถตอบโจทย์ทุกรูปแบบกระบวนการในการสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ได้เป็นอย่างดี</p><p>รูปแบบของเกม ที่ใช้นั้นสามารถอยู่ในลักษณะของเวิร์คชอปต่างๆที่เอื้อให้ผู้เรียนมีปฏิสัมพันธ์กัน และเกิดการเข้าใจถึงผลลัพธ์ของการกระทำหรือการตัดสินใจของผู้เรียนได้ในทันที บรรยากาศการเรียนรู้ควรมีความสนุก เพื่อเอื้อต่อประสบการณ์การเรียนรู้เชิงบวก เหมือนกับภาพบรรยากาศ Game-based learning ของ BASE Playhouse</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rXm6x7UhTnOW5Y9BkQ4KUQ.png" /><figcaption>Challenge ที่ถูกออกแบบผ่านกระบวนการ Game-Based Learning ของ BASE Playhouse</figcaption></figure><h4><strong>Simulation Game (เกมจำลองเสมือนจริง )</strong></h4><p>การจำลองสถานการณ์ให้เกิดการลงมือทำจริงได้มากขึ้น และสามารถย่นย่อประสบการณ์และสภาพแวดล้อมของสถานการณ์ที่อาจใช้ทั้ง เวลาเป็นปีๆ และ ต้นทุนมหาศาล ในการไปเจอเอง (พูดง่ายๆก็คือ <strong>ประหยัดทั้งเวลาและต้นทุน</strong>) ให้ลงมาอยู่ใน Control Space ที่เด็กสามารถเจอได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง กระบวนการนี้เป็นกระบวนการที่ BASE เชื่อมั่นมาโดยตลอด และได้รับฟีดแบคที่ดีจากผู้เรียนทุกครั้ง ว่าเกิดการเรียนรู้ได้จริงทั้งในด้านความรู้ ทักษะ และทัศนคติ</p><p>Business Simulation Game ของ BASE Playhouse เป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ดี ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อจำลองสถานการณ์ในการบริหารธุรกิจจริงๆ ให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่เด็กได้ลองสวมหมวกเป็นผู้บริหาร โดยใช้ Story-telling ในการเล่าเรื่อง ผู้เรียนจะได้ตัดสินใจจริงๆ เห็นผลจริงๆเดี๋ยวนั้น เล่นจริง เจ็บจริง แต่ไม่เสี่ยง ซึ่งในกระบวนการเหล่านี้เองผู้เรียนจะผ่านรูปแบบของกระบวนการทั้งสามอย่างโดยไม่รู้ตัว (Structure of Interactions, Elements of Play, Assessment and Reinforcement) ซึ่งสามารถสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BR6ceKu3JkeXQPsCWf5Ktg.png" /><figcaption>Business Simulation Game (เกมจำลองธุรกิจเสมือนจริง) ของ BASE Playhouse</figcaption></figure><p>อีกหนึ่งตัวอย่างคือ Team Role-Play Simulation Game ของ BASE Playhouse ในหลักสูตร Leadership &amp; Teamwork ที่ออกแบบมาเพื่อสร้างสถานการณ์ให้ผู้เรียนได้สร้างทีมเพื่อพิชิตภารกิจร่วมกัน ด้วยกลไกของเกมนั้นจะขับเคลื่อนให้เกิดรูปแบบของกระบวนการที่จำเป็นในการสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 เช่นกัน</p><h4>การใช้ Coach และ Facilitator</h4><p>เนื่องจากแก่นสำคัญของ ทักษะศตวรรษที่ 21 คือการเข้าสังคมและการจัดการอารมณ์ วิธีการที่สามารถสร้างทักษะนี้ได้คือการใช้ Coach และ Facilitator ที่มีประสบการณ์ ซึ่งจะทำหน้าที่ในการวิเคราะห์การตัดสินใจและการลงมือทำของผู้เรียน และให้ real-time feedback กับผู้เรียนไปปรับใช้ได้เดี๋ยวนั้น ซึ่งก็คือการสร้าง Assessment &amp; Feedback ตามรูปแบบที่ 3 ของกระบวนการสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 นั่นเอง</p><p>ทีม Coach และ Facilitator นั้นควรได้รับการฝึกฝนและอบรมเฉพาะทาง เพื่อให้เข้าใจถึงเป้าหมายการเรียนรู้ได้อย่างชัดเจน ซึ่งจะทำให้การให้ feedback นั้นเป็นไปในทางเดียวกันและตอบเป้าหมายของการเรียนรู้ได้ตรงจุด เช่น ทีม Coach และ Facilitator ของ BASE Playhouse นั้นจะเป็นผู้ที่มีประสบการณ์ด้านนั้นโดยตรง อีกทั้งต้องผ่านการอบรมในการให้ Feedback ตามหลักจิตวิทยาเบื้องต้นมาก่อน โดยทีม Coach และ Facilitator ที่ดีนั้นจะต้องเข้าถึงผู้เรียนอย่างทั่วถึง เพื่อช่วย Guide และเอื้อให้กลุ่มผู้เรียนสามารถแสดงศักยภาพของตัวเองออกมาได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w__JTPY7QxMmGrQtfryi7w.png" /><figcaption>บรรยากาศการลงกลุ่มย่อยของ Coach และ Facilitator ทีม BASE Playhouse</figcaption></figure><p>ในบทความนี้ ผมขอแชร์หลักสูตรของ BASE Playhouse ที่ชื่อว่า <a href="http://www.baseplayhouse.co/courses"><strong>BASE 21st Century Skills Series</strong></a> ที่ถูกออกแบบมาเพื่อตอบโจทย์ 21st Century Skill โดยใช้กระบวนการออกแบบหลักสูตรทั้งหมดขึ้นมาใหม่ให้สามารถสร้างทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 ได้โดยเฉพาะ</p><p>BASE Playhouse จึงนับเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของ Education Solution ที่กลุ่มคนรุ่นใหม่พยายามสร้างขึ้นเพื่อที่จะสร้างให้เด็กยุคใหม่นั้นก้าวทันโลก และสามารถใช้ชีวิตในศตวรรษที่ 21 ได้อย่างเต็มภาคภูมินั่นเอง</p><p>สามารถอ่านรายละเอียดของแต่ละทักษะได้ที่ บทความในซีรีย์ต่อเนื่องจาก <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/21st-century-skill-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-21-898985d417ce?source=collection_detail----e6cc6f89e4a3-----0----------------">21st-Century Skill : ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21</a> ของ <a href="https://medium.com/u/1cab7a3d9f16">BASE Playhouse</a> ซึ่งตอนนี้มีแล้ว 5 บทความ ได้แก่</p><ul><li><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/critical-thinking-%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-d1d624142278">Critical Thinking : เพราะการคิดที่ดีสร้างได้</a></li><li><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/creativity-in-action-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B9%8C-%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87-ab74aee7094b">Creativity in Action: เด็กยุคใหม่ กล้าคิดสร้างสรรค์ กล้าสร้างความแตกต่าง</a></li><li><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/leadership-teamwork-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-1212846038fb">Leadership &amp; Teamwork : เด็กยุคใหม่เป็นผู้นำให้ได้ สร้างทีมให้เป็น</a></li><li><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/public-speaking-%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%87-ccd90ca637c5">Public Speaking : เด็กยุคใหม่ ทำไมต้องพูดเก่ง</a></li><li><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/communication-tactic-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88-%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%94-8ac331b94962">Communication Tactic : การสื่อสารสำหรับเด็กยุคใหม่ เริ่มที่ความเข้าใจ ไม่ใช่คำพูด</a></li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*l6rfUWQBygtkFCuKxSNR-g.png" /><figcaption>BASE Playhouse :: 21st Century Skills Series</figcaption></figure><h3><strong>สิ่งที่การศึกษาไทยต้องเปลี่ยนมีอะไรบ้าง?</strong></h3><p>เมื่อเราได้ทำความรู้จัก ทักษะในศตวรรษที่ 21 กันไปแล้ว คำถามสำคัญก็คือ แล้วไงต่อ? การศึกษาของไทยจะต้องเปลี่ยนอะไรบ้าง? หรือ ภาพไหนกันที่เราควรจะต้องเห็นภายในไม่กี่ปีข้างหน้า?</p><p><strong>สำหรับ.. ตัวเด็กเอง <br></strong>เด็กยุคใหม่จะอยู่นิ่งและปล่อยชีวิตให้ไหลไปตามระบบไม่ได้อีกต่อไป ในเมื่อระบบปัจจุบันไม่ได้ขยับขึ้นมาให้ทันโลกได้เร็วพอ เด็กเองจึงต้องตั้งคำถามกับตัวเองให้มากขึ้นและบ่อยขึ้น ว่าตัวเองชอบอะไร ถนัดอะไร อยากจะมีชีวิตแบบไหน เรียนรู้ที่จะเรียนด้วยตัวเอง (Learn how to Learn) วิเคราะห์และตอบตัวเองให้ได้ว่าทักษะไหนในศตวรรษที่ 21 ที่ตัวเองขาดอยู่ และ ออกจาก Comfort Zone ของตัวเองเพื่อไปเติมทักษะเหล่านั้นให้เต็ม ซึ่งทั้งหมดนี้สามารถสร้างได้ด้วยสิ่งที่เรียกว่า ‘<strong>Growth Mindset</strong>’</p><p><strong>สำหรับ.. คุณพ่อคุณแม่<br></strong>งานวิจัยของ WEF บอกไว้ชัดเจนว่า ทักษะในศตวรรษที่ 21 นั้นต้องถูกสร้างอยู่ตลอดเวลาจึงจะเห็นผล ทั้งในห้องเรียน และ <strong>นอกห้องเรียน</strong> นั่นหมายความว่า เวลาที่เด็กอยู่กับคุณพ่อคุณแม่และครอบครัว เป็นอีกช่วงเวลาคุณภาพที่จะช่วยหล่อหลอมให้เกิดทักษะเหล่านั้นได้ พ่อแม่ยุคใหม่จึงจะต้องศึกษาเกี่ยวกับทักษะในศตวรรศที่ 21 ให้มากขึ้น เพื่อให้รู้เท่าทันสิ่งที่ลูกต้องมี จะได้สามารถนำไปหล่อหลอมให้เกิดสภาพแวดล้อมในบ้านที่เอื้อให้เกิดการสร้างทักษะเหล่านี้กับลูกๆได้</p><p><strong>สำหรับ.. ครู <br></strong>ดังที่กล่าวไปข้างต้นว่า ทักษะ เป็นสิ่งที่ต้องสร้างผ่านประสบการณ์ การสอนแบบ One-way Communication จะไม่เพียงพออีกต่อไป ครูยุคใหม่ จะต้องเปลี่ยนบทบาทจาก lecturer เป็น facilitator ให้ได้ โดยครูเองต้องก้าวออกจาก Comfort Zone เช่นกันในการเติมทักษะในการถ่ายทอดความรู้แบบการ Facilitate แทนการใช้ Lecture-based เหมือนแต่ก่อน</p><p><strong>สำหรับ.. โรงเรียนและหลักสูตร<br></strong>ในเมื่อโลกยุคใหม่หมุนไปเร็วขนาดนี้ โรงเรียนควรจะต้องเปลี่ยนนโยบายและหลักสูตรให้ทันเช่นกัน เช่น การเปิดกว้างต่อชุดความรู้ใหม่ๆ หลักสูตรการเรียนรู้ที่วัดผลทักษะผ่านตัวกิจกรรม ที่ไม่ได้วัดด้วยการสอบซึ่งวัดได้แค่ความรู้เพียงอย่างเดียว หรือแม้กระทั้ง หลักสูตรการอบรมครูที่จะช่วยเติมทักษะของการเป็น Facilitator นั้นจะเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้โรงเรียนเติมเต็มทักษะในศตวรรษที่ 21 เข้าไปในหลักสูตรได้อย่างรวดเร็ว สำหรับโรงเรียนที่ไม่มีทรัพยากรบุคคลที่มากพอ สามารถใช้วิธีเติมเต็มหลักสูตรผ่าน Education Technology (EdTech) ต่างๆ ที่เริ่มมีให้เห็นมากขึ้นเรื่อยๆในปัจจุบัน เพื่อเป็นทางลัดในการเปลี่ยนหลักสูตรก็เป็นวิธีการที่น่าสนใจไม่แพ้กัน</p><p>สุดท้ายนี้.. ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์กับผู้อ่านทุกคนที่สนใจในทักษะในศตวรรษที่ 21 ตลอดจนการเรียนการสอนแบบใหม่ ไม่ว่าจะเป็น ครู ผู้บริหารสถานศึกษา หรือแม้กระทั่งผู้ที่อยากจะเปลี่ยนการศึกษาไทยไปด้วยกัน ผมเชื่อว่าการศึกษาไทยต้องถูกเปลี่ยน แต่ทุกฝ่ายต้องช่วยกันจึงจะเปลี่ยนได้!</p><blockquote>โลกใหม่มันหมุนเร็ว แต่เราตามให้ทันได้ ถ้าเราหมุนเร็วกว่า!</blockquote><p><strong>เด็กไทยเราเก่งครับ! ผมเชื่อแบบนั้นมาโดยตลอด มาช่วยกันเตรียมความพร้อมให้พวกเขาก้าวเข้าสู่ศตวรรษที่ 21 ได้ไปพร้อมๆกันนะครับ!</strong></p><h4><strong>References</strong></h4><p><em>(1) Fostering Social and Emotional Learning through Technology, World Economic Forum March 2016<br>(2) Framework for 21st Century Learning, Partnership for 21st Century Learning (P21)</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=898985d417ce" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/21st-century-skill-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-21-898985d417ce">21st-Century Skill : ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21</a> was originally published in <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse">BASE Playhouse</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gamification. เปลี่ยนบทจากผู้เล่นมาเป็นผู้สร้าง]]></title>
            <link>https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-3413839e493d?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3413839e493d</guid>
            <category><![CDATA[playhouse]]></category>
            <category><![CDATA[base]]></category>
            <category><![CDATA[business]]></category>
            <category><![CDATA[gamification]]></category>
            <category><![CDATA[education]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 15 Dec 2017 07:24:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-04-01T08:11:02.482Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lfkP29xcOT1j4n3B810Iqg.jpeg" /><figcaption>photo credit: <a href="https://yourstory.com/read/82e9ca1629-eye-on-future-using-g">https://yourstory.com/read/82e9ca1629-eye-on-future-using-g</a></figcaption></figure><p><em>( อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ การใช้ Gamification ในการเทรนนิ่งองค์กร </em><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-for-corporate-training-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3-94cefec30e2d"><em>คลิกที่นี่</em></a><em> )</em></p><p>เราทุกคนล้วนเคยมีประสบการณ์ของการติดเกมกันทั้งนั้น ช่วงเวลาที่ผ่านไปเร็วจนเผลอแปปเดียวหมดวันแล้ว และห้วงความรู้สึกที่สนุกจนไม่อยากเลิก เกมเป็นเหมือนหนึ่งอย่างในชีวิตที่เราทุกคนต้องเคยเจอ และเป็นสิ่งที่เรากลับไปสนุกกับมันได้ไม่ว่าเราจะอายุเท่าไหร่ก็ตาม ด้วยรูปแบบของการออกแบบที่เน้น “<strong>ความสนุก</strong>” เป็นหลัก ทำให้เกมเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเราหลายๆคนติดกันได้อย่างงอมแงม!</p><p>เราทุกคนรู้จักและคุ้นเคยกับคำว่า Game มาตั้งแต่เด็ก..</p><h4>แล้ว “Gamification” ล่ะ มันคืออะไร?</h4><p>Gamification (เกม-มิ-ฟิ-เค-ชัน) คือการหยิบกระบวนการออกแบบเหล่านั้นที่ทำให้ความรู้สึกของผู้ใช้สนุกเหมือนกับการเล่นเกม มาใส่ในบริบทอื่นๆที่ไม่ใช่เกม เพื่อเป้าหมายอื่นๆที่ไม่ใช่แค่ความสนุก พูดง่ายๆคือไม่ใช่เพียง “<strong>เล่นเอามันส์</strong>” อย่างเดียว แต่คือการ เล่นเอามันส์.. “<strong>เพื่อเป้าหมายบางอย่าง</strong>” ที่ผู้ออกแบบต้องการ ไม่ว่าจะเป็น เป้าหมายทางธุรกิจ การทำการตลาด หรือแม้กระทั่ง การรณรงค์ในปัญหาสังคมต่างๆ</p><p>ถ้าจะมองให้ลึกลงกว่านั้นในมุมของจิตวิทยา gamification คือกระบวนการออกแบบเพื่อเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมบางอย่างของ ผู้ใช้ หรือ ผู้เล่น โดยใส่ <em>องค์ประกอบของความสนุก (elements of fun)</em> ลงไปเพื่อสร้างความเป็นเกม โดยศาสตร์ในเชิงจิตวิทยาที่ใช้หลักๆนั้นคือการสร้างแรงกระตุ้นหรือแรงบันดาลใจในการทำอะไรสักอย่างนั่นเอง (motivational design)</p><h4>Gamification กับ Game ไม่เหมือนกัน!</h4><p>มาถึงตรงนี้ หลายคนอาจจะเริ่มคิดว่า Game ต่างๆที่เราเคยเล่นมันก้คือ Gamification นั่นแหละ แต่จริงๆแล้ว Game กับ Gamification ไม่เหมือนกันนะครับ เพื่อให้เห็นภาพมากขึ้น ผมขอยกตัวอย่างโดยหยิบโมเดลของ Sebastian Deterding และทีมงานที่เชี่ยวชาญด้าน UX และ Game design ขึ้นมาเพื่อแยกให้เห็นกันแบบชัดๆ</p><p>ในโมเดลนี้ Sebastian บอกว่า <strong>การเล่น (Playing)</strong> กับ <strong>ความเป็นเกม (Gaming)</strong> มีความแตกต่างกัน และปริมาณสัดส่วนที่ผสมลงไปในบริบทต่างๆ ไม่ว่าจะแค่ <strong>บางส่วน (Parts) </strong>หรือ เป็นส่วนผสม <strong>ทั้งหมด (Whole)</strong> จะเป็นตัวกำหนดว่าสิ่งนั้นๆ คือ Gamificaition หรือไม่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/978/1*g6xak44U9K-CE56zSFkgZQ.png" /><figcaption><em>จากบทความ “From game design elements to gamefulness” — Ref.(2)</em></figcaption></figure><p>จะเห็นว่า Gamification ถูกนิยามให้อยู่บนช่องขวาบน ซึ่งเป็นส่วนผสมระหว่างการมี ความเป็นเกม (Gaming) อยู่ บางส่วน (Parts) ในบริบทนั้นๆ เหมือนกับที่ได้เล่าไปในตอนแรก ดังนั้น Gamification คือการออกแบบสิ่งที่ไม่ได้มีเป้าหมายของการเล่นเกมให้มีลักษณะของเกมนั่นเอง .. ส่วนตัว Game เองนั้นอยู่ในช่องซ้ายบน ซึ่งคือ เกมที่เป็นตัวเกมเอง ออกแบบมาเพื่อความสนุก หรือเพื่อตอบเป้าหมายจำลองที่เกิดขึ้นภายในเกมล้วนๆ ซึ่งอาจเรียกว่า <em>“Serious Game”</em> ได้เช่นกัน</p><p>ที่เหลือในช่องด้านล่างก็คือ การเล่น (Play) เปล่าๆ ที่ไม่ได้มีเป้าหมายใดๆเหมือนเกม ซึ่งเป็นได้ทั้ง ของเล่น (Toys) และ การออกแบบต่างๆให้เป็นสิ่งที่เล่นได้โดยไม่มีเป้าหมายเฉพาะเจาะจง (Playful Design) เช่น การออกแบบเก้าอี้ที่มีลูกเล่นต่างๆให้เล่นสนุกได้ เป็นต้น</p><h4>Gamification ใช้ทำอะไรได้บ้าง?</h4><p>แม้คำว่า Gamification จะเป็นคำใหม่ แต่ในปัจจุบันได้มีการนำศาสตร์ของ Gamification มาใช้ในองค์กรต่างๆมากมาย ยกตัวอย่างเช่น <a href="https://www.facebook.com/BASEPlayhouse/"><em>BASE Playhouse</em></a> โรงเรียนธุรกิจและทักษะในศตวรรษที่ 21 สำหรับเด็กมอปลาย ที่ออกแบบการสอนโดยใช้ศาสตร์ของการ “<strong>Gamify</strong>” (เกม-มิ-ฟายด์) หรือ การทำให้ทุกอย่างกลายเป็นเกม เพื่อสร้างประสบการณ์เรียนรู้แบบใหม่ ที่ทำให้ความรู้ธุรกิจที่ฟังดูยากและน่าเบื่อ กลายเป็นเนื้อหาที่สนุกและสามารถเข้าถึงเด็กได้ง่าย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vE50T20R9T_1tpfcP0udsA.jpeg" /><figcaption>การใช้ Gamification ใน Business Simulation Game เพื่อสอนธุรกิจให้กับเด็กมอปลาย ของ BASE</figcaption></figure><p>หลายคนอาจมอง gamification เป็นเรื่องไกลตัว แต่จริงๆแล้วแม้กระทั่งบางอย่างที่เราใช้อยู่ทุกวันมันก็คือ gamification โดยที่เราไม่เคยรู้ เช่น บัตรสะสมแต้ม หรือ loyalty program ต่างๆที่พยายามสร้างและกระตุ้นพฤติกรรมการซื้อของของเราให้บ่อยและถี่ขึ้น ผ่านการใช้ “พ้อยท์” (points) หรือ การสะสมแต้มเพื่อสิทธิประโยชน์ต่างๆ การสร้างเลเวลหรือสถานะของผู้ใช้ เช่น Gold member, Frequent flyer หรือ “แบดจ์”(badge) อีกองค์ประกอบหนึ่งที่เห็นได้บ่อยๆคือ “ลีดเดอร์บอร์ด” (leaderboard) ซึ่งก็คือตารางเปรียบเทียบคะแนนผู้เล่นว่าใครนำอยุ่เพื่อกระตุ้นให้เกิดการแข่งขันนั่นเอง</p><p><strong>แต่ PBLไม่ใช่ทุกอย่าง!</strong></p><p>แม้องค์ประกอบของ gamification อาจดูง่ายๆผ่าน “<strong>Points-Badge-Leaderboard</strong>” (PBL) แต่สิ่งที่ต้องทำความเข้าใจก็คือ <strong>PBL ไม่ใช่ทั้งหมดของ Gamification</strong> สิ่งที่ขาดไม่ได้อีกอย่างหนึ่งคือการออกแบบ <em>กลไกเบื้องหลังของตัวเกม (game mechanics) </em>โดยใช้ <em>หลักการคิดแบบเกม (game thinking)</em> ที่จะสร้างให้องค์ประกอบทั้งหมดทำงานสอดคล้องกัน แล้วสามารถตรึงผู้ใช้หรือผู้เล่นให้อยุ่หมัดไปแบบยาวๆ <strong>สนุกแบบไม่ฉาบฉวย</strong> ไม่ใช่แค่เล่นแปปเดียวแล้วเลิก แต่จะออกแบบยังไงให้ “ติด” จนถึงขั้นที่เปลี่ยนพฤติกรรมเค้าให้กลับมาเล่นใหม่ได้เรื่อยๆ ดังนั้นไม่ใช่แค่มีแต้ม แข่งกันแล้วจบ พูดง่ายๆคือจะทำยังไงให้ระบบที่ออกแบบมานั้นไม่ “กลวง” นั่นเอง</p><p>Gamification แม้จะเป็นคำที่ค่อนข้างใหม่ในประเทศไทย แต่ในต่างประเทศนั้นได้เริ่มใช้คำนี้กันมาเกือบ 10 ปีแล้ว ผมมองว่าประเทศไทยยังมีที่ว่างให้ศาสตร์นี้โตได้อีก และมั่นใจว่ามันจะสามารถสร้างประโยชน์ให้คนไทยได้อีกมาก ถ้าคนไทยมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้น และเราหยิบมันมาใช้อย่างถูกต้อง เราอาจจะสามารถแก้ปัญหาใหญ่ๆของชาติได้อีกไม่น้อย</p><blockquote>ใครจะไปรู้ในอนาคตเราอาจจะเห็นการเรียนการสอนในห้องเรียนที่เหมือนเกมไปหมด เด็กทุกคนติดการเรียนรู้งอมแงม เหมือนติดเกม ก็เป็นได้</blockquote><p><strong>คำถามสำคัญคือ แล้วเราจะเริ่มออกแบบ หรือเราจะ gamify ได้ยังไงบ้าง?<br></strong>ไว้โอกาสหน้า ผมจะมาเล่าให้ฟังต่อนะครับ!</p><p><strong>อ่านบทความอื่นๆ เพิ่มเติมเกี่ยวกับ Gamification</strong><br>Gamification for Corporate Training (การใช้เกมในการเทรนนิ่งองค์กร) <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-for-corporate-training-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3-94cefec30e2d">คลิกที่นี่</a></p><h4><strong><em>References</em></strong></h4><p><em>(1) “Gamification” Course — Prof. Kevin Werbach , University of Pennsylvania<br></em>(2) <em>Sebastian Deterding, Dan Dixon, Rilla Khaled, and Lennart Nacke. 2011. From game design elements to gamefulness: defining “gamification”. In Proceedings of the 15th International Academic MindTrek Conference: Envisioning Future Media Environments (MindTrek ’11). ACM, New York, NY, USA, 9–15. DOI=10.1145/2181037.2181040</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3413839e493d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/gamification-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-3413839e493d">Gamification. เปลี่ยนบทจากผู้เล่นมาเป็นผู้สร้าง</a> was originally published in <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse">BASE Playhouse</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ปฏิบัติการล่า Passion. ในวันที่โลกหมุนเร็ว]]></title>
            <link>https://medium.com/base-the-business-playhouse/%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2-passion-6cbc3dcf6a9?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6cbc3dcf6a9</guid>
            <category><![CDATA[ธุรกิจ]]></category>
            <category><![CDATA[ค้นหาตัวเอง]]></category>
            <category><![CDATA[การศึกษา]]></category>
            <category><![CDATA[เจ้าของธุรกิจ]]></category>
            <category><![CDATA[passion]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 05 Feb 2017 15:29:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-02-12T11:50:00.648Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rnyN6lF9EZG2nC8FpgR0JQ.jpeg" /></figure><p>Passion เป็นคำที่ปัจจุบันถูกใช้กันจนเกร่อ บางครั้งก็ถูกใช้โดยที่คนใช้ไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร พจนานุกรมส่วนใหญ่ ให้ความหมายเชิงบวกของคำว่า “Passion” ไว้ว่า ‘ความชอบ’ หรือ ‘ความหลงใหล’</p><p>สำหรับผมแล้ว Passion แปลได้ง่ายๆแบบนี้ครับ</p><blockquote>อะไรก็ตาม.. ที่คุณแหกขี้ตาตื่นขึ้นมาทำตอนเช้าได้โดยไม่ลังเล<br>อะไรก็ตาม.. ที่คุณคิดถึงมันตลอดทั้งวัน ไม่ว่าคุณทำงานอยู่ หรือทำอะไรอยู่ก็ตาม<br>อะไรก็ตาม.. ที่เวลาคุณทำแล้วเวลาผ่านไปเร็วมาก จนรู้สึกตัวอีกทีหมดวันแล้ว<br>อะไรก็ตาม.. ที่พอคุณทำแล้วไม่ว่าเหนื่อยเลเวลไหน คุณก็รู้สึกว่าโคตรมีความสุขเลย</blockquote><p>ถ้ามีอะไรก็ตามที่คุณทำแล้วเข้าข่ายที่กล่าวมาข้างต้นเพียงข้อหนึ่งหรือสองข้อ ผมว่าคุณเจอ Passion ของคุณแล้วครับ</p><p><strong>ยกตัวอย่างง่ายๆครับ.. </strong>ผมพึ่งไปเที่ยวดอยหลวงเชียงดาวกับเพื่อนๆมาเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ถ้าใครเคยขึ้นดอยจะเข้าใจว่ากว่าจะถึงยอดดอยได้นั้นทางขึ้นมันไม่หมูเลย ผมตื่นมาตอนตี 4 ฝ่าความมืดปีนป่ายขึ้นไปที่ยอดดอย สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ กลุ่มคนเล่นกล้องเป็นสิบๆคนที่ยอมแบกกล้องและอุปกรณ์พะรุงพะรัง หนักๆ ขึ้นไป เพียงเพื่อที่จะได้เก็บภาพพระอาทิตย์ขึ้น และกลุ่มดาวบนยอดดอย</p><p>ลองนึกดูครับ แค่เดินธรรมดาตัวเปล่าก็หืดขึ้นคอแล้ว คุณต้องแบกกล้องใหญ่ๆหนักเป็นหลายกิโลฯ ปีนป่ายแง่งหินขึ้นไปตอนตีสี่ มืดๆ ที่อุณหภูมิเกือบติดลบ ถ้าไม่รักการถ่ายรูป.. เค้าคงไม่ยอมเหนื่อยขนาดนี้.. นอนอยู่บ้านคงสบายกว่า</p><h4>นี่แหละครับการทำในสิ่งที่รัก นี่แหละครับคือ Passion</h4><h3>ทำไม Passion ถึงสำคัญ?</h3><p>Passion เป็นเหมือนแรงขับและแรงผลักให้เราได้ใช้ชีวิตในแบบที่เราอยากใช้ เป็น ‘Why’ .. เป็นเหตุผล ที่ทำให้เราทำในสิ่งที่เราทำอยู่ และทำให้เรามีแรงก้าวข้ามอุปสรรคต่างๆไม่ว่ามันจะยากแค่ไหนก็ตาม งานที่มาพร้อม passion จะทำให้เรามีความสุขไม่ว่างานจะหนักหรือยากแค่ไหน ส่วนการทำงานหรืออะไรก็ตามที่ไม่มี Passion มารองรับ ส่วนใหญ่มักจบด้วยการกลายเป็น “ผีตายซาก” ทำงานตามใบสั่ง ได้งานที่ทำแบบไม่เต็มความสามารถ และมักจบด้วยการที่เราไม่มีความสุขในที่สุด</p><h3>แล้วเราจะหา Passion กันเจอได้อย่างไร?</h3><p>ผมมองว่าการเจอ Passion ไม่ได้ขึ้นกับดวง แต่สามารถหาได้ถ้ารู้ว่าจะหายังไง ต่อไปนี้คือเคล็ดไม่ลับ 5 ข้อที่ผมใช้ ซึ่งน่าจะช่วยให้ใครก็ตามที่ยังหาไม่เจอ มีโอกาสที่จะได้เจอมากขึ้น รวบรวมจากประสบการณ์ของผมเองครับ</p><h4>1. ไปในที่ที่ไม่เคยไปมาก่อน</h4><p>โลกใบนี้มันกว้างใหญ่ครับ ใหญ่เกินกว่าจะให้คนที่อยู่กับที่ได้เห็นจนครบว่ามันมีอะไรให้ทำบ้าง การไปสถานที่ต่างๆที่ไม่เคยไป เที่ยวประเทศที่ไม่เคยเที่ยว ทำให้ได้เห็นวัฒนธรรม หรือกิจกรรมบางอย่างที่เราไม่คุ้นเคย ทำให้เราเห็นอะไรมากขึ้น และเพิ่มโอกาสให้เราได้เจอสิ่งที่เราอาจจะชอบมากขึ้น</p><h4>2. เอาตัวเองไปรู้จักกับคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน</h4><p>มีเหตุผลที่ผมใช้คำว่า ‘เอา’ ครับ เพราะเราเองเป็นคนกำหนดได้ ว่าเราจะตัดสินใจเอาตัวเราไปข้องเกี่ยวกับใครในสถานการณ์ไหน บางครั้งผมกลับไปงานเลี้ยงรุ่นเพื่อเจอเพื่อนเก่า บางคนได้หลงไปอยู่ในจุดที่ทำอาชีพบางอย่างที่ผมก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีบนโลกใบนี้ สิ่งเหล่านั้นอาจจะเป็นสิ่งที่เราชอบหรือเป็นจุดเริ่มต้นให้เราเจอสิ่งที่ชอบก็ได้</p><h4>3. ทำตัวเป็นคนขี้สงสัย</h4><p>การถามคำถามที่ถูกต้องกับคนที่ถูกต้อง จะทำให้เราได้ข้อมูลที่เราไม่คิดว่าจะได้มาก่อน การเจอคนใหม่ๆอย่างเดียวไม่พอ เราต้องรู้จักถามคำถามเพื่อเก็บข้อมูลด้วย การถามคำถามที่ถูกต้องเพียงครั้งเดียว ทำให้เราได้รู้อะไรใหม่ๆกลับมาอีกมากมาย สำคัญคือต้องขี้สงสัย และช่างถาม</p><h4>4. เปิดโอกาสให้ตัวเองได้ลองผิดลองถูก</h4><p>สำคัญที่สุดคงเป็นการเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ลองอะไรใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา ลองทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อน เปิดโอกาสให้ตัวเองได้ลองล้มแล้วลุกดู ถ้าทำแล้วไม่ชอบก็ไม่เป็นไร ลองนู่นนี่ไปเรื่อยๆ จนเจอสิ่งที่เข้าข่ายที่กล่าวมาข้างต้นที่สุด</p><h4>5. คุยกับตัวเองบ่อยๆ</h4><p>สุดท้ายคือการคุยกับตัวเองครับ เพราะการที่เราจะบอกตัวเองได้ว่า เห้ย นี่แหละสิ่งที่เรารักที่จะทำ นั้นมันต้องเกิดจากการตอบตัวเองให้ได้ว่ามันใช่หรือไม่ใช่ เราต้องแบ่งเวลาในแต่ละวันมานั่งทบทวนกับตัวเองหรือที่เรียกว่า Self-reflection เพื่อดูว่าสิ่งที่เราได้ไปลองทำมา เราชอบมันจริงหรือไม่ ถ้าไม่รู้จะเช็คยังไง ให้ใช้ คำถามด้านบน ช่วยครับ</p><p>แล้วก็อย่าลืมนะครับว่านี่คือกระบวนการที่ต้องใช้เวลา และต้องหมั่นทำอย่างต่อเนื่อง ไม่สามารถหากันเจอได้เพียงแค่ข้ามวัน ตัวผมเองนั้นใช้เวลาพอสมควรกว่าจะหาว่า Passion ของผมคืออะไรกันแน่ และใช้เวลาในการตกผลึกเพื่อคุยกับตัวเองวกไปวนมาอยู่นานทีเดียว หนึ่งใน Passion ของผมตอนนี้คือการได้แชร์สิ่งดีๆที่ผมเจอให้คนอ่านได้อ่านกัน สำหรับผม การส่งต่อสิ่งดีๆเป็นสิ่งที่ทำให้ผมมีพลังที่จะทำอะไรใหม่ๆต่อไป นี่เป็นเหตุผลหลักที่ผมและเพื่อนๆที่มี Passion เดียวกันได้ช่วยกันสร้าง <a href="http://baseplayhouse.co/">BASE</a> ขึ้นมา โดยหวังว่าผู้อ่านและทุกคนที่สนใจจะได้รับอะไรดีๆกลับไป</p><p><strong>ขอให้สนุกกับการตามล่าหา Passion ครับผม!</strong></p><figure><a href="http://baseplayhouse.co/"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WG5ZOlx5m5hXebHj9SdLQg.png" /></a></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6cbc3dcf6a9" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse/%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2-passion-6cbc3dcf6a9">ปฏิบัติการล่า Passion. ในวันที่โลกหมุนเร็ว</a> was originally published in <a href="https://medium.com/base-the-business-playhouse">BASE Playhouse</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[What It Feels Like to Have a Great ‘TEAM’]]></title>
            <link>https://medium.com/@MaytwinP/what-it-feels-like-to-have-a-great-team-d6d3765ea4f8?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d6d3765ea4f8</guid>
            <category><![CDATA[management]]></category>
            <category><![CDATA[startup]]></category>
            <category><![CDATA[teamwork]]></category>
            <category><![CDATA[team]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 29 Aug 2016 13:33:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-08-30T14:38:49.875Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bXmrMIMMzMn-yoH7XxySsg.jpeg" /></figure><p>Recently I had an opportunity to put together a great team delivering a coaching process to our young generations, our future. The purpose of this team is to coach a group of high-school students who are interested in business world, in a risk-free environment.</p><p>Starting from scratch, we have built up an intensive business course, and workshops to equip them with the necessary tools and skills. So that they can play, learn, and grow.</p><p>Apart from all the good experiences of the coaching itself, what I appreciate most is the effectiveness of the team that we worked hard putting together. After months of preparation, what actually happens on the four intensive days as a team impresses me so much that I need to reflect them here in this article.</p><blockquote><strong>“What does it feel like to have a great team?”</strong></blockquote><p>I asked myself after experiencing it first-hand and came up with below takeaways; to document the moment, to share why it is so great to have a great team with you, and why it is so worth it.</p><h3><strong>It feels safe.</strong></h3><p>Great team offers a safe place to stay. People can be effective if and only if they focus, and to be focused people need to feel safe, undistracted. Having a TRUST-able team with you allows your team to focus on the task at hand without any distractions. If the team is trustworthy, everyone can be sure that others will share everything with them honestly and transparently; no side-conversation. The key to unlock this is the culture of transparency in your team.</p><p>That feeling of trust and transparency, will set you and your team free from any setbacks. You play more, try more, and explore more because you believe it is safe to do so. It allows your team to be fully effective with safe and comfort to work in the team.</p><h3>It feels confident.</h3><p>Team confident is one of the key to success. Having a great team with you makes you confident in everything that you and your team have to deliver day-by-day. We all know that no matter how well the plan is, there are always unforeseen roadblocks ahead. Knowing that you are supported by great team allows you to confidently face those unknown setbacks whenever they pop up.</p><p>When hard time comes, you can look back and see your team start solving the problem without any need to say so. It creates a “you-are-not-alone” feeling that brings hope and positive energy back to the whole team. You feel confident to face any challenges.</p><h3>It carries you when you trip.</h3><p>A great team supports each others. Making mistakes is common. Having a great team behind you, they will carry you when you trip, and one can immediately support the other. You can be sure that there’s no ‘finger-pointing’ moment and no ‘blame-game’. So that as a team, we learn from other’s mistakes and we move on.</p><h3>It allows you to take calculated risk.</h3><p>With trust and confident in your team capability, you dare to open the door for new challenges and impossibilities. Any risks or challenges that come forwards are welcomed and perceived as opportunities because you know that your team is capable. It opens the whole new aspect of how the team turns impossibilities into reality and harness every opportunities that come across.</p><h3>It motivates you.</h3><p>Last but not least, having a great team motivates you! I felt this myself and cannot express more on how good and fulfilling it feels. Working with a great team can turn your day from black-and-white to colour. It gives you purpose of why you are doing what you do and motivates you to walk further and bring the team forwards to a higher purpose.</p><p>At the end of the day, what I want to share is that it is worth it to build a great team! It is not easy. We faced many challenges and rough times. There are moments when we doubted each others but we put efforts to clear things up and bring transparency and trust back to the team. We coached each others and included everyone in.</p><p>What I’m trying to say is; no matter what team you are in, do invest your time and efforts in building your team from good to great.</p><p><strong>It might be difficult at first, but trust me, the result worths every sweats!</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d6d3765ea4f8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Beyond “Star Trek: Beyond” — Beam up the teamwork!]]></title>
            <link>https://medium.com/@MaytwinP/beyond-star-trek-beyond-beam-up-the-teamwork-8d097f8086bb?source=rss-ce321866f301------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8d097f8086bb</guid>
            <category><![CDATA[collaboration]]></category>
            <category><![CDATA[leadership]]></category>
            <category><![CDATA[enterprise]]></category>
            <category><![CDATA[teamwork]]></category>
            <category><![CDATA[star-trek]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Maytwin P.]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 31 Jul 2016 13:09:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-07-31T13:09:58.227Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*h9ElOn_jbKzrp-xUzaiZEA.jpeg" /><figcaption>from the film “Start Trek: Beyond” — 2016</figcaption></figure><p>After watching ‘Star Trek: Beyond’ it gets me to think; “What’s in it that makes it so unique from other space-travel science fiction movie?” It is definitely not that fancy warp-drive, transportation beam, high-tech space station, or thousands different kind of aliens.</p><blockquote><strong><em>What actually happens on the commanding bridge of the U.S.S. Enterprise is what does the trick!</em></strong></blockquote><p>Diving into the film a bit, what happens on that bridge is the big simulation of collaborative working environment and a good show off with leaderships. So let’s BEAM it up one-by-one.</p><h3><strong>1. Trust your team</strong></h3><p>They say that “trust” is the most fundamental, yet most important to the team. It is true! Without trust, your team cannot co-operate and we just cannot bring the best out of everyone. Because high achievement and big challenges cannot be done by one person, it is to trust your team to do what they are best at.</p><p>On the Enterprise bridge, the captain, Kirk, always takes advices and recommendations from Spock and the rest of his crews. Positioned as captain, he cannot navigate or pilot the ship but trust his best navigator and commanding officer, Chekov and Sulu, to do so. He cannot fix the warp-drive but trust his best chief engineer, Scott, to fix it. He cannot speak alien languages, but trust his best communication officer, Uhura, to speaks for him, etcetera…</p><p>Sounding like he is doing nothing, it is the opposite. He does not know everything technical detail and he doesn’t have to. He cannot do everything by himself on the Enterprise but he is the one who connects the dots.</p><p>He drives decision, leads the team, and TRUSTs everyone on his team to do what they are best at. Vice versa, the crews trust him as well to make decisions, knowing that he is the only one who sees the big picture. He didn’t play the one-know-it-all role, but use trust to bring the best out of everyone and build the strength out of his team.</p><h3>2. Know your role</h3><p>Every crew members know what is their role and responsibility. They know what to do and where to go when the Enterprise needs them in actions. They know what they are good at and trust themselves to do so. Even the captain knows that his role is not to do everything by himself, but to ensure that everything is going to the right direction from the high-level.</p><p>This also connects with trust and team’s agility. Regardless of how much trust you put on your team, if your team doesn’t know what to do or what they should do under their roles, then trust means nothing. When rough time comes, the team can save a lot of time if everybody knows their parts. It increases team’s ability to response to challenges, difficulties, and increase team’s flexibility and agility.</p><h3>3. Take ownership</h3><p>Last but not least, it is for everyone to take part and take ownership. Team means for everyone to get on-board and to get involved. At the end of the day there’s always a reason for you to be in the there, you need to note that and take your ownership.</p><p>Good teams do not have to wait for their leader to tell them what to do, they proactively drive actions by themselves when the situation calls. Play your part well and speak out when it is necessary. Contribute as much as you can to fulfil the gap of the team. Get engaged and be part of it!</p><p>In short, teamwork is like a jigsaw. It is the leader role who needs to bring all those parts together, connecting them bit-by-bit. Knowing which part plays best on which role. Trust them and let them play their roles and complete the big picture, together.</p><p>Through the trilogy of this classic remake, Capt. Kirk takes his crews through many of all the difficult times. They can get through it because they know what it means to be a TEAM. They know they can TRUST each others. Team members know what they are good at. Everybody contributes.</p><p>With all these three takeaways, I can say that it is not only the best sci-fi show, but also a show that can actually simulate the most ideal co-operative working environment with great leaderships on screen by far. At least, it does that to the degree that no any other films could do, since “Apollo 13”.</p><p><em>What about you guys? What do you think about Star Trek? What is your most favourite scene? Is there any takeaways I forgot to mention? Don’t forget to put a comment below so we can share some flavour on this classic film together, as a TEAM.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8d097f8086bb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>