<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Ravipon on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Ravipon on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@Ravipon?source=rss-2108aabb5108------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*5XhrsIwiXV0ZfcM6.jpeg</url>
            <title>Stories by Ravipon on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@Ravipon?source=rss-2108aabb5108------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 20:43:55 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@Ravipon/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[เทลูลิส #1]]></title>
            <link>https://medium.com/@Ravipon/%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%AA-1-782c061833f8?source=rss-2108aabb5108------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/782c061833f8</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Ravipon]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Nov 2015 14:21:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-11-16T14:22:20.533Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สีขาว<br>.<br>.<br>.<br>หิมะแรกของปีร่วงลงมาจากฟากฟ้า ทับถมกับกองหิมะของปีก่อนที่ยังไม่ทันละลาย นี่ละคือโลกของพวกเรา<br>ครั้งหนึ่งเคยเป็นดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แต่ตอนนี้มองไปทางไหนก็มีเพียงแค่สีขาว ศรัทธา และ ความหวังถูกกลบอยู่ใต้หิมะเน่าๆค้างปีพวกนั้น และ อีกไม่นานพวกเราก็คงจะตายไป<br>.<br>.<br>.<br>ยุคเข็ญเริ่มต้นขึ้นเมื่อไหร่ไม่มีใครทราบแน่ชัด เพียงแต่ว่าเมื่อวงโคจรของโลกขยับออกห่างจากดวงอาทิตย์มากพอจนทำให้แผ่นน้ำแข็งที่ขั้วโลกเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และ มหาสมุทรได้หายไปเหลือเพียงแผ่นดินสีขาวโพลน ใครต่อใครต่างบอกว่าโลกกำลังจะตาย ไม่สิไม่ใช่โลก พวกเราต่างหากที่กำลังจะตาย<br>พื้นที่ทำการเกษตรหมดไปอย่างรวดเร็ว และในที่สุดก็ไม่มีสถานที่ใดสามารถใช้ทำการเกษตรได้อีก ถึงอย่างนั้นพวกเราก็ไม่ได้สิ้นหวังไปเสียเลย การทำเกษตรในเรือนกระจกได้เข้ามาทดแทนการทำเกษตรแบบเดิมๆ เพียงแต่ว่า มันยังไม่พอ<br>ไม่ว่ายังไงก็ไม่อาจจะเลี้ยงประชากรทั้งหมดบนโลกได้ด้วยผลผลิตจากเรือนกระจก และสงครามแย่งชิงอาหารเริ่มต้นขึ้น ในตอนนั้นเองมหาอำนาจสองชาติได้มองเห็นว่าการทำสงครามนั้นไม่อาจจะพลิกฟื้นโลกคืนมาได้ และไม่อาจจะมอบวันพรุ่งนี้ให้กับลูกหลานของพวกเขาได้อย่างวางใจ<br>โครงการก่อสร้างมหานครจึงเริ่มขึ้นท่ามกลางการประท้วงอย่างรุนแรงของประชาชนในทั้งสองประเทศ มหานครเป็นเชื่อเรียกของเมืองที่ตั้งอยู่เหนือชั้นบรรยากาศ โดยใช้เวลาก่อสร้างยาวนานถึงร้อยสี่สิบปี<br>หนึ่งร้อยสี่สิบปีต่อมานั้นประชากรโลกนั้นลดลงไปถึง 97% และมีแนวโน้มว่าจะลดน้อยลงเรื่อยๆ มหาอำนาจทั้งสองประเทศยังคงแสงยานุภาพเอาไว้ได้ตลอดร้อยสี่สิบปี ทำให้การก่อสร้างมหานครนั้นราบรื่น<br>ใครต่อใครต่างใฝ่ฝันที่จะได้ขึ้นไปอยู่บนมหานคร ที่ที่อบอุ่นกว่า ไม่อดอยาก และ มีอนาคตรออยู่ แต่กระนั้น… มหานครนั้นสามารถรองรับประชากรได้แค่สิบสองล้านคนเท่านั้น มหาอำนาจทั้งสองชาติต่างคัดเอาประชากรของตนขึ้นไปชาติละหกล้านคน แต่ละคนที่ขึ้นไปยังมหานครนั้นล้วนเป็นคนเก่งในสังคม นักวิทยาศาสตร์ แพทย์ วิศวะกร นักวิเคราะห์ ฯลฯ<br>ห้าสิบปีหลังจากมหานครสร้างเสร็จ มหาอำนาจทั้งสองล่มสลาย โลกกลับเข้าสู่ยุคมืดอีกครั้ง ทว่าเหนือขึ้นไปบนฟากฟ้า มหานครยังคงส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิดของโลกเบื้องล่าง<br>วันเวลาผ่านไปผู้คนยุคถัดๆมาต่างหลงลืมสิ้น เหตุผลของการสร้างมหานคร เหตุผลของการดำรงชีวิต เหลือเพียงแค่ความต้องการมีชีวิตรอดไปเพียงวันๆ…<br>ต่างจากในมหานคร… ซึ่งยังคงรักษาประวัติความเป็นมารากเหง้าของมนุษยชาติเอาไว้ ทว่ามีเพียงสิ่งเดียวที่พวกเขาลืมไป ลืมไปว่าข้างล่างนั้นยังมีมนุษย์อาศัยอยู่อย่างยากลำบาก ลืมไปว่าพวกเขาควรทำอะไรซักอย่างที่ดีกว่าการนั้งดูคนพวกนั้นตายไป ก้าวต่อไปข้างหน้าโดยไม่หั่นกลับมายังโลกเบื้องล่าง<br>.<br>.<br>.<br>โต๊ะทำงานของผมถูกเช็ดจนเป็นเงาสะท้อนเพดานสีจืดๆของสำนักงานเล็กๆแห่งนี้<br>การทำงานปีที่สี่กับตำแหน่งใหม่ หลายคนบอกว่าผมเก่งเกินไปจนคนทั้งกระทรวงหมั่นใส้ แต่ก็นั้นละผมได้เลื่อนขั้นเป็น “หัวหน้าเลขานุการของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ” หลังจากก่อตั้งมหานครมาได้ซักพักปัญหาต่างๆก็เริ่มเกิดขึ้นมากมายจนมีกระทรวง ทบวง กรม ชื่อแปลกๆเกิดขึ้นตามมาไม่ว่าจะเป็น กรมส่งเสริมการมีบุตรธิดา กระทรวงสาธารณสุข กรมควบคุมเมฆ กระทรวงทรัพยากรปรุงแต่ง กระทรวงควบคุมการลดราคาสินค้า กระทรวงส่งเสริมการพบปะพูดคุย และ อื่นๆอีกมากมายที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อแก้ไขปัญหาด้านนั้นโดยเฉพาะ อย่างกระทรวงเศรษฐกิจของผมนั้นเกิดจากการรวมกระทรวงการคลังกับกระทรวงพาณิชย์ เพื่อการบริหารงานที่ราบรื่นยิ่งขึ้น เพราะปัญหาเศรษฐกิจชะลอตัว<br>เมื่อก่อตั้งมหานคร มหานครมีประชากรกว่าสิบสองล้านคน ผ่านไปเกือบเก้าร้อยปี มหานครมีประชากรเหลือเจ็ดล้านคน… มีคนคาดการณ์เอาไว้ว่าพวกเราจะสูญพันธุ์ในปีที่ สี่พันกว่าๆของการก่อตั้งมหานคร<br>นั้นเป็นเหตุให้มีการตั้งกระทรวงแปลกประหลาดขึ้นมามากมายเพื่อไม่ให้มหานครตาย ด้วยสภาพหลายๆอย่างของมหานครทำให้ไม่สามารถขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจได้อย่างเต็มที่ ประชากรที่น้อยเกินกว่าเอกชนจะผลิตสินค้าอะไรซักอย่างมาขายแล้วได้กำไร<br>ทั้งการประหยัดอดออมที่อยู่ในยีนของพวกเรา ซึ่งครั้งหนึ่งรัฐสภาเคยคิดจะตัดต่อพันธุกรรมของเซลล์สืบพันธุ์ให้มีความฟุ้งเฟ้อมากขึ้น แต่ว่าโครงการก็ได้ถูกพับเก็บไปเพราะมีการประท้วงอย่างรุนแรง<br>อ่า กลับมาที่ปัจจุบันกันดีกว่า กระทรงเศรษฐกิจนั้นมีหน้าที่รับผิดชอบรายรับรายจ่ายของรัฐบาล เก็บภาษี… เออ บางทีผมก็ไม่อยากใช้คำว่าเก็บเท่าไหร่หรอก เพราะอัตราภาษีติดลบนี่ คงหาได้แค่ที่นี้ที่เดียวเท่านั้นละ ดูแลขึ้นทะเบียนบริษัทห้างร้านต่างๆ ประเมินตัวเลขทางเศรษฐกิจของประเทศ<br>แต่เอาจริงๆแล้วตัวเลขพวกนี้กำลังทำให้เราเห็นบางสิ่งที่ค่อนข้างน่ากลัว… อย่างที่บอกไปว่าผู้คนในมหานครนั้นลดลง และ การใช้จ่ายนั้นน้อยมากๆ ผู้คนเอาเงินไปเก็บไว้ที่ไหนหมดละถ้าไม่ใช้ธนาคาร… เงินในธนาคารนั้นแทบไม่เคยถูกถอนออกมาจับจ่ายเลย รัฐบาลจึงกู้เงินจากธนาคารมาเพื่อใช้จ่าย และ คืนภาษี(อัตราภาษีติดลบ)ให้กับประชาชนไป ซึ่งประชาชนก็นำเงินพวกนั้นกลับไปฝากธนาคารใหม่อีกรอบ…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=782c061833f8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ฉัน ผู้อาศัยอยู่ในประเทศที่ปกครองแบบเผด็จการ]]></title>
            <link>https://medium.com/@Ravipon/%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%99-%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%9C%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3-5b19536b4cfd?source=rss-2108aabb5108------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5b19536b4cfd</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Ravipon]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 08 Oct 2015 05:51:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-10-08T06:04:18.250Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>วิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทยที่ถูกสร้างขึ้นมานั้น นำมาซึ่งการรัฐประหารในวันที่ 22 พฤษภาคม 2557 นำประเทศไทยเข้าสู่การปกครองโดยคณะรัฐประหาร หรือที่เราเรียกกันว่า คสช.</p><p>ฉันถามตัวเองว่าแล้วไงละ… ปกครองแบบนี้แล้วมันทำไม หลายอย่างเรื่มไม่ปกติตั้งแต่เรามี คสช. เรามีเพลงแปลกๆ มีค่านิยมแปลกๆ สิ่งที่คสช.พูดและแสดงออกอย่างชัดเจคือ ต้องการให้ทุกคนคิดเหมือนกัน มันเป็นไปได้หรอ? ประเทศนี้มีประชากรประมาณหกสิบล้านคน การทำให้คนหกสิบล้านคนคิดเหมือนกันนี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน</p><p>ฉันเริ่มเบื่อการทำงานของคสช. พวกเขาร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาแล้วก็คว่ำร่างนั้นทิ้งไป เอาเงินไปละลายน้ำเล่นๆน่าแปลกคือไม่มีใครสนใจอีกเช่นกัน ประเทศนี้ค่อนข้างสิ้นหวังพวกเขาบอกคสช.ยังดีกว่านักการเมือง ฉันอยากรู้จังว่า“นักการเมือง”นี่ไม่ใช่คนที่เข้ามามีอำนาจบริหารจัดการทรัพยากรของชาติหรอ ถ้าใช่แล้วตอนนี้ใครกำลังทำหน้าที่นั้นอยู่ ถ้าไม่ใช่คสช. แล้วอย่างนั้นคสช.จะไม่ใช่นักการเมืองได้อย่างไรกัน?</p><blockquote>นักการเมือง น. ผู้ฝักใฝ่ในทางการเมือง, ผู้ที่ทําหน้าที่ทางการเมือง เช่น รัฐมนตรี สมาชิกรัฐสภา. (พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒)</blockquote><blockquote>นักการเมือง, ผู้นำทางการเมืองหรือบุคคลทางการเมือง (อังกฤษ: politician มาจากภาษากรีกโบราณ polis ที่แปลว่า “เมือง”) เป็นบุคคลผู้เกี่ยวข้องกับการมีอิทธิพลต่อนโยบายสาธารณะและการวินิจฉัยสั่งการ ซึ่งรวมผู้ดำรงตำแหน่งวินิจฉัยสั่งการในรัฐบาล และผู้ที่มุ่งดำรงตำแหน่งเหล่านั้น ไม่ว่าด้วยวิธีการเลือกตั้ง การสืบทอด รัฐประหาร การแต่งตั้ง การพิชิต หรือวิธีอื่น การเมืองไม่ใช่จำกัดอยู่เพียงวิธีการปกครองผ่านตำแหน่งสาธารณะเท่านั้น ตำแหน่งทางการเมืองอาจถืออยู่ในบรรษัทก็ได้ (วิกิพีเดีย)</blockquote><p>ฉันแปลกใจที่พวกเขาทำเอาหูไปนา เอาตาไปไร่กับการโกงกินในสมัยคสช. แปลกใจมากที่คนพวกนั้นเคยออกไปชุมนุมไล่รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งที่มีการทุจริต แต่กับวางเฉยกับการทุจริตของคสช.</p><p>ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันแค่อยากรู้ว่าคสชจะอยู่ไปอีกนานแค่ไหน เท่านั้นเอง</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5b19536b4cfd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>