<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Sadeq Ebrahim on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Sadeq Ebrahim on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@SadeqEbrahim?source=rss-f32a99bff291------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*HrCAXAwtAoT1zHGA.jpg</url>
            <title>Stories by Sadeq Ebrahim on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@SadeqEbrahim?source=rss-f32a99bff291------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 22:56:56 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@SadeqEbrahim/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[بررسی چند حوزه مهم در انتخابات پارلمان لبنان]]></title>
            <link>https://medium.com/@SadeqEbrahim/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AA-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86-caa17f31f0fb?source=rss-f32a99bff291------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/caa17f31f0fb</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sadeq Ebrahim]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 06 May 2018 10:54:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-05-06T10:58:45.673Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>حوزه دوم بیروت<br>حوزه دوم بیروت یکی از بزرگترین حوزه های انتخاباتی با 11 کرسی است که بدین صورت تقسیم شده</p><p>اهل سنت6 ، شیعه2 ، مسیحی2 و 1 دروزی. با توجه به اینکه حدود 60 درصد رای دهندگان این حوزه از اهل سنت هستند، پایگاه حزب مستقبل شمرده می شد اما در سایه نظام انتخاباتی تناسبی بیروت دوم می تواند یک چالش جدی برای این حزب باشد، از همین روز نهاد مشنوق از رهبران مستقبل در یکی از سخنرانی هایش این قانون انتخاباتی را زمینی مین گذاری شده که می تواند انفجارهای زیادی را موجب شود توصیف کرده بود.<br> نه لیست در این حوزه رقابت می کنند که از لحاظ کثرت در تمام لبنان استثنائی ست. طبق پیش بینی ها لیست حزب مستقبل (المستقبل لبیروت) و لیست حزب الله-امل و متحدانش اکثریت کرسی های این حوزه را به خود اختصاص خواهند داد که 5 یا 6 کرسی برای مستقبل و 3 یا 4 کرسی برای لیست حزب الله خواهد بود. لیست مورد حمایت حزب الله شامل 6 نامزد است که 3سنی، دو شیعی و یک مسیحی ست. دو لیست بیروت الوطن و لبنان حرزان نیز هر کدام به کسب یک کرسی در این منطقه چشم دوخته اند. نتایج این حوزه برای حزب مستقبل از اهمیت نمادین زیادی برخوردار است و از این رو از یکسو گفتمان فرقه گرایانه ای را برای افزایش بیم پایگاه اجتماعی اش از پیروزی لیست حزب الله با شعارهایی همچون به خطر افتادن هویت عربی بیروت پیش برد و از سوی دیگر به تخریب نامزدهای رقیب سنی که توانایی پیروزی و کاهش سهم مستقبل در این حوزه را دارند پرداخت. فواد مخزومی سرمایه دار سنی لبنانی که با لیست لبنان حرزان را در این حوزه شرکت کرده و به نظر می رسد بتواند به پارلمان راه یابد از مهمترین اهداف حملات مسقبل در هفته اخیر بوده و به وی اتهام هایی همچون دلالی سلاح در زمان جنگ داخلی لبنان زده شده است.</p><p>شمال دوم (طرابلس، منیه، ضنیه)<br>این حوزه دارای 11 کرسی ست که 8 کرسی آن سهم اهل سنت، 2 کرسی سهم مسیحیان و یک کرسی برای علویان است. این حوزه به عنوان بزرگترین حوزه اهل سنت لبنان شاهد رقابت داغی میان سیاستمداران سنی برای به دست گرفتن پرچم رهبری سیاسی اهل سنت است و از همین رو سعد حریری زمان زیادی برای تبلیغات به صورت شخصی در این حوزه گذاشت. دو لیست مستقبل للشمال متعلق به حزب مستقبل و لائحه العزم به رهبری نجیب میقاتی نخست وزیر سابق که اهل همین منطقه است احتمالا بیشترین کرسی های این حوزه را به خود اختصاص خواهند داد. لبنان السیاده به رهبری اشرف ریفی از رهبران پیشین مستقبل و کرامه الوطنیه به رهبری فیصل کرامی که پدر، پدر بزرگ و عمویش سابقه نخست وزیری لبنان را دارند نیز به یک یا دو کرسی این حوزه چشم دوخته اند.</p><p>بقاع سوم (بعلبک-هرمل)<br>این حوزه با اکثریت شیعی دارای 10 کرسی ست که سهم شیعیان 6، اهل سنت 2 و مسیحیان نیز 2 است. مخالفان حزب الله بر روی این حوزه هم مرز با سوریه بسیار حساب باز کرده اند و هواداران حزب الله نیز نسبت به نتایج این حوزه تا اندازه ای نگرانی دارند چرا که وضع نامناسب اقتصادی این منطقه و پیامدهایی که جنگ سوریه در این منطقه داشته است می تواند راه را بر مخالفان حزب الله برای کاهش کرسی های این حزب هموار کند. امل و وفاء لیست مورد حمایت حزب الله و متحدانش است در مقابل مستقبل و قوات با لیست کرامه و الانماء به جنگ حزب الله در یکی از مهمترین پایگاه های اجتماعی اش رفته اند و چشم به کسب سه کرسی (یک کرسی شیعی، یک سنی و یک مسیحی) از این حوزه دارند. سید حسن نصرالله در آخرین سخنرانی انتخاباتی اش که برای این حوزه ایراد کرد حمله لفظی تقریبا کم سابقه ای به مستقبل و قوات کرد و به مردم بقاع یادآور شد که این دو حزب چتر سیاسی و اقتصادی برای تروریست ها در این منطقه ایجاد کرده بودند. سید حسن نصرالله از مردم این ناحیه خواست این فرصت را به مخالفان مقاومت ندهند که پس از انتخابات مدعی شکست حزب الله در پایگاه اجتماعی اش شده و از کمرنگ شدن حمایت از مقاومت در بقاع سخن بگویند. اگر حزب الله بتواند 8 کرسی این حوزه را به خود اختصاص دهد نتیجه ای قابل قبول گرفته است و اگر کرسی هایش را به 9 برساند یک پیروزی بزرگ برایش خواهد بود.</p><p>شمال 3 (زغرتا، بشری، کوره و بترون)<br>این حوزه مسیحی نشین 10 کرسی دارد که سهم مارونی های کاتولیک 7 و سهم مسیحیان ارتدوکس 3 کرسی است. 4 لیست اصلی این حوزه شامل 4 حزب مهم مسیحی شامل جریان آزاد میهنی، کتائب، قوات و مرده است و نتایج آن می تواند نشان دهنده وزن هر یک از این احزاب در نمایندگی از مسیحیان باشد.</p><p>جبل لبنان 1(کسروان و جبیل)<br>اکثریت رای دهندگان این حوزه نیز مسیحی هستند که شامل 7 کرسی برای مارونی ها و 1 کرسی برای شیعیان است. مهمترین لیست های این حوزه شامل لبنان القوی مورد حمایت جریان میهنی آزاد، عنا القرار مورد حمایت کتائب و برخی سیاستمداران برجسته مسیحی و تضامن وطنی مورد حمایت حزب الله است. برای یک کرسی شیعی رقابت سختی میان حسین زعیتر نامزد مورد حمایت حزب الله و مصطفی حسینی نامزدی که به همراه حزب کتائب نامزد شده است وجود دارد.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=caa17f31f0fb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[درباره انتخابات پارلمانی لبنان]]></title>
            <link>https://medium.com/@SadeqEbrahim/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AA-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86-59b18649bde7?source=rss-f32a99bff291------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/59b18649bde7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sadeq Ebrahim]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 05 May 2018 21:31:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-05-05T21:31:25.492Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>با پنج سال تاخیر امروز انتخابات پارلمان لبنان برای تعیین 128 نماینده برگزار خواهد شد. در لبنان کرسی های پارلمان بر حسب مذاهب/طایفه شهروندان تقسیم بندی شده به این صورت که نیمی از کرسی ها از آن مسیحیان و نیم دیگر از آن مسلمانان است. در این میان، مارونی های کاتولیک با 34 و شیعیان و اهل سنت هر کدام با 27 کرسی بیشترین سهم را در پارلمان لبنان دارند.</p><p>انتخابات های پیشین لبنان بر حسب نظام اکثریتی ساده برگزار میشد (همانند نظام انتخابات مجلس و شورای شهر ایران) اما در این دوره نظام تناسبی جایگزین شده است، به این ترتیب که رای دهندگان باید به یک لیست انتخاباتی و یک نامزد از آن لیست رای بدهند. با تقسیم آرای ماخوذه بر کل کرسی های هر حوزه، میزان حداقل آرای لازم برای ورود به پارلمان به دست می آید و لیست های انتخاباتی به نسبت آرایی که کسب کرده اند کرسی های آن حوزه را به خود اختصاص خواهند داد. البته با توجه به تقسیم مذهبی کرسی ها، اجرای این قانون در عمل پیچیدگی های بسیاری خواهد داشت و چه بسا در برخی حوزه ها جنجال برانگیز نیز شود.</p><p>نظام انتخاباتی جدید هیمنه احزاب بزرگ را تهدید می کند و پیش بینی می شود حزب سنی مستقبل و جریان مسیحی میهنی آزاد (تیار الوطنی الحر) که اکنون بزرگترین فراکسیون های پارلمان لبنان هستند، بخش قابل توجهی از کرسی های شان را به نفع رقبای کوچکشان از دست بدهند. کاهش حوزه های انتخاباتی از 26 به 15 نیز از دیگر دلایلی است که فراکسیون های بزرگ را با تهدید مواجه خواهد کرد و وزن آنان را در پارلمان کاهش خواهد داد. از همین رو تمام احزاب بزرگ خواهان حضور حداکثری هواداران شان هستند تا با افزایش میزان حداقل آرای لازم برای ورود به پارلمان، رقبای کوچک را از میدان به در کنند.</p><p>جریان های عمده سیاسی لبنان علاوه بر اینکه با ائتلاف های فرا مذهبی در پی کسب بیشترین کرسی هستند، به این انتخابات به عنوان وزن کشی رهبری سیاسی مذاهب/طوائف بزرگ کشور نیز می نگرند.</p><p>در میان شیعیان حزب الله و امل همانند انتخابات های گذشته با یکدیگر ائتلاف کرده اند، در عین حال دو حزب مستقبل و قوات در برخی حوزه هایی که دژ مستحکم ائتلاف دو جانبه شیعی شمرده می شود، با حمایت از برخی شخصیت های اپوزیسیون شیعه، برای کاهش کرسی های حزب الله-امل تلاش زیادی کرده اند. با توجه به نظام تناسبی احتمال اینکه این تلاش ها منجر به از دست رفتن یک یا دو کرسی شیعی از کف حزب الله-امل شود وجود دارد.</p><p>جریان میهنی آزاد (جبران باسیل)، حزب قوات (سمیر جعجع)، کتائب (سامی جمیل) و جریان مرده (سلیمان فرنجیه) مهمترین احزاب مسیحی هستند و احتمالا با همین ترتیب نیز بیشترین کرسی های مسیحیان رو از آن خودشان کنند.</p><p>در بین اهل سنت نیز هر چند پیش بینی می شود حزب مستقبل به رهبری سعد حریری با وجود از دست دادن بسیاری از کرسی های کنونی، همچنان بیشتر رای را در میان اهل سنت را به خود اختصاص دهد، اما نجیب میقاتی نخست وزیر پیشین لبنان و اشرف ریفی متحد پیشین حریری برای به چالش کشیدن رهبری او فعالیت های دامنه داری کرده اند. برخی شخصیت های مستقل سنی مثل فواد مخزومی نیز از دیگر نگرانی های حزب مستقبل به شمار می رود. همین نگرانی ها هم باعث شده که حریری در یک اقدام کم نظیر در لبنان در چند هفته اخیر برای تهییج پایگاه اجتماعی اش به جغرافیای وسیعی از این کشور سفر کند و حتی از رفتن به برخی مناطق کم جمعیت نیز نگذرد.</p><p>امیدوارم بتونم پیش از پایان ساعت رای گیری درباره حوزه هایی که شاهد رقابت های مهمی هستند هم بنویسم.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=59b18649bde7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[شبه کودتا در عربستان]]></title>
            <link>https://medium.com/@SadeqEbrahim/%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B8%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%DB%8C-%D8%B3%DB%8C-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%85-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%85%D8%B6%D8%A7%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B9-a23376874354?source=rss-f32a99bff291------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a23376874354</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sadeq Ebrahim]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 06 Nov 2017 18:48:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-06T19:09:00.293Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>شبه کودتا در عربستان</p><p>دیشب مناظره ای از بی بی سی عربی دیدم درباره تحولات اخیر در عربستان با حضور دکتر مضاوی الرشید از معارضان مشهور عربستانی، عضوان الاحمری از چهره های رسانه ای نزدیک به حکومت عربستان و جمال خاشجقی از روزنامه نگاران مشهور عربستانی.<br>جمع بندی خودم از گفته های سه طرف ماجرا و مجری این گفت و گو و برخی دیگر از تحلیل ها و داده هایی که درباره این ماجرا خوندم درباره مهمترین اهداف داخلی دستگیری ها رو سعی کردم خلاصه بنویسم. البته این ماجرا جنبه های دیگری هم داره که گذشت زمان به ما کمک خواهد کرد برای فهم بهترش:</p><p>1.نابود کردن نفوذ سیاسی، نظامی و امنیتی دولت ملک عبدالله در ساختار قدرت: محمد بن سلمان پس از بر تخت نشستن پدرش در حال خالی کردن پله به پله صحنه سیاسی از وجود بازیگرانی ست که توانایی تغییر معادلات قدرت رو داشته باشند. بسیاری از کسانی که دستگیر شدند بخشی از صف اول قدرت در دوران عبدالله بودند، افرادی با داشتن پایگاه امنیتی و نظامی و رسانه ای که برجسته ترین شان متعب پسر پادشاه پیشین بود. پس از برکناری محمد بن نایف، متعب بن عبدالله مهمترین خطر بالقوه برای بن سلمان به شمار می رفت. وی رئیس گارد ملی عربستان بود که بعد قبیله ای نظام سعودی ست، نیروی نظامی مهمی که از زمان تاسیس در میانه قرن گذشته زیر نفوذ ملک عبدالله بود و بعدها پسرش این نفوذ را در زمان پادشاهی پدر به ارت برد. مجتهد دیروز نوشت متعب بر حمایت احمد بن عبدالعزیز از شاهزاده های متنفذ درون خانواده پادشاهی و وفادارای فرماندهان گارد ملی حساب کرده بود اما بن سلمان خوب میدونست که برای این فرماندهان وفادارای به صاحب قدرت معنا داره نه شخص خاصی، با منزوی کردن احمد در خاندان سعود دیگه سدی برای کنار گذاشتن متعب وجود نداشت.</p><p>2.تغییر طبقه سرمایه داری که در دوران عبدالله برکشیده شده بودند با طبقه ای که وفادار به بن سلمان باشند: عربستان در چشم انداز 2030 موج گسترده ای از خصوصی سازی رو در پیش خواهد داشت. طبعا با این خصوصی سازی سرمایه داران سعودی نفوذ بیشتری بر اقتصاد و جامعه عربستان خواهند یافت. بن سلمان در پی مهار استفاده طبقه پیشین از این آزاد سازی اقتصادی و بهره هر چه بیشتر وفاداران خود در این مرحله مهم است، این تغییر طبقه علاوه بر منافع اقتصادی برای محمد بن سلمان، اهمیت سیاسی و اجتماعی دارد.</p><p>3.افزایش مشروعیت هیات حاکمه با پاسخ به تقاضای مردم برای برخورد با فساد شاهزادگان و سرمایه داران: مردم عربستان تا کنون چندان شاهد نظارت و حساب کشی بر طبقه حاکم نبوده اند و چنین موجی هر چند که ناقص و گزینشی ست ( خاشقجی گفت ما در عربستان نمیگیم کی فاسده، میگیم کی فاسد نیست) باعث رضایت خاطر افکار عمومی و مشروعیت زایی برای بن سلمان میشه.</p><p>بهره گیری از مصادره اموال این سرمایه داران برای تقویت اقتصاد عربستان و افزایش ثروت شخصی بن سلمان هم از دیگر مواردی بود که جسته و گریخته بهش اشاره میشه که خب به نظر میرسه جنبه حاشیه ای این دستگیری هاست، البته مجتهد این رو مهمترین دلیل این دستگیری ها می دونست.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a23376874354" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[دو روایت از تنوع هویتی در کرکوک]]></title>
            <link>https://medium.com/@SadeqEbrahim/%D8%AF%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%86%D9%88%D8%B9-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%DA%A9%D9%88%DA%A9-8ffaceb2ce40?source=rss-f32a99bff291------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8ffaceb2ce40</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sadeq Ebrahim]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Oct 2017 21:03:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-10-16T21:10:12.756Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>دو روایت از تنوع هویتی در کرکوک</p><p>پستی از یک عراقی دیدم که برام جالب بود و ممکنه برای شما هم باشه.<br>نوشته عمه دوستش با اینکه از پدر و مادری کرد به دنیا اومده خودش رو ترکمان میدونه و فقط به این زبان صحبت میکنه و در مسائل سیاسی طرفدار نگرش ترکمان هاست، دلیلش اینه که در محله ای ترکمان نشین در کرکوک بزرگ شده. عمه ش با یک عرب کرکوکی ازدواج کرده ولی نه اون عربی یاد گرفته و نه همسرش ترکمانی و به زبانی ترکیب شده از ترکمانی و عربی با هم صحبت میکنند. حالا جالب فرزند این هاست که خودش رو کرد میدونه و در زمان همه پرسی با پرچم کردستان توی شهر گشت میزده و با مادر کردش که خودش رو ترکمان میدونه و مخالف همه پرسی بوده بحثش میشده و پدر عربش سعی میکرده فضا رو آروم کنه.</p><p>یکی کامنت گذاشته که دوستی داشته با پدری کرد و مادری ترکمان. زمان حزب بعث و از بیم سرکوب اون رژیم، پدر خودش رو به عشیره ترکمان همسرش منتسب کرده، ولی بعد از سقوط بعث به هویت اصلی کردش بازگشته، اما دوستش همچنان هویت ترکمانیش رو حفظ کرده بر خلاف برادرش که خودش رو کرد میدونه. حالا جالبه که خواهرشون با یک عرب ازدواج میکنه و به هویت عربی متمایل شده؛ سه فرزند از یک خانواده با سه هویت قومیتی.</p><p><a href="https://www.facebook.com/chaalan.charif/posts/10155712250502158">https://www.facebook.com/chaalan.charif/posts/10155712250502158</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8ffaceb2ce40" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[چند نکته درباره یک همه پرسی مبهم]]></title>
            <link>https://medium.com/@SadeqEbrahim/%DA%86%D9%86%D8%AF-%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%87%D9%85%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%A8%D9%87%D9%85-dd10b2e44cd8?source=rss-f32a99bff291------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dd10b2e44cd8</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sadeq Ebrahim]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 26 Sep 2017 15:56:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-26T20:06:37.109Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>پس از یک روند جنجالی و پرابهام انتخابات همه پرسی استقلال اقلیم کردستان عراق برگزار شد. چند نکته مقدماتی درباره این همه پرسی می نویسم.</p><p>نظام فدرالی عراق حقوق و اختیارات بی نظیری را در جغرافیای خاورمیانه به کردهای عراق بخشیده است. انتخاب فدرالیسم به عنوان نظام سیاسی آینده عراق به خواست کردها و حمایت شیعیان در مذاکرات معارضان حزب بعث در دهه نود و اوایل قرن بیست و یکم به رسمیت شناخته و بعد از سقوط حزب بعث در قانون اساسی گنجانده شد. البته اکنون دامنه این اختیارات فراتر از قانون اساسی رفته که همین امر از مهمترین دلایل اختلافات بغداد و اربیل است. اختیارات امروز کردهای عراق بیشتر از آن که فدرالی باشد، کنفدرالی ست، مثل داشتن ارتش مستقل یا استخراج و فروش منابع نفتی بدون دخالت دولت فدرال. سیاستمداران کرد باید از سرکوب وحشیانه صدام صحبت کنند و نگذارند آن گذشته فراموش شود، اما اینکه بغداد 2017 را با بغداد دهه هشتاد و نود قرن گذشته مقایسه کنند، یک دروغگویی مشهود است. بسیاری از سیاستمداران بغداد همانند بسیاری از سیاستمداران اربیل فاسد و بی کفایتند، اما در تعامل با اقلیم کردستان سرکوبگر نبوده اند.</p><p>شبه اجماعی بین تحلیلگران مسائل عراق وجود دارد که هدف همه پرسی بیشتر از آنکه استقلالی قریب الوقوع باشد، ایجاد اهرم فشاری ست بر بغداد و دیگر کشورهایی که توانایی تاثیر برآن را دارند برای گرفتن امتیازات بیشتر. پیشتر در انتخابات قانون اساسی 2005، در کنار صندوق های همه پرسی قانون اساسی، صندوقی نیز برای همه پرسی درباره استقلال از عراق در کردستان قرار داده شده بود، به عبارت دیگر این دومین همه پرسی استقلال میتواند به شمار برود. علاوه بر ایجاد اهرم مذاکره، بارزانی به دنبال بالا بردن محبوبیت شخصی و حزبی خود در انتخابات ریاست اقلیم و پارلمان کردستان در نوامبر سال جاری ست. حدود دو سال است که دوره قانونی ریاست بارزانی بر اقلیم تمام شده، اما وی با بستن پارلمان و ممانعت از ورود نمایندگان حزب گوران [حزب دوم کردستان] به اربیل دوره ریاست خود را به صورت غیرقانونی تمدید کرده است [طبق قانون باید رئیس پارلمان که از حزب گوران است رئیس موقت اقلیم می شد]. به رغم اینکه بارزانی اعلام کرده در انتخابات پیش رو برای ریاست اقلیم کاندید نخواهد شد، اما ممکن است مثل هر سیاستمدار خودکامه دیگری زیر قول خود بزند. حتی اگر وی نیز کاندید نشود، این همه پرسی می تواند به افزایش محبوبیت حزب دموکرات و هم پیمانانش در آن انتخابات کمک کند. کارکرد شخصی همه پرسی می تواند یکی از دلایل مشارکت پائین سلیمانیه و حلبچه در این همه پرسی بوده باشد. با این حال، پیامدهای این همه پرسی می تواند از یک هدف کوتاه مدت سیاسی فراتر رود و ابعاد جدیدی پیدا کند.</p><p>مخالفت با همه پرسی جنبه های گوناگونی دارد. در ایران بیشتر به این امر اشاره می شود که تهران نگران تاثیر این همه پرسی بر مناطق کردنشین خود است، این یکی از دلایل است، اما دلایل با اهمیت دیگری نیز وجود دارد. در عراق مسئله ای به نام «مناطق متنازع علیه» وجود دارد؛ مناطقی که کردستان مدعی مالکیت بر آن هاست و معتقد است در دوران حزب بعث از کردستان گرفته شده است و در آن سیاست های ضد کردی و به نفع عرب ها اعمال شده است. پس از حمله داعش، کردستان نه تنها این مناطق را متصرف شد که دایره تصرف نیروهای پیشمرگه از این مناطق نیز عبور کرد. بسیاری از این مناطق در کرکوک و نینوی مناطقی نفت خیز و با جمعیت قابل توجه غیر کرد [ترکمان، عرب، آشوری و شبک] است. چنین همه پرسی یکجانبه ای علاوه بر اینکه به دنبال مشروعیت بخشیدن به گونه ای از «اشغالگری» است، می تواند به تنش های قومیتی در این مناطق دامن بزند و آتش جنگی جدید را شعله ور سازد. چنین جنگی در نزدیکی مرزهای ایران خطرات امنیتی و هزینه های انسانی و مالی زیادی را می تواند بر ایران تحمیل کند و به همین دلیل حمایت از این همه پرسی بدون توجه به این پیامدها عملی غیرمسئولانه است. از سوی دیگر برخی دولت های عربی مثل امارات و عربستان روابط بسیار خوبی پس از 2003 با اقلیم جهت تضعیف دولت جدید در بغداد بنا کردند که شامل همکاری های اقتصادی، سیاسی و حتی فرهنگی می شود. افزایش همکاری اقلیم با این دولت ها در صورت استقلال می تواند طیفی شامل حمایت از سیاست های ضد ایرانی در عرصه بین الملل تا اعطای پایگاه نظامی باشد که یک تهدید جدی برای ایران به شمار خواهد رفت. رضایت ابوظبی و ریاض از تحولات اقلیم کردستان را در نوع پوشش همه پرسی در رسانه های این دو کشور نیز می توان مشاهده کرد.</p><p>کردستان عراق نیز یک واحد یکپارچه نیست. درصد مشارکت استان های مختلف در همه پرسی نیز همین امر را نشان می دهد. کردهای عراق در دهه 90 سابقه برادرکشی دارند و هزاران کشته حاصل جنگ داخلی اتحادیه میهنی و حزب دموکرات بوده است. چند سالی از خودگردانی در سال 1991 نگذشته بود که بر سر اختلافات مالی و سیاسی جنگ داخلی در گرفت و کردستان یکپارچه را به دو بخش تقسیم کرد و تنها نزدیکی سقوط صدام و فشار دولت های خارجی این دو را یکپارچه ساخت. نوع تعامل حزب دموکرات با دیگر احزاب سیاسی در چند سال گذشته نیز نشان می دهد در صورت تحقق استقلال، بعید است شاهد دولتی دموکراتیک باشیم و این واحد جدید سیاسی در دراز مدت یکپارچه بماند. به عبارت دیگر«کردستانات»، جای کردستان عراق را خواهد گرفت.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dd10b2e44cd8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[خلاصه ای از یک نظرسنجی درباره دیدگاه شهروندان کشورهای عربی به مسائل مختلف]]></title>
            <link>https://medium.com/@SadeqEbrahim/%D8%AE%D9%84%D8%A7%D8%B5%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D8%B8%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%AC%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84-%D9%85%D8%AE%D8%AA%D9%84%D9%81-2df115668178?source=rss-f32a99bff291------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2df115668178</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sadeq Ebrahim]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 17 Mar 2017 19:09:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-03-17T19:09:07.658Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>مرکز عربی برای پژوهش ها و مطالعات سیاست ها که یک پژوهشکده دولتی قطری ست چند سالیه که یک نظرسنجی جامع در کشورهای عربی انجام میده و نتایج اون رو با عنوان «شاخص عربی» منتشر میکنه. در سال 2016 این نظرسنجی در 12 کشور عربی و با گستره 18310 نفر انجام شده. نتایج این نظرسنجی در 408 صفحه منتشر شده. چند مورد از مهمترین داده های این نظرسنجی منتشر شده رو می نویسم. طبعا در نتایج هر نظرسنجی سازمان و منافع انجام دهنده اون رو نباید از نظر دور داشت و با احتیاط اون رو مورد بررسی قرار داد. جالبه که خود قطر جایی در این نظرسنجی نداره.درصد نمی دانم یا عدم پاسخ رو در بین درصدها نیاوردم. مواردی که پاسخ ها طولانی بوده فقط چند مورد اول رو نوشتم.</p><p>اوضاع سیاسی کشورت رو چگونه ارزیابی می کنی</p><p>40 درصد خوب</p><p>55 بد</p><p>مهمترین مشکلی که کشور با آن روبروست</p><p>18 درصد بیکاری</p><p>11درصد عدم امنیت</p><p>11 درصد بدی اوضاع اقتصادی</p><p>9 درصد افزایش قیمت ها و گرانی</p><p>9درصد ضعف خدمات عمومی</p><p>8درصد نبود دموکراسی</p><p>7 درصد فقر</p><p>تمایل به مهاجرت داری</p><p>24 بله</p><p>75 خیر</p><p>میزان اعتماد به دولت</p><p>اعتماد 55</p><p>عدم اعتماد 43</p><p>میزان اعتماد به احزاب</p><p>اعتماد 31</p><p>عدم اعتماد 65</p><p>میزان رضایت از خدمات دولتی</p><p>تامین پوشش برق 56 درصد رضایت</p><p>تامین آب 59</p><p>بهداشت 53</p><p>راه های ارتباطی 51</p><p>توزیع عادلانه خدمات 40</p><p>بهبود اوضاع فقرا 31</p><p>میزان گستردگی فساد در کشور</p><p>79 درصد بسیار گسترده شده</p><p>18 درصد گسترش پائین</p><p>جامعه ما برای اجرای دموکراسی آماده نیست</p><p>43 درصد موافق</p><p>39 مخالف</p><p>نظام دموکراتیک با اسلام تعارض دارد</p><p>22 درصد موافق</p><p>70 درصد مخالف</p><p>دموکراسی به رغم مشکلاتش از دیگر نظام ها بهتر است</p><p>72 درصد موافق</p><p>22 مخالف</p><p>هر یک از نظام های زیر به طور مجزا پرسیده شده که چقدر این نظام ها مناسب کشور شما هستند. فقط درصد کسانی که اون نظام رو مناسب دونستند آوردم</p><p>نظام دموکراتیک 77</p><p>نظام شریعت اسلامی 34</p><p>نظام احزاب اسلامی 29</p><p>نظام احزاب غیردینی 21</p><p>نظام استبدادی 18</p><p>میزان مناسب بودن نظام سیاسی که تمام احزاب فارغ از گرایشات شون در انتخابات رقابت کنند</p><p>77 درصد مناسب</p><p>18 غیر مناسب</p><p>فقط احزاب غیردینی در کشور رقابت کنند</p><p>21 درصد مناسب</p><p>72 درصد غیر مناسب</p><p>فقط احزاب اسلامی رقابت کنند</p><p>29 درصد مناسب</p><p>64 درصد غیرمناسب</p><p>نظام شریعت اسلامی بدون هر گونه انتخابات و احزاب</p><p>33 درصد مناسب</p><p>60 درصد غیرمناسب</p><p>تحویل قدرت به یک حزب اسلامی که در انتخابات آزاد و سالم برنده شده را</p><p>می پذیرم 62 درصد</p><p>نمی پذیرم 31 درصد</p><p>تحویل قدرت به یک حزب غیر اسلامی (سکولار) که در انتخابات آزاد و سالم برنده شده را</p><p>می پذیرم 42 درصد</p><p>نمی پذیرم 50 درصد</p><p>درصد میزان کسانی که معتقد به “وجود” آزادی در موارد زیر در کشورهای شان بوده اند</p><p>آزادی مطبوعات 68</p><p>آزادی بیان 63</p><p>آزادی شکایت و محکوم کردن دولت و سازمان هایش 42</p><p>چقدر به مسائل سیاسی در کشورت توجه میکنی و اهمیت میدی</p><p>10 درصد بسیار اهمیت می دهم</p><p>30 درصد اهمیت می دهم</p><p>34 درصد کم اهمیت می دهم</p><p>25 درصد اصلا کاری بهش ندارم</p><p>رسانه هایی که برای دستیابی به اخبار سیاسی استفاده می کنند</p><p>68 درصد شبکه های تلویزیونی</p><p>6 رادیو</p><p>6 روزنامه ها (چاپی و الکترونیکی)</p><p>13 اینترنت</p><p>2 شنیده ها</p><p>استفاده از اینترنت</p><p>38 درصد چند بار در روز</p><p>9درصد یکبار در روز</p><p>37 اصلا استفاده نمی کنم</p><p>میزان انتساب به احزاب</p><p>10 درصد عضو حزب</p><p>4 درصد در آینده به یک حزب خواهند پیوست</p><p>20 درصد عضو حزبی نیستند اما حزبی که آن ها را نمایندگی کند وجود دارد</p><p>53 درصد نه عضو حزبی هستند و نه حزبی که نمایندگی شان کند وجود دارد</p><p>میزان دینداری</p><p>20 درصد بسیار متدین</p><p>65 درصد تقریبا متدین</p><p>11 درصد غیرمتدین</p><p>1 درصد بی دین</p><p>هیچ جریانی نمی تواند کسانی که تفسیر متفاوتی از دین دارند را تکفیر کند</p><p>30 درصد به شدت موافق</p><p>47 درصد موافق</p><p>13 مخالف</p><p>5 به شدت مخالف</p><p>اجازه به بانک ها برای گرفتن بهره</p><p>45 درصد موافق</p><p>47 درصد مخالف</p><p>مناسک دینی باید از زندگی سیاسی و اجتماعی جدا باشد</p><p>56 درصد موافق</p><p>39 مخالف</p><p>دولت نباید از دین برای حمایت مردم از سیاست هایش استفاده کند</p><p>74 درصد موافق</p><p>22 مخالف</p><p>بهتر است که دینداران پست های دولتی را در اختیار بگیرند</p><p>50 درصد موافق</p><p>44 درصد مخالف</p><p>بهتر است که دین از سیاست جدا شود</p><p>53 موافق</p><p>45 مخالف</p><p>نگاه به سیاست های منطقه ای قدرت های منطقه ای و جهانی [جالب اینکه درباره عربستان پرسش نشده و یا منتشر نشده]</p><p>ترکیه</p><p>54 مثبت</p><p>34 منفی</p><p>روسیه</p><p>21 مثبت</p><p>66 منفی</p><p>ایران</p><p>18 مثبت</p><p>71 منفی</p><p>آمریکا</p><p>15 مثبت</p><p>77 منفی</p><p>چین</p><p>40 مثبت</p><p>42 منفی</p><p>بیشترین مخالفان سیاست های ترکیه: لبنان، عراق، مصر</p><p>بیشترین مخالفان سیاست های ایران: اردن، عربستان، موریتانی، مراکش</p><p>75 درصد موافق گزاره قضیه فلسطین قضیه همه عرب ها است هستند</p><p>میزان موافقت با پیمان اسلو</p><p>26 درصد موافق</p><p>58 درصد مخالفت</p><p>به رسمیت شناخته شدن اسرائیل از سوی کشورتان</p><p>9 درصد موافق</p><p>86 درصد مخالف</p><p>کدام دولت مهمترین تهدید برای کشورت به شمار میره</p><p>اسرائیل 32</p><p>آمریکا 14</p><p>کشورهای عربی 15</p><p>ایران 10</p><p>نگاه به انقلاب های عربی و بهار عربی</p><p>41 مثبت</p><p>50 منفی</p><p>درباره نگاه به داعش</p><p>5 درصد نگاه مثبت</p><p>89 درصد نگاه منفی</p><p>آیا تحولات مربوط به داعش رو در رسانه ها دنبال میکنی؟</p><p>12 درصد به شکل دائم</p><p>29 درصد گاهی اوقات</p><p>25 درصد خیلی کم</p><p>33 درصد اصلا</p><p>درباره منبع پیگیری اخبار درباره داعش</p><p>75 درصد شبکه های تلویزیونی</p><p>4 درصد روزنامه</p><p>13 درصد اینترنت</p><p>از افزایش نفوذ جنبش های اسلامی یا رسیدن اون ها به قدرت ترسی داری</p><p>26 بیم بسیار</p><p>26 بیم کم</p><p>42 بدون بیم</p><p>از افزایش نفوذ جنبش های سکولار یا رسیدن اون ها به قدرت ترسی داری</p><p>30 بیم بسیار</p><p>29 بیم کم</p><p>33 بدون بیم</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2df115668178" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>