<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Bornam on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Bornam on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@T3Thee?source=rss-de55b04ee6fa------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*VFi4iyMHnEhmdSKV.jpg</url>
            <title>Stories by Bornam on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@T3Thee?source=rss-de55b04ee6fa------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 02:51:09 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@T3Thee/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[วิเคราะห์ Recently Urban Legend ผ่านสถานีคิสะระงิ]]></title>
            <link>https://medium.com/@T3Thee/%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B9%8C-recently-urban-legend-%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%87%E0%B8%B4-dd8ec3019228?source=rss-de55b04ee6fa------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dd8ec3019228</guid>
            <category><![CDATA[japanese-story]]></category>
            <category><![CDATA[kisaragi]]></category>
            <category><![CDATA[kisaragi-station]]></category>
            <category><![CDATA[urban-legends]]></category>
            <category><![CDATA[horror]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bornam]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 06 Oct 2021 16:15:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-10-06T16:15:21.071Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>จากเรื่องเล่าในลักษณะของ ตำนานเมือง (UrbanLegend) ของคนญี่ปุ่นสมัยใหม่ มักจะมีจุดร่วมคล้ายๆกันคือ ความเปลี่ยวเหงาอันเกิดจากความปัจเจก (Individual)</p><p>จากเรื่องราวของ สถานี คิสะระงิ (คิซารากิ — Kisaragi Station)<br><a href="https://www.facebook.com/JapaneseSnakeSnakeFishFish/posts/1591787297540230">https://www.facebook.com/JapaneseSnakeSnakeFishFish/posts/1591787297540230</a><br>และ ภาค2 <br><a href="https://www.facebook.com/JapaneseSnakeSnakeFishFish/posts/1592701510782142">https://www.facebook.com/JapaneseSnakeSnakeFishFish/posts/1592701510782142</a></p><p>ทำให้เราอยากจะคลี่คลายและวิเคราะห์ไปพร้อมๆกัน</p><p>ก่อนอื่นต้องบอกว่าเราชอบตำนานเมืองแบบญี่ปุ่นๆมาก</p><p>.</p><p>Folklore / Urban Legend /Urban Horror ของญี่ปุ่นมันมีลักษณะเฉพาะตัวมาก เป็นยังไงน่ะหรือ ก็ให้คิดถึงหนังเรื่อง Kairo ผีอินเตอร์เน็ต (2001)</p><p>.</p><p>คือไม่ได้หลอนแบบงงๆเหมือนหนังเรื่องนั้น เพียงแต่ว่า มันจะมีลักษณะของความเปลี่ยวเหงา ความโดดเดี่ยว ความ individual ที่เกิดจากสังคมเมืองสมัยใหม่ของญี่ปุ่นอันแสนจะปัจเจก ที่หล่อหลอมให้ผู้คนในเมืองไม่อุ่นใจ รู้สึกอันตรายจากการถูกโดดเดี่ยว การ isolate ภายในเมืองใหญ่</p><p>.</p><p>คือถึงแม้จะเป็นเมืองสมัยใหม่ ก็ยังรู้สึกวังเวง อาถรรพ์ได้</p><p>.</p><p>(ลองนึกถึงผีตำนานเมืองใหม่ๆ เช่น ผีสาวปากฉีก เป็นต้น)</p><p>.</p><p>เหล่านี้ล้วนเกิดจากความโหยหาธรรมชาติเดิมของสังคมมนุษย์แบบเดิม ที่มีความอบอุ่นในวิถีดั้งเดิม หมู่บ้านที่ผู้คนรู้จักกัน เมืองที่ทุกคนสอดส่องดูแล ไม่ใหญ่เกินจนปล่อยให้อ้างว้างโดดเดี่ยว พอมื่อเกิดเหตุร้ายก็ไม่มีใครช่วยได้</p><p>.</p><p>ผนวกกับ ลักษณะเฉพาะของคนญี่ปุ่นถูกชโลมด้วยตำนานเหนือธรรมชาติที่ซ่อนอยู่ในธรรมชาติมานาน ตำนานที่ผูกพันธ์กับ ขุนเขา แม่น้ำ ป่าไม้ต่างๆ ได้ถ่ายทอดมาสู่ยุคปัจจุบันได้อย่างน่าทึ่ง (เพราะเป็นญี่ปุ่นนี่ล่ะมั้ง ) การผนวกความรู้สึกโดดเดี่ยว เปลี่ยวเหงา ในยุคสมัยใหม่ เข้ากับ ตำนานเหนือธรรมชาติที่ผูกพันกับธรรมชาตินี่เองที่สร้าง บุคลิกเฉพาะตัวของ ตำนานเมืองแบบญี่ปุ่น</p><p>.</p><p>อันจะพบลักษณะเฉพาะนี้ได้ ในอนิเมะ Spirited Away มาจนถึง Your name นี่เลย สดๆร้อนๆ</p><p>.</p><p>ในเรื่อง สถานี คิซะระกิ นี่ก็เช่นกัน</p><p>.</p><p>ตัวเรื่องสะท้อนความสมัยใหม่(รถไฟฟ้า) ความเปลี่ยวเหงา (เดินทางคนเดียว) ตำนานโบราณ (ชื่อสถานีที่หลุดมาในพาร์ตต่างๆ ลองอ่านให้ครบดูนะ จะเห็นความเชื่อมโยง) แต่! ก็ยังดำเนินเรื่องบนการสื่อสารอินเตอร์เน็ต (ในเรื่องอ้างอิง ทวิตเตอร์)</p><p>.</p><p>มันสะท้อนว่า เรื่องประหลาดเนี่ย มันได้เปลี่ยนวิธีส่งต่อกันไปแล้ว ปัจจุบันมันมาอยู่ใน platform ที่ไม่ใช่เรื่องผีหลอกเด็กให้เข้านอนไว แต่กลายเป็น ข่าวลือใน SNS สังเกตในเรื่อง สัญญานอะไรก็แย่หมด GPS โทรศัพท์ แต่อย่างเดียวที่เชื่อมเหตุการณ์กับโลกภายนอกคือ SNS (อันก็คือ Twitter)</p><p>.</p><p>อีกทั้งก่อนหน้านี้ยกตัวอย่างเรื่องผีสาวปากฉีกไป อันนั้นคือการเตือนทางอ้อมถึงภัยอาชญากรรม เวลาหญิงสาวไปไหนมาไหนคนเดียว อาจจะเกิดเหตุร้าย อันตรายมาก เรื่องนี้ก็เหมือนเตือนภัยว่า อย่ามัวแต่เล่นเน็ตอยู่คนเดียวจนหลงทาง..</p><p>.</p><p>เนี่ย พอลองถอดสัญลักษณ์ทีละอย่างๆ แล้วมันชัดเจนน่าสนใจมาก</p><p>.</p><p>อาการลืมชื่อตัวเองนี่ก็สำคัญ</p><p>.</p><p>ชื่อคือตัวตน ในโลกมนุษย์ แต่มนุษย์เราทุกวันนี้ วุ่นวนอยู่กับชีวิตที่มีแต่เปลือก ทำงานหาเงินหมุนกันแทบตาย จนหลงลืมตัวตนของตนเอง</p><p>.</p><p>เมื่อหลุดเข้าไปโลกต่างมิติ ก็ตีความได้ว่า เปลือกตัวตนของโลกมนุษย์ไม่สำคัญกับปรโลกแล้ว เราก็กลายเป็นอะไรอย่างอื่น (วิญญานไร้ชื่อ?)</p><p>.</p><p>แต่อีกทีก็ตีความได้ว่า ทุกวันนี้ แค่เราอาศัยในสังคมอันปัจเจก จนลืมหวนระลึกถึงสิ่งสำคัญในฐานะมนุษย์ เราก็เหมือนวิญญานไร้ชื่อแล้วเช่นกัน..</p><p>.</p><p>พูดๆก็จะไหลไปเรื่อยไม่จบไม่สิ้น 555</p><p>.</p><p>(จากโพสท์ในเฟสบุควันที่ 6ตุลาคม 2017)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/622/0*-AVU2sli0Yfq2vdD" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dd8ec3019228" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ดู #TallGirl จบ รู้สึกชอบconcept ที่เขาใส่ไว้ตลอดถึงแม้ว่ามันจะพอเดาได้ทั้งหมด…]]></title>
            <link>https://medium.com/@T3Thee/%E0%B8%94%E0%B8%B9-tallgirl-%E0%B8%88%E0%B8%9A-%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9Aconcept-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%94-79c755c6834e?source=rss-de55b04ee6fa------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/79c755c6834e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bornam]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 26 Mar 2020 18:48:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-03-26T18:48:26.901Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ดู #TallGirl จบ รู้สึกชอบconcept ที่เขาใส่ไว้ตลอดถึงแม้ว่ามันจะพอเดาได้ทั้งหมด แต่ก็ยังเป็นหนังที่น่ารักมาก</p><p>วัยรุ่นเป็นช่วงที่สับสนกับ&quot;ตัวเอง&quot;</p><p>ทุกอย่างของเราจะเป็นเรื่องใหญ่และมันจะต้องถูกเอาไปเปรียบเทียบกับคนอื่นเสมอ (ส่วนใหญ่คือเพื่อนร่วมรุ่นสมัยเรียน)</p><p>ซึ่งคนเปรียบเทียบที่ใจร้ายที่สุดไม่ใช่ใคร แต่คือ &quot;ตัวเราเอง&quot;นี่แหละ</p><p>การที่เราพยายามอย่างหนักที่จะ&quot;ดีเหมือนคนอื่นๆ&quot; มันช่างยากเย็น เพราะเรารู้สึกแตกต่าง และต้องการจะลบความรู้สึกแปลกแยกนั้น</p><p>จริงๆแล้วสุดท้่ายเมื่อก้าวข้ามช่วงวัยนี้ได้ เราจะเข้าใจว่า วิธีการลบความแปลกแยกนั้น ไม่ใช่การพยายามเป็นเหมือนคนอื่น แต่คือการรักและยอมรับตัวเองต่างหาก</p><p>ความเจ๋งคือ นอกจากตัวละครหลักที่มีปมเรื่องความสูง ตัวละครที่เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่มีปมเรื่องอยากเป็นคนเด่นดัง ก็ต้องก้าวข้ามปมของตัวเองด้วยการยอมรับตัวเองเช่นกัน ช่างวางบทมาดีมากๆ</p><p>และสิ่งที่ดีที่สุดคือ คนที่ยอมรับตัวเองมาทั้งเรื่องตอนจบแม่งเท่ที่สุดในเรื่องเลย :-)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*PKCN_SYnmXvAXBFeIcOdtQ.jpeg" /></figure><p>PS.นางเอกสวยมาก ชอบมาก ความสูงไม่ใช่เรื่องแย่เลย โชคดีที่น้องได้โอกาสกับหนังเรื่องนี้ ยินดีจริงๆ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=79c755c6834e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[สนใจเรื่องนี้ตั้งแต่แรก แต่ติดไว้นานมาก ในที่สุดก็ได้ดูสักที #Okja]]></title>
            <link>https://medium.com/@T3Thee/%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5-1634b2c9098f?source=rss-de55b04ee6fa------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1634b2c9098f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bornam]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 26 Mar 2020 18:44:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-03-26T18:59:01.266Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Okja สัตว์เลี้ยงหรืออาหาร ?</blockquote><p>สนใจเรื่องนี้ตั้งแต่แรก แต่ติดไว้นานมาก ในที่สุดก็ได้ดูสักที #Okja</p><p>โดยรวมคือมันก็บองจุนโฮแหละ งานเสียดสีสังคมและการวาง mission ให้ตัวละครต้องมา ซึ่งดูสนุกมาก</p><p>ซึ่งเรื่องมันเสียดสีทุกกระเบียดนิ้ว แต่ก็ทำให้ออกมาตัวละครแต่ละตัวน่ารักน่าสนใจ</p><p>ช่วงท้ายๆ ตัวร้ายหลักจางไปเฉย (เสียดายพี่เจค จิลเลนฮาลมาก แกเล่นเต็มเล่นหนักทุกเรื่อง ไม่เห็นมีคนชื่นชมแกระดับเดียวกับจอนนี่เดปป์สักที แกเปลี่ยนคาแรคเตอร์ไปสุดทุกเรื่องเลยนะ) แต่ก็เข้าใจว่าวางคาแรคเตอร์มาให้ แฝดน้องมีความโลกสวยห่วงภาพลักษณ์ต้องไม่ทำอะไรไม่ดีแน่ๆ การจะดันให้สุดต้องมีตัวที่คาแรคเตอร์แรงกว่ามาดันต่อ แต่มันดู แปะเปลี่ยนมือไปหน่อยเลยรู้สึกอารมณ์ขาดๆ</p><p>คำถามที่ย้อนแย้งในใจเรามาตลอดคือ สัตว์ที่ถูกนำมากินนี่มันน่าสงสาร มันเป็นเรื่องโหดร้ายมั้ยนะ เรื่องนี้กระตุกต่อมความขัดแย้งนี้ให้เราคิดอีกครั้ง</p><p>สุดท้ายก็คือ ถ้าเป็นสิ่งที่เรารัก เราก็จะไม่ยอมให้มันถูกกิน ส่วนที่เกินไปกว่านั้นก็ช่วยไม่ได้ โลกมันโหดร้ายแบบนี้แหละ</p><p>มนุษย์นี่เห็นแก่ตัวจริงๆ แต่มันก็จำเป็น</p><p>ชอบที่เรื่องนี้เลือกวาง situation ให้เกิดในปัจจุบันเลย แม้ว่าเส้นเรื่องจะโอเวอร์ไปเยอะ (แค่มีตัว okja ก็โอเวอร์มากละ) แต่ก็เพื่อแสดงพฤติกรรมน่าสะอิดสะเอียนของมนุษย์ให้เห็นครบ</p><p>- นายทุนบัดซบไร้เมตตา แต่เขาก็ทำผลผลิตออกมาเยียวยาโลกที่หิวโหย<br>-การถ่ายรูปลงโซเชียล เอาหน้าเอาตา ตั้งแต่หน้าบริษัท สนามบิน ยันไปตอนโกลาหล คนก็ยังบ้าการถ่ายรูปอวด<br>-เกษตรกรที่ยอมจำนนต่อนายทุน ทำอะไรกับเงื่อนไขที่เขายื่นมาไม่ได้เลย (ปู่ของมิจา)<br>-นักเรียกร้องสิทธิสัตว์ ที่บ้าคลั่งและใช้ความรุนแรงเพื่อบรรลุผล มือถือสากปากถือศีล (แต่ในเรื่องนี้ประเด็นนี้เบามาก เพราะวางไว้ให้กลุ่มนี้ต้องช่วยเหลือตัวเอก)</p><p>และสุดท้าย ไม่ว่าโลกจะโหดร้ายเพียงใด สังคมจะน่าขยะแขยงขนาดไหน ก็ยังมีธรรมชาติ ที่ มิจา และ โอคจา อยู่กันอย่างสงบสุขได้</p><p>โลกนี้มันเป็นแบบนั้นจริงๆ บองจุนโฮชี้ให้เราเห็น เหมือนเราเป็นนักเรียนในคลาสของเขาเลยทีเดียว :-)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/1*vfPJWOudTvz9RV7_OcSj_w.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1634b2c9098f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[PARASITE : การเดินทางของหินมโนทัศน์]]></title>
            <link>https://medium.com/@T3Thee/parasite-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B9%8C-9fa10d110d39?source=rss-de55b04ee6fa------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9fa10d110d39</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bornam]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Aug 2019 19:35:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-08-12T06:46:39.563Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IQBOcupTstmpp6gAxv9wAw.png" /></figure><h4>เป็นหนังที่ดูจะ Cult ดูจะ Art เหมือนจะ Indy แต่จริงๆมันสนุกมาก และมัน Mass มาก เรียกได้ว่า Mass สายมาร แบบเดียวกับ ฉลาดเกมโกง</h4><p>..เพราะถ้าฉลาดเกมโกงปลุกความรู้สึกด้านมืดที่ใครๆก็น่าจะเคยมีบ้าง อย่างการโกงสอบอะไรสักอย่าง</p><p>Parasite ก็ทำให้คุณระลึกถึงวิถีชีวิตของคุณ ไม่ว่าคุณจะจนหรือรวย คุณก็มีครอบครัวให้ต้องประคองดูแลไปด้วยกัน เหมือนๆกันแทบทุกคน</p><p>Parasite สำหรับเรามันจึงเป็นหนังครอบครัว (ฮา.. แต่จริงนะ คิดงี้จริง)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KSNu7xz9tqovSIqddlwYkA.jpeg" /></figure><p>สิ่งที่ไม่ชอบใน Parasite มีนิดหน่อย คือหนังมันทำเหมือนจะเรียลมาก แต่ในขณะเดียวกันมันจะต้องใส่ “ความเป็นหนัง” เข้ามาด้วย มันทำให้จังหวะที่หนังต้องเคลื่อนไปต่อนั้น ค่อนข้างโอเวอร์ บางอันก็เชยอยู่ในที แต่เข้าใจได้ว่า ถ้าไม่ยินยอมกับจังหวะแบบนั้น หนังคงจะยืดยาดและคงไม่ดูสนุกได้มากขนาดนี้แน่ๆ</p><p>[[ SPOILED ALERT บทวิเคราะห์นี้เขียนเพื่อวิเคราะห์ประเด็นที่สนใจในหนังจึงมีการเปิดเผยเนื้อหา หากยังไม่ได้รับชม แนะนำให้เลี่ยงไปก่อน]]</p><p>เส้นเรื่องของหนังเรื่องนี้ เกิดจากครอบครัวที่จน ข้นแค้นในการดำเนินชีวิต และดูจะหาโอกาสในการดำเนินชีวิตให้ดีอย่างที่ครอบครัวทั่วๆไปพึงจะมีได้ยากเหลือเกิน จึงได้ฉวยโอกาสแทรกซึมเข้าไป หาประโยชน์เกินควรจากอีกครอบครัวที่ร่ำรวย เกิดเป็นชื่อเรื่องว่า ปรสิต</p><p>ซึ่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในโซเชียลชาวไทยแตกไป 2ทิศทางตามแนวทางการเมืองในปัจจุบัน ประเด็นที่น่าสนใจคือการตัดสินใจของลูกชายและลูกสาวของครอบครัว</p><p>คนทั่วๆไปจะเกิดคำถามในใจว่า ในเมื่อลูกชายก็เก่งภาษาอังกฤษมากขนาดนี้ ทำไม? ถึงไม่เอาความรู้มาหากิน? หรือสอบติดสักที? ทำไม? ลูกสาวที่มี skill การตกแต่งภาพด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ขนาดนี้ (แถมยังมีจิตวิทยาในการพูดคุยขั้นสูง) ถึงไม่เอาข้อดีตรงนี้ไปหากินสุจริตอะไรสักอย่างแม้ว่าจะไม่ได้เรียนต่อ?</p><p>....อีกทิศทางของเสียงวิจารณ์ก็จะตามมาทันที</p><p>ผู้รู้(?)ในสังคมเกาหลี ก็ว่า ความกดดันของสังคมเกาหลีมันสูงมาก และความเหลื่อมล้ำนั้นสูงมากจนคนจนไม่มีโอกาสลืมตาอ้าปากได้ง่ายๆหรอกนะ รู้ไว้ด้วย เขาถึงจำเป็นต้องทำสิ่งน่าสมเพชอย่างการเป็นปรสิตไง</p><p>นี่ล่ะ เมื่อเราได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากในเน็ตมาเกิดความคิดตีกันมากมาย ก็เลยพยายามไตร่ตรองอยู่นาน จนในที่สุดเราเกิดดวงตาเห็นธรรม.. ก็ด้วย ITEM สำคัญ ที่ดูเข้าใจยากที่สุดในเรื่อง..</p><p>นั่นคือ <strong>หินภูมิทัศน์ หรือหินมงคล</strong> [Gongshi] นี่แหละ</p><p>(อ่านเกร็ดของ หิน Gongshi ก่อนได้ที่เว็บนี้ เรียบเรียงไว้ดีมาก &gt;&gt; http://www.korseries.com/kormovies-parasite-2019/ )</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/870/1*pv4_tsx9TTA-fCjWfW-VIw.png" /></figure><p>ฉากที่ มินฮยอก นำเอาหินมงคลนี้มาให้กีอูที่บ้าน (<em>มินฮยอกให้ทำไม? เราตีความเอาเองว่า มินฮยอกรู้ว่า กีอูมีความสามารถมากพอจะเข้าใจคุณค่าของหินลักษณะนี้ เมื่อมีคนที่เข้าใจมากกว่าเรา เราก็อยากยกให้เขาไปเก็บไว้ ดูมันจะมีคุณค่ามากกว่า</em>) ตัวกีอูและคุณพ่อ ก็ถาม มินฮยอกกันเล่นๆ ว่า นี่คือ หินมโนทัศน์ (Abstract) หรือหินภูมิทัศน์ (Landscape) กันแน่?</p><p>เรื่องราวของ Parasite ในส่วนของ กีอู ก็ได้เริ่มขึ้นจากจุดนี้..</p><p>ระหว่างที่เราดู เราพยายามตีความว่าไอหินก้อนนี้มันสื่อถึงอะไรกันแน่ มันมีบทบาทยังไงกันแน่ ใช้เวลาตกตะกอนหลายวันเลย ถึงได้คิดเขียนบทวิเคราะห์นี้ขึ้นมา</p><p><em>“ไม่รู้เหมือนกัน ผมมักจะถือมันติดมาด้วยทุกทีเลย”</em></p><p>คือประโยคที่กีอูตอบพ่อของเขาว่าแกถืออะไรมาวะ ในจังหวะชุลมุนที่น้ำฝนกำลังรวมตัวขังจนเอ่อล้นท่วมบ้าน เป็นช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแต่กีอูก็ไม่ปล่อยของที่ไม่ได้สำคัญเลยในจังหวะที่ควรเอาตัวรอดจากอุทกภัย</p><p>เราเพิ่งเข้าใจ.. มันคือ <strong>Pride</strong> ของ กีอู นั่นเอง</p><p><em>Pride คือความภาคภูมิใจในเกียรติตนเอง หรือในแง่ลบก็คือความหยิ่งยะโส</em></p><p>กีอู หยิ่งในตนเอง เขาจึงได้คิดว่าเขาหลอกครอบครัวพัคได้ เขาทั้งฉลาด หน้าตาดี จริงๆแล้วเขาเหมาะสมกับสิ่งเหล่านี้ เขาสมควรได้ความหรูเลิศไว้ในครอบครอง เขาคิดว่าเขากับครอบครัว ฉลาดกว่าครอบครัวคนรวยนี่เป็นไหนๆ ครอบครัวนี้ เป็นได้แค่ที่ให้พวกเขาเข้ามาเกาะกินเท่านั้นแหละ</p><p>แต่ขณะเดียวกัน เขากลับระลึกรู้สึกตัวอยู่เสมอ ว่า ที่นี่มันไม่ใช่ที่ของเขานี่นา (Where we belong? 555) ทำไม กีจอง น้องสาวกลับดูเข้ากับบ้านหลังนี้มากกว่า? ตัวเขาเอง Insecure หรือรู้สึกไม่มั่นคงอยู่เสมอ เขาถึงต้องคอยเตือนตัวเองให้กอดหิน (PRIDE) เอาไว้ (<em>ในขณะเดียวกัน กีจอง เลือกจะยึดมั่นในตรรกะส่วนตัวว่า ใครจะเดือดร้อนช่างมัน เอาแค่พวกเราไว้ก่อนเถอะน่า --ในฉากที่เมาคุยกับพ่อจนมีเสียงฟ้าผ่า มาตัดบท--เพื่อจะตัดความรู้สึกผิดออกไป ให้ตัวเองยังคงมีสติดำเนินแผนการต่อไปได้</em>) สิ่งเหล่านี้ชี้ชัดว่า “การตัดสินใจ” เข้ามาเป็นปรสิตของเขา เป็นไปด้วยความยึดมั่นในเกียรติตนเอง ตนเองมีดีพอที่จะเข้ามาจุดนี้</p><p>จะว่าไปก็เป็น EGO ส่วนตัวของเขาเองล้วนๆ <strong>มันไม่ใช่ความจำเป็นเรื่องชนชั้น หรือฐานะเลย</strong></p><p><em>…เพราะสิ่งที่เขาและครอบครัวทำมันไปไกลเกินกว่าความจำเป็นมากแล้ว</em></p><p>หากเขามี “มโนธรรม” (SuperEGO) มากพอ เขาจะเพียงรับสอนภาษาอังกฤษให้ ทาเฮ ลูกสาวคนโตของครอบครัวพัคไปอย่างขยันขันแข็ง แล้วก็พยายามที่จะสอบเข้า หาทุน เพื่อเรียนต่อ แล้วนำความรู้ไปประกอบอาชีพสุจริตเพื่อนำมาจุนเจือครอบครัวได้อย่างที่ควรจะเป็นแน่ๆ</p><p>แล้วมันจะตอบคำถามของชาวเน็ตพวกแรกได้</p><p>แต่ในเมื่อเรื่องราวไม่เป็นเช่นนั้น เขายังมีมโนธรรมไม่มากพอ เขายังเยาว์เกินกว่าจะแยกแยะ เขาจึงทำได้แค่กอด “หินมโนทัศน์” ที่เป็นสิ่งแทนตัวตนของเขาเอาไว้ โดยไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป</p><p>ในช่วงท้ายของหนัง กีอูเลือกจะวางหินก้อนนี้ไว้ในแหล่งน้ำสักแห่ง ให้หินมันได้กลับสู่ธรรมชาติ ความงดงามลึกล้ำที่เขาเข้าใจคุณค่าของมันเพียงคนเดียวนั้น <em>มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย</em> เพราะความยึดมั่นจนเกินตัวของเขานั้นมันไม่ได้ช่วยให้ครอบครัวเขาได้รับสิ่งดีๆเลย ซ้ำร้ายยังเกิดเหตุรุนแรงจนทุกสิ่งพังพินาศ การทิ้งความหยิ่งในเกียรติตนเอง จึงเป็นจุดจบของการเดินทางของหินมโนทัศน์ของคิมกีอู</p><p>ถึงหนังเรื่องนี้จะถูกมองว่าเป็นการเสียดสี วิพากษ์วิจารณ์สังคมและชนชั้นในระบบทุนนิยมแค่ไหน แต่สุดท้าย <em>บองจุนโฮ</em> ผู้กำกับ ได้กำหนดให้ตัวกีอูผู้เป็นจุดเริ่มเรื่องได้รับผลจากการกระทำที่นอกลู่นอกทางอย่างชัดเจน และได้ก้าวข้ามผ่านช่วงวัย ก้าวข้าม Pride ที่ถึงมีไปก็ไม่ได้เปลี่ยนสังคมได้</p><p>ถึงเขาจะเก่ง ครอบครัวเขาจะมีความสามารถ แล้วยังไง? มันก็เป็นเรื่องที่พวกเขา Pride กันไปเองทั้งนั้น หาก... เขาไม่ได้คว้าโอกาสมาด้วยน้ำมือตนเอง ทำตัวเป็นปรสิตไปเรื่อยๆ สักวัน สังคมก็จะกำจัดปรสิตอย่างพวกเขาไปจนได้</p><p>กีอูจึงได้ตระเตรียมที่จะใช้สมองและสองมือของตนเอง “วางแผน” เพื่อหาทาง “ร่ำรวย” ตามแบบฉบับคนทั่วไป “เรียน ทำงาน แต่งงาน” เพื่อจะได้ช่วยเหลือให้พ่อของเขากลับขึ้นมาสู่พื้นดินได้อีกครั้งด้วย<strong>มือตนเอง</strong></p><p>แต่ทุกอย่างมันช่างน่าเศร้า เพราะสิ่งที่เขาวาดฝันไว้ มันอาจจะเป็นเพียงแค่ฝันก็ได้ เหมือนกับที่ชนชั้นล่างทุกๆคนก็ฝันว่าอยากพาตัวเองไปจนถึงจุดที่จะไม่ลำบาก จะไม่มีใครมาเดียดฉันท์ได้อีก ทุกคนวางแผนให้ชีวิตตนเองดีขึ้นเสมอ <strong>...แต่พ่อของกีอูก็เคยสอนไว้แล้ว ว่าไม่มีใครทำตามแผนได้หรอก แผนที่ดีที่สุดคือไม่ต้องมีแผนเลยดีกว่า จะได้ไม่ช้ำใจ...</strong></p><p>----------------------------------</p><p>อย่างไรก็ตาม ปรสิต นั้นก็มีบางลักษณะที่ให้คุณประโยชน์กับ Host (เจ้าของร่าง) อยู่เหมือนกัน เพราะถ้าไม่มีเจ้าของร่าง ปรสิตก็จะอยู่ไม่ได้</p><p>เหมือนที่ ชายในห้องใต้ดินรู้สึกพับคุณพัค “Respect” เพราะเขาสามารถมีชีวิตอยู่มาได้ก็เพราะคุณพัคร่ำรวยนี่แหละ</p><p>ครอบครัวคิมเองก็ทำหน้าที่เป็นปรสิตที่ดี คือ ถึงจะกอบโกยจากครอบครัวพัคแค่ไหน แต่ในหน้าที่การงานก็จัดการให้อย่างดีเยี่ยม แทบจะเรียกได้ว่าสมประโยชน์กันอย่างแท้จริง</p><p>แต่ความสัมพันธ์ที่เกิดจากการหลอกลวง ย่อมไม่ยืนยาว ปรสิตเองก็ย่อมไม่ควรอยู่ในร่างต้นนานเกินไปเช่นกัน</p><p>เรื่องราวมันจึงต้องจบลงเช่นนี้…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DXQGmABRDNdTxXK_jmmM3A.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9fa10d110d39" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>