<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Зүрхний гэгээ on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Зүрхний гэгээ on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@Tsengelee?source=rss-d4920345c801------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*O4vfryZXWirOcqu0SzPGmg@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Зүрхний гэгээ on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@Tsengelee?source=rss-d4920345c801------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 20:00:52 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@Tsengelee/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Ёстой нээрээ 2 удаа дарааллан навс унаж, шавартай хутгалдчихаад, дараа нь харин ёнк хийтэл ухаарал…]]></title>
            <link>https://medium.com/@Tsengelee/%D1%91%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B9-%D0%BD%D1%8D%D1%8D%D1%80%D1%8D%D1%8D-2-%D1%83%D0%B4%D0%B0%D0%B0-%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B0%D0%BB%D0%BB%D0%B0%D0%BD-%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D1%81-%D1%83%D0%BD%D0%B0%D0%B6-%D1%88%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D1%80%D1%82%D0%B0%D0%B9-%D1%85%D1%83%D1%82%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%B4%D1%87%D0%B8%D1%85%D0%B0%D0%B0%D0%B4-%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B0-%D0%BD%D1%8C-%D1%85%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BD-%D1%91%D0%BD%D0%BA-%D1%85%D0%B8%D0%B9%D1%82%D1%8D%D0%BB-%D1%83%D1%85%D0%B0%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%BB-e38252e42ecd?source=rss-d4920345c801------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e38252e42ecd</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Зүрхний гэгээ]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 05 Dec 2019 15:32:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-12-05T15:41:12.891Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ёстой нээрээ 2 удаа дарааллан навс унаж, шавартай хутгалдчихаад, дараа нь харин ёнк хийтэл ухаарал ирсэн их л сонин намар байлаа энэ жилийнх. Өөрөө ухаангүй мэт аашилж, хүсэж, гүйж яваад чанга гэгч нь тээгэлдэж унасан хүн чинь тэгээд хэнд гомдох вэ л болдог юм байна. Гэхдээ уйлж дуулаад тартагтаа тулж мярсан юм байхгүй л дээ. Харин оронд нь их л бодож, тунгаадаг болсоныгоо л анзаарч мэдэх энэ л мөч хормууддаа талархмаар санагдана. Өөрт минь яаж хандсанд нь гомдож, үзэн ядах сэтгэл огтхон ч төрөөгүйн дээр, зүгээр л ийм хүмүүсийг бидэнд юу өгч, юу үлдээснийг нь ухааран, тэднийг зөнд нь орхиж үлдээх тухай л юм. Уурлаж бухимдхаас илүү сайхан үг хэлж, эсвэл юу ч хэлэлгүйгээр салж одож чадах тийм сэтгэл хаанаас ч юм гэнэт л гараад ирдэг л юм билээ.Ухаархуй л гэж энэ юм уу даа. Гомдол тээлгүйгээр сайхан харьцаатай үлдэж, чин сэтгэлээсээ уучилж, сайныг ерөөн хүсэх…</p><p>Үнэ цэнэтэй оршихуй хийгээд амьдралын баяр баясгалан утга учир нь өөрийнхөө шуналтан хүсэж буй хүмүүсрүү гэхээсээ илүүтэйгээр өөрийг минь хайрлан анхаардаг, ямар ч шалтгаан нөхцөлгүйгээр амьдралдаа намайг багтаадаг тэр л хүмүүсээ хайрлахад л миний амьдралын утга учир оршио.</p><p>Гэхдээ хүнд амархан итгэдэг гэнэн сэтгэл, хурдан дасдаг зөөлөн зан чанараасаа хагацаж салах тухай ярьж байгаа юм биш л дээ. Харин ч ийм гэгээн байж чадаж байгаа өөртөө, сэтгэлдээ талархсаар л явах болно. Дахиад дурлалтай, хайртай учирвал хичнээн сайхан байх тухай бодсоор л, мөрөөдсөөр л…</p><p>Бүтэлгүй биш, гонсойз харамсаж үлддэг биш, надаас маш их бие сэтгэлийн хичээл зүтгэл шаарддаг биш тийм хайрыг би хүссээр л.</p><p>Мэдэхгүй юмныхаа тухай, үзээгүй мэдрэмжийнхээ тухай ярих нь утгагүй хэрэг биз. Харин төсөөллөө, мөрөөдлөө бодит болгож, дурлаж, хайрлуулж, тийм сайхан мэдрэмжинк шатаж асахсан.</p><p>Зөөлөн сандал дээр дурлаж хайрласан залуутайгаа зэрэгцэж сууж, хөгжмийн аянд аяга халуун кофе уухсан.</p><p>Бие биенийгээ хайр дүүрэн харцаар ширтэж, гар гараасаа зөөлөн барихсан.</p><p>Чи бид хоёр ондоо хоёр ертөнц гэдгийг хэдийн мэдэж байгаа ч гэсэн чиний ертөнцөд өөрийн гэрлээ асаахсан, чамайг өөрийнхөө нэг хэсэг нь байлгахсан.</p><p>Хүзүүгээр чинь зөөлөн тэвэрч зүүгдчихээд хөгжмийн аянд чамтайгаа бүжихсэн. Тэгээд тэврэлтээ алгуур ахиулан чангалсаар чинийхээ энгэрт нялхарч, уруулыг чинь зөөлөн озохсон.</p><p>Өглөөний нарнаас хурц туяанаас хөшигний харанхуйн ард нуугдчихаад өвөрт чинь эрхэлж, үүрд дэргэд чинь үлдэхсэн. Дурлахсан, дурлуулахсан, хайрлахсан, хайрлуулахсан, ганцхан чинийх байхсан, чамайгаа өмчлөхсөн.</p><p>ЧАМТАЙГАА УЧРАХСАН…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*d9OgKsqxEW3XOdA7ocSMiA@2x.jpeg" /></figure><p>2019–12–05</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e38252e42ecd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[~Брэнд хөөцөлдөж трэнд дагалгүй, үнэт эдлэлд шуналтан, үнэтэй бүхэнд хошууралгүйгээр сэтгэл дүүрэн…]]></title>
            <link>https://medium.com/@Tsengelee/%D0%B1%D1%80%D1%8D%D0%BD%D0%B4-%D1%85%D3%A9%D3%A9%D1%86%D3%A9%D0%BB%D0%B4%D3%A9%D0%B6-%D1%82%D1%80%D1%8D%D0%BD%D0%B4-%D0%B4%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D2%AF%D0%BD%D1%8D%D1%82-%D1%8D%D0%B4%D0%BB%D1%8D%D0%BB%D0%B4-%D1%88%D1%83%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%82%D0%B0%D0%BD-%D2%AF%D0%BD%D1%8D%D1%82%D1%8D%D0%B9-%D0%B1%D2%AF%D1%85%D1%8D%D0%BD%D0%B4-%D1%85%D0%BE%D1%88%D1%83%D1%83%D1%80%D0%B0%D0%BB%D0%B3%D2%AF%D0%B9%D0%B3%D1%8D%D1%8D%D1%80-%D1%81%D1%8D%D1%82%D0%B3%D1%8D%D0%BB-%D0%B4%D2%AF%D2%AF%D1%80%D1%8D%D0%BD-e82c32f809bf?source=rss-d4920345c801------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e82c32f809bf</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Зүрхний гэгээ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 11 May 2019 15:10:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-11T16:10:23.441Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rIT2HHm9k3v5HFJDOUfFbw.jpeg" /></figure><p><strong>~Брэнд хөөцөлдөж, трэнд дагалгүй, үнэт эдлэлд шунан, үнэтэй бүхэнд хошууралгүйгээр сэтгэл дүүрэн амьдарч чадах тийм нэг энгийн гоё зүйлс гэж амьдралд бий. Түүнийг харин сэтгэл л бий болгож чаддаг мэт~</strong></p><p><em>Материаллаг зүйлсийн боол болж, хэрэглээнээсээ давж хэлбэрдэлгүйгээр өөрт байгаадаа сэтгэл хангалуун байж сурахад, өнгөрсөн дэх дурсамжынхаа алдаа онооны тухай өөрийгөө болоод өрөөлийг шүүлгүйгээр хааяа хааяахан санан дурсахад, бусдыг уучлахад, өнөөдөр бүхэн маргаашыг бүтээдгийг ойлгоход, хайртай хүмүүсээ шалтгаан болзолгүйгээр хайрлаж эхлэхэд…</em></p><p>~Зургийн цомгоо эргүүлж суухдаа өөрийн минь болоод хайртай хүмүүсийн минь харагдах байдал бага багаар өөрчлөгдсөн ч сэтгэл дэх гал нь хэвээрээ байгааг мэдрэн улам ихээр хайрлахад,</p><p>~Төрсний дараах нялх биенд минь сүү оруулах гэж аавынхаа хийж өгсөн гүзээний зутангийн амтыг санахад,</p><p>~Ээжийнхээ гарын хоолыг санаж яаран яаран аавындаа очиход,</p><p>~Нутагтаа очоод салхи сөрөн зогсож цээжээ дүүргэн шуналтайяа уртаар амьсгалахад,</p><p>~Хөдөө хөгшин аавындаа амралтаараа оччихоод тооноор гялалзах оддыг харангаа хараахан гал нь унтраагүй зуухны чимээг сонсон хэвтсэн хүүхэд насаа дурсан санахад,</p><p>~Бороотой зуны хүйтэн өдрөөр дуртай кофегоо захиалчихаад дурласан номоо уншиж эхлэнгээ ээжийнхээ өгсөн эрвээхэйтэй нусны алчуураар даарч улайсан хамраа арчихад,</p><p>~Наадмын дугуй хуушуурнаас хамгийн томоороо хазлангаа зун цагийн оргил үе нь энэ л мөч хэмээн мэдрэн баясахад,</p><p>~Онлайнаар захиалсан зуны даашинзаа ирэх хугацаа нь болчихсныг гэнэт санангаа өмсөөд явж байгаагаар өөрийгөө дахиад нэг төсөөлөн улам яарахад,</p><p>~Хүүгийнхээ өдрийн унтлагын үеэр нь хааяахан нэг хамт унтчихаад бүтэн өдөр унтсан мэт сайхан амраад босч ирэхэд,</p><p>Өнгөрсөн дэх дурсамжуудаасаа ч, өдөр бүрийн амьдралаасаа ч, үл мэдэж чадах маргаашын тухай итгэл найдваруудаасаа ч бид аз жаргалыг мэдэрч чадна.</p><p>Энгийн бүхэнд сайхан оршино.</p><p>2019–05–11 Улаанбаатар хот</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e82c32f809bf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Дархан бэр ба бусад бэр…]]></title>
            <link>https://medium.com/@Tsengelee/%D0%B4%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%B0%D0%BD-%D0%B1%D1%8D%D1%80-%D0%B1%D0%B0-%D0%B1%D1%83%D1%81%D0%B0%D0%B4-%D0%B1%D1%8D%D1%80-1ed16009596a?source=rss-d4920345c801------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1ed16009596a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Зүрхний гэгээ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 04 May 2019 11:25:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-04T11:28:17.157Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Дархан бэр ба бусад бэр…</strong></p><p>Дархан бэр гэсэн тодорхойлолтыг надаар хэлүүлэлтгүй та ѳѳрѳѳ мэдэж байгаа учраас тайлбар хийх илүүц биз.</p><p>Харин хадам аавын энд хүрч чадахгүй, эрхгүйд тооцогдох болж хувирсан бусад бэр яах вэ? Ганц охинтой ээжүүд яах вэ, 2 хүү тѳрүүлсэн ээж яах вэ? Олон охин тѳрүүлсэн ээж (миний хѳгшин ээж 9 охин тѳрүүлж ѳсгѳсѳн) яах вэ? Янз янзын шалтгааны улмаас хичнээн хүсэвч үр хүүхэд заяахгүй байгаа, эх хүн болж чадахгүй яваа эмэгтэйчүүдийг яах вэ? Хүйсээр ялгаварлаж, хүний эрх зѳрчигдѳж байна. Ээжүүдийг ялгаварлаж байгаа энэ байдал нь ѳѳрѳѳ эмэгтэй хүүхэд, эмэгтэй хүнийг хүн биш болгох байдалруу л түлхсээр.</p><p>Хүүхдийн хүйс, тооноос үл шалтгаалан аминаасаа амь тасалж үрээ тээж тѳрүүлэн, насаараа үрийнхээ тѳлѳѳ амьдарч байгаа ээжүүдийг ялгаварлахаа болиё!!!</p><p>Ѳѳр шийдэх асуудлууд ѳч тѳчнѳѳнѳѳрѳѳ овоорчихсон байна шүү манай нийгэмд!!!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1ed16009596a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Заримдаа…]]></title>
            <link>https://medium.com/@Tsengelee/%D0%B7%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BC%D0%B4%D0%B0%D0%B0-1d3fa55ff8fd?source=rss-d4920345c801------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1d3fa55ff8fd</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Зүрхний гэгээ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 04 May 2019 10:51:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-04T11:08:06.019Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sJQJN_PvuGPArWipaz3krQ.jpeg" /></figure><p><strong>Заримдаа…</strong></p><p>Зогсолтгүй үргэлжлэн зүтгэх амьдралынхаа хормуудад заримдаа өөртөө завсарлага өгч байх хэрэгтэй үе гэж бий. Зүтгэж зүтгэчихээд үр шимээ үзэн хүртэх өдөр ирэхэд та бие сэтгэлээрээ ядран туйлдсан нэгэн болж хувирсан байвал тун тоогүй яаа.</p><p>Хайртай хүмүүүсээ хайрлана гэдэг нь, тэднийхээ төлөө амьдарна гэдэг нь маргаангүй сайхан боловч мөрөөдлөө биелүүлэх аялалдаа завсаралагааны хонх дуугарсан эсэхээс үл шалтгалаан өөрөө өөрийгөө хааяа завсарлуулж байгаарай.</p><p>Тэр завсарлагааны цагтаа өөрийгөө сэргээдэг, шинэчилдэг, аз жаргалтай болгодог тэр л зүйлсээ хийгээрэй. Магадгүй та одоо хэр нь юунд дуртайгаа мэдэхгүй ч байж болох л юм. Тийм бол шинэ хоббитой болж болно, үргэлж тойрч зугатаадаг, хийхээс бэрхшээдэг зүйлсээ туршиж үзэж болох юм. Айдсаа давж гарчихаад тасархай гоё мэдрэмжийг мэдрэх ч юм бил үү. Нээрэн хамгийн их аз жаргалтай болдог тэр л зүйл чинь таны ажил чинь байдаг бол та тун азтай нэгэн гэсэн үг юм байна.</p><p>Миний хувьд өөртэйгөө учрах гэж, өөрийнхөө дотоод хүнээ сонсох гэж бясалгал, бие сэтгэлээ тэнцвэржүүлэх гэж йог хийдэг. Сэдэвт үл баригдан зургаа зурах, хөгжмөө чанга тавиад чангаар дагаж дуулах, дурлан дурлан авсан номнуудаа эхнээс нь уншиж эхлэх, байгаль дэлхийдээ ойр байх, эрүүл зөв амьдралын хэв маягийг бүтээх оролдлогуудыг хийж хэрэгжүүлэх, борооноор гэрлүүгээ яарах хүмүүстэй зөрж гадагш гараад шалба норон чичрэн даарах, дуртай латтегаа кофе машинд чанаж сурчихаад хорвоогийн хамгийн амттайг чанасан мэтээр өөрөө өөрийгөө тоон баясах, хүүгийнхээ дуртай хүүхэлдэйг хамт үзэнгээ дүрүүдийн нэрийг цээжлэх, ээжийнхээ гарын хоолыг идэх гэж аавынхруугаа яарах, үргэлж уулзаад байж чаддаггүй ч уулзах үедээ найзуудтайгаа сайхан ярилцах…Товчхондоо бол амьдралынхаа өдөр бүрийг утга учиртайгаар өнгөрөөхсөн гэж, өчигдрөөсөө өнөөдөр илүү дээр хүн байх гэж (өөрчлөх биш л дээ ) хичээдэг.</p><p>Та өөртөө чанартай завсарлага өгч гэмээнэ одоо харин өмнөхөөсөө илүү үр дүнтэй ажиллаж мөн амьдралын чанар тань дээшлэх нь дамжиггүй биз ээ.</p><p><strong>Та хэзээ өөртөө завсарлага өгөх вэ?</strong></p><p>2019–05–04 Улаанбаатар хот</p><p>Жич: Өнөөдөр зурсан “Зун орсон шидэт цас” зургаа хавсарган орууллаа.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1d3fa55ff8fd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“Бороо”]]></title>
            <link>https://medium.com/@Tsengelee/%D0%B1%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%BE-718639024fc?source=rss-d4920345c801------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/718639024fc</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Зүрхний гэгээ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 28 Apr 2019 12:19:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-28T12:19:09.977Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*F0F2UFf_ub2oG__0beJbRA.jpeg" /></figure><p>“Бороо”</p><p>Анхны бороо өнөөдөр орлоо. Анхны солонго ч бас татлаа. Тэгэхдээ бүр давхраараа шүү :)</p><p>Гадаа яаран яаран гарч, бороон дуслуудыг алгаараа, хэлээрээ тосч авч мэндчиллээ. Сайн байна уу сайхан чи минь?</p><p>Анхны бороо шиврэх, цас будрах бүрийд хөөрөн догдолдог энэ л сэтгэл минь цаг хугацаа улиран одсон ч дотор минь хэвээрээ оршсоор байгаад чинь талархая…</p><p>Өнгө өнгөөр сүлэгдэн байдаг олон олон амьдралын өнгүүдэд, алдаа оноотойгоор өнөөдрийн намайг бүтээсэн өнгөрсөн цаг хугацаанд минь гээгдэж хоцролгүй надтай үлдсэн хөөрүү, хүүхэд зан минь…</p><p>Хүүтэйгээ хамт хөөрч гүйсэн, ус туучин тоглосон өнөөдөр шиг өдрүүд, олон ач зээгийн эмээ болсон хойноо ч чамайг айлчлан ирэх бүрийд чинь тэдэнтэйгээ цугтаа хөөрч догдлон чамайг угтахсан…</p><p>2019–04–28 Улаанбаатар хот</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=718639024fc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>