<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Abdurrahman Çam on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Abdurrahman Çam on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@abdurrahmancam?source=rss-d6d82dd34064------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*7v61gLhYdbKU5nshk2sf0g.jpeg</url>
            <title>Stories by Abdurrahman Çam on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@abdurrahmancam?source=rss-d6d82dd34064------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 13:51:50 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@abdurrahmancam/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Akışkan Zamanda Startup Olmak]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/ak%C4%B1%C5%9Fkan-zamanda-startup-olmak-7172ea2e8162?source=rss-d6d82dd34064------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7172ea2e8162</guid>
            <category><![CDATA[modern-hayat]]></category>
            <category><![CDATA[girişimcilik]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[sosyoloji]]></category>
            <category><![CDATA[startup]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Abdurrahman Çam]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 22 Feb 2022 10:11:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-22T11:46:17.235Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="Akışkan Zamanda Startup Olmak" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*nDBF35WqCE5DmALCEcXEIQ.jpeg" /></figure><p>Zamanın deneyimi, kullanımı ve algısı kişiden kişiye göre değişiklik gösterse de teknik olarak her insan için eşit olan belki de tek şey zamandır. Zaman kavramı çoğunlukla mekan ve mekansal algıyla da ilişkili olmaktadır. Bu nedenle içinde bulunduğumuz mekan ve zamanın ruhunun da zaman algımıza etkisi olduğu ifade edilmektedir. İçinde bulunduğumuz ve yaşadığımız bu çağda zaman artık her zamankinden daha da akışkan hissedilmektedir (Bununla ilgili Bauman Akışkan Modernite kitabında detaylıca yazmıştır). Startuplar da bu çağın ruhuna uygun/adapte bir yapıdadır.</p><figure><a href="https://bit.ly/turkceyayin-twitter"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hg6QZeY3WHm6Bt85bIPI4w.jpeg" /></a></figure><p>Bu yazıda yaşadığımız zamandan bahsederken hızlı ve akışkan olmanın özellikle startuplariçin neden bu kadar önemli olduğuna kısa ve basit şekilde değinmek istiyorum.</p><p>Kısa bir hikayeyle başlayacak olursak; trenin ilk icadıyla birlikte tren yollarının döşenmesi için bir kabileye giden kişiler kabile reisiyle görüşürler. Bu görüşmede kabile reisine yeni bir icadın olduğunu ve bunun gidilecek yere hızlı bir şekilde ulaştırdığını söylerler. Treni kabilenin olduğu yere getirmek isteyenler kabile reisine buradan şu şehre ne kadar sürede gidiyorsunuz der ve kabile reisi de 100 gün diye cevap verir. Treni bölgeye getirmek isteyen kişiler bu icatla 2 günde istedikleri yere gidileceğini söylediğinde kabile reisi ise şunu sorar? Peki geri kalan 98 günde ne yapacağız? (Cevaplar neler olabilir?)</p><p>Bu hikayeye aslında birçok yorum getirilebilir. Burada mevcutta yaşadığımız zaman ve mekanların burada ki örnekte olduğu gibi artık olabildiğince akışkan ve dinamik hale geldiğini vurgulamak istiyorum.<strong><em> Yaşadığımız bu zaman, hızla birlikte belirsizliği ve detayları gözden kaçırmayı da beraberinde getiriyor.</em></strong> <strong><em>Belirsizlik güvenli alana olan ihtiyacı ortaya çıkarıyor. Güvenli alana girmek ise konfora, yavaşlamaya ve esnekliğin kaybına neden olabiliyor. </em></strong>Bu çağa uygun davranış gösterenler belirsizliğin risklerini azaltarak konfor alanından çıkıp Startup kurabiliyorlar. Aslında buradaki hız ve belirsizliği Startuplarla bağlayabiliriz. Startupların en önemli özelliklerinden bazısı<strong> hız ve esnekliktir</strong> bu nedenle de startuplarda genellikle çoğu şey belirsizdir. Çünkü <strong>hız ve akışkanlığın yapısın belirsizliği getirmektedir.</strong> Sisli bir yola girmişçesine bu belirsizliği her startupın yaşaması muhtemeldir. Ancak hızlı hareket etme ve esneklikle birlikte oldukça hızlı ivmelenme potansiyelini de sahiptir. Startuplar bu esnekliği ve dinamikliğiyle belirsizliklerin üstesinden gelebilir ya da avantaja çevirebilir. Zaten bu noktada da unicorn şirketler ortaya çıkıyor diyebiliriz. İyi ilerleyen bir startup ortalama ilk 5 yılındaki büyüme hızı bu ve benzeri nedenle oldukça yüksek seyredebilir. Çünkü bu çağın akışkan ruhuna uygun olarak hızlıdır ve esnektir. Ancak belirsizliklerden kurtulmak adına güvenli alana (rutinleşme) girerek yavaşlarsa dinamikliğini ve esnekliğini de kaybetmeye başlar ve büyüme hızı da yavaşlar. Burada artık belirsizlik azalmaya ve birçok unsur yerleşmeye başlar. Elbette her aşamada aynı hızda kalmaya çalışmak da oldukça riskli olacaktır zira plansız ve önlemsiz aşırı hız detayları görmeye de engel olarak risklerin gözden kaçmasına neden olabilir. Bu nedenle startupların her aşama ve büyüme (hız) için iyi bir planları olması beklenir. Risklerin neler olduğunu incelemesi buna karşı önlemlerin alınması gibi durumlar startuplar için oldukça önemlidir.</p><p>Geleneksel işletme modellerinde; bir cafe, bakkal/market, pastane gibi işletme açan müteşebbisler genellikle müşterilerini bir mekanda (sınırlı olan) zamanı harcayarak beklerler. Bu modelde ana unsur; bir mekanda belirli saat dilimlerinde zaman harcayarak beklemektir. Oysa içinde bulunduğumuz zamanda (çoğunlukla) beklemek (bazı açılardan) oldukça geride kalmaya neden olabilen bir duruma sebebiyet verir.</p><p>İçinde olduğumuz bu zaman her şeyin hızlandığı ve bir anlık durağanlığa ve beklemeye göz yummayan bir özelliğe sahiptir. Startuplar hatta insanlar ve yapılar için de bu durum böyledir. Olabildiğince planlı ve hızlı hareket edilmesi, içinde yaşadığımız bu zamanın özelliğidir. Zira bu zamanda 1 dakika 1 dakikaya eşit değildir. Bazen bir dakika ile kaçırdığınız uçağı saatlerce beklemek zorunda kalabilirsiniz. Ya da bir dakika geç kaldığınız sınava bir yıl sonra yeniden girebilirsiniz. Bu nedenle bu çağda özellike startuplar (aslında hepimiz) için akışkan zaman içinde ne yapılacağını planlamak ve hızlı hareket etmek önemli olmaktadır.</p><p>Özetle startuplar günümüz ekonomik ve teknolojik yapısı için oldukça uygun ve büyülü yapılardır. Hız, esneklik, teknoloji gibi unsurlarla birlikte oldukça hızlı ivmelenme potansiyelleri vardır. Elbette bununla eş olarak özellikle hız ve esneklik unsurunun yapısı gereği büyük riski de içinde barındırırlar…</p><p>Abdurrahman Çam</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7172ea2e8162" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/ak%C4%B1%C5%9Fkan-zamanda-startup-olmak-7172ea2e8162">Akışkan Zamanda Startup Olmak</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bilimin Sosyal Hayata Etkileri: Kuantum Takım Yönetimi]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/bilimin-sosyal-hayata-etkileri-kuantum-tak%C4%B1m-y%C3%B6netimi-c061d917746f?source=rss-d6d82dd34064------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c061d917746f</guid>
            <category><![CDATA[sosyoloji]]></category>
            <category><![CDATA[kuantum]]></category>
            <category><![CDATA[takım-çalışması]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[bilim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Abdurrahman Çam]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 26 Feb 2020 20:51:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-04-18T10:37:41.976Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Bilimin Sosyal Hayata Etkileri</h3><h4>Kuantum Takım Yönetimi</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wZelsNqLXEnGmFZX8_cpGA.jpeg" /></figure><p>Bilimsel gelişmelerden hayatın her alanında yararlanılmaktadır. Dönem dönem bilimsel gelişmelerde yaşanan değişimler başta teknoloji olmak üzere toplumsal düzeyde anlam dünyamıza ve paradigma değişimlerine de neden olmaktadır. Özellikle Albert Einstein’ın katkıları ile paradigma değişimi de yaşanmış ve bu değişim teknolojiden gündelik hayatımıza kadar dolaylı ve doğrudan bir çok sürece etki etmiştir. Tabi sadece Einstein’ın katkıları değil daha öncesinde Newton’un katkıları da benzer etkiyi bırakmıştır. Bu bakımdan bilimsel olarak ortaya çıkan önemli gelişmelerin insan hayatını bir çok noktada etkilediği söylenebilir…</p><p><a href="https://open.spotify.com/show/1yJcwqjznjDnxBXaZvlTty"><em>Spotify’da dinlemek için tıklayın</em></a></p><p><a href="https://podcasts.apple.com/tr/podcast/her-%C5%9Feyin-sosyolojisi/id1473243303?l=tr"><em>Apple Podcast’te Dinlemek İçin Tıklayın</em></a></p><p><a href="https://www.youtube.com/watch?v=swTgNpr0z0E"><em>Youtube’da İzlemek İçin Tıklayın</em></a></p><p>Bu yazıda aslında yeni bir kavram sayılacak olan Kuantum Takım Yönetimi ile ilgili olacaktır. Bununla ilgili daha detaylı içeriği <a href="https://firstround.com/review/the-principles-of-quantum-team-management/">buraya tıklayarak</a> da okuyabilirsiniz. Fakat burada, kaynaktaki yazıdan farklı olarak süreç sosyolojik boyutuna değinilerek açıklanmaya çalışılacaktır. Zira her şeyden önce içerisinde insan olan ve “toplumsal” olan tüm süreçlerde sosyoloji ve psikolojiden bahsetmeden geçmek olmayacaktır. Bu bakımdan verilen kaynaktan farklı olarak etkileşim süreci ve kuantum evreninin sosyal olana benzerliğine de değinilecektir…</p><p>Bir çoğumuzun bildiği gibi bugün nihai olarak kullandığımız bilgisayarlar 0 ve 1 mantığı ile çalışan dijital sistemlerdir. Burada temel nokta şudur ki veri bir yoldan giderken ya 0&#39;a ya da 1&#39;e geçer. Yani ya bir bakıma “siyah beyaz” ya da “açık kapalı” mantığı ile çalışır. Bu var olan sistemin çalışabilmesi için gereklidir. Ayrıca bu nokta “pozitivist” paradigmanın zuhur etmesinin de bir örneğidir. Yani mevcut zamanın bilimsel paradigması o zamanın bir çok düzenine etki etmektedir. Dolasıyla özellikle pozitivist paradigmanın etkileri sadece teknolojiye değil toplumsal olana da yansımış ve yönetim biçimlerini de etkilemiştir. Bu durum ekip/takım yönetimlerinden şirket yönetimlerine kadar bir çok toplumsal alanda kendine yer bulmuştur. Hatta gündelik hayat içerisinde karar verirken dahi bunun etkileri görülebilir. Çünkü var olan anlayış ve paradigma her alana sirayet eden bir durumdadır. Özet bir ifadeyle zamanın ruhu, felsefesi ve paradigması teknoloji ile birlikte bir çok sosyal düzeni de etkilemektedir.</p><p>Kuantum bilgisayarlar henüz çok erken bir aşamada olsada çalışma mantığından bahsedildiğinde durumunu biraz daha anlamak mümkün olacaktır. Kuantum bilgisayarlar, günümüzde kullandığımız bilgisayarlar gibi çalışmazlar. Üst paragraftaki örneğe benzetirsek ya 0&#39;dır ya da 1&#39;dir gibi bir durumdan söz etmek yerine aynı anda hem 0 hem de 1 olabilir gibi bir mantıkla çalışır <a href="https://www.youtube.com/watch?v=E-KAnX72DxI"><strong>(detaylar)</strong></a>. Bu da aslında kuantum çalışmalarının bir katkısı olarak karşımıza çıkmaktadır. Zira kuantum evreninde de benzer bir prensip vardır <a href="https://www.youtube.com/watch?v=mO0mis1oRsA"><strong>(kuantum fiziği)</strong>.</a> Benzer şekilde kuantum çalışma düzeni aslında sosyal hayatımızda, insan ve toplulukların davranışlarının öngörülemez olduğu duruma benzerlik göstermektedir. Bu durumu açıklayan <strong>bir örnek</strong> vardı: <em>“Taşa tekme attığında normal koşullarda ileri doğru ivme alınacağı bilinir. Bu beklenen bir şeydir. Ancak aynı durumda bir canlıya tekme attığında gideceği yönü kestirmek mümkün değildir.”</em> Zira burada bir çok ihtimal ortaya çıkmaktadır. Özellikle canlının cinsinden sosyalleşme sürecine kadar bir çok durum etki etmektedir. Bu örnek aslında şunu da gösteriyor. Sosyal düzenin kestiremezliği bir anlamda kuantum dünyasına benzetilebilir. O zaman sosyal ilişki ve çalışma hayatında ki yönetimlerde de kuantum dünyasının keşiflerinden de faydalanılabilir.</p><p>Yazının konusu olan <strong>Kuantum Takım Yönetimi’de</strong> bu durumdan esinlenerek oluşturulmuştur. Bir mühendis olan James Everingham <a href="https://www.youtube.com/watch?v=IBxHByWDkVg"><strong>Schrödinger’in Kedisi</strong></a><strong> </strong>deneyinden faydalanarak bu modeli geliştirmiştir. Liderlik ve takım yönetimi konusunda bu deneyden faydalanarak geliştirilen model, iş dünyasının verimi ve inovasyon adına oldukça önemli bir yöntem olarak görülebilir. Çünkü Schrödinger’in Kedisi deneyindeki kutuyu açmama yani süper pozisyon durumu, insanların sınırlarını zorlayacak bir yeniliğe ulaşmalarına katkı sağlayacak bir pozisyona benzetilebilir. Burada gözlemin sonucu etkilemesi ve otoritenin yönlendirmesi gibi durumlardan bahsedilebilir. Bir ekip yönetiminde lider/patron yapılacak işle ilgili fikrini önceden belirtirse bu durum çalışanların yeni fikirler geliştirmesini engelleyerek sınırlandırıcı bir etkisi oluyor. “İşte yapmanız gereken şey” gibi ifadelerle bir ekibi yönetiyorsanız bu ekibe yön veriyorsunuz demektir. Bu da otorite kurulduğu ve gözlemci etkisinin olduğu anlamına gelmektedir. Bu durumda ekibin üyeleri yenilik ve inovasyon sağlayacak bir atılım beklemek Schrödinger’in Kedisi deneyinde ki kedinin ölmesini görmek yani kutuyu açmakla benzer anlama gelmektedir. Ayrıca bu yaklaşım, ekibi etkisiz hale getiren bir noktaya taşır ve otorite — gözlemci etkisi ile yeni fikirleri çıkması olanaksız hale gelebilir.</p><p>Steve Jobs’un bu örneği iyi bir açıklama olacaktır:</p><p><em>“iPod piyasaya sürülmeden önce, tasarımı bittiğinde mühendisler Steve Jobs’a iPod’u sunduklarında Steve Jobs cihazın çok büyük olduğunu söyler. Mühendisler elbette şaşırır ve “Daha küçük olmasının imkanı yok” derler. Steve Jobs iPod’u etrafında bulunan bir akvaryuma atar ve çıkan kabarcıkları göstererek, “Demek ki hala içinde boş yer var, küçültün” der.”</em>Burada da görüldüğü gibi Steve Jobs imkansız denilen şeye karşı ekibini inovasyon yapmaya iten bir hareketle cevap vermektedir. Yani Schrödinger’in Kedisi deneyindeki kutuyu açmayarak büyünün bozulmamasını sağlamış olabilir.</p><p>Bunun için ekibin yönetiminde özellikle yenilik ve inovatif durumların çıkması için bilimsel yöntemlerle benzerlikler kurulabilir. Bir başka nokta ise <a href="https://www.intel.com/content/dam/www/program/education/emea/tr/tr/documents/project-design/strateiges/dep-question-socratic.pdf"><strong>Sokratik Yöntem</strong></a> ile de yaklaşılabilir.</p><h4>Kuantum Takım Yönetimi İlkeleri</h4><p><strong>1- Tekil Sonuçlar Yerine Birden Fazla Durumu Yönetin</strong></p><p>Geleneksel olarak yöneticiler ekibi bir konuda sürekli olarak yönlendirme durumu içindedirler. Fakat bu sürekli olarak tekil sonuçların doğmasına neden olur çünkü otorite hisseden ve gözlemci etkisinde olan ekip üyeleri yönlendirilen hedefe gideceği için tekil sonuçlar çıkacaktır. Burada yenilik ve inovasyon adına herhangi bir şey beklemek mümkün değildir. Çünkü kutu açılmış ve kedi artık büyük ihtimalle ölmüştür :) Yani ekibin otorite ve gözlemci etkisinden dolayı söyleyeceği bir şey kalmamış ve ekip artık pasife düşmüştür.</p><p>Bunun yerine bir <strong>kuantum takım lideri</strong> olarak birden fazla durumu yürütmek daha faydalı olacaktır. Burada da sokratik yöntem kullanılarak bir diyalektik bir süreç ile birden fazla durumun ve fikrin ortaya çıkması sağlanabilir.</p><p><strong>2- Gözlemci Etkisinin Sonucu Etkilediğinin Farkında Olun</strong></p><p>Hem Schrödinger’in kedisi deneyinde hem de kuantum evreninde gözlemci etkisinin sonucu etkilediği görülmektedir. Biz makro fizik evreninde yaşasak da sosyal varlık olan insanları ve ekibi de bu durum etkilemektedir. Yani gözlemci etkisi ekibi de etkileyecek ve sonuca yönelik bir baskı oluşturacaktır. Süper pozisyon durumunun bozulmaması için gözlemci etkisinden uzak davranmak yerinde olacaktır. Zira Steve Jobs’da benzer şekilde gözlemci etkisini uygulamamış prototip oluştuktan sonra ancak kontrol etmiştir. Yani ekibi süper pozisyon durumunda bırakmak ne kadar ölçümlemeyi zorlaştırsa da süper empoze durumundan daha çok fayda sağlayacağı açıktır.</p><p><strong>3- Kutunun Ne Zaman Açılacağını Bilmek Önemlidir</strong></p><p>Otoriter bir baskı kurmamak ve gözlemci etkisinden uzak olabilmek için kutunun ne zaman açılacağını bilmek yani duruma ne zaman dahil olacağını bilmek önemlidir. Kutunun açıldığında gözlemci etkisinden ve makro fizik kurallarından dolayı iki ihtimal vardır ya ölmüştür ya ölmemiştir. Oysa açılmadığında süper pozisyon durumundan dolayı daha fazla kombinasyon vardır ve yeniliğin inovasyonun ortaya çıkma ihtimali artar. Bu nedenle belirli bir zamana kadar süper pozisyon durumunu korumak gerekmektedir. Burada ekibini tanıyan bir lider olarak zaman optimizasyonu sağlanmalıdır. Kutuyu açmak yerine belirlenen zamana kadar kutunun kendiliğinden açılıp ölmemiş olan kedinin gelmesi beklenmelidir. Eğer o tarihe kadar kedi gelmemişse gidip kutu açılabilir :)</p><p><strong>4- Stratejik Zorlukları Anlayın ve Oluşturun</strong></p><p>Ekibi canlı tutmak için iş ile ilgili olarak ilerleyişi hızlandırmak adına moral ve motivasyonu artırıcı çalışmalar da yapılmalıdır. Çünkü olumlu bir şeyin harekete geçirilmesi olumlu şeylerin ortaya çıkmasına katkı sağlayacaktır. Bunun için sorumluluk, empati, beraberlik ve teşvik gibi durumlarla zorlu anların üstesinden gelmek için planlamalar yapmak yerinde olacaktır. Bunun için de ekipte herkesin sorumluluk bilincinde olması ve bunun davranışla sergilenmesi ilham alınacak bir durum olarak herkesi etkileyecektir. Yapılan iş ve projelerle ilgili çok taraflı empatiler kurulması da olayın tek yönlü ilerlemesinin önüne geçerek farklı durumları keşifi sağlayacaktır. Bir takım teşvikler herkesin hoşuna gidecek bir yaklaşımdır. Bunun için daha çok duygulara dokunacak küçük teşvikler aidiyeti de sağlayan bir durum olacaktır. Ekibin en temel özelliği belki de beraberlik duygusunun herkes tarafından hissedilmesidir. Eğer bu his herkes tarafından hissediliyorsa bir ekipten bahsedilir. Eğer hissedilmiyorsa sadece bir “yığın ya da ruhsuz bir gruptan” bahsedilir. Bu nedenle ekip içinde beraberlik ve güven duygusunun da oranlı bir şekilde sağlaması faydalı olacaktır.</p><p><strong>5- Kendimizi Gözlemek Zordur Bunun Farkında Olmak Gerekir</strong></p><p>Liderlerin yada insanların kendilerini gözleme durumu oldukça zordur. Ancak Schrödinger’in Kedisi deneyindeki gibi gündelik hayatta başarılı ya da başarısız olma gibi bir durumla karşı karşıyayız. Bunun için sürekli olarak geri bildirimler almak ve kutu yerine kendimizi gözlemlemek iyi bir seçenek olacaktır. Kendimizi gözlemlemenin en somut verileride çevremizden aldığımız geri bildirimler olacaktır. Bu nedenle ekip çalışması içerisinde kendimizin farkında olmak daha tutarlı bir yönetim durumunu ortaya koyacaktır. Bu alınan kararlarda da tutarlılığı sağlayacak bir durumu ortaya çıkaracaktır. Bu 5 maddenin birbiri ile iç içe bir şekilde uygulanıyor olmasını kuantum takım yönetiminin etkili bir şekilde yapılmasını sağlayacaktır.</p><p>Otorite zincirleri ve gözlemcilik ortaya çıktığında yeni fikirlerin ortaya çıkması beklenemez bu daha çok tekil bir yöne doğru otoriteyi onaylayan yöne hareket edecektir.</p><p><strong>Bu konu üzerine genişletilmiş podcast dinelemek için:</strong></p><p><a href="https://open.spotify.com/show/1yJcwqjznjDnxBXaZvlTty"><em>Spotify’da dinlemek için tıklayın</em></a></p><p><a href="https://podcasts.apple.com/tr/podcast/her-%C5%9Feyin-sosyolojisi/id1473243303?l=tr"><em>Apple Podcast’te Dinlemek İçin Tıklayın</em></a></p><p><a href="https://www.youtube.com/watch?v=swTgNpr0z0E&amp;"><em>Youtube’da İzlemek İçin </em></a><a href="https://www.youtube.com/watch?v=swTgNpr0z0E"><em>Tıklayın</em></a></p><p><strong>Kaynaklar ve Listeler:</strong></p><p><a href="https://firstround.com/review/the-principles-of-quantum-team-management/">Quantum Team Management</a> — <a href="https://ai.googleblog.com/2019/10/quantum-supremacy-using-programmable.html">Kuantum Bilgisayarların Gücü</a> — <a href="https://www.youtube.com/watch?v=mO0mis1oRsA">Kuantum Fiziği Nedir?</a> — <a href="https://www.youtube.com/watch?v=E-KAnX72DxI">Kuantum Bilgisayarlar Nasıl Çalışır?</a> — <a href="https://www.youtube.com/watch?v=IBxHByWDkVg">Schrödinger’in Kedisi</a> <a href="https://www.intel.com/content/dam/www/program/education/emea/tr/tr/documents/project-design/strateiges/dep-question-socratic.pdf">Sokratik Yöntem</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c061d917746f" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/bilimin-sosyal-hayata-etkileri-kuantum-tak%C4%B1m-y%C3%B6netimi-c061d917746f">Bilimin Sosyal Hayata Etkileri: Kuantum Takım Yönetimi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Multidisipliner ve İnterdisipliner Yaklaşım]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/multidisipliner-ve-i%CC%87nterdisipliner-yakla%C5%9F%C4%B1m-6cf36e690eaf?source=rss-d6d82dd34064------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6cf36e690eaf</guid>
            <category><![CDATA[i̇nterdisipliner]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[proje]]></category>
            <category><![CDATA[multidisipliner]]></category>
            <category><![CDATA[bilimsel-method]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Abdurrahman Çam]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 18 Sep 2019 18:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-22T10:28:05.746Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Çalışmalarda Birlikte Olmak ve Bir Arada Olmanın Farklılığı</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*KyS-h6bIlp90q1l3.png" /></figure><p>Multidisipliner Yaklaşım (Bir Arada) İnterdisipliner Yaklaşım (Birlikte)</p><p>Birlikte olmak ve bir arada olmak gündelik hayatta çoğunlukla benzer anlamda gibi algılanabilmektedir. Oysa her kelime ve kavram eş anlamlı olsa dahi farklı muhtevaları içerdiğini söylemek yanlış olmayacaktır. İnsan zihninde imgeler ve algılama, kurulan kelime ve kavramlarla çok yakından ilgilidir. Aynı zamanda kullanılan kelimelere hangi anlamların yüklendiği de önemli olmaktadır. Bu bakımdan çalışma gruplarımızda “birlikte olmak” ile “bir arada olmak” kelimelerinin de farkı ortaya çıkmış olmaktadır. Bizler bir çalışma yürütürken birlikte mi yürütüyoruz yoksa bir arada mı yürütüyoruz? Elbette tek başımıza yürüttüğümüz çalışmalar da mevcuttur. Burada bir ayrım ve karşılaştırmadan ziyade farkındalığa dikkat çekmek istiyorum. Özellike bilimsel araştırma ve çalışmalarda bunun önemi artmaktadır. Zira yapılacak çalışmaların nasıl bir yaklaşımla yapılacağı çalışmanın bütünlüğü açısından önemlidir.</p><p>İş bölümü ve alanda uzmanlaşma günümüzde bir çok keşif ve profesyonelleşme sağlamıştır. Fakat bu uzmanlaşmanın da en büyük krizi artık bunun ötesine gidilememesidir. Uzmanın kendi alan sınırlarını çizip diğer alanlardan destek alırken diğer alandan bilgisi olmamasıdır. Yani profesyonel anlamda uzmanlaşma süreci S eğrisi gibi olduğundan bir süre sonra artık rutinleşecek ve yenilik üretme becerisinden yoksunlaşacaktır. Çünkü yeniliği getirecek bağlantı kurma ve farklı alandan bilgi edinme süreci rutinleşmiş olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*ktxVb5pR28VRriPY.png" /></figure><p><a href="https://whitneyjohnson.com/hbr-throw-your-life-an-s-curve/">Whitney Johnson</a> S eğrisinde bundan bahsederken uzmanlaşma süreci sonrası yenilik ve inovasyon için farklı bir alanda daha uzmanlaşmaya gidilmesi gerektiğine vurgu yapmaktadır. Tabi ki uzmanlaşma algımız genellikle bir ömür boyunca bir işle uğraşmak olarak algılanmaktadır. Bunun nedeni iş ve çalışmalarımızda kendi sınırlarımızı çekip sadece bir şeye odaklanmakla ilgilidir. Bu noktada ekip çalışmaları, <strong>birlikte</strong> çalışmalar ve <strong>bir arada</strong> çalışmalar önemini göstermektedir. Zira günümüzde yapılan hangi uzmanlık hangi iş olursa olsun mutlaka diğer alanlarla doğrudan ve dolaylı olarak da ilgilidir…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*4ZaHWX-bmg8o3MR_.png" /></figure><p>Burada multidisipliner ve interdisipliner yaklaşımlar akla gelebilir. Çünkü hiç kimse sınırsız bilemeyeceği ve her işi tek başına halledemeyeceği için birlikte ve bir arada çalışmalara ihtiyaç vardır. Bu sadece işi parçalara bölüp kolaylaştırmayı sağlamaz yenilik ve inovasyonu da tetikleyen bir etken olarak karşımıza çıkabilir.</p><p><em>“Bir arada”</em> çalışmak multidisipliner yaklaşıma denk gelirken, <em>“birlikte”</em> çalışmak interdisipliner yaklaşıma denk geldiğini varsayabiliriz…</p><p><strong>Multidisipliner yaklaşım </strong>belirlenen ortak bir çalışamada yer alan herkesin bir diğerinin yaptığı işle ilgilenmeden kendi işini yapması olarak ifade edilebilir. Burada bir iş bölümü vardır ve işler parçalarına ayrılarak uzmanlar tarafından disiplinlerin <strong>bir aradalığı</strong> ile yürütülür. Burada her disiplinin sınırları belirlidir ve her disiplinin kendi alanından sorumlu iken farklı bir hedefi vardır. Multidisipliner yaklaşım proje ya da çalışmaya uygun olduğunda oldukça katkı sağlayacak bir yaklaşımdır. Burada önemli olan hangi yaklaşımın ne için kullanılacağını iyi belirlemek olacaktır.</p><p><strong>İnterdisipliner yaklaşımda </strong>ise belirlenen ortak çalışma içerisinde yer alan disiplinlerin bilgisine farklı disiplinlerin katkıda bulunmasıdır. Burada disiplinler <strong>birlikte</strong> çalışarak sınırlarını zorlar ve karşılıklı bir etkileşim içine girerler. Bunun sonucu olarak bu yaklaşımda yenilik ve inovatif çıkış da daha mümkün olarak görülebilir. Örneğin, bir <strong>AR-GE </strong>merkezinde tamamen farklı alanlardan mühendislerin birlikte çalışması güzeldir fakat bunun yanına nitelikli ve bağlantılı çalışamalar yürütecek sosyolog, psikolog, felsefeci ya da matematikçi yer alması asıl inovasyonu tetikleyen kısım olarak karşımıza çıkacaktır…</p><p>Özellikle projelerde bu yaklaşımları kullanarak projenin amacına uygun olarak en iyi sonuca ulaşmak için bu alanda mentörluk desteği almak yerinde olacaktır. Her çalışmada ya da projede bilimsel kavram ve yaklaşımları değerlendirmek yeni perspektifler sağlayacaktır.</p><p><em>Blog yazısı için kısaltılarak yeniden düzenlenmiştir.</em></p><p>Kaynak ve Detaylar:</p><p><a href="http://gastroenteroloji.bezmialem.edu.tr/Documents/gul-guer-erdogan-1.pdf">Prof. Dr. Gül Güner Akdoğan — Sunum indir</a></p><blockquote>İletişim İçin: info@abdurrahmancam.com.tr</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/120/0*26LITy5ZhK49Fkgi.png" /><figcaption><a href="http://www.abdurrahmancam.com.tr/">www.abdurrahmancam.com.tr</a></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6cf36e690eaf" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/multidisipliner-ve-i%CC%87nterdisipliner-yakla%C5%9F%C4%B1m-6cf36e690eaf">Multidisipliner ve İnterdisipliner Yaklaşım</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bir Yaşam Tarzı Olarak Gösterişçi Tüketimin Temelleri Üzerine]]></title>
            <link>https://medium.com/@abdurrahmancam/bir-ya%C5%9Fam-tarz%C4%B1-olarak-g%C3%B6steri%C5%9F%C3%A7i-t%C3%BCketimin-temelleri-%C3%BCzerine-276b8e5a6e6a?source=rss-d6d82dd34064------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/276b8e5a6e6a</guid>
            <category><![CDATA[tüketim]]></category>
            <category><![CDATA[sosyal-medya]]></category>
            <category><![CDATA[sosyoloji]]></category>
            <category><![CDATA[instagram]]></category>
            <category><![CDATA[tüketim-toplumu]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Abdurrahman Çam]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 03 Mar 2019 19:57:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-03T19:57:53.852Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Aylak Sınıfın Teorisi Kitabı Bağlamında Fordist ve Post-fordist Süreçler</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*7mlcoSQ-NK0OYE-J.jpg" /></figure><p>ABD’de işveren sınıfı içinde gösterişçi tüketim yapan ve geçimini sağlamak için çalışmak zorunda olmayan ve boş vakti de bol olan kesimi ifade eden terim olan aylak sınıf; ilk kez Veblen tarafından 1899’da “the theory of the leisure class’’ adlı kitapta kullanılmıştır. Bu aylak sınıfın, Amerika’nın sanayileşmesi döneminde rekabetçi mücadelenin ürünü olduğu söylenebilir. Amerika’nın sanayileşme sürecinde özellikle de girişimcilik yoluyla bu rekabetin yaşandığı söylemek mümkündür. Endüstri 2.0 olarak ifade edilen Fordist süreçlerle birlikte aylak sınıf ve gösterişçi tüketim kendisini daha çok hissettirmeye başladığı görülmektedir. Bununla beraber bilgisayar teknolojilerinin gelişmesiyle birlikte endüstri 3.0 olarak ifade edilen post-fordist süreçlerde ise gösterişçi tüketimde ve aylak sınıfta çeşitli dönüşümler yaşanmıştır. Aylak sınıfın içine girdiği bu süreç, gösterişçi tüketimi gösterirken servet ve mal israfını kapsayan hedonizmin (Epikuros’un haz felsefesinin) bir biçimi olarak görülebilir. Aylak sınıfın bu bakımdan zaman ve para bolluğu nedeniyle daha çok gösterişçi bir tüketim sergilemektedirler. Ayrıca aylak sınıf dışında kalan ve çalışmak zorunda olan sınıf için ise bu gösterişçi tüketim biçimine özenme söz konusu olmuştur. Bununla birlikte moda kavramı ortaya çıkarken birçok pahalı ürünün imitasyonları da ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda aylak sınıfın yapmış olduğu gösterişçi tüketim her sınıftan insan için özenilen bir durum olmuş ve bununlar birlikte tüketim biçimleri de değiştiği için sanayi üretim ve pazarlama şekillerinde de dönüşümler meydana gelmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*YTAzfCTsk6kEZBtf.jpg" /></figure><p>Fordist üretim süreçleriyle birlikte kitlesel üretim biçimi ortaya çıkmıştır. Fordizmin belki de ortaya çıkış motivasyonlarından biri de tüketim biçiminde yaşanan dönüşüm olarak görülebilir. Artık insanlar ve insanlara ulaşan pazarlar için üretim maliyetlerini minimuma indirmek ve seri üretim ile birlikte daha fazla ürün üretmek temel motivasyonlardan biri olmuştur. Bu bağlamda üretilen üründe birim başına daha az maliyet olurken hem de ürün fazlalığından dolayı daha fazla karı da beraberinde getirecekti. Yerel esnaflar buna sürümden kazanmak demiş olsalar da fordist üretim biçimi sadece kitlesel üretim için bir devrim niteliği taşımaktaydı. Pazar doygunluğa ulaştığında ve tüketici tercihleri etkin olduğunda fordist üretim biçiminin krize gireceği ancak daha sonralarda anlaşılacaktı. Tüm bu kitlesel üretim biçimi en çok kitleleri ilgilendirirken aylak sınıfa yönelik bir üretim biçimi değildi. Bu bakımdan aylak sınıf için daha değerli malzemelerle el işçiliği ve el emeği ürünler gösterişin boyutunu etkilemekteydi. Ancak her ne kadar bu gösteriş aylak sınıfa aitmiş gibi görünse de aylak sınıfın kullandığı tarzda gösterişçi tüketim biçimi birçok kesime kadar yayılacaktı. Aylak sınıf dışında çalışmak zorunda olan insanlar da artık gösterişçi tüketim arzularını taşımaya başlayınca moda kavramı ile birlikte kitlesel üretim devam etmiş olsa da bir süre sonra pazarın doygunluğu ve endüstri 3.0 standartlıyla birlikte kitlesel üretim biçimi krize girmiş olacaktı. Çünkü artık bilgisayar ve internet teknolojileri tüketimi ve modayı etkilerken üretim biçiminin de dönüşmesini zorlayan bir süreç olacaktı. Artık kitlesel üretim bir bakıma kitlesel modayı ortaya çıkarmış ancak bir taraftan da tüketici tercihleri üretimi belirlemeye başlamıştı. Fordist üretim biçiminde tüketicinin ne dediğinin ve isteklerinin pek önemi yoktu. Hatta Henry Ford “İnsanlara ne istediklerini sorsaydım, daha hızlı giden at üretirdim.” Sözünü söyleyerek tüketici tercihlerinin önemli olmadığını vurgulamıştır. Ancak elbette bu sözü söyleyen Ford inovasyon ve Ar-Ge süreçlerinin teknik bilgi gerektirmesi bağlamında haklı görünmektedir. Ancak özellikle internet ve bilgi teknolojilerinin gelişmesi ve tüketimde ki bireyselleşme bu kitlesel üretim biçimi ve Henry Ford’dun sözünde yanıldığını göstermektedir. 2007 yılında bu söze benzer bir tutumu Steve Jobs gerçekleştirmiş ve özellikle Ar-Ge ve inovasyon alanında tüketici isteklerinin gereksiz olabileceği görülmüştür. Zira insanlar daha büyük ekranlı ve daha iyi kameralı bir tuşlu telefon hayal ettiği zamanlarda (tuşsuz ve dokunmatik) iPhone ile tüm bu tüketici isteği Ar-Ge ve inovasyonla tersine çevirmiştir. Tüketici tercihleri ise daha çok ürün rengi, ürün tasarımı, ürün özellikleri bakımlarından dikkate değerdi. Bu bağlamda daha 2000’li yılların başında faklı renklere sahip cep telefonu modelleri tüketici tercihlerinin dikkate değer olduğunu göstermiştir. Artık bireysel tüketici tercihleri ve Ar-Ge çalışmaları gösterişçi tüketim için dikkate değer hale gelmiştir.</p><p>İnternet ve bilgisayar teknolojileri birçok şeyi dönüştürdüğü gibi üretim ve tüketim biçimlerini de dönüştürmüştür. Bununla birlikte artık endüstri 3.0 ve post fordist üretim süreci kendini göstermeye başlamıştır. Artık bireysel tüketici tercihleri dikkate değer olup bu sayede gösterişçi tüketim biçimi de bir anlamda kişiselleşmiştir. Hatta yaşam tarzı haline gelecek ya da yaşam tarzını yansıtacak türden gösterişçi tüketim ürünleri post fordist üretim süreciyle birlikte yaygınlaşmıştır. Esnek uzmanlaşma ile birlikte daha da üst bir noktaya ulaşan tüketimin neredeyse çoğunluğu artık yaşam tarzını da ifade edecek şekle bürünmüştür. Bu bağlamda artık hazır kitlesel üretime sahip ürünler yanında kişisel yaşam tarzını yansıtan ürünler de görmek mümkündür. Bu sayede insanlar artık yaşam tarzını ifade eden gösterişçi tüketim ürünlerini kullanırken bazen de gösterişçi boş vakit kullanımını da göstermektedir. Örneğin bazı insanlar akıllı saat/akıllı bileklik kullanımı ile hem yaşam tarzını hem de spora ayırdığı vakti göstermektedir. Tüm bu gösterişçi tüketim biçimlerinde; bireysel tüketici tercihleri, üretici tercihleri, moda, teknoloji verimliliği ve pazarlama yöntemleri gibi birçok etkenin olduğu söylenebilir…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/120/0*cE346b9DR92zR5Bz.png" /><figcaption><a href="https://www.abdurrahmancam.com.tr/">www.abdurrahmancam.com.tr</a></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=276b8e5a6e6a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Nostaljik Şekilde Tasarlanan Mekanlar Üzerine Sosyolojik Bir Deneme]]></title>
            <link>https://medium.com/@abdurrahmancam/nostaljik-%C5%9Fekilde-tasarlanan-mekanlar-%C3%BCzerine-sosyolojik-bir-deneme-ac092c98ba4?source=rss-d6d82dd34064------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ac092c98ba4</guid>
            <category><![CDATA[nostalgia]]></category>
            <category><![CDATA[sosyoloji]]></category>
            <category><![CDATA[mekan]]></category>
            <category><![CDATA[nostalji]]></category>
            <category><![CDATA[kent]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Abdurrahman Çam]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Feb 2019 17:36:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-02-26T21:04:42.379Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Zaman, mekan, nostalji ve modernite bağlamında öz bir şekilde ele alınmıştır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*49Mx4ocOZxXIMgMv.jpg" /><figcaption>Nostaljik ve Otantik Bir Şekilde Yeniden Dizayn Edilen Bir Restoran (Alamet-i Farika) — Abdurrahman Çam 2018</figcaption></figure><p>Yaşadığım şehirde özellikle son on yılda ciddi mekansal dönüşümler yaşanmıştır. Bu mekansal dönüşümler tarihi mekanların restorasyon ve renovasyon edilmesi şeklinde görülürken dizayn edilme biçimleri nostaljik bir biçimde gerçekleşmektedir. Bu bağlamda bu mekanlar tarihi koruma projeleri kapsamında yeniden restore edilerek gerek bölge insanı gerekse turizm açısından popüler hale gelmiştir. Konak biçimde olan mekanlar genellikle restoran olarak hizmet verirken iç dizaynında nostaljik ve otantik unsurları görmek mümkündür. Modern zamanın ve modern mekanların (ki buna Lefebvre’nin kavramı soyut mekanlar da diyebiliriz) sıkıştırmasından bir an da olsa kurtulmak isteyenler bir süreliğine de olsa hoş vakit geçiriyor. Geçenlerde gitmiş olduğum Kayseri merkezde yer alan Alamet-i Farika restoranı da yukarıda bahsettiğim şekilde nostaljik ve otantik unsurların gözler önüne serildiği hoş mekanlardan biridir. Her bir ayrıntıya özellikle dikkat edildiğini ve neredeyse her eşyasının da nostaljik olduğunu söyleyebilirim. Peki neden bu tarz mekanlar insanlara ferahlık sunar? Mekanın ve eşyanın insanda yarattığı bu duygular nasıl açıklanabilir? Modern zamanın dili diyebileceğim dijitalleşmenin ve modern zamanın üretim biçimi olan kapitalizmin bununla ilgisi nedir? Her bir soru için sayfalarca makaleler yazılabilir. Ancak burada olabildiğince öz bir şekilde bu sorulara cevap vermeye çalışacağım.</p><p>Konuyla ilgili yazdığım makaleden bir alıntı ile başlayacak olursam;</p><p>“Son yıllarda dünyada nostaljik, otantik ve retro gibi geçmişi hatırlatan kavramlar sıkça kullanılmaya başlamıştır. Bu kavramlar nostaljik müzik, otantik/nostaljik mekan, retro kıyafetler gibi çok çeşitli alanlarda görülmektedir. Fotoğraf, müzik ve mekan üzerinde ki bu nostaljik ve otantik söylemlerin nedeni fotoğraf, müzik ve mekanın zaman ile kurduğu ilişki ile alakalı olduğu söylenebilir. Bir başka ifadeyle zaman ile ilişki kurabilen fotoğraf, müzik ve mekân nostalji ve otantik hisler verebilir.” * Bu bağlamda zaman kavramının öne çıktığı söylenebilir. Zamanı çoğu zaman düz bir çizgi şeklinde ilerlediğini hissederiz. Dün, bugün ve yarın kelimelerini kullanırken aslında zamanın da çizgisel bir şekilde ilerlediğini düşünmeden sorgulamadan kabul etmiş oluruz. Oysaki bazen zamanda git gel yaşayabiliriz dünü ve bugünü karıştırabilir zaman algımız değişebilir ya da zamanın akışı göreceli olabilir (bunun kullandığımız dil ile alakalı olduğunu da buraya ekleyerek geçiyorum.)</p><p>Şimdi yukarıda bahsettiğim bu nostaljik mekanda geçirdiğim saatler sanki dakikalar gibi gelmişti. Tabi mekandan çıkınca bu his değişerek sanki saniyeler gibi daha da kısa gelmişti. Şimdi bu yazıyı yazarken ise sanki bir kaç saniye gibi (bu kimlerle gidildiği ile alakalı sorusu gelebilir ama aynı kişilerle gidilen başka mekanlar bu özelliği göstermiyor). Mekanın hoş olması ve aydınlatmasının da önemli olduğunu vurgularken nostaljik unsurların etkisinden de bahsetmeden olmayacaktır. Mekan dizayn edilirken aydınlatmadan pencerelere ve dekorasyon ürünlerine hatta kitaplara kadar birçok şey gözler önüne serilen otantisite unsurlarıyla doludur. Hissedilen bu nostalji duygusunun zaman algısını da bir bakıma değiştirdiğini söyleyebilirim. Hoş bir şekilde geçirilen bu vakitlerin mekanın ve yerin inşasıyla birlikte nostaljik bir biçime dönüştüğünü de eklemek isterim. Modern zamanda insanlar artık giderek artan bir şekilde nostalji aramaya başlamıştır. Mekan bağlamından değerlendirilirse; modern mekanların yani en başta alışveriş merkezlerinin ve iş hayatında sıkışıp kaldığımız mekanların doğa ile irtibatını koparacak şekilde tasarlayarak insana düşünsel faaliyet alanı bırakılmadığı için bu mekanlarda modern insan sıkışıp kalmaktadır. İnsan doğası gereği düşünsel faaliyetlere ve doğa ile olan irtibatına devam etmelidir. Bazen doğal ortamda yapılan bir saatlik bir yürüyüşün bile zihinsel ve bedensel açıdan ne kadar rahatlatıcı olduğunu duymuş/hissetmişizdir. Modern hayatın ve kapital ekonomik sistemin de bir anlamda tüketen yığınlar yaratmış olması insanda modern hastalıklar ortaya çıkarmıştır. Modernitenin ve kapitalizmin doğaya hakim olarak tahrip etmesi ve soyut mekanlar üretmesi sonucu insan mekanın sıkıştırmasına maruz kalmıştır. Yine modern hayatın saat kavramıyla da insan dakikalar sayarak 24 saate sıkışmış durumdadır. Doğanın tahribatı ile mekanda sıkışan insan bir taraftan da dakikalar sayarak zaman içinde sıkışmaktadır. Bu durum zamanı ve mekanı nasıl tasarladığımız yada algıladığımızla ilgilidir. Mekanın inşasında sıkışmışlık hissi veren tasarımlar yerine artık sade ve minimalist tasarımlar ortaya çıkmaktadır. Bunun en temel nedenlerinden birisi de belki mekanı daha ferah ve zihinsel yorgunluğa neden olmayacak şekilde tasarlanmasından dolayıdır.</p><p>Tarihi mekanlarda ise minimal tasarım çizgileri yerine “aslına uygun” diye tabir edilen şekilde yeniden inşa edilmektedir. Bu yeniden inşa sürecinde izlenen en temel yol, zaman ile irtibat kurabilecek ve hoş hissettirecek nostaljik ve otantik bir şekilde tasarlanmasıdır. Çünkü modern zamanda zaman içinde de sıkışan insan ancak zamanla nostaljik bir bağ kurulduğunda bu sıkışmadan kurtularak zamanda bir anlamda özgür olurken mekanın dizaynı da buna katkı sağlayacaktır.</p><p>Dijitalleşme ve bilgisayarların gelişimi endüstri 3.0&#39;ın başlamasının temel nedenlerinden biridir. Dijitalleşme en basit şekilde bilgisayar ortamında sayısal hale getirme işlemidir. Gözümüzle gördüğümüz bir yerin fotoğrafı çekildiğinde bu dijital olarak sayılarla ve kodlarla işlenerek kayıt edilir. Ve bu kodları ya da formatları da tanıyan sistemler aracılığı ile yeniden görme fırsatı bulabiliriz. Bu bağlamda dijitalleşme bir bakıma çağımızın ifade biçimi ya da bilgisayarın tanıdığı bir dil demek yanlış olmayacaktır (c+, phyton gibi programlama dilleri örnek olarak verilebilirken, işletim sistemleri de geniş anlamda bir ifade biçimi olarak kabul edilebilir). Bu bağlamda dijital bir çağda yaşayan modern insan da dijitalleşmenin ruhsuzluğundan etkilenebilir. Bu bağlamda analog bir fotoğrafın verdiği etki ile dijital bir fotoğrafın verdiği etki birbirinden farklıdır. Kısaca dijitalleşme bağlamında bakıldığında insan kuşkusuz ki dijitalleşmenin (her gün elimizden düşmeyen telefonlar bize düşünsel faaliyete fırsatı vermeyecek noktaya getirmektedir) basitleştirmesinden ve ruhsuzlaştırmasından da etkilenmektedir.</p><p>İnsan mekanda, zamanda, dijital cihazlarda, iş yerlerinde, trafikte stres olmakta ve sıkışma yaşamaktadır. Sıkışmadan kasıt şudur: Bilgisayarlarda sıkıştırma yöntemleri belirli algoritmalarla dosya boyunu küçültmek için kullanılırken belirli kayıplara neden olurlar. Örneğin raw fotoğraf boyutu ortalama 25mb iken ve fotoğraf adına birçok bilgiyi içerirken jpeg fotoğraf 5–10mb arasına düşmesi bu sıkıştırma ile ilgilidir. Benzetme olarak kullanılırsa insanın ifade edilen yerlerde (zaman, mekan vs) sıkışması da insandan bazı şeyleri götürmektedir. Bu bakımdan artık mekan tasarımlarında bu sıkışmadan kurtulabilmek ve anlık da olsa hoş hissedebilmek için yeni tasarım konseptleri popüler olmaya başlamıştır. Elbette çağımızın üretim biçimi olan kapitalizmin buraya da el attığını söylemeden geçmek olmayacaktır. Daha çok turizm için yapılan tarihi koruma projelerinde ideolojik, politik ve ekonomik süreçler dahil olmaktadır. Bu bakımından kapitalist üretim biçiminin nostaljik ve keyif mekanları şeklinde ifadelerle duygulara yönelik bir pazarlama stratejisi geliştirdiği de söylenebilir. Sonuç olarak yaşadığımız çağda birbirini etkileyen birçok süreç olmuştur. İnsan doğaya hakim olmuş ve mekanı şekillendirmiştir. Şehirler planlarıyla şehirler şekillendirilmiştir. Yine benzer şekilde saat kavramıyla zaman belirlenmiş ve şekillenmiştir. Ulaşım ve dijitalleşme birçok kolaylığı sağlasa da bir yere yetişilemez hale gelinmiştir. Acaba yetmeyen zaman mıdır zaman algımız mı? yoksa sıkışmışlık içinde kaybettiklerimiz mi? Tüm bunlardan ve stresten kurtulmak için parklar dahi tasarlanmış şekillendirilmiştir. Son olarak da modern hayatın hızından ve stresinden kurtulmak için kapitalizm yeni pazarlama biçimleri ve refleksleri geliştirmiş bir anlık da olsa hoş vakit geçirebilmişizdir…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/120/0*k9CmOGTXo7yqN5x4.png" /><figcaption><a href="https://www.abdurrahmancam.com.tr/">www.abdurrahmancam.com.tr</a></figcaption></figure><p>Okuma Tavsiyeleri / Kaynaklar</p><p>*Abdurrahman Çam, Düğün Fotoğrafı İçin Tercih Edilen Mekanların Nostalji ve Otantisite Üzerinden Dönüşümünün İncelenmesi, 2018, Sosyoloji Notları</p><p>Svetlana Boym- Nostaljinin Geleceği<br>Koray Değirmenci — Kentsel mekanda ‘yerin’ ya da otantik olanın yeniden inşası</p><p>Lefebvre — Mekanın Üretimi</p><p>Gülnur Eti İçli, Beste Burcu Vural — Kırklareli İlinin Sosyoekonomik Kalkınmasında Mekan (Şehir) Pazarlamasının Rolü, 2011.</p><p><a href="https://www.abdurrahmancam.com.tr/2018/03/dijitallestik-sanallastk-basitlestik.html">Dijitalleştik, Sanallaştık, Basitleştik</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ac092c98ba4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>