<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Abigaël Dewit on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Abigaël Dewit on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@abigaldewit?source=rss-510e149e5c11------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*gFTEjcHhCkU6STP1.</url>
            <title>Stories by Abigaël Dewit on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@abigaldewit?source=rss-510e149e5c11------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 14 Nov 2026 21:41:29 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@abigaldewit/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Samen sterk]]></title>
            <link>https://medium.com/@abigaldewit/samen-sterk-e046361d2eec?source=rss-510e149e5c11------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e046361d2eec</guid>
            <category><![CDATA[copyleft]]></category>
            <category><![CDATA[copyright]]></category>
            <category><![CDATA[creative-commons]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Abigaël Dewit]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 26 Mar 2018 16:59:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-26T16:59:19.305Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>We willen allemaal uniek zijn en met originele dingen op de proppen komen. Maar laten we eerlijk zijn: we werden zelf geïnspireerd door onze favoriete Instagram-accounts of nieuwe plaatjes op Pinterest. We leven al té lang op deze aardbol om nog uniek te zijn. Wat dragen wij twintigers momenteel? Kledij geïnspireerd op de jaren 90. Wat deden we in de 18de eeuw? Kunst maken geïnspireerd op de klassieke oudheid. En wanneer heb je voor het laatst nog eens een origineel nummer gehoord op de radio?</p><p>Je kan wel zeggen dat wij, jongeren in de 21ste eeuw, een moeilijke taak voor ons hebben te staan. Wat gaan wij nog bedenken? Wat het allemaal nog leuker maakt is de druk die we krijgen opgelegd. Druk door de samenleving, sociale media, onze ouders, maar ook de druk die we onszelf opleggen. We willen iets bereiken in het leven, we willen uniek zijn, we willen onthouden worden. Maar hoe?</p><p>Ik ben voor Creative Commons. Er is niets mooier dan geïnspireerd worden door andere creatievelingen en daarop kunnen verder werken. Samen sterk, toch? Hoe geweldig leuk is het om te weten dat je anderen hebt kunnen inspireren met je eigen werk? Dat is als persoon toch het leukste wat je kan horen. Maar daar zeg ik het al. Ik heb het over ‘inspireren’ en niet over ‘klakkeloos overnemen’. Maar waar is dan de grens? Die grens ligt voor iedereen anders. Eén ding is duidelijk: zet de persoon die jou heeft geïnspireerd in de bloemetjes. Want uiteindelijk verlangen we allemaal naar hetzelfde: een stukje appreciatie van deze wereld krijgen.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e046361d2eec" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>