<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Ahter Sönmez on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Ahter Sönmez on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ahter?source=rss-a370bb373925------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*CJvYG5aeBfeBUJtK.jpg</url>
            <title>Stories by Ahter Sönmez on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ahter?source=rss-a370bb373925------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 11:45:15 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ahter/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Accessing implicit through tables]]></title>
            <link>https://ahter.medium.com/accessing-implicit-through-tables-ef001d6d644c?source=rss-a370bb373925------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ef001d6d644c</guid>
            <category><![CDATA[django-models]]></category>
            <category><![CDATA[web-development]]></category>
            <category><![CDATA[python]]></category>
            <category><![CDATA[django-framework]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ahter Sönmez]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Jul 2021 08:29:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-07-25T08:31:27.370Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>What?</h3><p>Here’s a cheatsheet about accessing implicit through tables in Django.<br>(This blog aims to provide short posts/tutorials/content, more like cheat sheets.)</p><h3>Why?</h3><p>Things get bit more complicated when you use many to many relations when you are defining your Django models.</p><p>You have the opinion to define a `though` class when you are creating many to many relations, especially if you need to store additional information about the relationship or make that extendable later on. However, sometimes you don’t need that and Django creates those implicit through tables in the database.</p><h3>How?</h3><p>So how do you access those implicit classes?</p><p>If you have the following models:</p><pre>class Tag(models.Model):<br>    name = models.CharField(max_length=64)<br><br>class Podcast(models.Model):<br>    name = models.CharField(max_length=128)<br>    tags = models.ManyToManyField(Tag)</pre><p>the though model and model objets can be access via:</p><pre>Podcast.tags.through.objects.all()</pre><p>Details can be found in the following documentation.</p><p><a href="https://docs.djangoproject.com/en/3.2/ref/models/fields/#django.db.models.ManyToManyField.through">https://docs.djangoproject.com/en/3.2/ref/models/fields/#django.db.models.ManyToManyField.through</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ef001d6d644c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Name your Django migrations]]></title>
            <link>https://ahter.medium.com/name-your-django-migrations-97491fa58e20?source=rss-a370bb373925------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/97491fa58e20</guid>
            <category><![CDATA[python]]></category>
            <category><![CDATA[django]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ahter Sönmez]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 09 Jul 2021 15:21:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-07-09T15:21:31.209Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Here’s a quick cheat sheet for naming your Django migrations.<br>(This blog aims to provide short posts/tutorials/content, more like cheat sheets.)</p><p>Include the name argument as:</p><p>--name</p><p>Also, it make sense to properly name the migrations. Keep the name short but descriptive. Add an action verb perhaps. I sometimes think of them as git commit titles. Of course the name you provide must be a valid <a href="https://docs.python.org/3/reference/lexical_analysis.html#identifiers">Python identifier</a>.</p><p>Read more here:</p><p><a href="https://docs.djangoproject.com/en/3.2/ref/django-admin/#cmdoption-makemigrations-name">https://docs.djangoproject.com/en/3.2/ref/django-admin/#cmdoption-makemigrations-name</a></p><h3>OK, sure but why?</h3><p>Keeps things tidy and organised in my opinion. When you look at the files directory, you can neatly see what has changed (as an overview mostly). When you show the migrations, it’s much neater too.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=97491fa58e20" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Starting a tech blog]]></title>
            <link>https://ahter.medium.com/starting-a-tech-blog-eab827d24f2a?source=rss-a370bb373925------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/eab827d24f2a</guid>
            <category><![CDATA[pie]]></category>
            <category><![CDATA[django]]></category>
            <category><![CDATA[tech-blog]]></category>
            <category><![CDATA[api-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ahter Sönmez]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 25 Jun 2021 12:02:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-06-25T12:02:15.523Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Really?</h3><p>Does the Internet need another tech blog? <em>Probably no.</em></p><p>Is this blog going to be any different than any other tech blog that’s out there? <em>Probably no.</em></p><p>Is this blog going to be useful for some developers? <em>Maybe yes.</em> I don’t think it will make a big difference.</p><p>But, I’m going to do it anyway. :) <em>Why?</em></p><h3>Why?</h3><p>There are tons of good and bad blogs/posts out there. If this blog happens to become one that can be categorised more towards the good stuff, then it means I’m increasing the likelihood of people reading/finding good content. That would make me happy.</p><p>Also, I take lots of notes for myself. More like cheat sheets etc. And why not share these with the rest of the world? Or have a way to share things with other developers. I know Github Gists satisfy this requirement but having the content on a blog means it’s more organised, findable and you can share other types of information besides code (like other types of text, quotes, pictures, diagrams, videos, etc) that have more rich context.</p><p>And having it on Medium requires no extra setup for me. It’s just there. I know, I know, I’m a bit too lazy. (Hey, at least I have a custom domain set up, <a href="http://asx.wtf/">asx.wtf</a>, with some proper DNS records, etc)</p><h3>What?</h3><p>I might write few things about software development, web development, APIs (API design, best practices), Django, GraphQL, security, databases, scaling, performance, managing teams, and perhaps some fun stuff that would put a smile on developers face.</p><p>Hit the follow button if you think that content might be interesting to you.</p><p>a.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=eab827d24f2a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[List of Turkish artists that Alexa is able to identify correctly and play]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-snippet">It&#x2019;s a big challenge to make Alexa play Turkish artists (from Spotify) due to the Turkish pronunciation differences.</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://ahter.medium.com/list-of-turkish-artists-that-alexa-is-able-to-identify-correctly-and-play-bb5002618de9?source=rss-a370bb373925------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://ahter.medium.com/list-of-turkish-artists-that-alexa-is-able-to-identify-correctly-and-play-bb5002618de9?source=rss-a370bb373925------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bb5002618de9</guid>
            <category><![CDATA[turkish-music]]></category>
            <category><![CDATA[alexa]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ahter Sönmez]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 21 Apr 2021 13:41:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-06-25T12:24:47.885Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Erik (Meyve) Rakısı Yapımı]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-snippet">Bulgaristan&#x2019;&#x131;n me&#x15F;hur erik rak&#x131;s&#x131;n&#x131; veya kay&#x131;s&#x131; rak&#x131;s&#x131;n&#x131; duymu&#x15F;sunuzdur. Meyveden yap&#x131;lan rak&#x131;lar, Balkan k&#xFC;lt&#xFC;r&#xFC;n&#xFC;n de&#x11F;i&#x15F;mez bir&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://ahter.medium.com/erik-meyve-rak%C4%B1s%C4%B1-yap%C4%B1m%C4%B1-15bb5ede6ac2?source=rss-a370bb373925------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://ahter.medium.com/erik-meyve-rak%C4%B1s%C4%B1-yap%C4%B1m%C4%B1-15bb5ede6ac2?source=rss-a370bb373925------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/15bb5ede6ac2</guid>
            <category><![CDATA[distilasyon]]></category>
            <category><![CDATA[erik-rakısı]]></category>
            <category><![CDATA[alkol]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ahter Sönmez]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Sep 2017 13:48:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-05-14T12:10:46.269Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Cambridge’de Dolunay]]></title>
            <link>https://ahter.medium.com/cambridge-de-dolunay-a9b5f261b541?source=rss-a370bb373925------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a9b5f261b541</guid>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[this-happened-to-me]]></category>
            <category><![CDATA[cambridge]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ahter Sönmez]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 Nov 2015 13:19:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-12-09T13:54:28.806Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/620/1*EWP2iRzuqDruySw6atNtqQ.jpeg" /></figure><p>Temmuz’da Cambridge’e akademik bir konferansta sunum yapmaya gittim. Cambridge nefes kesici tarihi ve doğal güzelliğinin yanı sıra oldukça da pahalı bir şehirmiş, özellikle konaklama konusunda. Bu gerçeği konferansa bir hafta kala otel fiyatlarına bakarken öğrendim. Kahvaltı bile dahil olmayan en ucuz yatağa gecelik 90£ (ortalama 400TL) vereceğime bir “çılgınlık” yapıp kamp çadırı götürmeye karar verdim.</p><p>Doğada çadırda konakladıktan sonra anladım ki çok çok iyi bir kararmış bu “çılgınlık” !! Muhteşem bir deneyim yaşadım Cambridge’de kamp yaparken. Aşağıdaki yazı günlüğümden bir kesit.</p><h4>Bölüm 1 — Dolunay</h4><blockquote>Saat 12:00 a.m.<em><br>— Kamp alanı, ormanın içi.</em></blockquote><p>Gökyüzünde tam anlamıyla hipnotik bir dolunay var. Gözlerimi alamıyorum. İstesem de bakışlarımı ayıramıyorum aydan. Uzun uzun bakıyorum, herhangi bir şey de düşünemiyorum, “hiçbir şey” yapmadan izliyorum ayı, tam bir sessizlik içinde.</p><p>O an sadece varım, belki de yokum. Zaman donmuş, veya ben zaman kavramını kaybetmişim.</p><p>Eş zamanlı olarak, tam da Barış Manço’nun dediği gibi “<em>uzaklarda bir yerlerde</em>” şimşekler çakıyor.</p><p>Biraz garip. Şimşekler çaksa dahi en ufak bir ses yok, ne kadar uzakta çakıyorlarsa? Gökyüzünde sadece ani bir aydınlanma. Paralize olmuş bir şekilde gözlerim hala dolunayda.</p><p>Bir tek, her şimşek çakışında, ufak bir refleks ile gözlerimi aydan alıp kafamı çevirebiliyorum şimşeklerin yönüne. Her seferinde şimşeği görmek için geç kalmış oluyorum. İstemsiz oluyor, bir kediyle oynar gibi oynuyor benimle sanki. Her seferinde, geç kalacağımı bilmeme rağmen, kafamı çeviriyorm ve hep geç kalıyorum. Şimşek çakmış gitmiş oluyor.</p><p>Sadece şimşeğin gökyüzünde birkaç mili-saniyeliğine asılı kalan, nefes kesici güzellikteki, koyu parlament renginde ışıması gözlerime ulaşıyor. Nasıl bir psikoloji içerisindeyim anlam vermemiyorum. Sürreal.</p><h4>Bölüm 2 — Yağmur</h4><blockquote>Saat 12:30 a.m.<br><em>— Kamp alanı, çadırın içi.</em></blockquote><p>Uyumak için çadırıma gidiyorum. İçeri girince hafiften yağmur başlıyor. Yağmurun sesi çadırın içinden, sanki binlerce karınca ritmik ve bazen aritmik bir şekilde çadırımın üzerinde geziniyor gibi duyuluyor. Her damlayı ayrı ayrı duyuyorum sanki. Şimşek sesleri de artık yavaş yavaş duyulmaya başlıyor ama hala yağmura göre çok sessiz.</p><p>Kulağımı yere koyuyorum. Yerden çok çok derinden şimsek sesleri geliyor. Şimşeklerin gürültüsünün yeryüzünü düşük (bas) ses frekansları ile salladığını duyuyorum hatta duymaktan ziyade daha çok titreşimleri tüm vücudumda hissediyorum. Değişik bir his, havadan duyduğumdan çok yerden hissediyorum şimşek seslerini.</p><p>Dışarıdaki duruma göz atmak için yağan yağmurun altına çıkıyorum. Artık dolunay görünmüyor. Her yer çok daha karanlık ve yaklaşan şimşekler artık daha yüksek kontrastlı çakıyor. Artık şimşekleri görmek için kafamı çevirmeme gerek kalmıyor, tam ilerideler ve o kadar parlak, o kadar net, o kadar göz kamaştırcılar ki her çaktığında irkiliyorum. Çadıra geri dönüyorum.</p><h4>Bölüm 3 — Fırtına</h4><blockquote>Saat 01:00 a.m.<br><em>— Kamp alanı, çadırın içi.</em></blockquote><p>Gökyüzü sanki yırtılıyor, kağıdın yırtılması gibi bir ses ama çok daha şiddetli, uzun ve tok. Yağmur artık yağmıyor, kovadan boşalıyor. Şimşekler çaktığında gözlerimi açık tutmam mümkün değil. Dışarıda (!), aslında yattığım yerin hemen yanı başımda, kıyamet kopuyor.</p><p>Böyle büyük bir gücün içinde böyle “doğal” bir şekilde bulunmak ilham verici bir his, benzersiz/özel bir deneyim. Tüm bu korkutucu kudret aslında hoşuma gidiyor.</p><p>Şimşekler çok parlak ve çok gürültülü, dayanılacak gibi değil, kulak tıpalarımı takıyorum ve uyku tulumunu kafamın üzerine çekiyorum. Yer sürekli sallanıyor.</p><h4>Bölüm 4 — Sabah</h4><blockquote>Saat 09:00 a.m.<br><em>— Kamp alanı, ormanın içi.</em></blockquote><p>Yağmur ve şimşekler güneş doğmadan biraz önce bitiyor. Artık şiddetli bir rüzgar var. Çadırın ayakta kalmayacağından, üzerime düşeceğinden endişe ederek uyanıyorum. Gözlerimi açıyorum. Çadır şekil değiştirmiş, tabiri caizse “yamulmuş” ve rüzgar sanki çadır üzerinde son ölümcül vuruşunu yapmak üzere. Hızla kalkıyorum.</p><p>İki odalı çadırımın yatak odasından antre bölümüne geçiyorum. Ufak bir sürpriz bekliyor beni: çadırın içinde antrede ufak bir göl, gölün içinde ise bavullarım ve giysilerim… Her şey sırılsıklam.</p><p>Hemen çadırın penceresinden dışarı bakıyorum. Dün gece o kıyametin koptuğuna dair herhangi bir ipucu yok görünürlerde. Parlak bir güneş var, masmavi gökyüzünde. Ortam yemyeşil her zamanki gibi, hafiften bir orman kokusu, kuş sesleri…</p><p>Düşünceler zihnimeden teker teker akmaya başlıyor:</p><p>“İyi bari. Rüzgar var, elbiseler bavullar dışarıda çabuk kurur…”</p><p>“Ne çılgın bir geceydi…”</p><p>“Ne muhteşem, ne benzersiz bir deneyimdi…”</p><p><em>Temmuz 2015, Cambridge UK.</em></p><p><em>a</em>.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*k44GDiBMKfeEJOzBiuTQGQ.jpeg" /><figcaption>Yazıda bahsi geçen çadır</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a9b5f261b541" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Hiçbir Şey Partisi (HŞP) & Hiçbir Şey Hakkında]]></title>
            <link>https://ahter.medium.com/hi%C3%A7bir-%C5%9Fey-hakk%C4%B1nda-a49e42fb75f0?source=rss-a370bb373925------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a49e42fb75f0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Ahter Sönmez]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 26 May 2015 18:58:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-05-26T22:08:37.820Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JCKzrEqz-CtL74auQWOwmQ.jpeg" /><figcaption>Hiçbir Şey Yok, Sadece Ben, Düşüncelerim ve Düşlerim</figcaption></figure><p>Şu aralar en çok ilgimi çeken şey hiçbir şey. Dikkatinizi çekerim, hiçbir şey ilgimi çekmiyor demiyorum, onun da olduğu zamanlar oldu ama şu aralar “hiçbir şey” ilgimi çekiyor diyorum. Daha doğrusu hiçbir şeyin hayatımızdaki önemi ve bize kattıkları ilgimi çekiyor.</p><p>Not: Eğer bunun felsefi bir yazı olduğunu düşünenleriniz (veya umanlarınız) varsa sanırım onları hayal kırıklığına uğratacağım. Bu yazıdaki fikir henüz felsefi yorumlanacak kadar derin değil. Tabi yine siz bilirsiniz. Bu yazıda daha çok “hiçbir şeyin” günlük hayatınıza hemen uygulamaya başlayabileceğiniz pratik yönünden bahsetmek istiyorum.</p><h3>Hiçbir Şey Rüyası</h3><p>Öncesinde size kısa bir öykü anlatmak istiyorum.<br>(Rüya olması dışında öykü gerçek, ben yaşadım.)</p><p>24 Mayıs (2015) gecesi uykumda bir rüya gördüm. Rüyamda yeni siyasi bir parti kuruyormuşum.</p><p>İsmi de: <strong>Hiçbir Şey Partisi</strong> (HŞP)</p><p>Parti olarak savunduğumuz hiçbir argüman yokmuş, vaadlerimiz de. Yönetime gelince de hükümet olarak hiçbir şey yapmayacakmışız. <strong>Ama gerçekten “hiçbir şey” olarak hiçbir şey yapmayacakmışız.</strong> Ne pozitif, ne negatif; ne yararlı, ne zararlı; ne onun için, ne de bunun için. <em>Tamamen, bir hiç olarak, tam bir “hiçbir şey” !!!</em></p><p>Oy verenlere hiçbir şey vaad etmiyormuşuz, “hiçbir şey” yapmamayı söz vermek dışında.. Seçilmekle hiçbir beklentimiz de yokmuş, ne maaş, ne makam, ne de prestij, hiçbir şey.</p><p>Hiçbir parti propogandası veya tanıtımı da yapmıyormuşuz. Ne bilboardlara reklam vermeler, ne televizyonlara çıkmalar, ne mitingler vermeler, ne tanıtım ofisleri açmalar, ne kuru gürültüden başka bir şey olmayan seçim arabaları/otobüsleri ile insanları taciz etmeler, ne de sağa sola bayraklarımızı asıp insanların bize oy vermesini beklemeler… Hiçbir şey yapmıyormuşuz resmen !</p><p>Tanıtım olarak herhangi bir şey yapmamakla beraber; ismimiz, ünümüz, felsefemiz insanlar arasında kulaktan kulağa hızla yayılıyormuş. İnsanların hoşuna gidiyormuş konseptimiz… Seçmenler kendileri için bunun en iyisi olduğuna yavaştan inanmaya başlamışlar.</p><p>Politik oyunlara da hiç bulaşmıyormuşuz. Ne siyasi taraf tutmalar, ne söz dalaşları, ne gazetelere çıkmalar, ne de birim metrekare’ye ne kadar çok bizim bayrağımız asılırsa o kadar daha çok oy alırız (beklentileri) oyunları… Şeçilebilmek için <em>tam ve net olarak hiçbir şey</em> yapmıyormuşuz…</p><p>Hiçbir Şey Partisi’nin ismi kulaktan kulağa, adeta bir sır gibi, o kadar hızlı yayılmış ki, artık ülke genelinde seçmenlerin oy tercihleri yavaş yavaş değişmeye başlamış. Konsepti anlayan ve benimseyen kişiler teker teker HŞP’ye oy vermenin mantıklı olduğuna karar kılmaya başlamışlar. İnsanlar HŞP “hiçbir şey yapacağı” için, zaten ne yapacaklarsa kendileri, kendileri için yapacakmış. Herkes işine bakacakmış diğer bir deyişle. HŞP kılını bile kıpırdatmayacakmış, ne insanların lehine, ne de aleyhine.</p><p>Oysaki hiçbir şey yapmamak çok kolaymış. Ve oysaki insanların, halkın siyasi olarak tam da ihtiyacı olan buymuş. Birkaç hafta içinde HŞP, diğer tüm partilerden, aslında <strong>gerçekten</strong> <em>hiçbir şey </em>yapmadan, büyük oranda oy çalmış. AKP’den, CHP’den, MHP’den, HDP’den ve akla gelen gelmeyen diğer tüm siyasi partilerden. Hiçbir şey konsept olarak aslında o kadar geniş ve kuvvetliymiş ki, herkesin, eski siyasi görüşü ne olursa olsun, HŞP’ye oy vermek için kendine göre bir sebebi varmış.</p><p>Seçim günü oylar kullanılmış, sayılmış. Hiçbir Şey Partisi oy çoğunluğu ile birinci ve tek parti olarak hükümete seçilmiş.</p><p>Seçilince söz verdikleri gibi hiç bir şey yapmamışlar. Sonra yavaş yavaş <em>garip</em> şeyler olmaya başlamış.</p><p>Doğanın dengesinin oluştuğu gibi, garip ama senelerdir olmayan, toplumsal doğal bir denge oluşmaya başlamış ülkede. Herkes kendi işine bakmış; işini, yapması gerekeni yapmış; ihtiyacı olanı, istediğini kendisi organize olarak gerçekleştirmiş. İnsanlar yavaş yavaş bir şeyi birilerinden beklemektense kendileri yapabileceklerini, kendileri değer yaratabildiklerini görmüşler. Onları durduran, “hayır olmaz” diyen, bir otorite de olmadığından gerçek ve doğal bir denge oluşmuş.</p><p>Genel yasalar ve etik kuralları çevresinde yürüyormuş her şey.</p><p>Bu toplumsal proaktivite, gerçek anlamda “sıfır bürokrasi” ve gerçek anlamda söz sahibi olmanın öteside “hak sahibi” (ve sorumlusu) olmanın getirdiği ruh hali; zaman geçtikçe toplumdaki tüm insanları “istekli” olarak çalışmaya teşvik etmiş. Kısa bir sürede çok çalışkan bir toplum olmuş Türk toplumu, çok da mutluymuş bir o kadar da gelecekten umutlu. İnsanlar artık umutluymuşlar çünkü biliyorlarmış: ne yapılacaksa kendileri yapıyorlarmış.</p><p>Gerek kendileri için, gerek aileleri için, gerek şirketleri için, gerek mahalleleri için, gerek şehirleri, gerekse de ülkeleri için… hepsinin aslında aynı olduğunu anlamışlar insanlar: <em>yani özetle: kendileri için</em>. Türk toplumu çalışkanlık ve verimlilikte Almanya’yı bile geçip dünyada bir numaraya yükselmiş. ☺</p><p>Bu toplumsal ruh halinin, çalışkanlığın ve de özellikle verimliliğin meyvesi sadece aylar içinde ülkenin ekonomisine olumlu olarak yansımış. Toplumsal olarak milli hasıla (kişi başına düşen milli gelir) katlana katlana artıyormuş. Bu ekonomik durumun mümkün kıldığı imkanlar ile insanlar kendilerini entellektüel olarak geliştirip, “yine kendileri için” daha da çok, daha da verimli nasıl çalışacaklarının yatırımını yapıyorlarmış kendilerine.</p><p>Zamanla toplumun kültürel, entellektüel seviyesi de yükselmiş. Değer yargıları düzelmiş, sağlamlaşmış. Anlayış, hoşgörü, kibarlık ve iyi niyet insanların günlük hayatının bir parçası olmuş. HŞP, söz verdiği gibi bu süreçte <em>gerçekten</em> <strong>hiçbir şey</strong> yapmamış, her şey kendiliğinden olmuş.</p><p>Lokum gibi bir ülke olup çıkmış Türkiye…</p><h3>Sonuç</h3><p>Sonuç olarak: uyandım.</p><p>Türkiye’nin gerçeğine uyandım, tekrar. Gözlerimi açtıktan sonra o anın gerçekliğinde çok şeyin değişmediğini fark etmem ve tüm bunların bir rüya olduğunu anlamam çok uzun sürmedi.</p><p>Yüzümde tuhaf bir gülümsemeyle, henüz yeni uyanmakta olan eşime döndüm ve dedim ki:</p><p>“Rüyamda parti kuruyormuşum, parti olarak “hiçbir şey” yapmıyormuşuz ve her şey süper oluyormuş…”</p><p>Aynı tuhaf gülümseme onun da yüzünde belirdi.</p><p>Sanki “hiçbir şey” mesajı, rüyamda olduğu gibi kulaktan kulağa yayılmaya başlamıştı bile... ☺</p><h3>Gerçek Sonuç</h3><p>Bu yazıdan “amaaan canım, rüya işte..” deyip çıkartılacak <em>hiçbir</em> sonuç olmayabilir. Bu bir opsiyon.</p><p>Fakat bence daha güzel bir opsiyon, dikkatinizi aşağıdaki anahtar kelimelere “hiçbir şey” perspektifi ve stratejisi ile çekmek olabilir:</p><p>Proaktivite, Motivasyon, Verimlilik, Yönetim, Değer Yaratmak, Kendin İçin, Demokrasi</p><p>“Peki şimdi bu ne demek?” diye soruyor olabilirsiniz.</p><p>Gerçekten de soruyorsanız, işte o zaman, ne mutlu bana. Sizi düşünmeye teşvik etmiş oluyorum. Kendi sorunuzun cevabını siz düşüneceksiniz: kendiniz için. Evet, oturun bir düşünün. Üşenmeyin lütfen.</p><p>Bu kavramları ve bu bağlamda rüyamı düşünmek sizin için; olmasını istediğiniz, yapmak istediğiniz şeyler için güzel bir başlangıç olabilir. Ve bu gerçekten hemen olmaya başlayabilir.</p><p>Ve unutmayın, sizin için: kendiniz için bunları düşündüğünüz zaman belki o tuhaf gülümseme sizin yüzünüzde de belirebilir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a49e42fb75f0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>