<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Alaattin Bedir on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Alaattin Bedir on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@alaattinbedir?source=rss-b1412ecb0bc------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*KVisVLRxFJpc4UEz.</url>
            <title>Stories by Alaattin Bedir on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@alaattinbedir?source=rss-b1412ecb0bc------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 09:06:37 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@alaattinbedir/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Xcode da Code Coverage kullanımı]]></title>
            <link>https://medium.com/etiya/xcode-da-code-coverage-kullan%C4%B1m%C4%B1-d550eccc468d?source=rss-b1412ecb0bc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d550eccc468d</guid>
            <category><![CDATA[test-driven-development]]></category>
            <category><![CDATA[xcode]]></category>
            <category><![CDATA[code-coverage]]></category>
            <category><![CDATA[unit-testing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Alaattin Bedir]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 May 2018 11:21:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-05-04T11:21:25.710Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*E6qwNlwyX6eJKC16YerFvQ.png" /></figure><p>Merhaba arkadaşlar,</p><p>Uygulama kalitemizi yükseltmek, her an test edilebilir bir durumda tutmak için TDD development prensibini benimsedik ve Unit testlerimizi ve UI testlerimizi yazdık. Peki uygulamamızın ne kadar kısmının testten geçtiğini ve hangi kısımlar için test yazılması gerektiğini nasıl anlayabiliriz?</p><p>Bu uygulamamız için oldukça önemlidir ve testlerin ne kadar sağlıklı olarak yapılandırıldığını bize gösteren önemli bir gösterge olarak kullanabiliriz.</p><p>Uygulamadaki kodun büyük kısmını %80–85&#39;lik bir bölümü testlerle cover etmemiz genelde yeterli olarak görülür ve kodun kalan kısmı çok kullanılmayan atıl kod olarak adlandırılırdı. Bu anlayışta Google bir değişiklik yaparak yazılan tüm kodun test edilebileceği bir yaklaşım ile uygulamalarını geliştiriyor. Bu tahmin ettiğiniz üzere çok zor gerçekleştirebilecek bir hedef gibi gözükmesine rağmen Google gibi büyük ve kurumsal şirketler yazılan her kodun test edilebilir olduğundan tamamen emin olmak istiyor. Biz yinede kendi uygulamalarımız için %80–85&#39;lik bir coverage oranını yeterli görebiliriz :)</p><p>Xcode da code coverage oranlarını LLVM compiler üzerinden kolayca gerçekleştirilebiliyor.</p><p>Şimdi bu ayarları nasıl yapacağımıza bir bakalım. Xcode da schema -&gt; edit schemalara konfigure edeceğimiz sayfaya geliyoruz. Test konfigurasyonunda şekilde gözüktüğü gibi code coverage seçeneğini işaretliyoruz. Hepsi bu kadar :)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RWjb_MV_kZyB_P2KeS9OAA.png" /></figure><p>Artık unit ve UI testlerimizi çalıştırdığımızda her iki test için Xcode LLVM den kodun hangi kısımlarında test çalıştırıldığı bilgisini alır ve test hakkındaki bilgileri dosya bazında rapor navigator panelinde coverage yüzdeleri ile gösterir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IKmHC3rUa6ercC5kTPdl7g.png" /></figure><p>Başka bir makalede görüşmek üzere hoşçakalın :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d550eccc468d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/etiya/xcode-da-code-coverage-kullan%C4%B1m%C4%B1-d550eccc468d">Xcode da Code Coverage kullanımı</a> was originally published in <a href="https://medium.com/etiya">Etiya</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[TDD ile uygulama geliştirmenin faydaları ve Xcode da Swift ile XCTest kullanımı]]></title>
            <link>https://medium.com/etiya/tdd-ile-uygulama-geli%C5%9Ftirmenin-faydalar%C4%B1-ve-xcode-da-swift-ile-xctest-kullan%C4%B1m%C4%B1-e49f25160ac4?source=rss-b1412ecb0bc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e49f25160ac4</guid>
            <category><![CDATA[unit-testing]]></category>
            <category><![CDATA[tdd]]></category>
            <category><![CDATA[test-driven-development]]></category>
            <category><![CDATA[xctest]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Alaattin Bedir]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 15 Mar 2018 11:00:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-05T07:07:25.932Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1gUUcHSnrpz1JgJsK3vUUQ.png" /></figure><p>Önce kısaca <strong>Test Driven Development (TDD)</strong> yöntemi ile uygulama geliştirmenin uygulamalarımıza kazandıracağı faydalardan bahsedelim ve sonrasında projemizde Xcode ile entegre gelen <strong>XCTest</strong>’i nasıl kullanacağımızla devam edelim.</p><p>Genellikle yanlış bir kanı olarak unit test yazmanın uygulama geliştirme süresini uzatacağı düşünülüyor. Halbuki uygulamamızda önceden unit testleri yazılması daha kolay bir şekilde yapılacak işlevin tasarlanabilmesini sağlar. Buda hem tasarım hemde işlevin testinde bize zaman kazandırdığı gibi kodu daha iyi yapılandırabilmemize de olanak sağlar. Bu nedenle unit testler ile uygulama geliştirmemiz daha sonra oluşacak muhtemel buglarıda öncesinde tespit edebileceğimiz için uygulama geliştirme süresini azaltacaktır.</p><p>Uygulamamızın kod kalitesini artırarak daha az bir bug ile geliştirebiliriz. Unit testler hem pozitif hemde negatif caseler ile beraber yazdığımızda olabilecek birçok farklı case test etme olanağına kavuşmuş oluruz. Buda iyi test edilmiş ve daha az bug içeren kod yazmamızı sağlayacaktır.</p><p>Yazdığımız unit testler daha sonra uygulamadaki oluşabilecek diğer bugları tespit etmemizde bize oldukça kolaylık sağlayacaktır. Buda uygulamamızdaki gelecek olan bugları çözme süremizi önemli ölçüde azaltacaktır.</p><p>Unit testlerimizi <strong>Jenkins</strong>, <strong>Teamcity</strong> gibi <strong>CI (Continues Integration) </strong>araçlarıyla entegre ettiğimizde <strong>SUT (System Under Test)</strong> prensibine uygun sürekli olarak test edilen bir uygulamamız olur. Projede yapılan her commit sonrasında unit testleri çalıştırdığımızda sistemin değişikliklerle beraber sağlıklı bir şekilde çalıştığından emin olmuş oluruz. Muhtemel oluşabilecek bugları commit sonrasında erken tespit ederek çözümünü sağlamış oluruz.</p><p>Unit testleri sadece bir işlevi test etmek amacıyla kullanıyoruz. Bu şekilde uygulama mimarisinde önemli olan <strong>Separation of Concerns </strong>ve <strong>Single Responsibility Principle</strong> uygun şekilde geliştirme yapabiliyoruz. Uygulama mimarisini buna göre gerektiği yerlerde refactor ederek kod kalitemizi de artırmış oluyoruz.</p><p>Şimdi projemize unit testleri nasıl entegre edeceğimize bakalım. Xcode da yeni proje oluşturalım ve UnitTest kullanacağımızı işaretleyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tP3ek85mjoLe9qKXHP0OHg.png" /></figure><p>Xcode bizim için Template bir UnitTest class’i oluşturuyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OEtH8VfMpYIC2BzTX-aFQA.png" /></figure><p>Unit Test classları <strong>XCTestCase</strong> den türetiliyor ve testde kullanmak istediğimiz modülüde <strong>@testable</strong> key ile projeye ekliyoruz. Test classlarımıza isim verirken Test edilen modül ismi ve Tests suffix’i ile oluşturursak muhtemel isim karışıklığınında önüne geçmiş oluruz. Örnek olarak <strong>Authentication</strong> class’i icin Test yazmak istiyorsa <strong>AuthenticationTests</strong> olarak isimlendirebiliriz.</p><p>Şimdi çoğunlukla kullanacağımız bir web servis çağrısı için nasıl unit test yazacağımıza bakalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/41a68c8ff67e5ec8a17c63404aadc51e/href">https://medium.com/media/41a68c8ff67e5ec8a17c63404aadc51e/href</a></iframe><p>Unit test class’ larında default olarak <strong>setUp()</strong> ve <strong>TearDown()</strong> methodları bulunur. Her unit test methodları çağrılmadan önce setUp() fonksiyonu çağrılır. Bu fonksiyonda test için gerekli olan ilk değerleri verebiliriz. Yine aynı şekilde her unit test çağrısı bittikten sonra tearDown() methodu otomatik olarak çağrılır. Bu methodda da unit test de kullanılan kaynakları serbest bırakabiliriz.</p><p>Unit testleri genel olarak <strong>Red-Green-Refactor </strong>sırasıyla yazılırlar. Yani önce testi fail edecek kodu yazarak başlarız sonra ise istenen işlevi gerçekleştiren ve başarılı olacak olan kodu yazarız. Unit test ile beraber gerekli olduğunda uygulamadaki kodu refactor ederek testimize devam ederiz.</p><p>Unit Test methodlarını yazarken genel olarak bazı yazım kurallarına uymamız gerekir. Örnek olarak iOS da diğer programlama dillerindeki unit test yazımında kullanılan <strong>AAA</strong> <strong>(Arrange-Act-Assert)</strong> prensibine uygun olarak unit test kodunu 3 bölüm halinde <strong>Given-When-Then</strong> bloklarında yazarız.</p><p><strong>Given</strong> bölümünde test de kullanacağımız parametreleri hazırlarız. <strong>When</strong> bölümünde testini yapacağımız method çağrısını yaparız. Bizim örneğimizde Webservis çağrısı yapıyoruz. <strong>Then</strong> bölümünde ise sonuçları beklediğimiz değerler ile aynı olup olmadığının kontrollünü yaparız. Bu kontrolleri Xcode’un bize sağladığı <strong>Assertion</strong> fonksiyonları ile kolay bir şekilde yapabiliriz.</p><p>Webservis çağrılarına özgü olarak <strong>waitForExpectation(timeout:2)</strong> methodunu kullanırız. Webservis çağrısının işlem süresine göre timeout vererek sonucu başka bir thread de bekliyoruz. Bu işlevi kullanabilmek için Webservis’inden sonuc geldikten sonra <strong>authenticationExpectation.fullfill() </strong>method çağrısını yapmamız gerekiyor.</p><p>Bir makalenin daha sonuna geldik. Uygulamalarınızda UnitTest kullanmayı eksik etmemeniz dileğiyle bir sonraki makalede görüşmek üzere kendinize iyi bakın..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e49f25160ac4" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/etiya/tdd-ile-uygulama-geli%C5%9Ftirmenin-faydalar%C4%B1-ve-xcode-da-swift-ile-xctest-kullan%C4%B1m%C4%B1-e49f25160ac4">TDD ile uygulama geliştirmenin faydaları ve Xcode da Swift ile XCTest kullanımı</a> was originally published in <a href="https://medium.com/etiya">Etiya</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SNAPKit nedir nasıl kullanabiliriz?]]></title>
            <link>https://medium.com/etiya/snapkit-nedir-nas%C4%B1l-kullanabiliriz-482b3a7e3ca3?source=rss-b1412ecb0bc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/482b3a7e3ca3</guid>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <category><![CDATA[autolayout]]></category>
            <category><![CDATA[ios]]></category>
            <category><![CDATA[snapkit]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Alaattin Bedir]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 23 Feb 2018 12:50:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-23T13:13:34.113Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2NZGZJ2A-G7KJniLFuyRWQ.jpeg" /></figure><p>İlk iPhone modelleri 320x480 ekran çözünürlüğü sahip olduğu için layout sadece bir cihaza göre oluşturmak yeterli oluyordu. Sonradan iPhone 5 ve özellikle iPhone6 ve iPhone6 Plus modelleri geldikten sonra ekranları her cihaza uygun olarak geliştirmek artık çok önemli bir hale gelmişti. Interface Builder ile AutoLayout kullanarak ekranları oluşturmak oldukça kolaylaştırılmış olmasına rağmen bunun koddan yapmakta bir o kadar da zordur. Özellikle dinamik ekranlar için bu bir ihtiyaç olduğundan koddan constraintleri oluşturmak gerekiyordu. Apple iOS SDK da kullanıma sunduğu <strong>NSLAyoutConstraints</strong> kullanımı kod karmaşıklığını artırıyor ve kullanımıda kolay değildi. İşte tam bu noktada SNAPKit yardımımıza koşuyor. SNAPKit ile “<strong>swifty</strong>“ olarak okunabilirliği daha iyi hızlı ve kolay bir şekilde constraintlerimizi artık oluşturabiliriz :)</p><p>Örnekler ile nasıl kullanabileceğimizi bir inceleyelim.</p><p>SNAPKit kütüphanesini CocoaPods ile entegre ettikten sonra bütün view’lerde <strong>snp </strong>attribute ile SNAPKit kütüphanesine ulaşabiliriz. Constraint oluşturmak için makeConstraint methodunu kullanıyoruz closure olarak parametre alan bu fonksiyon ile kolayca ve çok daha anlaşılabilir constraintler oluşturmamız mümkün oluyor.</p><p>Önce çoğunlukla kullandığımız padding işlemine bir bakalım. Container view’e 20 pts padding ile bir kutu yerleştirmek istiyorsak bunu aşağıdaki şekilde kolayca yapabiliriz.</p><p>.equalTo methodunda hangi view’e göre konumlandıracağımızı seçiyoruz. equalTo methodu parametre olarak View, ViewAttribute veya sabit bir sayı değeri alabiliyor. Burada ayrıca ihtiyaca gore .lessThanOrEqualTo ve .greaterThanOrEqualTo methodlarını da kullanabiliriz. Offset methodu ilede ne kadar margin vermek istiyorsak onu giriyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/531d2334f158ec5b449b132324540676/href">https://medium.com/media/531d2334f158ec5b449b132324540676/href</a></iframe><p><strong>SNAPKit ile aynı anda birden fazla constraint tanımlama imkanına da sahibiz. make.size ile view’in size’ını ayarlayabiliriz.</strong></p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3a974e2c1715bc8b757f8a3ab7835cd4/href">https://medium.com/media/3a974e2c1715bc8b757f8a3ab7835cd4/href</a></iframe><p><strong>Attribute’leri birbirine bağlayarak zincir yapıda oluşturabiliriz. Böylece okunabilirliği artırmış oluruz.</strong></p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1ef50d6b6c0f0074543656583966bcb2/href">https://medium.com/media/1ef50d6b6c0f0074543656583966bcb2/href</a></iframe><p>Bazen varolan constraintleri kaldırma veya update etmek zorunda kalabiliriz. Bu durumu SNAPKit ile 3 farklı şekilde ele alabiliriz.</p><ol><li><strong>Referans oluşturmak</strong></li></ol><p>Constraint’leri class degişkeni olarak tanımlayıp farklı yerlerde kullanarak değerini güncelleyebiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/87a27ce9e9511f1f2d27d3c4501f87ad/href">https://medium.com/media/87a27ce9e9511f1f2d27d3c4501f87ad/href</a></iframe><p>2. <strong>Update etmek</strong></p><p>Hali hazırda oluşturulmuş bir constraint snp.updateConstraints ile değistirmemiz mümkündür. Bu durumlar için Apple tavsiye ettiği updateConstraints() methodunu override ederek işlemi yapabiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/11726bde72f57d025dbbdae5bf73a036/href">https://medium.com/media/11726bde72f57d025dbbdae5bf73a036/href</a></iframe><p>3. <strong>Yeniden oluşturmak</strong></p><p>snp.remakeConstraints ile önce varolan constraintler remove edilir ve sonrasında tekrar create edilirler.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/dc89f6d40f9418890d677e6eeb9cda45/href">https://medium.com/media/dc89f6d40f9418890d677e6eeb9cda45/href</a></iframe><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fupscri.be%2F381b50%3Fas_embed%3Dtrue&amp;dntp=1&amp;url=https%3A%2F%2Fupscri.be%2F381b50%2F&amp;image=https%3A%2F%2Fe.enpose.co%2F%3Fkey%3DdRXnS9Gplk%26w%3D700%26h%3D425%26url%3Dhttps%253A%252F%252Fupscri.be%252F381b50%252F%253Fenpose&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=upscri" width="800" height="400" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1ea24b7c92981eeb911883f525486961/href">https://medium.com/media/1ea24b7c92981eeb911883f525486961/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=482b3a7e3ca3" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/etiya/snapkit-nedir-nas%C4%B1l-kullanabiliriz-482b3a7e3ca3">SNAPKit nedir nasıl kullanabiliriz?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/etiya">Etiya</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[VIPER tasarım paterni nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/etiya/viper-tasar%C4%B1m-paterni-nedir-dfbb2f94365d?source=rss-b1412ecb0bc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dfbb2f94365d</guid>
            <category><![CDATA[ios]]></category>
            <category><![CDATA[objective-c]]></category>
            <category><![CDATA[viper]]></category>
            <category><![CDATA[design-patterns]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Alaattin Bedir]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 05 Feb 2018 12:09:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-05T14:10:21.639Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Giriş</h3><p>Bildiğiniz üzere Apple iOS uygulama geliştirmelerinde MVC paterni kullanıyor ve kendi örnek uygulamalarınıda bu paterne uygun bir şekilde geliştiriyor. MVC 1996 da kullanılmaya başlanan ve uygulamanın modüler hale getirmede çok başarılı olmuş bir modeldi. Microsoft da bu modeli web uygulamarında web formdan MVC paterne geçerek 2009 yılından itibaren kullanmaya başlamıştı.</p><p>iOS uygulamalarında projelerin boyutu büyüdükçe artık MVC paterni ihtiyaçları karşılamamaya başladı. Özellikle View Controller’lar binlerce satıra ulaştığında bakım yapılması oldukça güçleşti. Uygulamanın hayat döngüsüne tam uymadığı için business logic için farklı yöntemler ile -örneğin model classlarda kategori ile business layer oluşturmak gibi — uygulamanın daha modüler ve sade hale getirildi. Her ne kadar bu iyileştirmeler daha temiz bir kod yazılmasında bir sonuç vermiş olsa da yeni uygulamanın hayat döngüsüne uygun bir tasarım paternine ihtiyaç vardı. Şu an kullanımda olan MVC haricinde MVP, MVVM ve VIPER tasarım paternleri var. Bunlardan en yeni ve iOS uygulamaları için en iyi kurgulanmış olan VIPER tasarım paterni yakından inceleyelim.</p><h3>VIPER mimarisi nelerden oluşur?</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*Prw0ZFqsDviefdSB_i1CFg.png" /><figcaption>VIPER mimarisi</figcaption></figure><p>VIPER mimarisi adını View, Interactor, Presenter, Entity ve Router (Wireframe)’ın ilk harflerinden alıyor. Bu kavramların ne olduğuna kısaca bakalım.</p><p><strong>View:</strong> VIPER mimarisinde view passive görevdedir ve Presenter’ın kendisine gösterilecek içeriği vermesini bekler. Hangi içeriğin gösterileceği View’e bağlıdır. Kullanıcı actionları presenter’a yönlendirir.</p><p><strong>Interactor:</strong> Business logic işlemlerinin yapıldığı kısımdır ve uygulamanın omurgasını oluşturur. Bu katmanda yapılan işlemler tamamen UI dan bağımsız olmalıdır.</p><p><strong>Presenter:</strong> Presenter esas olarak view ile ilgili logic’i içeren kodu içerir. User işlemlerine göre Interactor’dan data alır ve bunu gösterilmek üzere View katmanına iletir. View ile Interactor arasında bir köprü görevi görür. Bu katmanda view ile ilgili veya uygulamanın business kurallarıyla ilgili kod bulunmamalıdır.</p><p><strong>Entity: </strong>Interactor tarafından kullanılan model nesnelerini içerir. Entity’lerin sadece Interactor tarafından kullanılması çok önemlidir. Interactor asla presenter layer’a entity modellerini göndermez.</p><p><strong>Router: </strong>Hangi ekranların ne zaman gösterileceğini belirlendiği uygulama geçiş akışın bulunduğu katmandır. Ayrıca geçiş animasyonlarda bu katmanda bulunur. Router yalnızca Presenter ile iletişime geçer.</p><p>Bu katmanları bir evin birbirinden farklı odaları gibi düşünebiliriz. Her odanın kendine has bir işlevi vardır ve diğer odalarla bağlantı içindedir. Bu odalar birbiri ile olan bağlantılarını giriş ve çıkış işlemleri olarak yaparlar ve hangi odada hangi işlemlerin yapılacağı giriş ve çıkış protokolleri ile belirlenmiş olur. iOS uygulamalarının yaşam döngülerine göre VIPER tasarım mimarisi en uygun olanıdır. Büyük ve bakım yapılması zor olan projelerde başarılı bir şekilde uygulanabilir. Bütün ekibin bu mimariyi iyice özümsemiş olması çok önemlidir. Ekibe yeni katılacak elemanlarda yine önce bu paterni öğrenmeleri gerekiyor. Bunu sağlamak önemli çünkü iyi düzenlenmiş bir mimariye uymayan kodlar sonradan içinde çıkılmaz bir karmaşıklığa neden olabiliyor. Bunu bu paternin bir dezavantajı olarak görebiliriz. Yine ayni şekilde küçük projelerde uygulanmasının da kodda karmaşıklığı biraz daha artırdığınıda söylemeden geçmeyelim.</p><p>VIPER paterni diğer patenlerden farklı olarak iOS hayat döngüsüne uygun bütün mimariyi içeren çok iyi tasarlanmış bir paterndir. Geliştiricilere çok temiz bir mimari sunar. Herhangi bir hata bulunduğunda ilgili katmanda düzeltilmesi kolaylıkla yapılabilir. Ayrıca bir çok geliştirici farklı katmanlarda birebirinden bağımsız çalışma imkânını bulur.</p><p><strong>VIPER mimarisinin avantajları</strong></p><p>1. Kodun test edilebilirliğini ve tekrar kullanılabilirliğini sağlar.</p><p>2. Rollerine göre uygulamayı komponentlere böler ve ilgili kodların birbirinden bağımsız ayrılmasını sağlar.</p><p>3. Yeni özelliklerin eklenmesini kolaylaştırır.</p><p>4. UI logic Business logicden ayrı yazıldığı için otomated testlerin yazımını kolaylaştırır.</p><p><strong>VIPER mimarisinin dezavantajları</strong></p><p>1. Küçük projelerde karmaşıklığı artırır.</p><p>2. Tüm ekibin paterni iyi bilmesi ve ona uygun kod yazması gerekir.</p><p>3. Projeye yeni başlayanlarda paterne uygun kod yazması için öğrenme süreci gerektirir.</p><p>Bu paterni iyi kavrayabilmek için mutlaka örnek bir proje yapmanız gerekiyor Aşağıda daha önce bu paterne uygun olarak geliştirdiğim projeyi bulabilirsiniz.</p><p><a href="https://github.com/alaattinbedir/CollectionView-Tutorial">alaattinbedir/CollectionView-Tutorial</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dfbb2f94365d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/etiya/viper-tasar%C4%B1m-paterni-nedir-dfbb2f94365d">VIPER tasarım paterni nedir?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/etiya">Etiya</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Blockchain teknolojisinin geleceği var mı?]]></title>
            <link>https://medium.com/etiya/blockchain-teknolojisinin-gelece%C4%9Fi-var-m%C4%B1-5060a158849c?source=rss-b1412ecb0bc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5060a158849c</guid>
            <category><![CDATA[cryptocurrency]]></category>
            <category><![CDATA[bitcoin]]></category>
            <category><![CDATA[blockchain]]></category>
            <category><![CDATA[makale]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Alaattin Bedir]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 31 Jan 2018 11:58:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-31T13:02:15.184Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*e1ib7E93Ei_Dl6VKzIqqsA.jpeg" /></figure><p>Bugünlerde Bitcoin, kripto para kavramlarını medyadan ve çevremizden sıklıkla duymaya başladık. Arkasında blockchain teknolojisini barındıran bu kavramları biraz daha yakından inceleyelim. Blockchain’i esasında merkezi olmayan (decenterilized) ve şifrelenmiş işlem takibine olanak sağlayan bir veritabanı olarak tanımlayabiliriz. Bu sistemde veriler bloklar halinde ve dağıtık olarak kullanıldığı için takibi mümkün olmuyor. Sisteme gönderilen bilgi karşı tarafa ulaşana ve kodlar eşleşip bu bilgi açığa çıkana kadar kimse tarafından erişilemiyor. Bilgilerin erişilebilir olması noktasında “Madenciler” rol alıyorlar ve her bloktaki şifrelenmiş verilerin doğruluğu madencilerin yaptıkları işlemlerle sağlanıyor. Bu işlemler ayrıca blockchain üzerinde saklı bulunan bitcoinleri elde etmek içinde kullanılıyor.</p><p>Blockchaini bir defter olarak düşünürsek sayfaları blokları oluşturuyor ve sayfa sıraları değiştirilmeden her yeni eklenen blok bu deftere eklenen bir sayfa olarak düşünülebilir. Bir blok silinmesi gerektiğinde sadece işaretlenmesi yeterli oluyor. Bu şekilde herhangi bir veri kaybı olmadığı için veri güvenliği ve tutarlılığının önemli olduğu birçok alanda kullanılabilir oluyor.</p><p>Bu teknoloji şifrelenmiş işlemler ile ve bir merkeze bağlı olmaması finans dünyasında güvenli bir şekilde alıcı ve satıcı arasında para transferi sağlanmasına olanak sağlıyor. Finans dünyasında önemli bir yenilik olması nedeniyle bir çok bankanın da dikkatini çekti ve bu konu hakkında birçok ülke merkez bankası çalışmalara başladı ve kendi dijital paralarının çıkarmak için şimdiden çalışmalara başlamış durumdalar. Yakın bir gelecekte Türkiye’de kendi dijital parasını çıkarırsa şaşırmamak gerekir. Bankaların bu konuyla yakından ilgilenmelerinin en önemli nedenlerinden biri banka transferlerindeki işlemlerin çok hızlanması ve maliyetlerin çok önemli bir oranda azalması olarak söyleyebiliriz. 2022 yılı itibariyle bankaların Blockchain kullanması durumunda masraflarının 15–20 milyar dolar azaltabilecekleri öngörülüyor. Japonya’da bazı bankaların para transferlerinde Ripple kullanarak günlerce süren para transfer işlemlerini çok kısa sürede tamamladılar ve bu teknolojiyi ilerde kullanacaklarını da açıkladılar.</p><p>Blockchain teknolojisi sadece para olarak kullanımın yanında veriye erişimini çok güvenli bir şekilde sağlamasından dolayı bir çok sektöründe ihtiyaçlarına cevap verebilecek özelliklere sahip. Örnek olarak sağlık sektörünü verebiliriz. MedicalChain gibi çok rağbet gören ve blockchain üzerine geliştirilen bir çok proje var. Bu ve benzeri nedenlerden dolayı bu teknoloji üzerine geliştirilen projelerin gelecekte rağbet görme olasılığı sağladığı avantajlar göz önüne alındığında oldukça mümkün gözüküyor.</p><h3>Blockchain nesilleri</h3><p>Blockchain 3 ana nesile bölünmüş durumdadır. İlk nesil tahmin edeceğiniz üzere Bitcoin oluşturuyor. Ethereum akıllı kontrat özelliğiyle 2.nesil tokenları oluştururken 3.nesilin en önemli token’ı ise Cardano’dur. Kısaca bu token’lara göz atalım.</p><h3>İlk nesil Blockchain</h3><p>İlk nesil tokenlar Bitcoin yalnızca tek bir mevzuyu çözmeye odaklanmıştı paranın dağıtık bir mimaride yaratılması ve kişiler arasında güvenli bir şekilde transfer edilebilmesi. Bu parayı yaratan kişinin Satoshi Nakamoto olduğu söylenmesine rağmen arkasındaki kişi veya kurumlar tam olarak bilinmiyor. Blokchain’de paranın kişiler arasında kabul edilen bir protokole göre herhangi bir başka merkezi bir kontrol olmadan transfer edilmesine olanak sağlıyordu. Bu özelliğinden dolayı legal olmayan para aklama gibi işlemlerde en çok kullanılan para birimi oldu. Yalnız bu nesil tokenlar sadece para transferine olanak sağlarken transferler üzerinde daha fazla kontrol gerektiği durumlarda yetersiz kalıyordu.</p><h3>İkinci nesil Blockchain</h3><p>Ethereum bu teknoloji ile geliştirilen ilk ve en önemli tokendir. İkinci nesil sadece para transferinin haricinde tokenlara programlanabilme özelliği katarak bir çok alanda kullanımına olanak sağladı. Bunu blockchain’de Javascript’in browsera kattığı programlama yetenekleri gibi bir devrim olarak görebiliriz. Şu anda Ethereum base olarak kullanan farklı sektörlerdeki sorunlara çözüm üreten yüzlerce altcoin bulunmakta ve her ay onlarcasıda bu kervana eklenmektedir.</p><h3>Üçüncü nesil Blockchain</h3><p>Şuan hâlihazırda geliştirilmekte olan bu teknolojiyi kullanan ADA (Cardano) projesi bulunuyor. Günümüzde sanal paraların karşılaştığı 3 probleme çözüm öneriyorlar.</p><p><strong>1- Ölçeklenebilirlik :</strong> Mevcut üretim blok zincirleri saniyede 15 işlem ile yönetilirken bu oldukça yavaştır. Bu işlem gücünü artırmanın yanında bunu sürdürülebilir hale getirilmeye çalışılıyor.</p><p><strong>2- Birlikte çalışabilirlik :</strong> Birinci ve ikinci nesil tokenlarin sahip olduğu sorunlardan biridir. Bu özellik ile farklı tokenlar ve eski sistemlerin birbiri ile konuşup anlamasını sağlar. Şu anda tokenların birbiri ile değişimi sadece Bittrex, Binance, Kucoin gibi exchange marketlerde gerçekleştirilebiliyor.</p><p><strong>3- Sürdürülebilirlik:</strong> Temel olarak ağın bakımının nasıl ödemesinin yapıldığı ağ geliştirmenin tüm yönlerinin nasıl öncelik kazanacağı ve altyapı kararlarının nasıl alındığı gibi konularla ilgilenir.</p><h3>Blockchain teknolojisinin dezavantajları nelerdir?</h3><p>Bu arada bu teknolojinin dezavantajlarından da bahsetmeden geçmeyelim. Şuan özellikle Bitcoin ile ilgili yapılan işlemler çok fazla sayıda onaylama gerektirdiğinden işlemler kabul edilemeyecek düzeyde yavaş gerçekleşiyor. Bu sorunun çözümü ilerde Bitcoin ve türevlerinin kullanımının önünü açacaktır.</p><p>Blockchain’ler fiziksel bilgisayarlar üzerinde tutulduğu için eğer kripto paranızı güvenli bir dijital cüzdana taşımamış iseniz bilgisayarların çökmesi durumunda paranızıda kaybetmiş oluyorsunuz.</p><p>Bir önemli tehdit ise hackerlerden geliyor, Milyar dolar işlem hacimli marketlere yapılan saldırılarla eğer çift güvenlikli sitem kullanmayan veya online cüzdanlarda paranızın tutulduğu marketlerde paranızı kaybetme riski bulunuyor. Bunun benzeri bir durumu Japonya’nın önemli exchange marketlerinden Coinbase’de NEM cüzdanlarından 500 milyon dolar değerinde token çalınması ile görmüş olduk.</p><h3>Blockchain teknolojisinin geleceği var mı?</h3><p>Blockchain şimdiye kadar ki en büyük teknolojik atılım olabilir. Yakında her şey blockchain teknolojisine dayanacak şekilde bir çok sektörde yeniden uygulamaların yazılacağı bir döneme girebiliriz. Teknolojik olarak düşünürsek blockchain gerçekten bir devrim niteliği taşıyor. Bu nedenle çok yakından takip edip yapılabilecek projelerin neler olabileceğini araştırmakta fayda olacaktır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5060a158849c" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/etiya/blockchain-teknolojisinin-gelece%C4%9Fi-var-m%C4%B1-5060a158849c">Blockchain teknolojisinin geleceği var mı?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/etiya">Etiya</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>