<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by zyzy on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by zyzy on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@altanzayazaya65?source=rss-18785c4c1df------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*ORMP6UiDgtHfiS7GRc8NKQ.jpeg</url>
            <title>Stories by zyzy on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@altanzayazaya65?source=rss-18785c4c1df------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 10:28:24 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@altanzayazaya65/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[хайр]]></title>
            <link>https://medium.com/@altanzayazaya65/%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80-df9694facde2?source=rss-18785c4c1df------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/df9694facde2</guid>
            <dc:creator><![CDATA[zyzy]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 17 Dec 2022 14:00:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-17T14:00:00.806Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Сүүлийн үед би их сонин байгаа. Хэн нэгэнд ихээр татагдаж, сонирхож догдлоод л. Намайг байдгийг ч мэдэхгүй хүнд тэгтлээ татагдаж, харахаараа догдолж сандрана гэж бодсонгүй. Тэр минь их энгийн. Намуухан, дөлгөөхөн. Харах бүрт нэг л сайхан тайван мэдрэмж төрүүлдэг дээ. Зөөлхөн мишээгээд л, хараад л баймаар нэг тийм хүүхдэд дурлаад 5сар болж байгаа юм байна ккк. Гэхдээ бусад шиг өөрийгөө сурталчилсан, дөвийлгөсөн эсвэл бүр олон таван үгтэй хүн байсан бол миний сонирхлыг ингэтлээ (хичээл хийх цагаас минь хомсолж, зүүдний минь гол дүр болж, инээдээ зогсоож чадахаа байтал) татахгүй байсан биз ээ. Тэр нэг тийм нууцлагдмал, сонирхолтой, энгийн, бас сайхан. Магадгүй надад хэтэрхий сайндаж болох юм. Гэхдээ би түүний төлөө өөрийгөө, энэ дэлхийг ч өөрчилж чадахаар тийм хүч мэдэрдэг.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=df9694facde2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Тэр яг хэн юм бэ]]></title>
            <link>https://medium.com/@altanzayazaya65/%D1%82%D1%8D%D1%80-%D1%8F%D0%B3-%D1%85%D1%8D%D0%BD-%D1%8E%D0%BC-%D0%B1%D1%8D-dd7165acbcc?source=rss-18785c4c1df------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dd7165acbcc</guid>
            <dc:creator><![CDATA[zyzy]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 24 Oct 2022 08:52:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-24T08:52:05.418Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Намайг хамгийн ихээр хэн ч биш гэдгийг мэдрүүлдэг хэрнээ, хамгийн жаргалтай болгож чаддаг танихгүй нэгэн яг хэн юм бэ?</p><p>Өөрийгөө голж, өөрийгөө өрөвдөж, өөрийгөө өөрчлөхөд хүргэдэг зүйлийн шалтгаан нь тэр байж. Энэ яг ямар мэдрэмж юм бэ? Дурлал, хайр, шохойрхол. Над руу харж байгаа харц нь яг юуг өгүүлдэг болохыг асуумаар байна. Намайг гэсэн сэтгэл юм бол би бага ч гэсэн тайвшрах сан. Юунаас тэгтлээ айгаад, юунаас тэгтлээ нуугдаад, сэтгэл минь юунд тэгтлээ зовоод байгааг ойлгохгүй юм. Түүнтэй шүргэлцээч үгүй миний зүрх үүнээс илүү гуниглахвий гэсэн айдас юм болов уу даа.</p><p>Түүний энерги нь хүчтэй юм болов уу, яагаад намайг тэгтлээ татна вэ. Дахиад тэнгэрт хөөртлөө догдлохоос, газар доор ортлоо гутрахаас айж байна би. Нэгэнт л бидний ХУВЬ ТАВЬЛАН дахь цаг хугацаа хоорондоо таарахгүй, бидний зүрх нэгэн зурааст ч давхцахгүй байхад би хичээх хэрэггүй гэж бодсон. Гэвч түүний надруу харж байгаа харцыг нэг биш удаа харчихсан болохоор л ингээд шаналаад сууж байна. Бидний цаг хугацаа ойртоод байгаа ч юм шиг мэдрэмж төрж, бид дахиад таарах юм шиг горидлого төрөөд. Гэхдээ бас энэ миний л төсөөлөн бодох чадвар л байвал яана гэсэн айдас зүрхийг минь хүлчихээд жаргалтай байхаас бултаад байна.</p><p>Надад бодлогын минь хариуг өгөх өдөр ирнэ ээ. Би мэдэж байна.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dd7165acbcc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хэн ч үгүй юм шиг хоосон мэдрэмж.]]></title>
            <link>https://medium.com/@altanzayazaya65/%D1%85%D1%8D%D0%BD-%D1%87-%D2%AF%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%8E%D0%BC-%D1%88%D0%B8%D0%B3-%D1%85%D0%BE%D0%BE%D1%81%D0%BE%D0%BD-%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%BC%D0%B6-230ee221b5dc?source=rss-18785c4c1df------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/230ee221b5dc</guid>
            <dc:creator><![CDATA[zyzy]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 31 May 2022 19:01:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-05-31T19:01:03.966Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хэн ч үгүй юм шиг хоосон мэдрэмж. Хажууд чинь хэн ч байхгүй, хэн ч үлдэхгүй юм шиг хамгийн хоосон тухгүй мэдрэмж. Яг одоо үүнийг мэдэрч байгаа минь дэндүү гунигтай байна. Хэн нэгнийг санах, дурсамжнаасаа олж харах хэцүү бас гол зурмаар юм. Санах гэдэг зүйлд хязгаар байдаг бол түүнийг нь хэд дахин давчихвал яах вэ?</p><p>Бусдыг л ойлгох гэж би төрсөн юм болов уу? Хэн ч яагаад намайг ойлгохыг, юу бодож явдагыг, надад ямар байгааг эхлээд бодож чаддаггүй юм бол. Өдийг хүртэл бүгдэд сайн хандах гэж, тэднийг ойлгох гэж хичээж ирсэн байхад надад сайн хандахгүйд бас гомдож байна. Миний өдрийг тэр чигт нь баллаж хаядаг хүмүүсийг ч үзэн ядаж байна. Сэтгэл зүйн хувьд өөрийгөө барьж, хүчтэй байх гэж хичээгээд байх тусам өвдөөд байна энэ сэтгэл. Эсвэл бүгд надад дургүй. Надад гунигтай мэдрэмж төрүүлдэг хүмүүсийг ч би үзэн ядаж байна.</p><p>Амьдралаас би яг юу хүсдэгээ ойлгохоо байлаа. Намайг зүгээр л тайван бас жаргалтай байлгаж өгвөл болох юм сан. Би өөрөө ингэтлээ зовоод байгаа юм болов уу, бусдыг ойлгох гэж өөртөө л бурууг өгөх гэж бусдад тухгүй мэдрэмж төрүүлэхгүй юм сан гэж дэндүү их зовдог байх. Эсэргээрээ намайг шархлуулахад, гомдооход хэн ч юунд ч харамсдаггүй бололтой.</p><p>Уйлаад л болчихдог болоосой. Хэрвээ уйлаад л бүхнийг мартчихдаг бол хэдэн сар өдөр бүр уйлаад ч болтугай энэ их гунигаа мартахсан, устгахсан. Бас энэ бүхнийг энд ингэж бичлээ гээд бүгд арилчихдаг бол өдийд бүтэн ном биччихээд сууж байх сан.</p><p><strong>Би ер нь хэзээ ийм ганцаардмал гунигтай хүн болчихов доо</strong>, нүдний минь гал цог өдөр ирэх тусам унтраад байгааг ажиглах болсон өдрөөс ч байж магад. Гэхдээ мэдэх юм алгадаа. Би ер нь би гэдэгтээ ч эргэлздэг болж дээ.</p><p>Эцсийн эцэст хэн миний хажууд үлдэх бол, итгэсэн бүхэн минь цаг нь тулах үед хэн ч биш болдогыг ойлгосон. Одоо дараагых нь хэн байх бол, удахгүй тэр хүний нэрээр энд бичвэр бичигдэх байх, эргэлзээгүй бичигдэнэ. Өмнө нь ингээд бодчихвол яг орхиод явахад нь бага шанална. Сэтгэл ч бага өвдөнө….</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Vsrzj_IaRDfrztgizOPwDw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=230ee221b5dc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Миний мөрөн дээрх бурхан, чөтгөр хоёр найзууд юм байна.]]></title>
            <link>https://medium.com/@altanzayazaya65/%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%BC%D3%A9%D1%80%D3%A9%D0%BD-%D0%B4%D1%8D%D1%8D%D1%80%D1%85-%D0%B1%D1%83%D1%80%D1%85%D0%B0%D0%BD-%D1%87%D3%A9%D1%82%D0%B3%D3%A9%D1%80-%D1%85%D0%BE%D1%91%D1%80-%D0%BD%D0%B0%D0%B9%D0%B7%D1%83%D1%83%D0%B4-%D1%8E%D0%BC-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-1204128cb6b3?source=rss-18785c4c1df------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1204128cb6b3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[zyzy]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 Apr 2022 15:27:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-07T15:27:49.525Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Мэдрэмжээ илэрхийлдэг хүн байх нь чухал уу, сайн хүн байх нь чухал уу. Хариулж чадахгүй асуулт бүхний хариултыг хэн хайх вэ.</p><p>Хүн чанартай, энэрэх сэтгэлтэй хүн байх гэж хичээнэ. Эргээд тэр сэтгэлээ бусдаас нэхнэ. Мэдээж тэд хэзээ ч хариу барихгүй, угаасаа миний тэр сэтгэлийг олж харах ч үгүй. <br>Ямар ч үед нэг л зангаараа байдаг, хувиршгүй нэгнийг олчихлоо гэж бодтол тэр нь дахиад л хуурамч нэгэн байна. Цагийн аясаар өөрчлөгдөнө, яваад л өгнө. Хэзээ ч тийм хүн тааралдахгүй мэт гонсойгоод л үлдэнэ.<br>Дуугаа хураах нь надад илүү таалагдана. Заримдаа бүр дуугаа байх нь надад хэцүү мэдрэгдэнэ. Бусдад эерэг байдлаа л харуулах гэж хичээх нь миний алдаа ч юм шиг санагдана. <br>Хааяа ганцаархнаа байхыг хүснэ. Гэхдээ дотно хүмүүсээ санана. <br>Найз нь байх гэж хичээнэ. Бусдаас өмөөрнө. Ойлгохыг хүснэ. Эргээд надад ингэж хандах шаардлагагүй гэж бодно, зөвхөн намайг ямар их хичээдгийг мэдээсэй.</p><p>Хүний зовлонг бага ч атугай нимгэлэхийг хичээнэ, шаналах шалтгааныг нь нэмэхгүйг хүснэ. <br>Мэдрэмжээ илэрхийлэхийг хүснэ. Гэхдээ заримдаа хэн ч хэлэлгүй нуугдахыг хүснэ. Хайрлахыг хүснэ. Хүндлүүлэхийг хүснэ. Хааяа зүгээр оршихыг л хүснэ би.</p><p>Хэн нэгний талд эцсээ хүртэл зогсож чадахгүй. Тэр хүн буруу зүйл хийсэн бол эсрэг нь болоход хэзээд бэлэн. Найз ч бай, хайр ч бай. Хэзээ ч зуун хувь үнэн байдаг гэдэгт эргэлзэнэ. Өнөөдөр зөв гэж бодсон ч маргааш нь буруу болох тохиолдол бий. Үүнийг бичиж эхлэхийн өмнө зүүн мөрөн дээрх чөтгөр яршиг яршиг унт гэж надад шивнэсэн ч баруун мөрөн дээрх бурхантай хэсэг ярилцаад түүний талд орсон бололтой ккк.</p><p><em>Ай даа арван найман насны минь гэнэхэн бодол л энэ. Ахиад олон мэдрэмж, бодол, хүмүүс хүлээж байгаа. Аймаар ч юм шиг, догдолмоор ч юм шиг. Ямар ч цаг хугацаа туулж, ямар ч газар очсон хүнлэг зантайгаа хамт байх сан. Юунд ч харамсахгүй, сайн хүн байсаар дуусах сан.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1204128cb6b3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хүнийг байтугай өөрийгөө ойлгохгүй үе.]]></title>
            <link>https://medium.com/@altanzayazaya65/%D1%85%D2%AF%D0%BD%D0%B8%D0%B9%D0%B3-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D1%82%D1%83%D0%B3%D0%B0%D0%B9-%D3%A9%D3%A9%D1%80%D0%B8%D0%B9%D0%B3%D3%A9%D3%A9-%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%B3%D0%BE%D1%85%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D2%AF%D0%B5-681c3abb773f?source=rss-18785c4c1df------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/681c3abb773f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[zyzy]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 19 Dec 2021 16:00:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-12-19T16:00:04.719Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хүнийг байтугай өөрийгөө ойлгохгүй үе.</p><p>Сэтгэлийг минь юу зовоогоод байгаа зүйл яг аль вэ гэж бодох хүртэлээ олон асуудалтай байх.</p><p>Хэнд ч хэрэггүй юм шиг санагдаж, энэ ертөнцөд хорогдох юу ч үгүй юм шиг атлаа оршсоор байгаадаа гутрах.</p><p>Бүх зүйлийн арын үр дагаварыг бодож, хүн бүртээ болгоомжилж харилцах. Гэвч хамгийн сайн ханддаг хүмүүстэйгээ ч өөрийнхөөрөө байж чадахгүй байх.</p><p>Хэн нэгнийг хайрлаж чадахгүй хэрнээ бусад хүмүүс намайг хайрлаагүйд гомдох.</p><p>Шилдэг нь биш ч, өөрийнхөө хувьд ойр тойрныхоо хүмүүсийн хувьд хангалттай нэгэн байж чадахгүйгээ мэдрэх.</p><p>Энэ бүх мэдрэмжийг нэг дор мэдэрч байгаа нь гунигтай эсвэл …</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=681c3abb773f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өдрөөс өдөрт түүний хоолой, царай нь санаанд орж ирэхээ байжээ.]]></title>
            <link>https://medium.com/@altanzayazaya65/%D3%A9%D0%B4%D1%80%D3%A9%D3%A9%D1%81-%D3%A9%D0%B4%D3%A9%D1%80%D1%82-%D1%82%D2%AF%D2%AF%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%85%D0%BE%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B9-%D1%86%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B9-%D0%BD%D1%8C-%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%B0%D0%BD%D0%B4-%D0%BE%D1%80%D0%B6-%D0%B8%D1%80%D1%8D%D1%85%D1%8D%D1%8D-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%B6%D1%8D%D1%8D-b7b47791ab04?source=rss-18785c4c1df------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b7b47791ab04</guid>
            <dc:creator><![CDATA[zyzy]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Nov 2021 12:07:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-11-30T12:07:10.402Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Өдрөөс өдөрт түүний хоолой, царай нь санаанд орж ирэхээ байжээ. Хамт байсан дурсамжууд хааяа хааяахан санаанд буух хэрнээ түүний царай, хоолойны өнгө гээд түүнийг санагдуулах зүйлс ой тооноос минь устсаар байгаад би айж байна. Энэ байдлаараа найзаасаа үлдсэн хэдхэн зурагнуудыг л хаана байгааг санавал, түүний нэрийг хэлэхэд надад түүний царай харагдаж, хоолой сонсогдохгүй зүгээр л нэг зурагнаас харж санаж байвал энэ хэчнээн гунигтай вэ.</em></p><p><em>Энэ дэлхий дээр түүнийгээ байгаа гэдгийг өөртөө итгүүлэхийг хүссэн жил зургаан сар, гүйгээд л ороод ирэх юм шиг бодогдсон жил зургаан</em> <em>сар. Миний гунигт амьдралыг өөрчлөхөд ямар урт хугацаа вэ, түүний гэсэн бүхэн мартагдахад ямар богино хугацаа вэ. Чин сэтгэлээ зориулдаг байсан бүхэн минь утгагүй болчихоод, хичээдэг тэмүүлдэг бүхэн үнэ цэнээ алдчихсан мөртлөө миний толгойнд яг юу эргэлдээд байгаа юм бол. Түүний тухай мартах хүртэлээ тэгж их зовоод байгаагүй шүү дээ. Хоолойг нь царайг нь мартмааргүй байхад өдрөөс өдөрт бүдгэрээд байгаа нь сэтгэлийг минь шаналгаад болдоггүй ээ.Харахгүй, хүрэхгүй удчихаар энэ юм болов уу?</em></p><p><strong><em>Түүний харц, дуу хоолой, гар, инээмсэглэл, царай төрхийг нь бүгдийг нь би мартмааргүй байна. Түүнийг байхгүй гэдэгт итгэсэн өөрийгөө, түүнийг байхгүйд дасчихсан хүмүүсийг л харин мартмаар байна.</em></strong></p><p>NJ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b7b47791ab04" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>