<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mehmet Altuğ Akgül on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mehmet Altuğ Akgül on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@altugakgul?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*ld2wCCS_v1n8iFLb2CYLbQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Mehmet Altuğ Akgül on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@altugakgul?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 17:21:18 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@altugakgul/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Surviving the Storm: How to Build Resilient Cloud Architecture?]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/surviving-the-storm-how-to-build-resilient-cloud-architecture-6a7ce8e1eab6?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6a7ce8e1eab6</guid>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[data-science]]></category>
            <category><![CDATA[cloud-computing]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[tech]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 10:13:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-16T10:13:24.733Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LsaBLRgwSkR7ZEnPk5UBqw.png" /></figure><p><em>In today’s digital world, businesses rely entirely on the cloud. But what happens when things fail? Servers crash, network cables break, and natural disasters happen. This is where Cloud Resiliency Architecture becomes absolutely essential.</em></p><p><strong>What is Cloud Resiliency?</strong></p><p>Resiliency is the ability of a system to recover from a failure and keep working. In cloud computing, it means your application stays online even if part of the infrastructure breaks. A resilient architecture expects failures to happen. It handles those failures automatically, without the user ever noticing a problem.</p><p>Think of an airplane with multiple engines. If one engine stops working during a flight, the other engine can still fly the plane safely to its destination. Cloud resiliency works the exact same way for your software and data.</p><p>To understand cloud resiliency, you must know three main ideas;</p><p><strong>High Availability (HA)</strong>: This ensures your system is accessible almost all the time. We measure this in percentages (like 99.99% uptime). High Availability handles small, everyday problems, like a single server crashing or a brief network drop.</p><p><strong>Disaster Recovery (DR)</strong>: This is your backup plan for massive failures. If an entire data center goes offline because of a flood or fire, Disaster Recovery is the process of bringing your system back to life in a completely different location.</p><p><strong>Fault Tolerance</strong>: This means zero downtime. If a piece of hardware fails, a fault-tolerant system switches to a backup instantly. The user experiences no interruption at all.</p><p>When you design a cloud system, you must define two critical goals with your business team;</p><p><strong>RPO (Recovery Point Objective):</strong> How much data can you afford to lose? If your RPO is one hour, you must back up your data every hour. In a major disaster, you will lose a maximum of one hour of user data.</p><p><strong>RTO (Recovery Time Objective): </strong>How long can the system be offline? If your RTO is two hours, your engineering team must be able to fix the system and bring it back online within two hours of a crash.</p><p>Cloud providers give us the tools to build resilient systems.</p><h3>Multiple Availability Zones (AZs)</h3><p>Cloud providers have data centers in different global regions. Inside these regions are Availability Zones (AZs). An AZ is an independent data center with its own power and internet connection. You should never put all your servers in one AZ. You must spread them across two or three AZs. If one AZ loses power, the others keep your app running.</p><h3>Load Balancing</h3><p>A load balancer acts like a traffic police officer. It sits in front of your servers and directs incoming users. If one server dies, the load balancer notices it is not responding. It immediately stops sending traffic to the dead server and routes all users to the healthy servers.</p><h3>Auto-Scaling</h3><p>Systems often fail because too many people try to use them at the same time. Auto-scaling monitors your system’s stress (like CPU and memory usage). If the system is working too hard, auto-scaling automatically creates new servers to help. When the traffic drops, it removes the extra servers to save money.</p><h3>Data Replication vs Backups</h3><p>If your database crashes, your application stops. You must copy your data using two different methods:</p><p>Replication: You have a Primary Database for reading/writing, and a Standby Database. Data copies in real-time. If the primary fails, the standby takes over instantly.</p><p>Backups: Replication does not fix human error. If a hacker deletes your database, replication will immediately delete the standby copy too! Backups are historical copies of your data saved in a safe vault. They allow you to go back in time to before the mistake happened.</p><h3>Stateless Applications</h3><p>Make your applications “stateless.” This means the server does not save user data (like login sessions or shopping carts) on its own local hard drive. Instead, it saves it in a shared database. If a stateless server crashes, a new server can replace it instantly, and the user does not lose their shopping cart.</p><h3>Active-Active Pattern</h3><p>Your application runs in two different cloud regions at the exact same time. Both regions handle user traffic.</p><p>-Zero downtime. If Region A dies, all traffic simply goes to Region B.</p><p>-It is very expensive because you pay for double the infrastructure. It is also highly complex to keep the databases perfectly synced across the world.</p><h3>Active-Passive Pattern</h3><p>Region A is your primary home and handles 100% of the traffic. Region B is the backup (passive) and sleeps until it is needed. Data is sent to Region B, but the servers remain off.</p><p>-Much cheaper and easier to build and manage.</p><p>-If Region A dies, it takes time to turn on Region B and point users to it. You will experience some downtime.</p><h3>Testing and Monitoring</h3><p>You cannot just build a resilient system and hope it works. You must test it constantly.</p><p>Chaos Engineering is a practice where engineers intentionally break things in their own system to see how it responds. For example, they might randomly turn off a database on a Tuesday afternoon. If the system is truly resilient, the standby database takes over, and users never know.</p><p>Monitoring is also critical. You need software dashboards that show the health of your servers. If a server CPU spikes to 100%, your monitoring tools must automatically alert engineers via SMS or email so they can fix it before the whole system crashes.</p><h3>Cost vs. Resiliency Trade-off</h3><p>You cannot have 100% resiliency without spending a massive amount of money. Every extra server, database, and region increases your monthly cloud bill. Architects must find the right balance. A critical banking application needs an Active-Active design because downtime costs millions of dollars. However, a simple internal blog for employees can survive with an Active-Passive design and a few hours of downtime.</p><p><em>Conclusion</em></p><p><em>Cloud resiliency architecture is not a luxury; it is a necessity. Users today expect applications to work 24 hours a day, 7 days a week. Things will always break. Hardware degrades, software has bugs, and networks drop. A good cloud architect accepts this reality and builds systems that survive the storm to keep the business moving forward.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6a7ce8e1eab6" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/surviving-the-storm-how-to-build-resilient-cloud-architecture-6a7ce8e1eab6">Surviving the Storm: How to Build Resilient Cloud Architecture?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Neden ‘En Kötü Monolith’ Her Zaman En İyi ‘Distributed Monolith’ten İyidir?]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/neden-en-k%C3%B6t%C3%BC-monolith-her-zaman-en-i%CC%87yi-distributed-monolith-ten-i%CC%87yidir-38fc8d4a0d2d?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/38fc8d4a0d2d</guid>
            <category><![CDATA[software-engineering]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[cloud-computing]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[tech]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 27 Aug 2026 07:59:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-27T07:59:19.188Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KspKEIowzl9DWKUYurTilw.png" /></figure><p>BT dünyasında son yılların en büyük moda sözcüklerinden biri kuşkusuz “mikroservisler”. Bir sistemi ölçeklendirmek, ekipleri bağımsız kılmak ya da teknolojiyi modernleştirmek istediğimizde, elimizde sihirli bir değnek varmış gibi monolitik yapıyı parçalamaya girişiyoruz. Ancak bu hamle, mimari bir bilinçten ziyade sadece bir hevesten ve “herkes öyle yapıyor” psikolojisinden beslendiğinde, ortaya sistem mimarisinin en korkunç kavramı çıkıyor: Distributed Monolith.<br> <br>Distributed monolith, monolitik bir uygulamanın tüm kötü özelliklerinin, karmaşık ağ katmanları, ağ gecikmeleri ve dağıtık sistemlerin çözülmesi imkansız görülen tutarlılık problemleriyle birleştirir. Yapının kendisi dağıktır ancak mantıksal olarak hala sıkı bir şekilde birbirine bağlıdır (tight coupling). Bir servisi güncellemek için diğer üç servisi de aynı anda deploy etmeniz gerekir; yani mikroservislerin vadettiği çevikliğin tam tersi bir bataklıktasınızdır.</p><p>Ancak mimari prensipler bize çok net bir gerçeği fısıldar: En kötü monolith, en iyi distributed monolith’ten her zaman daha iyidir.</p><p>Bir ekibin mikroservis mimarisine geçiş kararı genellikle teknik bir zorunluluktan değil, psikolojik bir teknolojiyi kaçırıyormuş hissinden kaynaklanır. “Legacy” damgası yemiş büyük bir monolitik codebase karşısında tükenmişlik hisseden geliştiriciler, sistemi mantıksal sınırları gözetmeksizin parçalarına ayırmaya başlar. Veritabanı tasarımı incelenmeden, servisler arası iletişim protokolleri (gRPC, REST, Message Broker) optimize edilmeden yapılan bu rastgele parçalama işlemi, mimari bir felaketin habercisidir.<br> <br>Ortaya çıkan yapı, ilk bakışta modern görünür; ancak ilk büyük trafik yüküyle veya kritik bir hata senaryosuyla karşılaşana kadar böyle devam eder. Servisler fiziksel olarak farklı sunucularda koştukları için artık bağımsız olduklarını zannedersiniz, ancak kod düzeyindeki görünmez halatlar onları birbirine öyle bir bağlamıştır ki, bir kısımdaki en ufak bir değişiklik tüm sistemi domino taşı gibi devirir. Bu, modern teknolojilerin arkasına gizlenmiş en ilkel ve en kırılgan sistem mimarisidir.</p><p>Geleneksel bir monolith içinde function calls bellek içinde gerçekleşir; son derece hızlıdır, hata oranı düşüktür ve deterministiktir. Ancak yapıyı rastgele parçaladığınızda, aynı bellek içi çağrılar birer HTTP isteğine veya ağ mesajına dönüşür. Problem şudur ki, mimari zihniyet monolitik kalmaya devam ederken, fiziksel altyapı dağıtık hale gelmiştir.<br> <br>Sonuç olarak, A servisi B servisinin iç veritabanına doğrudan bağımlıdır, B servisi ise çalışmak için C servisinden senkron bir yanıt almak zorundadır. Servisler arası bu yoğun ve kırılgan bağımlılık ağı, monolitik yapılardaki tight coupling’i ortadan kaldırmak bir yana, onu ağ gecikmeleri ve kopmalarıyla daha da tehlikeli bir boyuta taşır. Artık kod içindeki bir bağımlılık, tüm sistemin ayakta kalmasını doğrudan tehdit eden bir ağ bağımlılığına dönüşmüştür.</p><p>Bir sistemi mikroservis olarak tasarlamak, dağıtık sistemlerin tüm doğa kanunlarını kabullenmeyi gerektirir. Ağlar güvenilmezdir, gecikmeler kaçınılmazdır ve sunucular her an çökebilir. Ancak distributed monolith modelinde, ekipler bu gerçekleri göz ardı ederek monolitik mantıkla kod yazmaya devam ederler. Tek bir transaction için beş farklı servise senkron istek atılır ve bunlardan sadece birinin başarısız olması, tüm iş akışını yarım bırakır.<br> <br>CAP Teoremi’nin gerçekliği bu noktada devreye girer. Monolitik bir yapıda ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability) garantilerini yönetmek görece kolaydır çünkü tek bir veritabanı ve tek bir bellek alanı vardır. Dağıtık monolitlerde ise ne bir tutarlılık ne de gerçek bir esneklik elde edilebilir; sadece iki dünyanın da en kötü özellikleri bir araya getirilmiş olur.</p><p>Monolitik bir yapıda hata ayıklamak zahmetli olabilir ancak sınırları bellidir. Bir hata meydana geldiğinde stack trace’i takip ederek sorunun kaynağına doğrudan ulaşabilirsiniz. Distributed monolith dünyasında ise bu lüksünüz tamamen elimizden alınır. Bir kullanıcıdan gelen basit bir hata, beş farklı servis log’unun arasında kaybolup gidebilir.<br> <br>Hangi servisin hangi aşamada başarısız olduğunu anlamak için gelişmiş distributed tracing araçlarına, karmaşık log analiz platformlarına ve devasa bir gözlemlenebilirlik yatırımına ihtiyaç duyarsınız. Çoğu zaman bu altyapıya sahip olunmadığı için, basit bir hatayı çözmek saatler hatta günler süren bir dedektiflik çalışmasına dönüşür. Geliştiriciler kod yazmaktan ziyade, servisler arasında kaybolan paketlerin izini sürmekle ömür tüketirler.</p><p>Mikroservis mimarisinin en büyük vaadi, her servisin kendi ekibi tarafından bağımsız bir şekilde geliştirilebilmesi, test edilebilmesi ve canlıya alınabilmesidir. Ancak yapı distributed monolith olduğunda, bu bağımsızlık tamamen bir hayalden ibaret kalır. Servisler arasında veri modeli açısından geriye dönük uyumsuzluklar o kadar fazladır ki, bir servisi güncellemek için diğer tüm servislerin de aynı anda güncellenmesi gerekir.<br> <br>Bu durum, release train adı verilen ve tüm ekibin trenin kalkış saatine uymak zorunda olduğu katı bir takvimi zorunlu kılar. Tek bir servisteki küçük bir bug, tüm sistemin canlıya çıkışını engeller. Monolitik yapıların en büyük dezavantajı olan “birlikte deployment” kâbusu, dağıtık monolitlerde ağ katmanının getirdiği ek karmaşa ile çarpılarak geri döner.</p><p>Mikroservisler, operasyonel maliyeti ve altyapı karmaşıklığını artırır; bu, işin doğasındadır. Ancak gerçek mikroservisler bu maliyeti, getirdikleri ölçeklenebilirlik ve bağımsızlık avantajlarıyla haklı çıkarırlar. Distributed monolith ise hiçbir avantaj sunmazken, operasyonel maliyeti tavan yaptırır.<br> <br>Her servis için ayrı konteyner’lar, ayrı CI/CD pipeline’ları, ayrı güvenlik duvarı kuralları, service discovery mekanizmaları ve yük dengeleyiciler yönetmek zorundasınızdır. Bulut faturaları, tek bir monolitik uygulamanın harcayacağının kat kat üzerine çıkar. Şirketler, işe değer katmayan sadece altyapıyı ayakta tutmaya çalışan devasa DevOps eforlarına ve bulut maliyetlerine katlanmak zorunda kalırlar.</p><p><strong>Neden “En Kötü Monolit” Aslında Güvenli Bir Limandır?</strong></p><p>Monolitik yapılar genellikle kötü anılır çünkü bakımları zordur, kod tabanları büyüdükçe anlaşılması güçleşebilir ve tech stack değiştirmek zahmetlidir. Ancak monolitik bir yapının çok güçlü bir karakteristiği vardır. Monolitik bir kod tabanı ne kadar dağınık olursa olsun, tek bir süreç içinde çalışır. Veritabanı bellidir, hata yönetimi merkezidir ve lokal testler son derece basittir.<br> <br>En kötü monolith bile çalışan, deterministik ve öngörülebilir bir bütündür. Bir monolitik uygulamayı refaktör etmek, temizlemek veya modular monolith’e dönüştürmek her zaman mümkündür. Kod kalitesi düşük olsa bile, mimari sınırlar fiziksel olarak net olduğu için sistemi zihninizde modellemek çok daha kolaydır.</p><p>Eğer amacımız codebase’i düzenlemek, ekiplerin birbirinin ayağına basmasını engellemek ve sürdürülebilirliği artırmaksa, çözüm rastgele mikroservislere bölmek değil, Modular monolith yaklaşımını benimsemektir. Modular monolith, tek bir dağıtık süreç içinde kalın duvarlarla örülmüş, kendi içinde bağımsız iş alanlarına sahip temiz bir mimari sunar.<br> <br>Modular monolith’lerde servisler arası iletişim ağ üzerinden değil, doğrudan interface’ler aracılığıyla güvenli bir şekilde gerçekleşir. Bu sayede hem monolith’lerin basitliğinden ve operasyonel kolaylığından ödün vermezsiniz hem de mikroservislerin aradığı modülerlik disiplinini kazanırsınız. Sisteminizin gerçekten ağ üzerinde dağıtılmasına ihtiyaç duyduğunuz o an gelene kadar, modular monolith en güvenli ve akılcı limandır.</p><p>Yazılım geliştirme bir trend yarışması veya en yeni araçları toplama işi değildir; problemleri en az maliyetle ve en yüksek güvenilirlikle çözme sanatıdır. Mikroservis mimarisi, devasa ölçekli organizasyonlar ve gerçek anlamda izole edilmiş iş süreçleri için harika bir silahtır. Ancak yanlış ellerde, yanlış motivasyonlarla ele alındığında projenin altını kazan bir silaha dönüşebilir.</p><p><strong>Sonuç olarak;</strong><br>Unutulmamalıdır ki, mimari kararlar geri alınması en zor ve en maliyetli kararlardır. Bir hevesle monolitik yapınızı rastgele parçalara ayırmak, şirketinize sadece teknik borç değil, aynı zamanda çözülmesi yıllar sürecek bir kaos bırakacaktır. Günün sonunda: En kötü monolith, en iyi distributed monolith’ten her zaman iyidir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=38fc8d4a0d2d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/neden-en-k%C3%B6t%C3%BC-monolith-her-zaman-en-i%CC%87yi-distributed-monolith-ten-i%CC%87yidir-38fc8d4a0d2d">Neden ‘En Kötü Monolith’ Her Zaman En İyi ‘Distributed Monolith’ten İyidir?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Geopatriation ve Modern Veri Stratejileri ile Dijital Egemenliğin Sınırlarını Belirlemek]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/geopatriation-ve-modern-veri-stratejileri-ile-dijital-egemenli%C4%9Fin-s%C4%B1n%C4%B1rlar%C4%B1n%C4%B1-belirlemek-dec3fa36539e?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dec3fa36539e</guid>
            <category><![CDATA[geopatriation]]></category>
            <category><![CDATA[artificial-intelligence]]></category>
            <category><![CDATA[data-science]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[cloud-computing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 21 Apr 2026 07:20:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-21T07:20:54.576Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4_ko2LokJ7YqCFMzvQWSnw.png" /></figure><p>Dijital dönüşümün ilk yıllarında hâkim olan, her şeyi global bulut sağlayıcılar üzerine taşıyalım mantığı, yerini çok daha seçici ve stratejik bir yaklaşıma bırakıyor. Başlarda bulut, coğrafi sınırların önemini yitirdiği, verinin her an her yerde olduğu bir ütopya olarak görülüyordu. Ancak günümüzde jeopolitik gerilimler, veri güvenliği endüstrisinin olgunlaşması ve dijital sınırların yeniden çizilmesiyle birlikte “Geopatriation” kavramı gündemin üst sıralarına yerleşti. Bu süreç, verinin sadece bulutta barındırılması değil, “doğru yerde yer alan” bulutta barındırılması gerektiğini savunuyor.</p><p>Bugün dünya genelinde 130&#39;dan fazla ülke, verinin korunmasına yönelik kendi ulusal yasalarını yürürlüğe koymuş durumda. GDPR ve KVKK gibi regülasyonlar, verinin fiziksel olarak nerede depolandığını teknik bir detay olmaktan çıkarıp, olmazsa olmaz bir uyumluluk meselesine dönüştürdü. Geopatriation, global bulut sağlayıcılarının sunduğu birden fazla region ile çalışan büyük yapılar yerine verinin ulusal sınırlar içerisinde kalmasını sağlayarak şirketleri yasal yaptırımlardan ve uluslararası veri transferi kısıtlamalarından koruyan en güvenli strateji haline geldi.</p><p>İşin maliyet tarafına bakılırsa, bulut ekonomisindeki en büyük yanılgılardan biri, sadece depolama ve işlem gücü maliyetlerine odaklanmaktır. Oysa veriyi bir bölgeden diğerine taşımak için ödenen veri çıkarma ücretleri (egress cost) ölçek büyüdükçe şirket bütçelerinde de büyük gider kalemleri oluşturmaya başlıyor. Geopatriation stratejisi veriyi; yoğun olarak kullanıldığı bölgeye geri taşıyarak bu gizli maliyetleri minimize etmeyi hedeflemektedir. Veriyi tabiri caizse “eve taşımak”, operasyonel giderleri daha öngörülebilir kılar ve finansal sürdürülebilirliği artırır.</p><p>Yapay zekâ, otonom sistemler ve gerçek zamanlı veri analitiği çağında yaşıyoruz. Verinin binlerce kilometre ötedeki bir veri merkezine gidip gelmesi, kullanıcı deneyiminde tahammül edilemez gecikmelere neden olabiliyor. Geopatriation, veriyi fiziksel olarak son kullanıcıya veya üretim tesisine en yakın “edge” veya yerel bulut alanlarına konumlandırdığı için, özellikle finansal işlemler, telekomünikasyon ve endüstriyel IoT gibi sektörlerde rekabet avantajını belirleyen temel unsur olan hızı maksimize eder.</p><p>Siber güvenlik dünyasında da zero trust prensibi standartlaşırken, verinin coğrafi konumu savunma stratejisinin kalbini oluşturmaya devam ediyor. Geopatriation, kritik verilerin küresel internet omurgalarındaki dalgalanmalardan veya okyanus ötesi kablo kesintilerinden etkilenme riskini de azaltır. Şirketler, verilerini yerel veri merkezlerine çekerek, fiziksel güvenlik standartları üzerinde kontrol sahibi olur ve olası bir küresel siber savaş senaryosunda operasyonel sürekliliği yerel kaynaklarla karşılama şansını yakalar.</p><p>Geopatriation kavramını buluttan tamamen vazgeçmek ya da uzak durmak olarak değerlendirmek yanlış olur. Bu bir uzaklaşma değil değil, mimari bir olgunlaşmadır. Modern işletmeler artık “Cloud-First” yerine “Cloud-Smart” yaklaşımını benimsemeye başladı. Hassas ve yüksek hacimli veriler yerel private cloud veya colocation merkezlerine çekilirken, esneklik gerektiren ve hassas veri içermeyen uygulama sunucuları public cloud üzerinde devam ediyor. Bu hibrit strateji, şirketin agile yaklaşımından ödün vermeden veri güvenliğini ve standartları sağlamasını mümkün kılıyor.</p><p>Aynı zamanda Geopatriation, yerel veri merkezi işletmecileri ve yerli bulut servis sağlayıcıları için de bir fırsat dönemi anlamına geliyor. Küresel devlerin yerelde yaptıkları iş birlikleri, edge lokasyonlar açmaları veya yerel iş ortaklarıyla çalışmak durumunda olmaları, teknoloji transferini ve yerel istihdamı da teşvik ediyor ayrıca rekabet ortamını artırıyor. Bu trend, sadece bir IT tercihi değil, aynı zamanda ülkelerin dijital bağımsızlık hedeflerine destek olan makroekonomik bir stratejidir. Veri yerelleştikçe, o veriyi işleyecek yereldeki yetenek havuzu ve yazılım ekosistemi de eş zamanlı olarak büyümektedir.</p><p>Şirketleri bu dönüşüme hazırlamak; hukuki uyum, maliyet verimliliği ve teknolojik ivmelenme arasında kurulan hassas bir denge kurmaktır. Stratejik yol haritalarında verinin fiziksel koordinatlarını doğru belirlemek hem ticari hem de hukuki olarak en önemli challange’lar arasında yer alacaktır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dec3fa36539e" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/geopatriation-ve-modern-veri-stratejileri-ile-dijital-egemenli%C4%9Fin-s%C4%B1n%C4%B1rlar%C4%B1n%C4%B1-belirlemek-dec3fa36539e">Geopatriation ve Modern Veri Stratejileri ile Dijital Egemenliğin Sınırlarını Belirlemek</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[5G ve Bulut Altyapılarının Simbiyotik Geleceği]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/5g-ve-bulut-altyap%C4%B1lar%C4%B1n%C4%B1n-simbiyotik-gelece%C4%9Fi-380861b03d59?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/380861b03d59</guid>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[cloud-computing]]></category>
            <category><![CDATA[news]]></category>
            <category><![CDATA[mobile]]></category>
            <category><![CDATA[5g]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 01 Apr 2026 06:58:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-01T06:58:37.502Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VnxAmJzZRDzxKbva_fQd5A.png" /></figure><p>5G teknolojisi, yalnızca mobil internet hızımızı artıran bir altyapı görevi değil; bulut ekosistemini kökünden dönüştüren, verinin fiziksel dünyadaki hareket kabiliyetini yeniden tanımlayan bir katalizör görevi görüyor. Geleneksel bulut mimarisi, merkezileşme ilkesi üzerine kurulu olup veriyi veri merkezlerine taşıma prensibiyle çalışırken; 5G, bu devasa gücü sokağa, fabrikaya ve hatta en küçük sensörlere yani uç noktalara dağıtıyor.</p><p>Bu dönüşümün en kritik ayağını Edge Computing ile 5G’nin kusursuz entegrasyonu oluşturuyor. 5G’nin sunduğu milisaniye seviyesindeki gecikme süreleri, bulut servis sağlayıcılarının “merkezi sunucu” modelinden “dağıtık hibrit bulut” modeline de yoğunlaşmasını cazip kılıyor. Artık veri, binlerce kilometre ötedeki bir veri merkezine gitmek yerine, baz istasyonlarının yakınındaki mikro veri merkezlerinde işleniyor. Bu durum, veri işlemenin kullanıcıya en yakın noktada gerçekleştiği bir “Edge Cloud” mimarisini oluşturarak; otonom araçlar, uzaktan cerrahi operasyonlar ve gerçek zamanlı endüstriyel otomasyon gibi hata payı sıfır olan alanlarda bulutun kullanılabilirliğini en verimli ve en hızlı şekle getiriyor.</p><p>Sektörel perspektiften baktığımızda, 5G’nin bulut üzerindeki yansıması sadece performans artışı değil, aynı zamanda Network Slicing gibi farklı yeteneklerdir. Bulut tabanlı bu yeni ağ mimarisi sayesinde, tek bir fiziksel 5G altyapısı üzerinde farklı ihtiyaçlara göre sanal katmanlar oluşturulabiliyor. Örneğin, bir akıllı fabrikanın kritik üretim hattı için ultra güvenli ve düşük gecikmeli bir “dilim” ayrılırken; aynı ağ üzerinden personel iletişimi için farklı bir bant genişliği sunulabiliyor. Bu esneklik, bulut sağlayıcılarının müşterilerine “Network as a Service (NaaS)” sunmasına olanak tanıyarak iş modellerini değiştiriyor.</p><p>Ayrıca, Nesnelerin İnterneti (IoT) ve Yapay Zeka süreçlerinin bulutla olan bağı, 5G ile yeni bir boyuta taşınıyor. Milyarlarca cihazın aynı anda buluta bağlı olduğu bir dünyada, 5G’nin devasa bağlantı yoğunluğu kapasitesi (kilometrekare başına 1 milyon cihaz), Büyük Veri’nin gerçek zamanlı olarak işlenmesini sağlıyor. Bulut üzerinde koşan yapay zeka destekli yazılımlar, 5G kanalları aracılığıyla sahadan gelen veriyi anlık olarak analiz edip saniyeler içinde geri bildirim verebiliyor. Bu, perakendeden lojistiğe, enerjiden tarıma kadar her alanda verimlilik katlaması anlamına geliyor.</p><p>Sonuç olarak, 5G ve bulut bilişim artık birbirinden bağımsız iki teknoloji değil, birbirini besleyen tek bir devasa “akıllı altyapı” haline gelmiş durumda. Bulutun sunduğu esnek depolama ve işlem gücü, 5G’nin sunduğu yüksek mobilite ve hız ile birleştiğinde; fiziksel ve dijital dünya arasındaki sınırlar ortadan kalkıyor. Bu yeni dönemde, sadece “bulutta olan” değil, “bulutu sahaya indiren” ve bu hızı operasyonel katma değere dönüştürebilen organizasyonlar rekabette fark yaratacaktır. Dijital dönüşümün bu yeni evresi, sadece bir teknoloji güncellemesi değil, iş yapış biçimlerimizin ve toplumsal yaşamımızın yeniden tasarlanmasıdır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=380861b03d59" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/5g-ve-bulut-altyap%C4%B1lar%C4%B1n%C4%B1n-simbiyotik-gelece%C4%9Fi-380861b03d59">5G ve Bulut Altyapılarının Simbiyotik Geleceği</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Geoproximity-Aware GSLB ve Multi-Regional Mimari Yaklaşımı]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/geoproximity-aware-gslb-ve-multi-regional-mimari-yakla%C5%9F%C4%B1m%C4%B1-81aa3174561c?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/81aa3174561c</guid>
            <category><![CDATA[news]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[distributed-systems]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[architecture]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 Mar 2026 07:52:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-03-27T07:52:56.095Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*J8c8q7BrZyVKO0LMwcFi_A.png" /></figure><p>Günümüz yazılım ekosisteminde “yüksek erişilebilirlik’ kavramı artık tek bir veri merkezi veya region ile sınırlanamayacak kadar kritik bir noktada yer alıyor. Kullanıcıların milisaniyelik gecikmelere dahi tahammülünün olmadığı, “always-on” servis beklentisinin başta veritabanları olmak üzere standartlaştığı bir dönemdeyiz. Bu durum, sistem mimarlarını geleneksel yöntemlerin ötesine geçerek; dünya çapında dağıtık, yatay ölçeklenebilir ve mikroservis tabanlı altyapıları adeta bir orkestra şefi gibi yönetmeye zorluyor. Bu orkestrasyonun kalbinde ise, trafiği coğrafi mesafeye ve anlık sistem sağlık durumuna göre yönlendiren GSLB (Global Server Load Balancing) katmanı yer alıyor.</p><p>Böyle karmaşık bir yapıyı kurmak, aslında birbirine sıkı sıkıya bağlı katmanların bir arada çalışmasını gerektirir. Sürecin en başında, tüm yapının kontrolcüsü rolünü üstlenen trafik yönlendirme katmanı bulunur. GSLB, geleneksel L4/L7 yük dengeleyicilerin aksine, genellikle DNS seviyesinde veya anycast IP protokolleri üzerinden çalışarak trafiği kullanıcı ağından dışarı çıkarken yönetmeye başlar. Buradaki “geoproximity-aware” özelliği, kullanıcının koordinatlarını IP adresi üzerinden tespit edip, bu bilgiyi mevcut veri merkezlerinin koordinatlarıyla karşılaştırır. Ancak GSLB’nin karar mekanizması sadece “en yakın” olanı seçmekle sınırlı kalmaz; oluşturulan karmaşık karar mekanizması içinde, mesafe, hedeflenen bölgenin anlık durumu, ağ yoğunluğu ve maliyet politikaları gibi çok sayıda değişkeni değerlendirerek en verimli yönlendirmeyi yapar.</p><p>Yönlendirilen trafiği karşılayan yapı ise, her bir region’da bağımsızca çalışan, mimarinin omurgası niteliğindeki regional cluster katmanıdır. Genellikle Kubernetes veya benzeri konteyner orkestrasyon cluster’larıyla yönetilen bu yapılar, yatay ölçeklenebilir özelliktedir. Bölgesel yük arttığında, Horizontal Pod Autoscaler, pod bazlı yatay genişlemeyi sağlarken; trafik mevcut fiziksel sunucuların kapasitesini aştığında devreye giren Cluster Autoscaler, yeni node’ları otomatik olarak ayağa kaldırarak cluster’ı büyütür. Bu ölçeklenebilir yapı, GSLB’nin getirdiği global trafiğin her bölgede verimli bir şekilde karşılanmasını sağlar. Ancak Active-Active mimarinin en kritik kısmı, bu iki aktif bölgenin veriyi aynı anda işlediği veri tutarlılığı katmanıdır. Her iki bölge de yazma işlemi alıyorsa, veri tutarlılığını sağlamak için gelişmiş conflict resolution mekanizmalarının devreye girmesi şarttır.</p><p>Geoproximity-aware yönlendirmenin çalışma prensibini daha yakından incelediğimizde, static proximity ve dynamic latency olmak üzere iki ana metodolojinin bir araya geldiğini görüyoruz. Static proximity modelinde, kullanıcının IP’sinden gelen lokasyon bilgisi önceden tanımlanmış coğrafi sınırlarla eşleşir ve örneğin Türkiye’den gelen bir istek doğrudan en yakın region’a yönlendirilir. Dynamic latency modelinde ise sistem, farklı bölgelerden gelen cevap sürelerini anlık olarak ölçer. Eğer Frankfurt bölgesinde bir network yükü varsa, mesafe olarak daha uzak olsa dahi o an daha hızlı cevap veren İrlanda bölgesine trafiği kaydırır. Bu noktada kritik olan, GSLB’nin mikroservislerin durumunu sadece “port açık mı?” diye kontrol etmemesidir. Health check mekanizması ile veritabanı bağlantısı, cache durumu ve servislerin sağlığı da kontrol edilerek yönlendirme kararı verilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PsGuCArDEnrwnc0-V_mozw.png" /></figure><p>Tüm bu yapının anlamlı olabilmesi için, GSLB katmanı altında çalışan mikroservislerin de “Cloud-Native” prensiplerine tam uyumlu bir esneklik sergilemesi gerekir. Bu esnekliğin temeli, ilgili servislerin stateless tasarlanmasıdır. Bir kullanıcı isteği Frankfurt’ta başlayıp failover durumunda Tokyo’daki bir pod’a düşerse, sistemin kullanıcının kim olduğunu unutmaması şarttır. Bu nedenle, oturum bilgilerini yerel sunucularda tutan session replication yerine, merkezi veya bölgesel bazda senkronize olan distributed cache yapısı tercih edilir. Ayrıca, servislerin birbirini global service discovery üzerinden bulması sağlanarak, inter-region communication optimize edilir. Eğer bir servis kendi bölgesinde cevap veremiyorsa, düşük öncelikli olarak diğer bölgedeki servise istek atabilir.</p><p>Multi-Regional Active-Active mimariyi kurmak, Active-Passive (Disaster Recovery) senaryolarına kıyasla çok daha büyük teknik engelleri de beraberinde getirir. Bu engellerin başında veri senkronizasyonu ve CAP teoreminin getirdiği zorunluluklar gelir. Consistency ve availability arasında bir denge kurulmak zorundadır. Asenkron replikasyon hızlıdır ancak veri kaybı riski taşır; buna karşılık konsensüs protokolleri (Paxos veya Raft gibi) verinin her iki bölgeye de yazıldığından emin olur ancak işleme latency ekler. Bu ikilemi çözmek için genellikle veri, kullanıcı lokasyonuna göre sharding yöntemiyle bölünür veya CockroachDB, Spanner gibi global veritabanı çözümleri tercih edilir. Bir diğer büyük zorluk ise DNS caching sorunudur. GSLB genellikle DNS tabanlı çalıştığı için, bir region çöktüğünde kullanıcıların bilgisayarlarındaki DNS cache’leri yüzünden trafik hala çöken region’a gitmeye çalışabilir. Bunu minimize etmek için TTL (Time To Live) sürelerini 30–60 saniye gibi çok düşük değerlerde tutmak kritik bir optimizasyondur.</p><p>Bu karmaşık yapıyı başarıyla yönetmek için bazı stratejik adımların atılması zorunludur. Bölgeler arası konfigürasyon farklarının sorunlara yol açmaması için Infrastructure as Code (IaC) yaklaşımı benimsenebilir; Terraform ve Pulumi gibi araçlarla her iki bölge birbirinin kopyası mirror olarak yönetilmelidir. Ayrıca, sistemin dayanıklılığını test etmek için Chaos Engineering uygulanmalı; ayda bir kez GSLB üzerinden bir region susturularak trafiğin diğer region’a akışı ve cluster’ların bu yük altındaki tepkisi canlı ortamda izlenmelidir.</p><p>Son olarak tek bir bölgeye değil, Service Mesh üzerine bir izleme sistemi kurulmalı ve Grafana/Prometheus veya alternatif izleme yazılımları ile bölgesel veriler global bir dashboard’da birleştirilmelidir.</p><p>Sonuç olarak, Geoproximity-aware GSLB ile desteklenen multi-regional mimariler, modern altyapılarda yer alan en üst düzey çözümlerinden biridir. Bu yapı, işletmelere sadece çok yüksek oranlı uptime garantisi sunmakla kalmaz; aynı zamanda dünyanın herhangi bir yerindeki kullanıcılara, sanki sunucu çok yakınlarında çalışıyormuş gibi hızlı, kaliteli ve düşük gecikmeli bir deneyim sağlar.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=81aa3174561c" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/geoproximity-aware-gslb-ve-multi-regional-mimari-yakla%C5%9F%C4%B1m%C4%B1-81aa3174561c">Geoproximity-Aware GSLB ve Multi-Regional Mimari Yaklaşımı</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[The Evolution of Data Centers in the Age of Artificial Intelligence]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://altugakgul.medium.com/the-evolution-of-data-centers-in-the-age-of-artificial-intelligence-58da09fef112?source=rss-51e86b4b3283------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/2600/1*g84nGEsqvk1LD0rwX9X7iQ.jpeg" width="3840"></a></p><p class="medium-feed-snippet">Artificial intelligence (AI) is driving radical transformations not only at the application level but also at the infrastructure level. In&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://altugakgul.medium.com/the-evolution-of-data-centers-in-the-age-of-artificial-intelligence-58da09fef112?source=rss-51e86b4b3283------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://altugakgul.medium.com/the-evolution-of-data-centers-in-the-age-of-artificial-intelligence-58da09fef112?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/58da09fef112</guid>
            <category><![CDATA[artificial-intelligence]]></category>
            <category><![CDATA[data-center]]></category>
            <category><![CDATA[ai]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Jul 2025 09:15:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-28T09:15:27.577Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[The New Space Race is AGI: From Sputnik to DeepSeek, History Repeats Itself]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://altugakgul.medium.com/the-new-space-race-is-agi-from-sputnik-to-deepseek-history-repeats-itself-7af6f08306b8?source=rss-51e86b4b3283------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/2560/1*k_gQ36ndBfB6E9p_n93oXA.jpeg" width="2560"></a></p><p class="medium-feed-snippet">In 1957, the Soviet Union sent into space Sputnik, the initial man-made satellite to circle the Earth. The incident stunned the globe&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://altugakgul.medium.com/the-new-space-race-is-agi-from-sputnik-to-deepseek-history-repeats-itself-7af6f08306b8?source=rss-51e86b4b3283------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://altugakgul.medium.com/the-new-space-race-is-agi-from-sputnik-to-deepseek-history-repeats-itself-7af6f08306b8?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7af6f08306b8</guid>
            <category><![CDATA[artificial-intelligence]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[usa]]></category>
            <category><![CDATA[ai]]></category>
            <category><![CDATA[news]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 09 Apr 2025 18:56:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-09T18:59:04.934Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[10 Essential Rules for Mastering Product Management]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://altugakgul.medium.com/10-essential-rules-for-mastering-product-management-ef9492748fb5?source=rss-51e86b4b3283------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1280/1*mz6SuUES_DSm3VxGpN1wPw.png" width="1280"></a></p><p class="medium-feed-snippet">Product management is both an art and a science, requiring a blend of strategic thinking, empathy, and technical understanding. Product&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://altugakgul.medium.com/10-essential-rules-for-mastering-product-management-ef9492748fb5?source=rss-51e86b4b3283------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://altugakgul.medium.com/10-essential-rules-for-mastering-product-management-ef9492748fb5?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ef9492748fb5</guid>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[news]]></category>
            <category><![CDATA[management]]></category>
            <category><![CDATA[product-management]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 Apr 2025 21:35:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-04T21:37:59.244Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[10 Golden Rules for Successful Product Development]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://altugakgul.medium.com/10-golden-rules-for-successful-product-development-e4a1e543a03e?source=rss-51e86b4b3283------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1411/1*4YEZWj7kRIbamTNevxR3FQ.png" width="1411"></a></p><p class="medium-feed-snippet">Creating a successful product requires more than just a great idea&#x200A;&#x2014;&#x200A;it demands a strategic, user-focused approach that balances&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://altugakgul.medium.com/10-golden-rules-for-successful-product-development-e4a1e543a03e?source=rss-51e86b4b3283------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://altugakgul.medium.com/10-golden-rules-for-successful-product-development-e4a1e543a03e?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e4a1e543a03e</guid>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <category><![CDATA[product-management]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[news]]></category>
            <category><![CDATA[development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 Apr 2025 21:19:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-04T21:20:02.147Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Trump Unveils New Tariffs: 25% on Foreign Cars, 20% on EU Goods, and a Push for U.S. Manufacturing]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://altugakgul.medium.com/trump-unveils-new-tariffs-25-on-foreign-cars-20-on-eu-goods-and-a-push-for-u-s-manufacturing-12e8aea0a267?source=rss-51e86b4b3283------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/992/1*Rmazh159rAnF52m5uucygA.png" width="992"></a></p><p class="medium-feed-snippet">US President Donald Trump&apos;s long-awaited statement has finally arrived. Trump declared, &quot;We are imposing a 25 percent customs duty on&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://altugakgul.medium.com/trump-unveils-new-tariffs-25-on-foreign-cars-20-on-eu-goods-and-a-push-for-u-s-manufacturing-12e8aea0a267?source=rss-51e86b4b3283------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://altugakgul.medium.com/trump-unveils-new-tariffs-25-on-foreign-cars-20-on-eu-goods-and-a-push-for-u-s-manufacturing-12e8aea0a267?source=rss-51e86b4b3283------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/12e8aea0a267</guid>
            <category><![CDATA[trading]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[usa]]></category>
            <category><![CDATA[news]]></category>
            <category><![CDATA[trump]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Altuğ Akgül]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 02 Apr 2025 21:48:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-02T21:48:00.164Z</atom:updated>
        </item>
    </channel>
</rss>