<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by ampalofilosofos on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by ampalofilosofos on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ampalofilosofos?source=rss-593d3854674b------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*LBJqhAMiMK6pdcnd.jpg</url>
            <title>Stories by ampalofilosofos on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ampalofilosofos?source=rss-593d3854674b------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 05:43:26 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ampalofilosofos/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Βαριέμαι να σκεφτώ τίτλο (Σκέφτηκα μετά: Γνώρισε τους Θεούς που προσκυνάς)]]></title>
            <link>https://medium.com/@ampalofilosofos/%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%86%CF%84%CF%8E-%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF-6c06f94b47f?source=rss-593d3854674b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6c06f94b47f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[ampalofilosofos]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 29 Jun 2016 22:04:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-04T23:29:21.169Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Στις κουβέντες για παίκτες του παρελθόντος βασικό πρόβλημα είναι το αναμάσημα των ίδιων στοιχείων, ιστοριών, μύθων, φάσεων, αγώνων. Η αφήγηση που φτάνει να κυριαρχεί έχει σημασία. Ταυτόχρονα όμως, από τη μία υποβαθμίζει εσένα σε παπαγάλο (πράγμα που κρύβει κινδύνους -ευτυχώς μιλάμε για λιγότερο σοβαρό θέμα, ή και όχι), από την άλλη, αν δεν περιορίζει κατά κάποιο τρόπο την αξία παικτών, εξασθενεί σημαντικά κομμάτια της εικόνας τους.</p><p>Στον κινηματογράφο για παράδειγμα, η κληρονομιά, η επιρροή βρίσκεται πάντα εκεί. Η διαφορά είναι ότι (συνήθως) έχεις δει και με τα μάτια σου. Είναι έντονο το στοιχείο της προσωπικής κρίσης. Φυσικά δεν ακυρώνεται η γενικότερη επίδραση, δεν πρέπει να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η επικρατούσα αίσθηση παραμένει, το σημάδι της αφήγησης όπως διαμορφώθηκε μετά το πέρασμα των πρώτων χρόνων είναι ισχυρό. Όμως, κάθε νέα γενιά, κάθε άτομο αποκτά εκτός από την έμμεση και την πιο άμεση επαφή. Και οι παλιοί επανεξετάζουν. Και η αφήγηση μπορεί να επανεκτιμηθεί, να αλλάξει, να εμπλουτιστεί.</p><p>Αντίθετα, στα σπορ η συντριπτική πλειοψηφία τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με ψίχουλα και με (περιορισμένες) οπτικές άλλων/παλιών, που λίγο διαφέρουν η μία από την άλλη. Επομένως, πάρα πολύ δύσκολα υπάρχει αναστοχασμός. Σχεδόν δεν υφίσταται συζήτηση και σε άλλη βάση, με τη συμμετοχή πιο μοντέρνων δεδομένων, με τη συνδρομή διαφορετικών αντιλήψεων, με πιο σύγχρονους όρους. Το γεγονός πως μιλάμε για πρόσωπα του παρελθόντος δε σημαίνει πως πρέπει να συνεχίσουμε να τα κοιτάμε με τα ίδια μάτια. Μάτια και μυαλά παλιά, άλλων εποχών. Ο κόσμος αλλάζει, οι άνθρωποι αλλάζουν, τα μυαλά τους αλλάζουν. Είναι χρήσιμες, είναι απαραίτητες οι φρέσκιες ερμηνείες.</p><p>Ο αντίκτυπος της υφιστάμενης κατάστασης στις συγκρίσεις δεν είναι βασικό θέμα (σε αυτές τις κουβέντες υπάρχει πρόβλημα όταν δεν είναι ευχάριστες, δηλαδή όταν κυριαρχούν επιθετικότητα, αδιαλλαξία και κλειστά αυτιά και μυαλά). Το κακό είναι πως στην πραγματικότητα οι περισσότεροι δεν έχουν δει πόσο σπουδαίος ήταν ο Maradona για παράδειγμα. Τους το έχουν πει. Γνωρίζουν την κλασική αφήγηση. Η άποψή τους βασίζεται αποκλειστικά/σε τεράστιο βαθμό σε μνήμες τρίτων. Πιθανότατα έχουν δει και φάσεις. Ίσως και λίγα ματς. Ξέρουν και τα επιτεύγματα ομάδων του.</p><p>Ακόμα ένα θέμα εδώ: το ξεχείλωμα κατορθωμάτων ή αξίας παίκτη, είναι αμελητέο στοιχείο από μόνο του. Όμως, αυτό το σκηνικό συχνά οδηγεί πολύ κόσμο στο να σκέφτεται ένα ομαδικό σπορ ως ατομικό. Οπότε, μετά υπάρχει πρόβλημα αντίληψης, κουλτούρας που διαμορφώνεται κτλ. Τέλος πάντων, ας μην ανοίγομαι άλλο.</p><p>Τι έλεγα; Ναι. Η φάση λοιπόν είναι ακόμα χειρότερη αν μιλάμε για ολοκληρωμένη εικόνα: σπάνια την έχουν ακόμα και όσοι (και καλά) τους έζησαν. Ακόμα κι αυτοί οι ελάχιστοι, που είχαν δει 50+ ματς ενός παίκτη, μετά από χρόνια κουβαλούν και μεταδίδουν κυρίως λαμπερές στιγμές που ορίζουν τον μύθο. Λουστραρισμένες αναμνήσεις. Νοσταλγία. Λογικό.</p><p>Το θέμα μου λοιπόν είναι η τρομερά ανεπαρκής γνώση. Ο προβληματισμός μου είναι ότι πάρα πολλοί έχουν απολαύσει πάρα πολύ λίγο σπουδαίους παίκτες και κυρίως σπουδαίες ομάδες. Προσκυνούν Θεούς που δεν γνώρισαν (βέβαια θα μου πεις αυτό είναι η πίστη, ή και η αγάπη, ή και η ζωή, ποιος ξέρει).</p><p>Όλα αυτά για να προτείνω ξανά να περάσετε μερικές ώρες σε ένα αγαπημένο site: το footballia. Ξεκινήστε από το<strong> </strong><a href="http://footballia.net/players/diego-armando-maradona"><strong>footballia.net/players/diego-armando-maradona</strong></a><strong> </strong>μιας και ο Maradona είναι σχετικά επίκαιρος.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6c06f94b47f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>