<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Anarbayar Renchinkhorol on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Anarbayar Renchinkhorol on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@anarbayar?source=rss-8a810d06ffa3------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*9rzS1SGh9rXU-nkN.jpg</url>
            <title>Stories by Anarbayar Renchinkhorol on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@anarbayar?source=rss-8a810d06ffa3------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 03:22:51 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@anarbayar/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Тэсэж биш жаргаж АМЬДРАХ ЭРХ ЧӨЛӨӨ МАНДТУГАЙ]]></title>
            <link>https://medium.com/@anarbayar/%D1%82%D1%8D%D1%81%D1%8D%D0%B6-%D0%B1%D0%B8%D1%88-%D0%B6%D0%B0%D1%80%D0%B3%D0%B0%D0%B6-%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4%D1%80%D0%B0%D1%85-%D1%8D%D1%80%D1%85-%D1%87%D3%A9%D0%BB%D3%A9%D3%A9-%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%82%D1%83%D0%B3%D0%B0%D0%B9-d66853c29849?source=rss-8a810d06ffa3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d66853c29849</guid>
            <category><![CDATA[карантин]]></category>
            <category><![CDATA[гэр-бүл]]></category>
            <category><![CDATA[амьдрал]]></category>
            <category><![CDATA[короновирус]]></category>
            <category><![CDATA[хөл-хорио]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Anarbayar Renchinkhorol]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 17 Nov 2020 16:47:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-11-17T16:47:56.323Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Цоожтой авдранд хураалттай тоглоом шиг санагдсан өдрүүд үргэлжилсээр. Хэзээ энэ бүхэн дуусах бол, хэзээ буцаад хэвийн амьдралдаа орох бол гэж бодоогүй том хүн байтугай хүүхэд үгүй.</p><p>Өндгөө үүрэндээ хав дараад зайлшгүй шаардлагатай л бол малгай, нүдний шил, амны хаалтаа зүүгээд (зарим нь бээлий нэмэж) гар ариутгагч халааслаад гардаг нь “шинэ хэвийн амьдрал” болжээ.</p><p>Шинэ амьдрал эхэндээ сонихон. Мөнхийн хөдөлгөөнд оршсон бидний цаг хугацааны зүүг удаашруулчихсан тул тайван болов. Тэгээд юмсыг өөр өнцгөөр харж эхлэв. Миний хувьд интерьерт донтож хэдэн шөнө интернет ухсаны эцэст тавилгуудаа нааш цааш болгож, хэрэгтэй хэрэггүйг ангилж авсанаар арай өөр гэртэй болсон. Амьдрах тухаа хангасан хүн дараа нь идэх тухаа хангав. Түүхий эд л авахаар ганц гараад сарын хэрэгцээний талх, боорцог, зайрмаг, компот, бялуугаа дотооддоо үйлдвэрлэж, сүүлээр сало хүртэл дарав. Зоогийн газруудад хүүхэд орохыг хориглосон тул очиж болохгүй бол өөрийг нь ирүүлнэ гэсэн зарчмаар олон үндэстний элдэв хоолыг гэртээ гаргаахгүй болсондоо бурхангүй газрын бумба царайлдаг болов. Хоёр дэрсхэн дэгдээхэйний юу санасан есөн мянган хүслийг нь биелүүлэх, идэш уушаа түүхий эдээс нь эхэлж эцсийн бүтээгдэхүүн болгох, цар тахлын үеийн ариун цэврийг чандлан мөрдөх зэрэг ажлуудын улмаас карантилагдлаа гээд гэртээ “зүгээр суугаад” байсан юм бол байхгүй. Оройд яаж хөнжилдөө орсноо санахгүй болтлоо ядрах үе байна. Өдөрт хүүхдүүдээ нар салхинд гүйлгэж биеийг нь чийрэгжүүлж суухад харин жаахан цаг гарч жаал эморноо. Цаашид дандаа масктай амьдардаг болвол инээмсгэлсэн уруул харахгүй хичнээн гунигтай вэ гэж. Хуучин бид дуртай үедээ гарч, хүссэн газраа орж, бие биенээ тэврэн үнсэж, айж цэрвэлгүй ойртож болдог байсан юм шүү гэж дурсан ярихвий гэж. Завгүй амьдралтай ч өөр хоорондоо дотно, жаргалтай байжээ.</p><p>Хувьсгалын ажил нь зогссон нь нэг иймэрхүү байхад завгүй амьдрал нь улам ч завгүй болсон мөнхийн хөдөлгүүрүүд бас бий. Эмэгтэйчүүдийг гэрээсээ ажиллаж болдог болгосноор ажлын 8 цагийг дангаар зориулж хийдэг байсан ажлаа одоо хүүхдийн хичээл, хоол, ахуйн цэвэрлэгээний хажуугаар амжуулах болов.</p><blockquote>Ажил дээрээ ажлаа хийх нь амралт болдог тал ч бас байсан эмэгтэйчүүд минь. Туйлдаж байна даа.</blockquote><p>Эрчүүдэд минь харин гэртээ байх “эрх ямба” одоогоор олдоогүй байна.</p><blockquote>Аль ч нөхцөл байдалд хойш суух эрх бас сонголт нь хариуцлагатай тэдэнд минь заяагдаагүй мэт. Цар тахал хэнийг ч үлдээлгүй сорьж байна.</blockquote><p>Вакцин бүтээгдэж дэлхий даяараа хамрагдахыг хүлээх, дэлхийн хүн амын ихэнх нь вируст өртөж дархлаатай болсоноор халдаах халдварлах хүний тоо багасах, бүх улс орц гарцаа хааж нийтээр нь сорил тавьж вирустэй хүмүүсийг эмчлэх… Хувилбарууд цаг хугацаа шаардах ч энэ бүхэн хэзээ нэгэн цагт дуусах нь үнэн.</p><blockquote>Энэ дунд харин бидний амьдрал үргэлжилсэн хэвээр гэдгийг л мартмааргүй. Худал үнэн мэдээлэл, жалга тойрсон хов жив, цаг зуурийн талцалаас өөрийн хамгийн хүчтэй зэвсэг болох дархлаагаа өгмөөргүй байна. Бухимдах хэрэгцээнийхээ оронд жаргах хэрэгцээгээ хангамаар байна. Шинэ хэвийн амьдралдаа ч өөрийгөө хамгаалангаа хөгжилдөж, шинийг туршиж, гэртээ кино үзэж, бие биентэйгээ утсаар удаан ярьж, гэр дотроо бүжиглэж, уншсан номоо ярилцаж, хоолны орцныхоо амт бүрийг мэдрэх гэж оролдож, бүр юу ч хийлгүй өдөржин хэвтэж, яасан ч яахавдээ. Зүгээр л таны болон таны хайртай хүмүүсийн амьдралын өдөр хоногууд өнгөрч байгааг битгий мартаарай. Нөхцөл байдал яаж ч эргэж болох, харин түүнд хэрхэн хариу үйлдэл үзүүлэх нь биднээс л шалтгаална шүү дээ.</blockquote><p>Эцэст нь: Тэсэж биш жаргаж АМЬДРАХ ЭРХ ЧӨЛӨӨ МАНДТУГАЙ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d66853c29849" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Боловсролын тогтолцоонд тулгарч буй 6 асуудал]]></title>
            <link>https://medium.com/@anarbayar/%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D1%81%D1%80%D0%BE%D0%BB%D1%8B%D0%BD-%D1%82%D0%BE%D0%B3%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%86%D0%BE%D0%BE%D0%BD%D0%B4-%D1%82%D1%83%D0%BB%D0%B3%D0%B0%D1%80%D1%87-%D0%B1%D1%83%D0%B9-6-%D0%B0%D1%81%D1%83%D1%83%D0%B4%D0%B0%D0%BB-759a9f379bb9?source=rss-8a810d06ffa3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/759a9f379bb9</guid>
            <category><![CDATA[хүүхэд]]></category>
            <category><![CDATA[боловсрол]]></category>
            <category><![CDATA[сурах]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Anarbayar Renchinkhorol]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 Apr 2019 07:45:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-01T10:51:49.704Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><em>Бидний боловсролын системд ямар нэгэн зүйл буруу байна. Юу вэ?</em></blockquote><p>Бид хүүхдүүдээ нийгэмд бэлтгэх зорилгоор сургуульд явуулдаг. Гэвч нийгэм нь асар хурдацтай өөрчлөгдсөөр байхад боловсролын тогтолцоо сүүлийн зуу зуун жилүүдэд төдийлөн өөрчлөгдсөнгүй.</p><p>Одоогийн мөрдөж буй боловсролын систем нь үйлдвэрийн ажилтан бэлтгэх зорилготой систем гэдгийг ихэнх эрдэмтэд нотолдог.</p><blockquote>“Боловсролын системийн зорилго бол хүмүүсийг үйлдвэрт ажиллах хүсэлтэй болгох” Seth Godin</blockquote><blockquote>“Боловсрол бол үйлдвэрлэлийн эриний ашигт нийцүүлж бүтээгдсэн зүйл” Ken Robinson.</blockquote><p>Үйлдвэрлэлийн эриний сэтгэхүй буюу олноор үйлдвэрлэх, олноор нь хянах гэдэг сэтгэхүй одоо ч сургуулиудад гүн оршсоор байна.</p><h4>Асуудал 1. Үйлдвэрлэлийн эриний үнэт зүйл:</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NNAECZYDMoJYHafrU59a5w.png" /></figure><p>Бид хүүхдүүдийг зэрэгцэж суулгаад хонх дуугаргаж цагийг нь удирддаг. Хүүхдүүд сургууль дээрээ өдөржин заавар дагахаас өөр зүйл хийдэггүй. Суу, номоо гарга, 40-р хуудсыг гарга, 3-р дасгалыг хий, ярихаа боль…</p><p>Багшийн зааварчилгааг сайн дагасанаараа шагнагддаг. Эдгээр нь үйлдвэрлэлийн эриний үйлдвэрийн ажилтнуудын үнэт зүйл бөгөөд зааварчилгааг ягштал мөрдсөнөөс тэдний амжилт шалтгаалдаг.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xV51V26OUKvmL5PTGqol9Q.png" /></figure><p>Гэвч одоогийн ертөнцөд зөвхөн зааварчилгаа дагаснаар таны амжилт хэр хол явах вэ? Орчин үед бүтээлч байж санаагаа бусдад хүргэж хамтарч ажиллаж чаддаг байх чадваруудыг үнэлдэг. Гэвч бидний хүүхдүүд энэ чадварыг үйлдвэрлэлийн эриний үнэт зүйл дээр голчилдог боловсролын системд хөгжүүлэх боломжгүй байна.</p><h4>Асуудал 2. Бие даах чадвар сул</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zZ7dx2Abn8ddZ9Z6d6Zjfg.png" /></figure><p>Орчин үед хүн өөрөө цагаа зохицуулдаг болсон. Та өөрөө юуг хийх, хэзээ хийхээ шийддэг.</p><p>Гэвч сургуулийн амьдрал өөр байна. Бидний хүүхдүүд сургууль дээрээ бие даах чадварт суралцах боломжгүй байна. Хүүхдийн хором минут бүр тогтолцоонд удирдагддаг.</p><p>Одоогийн тогтолцоо хүүхдэд амьдралынхаа эзэн гэдгийг ойлгуулах бус урсгалаар хөвж байхад сургаж байгаа нь аюул учруулж байна. Бие даах байдал нь хүүхдэд амин чухал чадвар юм. Хүүхдүүд маань сургуулиасаа уйдаж, идэвхигүй байдагийг гайхах зүйлгүй. Таны хорим мөч бүрийг удирдан заагаад байвал таньд ямар санагдах вэ?</p><h4>Асуудал 3. Хоромхон зуурын мэдлэг</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*txfGv52iVfym6KZsbw-kMw.png" /></figure><p>Одоогийн тогтолцооны хичээлийн агуулга бодит бус байна. Учир нь суралцахад голлох бус цээжлэхэд анхаардаг. Тодорхой хэмжээний мэдлэгийг заагаад тодорхой хугацааны дараа шалгалтын аргаар түүнийгээ хэрхэн санаж байгааг хэмждэг. Ингэж олсон мэдлэг ихэвчлэн шалгалтын дараа мартагддаг учир жинхэнэ мэдлэг болж үлддэггүйг бид мэднэ.</p><p>Сурах гэдэг бол илүү гүн болоод бодит зүйл юм. Зөвхөн цээжлэх, тархиндаа хадгалахаас илүү зүйл. Гэвч мэдлэгийг бид зөвхөн ингэж л хэмжиж, шалгалтын дүнд л ач холбогдол өгсөөр байна. Энэ нь хүүхэд, багш, эцэг эхийн хооронд маш эрүүл бус соёлыг бүрдүүлдэг. Хүүхдүүд өдөржин томоотой сууж, удахгүй мартах, хэрэггүй зүйлсийг шөнөжин цээжлэж өнгөрүүлдэг.</p><h4>Асуудал 4. Хүсэл тэмүүлэл байхгүй</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*G2XB-6CsCK3hU36E1f_X4Q.png" /></figure><p>Яг тодорхой зүйлийг, яг тодорхой хугацаанд, яг тодорхой байдлаар сурах маш нарийн стандартчилсан тогтолцоонд хүүхдүүд бусдын адил л сурах шаардлагатай болдог. Энэ нь хүн бүр өөрийн онцлогтой, өөр өөр гэсэн хүний үндсэн фактыг үл ойшоож буй явдал юм. Бид бүгдэд өөр сонирхол, өөр хүсэл тэмүүлэл бий. Дуртай зүйлээ олох нь амьдралдаа сэтгэл хангалуун байх түлхүүр юм. Гэвч, хүүхэд хүсэл тэмүүллээ олж, хөгжүүлэхэд нь сургуулиуд туслаж байна уу? Одоогийн боловсролын систем эдгээр чухал асуултуудад хариулахад цаг зарцуулахгүй байна.</p><p>-Би юунд сайн бэ?</p><p>-Би амьдралдаа юу хиймээр байна вэ?</p><p>Тогтолцоо үүнийг анхаарахгүй байна.</p><p>Уламжлалт боловсролын системд бүдэрсэн ч амьдралдаа амжилт гаргасан хүмүүс олон бий. Азаар тэд энэ алдаагаа даван гарч чадсан юм. Гэвч хүн бүр тэгэж чадахгүй. Хэр их авъяас, чардварыг бид одоогийн тогтолцоонд алдаж байгааг хэмжих боломж даанч байхгүй байна.</p><h4><strong>Асуудал 5. Бид хэрхэн сурдаг вэ?</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*b5kAUSdX6CRvUR4_EzKevQ.png" /></figure><p>Бид бүгд өөр өөр аргаар суралцдаг. Аливааг сурахад хэр их хугацаа зарцуулах, юу ашиглах, юунд үндэслэж сурвал илүү тохиромжтой гэх мэт. Гэвч одоогийн тогтолцоо үүнийг хайхрахгүй байгаа бөгөөд жишээ нь удаан сурдаг бол муу сурлагатны тоонд орно. Гэвч жоохон л хугацаа өгчихвөл гүйцчих боломж хүүхэд бүрт байдаг.</p><h4>Асуудал 6. Лекц унших</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3WhS5MIXx2qHH-A7A0N5EQ.png" /></figure><p>Одоогийн тогтолцоонд хүүхдүүд өдөрт дунджаар доод тал нь 5 цаг лекц сонсдог байна. Гэвч энд хэдэн асуудал байна.</p><blockquote>“Лекц бол хүмүүнлэг бус явдал. Нэг ангид, 30 хүүхэд, зөвхөн сонсож, сонссоноо хоорондоо хэлэлцэх боломжгүй, гайхаад л сууж байна ” Sal Khan Khan Academy</blockquote><p>Анги бүрт өөр өөр түвшний ойлголттой хүүхэд байдаг. Зарим сурагчид түрүүлж ойлгосон учир лекцийн үлдсэн хугацаанд уйдаад сууж байдаг бол зарим сурагчид хоцорсон учир будилсан байдаг.</p><p>Интернэт болон дижижтал медиагийн ачаар хурууны үзүүрээр л дэлхийн бүхий л мэдээллээс хүссэн мэдээллээ олж авах боломжтой болсон билээ. Хүн бүрт хүссэн зүйлээ сурах боломжийг технологи өгсөн. Гэвч хяналтаа алдах эрсдэлээс болж энэхүү үнэлж баршгүй нөөцийг одоогийн тогтолцоо хэрэглэхгүй байна.</p><p>Үйлдвэрлэлийн эринд суурилсан бидний боловсролын тогтолцоо нь үеэ өнгөрөөж, үр дүнгүй болоод байна. Бид хүүхдээ шинэ эринд бэлдэж, үр дүнтэй бөгөөд сонирхлыг нь татсан байлгамаар байвал одоогийн боловсролын тогтолцоогоо үндсээр нь өөрчлөхөөс өөр аргагүй болоод байна.</p><p><em>Эх сурвалж </em><a href="https://www.youtube.com/watch?v=okpg-lVWLbE&amp;t=5s"><em>6 Problems of our School System</em></a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=759a9f379bb9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>