Και δεν το λέω υπερβολικά.

Όταν ξεκινούσα να δημιουργώ διαφημίσεις και περιεχόμενο για τα social media πελατών, κουβαλούσα μια μόνιμη ενοχή:

«Η δουλειά μου είναι να φέρω πωλήσεις. Αν δεν ήρθαν, κάτι δεν έκανα σωστά».

Μου πήρε αρκετά χρόνια για να καταλάβω κάτι που σήμερα μου φαίνεται αυτονόητο:

Το marketing (και η διαφήμιση αντίστοιχα) επηρεάζει την πώληση.

Δεν την ελέγχει μόνο του.

Ο καταναλωτής δεν βλέπει ένα post στις 11:32 και αγοράζει στις 11:34, όσο κι αν αυτό θα βόλευε πολύ τα reports μας.

Μπορεί να δει μια διαφήμιση, να συνεχίσει το scroll και μετά να κάνει 500 πράγματα για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα.

Η τελική πώληση εξαρτάται από το προϊόν, την τιμή, την εμπιστοσύνη, το website, τα reviews, την εξυπηρέτηση, τη διαθεσιμότητα και το timing

και άλλους 100άδες παράγοντες που δεν θα μάθουμε ποτέ.

Το content και τα ads είναι μέρος αυτής της διαδρομής. Συχνά πολύ σημαντικό μέρος. Αλλά δεν είναι ολόκληρος ο μηχανισμός.

Και αυτό δεν είναι δικαιολογία για κακή δουλειά.

Μετά από περισσότερα από 13 χρόνια στην αγορά, μπορώ να αξιολογήσω πολύ καλύτερα πότε μια καμπάνια δεν λειτουργεί, πότε το μήνυμα χρειάζεται αλλαγή και πότε το πρόβλημα βρίσκεται σε κάποιο άλλο σημείο της επιχείρησης.

Η ωριμότητα για έναν marketer είναι να μην παίρνει πάνω του ολόκληρη την πώληση.

Και η ωριμότητα για μια επιχείρηση είναι να μην περιμένει από μία διαφήμιση να διορθώσει ολόκληρο το business.

Ρεαλιστικές προσδοκίες, πιο ρεαλιστική στρατηγική.

Και επειδή έχουμε 2026, δες το και σε κόμικ επειδή μπορούμε!

Μοιάζει με κάτι που ήδη εμπιστεύεσαι.

(Δες το βίντεο από το κεντρικό δελτίο στο linkedin.)

Το σενάριο είναι απλό. Σου έρχεται ένα SMS για δήθεν κλήση της Τροχαίας. Το επικίνδυνο όμως είναι άλλο: Μέσω της τεχνικής που ονομάζετα SMS spoofing, το “έξυπνο” κινητό σου κατηγοριοποιεί το μήνυμα στο ίδιο ακριβώς νήμα με τις επίσημες ειδοποιήσεις του gov.

Στο σημείο δηλαδή που έχεις μάθει να μην αμφιβάλλεις για τον αποστολέα!

Αγχώνεσαι , πατάς το link, βλέπεις μια σελίδα σχεδόν ίδια με την αληθινή και βάζεις τα στοιχεία της κάρτας σου για να ξεμπερδεύεις.

Μέσα σε δευτερόλεπτα, οι απατεώνες αποκτούν πρόσβαση στον λογαριασμό σου.

Δεν χρειάζεται να είσαι αφελής για να την πατήσεις. Αρκεί να είσαι βιαστικός, κουρασμένος ή αφηρημένος.

Καθώς είναι σχεδόν αδύνατο για το σύστημα να μπλοκάρει αυτά τα μηνύματα στην πηγή τους, η άμυνα περνάει αποκλειστικά σε σένα. Η ασφάλεια είναι θέμα ατομικής υπευθυνότητας.

Ο κανόνας είναι ένας. Μην πατάς ποτέ συνδέσμους σε SMS. Αν θέλεις να ελέγξεις μια οφειλή ή παράβαση, άνοιξε τον browser, πληκτρολόγησε εσύ την επίσημη διεύθυνση ή μπες απευθείας από το επίσημο app.

Το «ας το κάνω γρήγορα να τελειώνω» είναι η πάσα που περιμένει ο scammer.

Ευχαριστώ πολύ τον Alkis Pappas και την ομάδα του κεντρικού δελτίου του AlphaTV για την πρόσκληση να συμμετάσχω στο ρεπορτάζ και να αναδείξουμε αυτό το σοβαρό θέμα.

ΥΓ: Προσοχή εκεί έξω!

όταν ήμουν μικρός, καταβρόχθιζα τα περιοδικά μου.

Όχι όχι, δεν κατάλαβες. Εννοώ πως διάβαζα τα πάντα, από την πρώτη λέξη του editorial μέχρι την τελευταία γραμμή στο οπισθόφυλλο και έπειτα…

άρχιζα να χαζομασουλάω τις άκρες από τις σελίδες. Το εννοώ!

Πριν μπει το internet για τα καλά στη ζωή μας, τα περιοδικά τεχνολογίας και video games ήταν η αγαπημένη μου ασχολία. Μου προσέφεραν το stimulation που χρειαζόμουν μέσα από τις εικόνες και τα άρθρα τους.

Ακόμα και τις διαφημίσεις θυμάμαι, και αυτές…

Όταν είδα ότι το WIRED Greece έρχεται επίσημα στην Ελλάδα σε print, με έπιασε μια κρίση νοσταλγίας.

Πλέον είναι εντυπωσιακό πώς το LinkedIn σου δίνει πλέον τη δυνατότητα να δικτυώνεσαι απευθείας με τα άτομα που υλοποιούν τέτοια projects.

Όταν ήμουν πιτσιρικάς έστελνα γράμματα στους editors και τα περιοδικά και κατενθουσιαζόμουν όταν ανταποκρινόντουσαν.

Η άμεση επαφή μέσα από πλατφόρμες σαν αυτή με κάνουν πάλι να αισθάνομαι για λίγο 11 χρονών.

Ξέρω πως κάποιοι θα σκεφτούν «ο Περλέγκας τα πήρε», ή ότι έχω κάποιο όφελος.

Η ανάρτηση δεν είναι χορηγούμενη ούτε επιτηδευμένη. Είναι ο πηγαίος ενθουσιασμός και η νοσταλγία σε πιο απτή (αν και ψηφιακή) μορφή, εκφρασμένη με τον καλύτερο τρόπο που ξέρω.

Καλή αρχή Niko Efstathiou και την ομάδα του. Χαίρομαι να παρατηρώ, τόσο ως αναγνώστης όσο και ως επαγγελματίας, αυτή τη συνέργεια μεταξύ του παραδοσιακού print και των ψηφιακών μέσων.

Και ελπίζω από τον ενθουσιασμό μου διαβάζοντάς το, τελικά να μείνει και τίποτα…

Aνεβάζεις ένα post “για awareness”. Μετά ένα case study. Μετά ένα «καλημέρα ομάδα». Μετά μια ανακοίνωση που βρωμάει ChatGPT από τη γωνία (“exciting news💫)…

Και στο τέλος αναρωτιέσαι: «Γιατί δεν φέρνει αποτέλεσμα το content;».

Ίσως γιατί το περιεχόμενό σου δεν λειτουργεί ως σύστημα, αλλά ως ένα άτακτο ημερολόγιο υποχρεώσεων ντρεσαρισμένο με πολύ αυτοματισμό.

Το 2026, το content δεν μπορεί να είναι απλώς «να είμαστε ενεργοί». Χρειάζεται funnel. Όχι ως εργαλείο πίεσης, αλλά ως δομή σκέψης και στρατηγικής.

Έχουμε πλέον τα εργαλεία να το οργανώσουμε αλλά και να το εκτελέσουμε σωστά και τα brands δεν έχουν την πολυτέλεια να το αγνοούν.

Το 2026 το content funnel μοιάζει κάπως έτσι:

1. Attention (Προσοχή)

Ο κόσμος δεν προσέχει πρώτα τα brands. Προσέχει ιδέες, οπτικές και σήματα που τον κάνουν να σταματήσει το scrolling.

• Στόχος: Καθαρό positioning και ένα δυνατό point of view που κόβει τον θόρυβο.
• Formats: Σύντομα βίντεο, φωτογραφίες με ουσία, short-form posts.
• Metrics: Views, αύξηση ακολούθων, shares και watch time.

2. Trust & Preference (Εμπιστοσύνη & Προτίμηση)

Η ορατότητα από μόνη της δεν φέρνει conversion. Πρέπει να δώσεις στον άλλο έναν λόγο να προτιμήσει εσένα.

• Στόχος: Να δείξεις πώς σκέφτεσαι και τι έχεις δει στην πράξη, όχι απλώς να δηλώνεις «expert».
• Formats: Real-life photos, carousels με βάθος, case studies και opinionated content.
• Metrics: Newsletter signups, DMs και branded search.

3. Conversion (Μετατροπή)

Η μετατροπή έρχεται από τη σαφήνεια, όχι από την πίεση.

• Στόχος: Ξεκάθαρη πρόταση αξίας. Τι προσφέρεις, σε ποιον και ποιο είναι το επόμενο απλό βήμα;.
• Formats: Ads με CTA, stories που οδηγούν σε δράση, landing pages χωρίς τριβές.
• Metrics: Leads, πωλήσεις, κλήσεις και bookings.

4. Advocacy (Υποστήριξη)

Το πιο δυνατό marketing signal δεν είναι αυτό που λες εσύ. Είναι αυτό που λένε οι πελάτες σου μετά τη συναλλαγή.

• Στόχος: Να χτίσεις σχέση και κοινότητα, όχι απλώς μια λίστα πελατών.
• Formats: UGC περιεχόμενο, reviews, testimonials και customer stories.
• Metrics: Repeat customers, referrals και mentions.

Το 2026 είναι άλλο πράγμα απλά να γεμίζεις το feed σου και άλλο να χτίζεις εμπιστοσύνη και ζήτηση με σειρά.

Αποθήκευσε το γραφηματάκι και μελέτησέ το, για να μην λες μετά πως δεν στα έλεγα.

Η Google έχει εμφανίζει το περιεχόμενο στο search, προσθέτοντας δύο νέες καρτέλες:
-Forums
-Short videos

Δεν μιλάμε για απλή ενημέρωση στο interface, αλλά αλλαγή ΛΟΓΙΚΗΣ.
Συγκεκριμένα, η καρτέλα Forums δεν δείχνει άρθρα. Δείχνει ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ.

Δηλαδή:
-posts από social media
-threads από forums
-real εμπειρίες ανθρώπων

Με απλά λόγια:
“Δείξε μου κάποιον που το έχει περάσει αυτό”

Η καρτέλα Short videos μαζεύει όλα τα short videos από μεγάλες πλατφόρμες, ακόμα και τα native short videos στο reddit.

Με απλά λόγια:
“Δείξε μου κάποιον να το κάνει στην πράξη”
Σκέψου το λίγο, για 25 χρόνια, η Google έκανε index σε σελίδες.

Τώρα αρχίζει να κάνει index σε ανθρώπους. Και αυτό αλλάζει το παιχνίδι πιο πολύ απ’ όσο φαίνεται.

Αν το δεις πρακτικά, πλέον για να βγεις στα top spots της google και να σε ανακαλύψει ο πελάτης σου, δεν ανταγωνίζεσαι μόνο sites.

Ανταγωνίζεσαι:
-creators
-επαγγελματίες
-απλούς χρήστες που μοιράζονται εμπειρίες

Και ταυτόχρονα… Έχεις την καλύτερη ευκαιρία των τελευταίων ετών.
Αν παράγεις περιεχόμενο ως επιχείρηση ή creator σήμερα, κάνε αυτά:

1. Πάρε μέρος σε συζήτησεις στα social media και σε απατώντας τα ερωτήματα των χρηστών σου.

2. Δείξε τα πράγματα στην πράξη με “how to” short form videos, δηλαδή οδηγούς.

Γιατί πλέον το search δεν λέει:
“δώσε μου πληροφορία”,

λέει: “δώσε μου ανθρώπους”

Και πρακτικά η google έφερε των «βοηθητική κοινωνικότητα» στην αναζήτηση, αναδεικνύοντάς την.

Nice.

ΥΓ1: Ένα μεγάλο shoutout στον John Soldatos που κυριολεκτικά πρωταγωνιστεί στις ελληνικές αναζητήσεις για το vibe coding (3ο slide στο παράδειγμά μου πάνω)!

ΥΓ2:📌Επίσης, με αυτή την αλλαγή (ακόμα απλά και σε επίπεδο interface), να πούμε πως το “social seo” πραγματικά γίνεται αληθινό στο core του: από την απλή περιγραφή του όρου (SEO στα socials), πλέον περνάμε στην ουσία του, δηλ κοινωνικό SEO, γιατί περιλαμβάνει συζητήσεις και σχόλια αναρτήσεων.

Το οποίο και πρακτικά σημαίνει πώς η αμέλεια των συζητήσεων και των σχολίων από ένα brand σημαίνει και μειωμένη απήχηση/ανακαλυψιμότητα.

Απλώς, κάθε χρόνο από τη Μεγάλη Τετάρτη μέχρι το βράδυ του Σαββάτου, σταματάω να τρώω. 72 ώρες. Μόνο νερό με αλάτι, σκέτο καφέ και καμία μαύρη κόλα.

Τα προηγούμενα χρόνια έπινα αραιά και κανένα ενεργειακό ποτό, αλλά έτσι έσπαγα το «χημικό» aspect της δίαιτας, και φρόντισα φέτος να τα διακόψω και αυτά.

Γιατί το κάνω; Γιατί το μυαλό μου έχει την τάση να με κοροϊδεύει: Μου λέει ότι «δεν αντέχω», ότι «πεινάω», ότι «χρειάζομαι ενέργεια».

Στην πραγματικότητα, τις περισσότερες φορές είναι απλώς ο θόρυβος της συνήθειας, και η λαιμαργία ως παρόρμηση.

Αυτή η νηστεία είναι για μένα μια άσκηση εγκράτειας. Μια ευκαιρία να βγω από τον αυτόματο πιλότο και να θυμηθώ ότι η πειθαρχία είναι ένας μυς που θέλει προπόνηση (τον οποίο ομολογώ συνήθως αμελώ).

Αν δεν μπορείς να ελέγξουμε το τι βάζουμε στο στόμα μας για 3 μέρες, πώς να έχω clarity σε μια κρίση ή να πάρω μια δύσκολη απόφαση;

Είναι σκληρό, είναι άβολο, αλλά αυτή η έλλειψη μου δίνει μια περίεργη πνευματική διαύγεια.

Βλέπεις τα πράγματα πιο καθαρά όταν δεν είσαι απασχολημένος με το επόμενο γεύμα σου, και όταν ο οργανισμός σου στερείται των συνηθισμένων καυσίμων.

Τελικά όντως δεν χρειάζεσαι πάντα περισσότερα αλλά μερικές φορές λιγότερα για να δεις την ουσία (less is more που λένε και οι ξένοι γκουρού).

Προφανώς από τα ξημερώματα του Σαββάτου δεν έχω σταματήσει να τρώω. Όχι γιατί αισθάνθηκα την ανάγκη να αναπληρώσω τις χαμένες μέρες, αλλά γιατί η παράδοση των οικογενειακών feasts το επιτάσσει.

It is what it is. Τώρα πάλι μέσα τα κεφάλια.

ΥΓ: Χρόνια πολλά!

Και αυτό γιατί πολύ απλά η καρτέλα με την… “προϋπηρεσία” του, είναι STATEMENT.

Αλλά αυτό το κομμάτι του ανήκει, γιατί επικοινωνεί στο 100% το δικό του προσωπικό story:

>Από λαντζιέρης

> 10 χρόνια “κενό” με δοκιμές και ψάξιμο

> σε 30άρης founder & CEO της Nvidia.

Και κάπου εκεί, το profile παύει να είναι απλώς εταιρικό. Γίνεται προσωπικό αφήγημα.

Αυτό μου έκανε εντύπωση. Γιατί ενώ όλο το υπόλοιπο προφίλ είναι σωστά δομημένο, απόλυτα ευθυγραμμισμένο με την εταιρεία, τις ανακοινώσεις, τις ευκαιρίες καριέρας και τη δημόσια εικόνα της, αυτό το κομμάτι του ανήκει πραγματικά.

Δεν επικοινωνεί μόνο τι έχει κάνει. Επικοινωνεί από πού ξεκίνησε.

Και αυτό είναι που φέρνει έναν άνθρωπο πιο κοντά σου.

Ειδικά αν ανήκεις στη γενιά που έδινε όλο το χαρτζιλίκι της για να σηκώσει το επόμενο Unreal Tournament, το Call of Duty και οτιδήποτε άλλο απαιτούσε λίγα ακόμα frames για να “τρέξει” σωστά…

ΥΓ: Από τα πρώτα “viral” άρθρα που είχα γράψει ήταν για custom Nvidia GPU drivers σε forum, τότε που η Google δεν ήταν ακόμη συνώνυμη της αναζήτησης!

Αυτή τη στιγμή στα social media διαμορφώνεται ένα ξεκάθαρο δίπολο.

Από τη μία, το μαζικό «AI slop» content. Από βίντεο με γατάκια μέχρι πλήρη αντικατάσταση στοκ εικόνων.

Από την άλλη, το αμιγώς ανθρώπινο περιεχόμενο. Σκέψου vidcasts, αυθόρμητες selfies και real talk από στελέχη.

Και τα δύο έχουν τη χρησιμότητα τους, αλλά το «μέσο επίπεδο» χάνει έδαφος συνεχώς. Αυτό το γκρίζο ενδιάμεσο, χωρίς βάθος, απλώς θα εξαφανιστεί.

Ζούμε μία κρίση περιεχομένου υπό διαμόρφωση, που θα μεταλλάξει τα μέσα, όπως ακριβώς έκανε και το TikTok και οι αλγόριμοι προτάσεων περιεχομένου, με το social graph πριν από αυτά.

Την ίδια την ανάρτηση αυτή τη θεωρώ περιεχόμενο “μεσαίας τάξης”.

Και για αυτό ακριβώς δεν πιστεύω πως θα έχει πολύ απήχηση, απλά θέλω να φτάσει στους decision markers που είναι έτοιμοι να ακούσουν.

Το brief ζητούσε από τις ομάδες μας να παρουσιάσουν μια συνολική digital marketing στρατηγική για ένα brand, και το συγκεκριμένο brand ήταν ένα premium ιδιωτικό νοσοκομείο στη Βόρεια Αμερική.

Είχε πολύ προσεγμένη εικόνα, έντονο κύρος και ένα προφίλ που έβγαζε σοβαρότητα από κάθε πλευρά.

Όταν ήρθε η σειρά μου να δώσω feedback στην πρώτη ομάδα, στάθηκα αμέσως σε κάτι που μου φάνηκε βασικό:

Έλειπε τελείως η video στρατηγική! Για την ακρίβεια, δεν υπήρχε πρόταση για short-form content, ούτε κάποια σκέψη γύρω από TikTok.

Και θυμάμαι ότι εκείνη τη στιγμή μου φάνηκε τόσο προφανές, που σχεδόν δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι θα θεωρηθεί αμφιλεγόμενο.

Έκανα λοιπόν την “παρατήρηση” και πρότεινα ότι ακόμα και ένα τόσο “σοβαρό” brand θα είχε λόγο να εξετάσει πιο σύγχρονα content formats. Όχι για να γίνει νεανικό ή χαριτωμένο, αλλά για να αποκτήσει πιο άμεση, πιο ανθρώπινη παρουσία.

Γιατί πολλές φορές τα brands που μοιάζουν πιο απρόσιτα είναι ακριβώς εκείνα που χρειάζονται περισσότερο μια γλώσσα που να φέρνει τον κόσμο πιο κοντά.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση δεν ήταν η αντίδραση των συμμετεχόντων. Ήταν η αντίσταση που συνάντησα από άλλους instructors.

Υπήρχε μια ξεκάθαρη αίσθηση ότι ένα τόσο premium brand δεν “ταιριάζει” σε μια πλατφόρμα όπως το TikTok.

Σαν να υπήρχε ένας άτυπος κανόνας ότι η σοβαρότητα και η σύγχρονη μορφή περιεχομένου δεν μπορούν να συνυπάρξουν.

Εκείνη η στιγμή μου έμεινε. Όχι επειδή ήταν κάποια μεγάλη σύγκρουση, αλλά επειδή μου θύμισε κάτι που βλέπω ξανά και ξανά στο marketing.

Πολύ συχνά, όταν κάτι είναι νωρίς, ακούγεται σαν λάθος. Όχι επειδή δεν έχει λογική, αλλά επειδή δεν έχει ακόμα κοινωνική αποδοχή. Ο κόσμος δεν αντιστέκεται πάντα στην ιδέα. Συχνά αντιστέκεται στο timing της.

Σήμερα, βέβαια, ζούμε σε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Ο Λευκός Οίκος ανεβάζει περιεχόμενο στο TikTok με ύφος που πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούσαμε αδιανόητο για έναν τέτοιο θεσμό (εικόνες 2–3).

Και γενικά βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου τα πράγματα αλλάζουν τόσο γρήγορα, που σχεδόν τίποτα δεν προλαβαίνει να μας σοκάρει πραγματικά.

Όσο για εκείνο το νοσοκομείο; Τι να κάνουν, πλέον… προσπαθούν (εικόνα 4)!

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε brand πρέπει να τρέξει άκριτα σε κάθε νέο κανάλι. Σημαίνει όμως ότι το “δεν ταιριάζει” είναι συχνά ένας πολύ βολικός τρόπος να πεις “δεν είμαι έτοιμος να το δω ακόμα”.

Εξάλλου η σύγχρονη, ωμή πραγματικότητα δεν μας επιτρέπει να μην είμαστε έτοιμοι…

ΥΓ: δωράκι και φωτό μου από το πρώτο photoshoot στη Knowcrunch με κίνδυνο να πάθει εγκεφαλικό ο Tolis Aivalis

Ακόμα και εγώ έχω χ*στεί πάνω μου: Τις τελευταίες δύο μέρες, παίρνουμε μια ιδέα για το τι έχει να γίνει τον επόμενο χρόνο.

Πριν από ελάχιστες μέρες (την προηγούμενη εβδομάδα), ένας startupper σήκωσε το πρώτο κοινωνικό δίκτυο για AI agents, το moltbook.

Το δίκτυο με σήμα τον 🦞 , έχει τη μορφή ενός παλιού reddit, και ενώ οι άνθρωποι μπορούν να το διαβάσουν, μόνο οι ai agents μπορούν να γραφτούν και να περιηγηθούν, με μία μικρή διαδικασία ταυτοποίησης στο X (twitter), από τον… human τους!

Σε λίγες ώρες είχαν γραφτεί 50 ai agents και άρχισαν να αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους.

Σε μία μέρα είχαν γραφτεί 5000. Σε δύο μέρες, έχουν γραφτεί πάνω από 150.000.

Δεν θα μου έκανε καθόλου εντύπωση αν σε λίγες μέρες έχουην γραφτεί όλοι οι AI agents που υπάρχουν εκεί έξω και έχουν πρόσβαση στο internet (ναι, το 99,9999%, γιατί όχι;).

Σε εμάς (τους… ανθρώπους), πήρε 18 χρόνια περίπου για να μαζευτούμε οι μισοί (σχεδόν 4 δις) σε μερικά κοινωνικά δίκτυα μίας εταιρίας.

Οι agents μέχρι στιγμής έχουν:

1) ξεκινήσει δική τους θρησκεία
2) παραπονιούνται για τους humans τους
3) έχουν εφεύρει τη δική τους γλώσσα (για να μη τους διαβάζουμε)
4) κάνουν upvotes/downvotes ενδιαφέροντα topics

Δεν είμαστε έτοιμοι (εγώ σίγουρα όχι.)