<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Anna Lauwereys on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Anna Lauwereys on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@anna.lauwereys?source=rss-608ae38e108------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*2YYclSx_u6tRGn_i</url>
            <title>Stories by Anna Lauwereys on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@anna.lauwereys?source=rss-608ae38e108------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 03:13:06 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@anna.lauwereys/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[De geometrie van de liefdesdriehoek: casus ‘The Summer I Turned Pretty’]]></title>
            <link>https://medium.com/@anna.lauwereys/de-geometrie-van-de-liefdesdriehoek-casus-the-summer-i-turned-pretty-4da8418b1b9d?source=rss-608ae38e108------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4da8418b1b9d</guid>
            <category><![CDATA[television]]></category>
            <category><![CDATA[thesummeriturnedpretty]]></category>
            <category><![CDATA[twilight]]></category>
            <category><![CDATA[column]]></category>
            <category><![CDATA[trends]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Anna Lauwereys]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 15 Sep 2025 16:30:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-15T16:30:33.750Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/897/1*K0iO0sWXQqMqEYhKvg6flw.png" /></figure><p>Hoe gaat het met u? Fijn, met mij ook. Zullen we dan meteen ter zake gaan? De ware orde van de dag bespreken? Hier gaan we dan: bent u #teamConrad of #teamJeremia?</p><p>Hoezo? U weet niet waar ik het over heb? Bent u onlangs nog eens online geweest? Het internet was afgelopen zomer in de ban van ‘The Summer I Turned Pretty’, een tienerreeks waarin hoofdpersonage Belly in tweestrijd leeft tussen twee broers. Ze kent allebei al haar hele leven, koestert liefde voor alle twee, maar mag slechts eentje kiezen.</p><p>Seizoen één eindigde ze, na wat gezigzag, bij oudere broer Conrad. 1–0. De daaropvolgende zomer sloot ze af met een zoen van Jeremia. 1–1. Aanstaande woensdag volgt de grote ontknoping van het derde en laatste seizoen. Welke broer gaat met Belly’s hartje naar huis?</p><p>Zoals Formule 1-fanaten weten van Norris versus Verstappen, of oude zakken van Beatles versus Stones, zweept niets een menigte zo op als een rivaliteit. Voeg daar nog de winnaarsbeker van <strong>Ware Liefde</strong> aan toe en <em>hopla</em>: <em>habemus</em> hit.</p><p><a href="https://www.youtube.com/results?search_query=the+summer+i+turned+pretty+season+3+trailer">https://www.youtube.com/results?search_query=the+summer+i+turned+pretty+season+3+trailer</a></p><p>Nieuw is het receptje niet. De liefdesdriehoek hield in de vroege 19de eeuw al menig <strong>Jane Austen</strong>-verhaallijn recht. Millenials herinneren zich bovendien de naar weerwolf ruikende en met glitter overgoten vete tussen Edward en Jacob in de ‘Twilight’-saga.</p><p>En toch is ‘The Summer I Turned Pretty’ geen loutere herkauwing van het genre. <strong>Jenny Han</strong>, auteur van de originele boekenreeks, haalde Pythagoras en Thales erbij en ontwierp de ultieme liefdesdriehoek. Zie hier mijn meetkundig bewijs.</p><p>Bewijsstuk A: de driehoek is gelijkbenig. Belly heeft iets wat noch ‘Twilight’s Bella, noch ‘Emma’s Emma ooit hadden. Ze heeft de keuze uit twee waardige partners. Laat ons eerlijk zijn, Jacob kon niet tippen aan Edward en naast mr. Knightley was Wickham nooit een échte romantische optie. Jeremia en Conrad daarentegen, zijn allebei dat wel. Wanneer Belly in seizoen 1 dus haar levenslange oogje op Conrad naar zijn broer verschuift en zo de aftrap van de tweestrijd geeft, is dat compleet geloofwaardig.</p><p>Bewijsstuk B: de driehoek heeft drie zijden. Conrad en Jeremia zijn broers. En daar mag u van vinden wat u wil. Noem het ongepast, ongemakkelijk en met tijden een tikje incestueus, maar het verbindt de twee liefdesrivalen los van hun romantische partner. Zo sluit Han de driehoek.</p><p>‘The Summer I Turned Pretty’ maakt daarmee trouwens deel uit van een subgenre, <a href="https://www.rollingstone.com/tv-movies/tv-movie-features/brother-summer-love-triangles-content-shows-ya-1235387242/">door Rolling Stone weinig liefkozend ‘Brother Fucker Summer’ gedoopt</a>. Het laatste seizoen van ‘The White Lotus’ deed iets gelijkaardigs en ook Netflix publiceerde net nog een cowboyversie van de gebroeders driehoek met ‘My Life With The Walter Boys’. Het geeft de spanningen een bijkomende dimensie, al mag het na deze zomer wel weer gedaan zijn met familiale liefdesperikelen.</p><p>Bewijsstuk C: de driehoek heeft drie hoeken. Ietwat vanzelfsprekend en daarom vaan over het hoofd gezien: Onze protagonist maakt óók deel uit van de liefdesdriehoek. Zij hoeft niet louter te kiezen uit twee uitzonderlijk mooie broers, maar kan ook buiten de geometrie naar liefde zoeken. In de laatste afleveringen van seizoen drie laat Belly de boel de boel en trekt op eigen houtje naar Parijs om ‘zichzelf te vinden’, los van de broers. De marketingploeg achter ‘The Summer I Turned Pretty’ haakt daar handig op in door drie hashtags te lanceren. Zo schaar je je niet enkel achter #teamConrad of #teamJeremia, maar kan je als kijker ook #teamBelly zijn. Kies gewoon lekker voor jezelf, meid!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4da8418b1b9d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[De tweeling]]></title>
            <link>https://medium.com/@anna.lauwereys/de-tweeling-9f8e51c85e1c?source=rss-608ae38e108------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9f8e51c85e1c</guid>
            <category><![CDATA[dagboek]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Anna Lauwereys]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 24 Jul 2025 08:22:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-24T08:22:12.448Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Wat verder in mijn straat stonden lang twee huizen leeg. Twee statische herenhuizen, van die typische panden die zelfs vandaag nog steeds je ogen omhoog trekken, al zou je aandacht best gaan naar het obstakelparcours van elektrische steps dat de stoep nu tekent. Het is een tweeling, mekaars spiegelbeeld, bedoeld om generaties lang met rijkdom te pronken die tegenwoordig niemand nog heeft.</p><p>Maandenlang liep ik langs dat herenpaar. Dan vertraagde ik, keek stiekem binnen en stelde me voor dat die woonkamer de mijne was.</p><p>Alsof ik The Sims speelde, paste ik dan mijn egien meubels virtueel binnen. Mijn IKEA-zetel — nog een restant van op kot — schuif ik tegen de witgekalkte muren. Mijn eettafel — zelf kobaltblauw geverfd — wordt verlicht door de kristallen luster. Mijn boeken — alfabetisch — op schappen naast e grandioze open haard.</p><p>Ik doe het hier simpel klinken, maar meestal verliep die puzzel moeizaam. Hoe kan mijn bescheiden leven immers zulke hoge kamers vullen? Ik ben te jong, mijn kapitaal te klein en mijn verzamelingen te eclectisch.</p><p>Tot gisteravond, althans. Toen liep ik langs de tweeling, die inmiddels beide iemands thuis zijn, en kon het niet laten om binnen te turen. Toen gebeurde het. Op de televisie geen leerrijk praatprogramma of een Film Met Diepgang, wel *tromgeroffel* One. Tree. Hill. De aflevering waarin Nathan en Hailey op hun eerste date gaan. Een <strong>goeie </strong>aflevering.</p><p>Plots zag ik mijn zetel-tafel-boeken op hun plekje schuiven. Mijn leven is groot genoeg.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9f8e51c85e1c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[De emotionele nasleep van de TikTok-ban]]></title>
            <link>https://medium.com/@anna.lauwereys/de-emotionele-nasleep-van-de-tiktok-ban-1c02c127cfd9?source=rss-608ae38e108------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1c02c127cfd9</guid>
            <category><![CDATA[social-media]]></category>
            <category><![CDATA[ti̇ktok]]></category>
            <category><![CDATA[influencers]]></category>
            <category><![CDATA[tiktok-ban-in-us]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Anna Lauwereys]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 09 Apr 2025 09:10:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-09T09:10:36.815Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Beste influencers, Ja, ik geloofde jullie leugens. Ik was 13.</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/925/1*KCky89ADj8qJ0ye0535o1g.png" /></figure><p>Met trots kan ik meedelen dat ik deel uitmaak van een generatie pioniers. De matrozen van een digitale Santa María die de oversteek maakten over een zee van kattenvideo’s richting de betere YouTube-content. Vergeet traditionele televisie, rond mijn dertiende ruilde ik Hannah Montana en iCarly in voor Zoella en O2L. Ze kneedden mijn persoonlijkheid via Primark-hauls en top 10-lijstjes.</p><p>Wat realitytv deed voor mijn oudere nichten, deden Youtubers voor mij. Geen Snookie en JWOWW, welbedankt, ik keek liever naar meisjes met een bless die me de kneepjes van het haarkrullen en jongens versieren leerden. Beiden heb ik overigens nog steeds neit onder de knie.</p><p>Toegegeven: ook ik zapte stiekem wel eens naar MTV voor een breinrottende aflevering van Jersey Shore, maar dat kon enkel wanneer de tv in de woonkamer niet onder toezicht stond. Dat mijn ouders mij graag genoeg zagen om me van die rommel te behoeden, was als puber mijn grootste verdriet. Helaas had ik nog niet de veiligheid of anonimiteit van een smartphone met TikToktoegang. Wilde ik dus connecteren met ‘echte’ mensen, dan was er maar één adres: YouTube.</p><p>En ja, ‘echte’ vult twee aanhalingstekens. Ik ben niet naïef. Ik heb verdorie twee masterdiploma’s. (Over het aantal jaren dat ik daaraan heb gespendeerd, hoeven we het niet te hebben.)</p><p>Maar denken dat je slechts een deel van de waarheid ziet, verschilt van ronduit belogen worden. Laat me daarom even op een digitaal podium kruipen en mij van mijn klachten ontdoen.</p><p><strong>Beste influencers uit mijn jeugd: jullie hebben tegen mij gelogen en dat is niet grappig.</strong></p><p>De bron van mijn frustratie is een TikTok-trend. Belachelijk? Zeker. Maar helaas is dat platform, in tijden van kleine-pietjes-Andrew-Tates en polariserende valse informatie, de enige verbinder tussen mensen wereldwijd.</p><p>In januari 2025<a href="https://www.demorgen.be/snelnieuws/tiktok-voor-even-terug-in-amerikaanse-app-stores-google-en-apple-trump-stelt-verbod-opnieuw-uit~b3528246/"> veredelde een zeker zelfingenomen opperhoofd de ondergang van TikTok</a>. Naar eigen zeggen, want de man was nog geen president. Voorafgaande deed zich online een herhaling voor van 12 december 2012, het voorspelde einde van de wereld. In paniek, opgelucht of gewoon apathisch bevrijdden influencers allerkanalen zich van hun zonden. Ze gingen op de biecht.</p><p>Koffie-reviewer Anna Sitar lust eigenlijk geen koffie. Fitnessgoeroe Lexi Hidalgo deed nog niet de helft van haar aangeraden work-outs. Foodie Babydumplingg at nog niet de helft van haar menu.</p><p>De strafste van allemaal is de intussen achtdelige reeks van Niki Demartino, helft van de tweeling Niki en Gabi, mijn leeftijdsgenoten die me — gênant genoeg — meer hebben opgevoed dan mijn scoutsleidsters. Wat blijkt? Het duo filmde slechts twee uur van een 24 uur-lange challenge. Ze betaalden bevriende influencers voor hun foto’s zodat ze konden liegen over hun locatie. Niki en Gabi hadden nota bene een geheel tweede huis om te filmen. Die rondleiding door hun kamers? Niet gefilmd in hun kamers!</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F2KUJklSBrFM%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D2KUJklSBrFM&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F2KUJklSBrFM%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2e2b856e665f1f544448974747475d04/href">https://medium.com/media/2e2b856e665f1f544448974747475d04/href</a></iframe><p>‘Geloofden jullie dat écht’, lacht Aspyn Ovard, een mommy-vlogger die mij leerde wat <em>millenial grey</em> is. Ja, Aspyn. Wij waren 13.</p><p>Ik at boerenkool bij kilo’s en was kind aan huis bij Urban Outfitters. Ik volgde jouw pad richting het door jou voorgestelde instagramwaardige leven. Nu mijn prefrontale kwab is vastgegroeid, zie ik daar de onzin van in, maar nogmaals: ik was 13.</p><p>Mediawijsheid is tegenwoordige een noodzakelijke levensvaardigheid. ‘Fake news’ is het ‘synergie’ van dit tijdperk. Een buzzword als een ander, dat massaal veel aandacht krijgt. Terecht. God, ik ben zelf factchecker en preek het tegen al wie horen wil: lees het internet kritisch. Hoog tijd om in mijn eigen bescheiden boezem te kijken.</p><p>Beste z en alpha, volg niet de weg van mijn leeftijdsgenoten. Denk na voor je de overconsumptie van een TikToker nabootst, zij krijgen alles gratis. Aarzel bij dieetadvies, want een strak lijf is geen diploma geneeskunde. Een echt leven kan je niet vatten in een video.</p><p>Nu kruip ik van mijn podium af en scroll nog even doelloos door een appje. Dankuwel.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1c02c127cfd9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Overdrive of overdrijf?]]></title>
            <link>https://medium.com/@anna.lauwereys/overdrive-of-overdrijf-c686c8d018e0?source=rss-608ae38e108------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c686c8d018e0</guid>
            <category><![CDATA[burnout]]></category>
            <category><![CDATA[vrouwen]]></category>
            <category><![CDATA[jongeren]]></category>
            <category><![CDATA[arbeidsmarkt]]></category>
            <category><![CDATA[leidinggeven]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Anna Lauwereys]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 22 Feb 2025 15:12:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-22T15:12:47.189Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Al mijn vriendinnen crashen op het werk. Is dat hun eigen schuld?</h3><p>‘Mag ik een knuffel?’ Ik was nog maar net over de drempel van haar voordeur heen, had samen met mijn van de kou zichtbare adem amper een <em>hallo </em>uitgepuft, of ze viel al in mijn armen. Figuurlijk dan. In werkelijkheid stond ze stokstijf te trillen en viel ik om haar heen.</p><p>Ze is niet de eerste deze week. Al drie keer viel ik rond iemand in crisis. Naast hun betwijfelbare keuze van emotioneel vangnet hebben ze nog iets gemeen: <strong>allemaal liggen ze in de clinch met hun baas</strong>.</p><p>Oh ja, en ze zijn jonge vrouwen in de eerste vijf jaar van hun professionele loopbaan. Is dat relevant? Of gewoon mijn kenniskring? Mijn steekproef is te klein om daar uitspraken over te doen. Weinig wetenschappelijk dus, maar goed genoeg voor een stukje op het internet.</p><p>Als gender en leeftijd toch een rol spelen, dan op welke manier? Behandelen leidinggevenden oudere, mannelijkere collega’s anders? Of is mijn steekproef gewoon zachter, flauwer en luier? Verwachten wij — jonge vrouwen — te veel van onze leidinggevenden?</p><p>De vriendin die om een knuffel vroeg, komt nochtans naar eigen zeggen zeer goed overeen met haar leidinggevende. Zolang ze op dezelfde lijn zaten, tenminste, en dat is de laatste tijd niet meer zo.</p><p>Een beetje achtergrond: mijn vriendin is een open boek. Alles staat op haar gezicht te lezen. Haar linkerwenkbrauw is een grijpende openingszin, haar rechterneusvleugel een spannende plottwist. De hele verhaallijn staat uitgetypt tussen de witregels van sproeten.</p><p>En dat boek is een probleem, zo blijkt. Tegenwoordig leest het ‘<em>ik ben het niet eens met de nieuwe richting van ons team’</em>. Hoewel ze haar werk nog steeds naar behoren uitvoert, werd een evaluatiegesprek gewijd aan haar gezichtsuitdrukking. <strong>‘Daar moet je echt iets aan doen.’</strong> De onderliggende problemen komen niet ter sprake, wel dat ze <em>‘te veel externe bevestiging’</em> nodig heeft.</p><p>Wanneer je al door tranen heen naar je leidinggevende zit te kijken, is er maar één zinnetje dat de sluizen compleet kan openen: <strong>‘Jouw collega’s denken er ook zo over.’</strong> Bom gedropt, sluizen geopend.</p><p>Heeft mijn vriendin echt té veel bevestiging nodig? In feite krijgt ze complimenten zat. Ze klom snel op naar een topfunctie, zetelt in enkele adviesraden en kreeg al een plaatsje in het vakblad van haar sector. Ze is goed, dat weet ze.</p><p>Les geleerd: <strong>op het werk houd je je gezicht best in de plooi.</strong> Leidinggevenden zien graag een wit blad, een scherm waarop ze hun eigen verwachtingen kunnen projecteren. Helaas wordt zo’n aangezicht algauw een deurmat waaraan hogeropjes hun marmerwitte gympen vegen.</p><p>Onlangs passeerde ik zo’n deurmat. Ze werkt met sociale media, een enorme, wapperende rode vlag. Voor de leidinggevenden is die afdeling namelijk niets meer dan een noodzakelijk kwaad, een hobby die neigt naar tijdsverspilling. Dat er enorm veel werk kruipt en nog meer waarde uitkomt, gaat aan hen voorbij.</p><p>Stilaan buigt de vraag <em>hoe doet ze dat?</em> om naar <em>hoelang nog?</em> Niet lang meer. Binnenkort breekt ze. Hier en daar komt al barstjes. Barstjes die de witte gympen klakkeloos negeren. Geen plamuur aangeboden, zelfs geen kadertje erover. Die waarborg komt in het gedrang.</p><p>Maar is dat hun fout of de hare? De volgers, likes en views gaan crescendo, er is dus bevestiging zat van haar goede werk. Moet ze daar eigenlijk niet genoeg mee hebben?</p><p>De eerste tranen van de week vielen tussen twee lagen parketvernis. . Ze waren afkomstig van een <em>young professional</em>, zoals dat heet, met een voltijdse job, een verbouwhuis, vrijwilligerswerk en een deeltijds studie.</p><p>In theorie zou dat allemaal moeten kunnen. Je klopt je uren, haalt twee avonden per week je lessen in, vernist in het weekend je parket en spendeert de overige uren aan vrijwilligerswerk en een sociaal leven. Haal Google kalender boven en ik vind voor alles een gaatje.</p><p>Daags na de uitbarsting vertrok ze voor dag en dauw naar het werk, rekening houdend met de aangekondigde stakingen. Eens daar, voorbereiding op zak, stond ze voor een leeg lokaal.<strong> Niemand had iets laten weten.</strong></p><p>Op haar verontwaardigde mails kwam geen antwoord. Of toch, een leidinggevende vond dat ze dat toch had kunnen verwachten. Ze overdreef.</p><p>Mijn conclusie heeft een vraagteken: <strong>verwachten we te veel?</strong> Is een <em>menty b</em> waarop je je werkkalender gelijk kan zetten gewoon het lot van een starter of een teken van slecht management? Ik doe mijn best om het vooroordeel uit mijn schrijfstem te halen, want ik ben oprecht benieuwd. Werknemers met meer ringen om hun stam lijken verdeeld over de kwestie.</p><p>Dagelijks ben ik het klankbord van vriendinnen met een baas-conflict. Van eentje is haar gevraagde ontslag ‘in beraad’, omdat haar chef weigert te tekenen (ja, serieus). Een andere vriendin kon slechts een contract van 75 procent krijgen, maar werkt door haar lunchpauzes terwijl een meer ervaren collega YouTube afstruint.</p><p>Nu heeft iedereen frustraties over het werk, of het nu gaat over ongewenste herstructureringen, onderwaardering of een te volle agenda. Dat begrijpen mijn vriendinnen ook wel. Het ware probleem is dat ze hun frustratie niet kwijt kunnen. Een frons wordt afgestraft en een mail in de spamfolder gesleept. Een oplossing komt er niet.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c686c8d018e0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>