<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by anuchit khluinak on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by anuchit khluinak on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@anuchit.ku?source=rss-c0c12ae77832------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*U1i8D-vBTv9F8Sr0</url>
            <title>Stories by anuchit khluinak on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@anuchit.ku?source=rss-c0c12ae77832------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 14:02:39 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@anuchit.ku/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[การฟังเปลี่ยนชีวิต]]></title>
            <link>https://medium.com/@anuchit.ku/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9F%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95-17e39fabcc81?source=rss-c0c12ae77832------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/17e39fabcc81</guid>
            <dc:creator><![CDATA[anuchit khluinak]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Aug 2023 03:09:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-08-28T03:09:59.583Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/683/1*nRgikqwoAzdmnSBziw_EvA.png" /><figcaption>ที่มา : <a href="https://www.weirdisnrml.com/post/why-is-it-so-hard-to-listen">https://www.weirdisnrml.com/post/why-is-it-so-hard-to-listen</a></figcaption></figure><p>การฟัง เป็นกิจกรรมที่คนส่วนใหญ่ทำมากที่สุดในแต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษา คนทำงาน หรือแม้กระทั่งผู้บริหารระดับสูงในองค์กร ก็ใช้เวลาส่วนใหญ่ของแต่ละวันในการฟัง ดังนั้น การพัฒนาการฟังให้มีประสิทธิภาพจะช่วยให้เราสามารถประเมินข้อมูลของคนที่ต้องการเปลี่ยนความเชื่อหรือพฤติกรรมของเรา นอกจากนี้ การฟังยังช่วยเพิ่มทักษะในการตีความหมายให้ถูกต้องมากขึ้น การฟังยังทำให้เราเป็นผู้พูดที่มีประสิทธิภาพได้อีกด้วย แต่การฟังต่างกับการได้ยิน เพราะการได้ยินเป็นเพียงการรับรู้คลื่นเสียงที่มากระทบโสตประสาท แต่การฟังหมายถึงการรับรู้คลื่นเสียงแล้วแปลความหมายของเสียงที่ได้ยินด้วย การฟังจึงสัมพันธ์กับกระบวนการคิด เพราะการจะฟังให้เข้าใจได้นั้น ผู้ฟังต้องฟังแล้วคิดตามไปด้วยเสมอ</p><p><strong>แนวปฏิบัติของการเป็นผู้ฟังที่ดี</strong></p><p><strong>1. วางใจเป็นกลาง</strong> การเป็นผู้ฟังที่ดีจะต้องเริ่มจากการวางใจให้เป็นกลาง เพราะหากผู้ฟังมีฉันทาคติต่อผู้พูด ก็จะขาดวิจารณญาณในการตัดสินใจหรือยอมรับสาร ทำให้อาจได้รับข้อมูลที่บิดเบือนหรือความคิดเห็นที่ไม่เที่ยงธรรม ในทางตรงกันข้าม หากผู้ฟังมีอคติต่อผู้พูด ก็เท่ากับไม่รับฟังสารตั้งแต่ยังไม่ได้ยินแม้แต่น้อย ทั้งที่สารนั้นอาจมีประโยชน์มากก็ได้</p><p><strong>2. มีจุดมุ่งหมายในการฟัง</strong> การฟังที่ดีนั้น ผู้ฟังจะต้องกำหนดจุดมุ่งหมายให้ชัดเจนแน่นอนว่าตนจะฟังเพื่อจุดมุ่งหมายใด อาจมีจุดมุ่งหมายเพียงแระการเดียวหรือหลายประการก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นจุดมุ่งหมาย เพื่อแสวงหา ความรู้และข้อคิด เพื่อความบันเทิง เพื่อความจรรโลงใจ ทั้งนี้เพื่อที่จะได้ฟังอย่างมีจุดมุ่งหมาย ได้รับประโยชน์จากการฟังตามต้องการ และไม่เสียเวลาฟังโดยเปล่าประโยชน์</p><p><strong>3. ฟังอย่างตั้งใจ</strong> ผู้ฟังที่ดีจะต้องฟังอย่างตั้งใจเสมอ โดยจะต้องมาสมาธิในการฟังพยายามบังคับใจให้จดจ่ออยู่กับเรื่องที่ฟังตั้งแต่ต้นจนจบโดยตลอดเพื่อให้เข้าใจเรื่องอย่างถูกต้องและไม่ตกหล่น นอกจากนั้นยังไม่ควรปล่อยให้เรื่องใดๆ มาแทรกความคิดและไม่ทำกิจกรรมอื่นในขณะที่ฟังอีกด้วย</p><p><strong>4. ฟังอย่างอดทน</strong> ผู้ฟังที่ดีจะต้องอดทน ไม่ปล่อยให้อุปสรรคบางประการมาขัดขวางการฟังไม่ให้สัมฤทธิ์ผลได้โดยง่าย ไม่ว่าจะเป็นความไม่สะดวกสบายทางการหรือทางใจ ความไม่สะดวกสบายที่อาจเกิดขึ้นในขณะฟังมีมากมาย โดยอาจเกิดจากตัวผู้ฟังเอง เช่น สุขภาพไม่ดี นั่งเป็นเวลานานไม่ได้ และเกิดความรู้สึกหิวหรือง่วงหรืออาจเกิดจากสภาพแวดล้อม เช่น อากาศร้อนอบอ้าวหรือหนาวเย็น เก้าอี้แข็ง มีกลิ่นรบกวน และมีเสียงไอจามของผู้อื่น อย่างไรก็ดี ผู้ฟังอาจเตรียมตัวล่วงหน้าเพื่อขจัด อุปสรรคบางประการ เช่น สวมเสื้อผ้าที่เข้ากับสภาพอากาศเพื่อมิให้รู้สึกร้อนหรือหนาวขณะฟัง รับประทานอาหารให้พออิ่มก่อนฟังเพื่อมิให้รู้สึกหิวก่อนที่จะฟังจบ นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอหรือดื่มกาแฟเพื่อให้สดชื่นกระปรี้กระเปร่า เป็นต้น ความอดทนของผู้ฟังจะช่วยให้ผู้ฟังสมองขจัดอุปสรรคในการฟังและสนใจแต่เฉพาะเรื่องที่ฟังเท่านั้น</p><p><strong>5. มีมารยาทในการฟัง</strong> มารยาทในการฟังเป็นสิ่งที่ผู้ฟังพึงมีและแสดงออกทั้งในฐานะผู้รับสารและผู้ส่งสาร อย่างมีมารยาทคือการสนองตอบ ผู้พูดด้วยสีหน้าและแววตาที่น่าสนใจ ทั้งนี้ การแสดงออกดังกล่าวจะต้องกระทำอย่างจริงใจเท่านั้น มิใช่แสร้งทำทีว่าสนใจแค่คิดจับผิดและดูหมิ่น หากผู้ฟังรู้สึกเบื่อหน่ายหรือไม่เห็น ด้วยกับผู้พูดก็ไม่แสดงออกอาการหงุดหงิดหรือโต้ตอบอย่างก้าวร้าว นอกจากนั้น หากผู้ฟังมีข้อสงสัยก็ควรซักถามอย่างสุภาพและด้วยความสนใจใคร่รู้ มิใช่แฝงเจตนาของการถามเพื่อให้ผู้พูดได้อับอายหรือเพื่อลองภูมิและจะต้องซักถามในเวลาอันเหมาะสมอีกด้วย</p><p><strong>6. จับใจความ</strong> การฟังเพื่อให้ได้รับความรู้นั้น ผู้ฟังที่ดีจะจ้องจับใจความสำคัญให้ครบถ้วน รวมทั้งสามารถสรุปและนำมาจัดระเบียบทางความคิดความเข้าใจของตนเองได้ ในเมื่อการฟังเป็นทักษะที่ส่วนใหญ่แล้วไม่สามารถย้อนกลับไปฟังอีกรอบได้ ผู้ฟังจึงต้องมีความพร้อมทั้งสมาธิ ความตั้งใจ และความอดทน เพื่อให้สามารถฟังและคิดตามไปด้วยได้ในขณะเดียวกัน</p><p><strong>7. ใช้วิจารณญาณในการฟัง</strong> เป็นการที่ผู้ฟังพยายามวิเคราะห์ว่าผู้พูดมีจุดมุ่งหมายและกลวิธีวิธีการพูดอย่างไร พร้อมกับแยกแยะว่าข้อความส่วนใดเป็นขอเท็จจริง ส่วนใดเป็นความคิดเห็น เพื่อประเมิน ความน่าเชื่อถือด้วยเกณฑ์ที่ต่างกันต่อไป หากข้อความตอนใดมีความหมายแฝงผู้ฟังก็ต้องตีความให้ถูกต้อง นอกจากนั้นยังต้องประเมินค่าเรื่องที่ได้ฟังว่า “ดี” “ไม่ดี” และสมเหตุผลหรือไม่อย่างไร ก่อนจะเลือกสรรเฉพาะสิ่งที่ดีซึ่งได้รับจากการฟัง ไม่ว่าจะเป็นกลวิธีการพูดที่ดี ถ้อยคำสำนวนที่น่าประทับใจ ข้อเท็จจริงที่ถูกต้อง ข้อคิดที่สร้างสรรค์ หรือความคิดเห็นที่เที่ยงธรรม เพื่อนำไปประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและสังคมต่อไป</p><p><strong>8. จดบันทึก</strong> การฟังในบางครั้งอาจมีข้อมูลมากมาย แม้ว่าผู้ฟังจะสามารถจับใจความสำคัญอย่างครบถ้วนและสามารถสรุปตามความคิดความเข้าใจของตนเองได้ แต่กระนั้นก็คงไม่สามารถจดจำรายละเอียดทั้งหมดได้อย่างแม่นยำเสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกาลเวลาล่วงเลยไปเรื่อย ๆ ดังนั้น ผู้ฟังที่ดีจึงต้องรู้จักจดบันทึกเรื่องที่ได้ฟังอย่างถูกวิธี การจดบันทึกที่ดีนั้นไม่จำเป็นว่าจะต้องจดทุกคำพูด ผู้ฟังควรจะจับใจความให้ได้เสียก่อนแล้วจึงจดบันทึก หรือเลือกบันทึกเฉพาะข้อความที่สำคัญ โดยอาจใช้เครื่องหมายต่าง ๆ และอักษรย่อแทนการเขียนเต็ม และควรทบทวนบันทึกย่อนี้ เพื่อตรวจสอบความถูกต้องหลังจากฟังจบด้วย ทั้งนี้ อาจเรียบเรียงใหม่ให้สมบูรณ์เพื่อให้อ่านเข้าใจง่ายเมื่อต้องการกลับมาใช้ข้อมูลในครั้งต่อ ๆ ไป</p><p>ในแต่ละวันเราอาจได้ยินและได้ฟังหลากหลายเรื่องราว หากเรานำแนวปฏิบัติดังกล่าวมาประยุกต์ใช้ ก็จะทำให้ปัญหาต่าง ๆ เบาบางหรืออาจจางหายไปก็เป็นได้ เนื่องจากเราเป็นผู้ฟังที่ดี</p><p>“คุณเป็นผู้ฟังที่ดีได้ … แค่ใช้ใจฟัง”</p><p>อ้างอิง</p><p>สวนิต ยมาภัย. (2547). <em>ความรู้ขั้นพื้นฐานเกี่ยวกับภาษาเพื่อการสื่อสาร ใน เอกสารการสอนชุดวิชาภาษาเพื่อการสื่อสาร. </em>(หน่วยที่ 1, พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: แสงจันทร์การพิมพ์.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=17e39fabcc81" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เทคนิค 7 ประการเพื่อการสื่อสารที่สัมฤทธิผล]]></title>
            <link>https://medium.com/@anuchit.ku/%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%84-7-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%A4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%9C%E0%B8%A5-faa2ad3430b3?source=rss-c0c12ae77832------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/faa2ad3430b3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[anuchit khluinak]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Aug 2023 02:37:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-08-28T02:47:11.242Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/698/1*tSgmKt4wwPkDnbNe_FDeQA.jpeg" /><figcaption>ที่มา : <a href="https://www.linkedin.com/pulse/power-effective-communication-mack-story">https://www.linkedin.com/pulse/power-effective-communication-mack-story</a></figcaption></figure><p>การสื่อสารที่ประสบความสำเร็จนั้นจำเป็นต้องอาศัยหลักการและเทคนิคที่สามารถใช้เป็นแนวทางในการออกแบบเนื้อหา รวมถึงลีลาในการนำเสนอ ที่สามารถประยุกต์ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ในการสื่อสารและผู้รับสารในครั้งนั้น ๆ เพื่อเป็นการสร้างความเข้าใจอันดีร่วมกันระหว่างผู้ส่งสารและผู้รับสาร ซึ่งเทคนิคดังกล่าว ประกอบด้วย</p><p><strong>1. ความสมบูรณ์ครบถ้วน (Completeness) </strong>วิธีการพื้นฐานในการสร้างความมั่นใจในความครบถ้วนของข่าวสาร โดยการพิจารณาว่าข่าวสารนั้นสามารถบอกถึง 5W 1H ได้หรือไม่ ได้แก่ ใคร (Who) อะไร (What) เมื่อไหร่ (When) ที่ไหน (Where) ทำไม (Why) อย่างไร (How) รวมถึงอื่น ๆ ที่จำเป็น พึงระลึกไว้เสมอว่า ผู้ส่งข่าวสารและผู้รับข่าวสารนั้น อาจได้รับอิทธิพลจากความแตกต่างของภูมิหลัง ประสบการณ์ ความต้อง การทัศนคติ สถานภาพ และสภาวะทางอารมณ์ของตนเอง ความสมบูรณ์ของข่าวสารจะก่อให้เกิดผลตามที่ผู้ส่งสารต้องการ และข้อมูลข่าวสารที่สมบูรณ์จะช่วยลดค่าใช้จ่าย หรือต้นทุนที่ไม่จำเป็นในการส่งข่าวสารซ้ำ</p><p><strong>2. ความกะทัดรัด (Conciseness) </strong>หมายถึง การสื่อสารเฉพาะในส่วนที่จำเป็น ทั้งการใช้ภาษาพูดหรือภาษาท่าทาง ครอบคลุมเฉพาะเรื่องราวที่ต้องการสื่อสาร และหลีกเลี่ยงการย้ำข้อมูลที่ไม่จำเป็น</p><p><strong>3. การพิจารณาไตร่ตรอง (Consideration)</strong> หมายถึง การพิจารณาถึงข่าวสารที่จะส่งในมุมของผู้รับสารว่า เมื่อรับข่าวสารนั้นแล้ว จะมีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างไร มีความเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งต่อสารที่ได้รับหรือไม่ ภาษาที่ใช้เข้าใจหรือไม่ ในลักษณะนี้ เป็นการแทนความรู้สึกของตนเองในฐานะที่เป็นผู้รับสาร “เอาใจเขามาใส่ใจเรา” วิธีการนี้จะสามารถแก้ไขปรับปรุงการสื่อสารให้เหมาะสมกับผู้รับได้ดียิ่งขึ้น โดยอาศัยเทคนิค 3 ประการคือ</p><p><strong>3.1 เน้น “คุณ” มากกว่า “ฉัน” หรือ “เรา”</strong> คือ การทำให้เนื้อหาข่าวสาร เน้นหรือมุ่งความสนใจไปที่ตัวผู้รับโดยตรง อาจบอกถึงประโยชน์ที่เค้าจะได้รับ อะไรเป็นสิ่งที่เขาต้องการหรือจำเป็นต้องรู้ แต่อย่างไรก็ตาม พึงระวังการเน้น “คุณ” มากจนเกินไป ในบางครั้งอาจก่อให้เกิดปฏิกิริยาในเชิงลบตอบสนองจากผู้รับข่าวสารได้</p><p><strong>3.2 แสดงให้เห็นถึงผลประโยชน์ที่จะได้รับ</strong> ผู้รับสารจะมีการสนองตอบในทางบวกเสมอเมื่อเขาได้ทราบถึงประโยชน์ที่จะได้รับ และปฏิบัติตามคำแนะนำหรือข้อเสนอแนะอย่างเต็มใจ</p><p><strong>3.3 เน้นในเชิงบวกเสมอ</strong> โดยบอกถึงสิ่งที่ดี สามารถทำได้ แทนสิ่งที่ไม่ดีหรือสิ่งที่ทำไม่ได้ เน้นสารที่สร้างความพึงพอใจและรู้สึกดี</p><p><strong>4. ความเป็นรูปธรรม (Concreteness)</strong> การสื่อสารควรมีความชัดเจน เฉพาะเจาะจงและเน้น ไม่มีลักษณะทั่วไปแบบกว้าง ๆ หรือมีลักษณะคลุมเครือ ไม่แน่นอน เนื้อหาต้องไม่สามารถตีความไปในทิศทางอื่น เลือกใช้คำที่มีความหมายชัดเจนการสื่อสารที่ขาดความชัดเจนเป็นรูปธรรมจะก่อให้เกิดความเข้าใจผิด หรือเป็นตัวเลขในบางกรณีจะทำให้ผู้รับข่าวสารรู้อย่างแจ่มแจ้งว่าข่าวสารนั้นสื่ออะไร</p><p><strong>5. ความชัดแจ้ง (Clarity) </strong>ผู้ส่งสารต้องเลือกใช้ถ้อยคำที่เป็นรูปธรรม ใช้คำที่ง่าย สั้น และบุคคลทั่วไปมีความคุ้นเคย จะทำให้ผู้รับสารตีความสารได้อย่างรวดเร็ว ทำให้การสื่อสารมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น</p><p><strong>6. ความสุภาพอ่อนน้อม (Courtesy)</strong> การสื่อสารโดยเทคนิคนี้มิได้หมายถึงเพียงการพิจารณาถึงความเหมาะสมและความสุภาพต่อผู้รับข่าวสารด้วยการใช้ถ้อยคำทั่วไป เช่น “ขอบคุณ” หรือ “กรุณา” เพียงเท่านั้น แต่หมายความรวมถึง ทัศนคติในทางบวก วิธีการปฏิบัติอย่างมีมารยาททางสังคม และการให้ความเคารพ ตลอดจนการคำนึงถึงบุคคลอื่นอีกด้วย เพราะโดยธรรมชาติของคนทั่วไปมักรู้สึกไม่ดี และต่อต้านต่อข่าวสารในเชิงลบ และในหลาย ๆ ครั้ง การใช้ถ้อยคำในเชิงลบอาจถูกตีความไปในแง่ของความไม่สุภาพในการสื่อสารอีกด้วย ดังนั้น จึงควรพิจารณาเลือกใช้ข้อความหรือการสื่อที่ดีที่มีความสุภาพเหมาะสมกับวัฒนธรรมหรือใช้คำพูดที่ชื่นชมต่อผู้รับข่าวสาร หรือบางกรณีที่ใช้ภาษาท่าทาง เราต้องพิจารณาถึงวัฒนธรรมและประเพณีของผู้รับข่าวสารด้วย เช่น การจับมือทักทายตามแบบตะวันตก การที่จับมือเขย่าแรง ๆ อาจหมายถึง ความสนิทสนม แต่ในตะวันตกอาจหมายถึง ความไม่สุภาพ หรือการจ้องตาในวัฒนธรรมตะวันตกอาจ หมายถึง ความมั่นใจและความเชื่อมั่นในตนเอง แต่วัฒนธรรมแบบไทยอาจตีความหมายถึง ความก้าวร้าว ความหยาบคายได้</p><p><strong>7. ความถูกต้อง (Correctness)</strong> คือ การใช้ระดับภาษาที่ถูกต้อง ถูกหลักไวยากรณ์ การสะกด หรือการใช้สำนวนที่ถูกต้องเหมาะสม หากนำเสนอข้อมูลที่เป็นตัวเลขหรือข้อมูลทางสถิติ ผู้ส่งสารควรมีสถิติ ควรมีแหล่งอ้างอิงที่น่าเชื่อถือและสามารถตรวจสอบแหล่งอ้างอิงได้ เพื่อให้การสื่อสารมีความน่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้น</p><p>อ้างอิง</p><p>สิริชัย วงษ์สาธิตศาสตร์. (2549). <em>วาทศาสตร์เพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ. </em>กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=faa2ad3430b3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>