<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Lights of us on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Lights of us on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98?source=rss-d41930701c85------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*vOcMp1ZIalR758mnX8B9SQ@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Lights of us on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98?source=rss-d41930701c85------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 20:30:24 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Хурц хэл]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D1%85%D1%83%D1%80%D1%86-%D1%85%D1%8D%D0%BB-efc4bac4ee63?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/efc4bac4ee63</guid>
            <category><![CDATA[inner-peace]]></category>
            <category><![CDATA[thoughts]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 29 Apr 2019 11:46:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-29T12:36:35.680Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хурц хэл</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*1i3Zq-asJKAuhdCuNI2kJw@2x.jpeg" /></figure><blockquote>Зургийг: <a href="https://streetphotographyinternational.com/">Street Photography International</a></blockquote><p>Цаг хугацаанаас орхигдсон эсвэл цаг хугацаан дотор гацчихсан юм шиг мэдрэмж тээсээр өөрийгөө ч ойлгохоо байчихсан. Бодит байдлыг үгүйсгэн хийсвэр ертөнцдөө итгэсээр энэ хорвоогоос сэтгэл минь нэгэнт дайжин оджээ. Хүмүүс хараад чи зүгээр байна аа гэнэ, гэтэл миний далавч шархадсан байгааг хэн ч харахгүй. Хүмүүс хараад чамд гуниглах шалтгаан байхгүй ээ гэнэ, гэтэл миний дотор юу байгааг хэн ч тоож хэлэлцэхгүй.</p><p>Гаднаас минь харахад би хүчтэй, ухаантай охин байх аа. Гэхдээ энэ л миний тэдэнд харуулахыг хүсч байгаа зүйл минь. Магадгүй, жинхэнэ “би” өөрийгөө тэдэнд илчилбэл хэн ч намайг энгийн нүдээр харж чадахгүй биз. Бид ингэж л бусдыг бас өөрсдийгөө хуурч амьдардаг. Аль сайхнаа бусдад харуулахыг хүснэ, аль сайхнаараа харагдах гэж хичээнэ. Гэхдээ бүгд дотроо өөр өөрийн нууц, өөр өөрийн шархтай. Бид нийгэмд аль талаа харуулахыг хүснэ, тэд тэр өнгөц байдлыг минь л харна. Шүүгч, шүүмжлэгч, цэцэрхэгчдээр дүүрэн болчихсон өнөө үед ингэж хичээхгүй л бол нүд, хэл ам, доромжлол, үзэн ядалтад булуулж гүнзгий тэр нүхнээс гарах гэж амь тэмцэнэ.</p><p>“Үг” амьд бөгөөд идэвхитэй, хоёр талдаа иртэй ямар ч илдээс хурц бөгөөд сэтгэл хийгээд сүнсийг, үе мөч хийгээд нугас чөмгийг ч салтал нэвтрэн ордог. (Еврей 4:12)</p><p>Бид бүгдээрээ л хурц хэлний хохирогчид байх. Хамгийн чимээгүй, хамгийн амархан мөртлөө хамгийн хүчтэй зэвсэг бол “үг”. Өдөр тутамдаа хэн нэгнийг үгсээрээ, харцаараа, хандлагаараа хэдэн зуун удаа алдаг болохоор энэ л хамгийн аймшигтай аллага байх.</p><p>Хүн угаас л аливаа зүйлд өөрийгөө хохирогч болгох хандлагатай байдаг. Тэр намайг тэгсэн учраас би одоо ийм байгаа юм. Тэр тэгээгүй бол би…</p><p>Гэхдээ бид өөрсдөө бусдыг хурц хэлээрээ шархлуулдаг байвал яах вэ? Бусдаас л алдаа эрэхээ урьтал болгодгоос биш хэн нэгний уйлах шалтгаан, гомдсон зүрх, сэтгэлийн шарх бидний бодлогогүй үгнээс хамааралтай бол яах вэ? Хажууд нь байсаар байхад хэн нэгэн ганцаарддаг байх вий. Бид бүгд л дотроо бусдад аз жаргал, эерэг сэтгэлгээ, босох хүч, тэмцэх сэдэл төрүүлдэг нөлөөтэй нэгэн байхыг хүсдэг. Гэтэл хамгийн ихээр сэтгэл гонсойлгодог зүйл нь бид үргэлж тийм байж чаддаггүй. Гишгүүрийн чулуу байхыг хүсэвч бүдрүүлчихдэг, тэмцэх сэдэл нь болохыг хүссэн ч унтраачихдаг.</p><p>Өөрийгөө удирдан захирах чадвар өнөөгийн бидэнд хамгийн хэрэгцээт зүйл болж байна. Эрх чөлөөгөө эдэлж байна гээд хагархай амны зоргоор хүйтэн үгс шидэх биш уураа ухаанаараа дийлэх тэр зүйл нь л өөрийгөө удирдах чадвар юм болов уу. Юу хэлж болох, юуг хэлж болохгүйгээ мэддэг тийм хүнийг л мэдрэмжтэй хүн гэх байх. Үнэн хэзээд чухал ч зарим үнэн чимээгүйд үлдсэн нь дээр байдаг шиг санагддаг.</p><p>Өгөх, авахын тэнцэтгэл дунд бидний өчүүхэн оршихуй тогтнодог. Авах нь сайхан ч өгөх нь түүнээс илүү ерөөлтэй. Хайр өгөх, талархал өгөх, магтаал өгөх. Эелдэг инээмсэглэл, дулаан харц, баярлалаа гэдэг ганцхан үг сэтгэлд удаан хоногшсон архаг гомдлыг ч тайлчихдаг шүү дээ хааяа.</p><p>Нэгэн танил маань өгөх гэдэг нь бодит байхаар зогсохгүй, бусдын тухтай байдлын төлөө цэвэрч байх, хариуцлагатай байх зэрэг нь ч бусдад өгч буй өглөг гэсэн юм. Эцэстээ юмс бүхэн хоосон байна. Манай нарны аймаг ертөнцийн ердөө л нэгэн жижиг тоосонцорт оршдог. Газар дээр хуримтлуулсан эд хөрөнгө биднийг үхлээс аварч чадахгүй, эрдэм мэдлэг ч үхлээс аврахгүй. Материаллаг зүйлс хэзээ ч бидний сэтгэлийг дүүргэж чадахгүй. Гагцхүү бидний мэдрэмж, сэтгэлийн хөдөлгөөн оршин байгааг минь илтгэж аз жаргалтай байгаа эсэхийг маань тодорхойлно. Махан биеэр амьдрах хэсэгхэн хугацаандаа бусдад хайрыг түгээж амьдарвал сайхан даа. Би хувьдаа, бодлогогүй үгсийнхээ араас харамслын чулуу тээж явснаас, бусдаас хатуу үг сонсчхоод санаандгүй л хэлсэн байхдаа гээд уучлахыг илүүд үзнэ. Гэхдээ л сул дорой “ХҮН” юм даа бид.</p><p>Харамсал &lt;- Айхтар үг. Цаг хугацааны захирамжинд амьдардаг бидэнд үүнийг ухраах мэдэл байхгүй. Ихэвчлэн бусдад хэлсэн үгсдээ, хийсэн үйлдэлдээ харамсдаг. Тэднийг шархлуулсныхаа төлөө. Өвдөлт нь MRI дээр харагдахгүй ч маш чимээгүйгээр дотроос маань мэрдэг. Байж ядтал. Яаж ч хичээсэн юуг ч өөрчлөх боломжгүй үед харамслаасаа суралцах ганцхан зам руу л эргэдэг. Тэгээд өөрийгөө уучлах нь эмчилгээ болно. Бид хааяа өөрсдөдөө л хамгийн хатуу ханддаг.</p><p>Харамслын хүнд чулуу дахин тээхгүйн тулд зүрхээ хамгаалан бусдад талархал өгч өөрийгөө захирч сурцгаая. Угтаа бид хэнийг ч өвтгөхийг хүсдэггүй. Хүн бүр хайр болон хүндлэлийг эрхэм чанараа болговол бидний дэлхий хэн ч цагаасаа эрт явахыг хүсдэггүй хамгийн сайхан газар болох байх даа.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=efc4bac4ee63" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Намайг төгс хайрладаг ээждээ‬‬]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%B9%D0%B3-%D1%82%D3%A9%D0%B3%D1%81-%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%B3-%D1%8D%D1%8D%D0%B6%D0%B4%D1%8D%D1%8D-fd8ca80f4279?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fd8ca80f4279</guid>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[mothers-and-daughters]]></category>
            <category><![CDATA[motherhood]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 31 Dec 2018 04:34:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-12-31T04:34:29.202Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Намайг төгс хайрладаг ээждээ‬‬</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vxUN8DjU81_MGdCg-TRAzg@2x.jpeg" /></figure><p>Хэвлийдээ хүн болох гэж тэсэн ядан байхад минь өөрийгөө бэлэглээд, дөнгөж мэндлээд хүйтнийг тэвчиж ядан байхад минь хайрлаж аргадсан хамгийн эхний хүн бол миний ЭЭЖ. Эмэгтэй хүн болж төрөхийн хамгийн сайхан зүйл нь эх хүн болох мөч байх. Биеэсээ өөр биеийг бүтээж, ухаанаасаа өөр ухааныг ургуулна гэдэг нь Бурханаас эмэгтэйчүүдэд өгсөн гайхамшигтай ерөөл гэж би итгэдэг. Хорвоогийн бүх ээжүүд сайхан. Түүний адилаар ээж минь миний хувьд “ГОО ҮЗЭСГЭЛЭНГИЙН ТӨГС ЖИШЭЭ” минь юм.</p><p>Дүр төрхийн үзэсгэлэнг харуулахаас гадна сайхан эмэгтэй, сайн эмэгтэй, сайн эзэгтэй, сайн ээж байхын гоо үзэсгэлэнг би ээжээсээ хардаг.</p><p>Хүн бүрийн хамгийн хайртай хүн ээж нь байдаг мөртлөө тэр хайраа үргэлж илэрхийлээд байж чаддаггүй. Олоон юм хайртай ээжийнхээ тухай бичмээр санагдаад энэ удаагийн блогоо түүндээ болон миний ээжтэй адилхан замыг туулж байгаа олон олон ээжүүдэд талархан бичихээр боллоо.</p><p>Ээж маань гаднаасаа бага зэрэг чанга хатуу хүн шиг харагддаг л даа. Гэхдээ миний мэдэх хамгийн уян зөөлөн, энэрэнгүй хүн байгаа юм. Бага ангид Мартын 8-аар ээжүүдийн өдөрлөг хийгээд. шүлэг зохиож, дуу дуулж өгөхөд ганцаараа мэлмэртлээ уйлаад мэнчийтлээ улайгаад сууж байдаг нь ээж маань. Тиймээс миний мэдэх хамгийн зөөлөн хүн ЭЭЖ минь.</p><p>Аав, ээж хоёр маань илүү бүхнээ бусдад бэлэглэчихээд сүүлд нь өөртөө хоосон үлдчихнэ. Хайрыг нь дааж чадахгүй, талархаж мэддэггүй тэр хүмүүсийг уучлаад хайрлаад л байдаг. (гэхдээ хайрыг нь дааж чадахгүй байгаад нь нэг их гомдоно) хүн бүрт хамгийн сайнаараа хандаж, ялгалгүй хайрлаж, бусдыг чин сэтгэлээсээ сонсдог. Үргэлж бусдын хайр хүндэтгэлийг хүлээдэг. Тиймээс, миний мэдэх хамгийн сайхан сэтгэлтэй хүн ЭЭЖ минь.</p><p>Хүсч, хүсч оройхон гаргасан ганц хүүхэд нь болохоор аав, ээждээ хачин эрх. Хамгийн сайныг идэж, хамгийн үнэтэйг өмсөж өссөн.</p><p>Ээж маань хүнсний дэлгүүр ажиллуулдаг байсан юм. Орой тарах болгондоо “Миний охин ээждээ юу захих юм?” гэж асууна. Би багаасаа л “Хрустек” печеньд их дуртай байсан болохоор байнга хрустек л захина. Хичээлээ тараад ээжийн дэлгүүр лүү гүйж шилтэй “витсамо” ууна. Амралтын өдрүүдээр айлд хоночхоод аав, ээждээ шинэ хувцас аваарай гэж тушаана. Цэцэрлэгтээ хамгийн ганган нь би. Жаахан хүүхдэд яасан үнэтэй хувцас авч өгдөг юм гээд хамаатны эгч нар их үг хаядагсан. Хүмүүст намайг зэмлүүлэх туйлын дургүй. Нүд нь улаанаараа эргэлдчихээд л охиноо өмөөрна. Охин хүүхэд насаараа л гэр цэвэрлэж, хоол хийнэ гээд надаар 9-р анги хүртэл маань юу ч хийлгэж байгаагүй ээ. Одоо л хүний нүдэнд арван жил дүү нараа гэртээ харж гэрийнхээ хамаг юмыг хийдэг хүн шиг харагддагаас биш ойр зуурын гэрээ цэвэрлэж, хоол хийх ажил юухэн байх вэ дээ. Одоо ч гэрийнхээ хүнс ногоог ээж маань өөрөө цуглуулж цагаан сарын бууз, хуушуураа өөрөө л хийдэг. Хүмүүс тэрнийг нь бас л муу хэлнэ. Охиноо хайрлаад л тэр шүү дээ. Тиймээс миний мэдэх хамгийн хайр дүүрэн хүн бол ЭЭЖ минь. ( би 10 хүртлээ ээжийнхээ өвөрт унтаж мөөмөө идсэн ккк)</p><p>Ээж минь намайг төрүүлэхийн тулд бусад ээжүүдийн өвддөгөөс хэд дахин их өвдөлтийг мэдэрсэн. Хугацаанаасаа өмнө гарчих гээд 9 сар эмнэлэгт хэвтэж байгаад намайг төрүүлсэн гэсэн. Эр нөхөртөө хамгийн халамжтай хань. Аав минь надад үргэлж хэлдэг. Чиний ээж бол ТӨГС эмэгтэй гэж. Эмэгтэй хүний халамж хайр эрэгтэй хүнийг хэрхэн зөөллөж, өөрчилж байдгийн жинхэнэ үлгэр аав, ээж 2 минь байгаа юм. Тиймдээ ч тэр үү 25 жил ханилахдаа. 25-тууд шиг л халуухнаараа бие биеэ хайрладаг. Үүнийг нь батлах хүмүүс олоон. Ажлаасаа хамгийн орой ирчихээд өглөө хамгийн эрт сэрж бидний хоолыг бэлдэж өгөхөд нь ээжийгээ их л өрөвддөг юм. Бидний төлөө бүхнээ зориулдаг. Тиймээс миний мэдэх хамгийн тэвчээртэй болоод халамжтай эмэгтэй бол миний ЭЭЖ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/683/1*16wp0r7aXkmwcFbm-N6Ljg@2x.jpeg" /></figure><p>Өдийг хүртэл би ээжийнхээ амнаас хэн нэгнийг муулж байгаа, өмссөн зүүснийг нь шүүж байгаа аятай нэг ч үг, нэг ч авиа дуулж байгаагүй. Хүн бүрийн дотор эрхэм чанар байдаг учраас тэр чанарыг нь хайрлаж хүн бүрийг хайрлах хэрэгтэй гэж сургадаг. Хүмүүжил хамгийн чухал гэдгийг ойлгуулсан. Би дэндүү эрх өссөн ч гэсэн ээж минь намайг ухаантай хүн болгож сургасан гэж би итгэдэг. Өмсөж зүүх, гоёж гангалах угаас дургүй хамгийн энгийн , хамгийн ухаантай эмэгтэй бол МИНИЙ Л ЭЭЖ.</p><p>Дэлхийн бүх хэлэнд ЭЭЖ гэдэг үг хамгийн эрхэм үг байдаг. Ээжийн тухай бодол, ээжтэй холбоотой үг бүхэн хиргүй тунгалаг, гэгээлэг байдаг болов уу. Хорвоогийн бүхий л ээжүүд яг л миний ээж шиг замыг туулан бүхнээ золин үрээ өсгөдөг байх.</p><p>Хайртай ээждээ баярлалаа.</p><p>Таны охин Б.Ариунзул.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/360/1*9JaRtBpPldB8Nm8wrMtdVA@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fd8ca80f4279" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Гишгүүрийн чулуу]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D0%B3%D0%B8%D1%88%D0%B3%D2%AF%D2%AF%D1%80%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%87%D1%83%D0%BB%D1%83%D1%83-2c6e56bc9f0e?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2c6e56bc9f0e</guid>
            <category><![CDATA[self-awareness]]></category>
            <category><![CDATA[empathy]]></category>
            <category><![CDATA[deep-thoughts]]></category>
            <category><![CDATA[self-love]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Nov 2018 11:58:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-25T11:58:50.248Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Гишгүүрийн чулуу</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/292/1*Jyf8B8j-F1vCMBGafBncbA@2x.jpeg" /></figure><p>Хавтгай, бөөрөнхий, гурвалжин, дөрвөлжин, барзгар, гөлгөр гээд орчлон ертөнц олон янзын хэлбэр дүрстэй чулуулгаар дүүрчээ. Чулуулаг дотроо тунамал , магмын, хувирмал, өнгөт, очир эрдэнийн гээд найрлагын хувьд олон ангилалтай байдаг байх. Харин минийхээр, чулуу мөн чанарын хувьд тулна бас бүдрүүлнэ.</p><p>Христ итгэлт охины хувьд “Бусдыг өөрийн адил хайрлах”, “Хайрыг түгээх”, “Бусадтай өөрийн зүйлийг хуваалцах”, “Бусад хүмүүст анхаарал тавин тэдний гунигийг хуваалцах”. Эдгээр нь миний хүмүүжлийн суурь болж өссөн. Би үнэхээр бусад хүмүүсийг чин сэтгэлээсээ хайрлаж, гуниг зовлонг нь хуваалцан туслахыг чин сэтгэлээсээ хүсч үүний төлөө тэмүүлсээр ирсэн. Гэхдээ, хамгийн хачирхалтай нь би бусдад өөрийнхөө жижигхэн цээжиндэх тэр их хайраа яаж илэрхийлэхээ мэддэггүй. Хайрлах, хайрыг түгээх эсвэл хайрыг хуваалцах. Эдгээр нь дэлхий дээрх хамгийн сайхан зүйл ч, илэрхийлэхэд хамгийн хэцүү ойлголт.</p><p>Ам болон хэл яриа бол Бурханы хүмүүст өгсөн онцгой бэлгүүдийн нэг. Бид үүгээр юуг дурсана түүнийхээ үр шимийг хүртэнэ. “Үг” үүнд, бусдыг босгон байгуулан урам өгч, хайрлаж, зоригжуулан тэнхрүүлэх онцгой хүч байх боловч, эсрэгээр унагаах, гутаан доромжлох, урам мохоох сөрөг хүч ч байдаг. Бидний амаар хэлж буй үг бүрийн цаана төлөөс эсвэл бэлэг нуугдаж байдаг юм шиг. Хэрэв одоо бид АМАА МЭДэхгүй бол ирээдүйд амнаас гарсан үгс бидний амьдралыг шийдэхэд хүрч магадгүй…</p><p>Үгийг чулуугаар төлөөлүүлж болох юм. Гишгүүр болж бартаа саадыг туулахад туслана, эсрэгээр бүдрүүлэгч болж урам зориг мохооно. Бусдын л адил гэмт мөн чанартай хүн учраас бид бүгд гишгүүрийн болон бүдрүүлгийн чулуу аль аль нь болж болно.</p><p>Харин үгийг хүлээж авахад ХАНДЛАГА хамгийн чухал байх.</p><p>“Зэмлэлийн үг” улам сайжруулахийг хүсч буйн илрэл нөгөөтэйгүүр “хайр”. Хайр байгаа учраас сайныг хүснэ, сайжруулахыг хүснэ гагцхүү хэрэгтэй нөхцөлд зэмлэл илүү үр дүнтэй байдаг.</p><p>“Гомдлын үг” гомдол бол итгэл. Мөн л хайрын илрэл. Хайр өөрөө итгэл байдаг. Хайртай хүндээ хамгийн их гомддог. Гагцхүү гомдоход хүргэсэн үгний хандлага мөн чухал. Хайрлаж зэмлэсэн үгс, гомдож цөхөрсөн үгс, эсвэл хорсож зэвүүцсэн үгс, өдөөн хатгасан үгс. Эдгээр үгсийн аль нь ч бай үгний хандлагыг зөвөөр хүлээн авч чадвал бид зүрхээ гомдлоос хамгаалж чадна.</p><p>Үг хоёр талдаа иртэй сэлэмнээс ч хурц. Нугас чөмгийг ч нэвтлэн гарах хүчтэй.</p><p>“Сэтгэлгээний өөрчлөлт”</p><p>Үг заримдаа биднийг асуудалд унагадаг. Асуудал бол боломж. Өөрийгөө ойлгох, олох болон хүчирхэгжүүлэх боломж. Асуудал бүрийн ард ойлголт, шинэчлэлт нуугдаж байдаг. Хэзээ мөхөсдөнө тэр үед хүчтэй болдог. Зүрхээ хамгаалж ямар ч нөхцөлд бэлэн байхын тулд бид зэвсэглэх хэрэгтэй. Зэвсэглэсэн байхын тулд хамгийн түрүүнд зовно гэдгээ мэдэх ёстой. Ямар ч үед, ямар ч нөхцөлд зовлон гуниг тохиолдох нь гарцаагүй. Олон зовж байж хүчирхэгжинэ. (Relentless by John Bevere, 2011) Хүчирхэгжсэнээр зовлонд дахин ганхахгүй.</p><p>“Уучлал”</p><p>Хайрын хамгийн агуу хэлбэр бол “уучлал”. Бусдыг хайрласандаа ганцхан уучилдаг юм биш. Уучлал бол бодлын болон шаналлын чөлөөлөлт. Уучилснаар бид өөрсдөө чөлөөлөгдөнө. Дахин илүүгээр хайрлаж сурна. Асуудлаас амархан босч сурна. Уучилсан зүрх амар амгаланг олно. Хүний сэтгэлд яагаад сөрөг зүйлс эерэгээсээ илүү тод дурсагдаж үлддэг юм бол. Сайныг нь мартчихаад мууг нь яагаад санадаг юм бол. Үүнийг л уучлал шийднэ. Уучилж чадахгүй байгаа нь асуудалдаа л анхаарлаа хандуулаад байгаа хэрэг. Хүн бүр алдаа дутагдалтай, унаж босдог гэдгийг ойлгон уучилж чадвал мууг нь биш сайныг нь санана.</p><p>Гишгүүрийн чулуу байхыг хүсдэг ч бодлогогүй мунхаг үйлдэл ухаалаг бодлоос түрүүлчихдэг учраас алдаа гаргачихдаг. Бусдыг унагаачихдаг. Үгээр ч биш үйлдлээр ч бусдыг унагааж болно. Нийгмийн нэгэн эд,эс болохынхоо хувьд бид өдөр тутамдаа алхам бүртээ бусдад нөлөөлдөг. Сайн гэж үлгэр дуурайл авч байсан хүн нь алдаа гаргахад урам хугарч бүдэрдэг. Иймээс үг, үйлдлээ цэгнэж, зүрхээ хамгаалан, хандлагаа өөрчлөх нь сэтгэлгээний өсөлтийн суурь болно. Хүн бүр ижилхэн, хүн бүр үнэт мөн чанартай, хүн бүр алдаа гаргадаг учир шүүмжлэхээсээ урьтаж тунгаадаг байя!</p><p>Зүрхэндээ харамслын бул чулууг тээхгүйн тулд бусдад гишгүүрийн чулуу нь болцгооё! Үргэлж гишгүүрийн чулуу байж мөн чадахгүй тул бүдрүүлсэн үед уучилж сурцгаая! Асуудал зовлон үргэлж байх тул хандлагаа өөрчилж чадвал асуудлыг боломж болгож харж чадна.</p><p>Танд тулгарсан бэрхшээл нь хэн нэгэнд хэдийнээ тулгарсан, хэн нэгний хэдийнээ ялсан зүйл. Найдвараа хэзээ ч битгий алдаарай.</p><p>Таныг чин сэтгэлээсээ хайрласан</p><p>Б.Ариунзул…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2c6e56bc9f0e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Нийгмийн дон]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D0%BD%D0%B8%D0%B9%D0%B3%D0%BC%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D0%B4%D0%BE%D0%BD-53da3d292df5?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/53da3d292df5</guid>
            <category><![CDATA[thoughts]]></category>
            <category><![CDATA[reality]]></category>
            <category><![CDATA[society]]></category>
            <category><![CDATA[addiction]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Nov 2018 11:50:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-25T11:50:32.410Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Нийгмийн дон</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/268/1*lS9Olt1VgxbTzoL9NEobzQ@2x.jpeg" /></figure><p>Дэлхий ертөнцийн нэгэн эс, оршин тогтнолын нь жижиг тэнцвэржүүлэгч болохынхоо хувьд мөн, нийгмийн бодгаль бие болохынхоо хувьд, миний хүсэл байсан байгаагүй нийгмийн амьдралд оролцож бусад эсүүдэд ( буюу хүмүүст ) их бага хэмжээгээр үйлдлээрээ, үгээрээ, биеэ авч явах байдлаараа харилцан нөлөөлнө, мэдээж нөлөөлхийг хүссэн ч бай хүсээгүй ч бай. Энэ бол байгалийн бас нэгэн хууль болов уу.</p><p>XXI зууны нөлөөллийн хамгийн түгээмэл хэлбэр “Хувийн цахим хуудас “ буюу бидний хэлж заншсанаар “ Social Media”-аар дамжих болжээ. Бид үүгээр дамжуулан өөрийн үзэл бодол байр суурь , өдөр тутмын амьдрал, тухайн үеийн бодрол, уншиж буй ном , хийж буй ажил, идэж буй хоол гэх мэтчилэн өдөр тутмын амьдралын хэв маягаа бусадтай буюу олон нийттэй хуваалцдаг болсон. Үүнтэй холбоотойгоор бид “Social од” хэмээх ойлголтыг өөрсдөө гаргаж ирэн өөрийн цахим хуудсаа идэвхтэйгээр ашигладаг нэгнийг үүгээр цоллох болжээ.</p><p>Хувийн цахим хуудас бидэнд ямар ач холбогдолтой вэ?</p><p>Мэдээж XXI зуун мэдээлэл технологийн эрин зуун учир өөрийн үзэл бодлоо илэрхийлэх , нийгэмтэйгээ хөл нийлүүлэн алхах, дотоодод болон гадаадад болж буй үйл явдлаас хоцрохгүй байх, хайртай дотны хүмүүстэйгээ холбоотой байх болон шинээр танилын хүрээгээ тэлэх зэрэг олон төрлийн ач холбогдолтой байж болох юм. Гэвч, PC тоглоом, тамхи, мансууруулах ундаа, мөрийтэй тоглоомын донтолт шиг “ИНТЕРНЭТЭД ДОНТОГЧ” сүүлийн жилүүдэд ихэсч байна.</p><p>Яагаад social media-д донтдог вэ?</p><p>Учир нь инстаграм , фейсбүүк зэрэгт тавьсан зураг, статус, бичлэгт авч буй “like” допамин ялгаруулан таатай мэдрэмж төрүүлж авсан “like”-нуудаа дахин дахин тоолж , хэн “like” дарсныг шалгана. Товчхондоо, “like” авахын тулд зураг авна, сэтгэгдэл бичнэ. Хэрвээ олон “like” авахгүй бол “Би ямар нэгэн зүйл буруу хийчихэж учир нь миний инстаграм хаяг дахь бусдын хандалт багасчихлаа , хүмүүс надад дуртай байхаа больчихож, би өөртөө ч таалагдахаа больчихлоо, намайг unfollow, unfriend хийчихлээ…”гэхчлэн сэтгэлээр унана. (Simon Sinek on Millennial, 2016) Мөн түүнчлэн, хэзээ ч уншаагүй номоо уншсан , идээгүй хоолоо идсэн, олон нийтэд сүүлийн үед тренд болж буй үйлчилгээний төвүүд рүү очиж “hashtag” “check-in” хийх зэргээр бусдын анхаарлыг татах хандлага ихэссэн. Утасны татах хүч g=10 м/сек2 болж хүмүүс хоорондын өдөр тутмын харилцаа амаар биш бичгээр болон хувирчээ.</p><p>Сэтгэл зовнил, тулгамдаж буй асуудал , баярт мэдээ , шинэлэг санаа… “ Таны фейсбүүк статус шинэчлэгдлээ” Feels good, problem solved. Бид ингэж сошиал ертөнцөд донтож байна.</p><p>Дэлхий дахинд 1 тэрбумаас олон хүн өдөр тутамдаа фейсбүүк ашигладаг байна. 3сая 100 мянга гаран хүн амтай Монгол улсаас идэвхтэй холбогддог 1,7 сая хэрэглэгчид байдаг буюу энэ нь Монгол улсын нийт хүн амын 50-аас дээш хувь байгаа ба 18–34 насны фейсбүүк хэрэглэгчдийн 53% эмэгтэй, 47% эрэгтэй хэрэглэгчид байдаг гэсэн тооцоо байна. (Facebook хэрэглээ Монголд 2017 Инфографик)</p><p>Тэгвэл 1,7 сая хэрэглэгчдийн бий болгосон “Social Од” хэмээх эрхмүүд өнөөдрийн Монгол залуусын өнгө төрх болчихсон байна. Хийж бүтээсэн, сурсан мэдсэнээрээ төдийлөн бус өмссөн зүүснээрээ , идсэн ууснаараа , царайлаг төрхөөрөө , гоолиг бие хаагаараа олны анхаарлыг татдаг тэдгээр эрхмүүд таны болон миний амьдралд ямар нөлөөтөй вэ? Инстаграм,фейсбүүк дэхь тансаг хэрэглээ, үнэтэй машин, брэндийн хувцасных нь зургийг харж өөртөө байхгүйд сэтгэлээр унана. Хөөрхөн төрх , гоолиг биеийг нь шагширч өөрийгөө голно.</p><p>“Би ингэж төрсөнгүй. Надад ийм зүйл байхгүй. Би энэ шиг байж чадахгүй. Би хангалттай биш…” зэрэг өөрийгөө үгүйсгэхэд хүргэсэн тасралтгүй үргэлжлэх худал шивнээгээр тархиа цэнэглэнэ, түүндээ итгэнэ.</p><p>Нийгмийн дон биднийг харавч сохор, сонсовч дүлий болгожээ…</p><p>“Үнэндээ толгой дээрх үс бүр чинь ч тоологдсон. Бүү ай. Та нар үй олон бор шувуунаас ч эрхэм үнэтэй.” (Лук 12:7) Бид дэндүү үнэ цэнэтэйгээр бүтээгдэж, хөлийн улаас толгойн үзүүр хүртлээ тослогдсон, тус тусын эрхэм мөн чанартай дахин давтагдашгүй бодгалиуд.</p><p>Ариунзул</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=53da3d292df5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Аав]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D0%B0%D0%B0%D0%B2-8494efd53589?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8494efd53589</guid>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[fatherhood]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Nov 2018 11:47:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-25T11:52:42.087Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*q0ni_fiSN_8Rh2gUwyr_DQ@2x.jpeg" /></figure><p>Цэнхэр гаригт үрээ өсгөж буй аав , ээж бүхэн хамгийн сайхан гэж би бодох дуртай. Учир нь золиос , тэвчээр , хайргүйгээр үрээ өсгөх аав , ээж гэж байдаггүй. Миний аав , ээж тэдгээр сайхнуудын л нэгэн сайхан.</p><p>Харин энэ удаа би аавдаа хандан бичихийг хүслээ.</p><p>Миний аав бол маш нандин хүн. Газрын гүнээ хэдэн түм километр ухсан ч , ертөнцийн зах, хязгаар бүрээр хайсан ч олохооргүй тийм л ховор “молор эрдэнэ” мэт. Цэцэгсээр бол амийг тэтгэх увидастай “их шүүдэргэнэ” шиг. Миний аавыг Бурхан дэндүү хайрлажээ. Тиймээс ийм сайхан аавыгаа илэрхийлэхэд ямар ч уран үг хангалтгүй мэт санагдаж байна.</p><p>Би 10 жил хүний ганц эрх танхи охин явсан. Аав минь надад нэг удаа хатуу үг хэлэлгүй амиараа дэнчилж өсгөсөн. Одоо бодохнээ би яадгаа алдсан эрхийн балай хүүхэд байж болмоор…</p><p>Миний аав насаараа төмөр хүлгийн жолоо мушгисан “Онц тээвэрчин” Багадаа ээжийгээ гэрт нь ганцаар орхин аавыгаа дагаад хөдөө ажилд нь явчихдаг байлаа. Аавынхаа машины нь “хонины хонхорт” ширдэг дэвсэн тоглоомнуудаа өрчхөөд хэдэн мянган бээр хөдөө замаар хөндлөн гулд аялж өссөндөө. Аавыгаа нэг харахад тоглож байдаг, дахиад нэг харахад бамбаруушаа тэврээд унтчихсан байдаг. Сумын төвийн гуанз ороод тэр үедээ л “лянхуа” байсан “диско” печень аваад бэлэн гоймон иддэг байлаа. Халуун ногоо идэж чадахгүй аахилан нусаа гуд хийтэл татаад жаргалтай нүдээр аав руугаа харан хайрын тэр харцанд нь уярдаг миний балчир нас зовлон гээчийг үзэлгүй дэндүү жаргалтай өнгөрсөн.</p><p>Би аавыгаа “шидтэн” гэж боддог. Авахыг хүссэн бүгдийг маань гаргаад өгдөг шидтэн. Аавын минь сарних бодлын нь үзүүрт хүүхдүүдээ юугаар ч дутаахгүй юм шүү гэсэн бодол торойно. Аавтайгаа хуувилдан ээжээс нууцаар их ч үнэтэй олон ч юм авсандаа. Төд удалгүй баригдчихаад ээжид зэмлүүлэхдээ нэг нүдээ анин хэлээ гаргаад дохилцдог миний балчир насны гэгээн дурсамж. Амралтын өдрүүдээр ах нартайгаа тоглох гээд эмээгийнд хоноход надад шинээр хувцас, тоглоом авах нь манай гэрийн бичигдээгүй хууль байсан. Аавтайгаа утсаар ярина.</p><p>Ааваа та надад юу авсан бэ? Ямар нэг юм заавал шинээр авсан байгаарай. Миний палаж надад таалагдахаа больчихсон шүү… ( даварчихсан байгаа биз)</p><p>Миний аав өөрийн гурван хүүхдээ ёстой л алган дээрээ бөмбөрүүлж , хошуу дэвсэн амь тавьдагт дургүйлхдэг хүмүүс тун ч олон байдаг. Учир нь бидэнд хатуу хандсан хүнд гомдон алаг нүдэндээ нулимс цийлгэнүүлэн гадагшаа биднийг өмөөрч , дотогшоо тэр минь өмөлздөг юм.</p><p>Тийм л хүүхэд шиг цагаахан. Би бардам хэлнэ ээ… Миний аав хамгийн сайн аав. Эцэг. Баатар. Миний аавыг хичнээн гэгээлэг, сайхан сэтгэлтэй, хөдөлмөрч гүндүүгүй эр хүн бэ гэдгийг батлах хүн олоон. Уулзсан хүн бүртээ хайрыг түгээж явдаг тийм л сайхан. Миний дотор аавын минь талаархи магтаал, талархал , бахархал оргилон багтаж ядан байна аа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*CuaG2GY_mhZhkBfKlBSDLA@2x.jpeg" /></figure><p>Омголон залуу насандаа нэгдүгээр хорооллын атаман явсан гэдэг. “Хар Магнай” хочтой. Сахилгагүй, хөдөлгөөнтэй аав маань хал цэрэг байхдаа шинэковуудийнхаа шинэ жилийн бэлгийг зодож аваад хот руу дүү нар луугаа явуулдаг байсан гэсэн. Ийм л хүнд гарыг номхруулж , хүүхэд шиг балчирхан сэтгэлийг нь илчилсэн хүн бол миний ээж юм шүү дээ. Тэд минь ханилаад 23 жил болж байна. Гурван үр үндэстэй. Багадаа ээжээс аавыг гүйээ мөн их харамладаг байж билээ. Хамгийн халамжтай, хамгийн халуухан, хамгийн хайр татам хос гэж би тэднийгээ цоллох дуртай. Аав маань эмээгийн гараас гараад шууд ээжийн гарт орсон хүн байгаа юм. Өөрөө ч хумсаа авч чаддаггүй. Нүүрэндээ ч тос түрхэж мэдэхгүй. Ээж дөрвөн хүүхэдтэй. Аав ууган нь гэж хошигнодог юм.</p><p>Гэрийн эзэн , өрхийн тэргүүн гээд гэрийнхээ ажилд хуруугаа ч дүрдэггүй олон хүнийг би мэднэ. Харин миний аав гэрийн эзэн , өрхийн тэргүүн байх тусмаа ар гэрийнхээ ажилд санаа тавих ёстой гээд ээж бид хоёрыг амраагаад “үнсгэлжин эр” болно шүү дээ. Миний “А” үсгийн багш , ангийн эцэг эхийн зөвлөлийн дарга. Яг одоо ч гэсэн дүүгийн сургуулийн ажил гээд сургууль руу нь явчихсан л байна.</p><p>Миний цайны эмээ. Би багаасаа л хурдан ярьдаг, чальчаа хүүхэд л дээ. Аав маань л хамгийн сайн ойлгож сонсоно. Юу ярьсныг нь ойлгоогүй байсан ч ойлгосон гэж толгой дохихдоо гаргууд нэгэн. Миний аав ийм л гайхамшигтай хүн. Би аавынхаа аль ч чанарыг нь сайн илэрхийлж чадсангүй. Дотор буцалж байгаа үгс зөндөө л байна. Өөрт нь хэлнэ ээ.</p><p>Миний аав Долзодмаагийн ууган хүү Баярмагнай. Би бол Баярмагнайгийн ууган охин Ариунзул. Аав аа, таны гурван хүүхэд нэрийг тань Дэлхийд сийлнэ ээ.</p><p>Миний төрөхөөс , үхэх хүртлээ чин үнэн сэтгэлээр хайрлах цор ганц эр хүн. Миний анхны хайр , миний БААТАР. Төрсөн өдрийн мэнд хүргэе! Одоо өрөө рүү нь ороод чанга тэврэн үнслээ. Ертөнцийн хязгаараас ч илүү хайртай.</p><p>Таны охин Ариунзул…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8494efd53589" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өвөөгийн чихэвч]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D3%A9%D0%B2%D3%A9%D3%A9%D0%B3%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%87%D0%B8%D1%85%D1%8D%D0%B2%D1%87-36b7cde1f299?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/36b7cde1f299</guid>
            <category><![CDATA[treasures]]></category>
            <category><![CDATA[memories-alive]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Nov 2018 11:34:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-25T11:53:08.290Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/273/1*3pyWzPw__41A-honTvMvow@2x.jpeg" /></figure><p>Өвөө минь радио сонсох дуртай байсан. Өглөө сэрээд сонин гарчиглахдаа радиогоо сонсоно , өдрийн хоолны дараах дуг хийлтийнхээ өмнө радиогоо сонсоно, орой унтахдаа мөн л радиогоо сонсоно. Ерөнхийдөө өвөөгийн минь радио болон түүний чихэвч нь өвөөгийн хамгийн нандин эд гэж хэлж болохоор. Өвөө маань угийн ажилсаг , цэвэрч , нямбай хүн болохоор радио болон чихэвчээ арчилж гарна. Чихэвчийнх нь утас хөндийрсөн тул скотчоор нямбайлан ороочхоод бид нарын гарыг чихэвчдээ хүргэдэггүй байлаа. Харин өвөөг минь Тэнгэрийн улс руу явсны дараа түүний минь хамгийн хайртай эд зүйлс болох ширээний цаг , радио мөн чихэвч нь надад өвлөгдөн ирсэн юм.</p><p>Би орчин цагийн өсвөр насны охин болохоор дуу хөгжимд их хорхойтой. Хааяахан сэм сэм сэтгэл хямарч , ганцаардахаараа буюу сүүлийн үеийн хэллэгээр “эморхоороо” дуу сонсч сэтгэлээ сэргээдэг. Өрөөндөө ганцаараа байхдаа эсвэл гэрээ цэвэрлэж аяга тавгаа угааж байхдаа дуртай дуугаа сонсч бүжиглэн сахилгагүйтэх дуртай. Машинд явахдаа дуу сонсонгоо тухайн дууны клипэнд өөрийгөө тоглож байна гэж төсөөлөх дуртай. Ер нь л дуу сонсох маш дуртай. Ийм хүний хамгийн чухал , хэрэгтэй зэвсэг бол яах аргагүй “чихэвч” мөнөөсөө мөн.</p><p>Би хулхи , ориг олон ч чихэвч алга болгож , эвдэлсэн. Гэвч өвөөгийн чихэвч яаж ч байсан эвдэрч , гээгддэггүй. Сүүлийн үеийн дэвшилтэт технологийн цэвэр дуу гаргалттай , чихэн дээр бамбалздаг чихэвч хараахан биш болохоор брэндийн чихэвчээ алга болсон үедээ л өвөөгийн чихэвчээр дуугаа сонсоно. Дахиад брэндийн чихэвч авчихвал өвөөгийнхөө чихэвчийг шургуулгандаа хадгалчихна. Энэ мэтчилэн би маш олон чихэвч гээсэн ч царай муутай , чанга дуугаралттай биш ч гэсэн өвөөгийн чихэвч л надад үлддэг юм.</p><p>Сэтгэл санаа тавгүйтэж, хариултыг нь олохыг хүссэн асуултуудаар цээж булгилах үед би магтан дуу сонсч залбиран Бурхантай харилцах дуртай. Уянгын дуу сонсохоор самсаа шархирч уйлдаг шиг магтан дуу сонсонгоо залбирч уйлах нь миний стрессээ тайлах бас нэгэн хайртай арга минь юм. Мэдээж дуугаа сонсч өөртэйгөө ярилцахдаа өөрийнхөө хоолойг сонсох нь чухал байдаг ч брэндийн чихэвч чихэнд яг таг орчихоод дээрээс нь чанга дуугаралттай байдаг тул би өөрийнхөө хоолойг сонсч чаддаггүй. Энэ үед минь харин өвөөгийн чихэвч яг сайхан тохирч сэтгэлээ уудлах боломж олгох орчин нөхцлийг бүрдүүлж чаддаг юм.</p><p>Үүний адилаар бидний амьдралд сайн муу олон хүн л орж ирэн хамтдаа сайхан цаг дурсамжийг бүтээлцэн тухайн үедээ биднийг аз жаргалтай , баяр хөөртэй байлгадаг ч хэсэг хугацааны дараа амьдралд маань хэзээ ч байгаагүй юм шиг өнөө брэндийн чихэвчүүд шиг алга болчихдог. Харин бидэнд юу ч тохиолдож, яаж ч байсан биднийг алдаа , дутагдал , гэм нүглийн маань хамтаар хайрлан нандигнаж хамгаалах хүмүүс үргэлж хажууд маань байж байдаг. Брэндийн чихэвч шиг хүмүүсийг тэднээс илүүд үзэн, тоохгүй байсан ч хайртай хүмүүс маань байж л байдаг. Уурлаж , бухимдаж , хатуу үгсийг хэлэн хараан зүхэж байсан ч биднийг хайрласан хэвээр л байдаг “өвөөгийн чихэвч” шиг хүмүүс.</p><p>Гэхдээ, тэдгээр хүмүүс орон зайн хувьд заавал бидний хажууд байдаг гэсэн үг биш ээ. Бидэнд санаа зовж , нандигнан хайрлаж , өмгөөлөн хамгаалж , анхаарал тавихын тулд заавал дэргэд байх шаардлагагүй. Зэргэлдээх өрөөнд , яг дэргэд эсхүл алс холын оронд тэр бүү хэл энэ хорвоог орхин одсон эсвэл амьд ч гэлээ дахин хамт байх боломжгүй болсон хүмүүс байж ч болох юм. Гагцхүү хайрлана гэдэг махбодиор хүрэлцэхийг биш зүрх сэтгэлд өөрсдийн нэрээ сийлэхийг хэлдэг юм байна. Хайртай хүмүүсээ зүрхэндээ нандигнан хамт байхгүй ч гэлээ сэтгэлдээ амьдруулсаар байвал хайрын мөн чанар түүнд орших юм шиг. Аав , ээж, эмээ өвөө нар маань л бидний “өвөөгийн чихэвч” шиг яг хажууд байж л байдаг хүмүүс юмдаа. Тэнгэрийн орон руу одсон ч биднийг гэх хайраараа мөнхөд амьсгалах тэр л хүмүүс.</p><p>Гэвч бас гэнэтийн бэлэг шиг зүрхэнд нэрээ сийлчихсэн хүмүүс байдаг шүү. Одоо миний дэргэд хамт байгаа ч бай , байхгүй ч бай зүрхэнд минь нэрээ сийлсэн эрхэм хүмүүст чин сэтгэлээсээ талархъя.</p><p>Хайрт Ариунзул нь…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=36b7cde1f299" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Бодол]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D0%B1%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%BB-aedc5ed08be8?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aedc5ed08be8</guid>
            <category><![CDATA[home]]></category>
            <category><![CDATA[feelings]]></category>
            <category><![CDATA[thoughts]]></category>
            <category><![CDATA[me]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Nov 2018 11:25:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-27T08:26:44.980Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/204/1*5Ko_ST83HbC_xvTmN5KaXw@2x.jpeg" /></figure><p><a href="https://streetphotographyinternational.com/">Зургийг</a>: Street Photography International</p><p>Би айж байна. Өнгөрсөнд намайг хорьсон харанхуй өрөөнд дахин түгжигдэхээс…. Надад байгаа нандин зүйлс надаас холдон одохыг хүсэх вий гэдгээс…</p><p>Тасралтгүй үргэлжлэх айдас дунд амьдарсаар би бүр тэндээ гацчихжээ. Хайрлах айдас, алдах айдас, орхих айдас , харамсах айдас , түүнчлэн сул дорой харагдах айдас , шүүмжлэлээс зугтах айдас. Хийж буй үйлдэл бүр минь чухамхүү тэдгээр айдсуудыг л алсуур тойроод байгаа юм шиг. Өнгөрсний алдааг ирээдүйд давтахгүй шүү гэж өөртөө хатуу сануулсан ч харамслын бул чулууг өөртөө тээсээр байсан цэгээсээ алхам ч холдсонгүй. Алдсан алдаагаа дахин давтахгүй гэж тархиндаа хадаад, олдсон эрдэнэсээ тавьж явуулахгүй гэж зүрхэндээ шивнэсэн байлаа. Ухамсаргүйд минь хадгалагдсан тэдгээр дурсамж тархинд эргэн орж ирмэгцээ өргөс мэт зүрхийг минь хатгаж “Чи чадахгүй , чи ийм л хүн , чамд энэ бүхнийг тэсвэрлэх хангалттай хүч байхгүй , чи бол өчүүхэн сул дорой амьтан” гэж шивнэх шиг оюунд минь бяцхан тулаан өрнүүлнэ. Энэ бүх айдсын зангилаа юунаас эхтэй вэ гэж мянга өөрөөсөө асуусны эцэст хариултыг нь мэдмэгцээ би зогь туслаа. Хариулт нь би өөрөө байв.</p><p>Үлгэрийн мэт гайхамшигтай гэж итгэсэн түүхээ цагаан цаасан дээр харандаагаар зуран илэрхийлэхийг оролдож байгаад алдаад зурчихлаа. Хичнээн сайн баллуур ашиглаад ч харандааны ором арилсангүй. Дэндүү чанга дараад зурчихсан болохоор тэр. Үүн дээр нэмээд гоёмсог төсөөллөө тэр цаасан дээрээ дахин буулгасан ч ором арилсангүй. Сая зурсан зураг маань үнэхээр гайхалтай болжээ. Гэвч миний нүдэнд зөвхөн өмнөх зурагны ором л харагдаад байна. Үүний адилаар өнгөрснөө л бодоод яваад байвал одоо байгаа үнэтэй зүйлсээ мэдэрч чадахгүй. Ядаж л өмнө нь зурсан зурагнаасаа авсан туршлага шинээр зураг зурахад үнэтэй хичээл болон үлдсэн байдгийг ч мэдрэлгүй зугээр л дахин алдахаасаа айж , эсвэл өнгөрсөнд алдсан алдаандаа өөрийгөө буруутгаж “ Ээ би тэгчихгүй яав даа , тэгж хэлэх хэрэггүй байсан юм” гэсэн тэдгээр бодлууд өнгөрсөнд улам хүлдэг гэдгийг олж харсан юм. Зургийн ормоос нүдээ салгаж шинэ зургаа харан түүнээсээ таашаал мэдрэмжийг хүртэж, мэдэрч эхэллээ. Би чөлөөлөгдөж байна. Миний амьдрал гайхам сайхнаар дүүрч байна. Гэвч миний сэтгэлд дахин л тавгүйтэл хурсаар байлаа. Энэ юу байв аа? Энэ бол алдсан алдаандаа өөрийгөө буруутгах буруутгал байлаа. Би өнгөрснөөсөө чөлөөлөгдсөн гэж бодсон ч тэр бүх зүйлсдээ өөртөө буруутгал өгсөн нь энэ байв. Бүх зүйлс надаас л болсон юм шиг , би байгаагүй бол , би ингээгүй бол , би тэгж хэлээгүй бол юмс сайнаараа байх байсан юм шигээр буруутгалын хорыг өөртөө тохон түр зуурын чөлөөлөлтөд хууртан буцаад хүлээндээ орчихов. Ингээд би өмнө ч , одоо ч хамгийн чухал зүйлийг орхиод байснаа ухаарав. Би ӨӨРИЙГӨӨ ХАЙРЛАХаа гээгээд байжээ. Би бусдыг хайрлаж , тэдэнд тавтай мэдрэмж төрүүлэхийн тулд өөрийгөө зольж байсан. Чухамдаа өөрийгөө болон өөрийнхөө Бүтээгчийг хайрлаж чадахгүй бол өрөөлийг хэрхэн хайрлах вэ? Гэр бүл , хайртай дотны хүмүүсээ чухалчилдагийн адилаар өөрийгөө ч чухалд үзэх хэрэгтэй юм байна. Өөрийгөө үгүйсгэж тархиндаа эргэлдэх “ сул дорой, арчаагүй , хэнд ч хэрэггүй , үнэ цэнэгүй” гэх өөрийнхөө талаар сөрөг шивнээнүүдийг дэмжсээр байх нь шинээр ирж байгаа аз жаргал , баяр хөөрийг өмнөх алдааны давталт гэж харуулан надаас холдуулж мэдэх юм. Өмнөх алдаагаа давтахаас айсандаа шинэ баяр хөөрөө өөрөөсөө түлхэх шинэ айдсыг надад бий болгоно. Бидний айдас болон санаа зоволтууд дундаршгүй юм. Хүсэл зорилгоо биелүүлж чадахгүй бол яах вэ? Би хангалттай сайн байж чадахгүй бол яах вэ? Алдаагаа дахин давтчихвал яана аа? Хүмүүс намайг юу гэж бодох бол? Гэвч “Юу идэж , юу уух билээ гэж амийнхаа төлөө санаа бүү зов. Амь нь хоолноос , бие нь хувцаснаас илүү эрхэм бус уу? Та нараас хэн чинь санаа зовсноороо нас биеэ ганц мөчөөр нэмж чадах вэ?”( Матай6:25–27) гэж бичигджээ.</p><p>“Хайр дор айдас үгүй. Харин төгс хайр нь айдсыг хөөн зайлуулна. Учир нь айдаст ял байдаг. Айдаг нэгэн нь хайр дор төгс болгогдоогүй байна.”</p><p>— 1Иохан 4:18</p><p>ГЭР</p><p>Гэр гэхээр төсөөлөлд тодорхой нэгэн объект , байшин харагдана . Магадгүй заримд нь гэр бүл төсөөлөгдөнө . Ер нь аливаа нэршилд тогтсон нэг тодорхойлолт өгөх нь харьцангуй ойлголт шиг. Учир нь хүн бүрт тухайн зүйлийн ойлголт , хандлага өөр өөр байдаг байх . ГЭР — дөрвөлжин хайрцагийг миний гэр гээд авч үзье. Би хайрцагнаас гарлаа , өөр газарт очлоо , тэндээ амьдархаар боллоо. Одоо тэр дөрвөлжин хайрцаг миний гэр мөн үү? Ихэнх нь үгүй гэж хариулах байх. Учир нь одоо би өөр газарт амьдарч байгаа шүү дээ. За тэгвэл , гэр гэдэг ямар нэгэн биет зүйл биш байх нь ээ. Тэгвэл гэр гэж чухам юу юм бэ? Гэр гэдэг бол миний хамгийн ая тухтай , амар тайван , аз жаргал , баяр хөөрийг мэдэрч чадаж байгаа тэр зүйл. Тодруулбал , надад аз жаргал , эрч хүч өгч буй зүйл. Тэр нь хүн, хобби , эд зүйл чухамдаа юу ч байж болох нь. Би дуулах дуртай бол дуулж байхдаа өөрөөрөө байж , эрх чөлөө , эрч хүчийг мэдэрч чаддаг бол дуу , хөгжим миний гэр биш гэж үү? Гэвч бид өөрийнхөө гэрийг өөр хэн нэгний дотор барьж байгуулж байна. Өөрийнхөө гэрийг өөр хэн нэгний дотор бий болгох нь бидэнд урам хугаралтыг авч ирдэг юм шиг. Өөрийгөө хайр , хүндлэл , үнэ цэнэ , нигүүлсэнгүй байдлаар дүүргэснээр бусдыг илүү хүлцэнгүй , нигүүлсэнгүй , элбэг хангалуунаар хайрлана. Амьдралын утга учрыг материаллаг зүйлсээр илэрхийлдэг хэн нэгэн байхыг үгүйсгэхгүй ч материаллаг зүйлс хайрлуулах , хамгаалуулах гэх мэт бидний суурь хэрэгцээг хэзээ ч хангаж чадахгүй . Амьдралын утга учир нүдэнд үзэгдэж гарт баригддаг зүйлсээс илүүтэйгээр нүдэнд харагдахгүй ч зүрхэнд мэдрэгддэг зүйлст оршдог юм шүү. Би бол хамгийн эрхэм хайрын ундаргаар тослогдсон, үнэ цэнэтэй , нандин эрдэнэ гэдгээ хүлээн зөвшөөрсөн цагт амьдралд минь миний төсөөлж ч байгаагүй их ивээл , бялхам дүүрэн бэлэг ирэх болно. Би бол хамгийн нандин нэгэн. Хайрт найз минь , чи бол хамгийн үнэтэй бэлэг юм шүү!</p><p>“Хайр тэвчээртэй энэрэнгүй билээ. Хайр атаархдаггүй. Хайр агснадаггүй, ихэрхдэггүй, зүй бус авирладаггүй, өөрийнхийг эрдэггүй, зэвүүрхдэггүй,өс хураадаггүй, зүй бус юманд баярладаггүй, харин үнэнд баярладаг, бүглийг далдалдаг, бүгдэд итгэдэг, бүгдэд найддаг, бүгдийг тэсвэрлэдэг. Хайр хэзээ ч дуусдаггүй.”( 1Коринт 13:4–8)</p><p>Ариунзул</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=aedc5ed08be8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Сонголт]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D1%81%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D1%82-8f7a286a8959?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f7a286a8959</guid>
            <category><![CDATA[deep-thoughts]]></category>
            <category><![CDATA[choices]]></category>
            <category><![CDATA[life-choices]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Nov 2018 11:11:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-27T08:28:52.992Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/211/1*5WaE_3SUvwhRAXWvLdz4nA@2x.jpeg" /></figure><p><a href="https://streetphotographyinternational.com/">Зургийг</a>: Street Photography International</p><p>Тархи уу? Зүрх үү?</p><p>Аль нь хэрэгтэй вэ? Алийг нь дагавал зохилтой вэ?</p><p>Ашиг шимээ өгнө хэмээсэнд үнэндээ зүрх минь оршихгүй юм. Зүрх минь оршин байгаад үр жимс харагдахгүй байгаа юм шиг.</p><p>…Одоохондоо</p><p>Хүн өдөрт 3000 гаруй сонголтыг ухамсраар болон ухамсаргүйгээр хийдэг байна. Товчхондоо бид сонголт дунд амьдарч байна гэсэн үг.</p><p>Өглөөний цайндаа юу уух вэ? Юу өмсөж явах вэ? Аль замаар явах вэ? гэх мэтчилэн энгийн сонголтууд байхаас гадна “Ирээдүйд хэнтэй ханьлах вэ?” “Ямар мэргэжил эзэмших вэ?” “Хаана ажиллах вэ?” гэх мэт цаашдын амьдралын өнгийг тодорхойлох чухал нөлөө бүхий сонголтууд ч байх юм.</p><p>Эцэг эх , өвгөд өтгөсийн айлдах сургаал туршлага дээр суурилдаг учир бүгд л алдаа , уналтаас сэрэмжлүүлэх хандлагатай байдаг. Гэвч “Алдаа” гэдэг зүйл цаашдын явах замыг тэгшитгэн шулуутгаж өгдөг байгаа юм. Хүн гэдэг аливаа зүйлийг өөрөө оролдож , мэдэрч , алдаж үзэж байж л зөв бурууг нь ялгаж ,салгаж , туршлагажиж , илүүтэйгээр өсөж хөгждөг юм шиг. Хөндлөнгөөс тэр чинь буруу , алдах болно , ингэ тэг гэж хэн нэгэн мянган удаа хэлсэн ч тухайн хүн өөрөө мэдрээгүй цагт чихнийх нь хажуугаар л өнгөрнө. Эрсдэл гаргаж , аз сорьж үзэх л хэрэгтэй. Алдаад үз тэрнээсээ суралцана. Унаад үз босохдоо туршлагажсан байх болно. Амьдрал хэзээ ч дардан амархан байхгүй , эрсдэл , алдаанаас зугтаад л тойроод л яваад байвал хожим хойно булангийн цаана отож байгаад озлоод авах вий.</p><p>Хүсэл сонирхлоо дагаж , зүрх сэтгэлээ чагнан байж гаргасан шийдвэр эцэг , эхэд таалагдахгүй байх тохиолдол олон. “Эцэг эхийнхээ үргэлжлэл учир тэднийхээ хийж дуусгаагүйг гүйцээнэ” гэх мөрөөдөл зүрхийг минь хэсэг эзэмдсэн байлаа. Гэвч хүлээгээрэй, энэ бол миний амьдрал. Эцэг эхийнхээ үргэлжлэл байна гэдэг нь заавал тэдний хийдэг зүйлсийг үргэлжлүүлэн хийнэ гэсэн үг биш болохыг ойлгов.</p><p>Ахмадын өгөх зөвлөгөө ашигтай, ирээдүйтэй мэт харагдавч түүнийг хийх нь миний хүсэл биш болохыг зүрх шивнэх шиг болдог. Тархиа угаалгана гэдэг шиг амттай сайхан ярианд нь ятгуулж дөнгөх ч хийж буй үйлсэд хүсэл байхгүй бол сэтгэл шингэхгүй. Хэдий амжилт олох , гялалзсан шийдвэр байлаа ч үйлсгүй бол өөрөө үхмэл юм.</p><p>…”Бусдад харуулах гэж хүмүүсийн өмнө зөвийг үйлдэхээс сэрэмжлэгтүн.” (Сургаалт үгс 6:1)</p><p>Эсрэгээр…</p><p>Олон хүний эсэргүүцэл шингэж , явуургүй , ядмагхан харагдавч миний сонирхол, хийх хүсэл түүн дотор оршиж байвал боломжгүй зүйл ч боломжтой болно. “Сайн мод бүр сайн жимс гаргадаг бол муу мод муу жимс гаргадаг.” (Матай 7:17) Үүний адилаар зөв харагдавч хүсэл үл орших сонголт сүйрэл рүү, явуургүй мэт боловч хүсэл оволзогч сонголт амь руу хөтөлдөг байх нь. Тиймээс сонголтыг зөвхөн үр жимсээр нь л таньж болно.</p><p>Баруун тийшээ эргэсэн ч , зүүн тийшээ эргэсэн ч араас чинь дуугарах “Энэ бол зам. Үүгээр алхагтун” гэх зүрх сэтгэлд чинь орших Тэр нэгний дуудлагыг чих чинь сонсоно. Зүрхээ сонс , хүслээ дага. Боломжгүй зүйл нэг ч үгүй. Ертөнц дээрх бүтэж бий болсон бүхэн итгэл найдвараас бүрэлдсэн байдаг.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f7a286a8959" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Зүрхний хилэн]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D0%B7%D2%AF%D1%80%D1%85%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%85%D0%B8%D0%BB%D1%8D%D0%BD-f6049aef3eb2?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f6049aef3eb2</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Nov 2018 10:43:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-27T08:30:48.253Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/249/1*FGEIWbrcMmjLvYL3kmUPeA@2x.jpeg" /></figure><p><a href="https://streetphotographyinternational.com/">Зургийг: </a>Street Photography International</p><p>Хүрч чадахгүй. Хүсэвч…Байсан цаг саяхан. Гэтэл одоо байхгүй…Цаг хугацааны давхцал, танил ая , танил газар, танил дурсамж. Бидний дурсамжинд үлдсэн тэдгээр зүйлс. “Өнгөрсөн” гэх хуучин номны хавтас руу шигдэж “Ирээдүй” гэх шинэ номыг адал явдалтай , сонирхолтой байгаасай хэмээн хүлээнэ. Гэтэл миний уншиж байгаа “Одоо” хоосон байна.</p><p>“Дурсамж” гэдэг аюултай үг юм. Санан сөхөхөд сайхан мэт боловч , дахиж эргэн олдохгүйгээрээ заналхийлээд байгаа юм шиг. Хүйтэн гуниг зүрхэнд хуртал…</p><p>“Зүүд” миний мөрөөдөл болох шиг. Хэзээ ч дуудахаа болихгүй мэт санагдсан тэр нэгэн дуудлага , хожмын нэг өдөр зүүдэнд минь л амилна. Хааяахан уурлуулж , гомдоох хэн нэгний хатуухан ч хайрлаж хэлсэн үгс тэртээх нэгэн өдрийн дурсамжийг минь сөхсөн зүүрмэглэлд л дуулдана. Тийм зүүдэндээ амьдрахсан. Гашуун харамсал цээжинд багштал…</p><p>ГЭВЧ…</p><p>Миний туулж өнгөрүүлсэн бүхэн , алдсан алдаа , мэдэрсэн мэдрэмж, урсгасан нулимс , инээсэн инээд бүгд “Өнөөдөр” амьдран байгаа “намайг” бий болгожээ. Өнгөрсөнд намайг зовоосон зүйлс ирээдүйд надтай дахин учирхад би айхгүй, ажрахгүй. Учир нь өнгөрснөөсөө би суралцсан.</p><p>“Шарх” . Бид гаднаа хүчирхэг харагддаг маск зүүдэг ч , үнэндээ бидний шарх, зүрхний сорви бидний жинхэнэ ертөнцийг илчилдэг юм. Бид бүгд шархнаас зугтааж , түүнээс аюул мэт сүрдэн дайжих ч биднийг хамгийн ихээр хүмүүжүүлэн, төлөвшүүлэгч нь өнөөдөр бидний туулж байгаа зүрхний хилэн нь юм байна. Нийгмийн бидэнд хатуу анхааруулсан “хүчирхэг байх” гэдэг нь асуудал, зовлонгоо ганцаар дотроо нуудаг нэгэнд биш хайртай нэгэндээ хэлэн тусламж аван хамтдаа хөгжиж буй нэгэнд илэрдэг юм байна. Юмс бүхэн учиртайн адил бидний амьдралын мөч тутам , тохиож буй тохиол , туулж буй зовлон бүгд нэгэн зорилго дор орших буюу биднийг “ДАРУУСГАН ТӨЛӨВШҮҮЛЭХИЙН” тулд юм.</p><p>“Эрсдэл”. Бүгд түүнээс зугтана. Хайртай хүмүүс минь биднийг амьдралдаа алдаа бүү хийгээсэй гэж хүсэх ч түүнээс зугтах арга байхгүй юм. Амьдрал өөрөө эрсдэл юм байна. Хайртай ээж минь намайг амиараа дэнчилж төрүүлсэн, хайртай аав минь амьдралаа зольж намайг өсгөсөн. Мөн “ТЭР НЭГЭН АГУУ ХАЙР” өнөөдөр биднийг гэмээс цайруулжээ. “ХАЙР” өөрөө асар их золиос нэхдэг юм байна. Хэн нэгнийг хайрлахын тулд гомдсон ч гомдоогүй гэж, уурласан ч уурлаагүй гэж хааяахан үнэнээ булзайруулж, хатуу байсан ч сайхан төгсгөлийн төлөөх тэвчээрийг шаардан биднийг сорих юм. Гэхдээ, өнөөдөр тэр сорилтод уналаа ч дараа би унахгүй. Учир нь би алдахын үнэ цэнийг ойлгосон. Өнөөдөр миний бүдэрсэн чулуу , маргаашийн миний гишгүүрийн чулуу болох болно. Өнөөдөр надад байгаа бүхэн “Баяртай” гэж хэлэхгүйгээр надаас холдон одож мэдэх тул “өнөөдрийг” би хайрлах болно. Учир нь”Өнөөдөр” бол одоо надад байгаа бүх зүйл. Ирээдүй бол бидний”өнөөдрийг” хэрхэн өнгөрүүлж буйн үр дүн. Маргааш надад ямар сайхан зүйл тохиолдохыг би мэдэхгүй. Тиймээс би “итгэл найдвараа” алдахгүй.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f6049aef3eb2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Таны дургүй гоо үзэсгэлэн]]></title>
            <link>https://medium.com/@ariunzulbayarmagnai98/%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%8B-%D0%B4%D1%83%D1%80%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D0%B3%D0%BE%D0%BE-%D2%AF%D0%B7%D1%8D%D1%81%D0%B3%D1%8D%D0%BB%D1%8D%D0%BD-ee3cdb7d34d8?source=rss-d41930701c85------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ee3cdb7d34d8</guid>
            <category><![CDATA[deep-thoughts]]></category>
            <category><![CDATA[changed-perspective]]></category>
            <category><![CDATA[self-love]]></category>
            <category><![CDATA[beauty]]></category>
            <category><![CDATA[positive-attitude]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lights of us]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Nov 2018 10:24:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-25T10:30:50.533Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/1*OEMxLKTSQb5ZmTZ8lj0P5w@2x.jpeg" /></figure><p><strong>Та үзэсгэлэнтэй. Энэ хорвоо дэлхий дээр таны биеэр оршигч, таны бодол санаагаар амьдрагч нь зөвхөн та. Таны хувилбар гэж байхгүй , таны дуураймал гэж байхгүй. Та хэзээ ч дахин давтагдашгүй. Та бол цор ганц.</strong></p><p>Таны юу хамгийн үзэсгэлэнтэй гээч?</p><p>Таны шарх. Таны илүүдэл жин. Таны онигор нүд, намхан хамар. Танд таалагддаггүй таны хэсэг бүр.</p><p>Эмэгтэйчүүд бид бүгд л сайхан харагдахыг хүсдэг. Тиймээ , тэгэх ч хэрэгтэй. Бид бүгд л сайхан биеийг хүсдэг . Тиймээ , хүсэхгүй хэн байх вэ дээ. Гэхдээ, бид цор ганц бүтээгдчихээд бусадтай адилхан болох гэж хичээдэгт л асуудлын зангилаа оршиж байна. Олны танил бүсгүйчүүдийг гоо сайхны бэлгэ тэмдэг болгож түүгээрээ өөрсдийгөө цензурлэдэг. Тэдний нүүр будалт, үс засалт тэр ч бүү хэл өмсөж буй хувцсыг нь хүртэл дуурайхыг эрмэлздэг. Зөвхөн тэд л үзэсгэлэнтэй , тэд л хөөрхөн юм шиг. Гэхдээ юу гээч? Гоо сайхны бэлгэдэл бологч тэдгээр эрхмүүд маань бодит амьдрал дээрээ үргэлж зурган дээрхи шигээ байдаггүй юм шүү дээ! Фотошоп, зурагчин, үсчин, нүүр будагч , стилист, гэрэлтүүлэгч , найруулагч зэрэг бүхэл бүтэн зураг авалтын багийн тусламжтайгаар асар олон засвар , эффектний оролцоотойгоор бий болсон дүр төрхтэй өөрсдийгөө харьцуулж , гоо сайхны хэм хэмжээг түүгээр үнэлдэг. Хамгийн хөгжилтэй зүйл нь, бидний хайртай Холливүүдийн одод бидэнтэй адил унтдаг, иддэг , уудаг, баадаг , шээдэг, унгадаг, хэхэрдэг. Батга гардаг, үс нь тослогтдог , царай нь цонхийдог, үрчлээтдэг. Америкийн супер модел Камерон Рассэл Tedx-д тавьсан илтгэлдээ “Юмс бүхэн харагдаж байгаа шигээ байдаггүй. Энэ бол зүгээр л зураг. Энэ би биш.” хэмээсэн байдаг. Гэтэл яагаад хуурамч төрхтэй нь өөрсдийгөө харьцуулна вэ? УЧИР нь бид өөрсдөдөө байдаг жинхэнэ ГОО ҮЗЭСГЭЛЭНгээ харж чадахгүй байгаа явдал юм . Алдартнуудын хувьд биднээс ялгаатай нь тэд нар өөрсдийгөө төгс биш гэдгийг мэднэ , түүнчлэн төгс байх албагүй гэдгийг ч мэднэ. Тэд өөрсдийнхөө дотоод үнэ цэнэ, гоо үзэсгэлэнгээ мэддэг байдал нь тэднийг улам ч гялалзуулах ажээ.</p><p>Тэгвэл гоо үзэсгэлэн гэж юу юм бэ? Хөөрхөн төрх үү? Нарийхан гоолиг бие үү? Нуруу дарсан урт гэзэг үү? Хав ойрын тоосыг хамаад дээш доош анивчдаг бүлтгэр сайхан нүд үү? Хэрвээ тийм бол онигор төрсөн мань мэт нь хөл гишгэх газаргүй үлдэх нь. Би бодоод л байлаа , бодоод л байлаа . Зарим нь , ялангуяа энэ Европ хүүхнүүд яахаараа ингээд төрчихдөг юм. Хамаг л сайхан зүйлс тэдэнд байна. Ази хүүхнүүд яачихав? гээд л . Битүүхэндээ шударга бус санагдаж байсныг нуух юун. Гэтэл эмэгтэй хүн бүрийг үзэсгэлэнтэй гэж нэрийдэх…???? Гоолиг биш , өндөр хамаргүй , нүд нь давхраагүй байлаа ч үзэсгэлэнтэй гэж үү? Чи ямар утгагүй зүйлээ яриад байгаа юм? Холливүүдийн оддод харин сайхан бүхэн байдаг , тэд л үзэсгэлэнтэй. Намхан , тагжгар , бүдүүн намайг хэн үзэсгэлэнтэй гэх юм? гэж бодож байна уу? Байзаарай!!! Учрыг нь олцгооё!</p><p>Хонгорхон минь, гоо үзэсгэлэн гэдэг чинь гадна биш дотор байдаг юм байна. Цаашилбал, хөөрхөн төрхөөр биш мөн чанараар илэрхийлэгддэг юм байна. Сантиметр хэртэй будагны цаана биш , сайхан дулаахан инээмсэглэлийн ард нуугддаг юм байна. Үнэндээ хүн бүрд өөрийн гэсэн дур булаам байдал байдаг юм байна. Тэгвэл бид яагаад өөрсдийн гоо үзэсгэлэнгээ олж харахгүй , өөртөө итгэлгүй байж , үргэлж өөрийгөө голж шилнэ вэ?</p><p>@Хүмүүс намайг өөртөө итгэлтэй гэж дүгнэдэг. Тиймээ, би өөртөө итгэлтэй байсан. Байсан гэж өнгөрсөн цаг дээр хэлж байгааг минь анзаарж байгаа байх. Би эцэг , эхээс заяагдсан , Бурханы надад өгсөн бие хаа, царай зүсээ голдоггүй надад яг тохирсон гэж боддог байлаа. Гэтэл хүмүүс намайг шүүмжилж гарах нь тэр. Чи яасан том толгойтой юм, ямар том чихтэй юм, онигор юмаа, эрүү чинь шаамий харагдаад байна, чи яасан эцэнхий юм бэ? ясан дээр тохсон арьс гэх мэт. Тэр үеэс хойш би өөрийгөө , өөрөөсөө хөөрхөн нэгэнтэй харьцуулж эхлэсэн юм даа. Хүмүүсийн надад хэлсэн зүйлс нь үнэхээр үнэн мэт санагдаад явчихав. Яагаад би ээжийн өндөр хамрыг дуурайгаагүй юм бэ? Яагаад ээж шиг шөвгөр болсонгүй вэ? Яагаад аавын даврхааг , бас дэрвэгэр сормуусыг дуурайсангүй вэ? гэсэн гомдлын асуултууд цээжээр минь булгилаж эхэллээ. Би өөртөө таалагдахаа байчихлаа. Толинд харах бүртээ царай муутай нэгнийг олж , сүүлдээ өөрийгөө харахаас ч дургүй хүрэх болов. Танд танил сонсогдож байна уу?</p><p>Тэгэхээр юу намайг тийм байдалд оруулчихав аа? Нийгэм. Тодруулбал , нийгмийн гоо сайхны талаархи буруу , хоцрогдсон тодорхойлолт . Зохиолч , мишионер Лиза Бивэр “Сэлэмтэй охид” номондоо “ Тэгвэл өнөөдөр сонин сэтгүүлийг хар , элдэв зар сурталчилгааны үгсийг үз. Тэд өтлөхийг үзээрийн муухай өвчин шиг үзэж, боловсорч гүйцээгүй жаахан охидыг үзүүлэн болгон алдаршуулна. Жинхэнэ дотносолыг дорд үзэн, садар дүр төрхийг магтан дуулж, өөрийгөө тэжээж, гял цал аж төрөхийг уухайлан дэмжинэ” гэж бичжээ. Үнэндээ нийгэм биднийг сэтгүүлийн нүүрэн дээр гардаг “Өндөр , туранхай, сайхан төрхтэй модел” байхыг л сануулдаг. Гэвч би таныг “Сэтгүүлийн ковер” дээрхи бүсгүй байгаасай гэж хүсэхгүй байна. Өөрийгөө хайрладаг, үнэ цэнэ, мөн чанар , өөрийнхөө бүтээгдсэн зорилгоо мэддэг хуягласан , хүчирхэг эмэгтэй байгаасай гэж уриалмаар байна.</p><p>Сорви , шарх бидний өөртөө итгэлтэй байдлыг унтраадаг зүйлсийн нэг. Гэвч тэдгээр сорви , шарх намайг энэ дэлхий дээр амьдарсныг минь, хөдөлгөөнтэй оршин байсныг минь илэрхийлэх тэмдэг. Илүүдэл жин, харвин бас л биднийг унтраадаг. Гэвч юу гээч ? Ямар ч төрхтэй байлаа гэсэн та толгойн зулайгаас хөлийн үзүүр хүртлээ тослогдсон хамгийн ихээр хайрлагдсан нэгэн. Таны нэг л инээмсэглэл хэн нэгэнд амьдрал бэлэглэж чадахаар тийм л хүчтэй. Төгс хүн гэж байдаггүйн адил бидэнд олон л өөлж шилэх зүйлс байдаг. Үнэндээ , таныг хамгийн сайхан болгодог , хамгийн сайхан харагдуулдаг зүйлс таны царай төрх биш таны доторх бусдыг хайрлах хайр, өгөх өглөг, инээх инээмсэглэл.</p><p>Бидний гаднах төрх харилцан адилгүй ээ. Гэвч бид бүгд үзэсгэлэнтэй , бид хүчирхэг , бид хайр татам , бидний хэвлийд амийн зүрх бүрэлдэн бий болдог. Бид үнэ цэнэтэй. Үр хүүхдийнхээ төлөө бүхнээ золиослож чадах ээж та үзэсгэлэнтэй. Найз залуу, нөхөртөө бүх зүрх сэтгэлээ зориулж чадах эмэгтэй та гоо сайхан. Нийгэм дэх гоо сайхны хандлагыг үл хэрэгсэж өөртөө гундан ухрах биш босож харайн хайраар цэцэглэцгээе! Хайрт бүсгүй минь , ТА энэ хорвоо дээрхи ХАМГИЙН сайхан эмэгтэй юм шүү!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/384/1*uyBuj16QkLwZikGgwRLmmg@2x.jpeg" /></figure><p>Харин энэ бол миний будаггүй , маскгүй жинхэнэ төрх.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ee3cdb7d34d8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>