<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by atakan on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by atakan on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@atakaning?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*0xtMJv0qPwsOPF09_n3GVg.png</url>
            <title>Stories by atakan on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@atakaning?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 05:30:23 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@atakaning/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Merhaba, ben bir telefon bağımlısıyım.]]></title>
            <link>https://medium.com/radikal-ya%C5%9Fam/telefon-ba%C4%9F%C4%B1ml%C4%B1l%C4%B1%C4%9F%C4%B1-8cc63ae6a06a?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8cc63ae6a06a</guid>
            <category><![CDATA[teknoloji]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[sosyal-medya]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[atakan]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 06 Nov 2017 21:11:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-05-01T21:00:22.776Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ll2mZsOISTCUJIHSPSpEuQ.jpeg" /></figure><p><em>En son ne zaman sıkıldın? Veya soruyu şöyle sormalıyım: en son ne zaman sıkıldığını hissettiğinde ilk yaptığın şey telefonunu eline almak değildi?</em></p><p>Bağımlılık, çoğu zaman yalnızca uyuşturucuyla bağdaştırılan korkutucu bir kelime ve kabul etmesi zor olsa da modern dünyada büyük bir çoğunluk teknoloji/telefon bağımlısı haline gelmiş durumda.</p><p>Ben de yakın zamana kadar bu gruba dahildim. Belki sen de dahilsin. Veya en azından telefon bağımlısı olarak niteleyebileceğin insanlar tanıyorsun.</p><p>Adını ‘bağımlılık’ olarak koymasak bile, şunlardan bazılarını yaptığını düşünüyorsan, telefonunla sağlıksız bir ilişkin olabilir:</p><ul><li>Yeni bir yer görmeye gittiğinde seni heyecanlandıran şey oraya gidip o anı yaşamak değil de orada çekeceğin fotoğrafları Instagram’a koyduğunda alacağın beğeniler ise,</li><li>Sosyal medyada paylaşmadığın sürece yaşadığın anların çok da değerli olmadığını hissediyorsan,</li><li>“bu telefonlar yokken ne yapıyormuşuz ya?” diye kendine sorup da bu soruya bir cevap veremiyorsan,</li><li>İşten veya okuldan dönüp ayaklarını uzattığında tüm boş zamanını telefonuna bakarak harcıyorsan,</li></ul><p>telefonunla olan ilişkini sorgulama vakti çoktan gelmiş demektir.</p><h3>Telefonumun Hayatımı Ele Geçirmesi</h3><p>Akıllı telefonlar ilk çıktığında, daha önce bilgisayar ile yapabildiğim her şeyi ve daha fazlasını cebime sığan bir telefonla yapabiliyor olmak beni en çok heyecanlandıran şeydi. “Artık otobüste, metroda veya kuyruk beklerken sıkılmayacağım” hissiyle, akıllı telefonların müthiş cihazlar olduğuna inanmıştım.</p><p>Bundan yıllar sonra, telefonumla olan ilişkim öyle sağlıksız bir boyuta ulaştı ki sanırım sıkılmayı özlüyorum.</p><p>Küçükken araba yolculuklarında pencereden dışarıyı seyredip hayaller kurduğumu hatırlıyorum. Şimdi ise birkaç dakika boş kalıp etrafı izlemeyi unuttum. En kısa bir boşlukta dahi istemsiz olarak elim telefonuma gidiyor.</p><p>İlk akıllı telefonumu 2012 senesinde aldım. Henüz Snapchat Türkiye’ye daha gelmemiş, Instagram da hayatımızı bu denli kıskaca almamıştı.</p><p>2012&#39;nin ocak ayında anneannemi ziyaret etmeye gitmiştik, daha üniversite birinci sınıftaydım. İnternet paketim bitmişti ve anneannemin evinde wifi olmadığı için sıkıntıdan patlamak üzereydim, neredeyse dakikaları sayıyordum İstanbula dönmek için.</p><p>İşte dijital FOMO’nun hayatıma girişini ilk o günlerde fark ettim. “Fear of Missing Out” (FOMO) yani “insanlar kim bilir WhatsApp’tan neler yazdı, Instagram’da neler paylaştı hepsini kaçırdım” kaygısını duymaktan bahsediyorum.</p><p>Duyduğum bu “her şeyi kaçırıyorum” kaygısını o günlerde biraz garipsemiş olsam da üzerinde pek durmadım, normal olmayan bir şey yapmadığımı düşünüyordum. Etrafımdaki herkes benim gibiydi. Hepimiz cebimizde ufak bir bilgisayar taşımayı çok sevmiştik.</p><p>Cebimdeki ufak bilgisayarın hayatımı daha çekilir hale getirdiğine inanıyordum ve yaşamım üzerindeki olumsuz etkilerini sorgulamadan zihnimi mobil oyunlar, Facebook ve Instagram ile meşgul etmeye devam ettim.</p><p>2018&#39;e geldiğimizde durum kimsenin tahmin etmediği kadar kötüleşti. Teknoloji hayatımızı o kadar hızlı değiştirdi ki bu değişime gerçekten hazırlıksız yakalanmıştım.</p><p>Bir kafeye oturduğunda menüye bakmadan önce wifi şifresini soran uyandığında yüzünü yıkamadan dahi önce telefonuna bakan, arkadaşlarıyla yemeğe çıktığında 5 saniyelik bir sessizliğe katlanamadığı için hemen telefonuna sarılan itici biri haline gelmiştim.</p><p>Instagramda, Twitter’da kendime online bir karakter yarattım. Herkes gibi ben de aslında olmadığım kadar eğlenceli, mutlu ve güzel görünmeye çalışıyordum. Yarattığım bu karaktere her gün zaman ayırıp, onu büyütüp herkese de diyordum ki “bakın işte bu benim! ne kadar da eğlendiğime bir bakın, ne kadar cool olduğuma, ne kadar mutlu olduğuma bir bakın!”</p><p>İşin gerçeği şu: 100 tane fotoğrafın arasından seçip üstüne en güzel filtreleri koyduğun o fotoğraftaki kişi var ya, o sen değilsin. Instagram’da gördüğün hiç kimsenin gerçekten kendisi olmadığı gibi. Hepimiz kafamızda kurguladığımız ideal kendimizi ve sahte bir hayatı sergiliyoruz.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F0EFHbruKEmw%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D0EFHbruKEmw&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F0EFHbruKEmw%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c9c3381e5285bb2f4d2fe4506301df82/href">https://medium.com/media/c9c3381e5285bb2f4d2fe4506301df82/href</a></iframe><p>Hayatımızı kolaylaştırdığına emin olduğumuz o küçük bilgisayarlar ile ilk tanıştığımızda durumun bu denli vahim bir noktaya geleceğini hayal edemezdik. Teknoloji o kadar hızlı değişti ki gelen her yeniliği bir nimetmiş gibi hayatlarımızın içine buyurduk.</p><p>Üzerine hiç düşünmeden, sorgulamadan telefonlarımızın bağımlısı haline geldik. Bu durum, artık hem kendimizle hem de çevremizle olan ilişkilerimizi zedeleyen bir boyuta vardı. Ve bana kalırsa, değişmemizin zamanı da çoktan geldi.</p><h3>Değişmeye nasıl karar verdim</h3><p>Bu yazıyı yazacak kadar akıllı telefonlara bilenmem ve telefonumla sağlıksız bir ilişkim olduğunu fark etmem kendiliğinden olmadı.</p><p>Çevrenizdeki herkes sizin kadar telefonunda vakit geçiriyorsa ve karşılıklı oturan iki kişinin konuşmadan telefonlarına bakması gibi sahneler artık norm haline geldiyse, telefonunuzla olan ilişkinizi sorgulamanız için bir iki tokat yemeniz şart.</p><p>Silkinip kendime “sahiden telefon bağımlısı mıyım?” diye soracak farkındalığa ulaşmamda geçtiğimiz yaz yolumun kesiştiği iki kişinin büyük etkisi oldu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*M122y17TIQ7KZiWWGqXgbw.jpeg" /><figcaption>Tirol, Avusturya (<a href="https://unsplash.com/@angro">Antonio Grosz</a>)</figcaption></figure><h4>Ne demek telefonumu evde bırakmıştım?</h4><p><a href="https://www.helpx.net/">HelpX</a> ile gönüllü çalışmak için 2016 ağustosunda, Avusturya’nın dağları ve doğasıyla ünlü Tirol bölgesine gittim. Hep birlikte yaşayacakları bir ahşap ev inşa eden 3 kardeşe projelerinde yardım edip karşılığında da Tirol gibi doğa harikası bir yerde 1 ay geçirme fırsatım oldu.</p><p>Aslında Tirol’un doğasından çok orada tanıştığım insanlardan etkilendiğimi söylemeliyim.</p><p>Örneğin, benim gibi gönüllülük yapan Amerikalı ev arkadaşım Kris’in telefonuyla “hiç de sıkı olmayan” ilişkisi bende bir tokat etkisi yaratmıştı.</p><p>O günü iyi hatırlıyorum. Hep birlikte dışarı çıkacaktık ve Kris’i hiçbir yerde bulamıyorduk. Geç kalmıştık. Kris’in neden telefonunu açmadığını merak ediyorduk. 15 dakika sonra Kris evden içeri girdi, neden telefonunu açmadığını sorduğumuzda şu cevabı verdi:</p><blockquote>“Kusura bakmayın, telefonumu evde bırakmıştım”</blockquote><p>Şaşkınlığımı gizleyemeye çalışsam da bu cevaba baya şaşırmıştım. Çünkü ben hiçbir zaman telefonumu evde bırakmadım. Anahtarımı, cüzdanımı unuttum ama telefonumu hiç unutmadım. Telefonum, neredeyse elim kolum gibi bir parçam haline gelmişti.</p><h4>Evet, dedi. Esirisin o telefonun.</h4><p>Bu olaydan sonra telefonumun bana kattıklarını ve benden götürdüklerini düşünmeye başladım. Bir yerlerde yanlış yapmıştım.</p><p>Tirol’daki geri kalan zamanımı hafta içi ahşap ev projesinde çalışarak, hafta sonları ise Tirol’un doğasını keşfederek geçirdim.</p><p>Çalıştığım proje büyük bir projeydi, vaktinde bitirilebilmesi için birçok çalışana ihtiyaç vardı. Bunlardan biri de yarı İtalyan yarı Avusturyalı bir çocuktu, Florian.</p><p>Florian’ın “garip” biri olduğunu daha ilk günlerde fark etmiştim. Bir kere akıllı telefonu yoktu. 30 yaşının altında olup akıllı telefonu olmayan biriyle karşılaştığımı hatırlamıyorum.</p><p>Bir gün birlikte öğle yemeği yediğimiz sırada dayanamadım, sordum Florian’a: hadi Instagram, Facebook kullanmıyorsun, WhatsApp olmadan nasıl yaşıyorsun be adam?</p><p>Güldü. “<em>Evet, bazen zorlanıyorum</em>” dedi. “<em>mesela bir buluşma ayarladıklarında falan arkadaşlarım beni çağırmayı unutabiliyor”.</em></p><p>Sonra devam etti: “ama <em>bazen unutulsam da ‘Facebook’ta ne olmuş, Twitter’da kim ne demiş’ gibi gereksiz şeylerle vaktimi harcamıyorum ve kimsenin hayatına özenmeden kendi mütevazi hayatımı yaşıyorum. Aslında halimden gayet memnunum, sen de denemelisin.</em>”</p><p>Florian beyaz sakallı bir bilge değildi. Aslında bilmediğim bir şey de söylememişti. Ama kibar bir dille de olsa telefonumun esiri olduğumu başkasından duymak ve sosyal medya olmadan da insanların “hayatta kalabildiklerine” şahit olmak, bendeki değişim kıvılcımını ateşleyen şey oldu.</p><p>Avusturya’daki son günlerimde bu konu üzerine oldukça kafa yordum ve İstanbul’a döndüğümde de telefon alışkanlıklarımı değiştirmeye başladım.</p><h3>Telefon Bağımlılığı ile Mücadele Eylem Planım</h3><h4><strong>Farkındalık</strong></h4><p>İçinde bulunduğum döngüden çıkabilmek için ilk olarak içinde bulunduğum döngünün farkına varmalıydım.</p><p>Bu farkındalığı yaratmanın en hızlı ve kolay yolunun, telefonunumda ve beni esir alan uygulamalarda kaç saat harcadığımı görmek olduğuna karar verdim.</p><p>Bir haftada telefonda harcadığım süreye bakıp kendime şu soruyu sordum: her hafta bu kadar zamanı kendime koyduğum hedeflere ulaşmak için harcasaydım nasıl biri olurdum? (Elon Musk gibi bir şey olurdum herhalde…)</p><p>Telefonda harcadığınız zamanı iki şekilde izleyebilirsiniz:</p><p><strong>1- Manuel olarak batarya ayarlarına girerek: </strong>iPhone kullanıyorsanız, (Android telefonlar hakkında pek bir bilgim yok) manuel olarak en fazla bir haftalık zaman diliminde hangi uygulamada kaç dakika geçirdiğinizi görebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IePh9KuVesllmt__hoBe_g.jpeg" /><figcaption>iPhone’da hangi uygulamada kaç saat geçirdiğinizi, batarya ayarlarına girip resimdeki adımları takip ederek görebilirsiniz.</figcaption></figure><p><strong>2- Moment gibi uygulamalar aracılığıyla:</strong> Telefon alışkanlıklarınızı uzun vadede izleyip daha büyük bir tokat yemek istiyorsanız, Moment isimli uygulamayı indirmenizi öneririm. Moment sayesinde her gün telefonunuzu kaç kere elinize aldığınızı, telefonunuzu her gün kaç saat kullandığınızı ve hangi uygulamada kaç saat geçirdiğinizi izleyebilirsiniz. Bir iki hafta bu uygulamayı kullandığınızda telefon alışkanlıklarınıza dair radikal kararlar almak isteyeceksiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*V66hOCywv0rTXeHFYo_yUw.jpeg" /><figcaption>Uygulamanın web sitesine <a href="https://inthemoment.io/">buradan</a> ulaşabilirsiniz. Ne yazık ki şimdilik sadece iPhone’larda.</figcaption></figure><h4><strong>Telefonum olmasaydı neler yapardım</strong></h4><p>Telefonumda geçirdiğim zamanı bir ay boyunca izledim. Günde 3–4 saatimi telefonumun esiri olarak geçiriyordum. Ama bu 3–4 saatlik zaman dilimini zevk aldığım başka şeylerle doldurmazsam sıkılıp tekrar elime telefonumu alacağımın farkındaydım. Körü körüne telefonumu hayatımdan çıkarmak yerine sıkıldığımda yapacak başka şeyler bulmalıydım.</p><p>Bu yüzden bir kağıda, telefonum olmasaydı zamanımı neler yaparak değerlendirebileceğimi liste halinde yazdım.</p><p>Instagram’da, Facebook’ta veya Twitter’da geçirdiğim her dakika aslında üretken bir şeyler yapmaktan çalıyordum. Sosyal medyada öldürmek yerine zamanımı iki şeye ayırmaya karar verdim: spor yapmak ve kitap okumak.</p><p>SAT komandosu olmak veya Çince öğrenmek falan gibi bir hedef de seçebilirdim ama kendimi fazla zorlayacağım aktiviteler yerine, başlamanın ve alışkanlık haline getirmenin daha kolay olduğu sporu ve kitap okumayı seçtim.</p><p>Bu noktada tavsiyem, kendini fazla zorlayıp “her şeyi aynı anda yapmalıyım” kafasına girmemek. Mesela ilk zamanlar için sadece bir aktivite belirle ve her gün az da olsa bu aktiviteye vakit ayır.</p><p>Saatlerce konsantre olmayı falan bekleme, muhtemelen ilk zamanlar yarım saate sıkılacaksın ve bir doz Instagram için çıldırdığın anlar olacak. Çok da yüklenme kendine.</p><p>Burada önemli olan sıkılsan dahi her gün sevdiğin o şeye vakit ayırman. Yarım saat bile olsa her gün zaman ayır. Bir süre sonra alışkanlığa dönüştüğünü hissedeceksin.</p><p>Zorlanacaksın. Çünkü üretken işler yapmak, bir şeyler öğrenmek pasif aktivitelere göre her zaman daha zordur. Zorlandığın anlarda şunu düşün: bir kez geldiğin bu hayatı, Instagram’da başkalarının hayatlarını kıskanarak mı geçireceksin yoksa kendi hayatını kendin mi tasarlayacaksın? Cevabını ikimiz de iyi biliyoruz.</p><h4>Pratik Tavsiyeler</h4><p>Telefonda boş yapmak yerine saatlerini nasıl değerlendireceğine karar verdiysen şimdi sıra o telefonsuz saatleri nasıl yaratacağına geldi sıra:</p><p><strong>1- O uygulamayı sil: </strong>Bu noktada<strong> </strong>yapabileceğin en etkili şey, seni esir alan tüm uygulamaları silmek. Örneğin, Facebook’ta gereğinden fazla vakit geçiriyorsan ama hesabını silmek de istemiyorsan, Facebook uygulamasını telefonundan silebilirsin. Böylece laptop’ından vs. hala Facebook’a girebileceksin ama buna erişmen eskisi kadar kolay olmayacak.</p><p>Tatile gittiğin yerlerden fotoğrafları Instagram’da paylaşmaktan hoşlanıyorsan, hayatın rutin akışında iken Instagram’ı telefonundan silebilir, bir yere tatile veya geziye gittiğinde geri yükleyip hala fotoğraflarını paylaşmaya devam edebilirsin.</p><p><strong>1- Bildirimleri kapat: </strong>İlk etapta uygulamaları silmek kulağına fazla sert geldiyse,<strong> </strong>en azından bildirimleri kapatarak başlayabilirsin. Ben bunun tam tersi bir yöntem seçtim.</p><p>Kişisel olarak telefonda vaktimi en çok Instagram’da geçiriyordum. Kendime telefonsuz saatler yaratmak için uzun bir süreliğine Instagram telefonumda yüklü değildi. Zamanımı yönetmek konusunda kendime daha fazla güvenmeye başladığımda Instagram’ı tekrar indirdim ama bildirimler kapalı şekilde kullanıyorum. Böylece durup dururken Instagram’a bakma isteğimi minimumda tutabiliyorum.</p><p><strong>3- Telefonu eline almama erdemini göster:</strong> Son olarak, biriyle buluştuğunda ona verebileceğin en değerli şeyin dikkatin olduğunu unutma ve bu anlarda telefonunu eline alma. Karşında oturan kişi, sanal dünyanın sana sunduğu her şeyden daha değerli.</p><p>Sonuç olarak, bahsettiğim yöntemleri uygulayarak telefonda geçirdiğim vakti günde 60–90 dakika arasına indirdim. WhatsApp haricinde, sosyal medyada 15–20 dakika zaman geçiriyorum. Telefonumda Snapchat, Twitter ve Facebook hala yüklü değil ve buna rağmen ulan biteni kaçırma kaygısı duymuyorum. Sanırım başarılı oldum.</p><h4>Okuduğunuz için teşekkür ederim. Eğer ilginizi çektiyse daha fazlası için Radikal Yaşam’ı takip edebilir, Radikal Yaşam’ın büyümesine katkı sağlamak isterseniz bu yazıyı arkadaşlarınızla paylaşabilirsiniz.</h4><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8cc63ae6a06a" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/radikal-ya%C5%9Fam/telefon-ba%C4%9F%C4%B1ml%C4%B1l%C4%B1%C4%9F%C4%B1-8cc63ae6a06a">Merhaba, ben bir telefon bağımlısıyım.</a> was originally published in <a href="https://medium.com/radikal-ya%C5%9Fam">Radikal Yaşam</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ortak Noktamız]]></title>
            <link>https://medium.com/radikal-ya%C5%9Fam/b%C3%BCy%C3%BCk-bir-hata-yapt%C4%B1m-bayramda-cevahire-gittim-79e8c8c3f1f4?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/79e8c8c3f1f4</guid>
            <category><![CDATA[yaşam]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[türkiye]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[minimalizm]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[atakan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 02 Sep 2017 21:48:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-02T21:50:49.841Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/840/1*d5YAyGxPCOwx7Rr186TgfQ.jpeg" /><figcaption>Fotoğraf: <a href="http://www.bjp-online.com/2015/10/dougiewallaceharrodsburg/">Dougie Wallace</a></figcaption></figure><p>Büyük bir hata yaptım: Bayramda Cevahir’e gittim. Alışveriş merkezlerini topyekün sevmeyen bir insan için yürek yemekle eşdeğer bir hareket olduğunu biliyorum. Fakat yine de bardağın dolu tarafından bakmalıyım: En azından çılgın kalabalığın içinde kendimi kaybetmeden önce beni bu yazıyı yazmaya iten sahneyle karşılaştım.</p><p>Aslında gayet sıradan bir andı, öyle olay yeri inceleme şeritleri falan gelmesin aklınıza. Yalnızca gözleri görünen kara çarşaflı bir kadın iPhone Plus’ı ile elindeki dondurmanın fotoğrafını çekmeye çalışıyordu. Kolundaki poşetlere bakılırsa gelecek 5 bayram için stok yapmıştı. Beni hiç fark etmeden yanımdan geçip yürümeye devam etti.</p><p>Giderek aynılaşıyoruz diye düşündüm o anda. Gittiğim alışveriş merkezi bir avrupa ülkesinde olsaydı kara çarşaflı Arap kadın yerine kolunda poşetler elinde iPhone’u ile dondurmasını ‘instalamaya’ çalışan modern kıyafetli bir Avrupalı kadın olacaktı.</p><p>Bu iki kadın dışarıdan bakıldığında ne kadar zıt insanlar gibi görünse de aslında aynı kişiler. Aslında hepimiz aynıyız. Hepimiz tüketmek için buradayız. Bugün Cevahir’de gördüğüm kadının dikkatimi çekmesinin sebebi farklı bulduğum kıyafeti olmalı. Ancak aslında farklı olan ne benim ne de o.</p><p>Tek kelimelik ifadelerin bizi kolayca diğerlerinden farklı kıldığına hala derinden inanıyoruz. Avrupalı, Arap, milliyetçi, dindar, Çinli, modern, ateist. Aslında bunların hiçbiriyiz. Bizler tüketenleriz. Haftasonlarımızı alışveriş merkezlerinde tüketiyoruz. Boş zamanlarımızı sosyal medyada tüketiyoruz.</p><blockquote>Bu yüzyılda asıl farklı olanlar tüketmeyi yaşam şekli haline getirmemiş bir azınlık…</blockquote><h4>Bir süredir minimalizm, finansal özgürlük ve farkında yaşam gibi konular ile ilgileniyorum. Bahsettiğim konularda neredeyse kayda değer hiçbir Türkçe kaynak yok.</h4><h4>Bu yüzden Radikal Yaşam ismini verdiğim bu yayın aracılığıyla Türkiye’de aynı konularla ilgilenen insanları buluşturma ve ortak bir platform oluşturma hedefindeyim. Radikal Yaşam’ı takipte kalın!</h4><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=79e8c8c3f1f4" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/radikal-ya%C5%9Fam/b%C3%BCy%C3%BCk-bir-hata-yapt%C4%B1m-bayramda-cevahire-gittim-79e8c8c3f1f4">Ortak Noktamız</a> was originally published in <a href="https://medium.com/radikal-ya%C5%9Fam">Radikal Yaşam</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[3 Small Steps Towards Productivity]]></title>
            <link>https://medium.com/@atakaning/3-small-steps-towards-productivity-c949442f82cb?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c949442f82cb</guid>
            <category><![CDATA[advice]]></category>
            <category><![CDATA[social-media]]></category>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[atakan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 01 Oct 2016 15:32:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-10-01T15:32:35.788Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sUASMZrkEJyu943Gfx834Q.jpeg" /></figure><p>I will refrain from giving some vague advice like telling you to “set goals” or “make a plan”. Although those tips may work for some people, they are not actionable and do not give instant results for the average Joe.</p><p>I put together 3 simple tips everybody can try and see instant results. So, here are 3 actionable productivity tips that I personally use when I genuinely know that if I don’t get sh*t done quick, I’ll be screwed.</p><h3><strong>1– Cellphone away from bed</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4cOil0q49OgzXmehKY5H-w.jpeg" /><figcaption>the farther the better.</figcaption></figure><p>If you are one of those people who like to hit the snooze button over and over again, then this tip is for you.</p><p>Before going to bed, leave your cellphone (or your alarm clock) somewhere you will not be able to reach once you wake up in the morning. This way, once that alarm goes off you will definitely have to get up, walk and kill the alarm. Congrats you just got out of the bed the minute you woke up! No snoozing, no lame excuses.</p><h3>2– Forest app</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yrdZHg3XcTjVb9uff7ypjg.jpeg" /><figcaption>don’t be so cruel and save some trees.</figcaption></figure><p>If checking your e-mail or your Instagram likes has become a habit, then this mobile application will help you big time!</p><p>Forest is an app helping you put down your phone. Whenever you want to focus, set the timer and plant a tree. The tree will be growing during that set period.</p><p>Let’s say you set the timer for 60 minutes. This means your tree will grow in 60 minutes. You can set the timer for longer periods to grow larger trees. If you leave Forest before the tree is fully grown then the tree dies. Meaning that you cannot go to any other application on your phone for 60 minutes. Pretty neat.</p><p>Forest also keeps statistics of how many hours you stayed focus each day. This gives you an incentive to actually stay focused longer and more frequently. It’s just a great mobile app to increase productivity.</p><h3>3– Social media diet</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vXGY5RlmltmUM5CTXnAIIQ.jpeg" /><figcaption>my phone after I delete all the social media apps.</figcaption></figure><p>Here is the best tip I will give to all of you who want to cut their time spent on social media. I am not going to say “delete all your social media accounts” — that wouldn’t be realistic. Instead, I suggest you start a diet.</p><blockquote>You don’t have to starve yourself, it’s only a diet.</blockquote><p>I found out that the best way to get into a social media diet –and also keep up with it which is the harder part– is to delete those social media apps on your phone. Don’t worry, you will still be able to connect from your laptop or any other device if you need to. However, all the distraction will not be in arms reach anymore.</p><p>I came up with this idea when my girlfriend told me that I was spending too much time on my phone checking my social media accounts. She was right. But I didn’t want to give it all up for good, I like Instagram quite a lot for instance.</p><p>So now what I do is whenever I’m traveling I download Instagram and post pictures of my travels. That’s the productive part of Instagram and I like it, I like the photo map feature where I can see all the places I’ve been to.</p><p>However, as soon as I come back home I delete Instagram because I no longer will be posting picture but instead just be scrolling down endlessly. Nothing productive. Pure waste of time.</p><p>This will not be a huge commitment since your accounts will be there still. But don’t underestimate it either, it’s a small step with a big effect towards liberation from social media. Try it and see instant results.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c949442f82cb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Avrupa’da Müzik Festivaline Gideceklere Pratik Tavsiyeler]]></title>
            <link>https://medium.com/@atakaning/avrupada-m%C3%BCzik-festivaline-gideceklere-pratik-tavsiyeler-dbeb6aa4aef?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dbeb6aa4aef</guid>
            <category><![CDATA[festivals]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[konser]]></category>
            <category><![CDATA[seyahat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[atakan]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 26 Jul 2016 17:37:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-07-26T17:37:24.848Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>‘içiyoruz dans ediyoruz falan baya eğlenceli oluyo.’</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xwOQe1d8ybdsYl-5h0bIZA.jpeg" /></figure><h3>1- Çadır vs. hostel/ev?</h3><blockquote>Festival deyince ilk akla gelen şey “çadır” olur çoğu zaman. Pek de yanlış bir çağrışım değil. Ama tek alternatifin çadırda kalmak olmadığını söylemeliyim. Şimdi festivalde konaklama alternatiflerini pozitif ve negatif yanlarıyla inceleyelim.</blockquote><p><strong>Çadır:</strong> Bence en büyük avantajı, çadırda kaldığınızda festivale çok yakın olmanız. gece bittiğinde yorgunluktan ölmek üzereyken eminim taksi/shuttle/tren kovalayıp hostele dönmekle uğraşmak istemeyeceksiniz. Gece sonunda festival alanını terk etmeye çalışan kalabalığın yarattığı izdihamdan bahsetmiyorum bile.</p><p>Yani çadırda kalıyorsanız ‘gece nasıl döneriz’ veya ‘fazla içmeyeyim sonra taksiye kusarım’ gibi şeyler düşünmenize gerek kalmıyor. Bununla birlikte çadırda kalmanın en büyük dezavantajı hijyenik olmaması. Duş almak bir dert, el yıkamak diş fırçalamak vs. ayrı bir dert. Çadır pis bir şey arkadaşlar bu lafımı unutmayın.</p><p><strong>Hostel/ev:</strong> Rahat uyuyabileceğiniz bir yatağınızın olması ve duş/tuvalet gibi meselelerin sorun olmaması hostelde/evde kalmanın güzel tarafı. Ancak festival ortamından uzak bir yerde kaldığınız için festival ruhuna (çadırda kalanlara göre) geç adapte olabilirsiniz. Ayrıca her gün festival alanına gidip her seferinde güvenlik kontrolünden geçmek ve her gece geriye dönmek de hostelde/evde kalmanın angarya tarafı.</p><p><strong>Sonuç olarak:</strong> bana dozunda pislik koymaz ben macera arıyorum, daha fazla sosyalleşmek istiyorum diyorsanız çadırda kalmalısınız. Öte yandan, ben rahat bir yatakta uyumak isterim hijyen standartlarımdan da ödün veremem diyorsanız o halde hostel veya evde kalmanız daha iyi olacaktır.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2Fq369IP0JsGw%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dq369IP0JsGw&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2Fq369IP0JsGw%2Fhqdefault.jpg&amp;key=d04bfffea46d4aeda930ec88cc64b87c&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/fed3f22f99fddb7a02e9e8057dff06d1/href">https://medium.com/media/fed3f22f99fddb7a02e9e8057dff06d1/href</a></iframe><h3>2- Yemek meselesi</h3><blockquote>Bir festivalde “yemek yemeye karar vermeniz ile yemeği almanız arasında geçen süre” yemeklerin kalitesinden ve lezzetinden daha önemli olabilir. On binlerce insanın bir arada olduğu festivallerde yemek kuyrukları oldukça uzayabiliyor. Peki nasıl bu kuyrukları atlatıp hızlıca yemek yiyebiliriz, şimdi ona bakalım.</blockquote><p>En basit yapabileceğiniz şey herkesin yemeğe hücum ettiği saatlerde yemek standlarından uzak durmak olacaktır. Örneğin popüler konserlerin bitiminden hemen sonra insanlar yemek standlarına akın eder.</p><p>Biz çakallar ise bu izdiham anını öngörüp son çalacak bir iki şarkıyı dinlemeden kalabalıktan çıkıp hızlıca yemeğimizi alıyoruz. Tabii en sevdiğiniz sanatçı sahnedeyken yapılacak şey değil. Taş olursunuz valla.</p><p>İkinci önerim sadece alana yiyecek sokulmasına izin verilen festivaller için geçerli. Şöyle ki, çok acıktığınızda atıştırmak için çantanızda yiyecek bir şeyler bulundurarak da o uzun kuyruklardan kurtulabilirsiniz (eminim kimsenin aklına gelmemişti bu fikir).</p><p>Sevdiğiniz sanatçılar arka arkaya çıkıyorsa mesela, bu yöntem oldukça mantıklı çünkü konser arasında bir kere yerinizden çıkarsanız büyük olasılıkla siz yemek yerken bir sonraki konser başlayacak ve arkalarda kalacaksınız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Scd_fm9WRbMOi9tQYZmFIg.jpeg" /><figcaption>Exit’te güneş doğuyor, saat 6.</figcaption></figure><h3>3- Az parayla çok içmek ve biranın sinsiliği</h3><blockquote>İçki fiyatları festivalin yapıldığı ülkenin pahalılık seviyesiyle doğru orantılı olarak artacaktır. Fakat gittiğiniz festivalde içeri yiyecek ve alkolsüz içecek sokulmasına izin veriliyor ise (örneğin Sziget Festival’da izin veriliyor) alkol konusunu kazık yemeden halledebilirsiniz.</blockquote><p>Şöyle ki, meyve suyu şişesine doldurduğunuz jager/vodka vs. içkiyi güvenlikten içeri sokmak hiç de zor değil. Elbette girişte arama yapılıyor, hatta güvenliğin şişeleri açıp kokladığı da oluyor ama biraz poker face, biraz kendine güven ve biraz da şans ile içkiye vereceğiniz paradan oldukça tasarruf edebilirsiniz.</p><p>Az para harcamanızı sağlaması dışında, festival alanına şişe içinde <em>yüksek</em> <em>alkollü</em> içki sokmanın çok önemli başka bir avantajı var. Hemen anlatıyorum.</p><p>Diyelim ki bir sonraki konser için kalabalığın önlerinde güzel bir yerdesiniz konserin başlamasını bekliyorsunuz. Elinizde de biralarınız. Kimse bir kutu birayla sarhoş olmayacağı için ikinci/üçüncü biranızı içiyorsunuz.</p><p>Üç bira? Öyleyse şimdi yavaşça panik olun ve titreyin. Çünkü 15 dakika içinde tuvalete gitmeniz gerekecek. Siz tuvalete giderken arkadaşlarınız konseri terk etmek istemeyecek. Tek başınıza tuvalete gideceksiniz ve bir iki saat boyunca arkadaşlarınızı bulamayacaksınız. Ayrıca tekrardan önlere gitmeniz de zor çünkü konser başladı ve her taraf çok kalabalık. Peki, böyle bir durumla karşılaşmamak için ne <em>yapmamalı</em>?</p><blockquote>Bir festival çakalı olmak istiyorsanız bilmeniz gereken çok önemli bir şey var. Bira, festivaldeki en büyük düşmandır.</blockquote><p>Bütün o kalabalığın önüne bin bir zorlukla ulaştıktan sonra çişinizi tutamadığınız için orayı terk etmek istemiyorsanız bira içmeyin. Veya içecekseniz de konser öncesi falan için. Bira yerine, az sıvı tüketip çok etkisini göreceğiniz jager/vodka/viski gibi içkilerden çantanıza koyarsanız kafanız rahat olur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QTSXraF7TA6p-kC4hSqVbA.jpeg" /><figcaption>‘ben kimim ve burada neler oluyor?’ diyen Kaan</figcaption></figure><h3>4- Konserleri en iyi yerden nasıl izlerim?</h3><blockquote>‘En iyi yer’ kavramı çoğu insan için farklı şeyler ifade edecektir. Burada anlatacaklarım, festivalin “en çok eğlenen kitlesine” dahil olmak isteyen çok çılgın gençlere yönelik olacak. (Kenarda durup, tepinmeden müziğin tadını çıkarmaktan hoşlanıyorsanız bu bölümü okumayabilirsiniz.)</blockquote><p>Bu bahsettiğim kitle, sahnenin en önünde olmasa da önlere yakın ve safların oldukça sıklaştığı bölgelerde takılır. Asıl festival insanları işte bunlardır, yamanın bunlara.</p><p>Şimdi gelelim bu kitleye nasıl dahil olacağımıza. Öncelikle, gerçekçi hedefler koymak önemli. Çok uzun süre hiç durmadan eğlenmeniz mümkün olmayabilir. Saat 19&#39;dan 24&#39;e kadar sahnede olacak tüm sanatçıları çok seviyor da olsanız bir ara mutlaka oturmak isteyeceksiniz, acıkacaksınız vesaire.</p><p>Bu açıdan, sadece kulak aşinalığınızın olduğu bir sanatçı sahnedeyken biraz gerilerde takılıp veya yemek yiyip enerji toplamanızı öneririm. Önemli nokta, bir sonraki konseri önlerden dinlemek istiyorsanız ileriye doğru hücum etmek için en iyi zaman aralığı önceki konserin dağıldığı an başlar.</p><p>Bir konser bittiğinde tabii ki herkes alanı terk etmez ama birçok insan yemeğe/tuvalete gitmek için dağılmaya başlar. Bu durumda hiç zorlanmadan önlere geçmenizi sağlayan boşluklar oluşacaktır. Bunları kovalayın. Geç kalırsanız eğer, ayıplayan bakışlar arasında kalabalığı yarmak oldukça zor olabilir. O zaman aralığını yakalamak altın değerinde.</p><p>Son olarak, sahnede sert bir müzik yapılıyorsa kalabalık da aynı oranda sertleşebilir. Sahneye yakınsanız özellikle dikkat etmelisiniz, oralarda çılgın atan tipler bol olur. Zira, <a href="https://www.youtube.com/watch?v=ooZxGSYgN2U">crowd surfing</a> yapan biri tepenizden geçerken hazırlıksız yakalanmayın. Ya da yanı başınızda <a href="https://www.youtube.com/watch?v=g3yIm-gXGBo">mosh pit</a> oluştuğunda kaçma/savaşma kararını hızlıca alın diye söylüyorum.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FjnKmp2zVGvk%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DjnKmp2zVGvk&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FjnKmp2zVGvk%2Fhqdefault.jpg&amp;key=d04bfffea46d4aeda930ec88cc64b87c&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d1204602cbab2616314e4d135fd2058f/href">https://medium.com/media/d1204602cbab2616314e4d135fd2058f/href</a></iframe><p><em>Avrupa’da bir festivale katılmak, döndüğünüzde Türkiye’deki eğlence anlayışını sorgulamaya itebilir sizi. Belki millet olarak sigara içme hünerlerimizle (bkz. fumare come un Turco) dünyaca ünlenmiş olabiliriz ama eğlence konusunda pek bir fikrimizin olmadığı kesin.</em></p><p><em>Birilerine kendini beğendirmeye çalışmadan, kasılmadan ortamın tadını çıkarmak ve rutin hayattan uzaklaşma için orada herkes. Festival ortamının sizi dilediği yere sürüklemesine izin verin.</em></p><blockquote>Çok kasılınca alnınızın ortasında bir ay-yıldız belirmeye başlıyor zaten, haberiniz olsun. Hadi iyi eğlenceler.</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dbeb6aa4aef" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yurtdışında yolunuzu en kolay nasıl bulursunuz?]]></title>
            <link>https://medium.com/@atakaning/yurtd%C4%B1%C5%9F%C4%B1nda-yolunuzu-en-kolay-nas%C4%B1l-bulursunuz-a3bee8487ed9?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a3bee8487ed9</guid>
            <category><![CDATA[seyahat]]></category>
            <category><![CDATA[gezi]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[tripadvisor]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[atakan]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 14 Jul 2016 19:36:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-07-14T19:36:22.403Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>“eskiden haritaya bakıp yolumu bulmaya çalışırdım, tam kekoymuşum” dedirten bir uygulama üzerine kısa bir yazı.</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IOGaAFFR5_cVN924M7pgkQ.jpeg" /></figure><p>Ne güzel, hepimizin akıllı telefonu var GoogleMaps, Yandex derken kimseye sormadan Bağdat’ı buluyoruz… ta ki ülke sınırlarından çıktığımızda 2 bin TL verdiğimiz akıllı telefon, kameralı bir Nokia 3310 seviyesine inene kadar.</p><p>Yurtdışında 3G (bazen 4.5 gibi ama tam da değil) kullanmak o kadar pahalı ki Türkiye’ye dönene kadar telefonları uçak modundan çıkarmaya korkuyoruz. Böyle olunca da yolumuzu bulmak için eski dostumuz ‘harita’dan medet umuyoruz.</p><p>Şimdi açıklayacağım yöntem ile haritalara veya yoldan geçen amcalara ihtiyaç duymadan, internet bağlantınız dahi olmaksızın ama internetiniz varmış gibi gurbette yolunuzu bulabileceksiniz.</p><p>Öncelikle TripAdvisor isimli uygulamayı telefonunuza indirin.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9DHlSi7-fQoxYn5GqRktSw.jpeg" /><figcaption>kendisi bundan sonra yurtdışındayken en iyi arkadaşınız olacak.</figcaption></figure><p>Örneğin, Viyana’ya birkaç günlük turistik seyahate gideceksiniz diyelim. Mümkünse Türkiye’deyken (veya Viyana’ya vardığınızda bulduğunuz wifi bağlantısı ile) TripAdvisor’dan Viyana şehrini bulun ve çıkan sayfadan şehrin bilgilerini içeren paketi indirin.</p><p>Şehirden şehre değişmekle birlikte ortalama 80MB yer tutan bu paketi indirdiğinizde artık internet bağlantınız olmadan da Viyana’daki turistik yerleri, restoranları ve otelleri vs. görebileceksiniz. Buraya kadar bir offline map’ten farklı değil anlattıklarım.</p><p>Viyana örneğimizden devam edelim. Mesela State Opera House’a gitmek istiyorsunuz. ‘Things To Do’ menüsünden State Opera House’u seçtiniz. Açılan sayfada ‘Map’ butonuna dokunduktan sonra size seçtiğiniz mekanın haritadaki konumunu gösterecek. Şimdi işte en can alıcı noktaya geldik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iT9ctw5wHGCjgo_IEpK-hQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5W1beESCQSYTqQ64NHI1og.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ma5QdteFCj1CDPWGuYkUVA.jpeg" /></figure><p>Harita ekranındayken sağ üstte bulunan ‘xx km’ yazısına dokunduğunuzda <strong>State Opera House’a ulaşmanız için hangi yöne doğru ne kadar yürümeniz gerektiğini gösterecek.</strong> Bu özellik sayesinde haritaya veya yol sormaya gerek kalmadan yurtdışında istediğiniz yeri hızlı bir şekilde bulabileceksiniz. Baya süper yani.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LLUJ7HTbwvLQxP0P0m6yGA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9c6qLDdYMncVJT_X0mAbUQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pdL_HdCVSGKikT2odHAgcw.jpeg" /></figure><p><strong>Not:</strong> bu özelliğin iyi çalışması için seçtiğiniz mekanın, şehrin “Things to Do” listesinde üst sıralarda yer alan ve çok kişi tarafından puanlanmış bir yer olmasına dikkat edin. Kimsenin umrunda olmayan bir yere gidiyorsanız uygulama sizi istediğiniz yere götürmeyebilir.</p><p>Şayet fazla turistik olmayan bir yeri bulmak istiyorsanız (örneğin kalacağınız otel TripAdvisor’da yoksa veya bir arkadaşınızın evini bulmaya çalışıyorsanız vs.) o halde uygulamanın, sizi gitmek istediğiniz yerin yakınlarındaki bir turistik yere götürmesini sağlayın.</p><p><strong>Not 2: </strong>İnternet bağlantısı gerekmeden TripAdvisor bunu nasıl yapıyor hiçbir fikrim yok. Eğer nasıl çalıştığını biliyorsanız, yorum yazarsanız süper olur.</p><h4><strong>aşağıdaki küçük yeşil kalbin içini doldurarak<em> </em>bu aşırı önemli bilgileri başkalarına da ulaştırabilirsiniz, iyi gezmeler!</strong></h4><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a3bee8487ed9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sahara Çölü’nde bir gece]]></title>
            <link>https://medium.com/@atakaning/sahara-%C3%A7%C3%B6l%C3%BCnde-bir-gece-eb1ac7cc7f7f?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/eb1ac7cc7f7f</guid>
            <category><![CDATA[seyahat]]></category>
            <category><![CDATA[gezi]]></category>
            <category><![CDATA[sahara]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[atakan]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 May 2016 19:41:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-05-03T23:21:04.546Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZKK_vO-PFqVlFcXqcr3PDg.jpeg" /></figure><h4>Hayatının neredeyse tamamını şehirlerde geçirmiş biri için Sahara Çölü’nde bir gece; en güzel gün batımını, en derin sessizliği ve en yıldızlı geceyi bir kerede yaşamak anlamına geliyor.</h4><p>Fas, Sahara Çölü coğrafyasında bulunmasaydı da kuşkusuz çok turist çeken ve yine bu denli egzotik bir ülke olurdu. Ancak bizim Fas gezisini planlarken tek bir amacımız vardı: Sahara Çölü’ne gidip orada bir gece geçirmek. Hal böyle olunca tüm seyahatimizin detaylarını çöl yolculuğu çevresinde şekillendirdik. Bu ülkeyi ziyaret eden çoğu turiste nazaran farklı bir motivasyona sahip olduğumuzu aslında yol boyunca karşılaştığımız ‘çöl yolcularının’ azlığından anlamıştık—Fas’a gelen turistlerin sadece küçük bir kısmı Sahara Çölü’nü görmek için 3 günü yollarda geçirmeyi ve konforlu tatilin dışına çıkmayı göze alıyordu.</p><p>Birçok karşıtın/farklılığın, bazen inanması güç bir şekilde, bir arada bulunduğu bir ülke burası. Toplumsal çeşitlilikler(Arap-Afrika-Fransız kültürleri, modern-geleneksel hayat tarzları) bir yana, Fas’ın coğrafyası bile bu çeşitliliğin yansıması. Aşağıdaki iki fotoğrafı Sahara Çölü yolculuğunun ilk gününde, bir kaç saat arayla çektim:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ij5k9vZ3W_qLWLBXqPO2Fw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vchIqR82EfOtj3gan4l_Cg.jpeg" /></figure><h3><strong>Yolculuk</strong></h3><p>Farklı ülkelerden gelen yaklaşık 15 kişi ile birlikte sabahın erken saatlerinde Marakeş’ten ayrıldık, istikamet Merzouga. Fas’ın güney doğusunda küçük bir köy olan Merzouga, Sahara Çölü kum tepelerine olan yakınlığı ile ismini duyurmuş. Marakeş’e yaklaşık 600 Km mesafede olduğu için yolculuğumuzu parçalar halinde ve 3 günlük bir süre zarfında gerçekleştireceğiz.</p><p>İlk gün<strong><em> </em></strong>Atlas Dağları’nı geçtik. Kilden şehir Aït Benhaddou’yu ziyaret edip gün batarken konaklamak için Dadès Gorges vadisine vardık. Büyük şehirlerden çok uzaktaydık. Bir önceki gün Marakeş’te başıma gelen <a href="https://medium.com/@atakaning/7-maddede-fas-ta-hayatta-kalmak-aman-tad%C4%B1m%C4%B1z-ka%C3%A7mas%C4%B1n-ddbceed97111#.ujv4l3663">hırsızlık</a> olayından sonra epey afallasam da yol üzerinde karşılaştığım insanlar sayesinde Faslılara olan güvenim biraz olsun yerine gelmişti.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3cUFF6c8EYX118HTOZ0C0A.jpeg" /><figcaption>film seti gibi köy yapmışlar.</figcaption></figure><h3>Sahara Çölü</h3><p>İlk geceyi Dadès Gorges’te geçirdik. İkinci gün, bir Berber köyünü ziyaret ettikten sonra gün boyu çöle doğru yolumuza devam ettik. Karlı Atlas Dağları’nı, çorak coğrafyaları, palmiyeleri ve vadileri geçtik. İki gün boyunca yol üstünde gördüğümüz onlarca diğer köyden farksız bir köyün içinden geçerken aracımız bir bakkalın önünde durdu ve sürücü bize dönerek: ‘last chance to buy water’.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*O00ysdK1sQr8jH6XrXV1Sw.jpeg" /><figcaption>su almak için durduğumuz köy bakkalı</figcaption></figure><p>Artık çok yaklaşmıştık. Sonunda, çorak ve dümdüz araziyi yaran asfalt yoldan saptık. mini kum fırtınalarının arasında yavaş yavaş ilerlerken karşıdan ilk kum tepeleri yükseliyordu, iki günün sonunda Sahara’ya neredeyse varmıştık.</p><p>Kum tepelerinin hemen kıyısına inşa edilmiş bir kervansarayın önünde arabadan indik. Sahara Çölü’ndeydik. Çadırda geçireceğimiz gece için eşyalarımızı araçtan indirmeye çabalarken Merzougalı bir Berber bizi selamlıyordu: “Welcome to Sahara my friend”.</p><p>Geceyi geçireceğimiz çadır kampına ulaşmak için deve üstünde yaklaşık bir saat yol aldık. Sahara’da güneş batıyordu. Develer kumların üstünde ilerlerken yavaş yavaş etrafımızda ‘medeniyete’ dair tek bir iz bile kalmamaya başladı (Kaan’ın GoPro’su dışında). İki günlük yolculuğun her şeye değdiğini etrafıma baktığımda rahatlıkla söyleyebilirdim: kum tepeleri arasında ilerleyen bir deve kervanı, yüzüme vuran çöl kumları ve Sahara’da batan güneş.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VpA-SUVA3vK3YTf6UUTDmA.jpeg" /><figcaption>“vaha mı lan o?”</figcaption></figure><p>Yaklaşık bir saat deve üzerinde yol aldıktan sonra çadırlara vardık. Tabii bütün ekip baya heyecanlıyız, tek derdimiz güneşin batışını izlemek için kampın hemen önündeki kum tepesine tırmanmak. Biz hemen çantaları bırakıp önden atıldık Kaan’la, birkaç dakikaya tırmanırız diye düşünüyoruz. Fethedicez çölü yani hedef o — zirveye doğru koşmaya başladık.</p><p>10–15 adım kadar atıp nefes nefese kalmamız üzerine hesaba katmadığımız bir problemle karşılaştığımızın farkına vardık: Sahara’nın kumları o kadar ince ki siz tırmanmak için 1 adım attığınızda 5 adım atmış gibi efor sarf ediyorsunuz çünkü içine çekiyor sizi kumlar. Hal böyle olunca ben 5 dakika sonra pes ettim. Kaan ise ekipteki Alman panzerler ile yaptığı kıyasıya mücadele sonucu yaklaşık yarım saatte tepeyi tırmandı — ama güneş çoktan batmıştı. Çöl tanrıları gün batımını görmemizi istememişti, yapacak bir şey yok…</p><p>Gün yerini yavaş yavaş karanlığa bırakıyordu. Çölün ortasındaydık. Wi-fi yoktu. Sosyalleşmek zorunda kalmıştık. Geceyi, yıldızları seyredip bize eşlik eden yerli Berberler ile sohbet ederek geçirdik. Şehir hayatının sıkıcılığından, çölde nasıl yol bulunduğundan, yıldızlardan ve hala çölde yaşayan göçebe ailelerden bahsettik. Çölde yürüyüp gökyüzünü izledik. Etrafımızda “medeniyete” dair hiçbir iz yoktu, sadece derin bir sessizlik ve gökyüzünün her noktasına dağılmış binlerce yıldız. Saçımızın diplerinden bile kumlar saçılmasına rağmen mutluyduk.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FQFYtwEjG74iNysM8K9wOA.jpeg" /><figcaption>çok güzelsin Sahara.</figcaption></figure><p>Ertesi gün güneş doğarken yine develerin tepesinde, bu sefer çölden ayrılmak için, yoldaydık. Deveye binmek artık bir hayat tarzı olmuştu. Artık deve üstünde ellerimi bırakıp selfie çekmeye başlamıştım (atlı okçu atalarıma selam olsun).</p><p>Kervanımız medeniyete doğru yaklaşırken, Sahara macerasının daha uzun olmasını diledim. Çölde yaşayan ailelerden birini ziyaret etmeyi çok isterdim, belki bir başka ülkede Sahara’nın başka bir köşesinde mümkün olur. Sahara’da güneş doğuyor, kumların rengi kırmızıdan sarıya dönüyordu. En güzel gün batımını, en derin sessizliği ve en yıldızlı geceyi yanımıza alıp Sahara Çölü’nden ayrıldık.</p><h3>Çöle gideceklere katıksız tavsiyeler</h3><p>Edebiyat kasmama tahammül edip yazının bu kısmına kadar geldiğiniz için tebrik ederim. Şimdi biraz gerçekleri konuşalım.</p><p><strong>Gerçekler</strong>. Yol gerçekten uzun sürüyor, baya yorucu. Bizim minibüsün kliması yoktu örneğin, o yüzden pencereleri açmamız gerekiyordu. Tabi çöle iyice yaklaştıkça kumlar rüzgarla birlikte havalanıyor, bu da pencerelerin kapanmasını zorunlu kılıyor. Gezici sauna gibi Fas yollarında gidiyorsunuz kısacası. Bu yüzden yaz aylarında çöle gitmenizi tavsiye etmem (biz nisanda gittik).</p><p>Yolculuk boyunca öğlen yemekleri için bir çok farklı yol üstü lokantasında duruyorsunuz. Turistlerin başka lokantaya gitme şansı olmadığını bildikleri için fiyatlar Marakeş’ten bile yüksek. Hijyen ise fiyat ile ters orantılı diyebilirim. Allah’ın unuttuğu bir yerde karnınızı doyurmak zorunda olduğunuz için yemekten sinek de çıksa yiyorsunuz (bana değil de kuzenime öyle bir şey olmuş, geçende anlattı).</p><p>Çölde tuvalet yok (aslında konuya hangi açıdan baktığınıza göre her yer de tuvalet sayılabilir). Çölde ayrıca elinizi falan yıkayacağınız bir çeşme vs. de yok. Islak mendil götürmekte fayda var.</p><p>Çöl oldukça rüzgarlı ve rüzgarlar kum taşıdıkları için yüzünüze vuran kumlar epey rahatsız edici olabiliyor. Kumlardan kendinizi korumak için mutlaka şal veya buff ayarında bir şey götürün yanınızda. Veya bizim yaptığımız gibi Tuareg sarıklarından satın alabilirsiniz (güzel kumaştan olanları 150 dirhem, ucuzları 80–90).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*40DFIe0L7nrOcvrKbVzdIQ.jpeg" /><figcaption>çölden döndükten sonra 3 gün kum temizledim ayakkabılarımdan.</figcaption></figure><p>Çölde giydiğiniz kıyafetlerin, ayakkabıların hatta saçınızın her tarafından kumlar fışkıracağına emin olabilirsiniz. O yüzden ‘kumdan korunma’ düşüncelerini ne kadar erken salarsanız, çölün tadını o denli çıkarabilirsiniz.</p><p>Bir avuç kumu da hatıra olarak almayı unutmayın.</p><p><strong>Tur hakkında detaylar</strong>. 3 gün 2 gece süren Sahara Çölü turuna öğlen yemekleri hariç her şey dahil 900 dirhem verdik kişi başı. Marakeş’te yolda gördüğümüz bir tur acentası aracılıyla rezervasyon yaptırdık. Acentanın ismi Ribat Tours, Jemaa El Fnaa meydanına oldukça yakın bir hanın içinde ofisleri. Riad’lar da tur hizmeti sunuyor genelde ama fiyatları biraz daha pahalı oluyor komisyon aldıkları için. Ribat Tours’u öneririm, biz önemli bir problemle karşılaşmadık.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=eb1ac7cc7f7f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fas — pratik seyahat rehberi]]></title>
            <link>https://medium.com/@atakaning/fas-pratik-seyahat-rehberi-7515e1aa0763?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7515e1aa0763</guid>
            <category><![CDATA[seyahat]]></category>
            <category><![CDATA[afs]]></category>
            <category><![CDATA[gezi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[atakan]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 27 Apr 2016 13:24:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-04-28T20:56:44.296Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Mh08PST8r2xEt33qY4o7sw.jpeg" /><figcaption>Sahara Çölü’nde güneş doğuyor.</figcaption></figure><h4>Modern şehirlerden sizi tarihte geriye götüren medina sokaklarına, karlı Atlas Dağları’ndan Sahara Çölü’ne uzanan, bu kadar çok karşıtlığın nasıl bir arada uyum içinde yaşadığına şaşıracağınız bir deneyim Fas’ta sizi bekliyor.</h4><p>Fas, İspanya’ya coğrafi olarak feribotla bir saat uzaklıkta olmasına rağmen Avrupa’ya kültürel olarak çok uzak bir ülke. Fakat bu uzaklığa rağmen koloni zamanından kalma Fransız etkisi bir şekilde her köşe başında karşınıza çıkıyor. Müslüman bir ülke olması dolayısıyla her ne kadar Türkiye’ye bazı yönleri benzese de Fas, tümüyle egzotik ve hayret verici.</p><p>Fas’ın para birimi dirhem(MAD) ve TL’nin üçte biri değerinde. Nüfusun çoğunluğu müslüman, etnik olarak Arap ve Berberlerden oluşuyor. (Müslüman bir ülke olmasına rağmen ilginç bir şekilde tuvaletlerde taharet musluğu yok) Fas aslında bir krallık ve şu anki kralları Mohammed VI’nın portrelerini her yerde görmek mümkün, anladığım kadarıyla kendisi Ferhat Göçer gibi poz vermekten oldukça hoşlanıyor.</p><p>Fas, politik olarak stabil ve genel itibariyle güvenli bir ülke. Ancak bağımsız seyahat ediyorsanız ve daha önce Kuzey Amerika/Avrupa dışına seyahat etmediyseniz <a href="https://medium.com/@atakaning/7-maddede-fas-ta-hayatta-kalmak-aman-tad%C4%B1m%C4%B1z-ka%C3%A7mas%C4%B1n-ddbceed97111#.1sk6h7eqv">Fas’ta hayatta kalmak</a> yazısını okumanızı öneririm. Yazıda, Fas’ta yaşadığım hırsızlığı ve benim durumuma düşmemeniz için yapmanız gereken basit şeyleri anlattım.</p><p><strong><em>Fas seyahati için kaç gün yeterli olur?</em> </strong>Mutlaka gitmeniz gereken yerler Marakeş, Fez, Sahara Çölü ve Casablanca (aslında Casablanca fazla turistik bir yer olmasa da uçağınız muhtemelen buraya inecek). Bizim bir haftamız vardı ve ne yazık ki Fez’e gidemedik o yüzden tavsiyem 10–11 gününüzü Fas için ayırmanız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rqRPQX4OOT6Dxbhw5ElT0g.jpeg" /><figcaption>Marakeş souk’ta bir sokak. Öğlen sıcağı olduğu için sadece esnaf burada.</figcaption></figure><h3>Fas’a yolculuk</h3><p><strong>O kadar zor bir şey değilmiş: aktarmalı uçuş.</strong> Fas için uçak bileti bakmaya başladığınızda hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz çünkü hem bilet fiyatları yüksek hem de aktarmasız olarak THY’nin sadece Casablanca’ya uçuşu var ve bu uçuş fiyat bakımından ABD veya Uzak Doğu uçuşlarıyla yarışır vaziyette. Hal böyle olunca, şu ana kadar hep uzak durmaya çalıştığımız ‘aktarmalı uçuş’ ile yüzleşme vakti geliyor. Belki daha sonra aktarmalı uçuşlar konusunda bir yazı yazarım ama şu kadarını söyleyeyim, ben gidiş Roma (Alitalia ile) dönüş Paris (AirFrance ile) aktarmalı uçtum ve her birinin 11 saat sürmesi dışında bir zorluğunu görmedim. (yoksa zaten sırf bu yüzden mi aktarmalı uçmak zordu?)</p><p><strong>embarkation formunu doldurun.</strong> Bazen uçaklarda dağıtılıyormuş bu form (benimkinde dağıtılmamıştı) ama dağıtılmasa da indiğinizde pasaport sırası başlamadan bir stand oluyor, formu oradan alabilirsiniz. Formun aslında bir olayı yok; kimlik bilgilerinizi, kalacağınız yerin adını ve geliş amacınızı falan yazıyorsunuz. Formu pasaport polisine veriyorsunuz, sizde kalmıyor.</p><p><strong>Yeşil pasaportu olanlardan nefret etmek için yeni bir sebep.</strong> Fas hiçbir TC pasaportuna turistik vize uygulaması yapmıyor. Bununla birlikte, yeşil pasaport sahipleri zaten vizesiz girdikleri ülkeler yetmiyormuş gibi Fas’ta ‘diplomatic/special’ yazan yerden pasaportunu kontrol ettiriyor. Yeşil pasaportluysanız, ‘normal insanların’ girdiği sıraya girseniz de sizi diplomatik bankosuna yönlendirecekler, yani direk diplomatik bankosunu bularak sırayı atlayıp zaman kazanabilirsiniz.</p><blockquote>Evet sevgili kırmızı pasaportlular, şu an için benim de yeşil pasaportum var AMA ben sizin tarafınızdayım! Çünkü seneye ‘bir masaldı geçen yıllar’ şarkısı eşliğinde kırmızı pasaporta düşüyorum, dolayısıyla şimdiden yeşil pasaportluları karalama kampanyalarına desteğim sonsuz. (Hatta, bir adım daha ileri giderek, diyorum ki <a href="https://www.youtube.com/watch?v=wdLKlEu3ua4">BENİM ÖĞRETMEN BACIMIN YEŞİLLE NE İŞİ VAR?</a>)</blockquote><p><strong>havaalanından şehre ulaşım.</strong> Sıradan fas insanlarıyla ilk karşılaşmanız genelde bu aşamada olacak (gerçi taksiciler sıradan insandan çok çakal kategorisine giriyor). Taksici esnafı Euro veya Dolar kabul etmeyebilir o yüzden dirhem edinin havaalanında. Döviz kabul eden taksici de bulabilirsiniz ama bizim taksici ilk başta kabul edip şehre vardığımızda sorun çıkarmıştı, ona dikkat.</p><ul><li><strong><em>Casablanca</em></strong><em>.</em> Şehir merkezine gitmek için taksiciler 300 dirhemden pazarlığı açıyor, fiyatı indirmek sizin hünerlerinize kalmış. Örneğin, biz 200 dirheme gittik şehre ve yol kısa değil, rahat bir 30 dk sürüyor. Taksiye bu kadar para bayılmak istemiyorsanız havaalanından şehre giden trene binebilirsiniz (45 dirhem). Şehirde iki tane tren istasyonu var: Casa Voyageurs ve Casa Port. Kalacağınız yer hangisine yakınsa inersiniz işte. Peki biz niye trene binmedik? Çünkü tren her saatte bir kez var ve zaman kaybetmek istemedik<em>.</em></li><li><strong><em>Marakeş</em></strong><em>.</em> Büyük ihtimal siz de Casablanca’ya uçarsınız ama olur da Marakeş’e uçarsanız diye onu da araştırdım. Şöyle oluyormuş: taksi fiyatları 100–200 dirhem arası değişmekle birlikte Jemaa El Fnaa’ya (Marakeş’in en ünlü meydanı) gidecekseniz 100 dirhem falan tutuyor. “Taksiye binmem ben Karaköy’den boşuna mı aldık bu devasa sırt çantasını” diyorsanız da 30 dirheme otobüsle şehre varabilirsiniz.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IcW8FTh2Ay6fBLACn3mqtw.jpeg" /><figcaption>Game of Thrones ve Gladiator dahil birçok Hollywood yapımının çekildiği Aït Benhaddou.</figcaption></figure><h3><strong>Ne kadar para harcarım?</strong></h3><p><strong>konaklama.</strong> üç farklı opsiyonunuz var: hostel, otel veya riad’da kalmak. Hostel ve otel tamam da nedir bu riad? Riad, Fas’taki geleneksel evlere verilen isim ve bu evlerin bir çoğu bugün otel olarak kullanılıyor. Dışarıdan baktığınızda demir bir kapıdan başka bir şey görmemenize karşın, içeri girdiğinizde bir avluyla karşılaşıyorsunuz zaten bu avlu da bir riad’ın olmazsa olmazı. Riad’daki odalar da bu avluya açılıyor, ayrıca bazılarında ortada havuz falan oluyor .</p><ul><li><strong><em>Casablanca</em></strong><em>.</em> burada riad yok. Burada ayrıca hostel de yok. Casablanca’da sadece irili ufaklı oteller mevcut, büyük oteller daha çok şehrin dışında ve deniz turizmine yönelmiş durumda. Ucuz bir yerde kalmak istiyorsanız seçenekler bir elin parmaklarını geçmiyor ve aslında ucuz falan da değiller. İki kişilik oda fiyatları gecelik 30–40 euro arası.</li><li><strong><em>Marakeş</em></strong><em>. </em>burada hostel ve otellerin yanı sıra çok sayıda riad mevcut. Hostellerde yatak fiyatı 5 euro’dan başlıyor. (Oteller genelde büyük ve bütçenizi zorlayacak yerler ayrıca yerel kültüre dair hiçbir şey yansıtmıyorlar o yüzden fiyat konusuna girmiyorum) Tahmin ettiğiniz üzere tavsiyem bir riad’da konaklamanız. Riad’larda iki kişilik oda gecelik 20 euro’dan başlayıp uçuk fiyatlara kadar yükseliyor.</li></ul><p><strong>yemek.</strong> Genel olarak yemek fiyatları Türkiye seviyesinde. Fas mutfağının çok gelişmiş olduğunu söyleyemiycem. Tabii ki farklı bir çok yiyecekle karşılaşacaksınız ama ‘sıradışı’ bir şey göremedim ben. Tagine diye meşhur bir yemekleri var, fiyatı 70 dirhemden başlıyor gittiğiniz mekanın lükslüğüne göre 140–150 dirheme kadar çıkıyor.</p><p><strong>ulaşım.</strong> metro diye bir konsept Fas’ta yok dolayısıyla elinizde taksi, otobüs veya yürümek seçenekleri kalıyor. Açıkçası otobüse binecek kadar uzak bir yere gitmeniz gerekeceğini sanmıyorum, ben hiç binmedim ama duyduğuma göre oldukça ucuzmuş otobüsler (2 dirhem). Taksi de sadece havaalanına veya tren istasyonuna giderken kullanılır. Zaten şehirlerin merkez kısmı yani ‘medina’ denen bölgelerinin büyük bir bölümüne araba giremiyor bu yüzden seyahatiniz boyunca yürüyeceksiniz kısacası, başka bir alternatifiniz yok. Şehirlerin tadı da aslında, her yerde olduğu gibi, Fas’ta da yürüyerek çıkıyor. Fas’ın tek farkı, siz ‘ben tam bir turistim nerde benim hop on-hop off otobüsüm!!’ diye bağırsanız da öyle bir otobüsün hiç gelmeyecek olması.</p><p><strong>alışveriş.</strong> Hiç gitmemiş bir insana Fas’taki şehirler en güzel şöyle açıklanabilir: tüm şehirler aslında kocaman birer Kapalı Çarşı. El emeğinin ve zanaatin hala ölmediği bir ülke Fas ve özellikle Marakeş’te ve Fez’de çok ilginç dükkanlar ve pazarlarla karşılaşacaksınız. Tavsiyem, alışverişi sevmeyen bir insan bile olsanız, alışveriş için para ve valizde boş yer ayırmanız. Tabii alışverişe harcanacak para tamamen kişiye göre değişir ama şunu söyleyebilirim ki, size göre çok daha pahalıya satılması gereken otantik şeyleri az bir şey ödeyerek Fas’ta satın alabilirsiniz.</p><p><strong>turlar.</strong> İki haftalık Fas turundan yarım günlük şehir merkezi turuna kadar bir çok tur seçeneği sunan acentalar var büyük şehirlerde. Fas’ta kaç gün kalacağınıza bağlı olarak bence mutlaka en az bir tura katılın. Biz 3 gün 2 gecelik Sahara Çölü turuna katıldık ve kişi başı 900 dirhem ödedik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IVsmOMCiIAQnL5NLaBa8GA.jpeg" /><figcaption>Berber köyündeyiz. Göçebe Berber abimiz bize çay dolduruyor. Fotoğraftaki tüm halılar el dokuması.</figcaption></figure><h3><strong>Turist kazıklamanın ata sporu olduğu Fas’ta nasıl daha az para harcarım?</strong></h3><p><strong>aktarmalı uçun.</strong> yukarıda nedenlerini açıklamıştım, baya tasarruf edeceğinize emin olabilirsiniz.</p><p><strong>pazarlık yapın.</strong> Neredeyse satın aldığınız su için bile pazarlık yapmanız beklenen bir ülke Fas. O yüzden kendinizi iyi hazırlayın, yani bütün çakallar şu an tuzakları kurmuş Fas’ta sizi bekliyor öyle söyliyim. Gözlemlerime göre satın alacağınız bir şeyin genelde 3 katı fiyatıyla falan açıyorlar pazarlığı, artık ne kadar indirebilirsiniz bilemiyorum ama ‘çok pahalı, almıyorum’ deyip yürüdüğünüzde bir anda fiyat hızlıca düşmeye başlıyor, basit ve işe yarayan bir pazarlık taktiği.</p><p><strong>taksiye binmeden fiyatta anlaşın.</strong> Tabii ki önce pazarlığımızı yapıyoruz ama taksiler konusunda asıl can alıcı nokta bir fiyatta anlaşmak. Yoksa taksici sizi istediğiniz yere götürdükten sonra ‘hayır ben o fiyattan fazlasını istemiştim’ diyebilir. Hatta bunu kesin der.</p><p><strong>ucuz riad kovalayın.</strong> Seyahatiniz boyunca mümkün mertebe riad’larda kalmanızı tavsiye etmiştim. Tabi riad’da konaklamak hostele göre biraz daha pahalı olacaktır. Ancak bir çok riad booking.com gibi sitelerde belirli günler neredeyse yüzde 50’ye varan indirimler yapıyor. Onları kovalarsanız aslında Batı Avrupa’da en dandik hostele vereceğinizden daha az bir parayla güzel bir riad’da konaklayabilirsiniz.</p><p><strong>alkol kullanmayın.</strong> Fas’ta alkol kullanmak yasak değil ancak müslümanların çoğunlukta olduğu bir ülke olduğundan alkol bulması epey zor. Sadece turistlerin gittiği restoran, kafe veya otellerde alkol bulmak mümkün diyebilirim ve hal böyle olunca da alkol fiyatları Türkiye’den bile yüksek. Sonuç olarak, hem zor bulunduğundan hem de yerel kültürün bir parçası olmadığından alkolü seyahatiniz boyunca hayatınızdan çıkarmanız paranızın da cebinizde kalmasını sağlayacak. Çay için onun yerine, Fas çayı baya başarılı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3ml-Qyd-tjOTop1PER4uEQ.jpeg" /><figcaption>Jemaa El Fnaa’da yediğimiz süper akşam yemeği.</figcaption></figure><h3><strong>Fas’ta gezilecek/yapılacak şeyler</strong></h3><p><strong><em>Sahara Çölü’ne gidin.</em></strong> Fas’a gitmek istememin en büyük sebebi çölü görmek ve çölde, yıldızların altında bir Berber çadırında uyumaktı. 3 günlük Sahara Çölü yolculuğu hayatım boyunca unutmayacağım mükemmel bir deneyimdi. Kesinlikle çölü görmeden dönmeyin.</p><p><strong><em>Tagine yeyin.</em></strong> Fas’ın en ünlü yemeği, baya da lezzetli.</p><p><strong><em>Fas çayı için.</em></strong> içinde nane ve benzeri otlar olan, sarı renkli ve oldukça lezzetli bir çay. Türk çayından epey farklı, bol bol için.</p><p><strong><em>Aït Benhaddou şehrini gezin.</em> </strong>Babel, Game of Thrones, Gladiator, Kingdom of Heaven gibi bir çok Hollywood yapımının çekildiği bu kent, tarihte Sahara Çölü’nden Marakeş’e giden karavan rotasını korurmuş. UNESCO dünya mirası listesindeki bu surlarla çevrili kenti mutlaka görmelisiniz.</p><p><strong><em>Bir Berber köyünü ziyaret edin.</em></strong> Bu toprakların kadim halkı Berberler; yüzyıllardır bu coğrafyada yaşamalarına rağmen kültürleri uzun zaman baskı altında tutulmuş, bazı temel haklara yeni yeni kavuşan bir etnik grup. Kurak coğrafyada yaşam koşullarını, geleneksel sanatlarını, doğayla olan ilişkilerini bir de Berberlerin kendisinden dinleyin.</p><h3><strong>Marakeş’te gezilecek/yapılacak şeyler</strong></h3><p><strong><em>Jemaa El Fnaa meydanında keşfe çıkın</em></strong><em>.</em> bu meydan Marakeş’in kalbi. Gündüz çok sıcak olduğu için meydan akşam üstü kalabalıklaşıp gece saatlerinde festival ortamına dönüşüyor. Güzel yanı ise aslında festival falan olmaması; Jemaa El Fnaa’nın normal hali bu, 5 duyunuzu da hipnotize edip hükmü altına alması için bu meydanın herhangi bir özel etkinliğe ihtiyacı yok. Gündüz saatlerinde maymun oynatıcıları, yılan terbiyecilerinden tutun da tezgah açıp protez diş satan amcaya kadar her türlü ilginçlik mevcut. Akşam saatlerinde ise daha çok dans ve eğlence havası hakim oluyor. Meydanın iki halini de mutlaka deneyimleyin ve mümkünse gün batımını meydanı gören bir terastan izleyin (terastan instagram’ı ağlatacak fotoğraflar çekebilirsiniz).</p><p><strong><em>Ben Youssef Medresesi’ni ziyaret edin.</em></strong> bir zamanlar öğrencilere din eğitimi verilen bu medreseye giriş 40 dirhem. Medrese 14. yüzyılda kurulmuş ve çini ve tahta işçiliğinin çok güzel örneklerini sunuyor. Ama ne yazık ki içeride yapının tarihini anlatan bilgiler mevcut değil o yüzden gezip çıkıyorsunuz kısaca. Bina çok güzel, umarım ilerde bilgilendirici bir müze deneyimi sunarlar. Medrese, medina sokaklarında yani labirentin içinde olduğu için bulması epey zor.</p><p><strong><em>Jardin Majorelle bahçesinde dolaşın.</em></strong> Marakeş’in bir diğer önemli turistik yeri Jardin Majorelle bahçeleri. Buraya giriş 70 dirhem, ben gitmedim ama Marakeş’in keşmekeşinden biraz olsun uzaklaşmak için güzel bir seçenek olabilir. Jardin Majorelle, Marakeş medina’nın biraz dışında kalıyor .</p><p><strong><em>Souk sokaklarında kaybolun.</em></strong> Medina denen şehir merkezinin büyük bir bölümü souk (Afrika ve Arap dünyasında çarşı/pazar anlamında) bölgesinden oluşuyor. Geleneksel el sanatı dükkanlarının, baharatçıların, dericilerin, marangozların, halıcıların ve daha bir ton egzotik dükkanın bulunduğu bu bölgede saatler harcanabilir. Tavsiyem, kaybolmamaya çabalamayın hatta asıl kaybolduğunuzda tadını çıkaracaksınız.</p><h3><strong>Casablanca’da gezilecek/yapılacak şeyler</strong></h3><p><strong><em>Hasan II Camii’ni ziyaret edin. </em></strong>Okyanus kıyısına 1993 yılında inşa edilmiş, dünyanın en yüksek minaresine (210 m) sahip camii. Kesinlikle içini gezin, mükemmel bir yapı. Ancak içini gezmek için turistlere sadece belli saatlerde izin veriliyor. Biz akşam 9 gibi gittik, kapıdan çaktırmadan girmeyi umarken görevli tarafından durdurulup bir nevi ‘müslümanlık testine’ tabi tutulduktan sonra içeri girmeyi başardık. (Birkaç sure ezberleyerek gitmeniz önerilir, sadece selamın aleyküm demek kurtarmıyor)</p><p><strong><em>Okyanus havası alın.</em></strong> Casablanca Atlantik Okyanusu’nun kıyısında önemli bir liman kenti. Bir akşamüstü okyanusu izleyin.</p><p><strong><em>Casablanca medina’sının keyfini çıkarın.</em></strong> Casablanca fazla turistik olmadığı için Marakeş ve Fez’inkine göre nispeten sakin bir medina’sı var. Diğer şehirlerdeki gibi satıcılar üzerinize yapışmıyor, kafanız daha rahat geziyorsunuz. turistik olmadığı için de yerel insanların günlük hayatını gözlemleme şansınız oluyor. Tam bir keyif.</p><p><strong><em>La Sqala’da akşam yemeği yeyin.</em></strong> Seyahatiniz boyunca geleneksel tatları birçok farklı yerde deneyeceksiniz ama gerçek tatlarını anlayabilmeniz için bir kez olsun La Sqala ayarında bir yerde yemenizi tavsiye ediyorum, baya iyi restoran.</p><p><strong><em>Küçük okyanus kasabalarını ziyaret edin.</em></strong> Programınız sıkışık değilse Casablanca’ya fazla uzak olmayan Azemmour, Mohammedia gibi sahil kasabalarına gidebilirsiniz. Büyük şehirlerden bunaldığınızda iyi bir kaçamak olabilir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7515e1aa0763" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[7 Maddede Fas’ta Hayatta Kalmak: Aman tadımız kaçmasın]]></title>
            <link>https://medium.com/@atakaning/7-maddede-fas-ta-hayatta-kalmak-aman-tad%C4%B1m%C4%B1z-ka%C3%A7mas%C4%B1n-ddbceed97111?source=rss-378a9281ccc4------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ddbceed97111</guid>
            <category><![CDATA[afs]]></category>
            <category><![CDATA[seyahat]]></category>
            <category><![CDATA[gezi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[atakan]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 22 Apr 2016 15:56:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-04-22T20:38:09.445Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZLemqhW6GRyr8yLmU2EICg.jpeg" /><figcaption>Marakeş’ın en ünlü meydanı Jemaa El Fnaa güneşin batışıyla yavaş yavaş kalabalıklaşıyor.</figcaption></figure><p>Sıcak bir nisan akşamı Marakeş sokaklarında çarşı pazar gezerken hırsızlığa uğradım. Sırt çantamın küçük gözüne koyduğum birtakım eşyalar kaşla göz arasında çalınmıştı. Etrafıma toplanan çocuklara kimliğimi getirirlerse para vereceğimi söylemem üzerine başlayan arama kurtarma çalışmaları da ne yazık ki sonuçsuz kalmış ve telefon şarj aletim ile askeri kimlik kartıma elveda demiştim. Bu olaydan sonra çok daha dikkatli ve tüm algılarım açık olarak bu güzel ülkeyi gezmeye çalıştım. Fakat Türkiye’ye dönüşümden bir gün önce, kalabalık bile olmayan bir sokakta ve gündüz saatlerinde yine çantamın küçük gözünden bir şeyler çalmaya yeltenen hırsızı suçüstü yakalamam üzerine Fas’ta turist olarak güvende olup olmadığımı ciddi olarak sorgulamaya başlamıştım. İşte bir hafta geçirdiğim Fas’ta turist olarak benim yaşadığım gibi bir sorun yaşamayın ve daima kafanız rahat olsun diye sizin için bir hayatta kalma listesi hazırladım.</p><p><strong>1– Kalacağınız otelin yerini kendi başınıza bulmaya çalışmayın. ‘</strong>Ben nereleri gezdim de kaybolmadım bir oteli mi bulamayacağım’ dediğinizi duyar gibiyim. Ama o özgüveni şimdi yavaşça yere bırakın çünkü Fas’tasınız. Eğer kalacağınız otel/riad şehrin merkezinde yani medina denen bölgede ise (her büyük şehirde var bu medina bölgesi) mutlaka otelinizle irtibata geçip sizi otele yakın belli bir yerden almalarını isteyin. Zaten siz bunu istemeden oteliniz size teklif edecektir (otel görevlisiyle iletişim kurabilmeniz için mutlaka telefonunuzu yurtdışı kullanıma açtırın). Peki bunu neden söylüyorum?</p><p>Bu noktada bilmeniz gereken iki şey var: 1- Medina sokakları labirent gibi olduğu, sokak isimleri yazmadığı ve genelde oteller hiçbir işaret koymadığı için kendi başınıza otelinizi bulma ihtimaliniz neredeyse yok. 2- Otelinizi bulamayacağınızı bilen çakal Fas gençliği bu durumu bir para kazanma yöntemine çevirmiş. Şöyle ki, siz valizli ve savunmasız küçük turistleri tespit ettiklerinde sizi otelinize götürmeye çalışıyorlar ve tek başınıza zaten oteli bulamayacağınızı bildikleri için de eninde sonunda sizden o parayı koparıyorlar. Bu bahsettiğim Fas’taki en temel turist tuzağı olabilir. O yüzden bu yazıyı okuduğunuza göre FAS101 dersini almış sizler, n’olur bu tuzağa düşmeyin.</p><p><strong>2– Yolunuzu bulmak için arkanızdan ekmek kırıntıları bırakın veya TripAdvisor kullanın. </strong>Tabii ki ilk maddede bahsettiğim çakal Fas gençliği sadece şehre ilk geldiğinizde değil bütün geziniz boyunca sizin peşinizde olacak ‘abi yol tarifi lazım mı?’ şeklinde. Zaten şu ana kadar diğer gezilerinizde kullandığınızı umduğum TripAdvisor Fas’ta tam bir hayat kurtarıcı olabiliyor.</p><p>Uygulamayı telefonunuza yükleyip, wi-fi bağlantınız varken (mümkünse daha Türkiye’deyken) gideceğiniz şehrin rehberini indiriyorsunuz. Bu sayede gittiğinizde internet bağlantınız olmadan da TripAdvisor sayesinde yolunuzu bulabileceksiniz. Tabii neredeyse her gittiğim şehirde hatasız çalışan TripAdvisor bile Marakeş gibi labirent sokaklı bir yerde çuvallayabiliyor. Ama burada önemli olan zaten üç aşağı beş yukarı gideceğiniz yerin bulunduğunuz yere olan uzaklığını ve hangi yöne yürüyeceğinizi bilmeniz, gerisi zaten gelir (gelmiyorsa da siz kaybolmamış gibi yapın çünkü bilimsel olarak test ettiğim üzere bir çakalın size yaklaşma süresi 3 saniye civarı).</p><p><strong>3– Sırt çantasıyla dolaşmayın.</strong> Gerçekten de sırt çantanızın olmaması yaşayacağınız sorunları minimize edecektir. Hiçbir sorun yaşamayacak bile olsanız en azından sürekli ben görmeden acaba arkadan bir eşyam çalınır mı düşüncesiyle yaşamak zorunda kalmayacaksınız, paranoyak gibi acaba hırsızlığa uğrar mıyım diye düşünerek gezerseniz zaten o seyahatten fazla tat almanız mümkün değil. Eğer ben sırt çantam olmadan yapamam diyorsanız da en önemli tavsiyem benim gibi aptallık edip herhangi bir eşyanızı çantanın küçük gözüne koymamanız. Ayrıca, kalabalık sokaklarda sırt çantanızı önünüze takarak da biraz olsun kafanızı rahatlatabilirsiniz.</p><p><strong>4– Pasaportunuzu otelde bırakın.</strong> Yurtdışındayken paranızdan, kredi kartlarınızdan veya telefonunuzdan da önemli bir şeyiniz varsa o da pasaportunuz! Hiç pasaport kaybetmedim ama kaybeden insanların hikayelerine bakılırsa en son isteyeceğiniz şey pasaportunuzun çalınması/kaybolması. Fas gibi turistlere yönelik hırsızlığın sıklıkla yaşandığı bir yerde iseniz pasaportunuzu mümkün olduğunca otelde bırakın. Eğer hostel’de kalıyorsanız kilitli dolaba koyun.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LUiX6dRYA7aAT38UpmeFOA.jpeg" /><figcaption>Fas gençliği Casablanca sokaklarında boş yapıyor.</figcaption></figure><p><strong>5– Özellikle geceleri tek başınıza dolaşmayın.</strong> Fas’taki şehirlerin ‘medina’ diye tabir edilen eski şehir merkezi bölgelerinde sokaklar labirent gibi, dar ve yer yer az aydınlatmalı olabiliyor. Bir de üstüne her köşe başında boş yapan bir grup gencin bulunması gerçeği eklenince geceleri tek başınıza dolaşmanız pek akılcı bir karar olmaz. Ancak burada kast etmek istediğim size yönelik fiziksel bir saldırının olabileceği ihtimali değil. Aksine, gözlemlediğim kadarıyla Faslılar turistlere karşı fiziksel şiddet uygulayamayacak kadar ürkek insanlar. Belki bunun nedeni devletten ve polisten korkmaları olabilir ve bunun sonucu olarak da sizin karşınıza geçip fiziksel güç kullanarak eşyalarınızı çalmak yerine bunu kimliklerini belli etmeden yapmayı tercih ediyorlar.</p><p><strong>6– Daha muhafazakar giysiler tercih edin.</strong> Evet Afrika’dasınız, ortam sıcak falan ama çok da salmamak lazım. Fas, müslümanların çoğunlukta olduğu bir ülke bu yüzden şortlarla, mini eteklerle dolaşmanız turist olmanızdan dolayı üzerinizdeki ilgiyi gereksiz yere daha da artıracaktır.</p><p><strong>7– Daima pazarlık yapın ve fiyatta anlaşın.</strong> Fas pahalı bir ülke değil Türkiye’ye kıyasla ancak pazarlık yapmayı ihmal ederseniz (veya beceremezseniz) Fas’ta herhangi bir Batı Avrupa ülkesinde harcayacağınız kadar hatta belki daha bile fazla para harcayabilirsiniz. Aklınızdan çıkarmamanız gereken bir şey varsa o da size iyi davranan, bedava bir hizmet/mal sunan yerliler aslında sizden büyük paralar koparmak peşinde. Dolayısıyla yaptığınız alışverişlerde satıcının olması gerekenden 2–3 katı fiyat söylediğini bilerek pazarlığa girişin, zaten siz ısrar ettikçe fiyat yavaş yavaş düşecektir. Bu pazarlık kuralı taksiler için de geçerli, o yüzden taksiye binmeden önce sizi varış noktanıza kaç paraya götüreceğinde anlaşın yoksa gerçekten üzülebilirsiniz.</p><p><strong>Sonuç.</strong> Yukarıda sıraladığım maddeler tamamen benim sübjektif değerlendirmelerim ve tabi ki Fas’ta mutlaka başınıza felaketler gelecek falan da değil. Bununla birlikte, Fas’ın tadını çıkarmak ve kafanız rahat bir şekilde seyahat etmek istiyorsanız saydığım maddeleri aklınızın bir köşesinde tutmanızda fayda var.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ddbceed97111" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>