<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Ayca Akcay on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Ayca Akcay on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@aycaakcay?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*xgj21nenqpjrxSjvZw7zpQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Ayca Akcay on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@aycaakcay?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 21:43:02 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@aycaakcay/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[ACM Pull Model ile GitOps Mimarilerinde Ölçeklenebilirlik ve Esneklik]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/acm-pull-model-ile-gitops-mimarilerinde-%C3%B6l%C3%A7eklenebilirlik-ve-esneklik-cd06325a4cff?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cd06325a4cff</guid>
            <category><![CDATA[continuous-delivery]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[acm]]></category>
            <category><![CDATA[gitops]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 24 Nov 2025 10:58:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-11-27T05:44:59.042Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/890/0*7nZ-UNpk53eySGfb.png" /></figure><p>Türk Telekom’da mikroservis mimarilerinin hızla büyümesiyle birlikte, bu servislerin OpenShift platformlarında GitOps yaklaşımıyla yönetilmesi kritik bir gereksinim haline geldi. Başlangıçta tüm mikroservislerin merkezi bir ArgoCD ortamı üzerinden yönetildiği yapımız, artan servis sayısı ve pipeline yoğunluğu sonucunda performans ve ölçeklenebilirlik açısından da belirli limitlere ulaşmaya başladı. <br>Bu noktada, GitOps süreçlerimizin daha esnek ve ölçeklenebilir bir modele geçiş ihtiyacı doğdu. Çözüm olarak Red Hat Advanced Cluster Management (ACM) Pull Model mimarisine yöneldik.</p><p>Bu yazımda merkezi Gitops ortamından ACM Pull Model ile GitOps yöntemine geçiş çalışmalarımızdan bahsedeceğim. İlk olarak mevcut yapımızı açıklayarak başlayalım.</p><h4>Mevcut Mimari: Merkezi ArgoCD Yapısı</h4><p>İlk etapta tüm GitOps süreçlerimiz merkezi bir ArgoCD instance üzerinden yönetmek üzere kurgulamıştık.<br>Bu yapı, uygulama manifestlerinin tek bir merkezi noktadan yönetilmesini sağlarken zamanla şu zorlukları beraberinde getirdi:</p><ul><li>Artan mikroservis sayısı nedeniyle senkronizasyon sürelerinin uzaması</li><li>ArgoCD controller yük artışı</li><li>Kaynak kullanımında dengesizlik ve scaling limitleri vb.</li></ul><p>Bu gözlemlerimiz, daha dağıtık bir yönetim modeline geçiş için önemli sinyallerdi. Merkezi bir ArgoCD’den clustered yapıda çok sayıda ArgoCD ortamını yönettiğimiz bir yapıya geçiş yapmayı değerlendirdik. Fakat bu noktada artan ortam sayısı, bunun yönetim yükünü beraberinde getiriyordu. Bu tarz bir çekincemiz olduğu noktada ile ACM Pull Model üzerinde araştırmalara başladık.</p><h4>Yeni Yaklaşım: ACM Pull Model</h4><p>Red Hat Advanced Cluster Management (ACM), çoklu cluster yönetimini merkezî bir yapıda toplayan güçlü bir çözüm. Halihazırda envanterimizde bir çok openshift clusterı yer aldığı için, ACM bu clusterları yönetmek için kullandığımız merkezi bir ortam.<br>ACM Pull modeli ise, GitOps süreçlerinde merkezi kontrolü korurken yönetim yükünü dağıtmak için aynı zamanda bir denge sağlayan yaklaşım olarak; clustered GitOps yapısına geçmek istediğimiz noktada yardımımıza yetişti.</p><p><strong>Bu modelde:</strong></p><ul><li><strong>Hub cluster</strong>, yönetim düzeyi olarak görev yapar. (ACM’in kurulu olduğu ortam)</li><li><strong>Managed cluster</strong>’lar ise kendi GitOps operatörlerini (ArgoCD) barındırır.</li><li>Hub cluster üzerinden ilgili managed cluster’a GitOps tool (ArgoCD Operator) otomatik olarak deploy edilir.</li><li>Sonrasında uygulama manifestleri artık her cluster’ın kendi GitOps aracı üzerinden, yerel olarak sync edilir.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AYNiD3Plx61cE7LnCHTmMQ.png" /></figure><p>Bu mimari sayesinde her cluster, kendi senkronizasyon döngüsünü yönetirken, merkezi bir ACM Hub üzerinden tüm yapının politikaları ve konfigürasyonları gözlemlenebilir hale gelir.</p><h4>Pilot Uygulama ve Test Süreci</h4><p>Pilot çalışma kapsamında ACM Hub üzerinden farklı OpenShift cluster’lara GitOps tool kurulumu için gerekli manifestleri oluşturduk. <br>Her bir cluster için:<br>- GitOps Operator kurulumu ACM Policy üzerinden sağlandı, <br>- ArgoCD instance’ları cluster bazında oluşturuldu, <br>- Uygulama manifestlerinin bu ArgoCD instance’larına yönlendirilmesi test edildi.<br>Bu sayede hem Hub tarafındaki yönetim sadeleşti hem de managed cluster’larda bağımsız ArgoCD yapılarıyla daha agile bir dağıtım elde edildi.</p><h4>1. Adım: GitOps Tool Kurulumu</h4><p>Aşağıdaki <strong>install-gitops.yaml</strong> dosyasında yer aldığı üzere kurulum sağlanırken belrileyici olan ve ACM’de yer alan clusterlarınızdan seçim yapmanızı sağlayan <strong>Placement</strong> objesi ile kurulum sağlanacak managed cluster(lar) seçilebilir. Burada <strong>clusterName1, clusterName2 </strong>ve<strong> clusterName3 </strong>clusterlarına kurulum yapılır. Yine ACM üzerinde oluşturduğunuz bir clusterSet’i seçerek de süreci ilerletebilirsiniz. Veya label’ı prod olan tüm clusterlara kurulum sağlansın şeklinde bir kurgu da yapabilirsiniz. ACM üzerinde clusterlarınızı yönetiş şekliniz belirleyici olacaktır.</p><p>Aşağıdaki yamlda da yer alan temel ACM objelerinden bahsedecek olursak, özetle Policy objesi; gerçekleşecek olan aksiyonu, Placement objesi; gerçekleşecek yeri, Placementbing objesi ise; Policy ve Placementın birleşimini ifade eder.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/24bf615c592eb7c04ea58b85d4f34913/href">https://medium.com/media/24bf615c592eb7c04ea58b85d4f34913/href</a></iframe><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/802/1*DTnfZCzSuGJOEAhYZKDbIA.jpeg" /><figcaption>install-gitops application</figcaption></figure><h4>2.Adım: Uygulama Dağıtımı</h4><p>Pull Model ile managed clusterlarda uygulama deploy ederken kullanılan applicationSet yapısı aşağıdaki gibidir:</p><p>Normal bir applicationSet tanımından farklı olarak *<strong>generators</strong> kısmının altındaki kaynaklar ve metadata altına *<strong>anotations</strong> tanımları eklenmiştir.</p><p>ClusterDecisionsResource altında bulunan tanımlar, application’ın kurulacağı managed clusterı belirtir. Burada örnek olarak “<strong>testclusters</strong>” isimli bir placement kullandım. Bu placement içerisinde yer alan clusterlar için uygulama kurulumu yapılacaktır.</p><pre>apiVersion: argoproj.io/v1alpha1<br>kind: ApplicationSet<br>metadata:<br>  name: ayca-test-applications<br>  namespace: openshift-gitops<br>spec:<br>  *generators:<br>  - clusterDecisionResource:<br>      configMapRef: acm-placement<br>      labelSelector:<br>        matchLabels:<br>          cluster.open-cluster-management.io/placement: testclusters<br>      requeueAfterSeconds: 180<br>  template:<br>    metadata:<br>      *annotations:<br>        apps.open-cluster-management.io/ocm-managed-cluster: &#39;{{ &quot;{{&quot; }}name{{ &quot;}}&quot; }}&#39;<br>        apps.open-cluster-management.io/ocm-managed-cluster-app-namespace: openshift-gitops<br>        argocd.argoproj.io/skip-reconcile: &quot;true&quot;<br>      labels:<br>        apps.open-cluster-management.io/pull-to-ocm-managed-cluster: &quot;true&quot;<br>        velero.io/exclude-from-backup: &quot;true&quot;<br>      name: test-app-{{ &quot;{{&quot; }}name{{ &quot;}}&quot; }}<br>    spec:<br>      destination:<br>        namespace: openshift-gitops<br>        server: &#39;{{ &quot;{{&quot; }}server{{ &quot;}}&quot; }}&#39;<br>      project: default<br>      sources:<br>      - path: &#39;helm-guestbook&#39;<br>        repoURL: https://github.com/argoproj/argocd-example-apps.git<br>        targetRevision: master<br>      syncPolicy:<br>        automated:<br>          prune: true<br>          selfHeal: true</pre><p>ApplicationSet içerisinde {{ “{{“ }}name{{ “}}” }} şeklinde içiçe curl ile verilen parametreler Helm’den gelmektedir.</p><p>RepoURL’i githubda yer alan örnek bir guestbook application’ı ayca-test-applications ismi ile; testclusters placement’ında yer alan clusterlarda deploy olacak şekilde tanımlamış oldum. Placement içerisinde clusterName1,2,3 şeklinde 3 adet cluster tanımı verilmişti. Bu durumda aşağıdaki gibi bir application tanımı göreceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jym9QOM8hwz_17g6qU31yQ.png" /></figure><p>Ayca-test-applications isimli applicationSet tanımını da app-of-apps patern kullanacak şekilde; acm-pull-model-app isimli bir main application üzerinden tanımladık. Bu şekilde yeni applicationSet’ler eklediğimde aşağıdaki şekilde bir yapım olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tGKc1Dw2txnm8T1GB5U9dA.png" /><figcaption>Tüm applicationSet tanımlarını yönettiğim main application → acm-pull-model-app</figcaption></figure><p>ACM local-cluster üzerinde yani Hub Cluster’da deploy olan applicationlara ait bazı bilgiler tutulur. Örneğin. MultiClusterApplicationSetReport objesi, tüm managed clusterlarda yer alan applicationsetlerle ilgili bilgileri tutar. Bu bilgilere Hub Cluster üzerinden erişmeyi sağlar.</p><h4>Elde Edilen Kazanımlar</h4><p>Pilot çalışma sonucunda aşağıdaki kazanımları gözlemledik:<br><strong>Performans artışı:</strong> Her cluster kendi senkronizasyon döngüsünü yönettiği için merkezi ArgoCD üzerindeki yük azaldı. <br><strong>Daha hızlı senkronizasyon: </strong>Özellikle büyük envanterlerde deploy sürelerinde ciddi azalma sağlandı. <br><strong>Bağımsız ölçeklenebilirlik:</strong> ArgoCD instance’ları cluster ölçeğinde dikey veya yatay büyüyebiliyor. <br><strong>Basitleştirilmiş erişim yönetimi:</strong> Cluster bazında RBAC tanımlamalarıyla güvenlik politikaları sadeleşti. <br><strong>Merkezi görünürlük:</strong> ACM Hub üzerinden tüm GitOps instance’larının durumu tek panelden izlenebiliyor.</p><h4>Sonuç ve Gelecek Adımlar</h4><p>Bu dönüşümle birlikte, GitOps süreçlerimiz hem performans hem güvenlik açısından daha ölçeklenebilir bir hale geldi. <br><strong>Merkezi ArgoCD’nin yönetimsel avantajlarını korurken, dağıtık yapı sayesinde operasyonel yükü azaltmış olduk.</strong><br><br>Özetle; ACM Pull Model ile GitOps mimarisinin yeniden tasarlanması, büyük ölçekli mikroservis ekosistemlerinde sürdürülebilirlik, performans ve güvenliği aynı anda sağlayan modern bir çözüm sundu.</p><p>Kaynaklar:</p><p><a href="https://www.redhat.com/en/blog/introducing-the-argo-cd-application-pull-controller-for-red-hat-advanced-cluster-management">Introducing the Argo CD Application Pull Controller for Red Hat Advanced Cluster Management</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cd06325a4cff" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/acm-pull-model-ile-gitops-mimarilerinde-%C3%B6l%C3%A7eklenebilirlik-ve-esneklik-cd06325a4cff">ACM Pull Model ile GitOps Mimarilerinde Ölçeklenebilirlik ve Esneklik</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gitlab Duo]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/gitlab-duo-85e164ba2f0d?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/85e164ba2f0d</guid>
            <category><![CDATA[gitlab]]></category>
            <category><![CDATA[devsecops]]></category>
            <category><![CDATA[ai]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 09 Sep 2025 19:12:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-19T06:38:24.464Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/626/1*PUlWaB2BvB1HY6LPW3tg7w.jpeg" /></figure><p>Birçok toolun yeteneklerini yapay zeka ile harmanlamadığı günümüzde, GitLab de çeşitli yapay zeka yeteneklerini “GitLab Duo” altında birleştirerek yapay zeka destekli geliştirme araçları dünyasında önemli bir adım attı. Bu blog yazısında deneyimlediğim GitLab Duo’daki üç önemli yapay zeka özelliğine değineceğim. Code Suggestions, Code Explanations, Code Chat.</p><p><strong>Code Suggestions</strong>, GitLab Duo’nun geliştiricilere sunduğu otomatik kod tamamlama ve öneri sistemi. Bu özellik, kod yazma sürecini hızlandırarak geliştiricilerin daha verimli çalışmasını amaçlıyor. Kısaca kod yazarken AI destekli önerilerle otomatik tamamlama yaparak zaman tasarrufu sağlar, daha iyi kod yapıları ve en iyi uygulamaları önererek kod kalitesini artırır ve geliştiricilerin tekrar eden kodları manuel olarak yazması yerine hızlı önerilerle kodu tamamlamasına yardımcı olur. Geliştirici kod yazarken yapay zeka, kodun bağlamını analiz eder ve uygun satırları tamamlamayı önerir. Bu öneriler, mevcut projedeki kod stiline ve standartlarına uygun şekilde sunulur.</p><p><strong>Code Explanations</strong>, geliştiricilerin karmaşık veya anlamakta zorlandıkları kodları açıklamak için GitLab Duo tarafından sağlanan bir diğer özelliktir. Daha çok eski kod tabanları üzerinde çalışan geliştiriciler için oldukça faydalıdır. Bilinmeyen veya karmaşık kod bloklarını analiz ederek açıklamalar sunar, yeni geliştiricilerin mevcut kod tabanını anlamasını hızlandırır ve yanlış anlaşılmaların önüne geçmeyi amaçlar. Kullanıcı, açıklamak istediği kod parçasını seçtiğinde GitLab Duo, kodun işlevselliğini detaylı bir şekilde açıklar. Açıklamalar; programlama dilinin sözdizimi, kullanılan algoritmalar ve iş mantığı hakkında bilgi içerebilir.</p><p><strong>Code Chat</strong>, geliştiricilerin yapay zeka ile doğrudan etkileşim kurmasını sağlayan bir özelliktir. Artık birçok uygulama içerisinde bir Chat Bot ile karşılaşmaya da günümüz itibariyle alışkınız. Gitlab içerisinde; Bir kod bloğu hakkında soru sormak, hata ayıklamak veya geliştirme önerileri almak için Code Chat’i kullanabilirsiniz. Anında aldığınız yanıtlar ile sorunları daha hızlı çözebilir, kodun kalitesini artırmak için yapay zeka ile tartışmalar yapabilirsiniz. Bu anlamda tipik bir chat ortamı denebilir.</p><p>Özetle GitLab Duo’nun <strong>Code Suggestions, Code Explanations ve Code Chat</strong> özellikleri, yazılım geliştirme süreçlerini daha hızlı ve verimli hale getirmek için tasarlanmış AI araçlarıdır. Kod yazma, anlama ve hata ayıklama süreçlerini hızlandırarak geliştiricilerin daha üretken ve kaliteli işler ortaya koymasını sağlar.</p><p>Peki, bu özellikler artık birçok toolu kullanırken karşımıza çıkıyor. Özellikle en popülerlerinden biri olan Github Copilot ile Duo’nun farkına bir bakacak olursak;</p><p><strong>GitHub Copilot</strong> ve <strong>GitLab Duo</strong> aynı temel sorunu çözüyor: kod incelemelerini daha hızlı ve güvenilir hâle getirmek. Tabi bunu farklı açılardan ele alıyorlar.</p><p><strong>GitHub Copilot</strong>, 2021’de IDE odaklı bir çözüm olarak piyasaya sürüldü. Deneyim tamamen bireysel verimlilik üzerine kurulu: fonksiyonları otomatik tamamlayan, birim testleri oluşturan, tekrarlayan şablon kodları yazan bir kod asistanı. Copilot, anlık dosya bağlamından ve commit geçmişinden öğrenerek bir sonraki mantıklı kod satırınızı tahmin ediyor. Bu yaklaşım, gününün çoğunu kod yazarak geçiren geliştiriciler için verimi oldukça artırıyor.</p><p><strong>GitLab Duo</strong> ise 2023’te platform yerel bir yaklaşımla ortaya çıktı ve yapay zekâyı yazılım teslim hattının tamamına yayıyor. Planlama, kod inceleme ve dağıtım için GitLab kullanan ekipler, Duo’yu yeni bir entegrasyon yükü gerektiren bir araç yerine mevcut platform özelliklerini hızlandırıcı bir unsur olarak görüyor. GitLab Duo, organizasyonların AI destekli özelliklere hangi kullanıcıların, projelerin ve grupların erişebileceğini belirleyebilmesi için de bir kontrol mekanizması sunar ve böylece özel kodların ve verilerin AI modellerini eğitmek için kullanılmasını engeller. Veya kullanım kısıtlaması ve yönetimi sağlayabilir.</p><p>Her iki araç da aynı darboğazları hedefliyor: <strong>kod kalitesini yükseltme</strong> ve <strong>uyumluluk maliyetlerini azaltma</strong>. Fark ise özetle kapsamda: <strong>Copilot bireysel geliştiricileri hızlandırıyor; Duo ise tüm DevSecOps iş akışlarını diyebiliriz.</strong></p><h4>Ücretlendirme ve Lisans açısından kıyaslarsak:</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gsS0h28-bTaeu1GQfBKkOA.png" /></figure><p>Eğer çoğunlukla tek başınıza kod yazıyorsanız, basit hesapla <strong>Aylık 10$’lık Copilot Pro</strong>, en hızlı otomatik tamamlama ve chat deneyimini sunuyor. Ve tercihiniz bundan yana olabilir.</p><p>Fakat kurumsal bir Gitlab kullanıcısı olarak odak noktanız; pipeline teşhisleri, uyumluluk ve güvenliğin bir araya geldiği bir kapsam ise Gitlab arayüzüne doğrudan entegre olan Duo, ayrı ayrı bir çok şeyi yapamanın önüne geçiyor.</p><p>Gitlab Duo, Gitlab kullananlar için de add-on bir lisans dahilinde kullanılabiliyor. Fakat GitLab 18.0 sürümüyle birlikte, <strong>Premium ve Ultimate</strong> abonelik planlarına sahip kullanıcılar için <strong>GitLab Duo Core</strong> özellikleri (“Code Suggestions” ve “Chat” gibi temel AI özellikleri) artık ek<strong> </strong>lisans ücreti olmadan sunulmaya başlandı. Daha gelişmiş AI özellikleri, daha büyük veri bağlamı, güvenlik açıklarını açıklama ve çözme, kod inceleme otomasyonları gibi işlevler hâlâ <strong>Pro</strong> ya da <strong>Enterprise</strong> add-on’ları ile geliyor.</p><p>AI entegrasyonu artık birçok araç, uygulama ve ortam için kaçınılmaz. O nedenle aynı amaca farklı şekillerde hizmet eden daha bir çok entegrasyon örneği göreceğiz.</p><p>Kaynak:</p><p><a href="https://www.augmentcode.com/guides/github-copilot-vs-gitlab-duo-code-quality-gates-and-ci-tie-ins">GitHub Copilot vs GitLab Duo: Code quality gates and CI tie-ins</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=85e164ba2f0d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/gitlab-duo-85e164ba2f0d">Gitlab Duo</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ArgoCD vs Flux]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/argocd-vs-flux-e4db436e122f?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e4db436e122f</guid>
            <category><![CDATA[flux]]></category>
            <category><![CDATA[gitops]]></category>
            <category><![CDATA[continuous-delivery]]></category>
            <category><![CDATA[argo-cd]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 22 Apr 2025 20:20:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-29T11:52:30.743Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bu yazımda popüler GitOps tooları Argocd ve Flux’ın farklarından bahsedeceğim.</p><p>Temelde bu iki CNCF ürünü de GitOps toolu olarak anılıyor. Core amaçları GitOps metadolojisini uygulamamızı sağlamak, bu metodolojiyi izleyen bir deployment gerçekleştirmek. Bu sebeple Gitops’u kısaca özetleyerek başlayalım.</p><p>GitOps bizlerin Single source of truth ilkesine bağlı bir şekilde, yani tek bir kaynak, bir git repository üzerinden Kubernetes clusterlarda koşan deploymentlarımızı yönetmemizi söyleyen bir yaklaşımdır. Declarative olarak Git ortamında tanımlanan kaynağın, Clustera entegre olan Gitops toolu aracılığıyla izlenip, pull-based yöntemle gerekli güncellemelerin cluster üzerinde senkronize olmasıdır.</p><p>Pull-based(gitops) ve push-based(gelenelsel) olarak bahsettiğimiz pipeline yapısına göz atalım.</p><h4><strong>Traditional pipeline(push-based)</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KUn5M7lrCQOO_pSduQfd7Q.png" /></figure><h4>Gitops pipeline(pull-based)</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nxsQ4aULrRL1NQa3Ls8DnA.png" /></figure><p>GitOps ile temel hedef; CD süreçlerini kolay yönetilebilir ve merkezi bir hale getirmek. Yine aynı zamanda pull-based yapısı sayesinde herhangi bir 3rd party uygulama sizin clusterınıza erişmediği, direkt pull-based yapıda çalıştığı için bu pipeline’a belirli credentiallar vermek durumunda kalmamak vb. güvenlik sebepleri de GitOps toolarını kullanmak için bir avantaj olarak söylenebilir.</p><p>Temel GitOps prensipleri;</p><blockquote><strong>Declarative</strong>: A system managed by Gitops must have its desired state expressed declaratively.</blockquote><blockquote><strong>Pulled Automatically:</strong> Gitops tools automatically pull the desired state declarations from the source.</blockquote><blockquote><strong>Versioned and Immutable: The desired </strong>state is stored in a way that enforces immutability, and versioning and retains a complete version history.</blockquote><blockquote><strong>Continuously Reconciled: </strong>Gitops tools continuously observe the system state and attempt to apply the desired state.</blockquote><h3>ArgoCD vs Flux CD</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*M7R_ZgftVeBo3HRB8F3-3A.png" /></figure><p>Argo CD ve Flux CD’nin temel farklılıklarına gelecek olursak; herbirini açıklayarak başlayalım.</p><p>Argo CD, <a href="https://argoproj.github.io/">Argo</a> çatı projesinin bir ürünüdür. Ve projenin yaratıcısı Jesse Suen Argo CD ürününü şu şekilde tanımlar:</p><blockquote>“We needed to build a delivery tool for developer teams (at Intuit — ed) and we heavily focused on things like the user experience and the UI, and GitOps happened to be the mechanism we chose to do the delivery aspect of it”.</blockquote><p>Argo CD’nin geliştirici-deneyim merkezli bir araç olduğunu iddia ediyor.</p><p>Flux ise, Argo CD’sinden önce ortaya çıkmış bir üründür fakat yenilenerek Flux 2 adında ikinci ana sürümünü çıkarmıştır. Flux2, GitOps toolkit dediği bileşenlerinden, farklı türdeki GitOps kaynaklarını bir araya getiren k8s operatörlerinden oluşur. Örneğin, source controller, source repolarından; helm controller, helm release’lerden sorumludur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*I0RPa0NkUve-IgCI.png" /><figcaption>bknz; source, helm, kustomize controllers</figcaption></figure><p>Özetle;</p><p>Argo CD’de oldukça özelleşmiş bir UI’dan birçok işlemi halledebiliyorsunuz. Bu anlamda user-friendly bir arayüzün öne çıktığını söylebiliriz. Bir diğer farklılık olarak ArgoCD’nin helmchartı kullanış şeklini söylebiliriz. ArgoCD, Helm chart’ı kendi içinde templatelayıp K8s manifestine çevirerek uygular. Bu nedenle Helm release nesneleri yaratmaz. Yani helm list çıktısında bu deployment’ları göremezsiniz. Deploy olan chart versiyonu gibi bilgilere erişemezsiniz. Bu konuyla ilgili officall dökümandan daha fazka bilgi alınabilir – &gt; <a href="https://argo-cd.readthedocs.io/en/stable/user-guide/helm/">https://argo-cd.readthedocs.io/en/stable/user-guide/helm/</a></p><p>Flux’ın ise resmi bir UI arayüzü yoktur; Weave GitOps gibi 3. parti araçlarla görselleştirme sağlanabilir. CLI odaklı bir kullanım sunar. Bu noktada CLI üzerinden işlemlerini halletmeye alışkın kişiler için de bu bir tercih sebebi olabilir. Burada kişisel kullanım alışkanlıkları ön plana çıktığı için bunu bir dezavantaj değil, farklılık olarak ele alabiliriz.</p><p>Flux’ın ekstra özelliklerine değinecek olursak; Flux, Cosign ile entegre olarak imzalı container image kontrolü yapabilir. Bu da supply chain güvenliği açısından modern bir avantaj sunar. Cosign, sigstore’un bir imzalama ürünüdür ve temel olarak container imzalayarak, deploy olacak imagelar için güvenilirlik vb. durumlarını verify etmek için kullanılır. Cosign hakkında daha fazla detay için ilgili yazımın linkini ekliyorum.</p><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/cosign-container-i%CC%87mzalama-94fde7e13931">CoSign | Container İmzalama</a></p><p>Temel konsepti aynı olan bu iki araç için; mimari olarak veya bazı ek yetkinlikler anlamında elbette farklılıklar mevcut. İhtiyacınız bir GitOps aracı ise ikisi de kullanılabilir fakat yukarıda değindiğimiz detaylar bağlamında spesifik ihtiyaca göre bir tercih yapılabilir.</p><p>Ref: <a href="https://earthly.dev/blog/flux-vs-argo-cd/">https://earthly.dev/blog/flux-vs-argo-cd/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e4db436e122f" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/argocd-vs-flux-e4db436e122f">ArgoCD vs Flux</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[GitLab CI/CD]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/gitlab-ci-cd-47b5f9186f38?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/47b5f9186f38</guid>
            <category><![CDATA[gitlab]]></category>
            <category><![CDATA[cicd]]></category>
            <category><![CDATA[gitlab-runner]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 20 May 2024 18:38:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-05-27T10:10:28.411Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Gitlab ile CI/CD süreçlerini yönetmek</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/365/0*9h52xWN73ulfnzpm.png" /></figure><p>Diğer yazılarda da sıkça konuştuğumuz üzere; <strong>CI (Continuous Integration)</strong> ve <strong>CD (Continuous Delivery)</strong> süreçlerini özetleyerek başlayalım.</p><p>CI: Yazılımlarda sürekli entegrasyon, geliştirilen yazılımın <em>sürekli olarak</em> derlenmesi, test edilmesi, entegre edilmesi süreçlerini kapsar.</p><p>CD: Yazılımlarda sürekli dağıtım ise, entegre edilen kodların, sürümlenmesi ve dağıtılması süreçlerinin <em>sürekli olarak</em> devam etmesini ifade eder.</p><p>Birbirini <em>sürekli olarak </em>takip eden bu süreçleri, insan hatasını en aza indirecek ve son kullanıcıya en hızlı sürede ürünü ulaştıracak şekilde otomatize etmeye ve geliştirmeye çalışıyoruz. Bunun için de çeşitli CI/CD otomasyon araçları kullanıyoruz.</p><p>CI/CD süreçlerinin yönetimi için karşımıza çıkan çeşitli araçlardan, adını sıkça duyduklarımızdan biri de GitLab. Şimdi Gitlab ile CI/CD süreçlerini nasıl yönettiğimiz ile ilgili detaylara inelim.</p><h3>GitLab</h3><blockquote>GitLab is the most comprehensive AI-powered DevSecOps tool.</blockquote><p>GitLab, sitesine girdiğinizde bu sözlerle tanımlıyor kendisini. Dile getirdiği üzere, oldukça kapsamlı all-in-one diyebileceğimiz bir araç. Yazılım projelerinizi saklayabildiğiniz, versiyon kontrol sistemi tabanlı ve açık kaynak kodlu bir CI/CD ürünü. Bu yetenekleri karşılayan birçok farklı uygulama kombinasyonu ile de süreçlerinizi yönetebilirsiniz. Fakat Gitlab’ın tüm adımları sizin için bir araya getirdiğini söyleyebiliriz. GitLab bu yönü ile sektörde kullanılırlığı yüksek, AI üzerinden geliştirilen yeni özellikleri ile oldukça iddalı. AI yetenekleri ayrı bir yazı üzerinde incelenebilir. Bu yazıda CI/CD üzerinde yoğunlaşıyor olacağız.</p><h3>GitLab CI/CD Mimarisi</h3><p>GitLab’ın CI/CD mimarisine bakacak olursak temel bileşenler şu şekilde özetlenebilir:</p><ul><li><strong>.gitlab-ci.yml Dosyası:</strong> CI/CD konfigürasyonlarının tanımlandığı dosyadır. Çalışacak olan scriptlerin, jobların yer aldığı yerdir.</li><li><strong>Pipeline Orchestrator: </strong>Pipeline’ların ve jobların sırası ile gerekli koşullarda çalıştırılmasını sağlar.</li><li><strong>Runner: </strong>Runner, GitLab tarafından sağlanan ve CI/CD joblarını çalıştıran açık kaynaklı bir programdır. Kısaca Pipeline’ların çalışması için gerekli kaynaklardır.</li></ul><h3>GitLab Runner</h3><p>Runnerlar, Gitlab sunucunuzdan izole bir şekilde kurulan herhangi bir linux, macOs, windows makine olabilir. Gitlab hesabınıza kurduğunuz bu birden fazla runner makinelerini bağlayabilirsiniz. Yine bu makineleri farklı etiketler ile tag’leyerek pipeline’larınızın çalışmasını istediğiniz kaynakları yönetebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/920/0*p0IOtEQLHtvCVMh7" /></figure><p>Ayrı bir sunucu üzerine kurulabileceğinden bahsettiğimiz Gitlab runner makinesi, Gitlab ile API üzerinden haberleşir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*91yGy5X0vCf49dO2.png" /></figure><p>Yani pipeline’da verdiğimiz komutlara göre GitLab, GitLab Runner’ı çalıştırır, GitLab Runner da elde ettiği sonuçları GitLab ile paylaşarak sonucu web arayüzünde ya da API cevaplarında görebilmenizi sağlar.</p><h4>Runner Kurulumu</h4><p>GitLab Runner’ı kurmak ve yapılandırmak oldukça basit bir işlem.Öncelikle GitLab Runner’ı indirip kurmanız gerekiyor. Örneğin ubuntu tabanlı sistemlerdeki adımlar:</p><pre># GitLab Runner deposunu ekleyin<br>curl -L --output /usr/local/bin/gitlab-runner https://gitlab-runner-downloads.s3.amazonaws.com/latest/binaries/gitlab-runner-linux-amd64<br><br># GitLab Runner&#39;ı çalıştırılabilir hale getirin<br>sudo chmod +x /usr/local/bin/gitlab-runner<br><br># GitLab Runner&#39;ı sisteme ekleyin ve çalıştırın<br>sudo gitlab-runner install<br>sudo gitlab-runner start</pre><p>Kritik kısım, runner’ı kurduktan sonra sisteminize dahil etmek. Bunun için de GitLab arayüzünden bir token’i almanız ve aşağıdaki komutu çalıştırarak Runner’ı kaydetmeniz gerekiyor. Token için <em>CI/CD</em> altındaki <em>Runner</em> kısmından <em>new instance runner</em>’ınız için token alabilirsiniz.</p><pre>sudo gitlab-runner register</pre><p>Register komutu sonrasında gelen interaktif sorular için gerekli bilgiler verilir.</p><ul><li>GitLab URL’i: GitLab sunucunuzun URL’sini girin (örneğin, <a href="https://gitlab.com/).">https://gitlab.com/).</a></li><li>Token: GitLab projenizden aldığınız kayıt token’ını girin. Bu token, projenizin Settings &gt; CI/CD &gt; Runners bölümünde bulunabilir.</li><li>Description: Bu Runner için bir açıklama girin (örneğin, My Runner)</li><li>Tags: Bu Runner’ın kullanabileceği etiketleri girin (örneğin, docker,linux).</li><li>Executor: Kullanmak istediğiniz executor türünü seçin (örneğin, docker, shell).</li></ul><p>Sonrasında Gitlab arayüzünde runner’ı görebilirsiniz. Sırada bu runner üzerinde gerçekleştirilecek işlemler için ilgili pipeline tanımlarını yapabiliriz.</p><h3><strong>.gitlab-ci.yml</strong></h3><p>Artık GitLab Runner başarıyla kaydedildi ve çalışıyor. Projenizde .gitlab-ci.yml dosyasını oluşturup CI/CD işlerinizi tanımlayarak Runner&#39;ı kullanmaya başlayabilirsiniz.</p><p>Herhangi bir proje (repository) içerisinde, herhangi bir olay gerçekleştiğinde (commit, push, tag vb.) hangi işlemlerin nasıl yapılacağını GitLab’a bildiren Yaml formatındaki yapılandırma dosyasıdır .gitlab-ci.yml</p><pre>stages:<br>  - build<br>  - test<br>  - deploy<br><br>build-job:<br>  stage: build<br>  script:<br>    - echo &quot;Building the project...&quot;<br>    - &quot;some scripts&quot;<br><br>test-job:<br>  stage: test<br>  script:<br>    - echo &quot;Running tests...&quot;<br>    - &quot;some scripts&quot;<br><br>deploy-job:<br>  stage: deploy<br>  script:<br>    - echo &quot;Deploying the project...&quot;<br>    - &quot;some scripts&quot;</pre><p>.gitlab-ci.ymldosyası, bir pipeline’ın aşamalarını ve bu aşamalarda yer alacak jobları tanımlar. Pipeline, belirli bir sırayla çalışan stage yapılarından oluşur. Yukarıdaki örnekte de gördüğümüz gibi, bu pipeline’da sırasıyla; build, test ve deploy aşamaları yürütülür.</p><p>Her stage bir veya daha fazla job içerir. Her job, belirli komutları çalıştıran bir dizi adımdan oluşur.</p><p>Örnekte, build-job adı verilen iş build aşamasında çalışır ve belirtilen komutları yürütür. script anahtar kelimesi altında yer alan komutlar, job çalışırken job’un bir parçası olarak sırayla yürütülür.</p><p>Runnerları tag’leyerek dilediğimiz runner makinesi üzerinde pipeline çalıştırabileceğimizi söylemiştik. Bunun için runner kurulumunda ona atanan tag’i .gitlab-ci.ymlda örnekteki gibi belirtmek yeterli olacaktır.</p><p>Runner’a test runner dersek:</p><pre>sudo gitlab-runner register \<br>  --url https://gitlab.com/ \<br>  --registration-token YOUR_REGISTRATION_TOKEN \<br>  --description &quot;Build Runner&quot; \<br>  --tag-list &quot;test-runner&quot; \<br>  --executor docker</pre><p>Pipeline’da bunu belirtmek istersek:</p><pre>deploy-job:<br>  stage: deploy<br>  script:<br>    - echo &quot;Deploying the project...&quot;<br>    - ./deploy.sh<br>  tags:<br>    - test-runner</pre><p><strong>Pipeline Orchestrator </strong>ise tüm bu CI/CD süreçlerinde iş akışlarını otomatikleştiren ve koordine eden bir bileşendir. Job’ların belirli bir sırayla ve koşullarla çalıştırılmasını sağlar, hataları yönetir ve sonuçları raporlar. Bu sayede yazılım geliştirme ekipleri, kodlarını güvenle entegre edebilir, test edebilir ve dağıtabilirler. Pipeline Orchestrator, CI/CD süreçlerinin verimli, tutarlı ve güvenilir bir şekilde yürütülmesini sağlar diyebiliriz.</p><ul><li><a href="https://about.gitlab.com/stages-devops-lifecycle/">https://about.gitlab.com/stages-devops-lifecycle/</a></li><li><a href="https://medium.com/devopsturkiye/gitlab-i%CC%87le-ci-cd-98672592a52f">https://medium.com/devopsturkiye/gitlab-i%CC%87le-ci-cd-98672592a52f</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=47b5f9186f38" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/gitlab-ci-cd-47b5f9186f38">GitLab CI/CD</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[CoSign | Container İmzalama]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/cosign-container-i%CC%87mzalama-94fde7e13931?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/94fde7e13931</guid>
            <category><![CDATA[cosign]]></category>
            <category><![CDATA[devsecops]]></category>
            <category><![CDATA[sigstore]]></category>
            <category><![CDATA[image-signing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 22 Mar 2024 14:17:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-04-01T07:52:49.575Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba, bu yazımda container/image imzalama işleminden ve bunun için kullanılan popüler bir araç olan Cosign’dan bahsedeceğim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*yTBSU_uHmCrZ6xRI.png" /></figure><p>Container imageları, bağımlılıklar veya yapılandırma konusunda endişelenmeye gerek kalmadan uygulamaların farklı ortamlarda tutarlı bir şekilde paketlenmesine ve dağıtılmasına olanak tanır.</p><p>Kısaca, container imzalama işlemi de, container yaratıcısının söylediği kişi olduğuna dair kriptografik kanıt sunmasıdır.</p><p>Container image’ı imzalama, orijinalliğini ve bütünlüğünü sağlamak için container image’ına dijital imza ekleme işlemidir. İmza, image’ın herhangi bir şekilde tahrif edilmediğini veya değiştirilmediğini ve orijinal olarak imzalanan image’ın aynısı olduğunu doğrulamak için kullanılır.</p><p>Container imzalamanın birkaç yolu vardır. En yaygın yöntem, private anahtarın image imzalamak için kullanıldığı ve public anahtarın da image’ı doğrulamak için kullanıldığı public/private key pair yaratmaktır.</p><p><strong>Neden container’ları imzalıyoruz?</strong></p><blockquote>Tedarik zincirlerine yönelik saldırıların olduğu ve varlıklarımızın nereden geldiğine ilişkin denetlenebilir bir kayıt gösterme zorunluluğunun arttığı bir dünyada yaşıyoruz.</blockquote><p>Container imzalamak artık güven oluşturmak için kritik bir güvenlik sürecidir. Genel olarak container teknolojilerinin yaygınlaşması ile de Container imagelarının orijinalliğini ve bütünlüğünü gösteren bir süreç olarak imzalama işlemi karşımıza çıkıyor. Container image’ına deployment sırasında doğrulanabilecek bir dijital imza ekleniyor ve bu imza, image’ın güvenilir bir yayıncıdan geldiğini ve değiştirilmediğini doğrulamaya yardımcı oluyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*aP0XMH_dZ3JohsFO.png" /></figure><p>CoSign da Sigstore’un geliştirdiği açık kaynak bir yazılım imzalama projesi/aracıdır. Bu yazı da daha çok container imzalama üzerine değinsek de, Cosign ile birçok farklı yazlım imzalanabilmektedir. Offical istesi üzerinden projeninn detaylarına göz atabilirsiniz.</p><p>Şimdi CoSign’ı kurarak, bir image imzalama işlemi gerçekleştirelim.</p><h4><strong>Installation:</strong></h4><p>Github sayfasından kendimize uygun release’i indirerek başlayalım:</p><p><a href="https://github.com/sigstore/cosign/releases?q=&amp;expanded=true">Releases · sigstore/cosign</a></p><h4>Generating key-pair:</h4><p>İlk olarak <strong><em>cosign generate-key-pair</em></strong> diyerek, public ve private key’lerimizin oluşmasını sağlayabiliriz.</p><p>Sonrasında container’ı sign işleminde private key, verify işleminde public key kullanarak ilerleyeceğiz.</p><pre>cosign generate-key-pair</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/976/1*xolcJWhlfMXqLbXuB0lxcg.png" /></figure><p>Anahtarların içeriğine baktığımızda; encrypted halde private key ve public key’imizi görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1002/1*PIVlqleYtty3pOmitQ4_yg.png" /></figure><h4>Signing:</h4><p>Sonrasında <strong><em>cosign sign</em></strong> komutu ile key bilgisini de vererek, container’ımızı imzalayabiliriz. Ben bu örnekte github CR’da bulunan bir image’ı imzalıyorum.</p><pre>cosign sign --key cosign.key &lt;image&gt;</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xhU1EzCEe07NlQCVr03veA.png" /></figure><p>Sign komutu ile image’ı imzaladıktan sonra, imzalı formatı registry içerisinde de görebilirsiniz. Github CR’da imzalı image aşağıdaki gibi gözükmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Tcvq0OrXgO2Q6alh0hJiLw.png" /></figure><h4>Verifying:</h4><p><strong><em>Cosign verify </em></strong>komutu ile de, public key’i de vererek, doğrulama işlemi gerçekleştirebiliriz.</p><pre>cosign verify --key cosign.pub &lt;image-name&gt;</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2J-gbwKvftO0407bJv5lGQ.png" /></figure><h4>Keyless verify:</h4><p>Önceki bölümde bir private ve public anahtarlardan oluşan bir key-pair yarattık. Bu anahtarlar file sytemde depolanır ve container’ların imzalanması(private key) ve doğrulanması(public key) için kullanılır. Ancak cosign’ın anahtarsız imzalama özelliği(keyless verify), anahtarları saklamaya gerek kalmadan imzalamamıza ve doğrulamamıza olanak tanır.</p><pre>cosign sign &lt;image-name&gt; </pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eiOJeijv8KOg7H2Cou9_GQ.png" /></figure><p>Burada ephemeral key yaratılarak imzalama işlemi gerçekleştirilir. Yani depolamamız, tekrar göstermemiz gerekmeyen geçici bir anahtar ile.</p><p>Keyless signing işlemi Google, Github &amp; Microsoft gibi bir OIDC(OpenID Connect) provider aracılığı ile gerçekleşir. Aşağıda açılan pencereden Github ile ilerledim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bJSbxaw6JsCtA37hDbmEhQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j8w9GjHMeqNbuxbuwxU8xA.png" /></figure><p>Ve authentication işlemimiz başarılı bir şekilde tamamlandı. Terminal ekranına döndüğümde imzanın pushlandığını ve tlog index bilgileri gibi ekstra çıktıları görebiliyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*mFcYki90O_SfDbBtCCeAFw.png" /></figure><p>Bu şekilde key kullanmadan keyless signing yapabildik.</p><p>Key kullanmadan imzaladığımız bu image’ı yine key kullanmadan verify etmek için de aşağıdaki komut kullanılır.</p><pre>cosign verify &lt;image-name&gt; --certificate-oidc-issuer=https://accounts.example.com</pre><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=94fde7e13931" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/cosign-container-i%CC%87mzalama-94fde7e13931">CoSign | Container İmzalama</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Etkili bir Devops için CI ve CD Süreçlerini birbirinden ayırmak]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/etkili-bir-devops-i%C3%A7in-ci-ve-cd-s%C3%BCre%C3%A7lerini-birbirinden-ay%C4%B1rmak-ef54fc59556c?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ef54fc59556c</guid>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[cicd-tools]]></category>
            <category><![CDATA[ci-cd-pipeline]]></category>
            <category><![CDATA[gitops]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 08 Jun 2023 13:28:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-04T11:52:48.929Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Sektörde uzun yıllardır CI/CD süreçlerinin bütünleşik olarak ilerletildiği pipeline yapıları kullanılıyor. Fakat güncel durumda, CI ve CD’yi birbirinden ayırmanın daha efektif ve mantıklı olduğu konuşuluyor, hatta bunun bir best-practice uygulama olduğunu savunanlar var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7M6H701lmiSszV5XdKWz2Q.png" /><figcaption>Jenkins pipeline</figcaption></figure><p>Yani tek bir pipeline yapısı içerisinde yönetilen CI/CD süreçlerinin, farklı iki pipeline olarak yönetilmesinden bahsediyoruz. Bu noktada tek bir pipeline ile ilerleyebilirken şimdi pipeline sayısını mı artırıyoruz diye düşünebilirsiniz. Bende bu yazımda neden CI/CD süreçlerini birbirinden ayırmalıyız? Ya da ayırmalı mıyız? Ve en temelde bugün neden bunu konuşmak durumunda kaldık bundan bahsetmek istiyorum.</p><p>Tüm bunlara değinmeden önce, CI/CD hakkında kısaca bir özet geçerek başlayalım.</p><h4>CI/CD nedir?</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/612/0*02pYx5j3Bu7OFlkk.png" /></figure><h4><strong>CI (Continuous Integration)</strong></h4><p>CI süreçleri genel olarak, uygulamaya eklenen yeni güncellemelerin; testlerinin yapılması, zafiyetlerin tespit edilmesi ve build alınarak bir imaja dönüşmesi aşamalarını kapsar.</p><p><strong>Plan →Code →Build →Test →Release</strong></p><p>Kısaca mevcut koda yeni kod parçacıklarının <strong>entegre</strong> edilmesi ve bu akışın, son kullanıcıya her zaman en güncel kodu sunmak amacıyla <strong>sürekli</strong> olarak sağlanmak üzere süreçlerin otomatize edilmesidir.</p><h4><strong>CD (Continuous Delivery)</strong></h4><p>Build alınan imajın, çeşitli ortamlara deploy olması aşamasını ifade eden CD sürecinde, monitor aşamalarıyla da deploy olan paketin durumu gözlemlenir.</p><p><strong>Deploy →Operate →Monitor</strong></p><p>Özetlersek:</p><ul><li>CI: Test ve kod build etme, oluşan paketi(image) yayınlama.</li><li>CD: Paketi alıp, çeşitli ortamlara dağıtma(deploy etme).</li></ul><p>Süreçleri kısaca bir gözden geçirdiğimizde şunu söyleyebiliriz; kod yazmak, bu kodu derlemek, ve kodu çalıştırmak birbirini takip eden adımlardır fakat tamamen <strong>farklı süreçler</strong>dir.</p><p>O sebeple ilk problem; kodu build etmek ve deploy etmek birbirinden oldukça farklı. Tek bir pipeline yapısında, hem kodu build edip hem de deploy ediyorsanız; <strong>Single Responsibility </strong>prensibi kapsamında düşündüğünüzde çok da doğru bir şey yapmıyorsunuz. Çünkü bir pipeline’ın tek bir görevi yok.</p><p>Single Responsibility prensibini açacak olursak;</p><blockquote><a href="https://medium.com/@aycaakcay/solid-prensipleri-ve-s%C3%BCrd%C3%BCr%C3%BClebilir-yaz%C4%B1l%C4%B1m-7fafde6034ba">Tek sorumluluk ilkesi</a>, bir bilgisayar programındaki her modülün, sınıfın veya işlevin, o programın işlevselliğinin tek bir parçası üzerinde sorumluluğa sahip olması gerektiğini ve bu bölümü kapsaması gerektiğini belirtir.</blockquote><blockquote>Eğer geliştirdiğiniz sınıf ya da fonksiyon birden fazla amaca hizmet ediyorsa, bu SRP kuralına aykırı Bunu farkettiğinizde sorumlulukları parçalamanız gerekmektedir.</blockquote><blockquote>Gereksinimler arttığında veya değiştiğinde, yazılan kodda da güncellenmesi gereken kısımlar olacaktır. Bu da yazılan sınıfların, nesnelerin, modüllerin de değiştirilmesi anlamına gelir. Bir sınıf ne kadar fazla sorumluluk alırsa, o kadar fazla değişime uğramak zorunda kalır. <strong>Sorumluluğun azaltılması demek değişime daha kolay adapte olmak demektir.</strong></blockquote><p>Bu bağlamda düşünecek olursak, iki farklı ana işlevi içeren pipeline yapısı, birbirinden ayrı iki pipeline olarak parçalanabilir. Ve bu ileride gerçekleşecek geliştirmeler, değişiklikler için kolaylık sağlayacaktır.</p><p>Yani yalnızca birbirinden farklı süreçler olduğu için mi CI ve CD’yi birbirinden ayırmak istiyoruz? Tam olarak öyle denilemez. Pipeline yapınız, kodu build etmekten, deploy etmeye kadar her şeyi yapıyorsa, çok hızlı bir şekilde de complex hale gelebilir. Bu karmaşıklık içerisinde, geliştirme ve troubleshooting işlemleri de daha karmaşık bir hal alır. Bu noktada süreç karmaşıklaştığında ve bağımlılıklar arttığında da süreçleri birbirinden ayırmak mantıklı hale gelir.</p><p>Örneğin yeni bir deployment ortamı eklendiğinde bu sadece CD pipeline yapısı için bir geliştirme gerektirir. Yine aynı şekilde, kod taraması için Sonarqube gibi bir yazılımla entegrasyon gerçekleştirdiğinizde bu da sadece CI pipeline’ı içerisinde bir güncelleme gerektirir ve kodun deploy olması ile ilgili hiçbir değişikliğe sebep olmaz.</p><p>Özetle; <strong>artan ihtiyaçlar doğrultusunda, kendi içerisinde de giderek complex hale gelen CI ve CD</strong> yapılarını daha kolay yönetmek, geliştirmeleri daha hızlı entegre etmek için tek bir pipeline yapısından parçalanmış iki ayrı pipeline yapısına geçilebilir.</p><h3>Bonus: GİTOPS</h3><p>Otomatize deployment gerçekleştiren GitOps toollarının da sektörde giderek yaygınlaşmasıyla, CI ve CD birbirinden ayrı şekilde yürütülen süreçler olarak karşımıza çıkıyor.</p><p>Gitops toolları kısaca, tek bir merkezi kaynakta(Git) belirttiğiniz uygulamaya ait manifestoları Kubernetes cluster üzerinde çalıştıran, sürekli iki ortam arasındaki(Git ve Kubernetes cluster) senkronizasyonu sağlayan, Git üzerinde yer alan güncellemeleri otomatik olarak K8s ortamına yansıtan araçlardır. Yaygın olarak kullanılanlar; <a href="https://fluxcd.io/"><em>Flux</em></a> ve <a href="https://argo-cd.readthedocs.io/en/stable/"><em>ArgoCD</em></a>.</p><p>Biz de ekip olarak; tek bir Jenkins pipeline ile yönetilen CI/CD süreçlerimizi, “GitOps dönüşüm” adında başlattığımız bir çalışma kapsamında; CI süreçlerini Gitlab-CI ile CD süreçlerini, otomatize deployment gerçekleştirecek şekilde ArgoCD ile entegre ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/755/0*aHNZw_8zHlxJ2ml-.png" /></figure><p>Bu noktada tek bir pipeline yapısı ile yönettiğimiz CI/CD süreçlerinin yerini güncel olarak;</p><ul><li>Build ve deployment adımlarının ayrıştığı pipeline yapısı,</li><li>Gitops toollarıyla entegrasyon ile otomatize deploymentın aldığını söylebiliriz.</li></ul><p>Bu nedenle GitOps dönüşümü, pipeline yapınızı parçalamak için güzel bir yöntem olabilir.</p><p>Devops/Gitops tools dediğimizde ürün yelpazesinin oldukça geniş olduğunu ve sürekli genişlediğini düşünürsek, ihtiyaçlarınızı karşılayan herhangi bir kombinasyon ile akışlarınızı yeniden tasarlayabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/696/0*dmlP2LbITYg6PmJb" /><figcaption>Tekton+ArgoCD</figcaption></figure><p>Referanslar:</p><p><a href="https://www.fullstaq.com/knowledge-hub/blogs/why-you-should-split-ci-from-cd">Why you should split CI from CD!</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ef54fc59556c" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/etkili-bir-devops-i%C3%A7in-ci-ve-cd-s%C3%BCre%C3%A7lerini-birbirinden-ay%C4%B1rmak-ef54fc59556c">Etkili bir Devops için CI ve CD Süreçlerini birbirinden ayırmak</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[HELM]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/helm-1e347bd9bbd4?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1e347bd9bbd4</guid>
            <category><![CDATA[helm]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <category><![CDATA[helm-chart]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 30 Dec 2022 16:35:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-16T12:18:54.302Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*dMokxwzZBY2Lcw9Y" /></figure><p>Helm, kendisini de tanımladığı üzere Kubernetes için bir paket yöneticisidir. Yani Linux için APT, JavaScript yazılımları için NPM ne ise Kubernetes için de Helm’i aynı yere konumlandırabiliriz.</p><p>Şuan sektörde, container sistemi olarak Docker’ın, container orkestrasyon olarak Kubernetes’in kullanılması kadar yaygın kullanılır. Sektör standartı haline gelmiş bir teknoloji diyebiliriz.</p><p>Helm, Kubernetes için bir paket yöneticisidir dedik. Yani, Kubernetes üzerine uygulamaların deploy olmasını, yönetilmesini, gerekli konfigürasyonların uygulanmasını sağlar.</p><p><strong>Helm allows you to define, install and upgrade even the most complex deployments.</strong></p><p>Helm, kendini karmaşık deploymentların dahi yönetimini sağlayan ve kolaylaştıran bir teknoloji olarak tanımlıyor. Burada ki “complex deployments” dan kasıt uygulamaların karmaşıklığı değildir, uygulama için gerekli olan Kubernetes kaynak ve bağımlılığının fazlalığıdır. Yani bir uygulamanın Deployment, Service, HPA, Secret, ConfigMap,Route,ServiceAccount gibi bir çok Kubernetes kaynağına sahip olmasıdır. Bu kadar çok kaynağa sahip olması durumunda bunları yönetmek de zorlaşacaktır. Helm bu complexcity içinde bizlere tekil olarak merkezi bir şekilde bu kaynakları yönetme imkanı sunuyor.</p><p>Bu karmaşıklığı yönetmenin yanında, kolay güncellenebilirlik, paylaşılabilirlik ve rollback de sağlar.</p><h4>Peki bunu nasıl yapıyor?</h4><p>Helm <strong>“Chart”</strong> adını verdiği bir klasör yapısıyla Kubernetes kaynaklarını templateler halinde depolar. Ve tüm bu kaynakların versiyonlamasını ve paylaşılabilmesini sağlar.</p><p>Chart olarak paketlediği bu tekil formattaki repo’nun içerisinde bulunan sabit tanımlamaların değerlerini ise farklı bir dosyadan okur. “<strong>Values” dosyasından.</strong></p><pre>helm create mychart</pre><p>komutunu çalıştırdığınızda ls ile kontrol ederseniz, <strong>mychart</strong> adında bir klasör oluştuğunu göreceksiniz. Klasörün içerisine baktığımızda aşağıdakine benzeyen dosya yapısının oluştuğunu görmelisiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*ueuSWQqMYHWpxZuo.png" /><figcaption>mychart isminde bir helmchart’ın directory yapısı</figcaption></figure><p>Chart.yaml’a baktığımızda aşağıdaki gibi bir dosya içeriği görürüz.</p><pre><br>apiVersion: v2<br>name: mychart<br>description: A Helm chart for Kubernetes<br>type: application<br>version: 0.1.0<br>appVersion: &quot;1.16.0&quot;</pre><p>Burada uygulamamızın adı, açıklaması, türü, versiyonu bilgileri yer alır. Bu bilgileri Chart.yaml üzerinden güncelleyebiliriz. Bu helmchart ile bir uygulama dağıtmak için helm install komutunu kullanırız.</p><pre><br>$ cd mychart/<br>$ helm install mychart .</pre><p>Chart’ın bulunduğu dizinde çalıştırdığını <strong>helm install</strong> komutu ile uygulamayı Kubernetes ortamına dağıtabilirsiniz.</p><p>Bir çok mikroservisi olan bir uygulama deploy etmek istediğinizi düşünelim. Aynı uygulamaya ait olan bu servisler büyük ölçüde benzer fakat application name, image name, image tag veya versiyon gibi değişkenler farklılık gösterir. Bu durumda Helm olmadan, tüm servisler için ayrı ayrı YAML konfigurasyon dosyalarına ihtiyaç var. Kendi application name ve image değerlerini içerebilmeleri için. Fakat Helm ile bir template yapısı kurgulayıp, bu farklılık gösteren değerleri values ismi verilen dosyalarda tutup, buradaki değerleri template dosyalarında {{ .Values }} yani values dosyasından alacak şekilde belirtebiliriz.</p><p>Örneğin templates altındaki bir <strong>Configmap.yaml</strong></p><pre>apiVersion: v1<br>kind: ConfigMap<br>metadata:<br>  name: {{ .Release.Name }}-configmap<br>data:<br>  myvalue: &quot;Hello World&quot;<br>  drink: {{ .Values.favoriteDrink }}</pre><p><strong>Values.yaml (default values file)</strong></p><pre>favoriteDrink: coffee</pre><p>Birden fazla Values yaml olduğu durumlar olabilir. Bu durumlarda biri diğerini ezer. Bunu helm komutları ile belirtebilirsiniz.</p><pre>helm install — values=my-values.yaml mychart</pre><p>Bu komuttan sonra; deploymentınızda Drink parametresinin değeri “tea” olmuştur.</p><p><strong>my-values.yaml (override values)</strong></p><pre>favoriteDrink: tea</pre><p>Helm-charts’ların paylaşılabilmesi, şuan bu kadar popüler olmasında oldukça önemli bir yerde. Helm chartlar public veya private registerylerde paketler halinde saklanabilir. Oluşturulan template yapılarına uygun farklı values dosyaları ile çok sayıda servis veya uygulama için dahi kullanılabilir.</p><p>Helm için yaygın kullanılan komutlar:</p><ul><li><strong>helm search</strong>: search for charts</li><li><strong>helm pull</strong>: download a chart to your local directory to view</li><li><strong>helm install</strong>: upload the chart to Kubernetes</li><li><strong>helm list</strong>: list releases of charts</li></ul><p>Daha fazlası için <a href="https://helm.sh/">helm.sh</a>’a gözatabilirsiniz.⚓️</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1e347bd9bbd4" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/helm-1e347bd9bbd4">HELM</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ArgoCD App of Apps Pattern]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/argocd-app-of-apps-pattern-ca6caf52a9bc?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ca6caf52a9bc</guid>
            <category><![CDATA[argo-cd]]></category>
            <category><![CDATA[gitops]]></category>
            <category><![CDATA[app-of-apps]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 05 Dec 2022 17:17:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-26T07:29:25.828Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkese selamlar,</p><p>Tek bir uygulamanın nasıl devreye alındığını önceki yazılarımda ele aldım. Şimdi sıra, aynı anda birden fazla ilgili uygulamayı devreye almakta. Tahmin edebileceğiniz gibi her uygulama için yeni bir manifest oluşturmak ve bunları tek tek yönetmek oldukça zor. Bu sebeple ArgoCD çoklu uygulama yönetimi için bize bazı çözüm yolları sunar.</p><p>ArgoCD’de birden fazla uygulamayı yönetmenin 2 yolu vardır.</p><ul><li>App of Apps</li><li>ApplicationSets</li></ul><p>Bu yazıda App of Apss pattern’i inceleyeceğiz. App of Apps modelinin hangi sorunları çözdüğüne, nasıl kullanıldığına ve ne zaman kullanılması gerektiğine değineceğiz.</p><p>ArgoCD, uygulama kaynaklarının bir Kubernetes clusterına dağıtılmasını ve senkronize olmasını sağlamaktan sorumlu bir uygulama kaynağı tanımlamanıza olanak tanır.</p><p>Bir uygulama, uygulamanızın Kubernetes’te çalışmasına izin veren tüm tanımlarınız olan manifestoların depolandığı git reposu ve klasörü ifade eder. Ya birden fazla uygulama dağıtmamız gerekirse? Bu manifestoları nasıl ele alacağız? Dağıtılan her uygulama için bir uygulama tanımı(manifestosu) oluşturmamız gerekiyor, ancak bu uygulamalar bir grup ilgili uygulama olduğunda, ArgoCD’nin bunu bilmesi ile işler kolaylaşıyor.</p><h4><strong>Benzer uygulamaları gruplama</strong></h4><p>Argo topluluğu, App of Apps modeliyle yukarıdaki sorularımıza bir çözüm buldu. Temel olarak, bu model, birden fazla alt uygulamayı kendisi tanımlayacak ve senkronize edecek bir root ArgoCD uygulaması tanımlamamıza izin verir.</p><p>Root uygulama, daha önce yaptığımız gibi bir uygulama manifestosuna işaret etmek yerine Git’te oluşturmak ve dağıtmak istediğimiz her uygulamayı tanımlayan manifestoları sakladığımız bir klasöre işaret eder. Bu şekilde, tüm uygulamalarınızı tek bir YAML manifestosu içinde belirtebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EMIaa8H0nwq08I5Ee15Hcw.png" /></figure><p>Root uygulamanın tanımı aşağıdaki gibidir:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9f32b82aa6bb9e4f901c1cad9909f45c/href">https://medium.com/media/9f32b82aa6bb9e4f901c1cad9909f45c/href</a></iframe><p>13.satır, ArgoCD’ye Kubernetes manifestoları için kaynak reponun ./app-of-apps/my-app-list olduğunu söyler. Bu klasördeki tanım dosyaları, child uygulamalar için uygulama tanımlarıdır.</p><p>Child uygulamalar içinse tanım dosyası aşağıdaki gibi gözükecektir:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/48d5390bbd9d6be05bee15a5ea7678a4/href">https://medium.com/media/48d5390bbd9d6be05bee15a5ea7678a4/href</a></iframe><h4>App of Apps Kullanım Alanları</h4><p>App of Apps kullanmanın temel avantajı, birkaç uygulamayı tek bir birim olarak ele alırken aynı zamanda bunları dağıtım sırasında izole halde tutabilmenizdir.</p><p>Her ArgoCD uygulaması, yönettiği tüm Kubernetes bileşenlerini izler. Benzer şekilde de, her root uygulama tüm child uygulama tanımlarını izler.</p><p>App of Apps modelinin güçlü yönlerinden biri, ArgoCD’nin alt uygulamaları Kubernetes kaynakları olarak ele almasıdır (çünkü öyledirler). Sağlıklarını izler ve herhangi bir tutarsızlığı tespit eder. Eğer isterseniz, senkronize de eder(outoSync, selfHeal etkin durumdayken).</p><p>Eğer child uygulamalardan birini silerseniz, ArgoCD’nin ana uygulamayı tıpkı normal bir uygulama gibi “OutOfSync” olarak işaretlediğini görebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*p_FmbyokcOajD2x1GSgSTQ.png" /></figure><p>App of Apps pattern, yeni uygulamaları bir clustera deploy etmek için yine ArgoCD uygulama konfigürasyonlarını dağıtmak üzere ArgoCD’yi kullanmanızı sağlar. Kısaca; ArgoCD’yi yapılandırmak için ArgoCD’yi kullandık. ArgoCD’de yöneteceğiniz uygulamalar için etkili bir organizasyon sağlamak üzere bu modeli kullanabilirsiniz.</p><p>Görüşmek üzere!🐙</p><p><a href="https://learning.codefresh.io/">GitOps Certification | Codefresh</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ca6caf52a9bc" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/argocd-app-of-apps-pattern-ca6caf52a9bc">ArgoCD App of Apps Pattern</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ArgoCD Senkronizasyon Stratejileri]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/argocd-senkronizasyon-stratejileri-bead30c44ed0?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bead30c44ed0</guid>
            <category><![CDATA[sync]]></category>
            <category><![CDATA[argo-cd]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 19 Nov 2022 18:18:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-08T08:36:00.838Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>AutoSync, SelfHeal, AutoPrune</p><p>Herkese selamlar,</p><p>GitOps ve ArgoCD hakkında içerikler oluşturmaya devam ediyorum. Ve sizlere tüm bu teorik bilgileri pratiğe dökebileceğiniz bir platformdan da bahsetmek istiyorum. Bulut Bilişimciler! <a href="https://bulutbilisimciler.com/">https://bulutbilisimciler.com/</a> Bulut Bilişimciler platformu içerisinde yer alan öğrenim senaryolarını istediğiniz an uygulayabilirsiniz.</p><p>Bu yazımda bahsedeceğim ArgoCD Senkronizasyon Stratejileri’ni Bulut Bilişimciler &gt; GitOps altındaki senaryo üzerinden de takip edebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pSGss7huvWYVg0F6QxBazw.png" /></figure><p>Senkronizasyon stratejilerini uygulayabilmemiz için öncelikle Argo CD ortamımızı kurmalıyız. Bunun için <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/argo-cd-kurulumu-ve-uygulama-olu%C5%9Fturma-a506f460c9c8">bir önceki yazıma</a> gidebilirsiniz. Bu yazının devamında ArgoCD ortamını hazırladıktan sonraki aşamalardan devam ediyor olacağız.</p><p>Argo CD, kullanıcıların hedef cluster’da istenen durumu nasıl senkronize edeceğine ilişkin bazı özelleştirmelere olanak tanır. Belirli bir kaynak üzerinde bu tanımlamalar etkinleştirilebilir. Bu yazıda, ArgoCD arayüzü üzerinde AutoSync, SelfHeal ve AutoPrune özelliklerini etkinleştirip, bu özelliklerin bize neler sağladığına değineceğim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*spZacy-SwuNKRbi7oCEyIw.png" /></figure><h4>AutoSync</h4><p>Argo CD ortamımız üzerinde “demo” isimli bir application oluşturarak başlayalım. Bunun için Argo CD arayüzünde “new app” diyerek açılan pencere üzerinde uygulama bilgilerini aşağıdaki şekilde dolduralım.</p><ul><li>application name : `<strong>demo</strong>`</li><li>project: `<strong>default</strong>`</li><li>sync policy: `<strong>automotic</strong>`</li><li>repository URL: `<strong>https://github.com/aycakcayy/gitops-certification-examples</strong>`</li><li>path: `<strong>./sync-strategies</strong>`</li><li>Cluster: `<strong>https://kubernetes.default.svc</strong>`</li><li>namespace: `<strong>default</strong>`</li></ul><p>Burada yer alan sync policy; ArgoCD üzerindeki uygulamanın senkronizasyonu nasıl gerçekleştireceğini gösterir. (Automatic veya manuel) Burada automatic olarak seçtiğimiz uygulamanın Argocd default sync süresi olan 3 dk içerisinde repository’deki değişiklikleri algılayıp, deployment ortamında senkronize etmesini bekleriz.</p><p>Diğer parametreleri boş bırakarak Create butonuna tıkladığımızda demo uygulamamız aşağıdaki şekilde oluşur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Jkvu3ajWeaqzghQ8QUZ4yQ.png" /></figure><p>Senkronizasyon stratejisini otomatik olarak seçtiğimiz için, Argo CD, uygulamayı hemen otomatik olarak deploy etti. (çünkü cluster durumu, repo durumuyla aynı değildi ve otomatik olarak hemen senkronize oldu)</p><ul><li><strong>AutoSync ile yeni versiyonu deploy edelim!</strong></li></ul><p>Uygulamamızın başka bir versiyonunu deploy etmek istiyoruz. Git’i değiştireceğiz ve Argo CD’nin değişikliği nasıl algıladığını ve otomatik olarak dağıttığını göreceğiz (senkronizasyon stratejisini otomatik olarak ayarladığımız için)</p><p>Git repomuza gidelim. (<strong>https://github.com/aycakcayy/gitops-certification-examples</strong>) Buradaki sync-strategies/deployment.yml dosyasında 18.satırdaki versiyon bilgisini `v1.0`’den `v2.0` olacak şekilde güncelliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lb4sBm_td9WVNik6oHL0JQ.png" /></figure><p>Image versiyonunu güncelleyip, commit ettikten sonra ArgoCD’nin 3 dakika içerisinde değişikliği algılayıp, güncellemeyi yansıtmasını bekleriz. Fakat işlemleri hızlandırmak için ArgoCD arayüzündeki uygulamaya tıklayıp “Refresh” butonuna basıp, değişikliklerin hızlıca yansımasını sağlayabiliriz.</p><p>Uygulamanın kaldırdığı güncel pod’un image’ını kontrol ettiğimizde artık V2.0 tag’li image’ın deploy olduğunu görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MoNSTyJXQGeiDeLx9d4Tsg.png" /></figure><p>Uygulama arayüzüne de gidip, yeni versiyonun çalıştığını görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zLxIcgCWK-XY9Iv1U4VhSQ.png" /></figure><h4>SelfHeal</h4><p>Autosync, Git reposu değişir değişmez uygulamanızı otomatik olarak dağıtır. Bunu az önce deneyimledik. Ancak biri cluster durumunda manuel bir değişiklik yaparsa, Argo CD varsayılan olarak hiçbir şey yapmaz. Sadece uygulamayı senkronizasyon dışı anlamına gelen -OutOfSync- olarak işaretler.</p><p>Argo CD’ye clusterda manuel olarak yapılan değişiklikleri göz ardı etmesini söylemek için “SelfHeal” seçeneğini etkinleştirebilirsiniz. Bu, deployment ortamınızı dışardan manuel olarak müdahele edilemez hale getirir. Daha önce de değindiğimiz gibi; deployment için tek gerçek kaynak Git reponuzdur.</p><p>Örneğin CLI üzerinde aşağıdaki komutu çalıştıralım ve replica sayısını 3 olarak değiştirelim.</p><pre>`kubectl scale — replicas=3 deployment simple-deployment` </pre><p>Bu şekilde manuel olarak cluster üzerinde değişiklik yaptık. Ve bunu ArgoCD arayüzünde görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mrLhFDdvemwduEqnBy1TQA.png" /></figure><p>Şimdi Argo CD arayüzüne gidelim artık uygulamanın replica sayısının 3 olduğunu görebiliriz.</p><p>Daha sonra uygulama ekranında sol üstteki “App Details” kısmına geçelim.“Sync Policy” kısmında yer alan “Self Heal” seçeneğini enable durumuna geçirelim. Onay kutusuna tamam yanıtını verelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/798/1*umya4FiYeYxl4ZRxpTrU_g.png" /></figure><p>Artık uygulamadaki manuel yapılan değişikler devredışı bırakılır ve replica sayısı da 1&#39;e döner. (Git reposunda belirtilen şekilde.)</p><p>Clusterda herhangi bir şeyi değiştirmeyi manuel olarak değiştirmeyi deneyebilirsiniz ve tüm değişiklikler her zaman devre dışı bırakılır. (Git üzerinde bulunan reponun bir parçası olmadıkları için)</p><h4>AutoPrune</h4><p>Bir güvenlik mekanizması olarak AutoSync ve AutoHeal etkinleştirdikten sonra bile, Git reposundaki kaynakları kaldırırsanız, Argo CD kaynakları clusterdan yine de silmez.</p><p>Bu davranışı etkinleştirmek için AutoPrune seçeneğini etkinleştirmeniz gerekir.</p><p>Bunu görmek için ilk olarak Git reposunda (<strong>https://github.com/aycakcayy/gitops-certification-examples</strong>) sync-strategies/deployment.yml dizinine giderek bu deployment dosyasını silelim ve commit edelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BiTIVNzfvmqh-Kl1WpbA7g.png" /></figure><p>Ardından ArgoCD arayüzünde “Refresh” butonuna tıklayın. ArgoCD, değişikliği algılayacak ve uygulamayı “OutOfSync” olarak işaretleyecektir. Ancak deployment hala orada olacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Onh1uH_2suuufFvrVrPKRg.png" /></figure><p>Yukarıdaki görselde görüldüğü üzere deployment hala burada. Fakat uygulkama OutOfSync olarak işaretlenmiş.</p><p>Şimdi bu durumu düzeltmek için, Argo CD dashboarda gidelim. Uygulamanın içine girip “App details” kısmından “Prune resources” seçeneğini enable hale getirelim. Enable butonuna tıklayıp, onaylayalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/809/1*Fp-scKmTClYf3OBFa8SZkA.png" /></figure><p>Ayarlar kısmını kapatıp uygulamayı “refresh” ettiğimizde deployment artık cluster üzerinden kaldırılacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YrVaYRlu-9s8k_mAQCtjlA.png" /></figure><p>CLI üzerinden aşağıdaki komut ile de kontrol ettiğimizde artık deployment cluster üzerinden kaldırılmış durumdadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/727/1*zPIOMgunH5mTnAmDjvKSOw.png" /></figure><p>GitOps metodolojisi ve ArgoCD ile ilgileniyorsanız, Bulut Bilişimciler üzerindeki GitOps senaryolarını mutlaka deneyin. İlginizi çeken diğer teknolojiler için de ücretsiz lab ortamı sunan Bulut Bilişmciler’i takipte kalın!☁️</p><p>Görüşmek üzere!🐙</p><p><a href="https://bulutbilisimciler.com/courses/gitops">Bulut Bilişimciler</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bead30c44ed0" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/argocd-senkronizasyon-stratejileri-bead30c44ed0">ArgoCD Senkronizasyon Stratejileri</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[DevOps VS SRE]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/devops-vs-sre-23240f2b0c58?source=rss-7b35a05877bf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/23240f2b0c58</guid>
            <category><![CDATA[site-reliability]]></category>
            <category><![CDATA[devops-vs-sre]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[sre]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayca Akcay]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 11 Nov 2022 15:54:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-13T20:43:54.815Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Which is better DevOps or SRE?⚔️</p><p>First of all, we should start with what is DevOps and SRE.</p><p>Back in the day, operators and developers had a lot of contention. Developers used to throw their code over the metaphorical wall, and operators were responsible for keeping that code running in production. Developers want to be <strong>agile</strong> and Operators want to be <strong>stable</strong>. So they work for completely different goals.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*G4UDT9mowt8BzIem9iWs6Q.png" /><figcaption>Before DevOps</figcaption></figure><p>As you can imagine, this cannot provide us with a structure that can make fast deliveries and releases every day. But the industry wants it. There are companies that deploy daily, even thousands of times a day. And it took a cultural change to evolve into that.</p><p>That’s why, we developed a culture and said, “Let’s unite our goals and teams, let’s collaborate for one goal. And this goal is to deliver the highest quality code to the end user as soon as possible,” and this became DevOps.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hxTrEP6QyXkM-EZh71vLzw.png" /><figcaption>DevOps Team</figcaption></figure><p>So DevOps is a set of practices and culture designed to break down those walls between developers, operators, and other parts of the organization.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OcbuGb8NeTJuP3beYt-3-w.png" /></figure><h4>So what is SRE?</h4><p>It is very familiar with DevOps. Actually, “<strong>It is like two sides of the same coin”</strong><em> </em>and there are not too many things to compare and choose one for better. If you think about DevOps as a philosophy, SRE is a prescriptive way of accomplishing that philosophy.</p><blockquote>“So if DevOps were an interface in programming language, you might almost say that SRE is a concrete class that implements DevOps.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fSdPYVS0-TizCXDS9LAKuA.png" /></figure><p>For example; as a principle of DevOps; uses automation and tools for reducing organizational silos. Also for an SRE practice; Developers use tools to automate the processes they use to develop software.</p><p>So SRE is more specific about how exactly this process is and how to implement DevOps.</p><p>In many companies, practical DevOps implementation became more focused on the speed of delivery for the application changes. Tried to optimize more for speed than reliability. On the SRE side more focused on reliability and keeping the system stable while allowing for fast changes, So SRE has its own set of tools for making systems reliable.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K2i_0C12eMxTgtIa06oqog.png" /><figcaption>image from [1]</figcaption></figure><h4>What does “Reliable System” mean?</h4><p>Our system; the whole deployment environment where the application runs should be reliable. But what is the system&#39;s reliability?</p><p>Today everybody uses online banking applications. And can you imagine that; your online banking application is down and not accessible once a week? This would be an unreliable application. You can’t rely on the that it is available when you need it.</p><p>And when the system is so big like a banking application, social media, Facebook or Twitter, etc. Everybody will notice when the system had an outage. This means more their team should worry about its reliability.</p><p>So we deal with the system should be reliable but how do we make a system reliable or what makes the system unreliable?</p><p>Of course when we do changes, and updates to the system. But we should keep going doing changes and improvements also. So that&#39;s exactly what DevOps and SRE try to solve.</p><p><strong>Is there any %100 reliable system?</strong></p><p>SLA is basically how reliable a system is going to be for its end users. How often it’s going to be up and how often it’s going to be down. Expressed as a percentage %. Well but any service can not be %100 reliable but keeps the close it.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0mSLgF3R00Y-nY8RAoW1XQ.png" /></figure><p>References:</p><pre><a href="https://www.youtube.com/watch?v=uTEL8Ff1Zvk&amp;t=148s">https://www.youtube.com/watch?v=uTEL8Ff1Zvk&amp;t=148s</a></pre><pre><a href="https://www.youtube.com/watch?v=OnK4IKgLl24">https://www.youtube.com/watch?v=OnK4IKgLl24</a></pre><pre>[1] <a href="https://pradeep-sg406.medium.com/sre-vs-devops-ca337e99a3d8">https://pradeep-sg406.medium.com/sre-vs-devops-ca337e99a3d8</a></pre><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=23240f2b0c58" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri/devops-vs-sre-23240f2b0c58">DevOps VS SRE</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrk-telekom-bulut-teknolojileri">Turk Telekom Bulut Teknolojileri</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>