<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Ayşegül Ekinci on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Ayşegül Ekinci on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@aysegulekinci?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Jeh3wRrk2HKuCJjbxNaQig@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Ayşegül Ekinci on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@aysegulekinci?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 20:09:25 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@aysegulekinci/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Fallen Dictators’ Floor]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://aysegulekinci.medium.com/fallen-dictators-floor-688b7071fe5b?source=rss-2af9f83bf9a6------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1920/1*aVRuhR7aNsLEUmKm68vbLw.jpeg" width="1920"></a></p><p class="medium-feed-snippet">All the dictators, colonizers, pain profiteers, imperialists, capitalists, fascists, slavers&#x200A;&#x2014;&#x200A;past and modern&#x200A;&#x2014;&#x200A;blue collar slavers&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://aysegulekinci.medium.com/fallen-dictators-floor-688b7071fe5b?source=rss-2af9f83bf9a6------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://aysegulekinci.medium.com/fallen-dictators-floor-688b7071fe5b?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/688b7071fe5b</guid>
            <category><![CDATA[inferno]]></category>
            <category><![CDATA[dictators]]></category>
            <category><![CDATA[capitalism]]></category>
            <category><![CDATA[hell]]></category>
            <category><![CDATA[desiderata]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 18 Nov 2025 06:29:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-11-18T06:29:27.524Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yalanın İcadı]]></title>
            <link>https://aysegulekinci.medium.com/yalan%C4%B1n-i%CC%87cad%C4%B1-72e4d6c4a9a2?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/72e4d6c4a9a2</guid>
            <category><![CDATA[podcast-türkiye]]></category>
            <category><![CDATA[gerçek]]></category>
            <category><![CDATA[podcast]]></category>
            <category><![CDATA[yalan]]></category>
            <category><![CDATA[daha-neler]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 04 Jul 2024 09:42:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-07-04T09:42:41.180Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Daha Neler Podcast 1. Bölüm</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/732/1*y_j5_2DcSZsXJ6UVQD_-ww.png" /></figure><h3><strong>Merhaba, Daha Neler podcastimize hoşgeldiniz!</strong></h3><p><strong>Daha Neler’in ilk sezonunu boyunca </strong><a href="https://sedahandoukas.medium.com/"><strong>@SedaHanDoukas</strong></a><strong> ile yalan üzerine konuşacağız. Her bölüm farklı bir disiplin çerçevesinde yalanı ele almayı planlıyoruz. İlk bölümde de yalanın taa en başından, yani icadından başlayalım istedik. Yalanın ne olduğunu, ne zaman, kim tarafından icat edildiğini ve tarihçesini konuşacağız.</strong></p><p><strong>SEDA</strong>: Eveeeett yalan nedir ile başlayalım. Yalanın net bir tanımı yok bildigim kadarıyla. Sen nasıl tanımlarsın yalanı Ayşegül?</p><p><strong>AGL:</strong> Tabiki bu soruyu sen bana, ben kendime sormadan hemen önce Chatgpt’ye sordum Seda. Enfes de bir cevap aldım. Kısaca Chatgpt der ki: Yalan, gerçeklikle çelişen veya doğru olmayan ifadelerdir. Yani, bir kişinin bilerek veya bilmeyerek gerçeği çarpıttığı veya değiştirdiği ifadelerdir. Yalanlar genellikle başkalarını kandırmak, bilgiyi gizlemek, olumsuz sonuçları önlemek veya kişisel çıkar sağlamak amacıyla kullanılır.</p><p><strong>SEDA</strong>: Gayet de net tanımladı :))</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fopen.spotify.com%2Fembed%2Fepisode%2F22WHR2HOIBfbWjgjpT5DRt%3Futm_source%3Doembed&amp;display_name=Spotify&amp;url=https%3A%2F%2Fopen.spotify.com%2Fepisode%2F22WHR2HOIBfbWjgjpT5DRt&amp;image=https%3A%2F%2Fi.scdn.co%2Fimage%2Fab67656300005f1fcab4e9a0e99cdc01bb68a6cd&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=spotify" width="456" height="152" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/686606913e0ff0f8d507e82701a5a5fd/href">https://medium.com/media/686606913e0ff0f8d507e82701a5a5fd/href</a></iframe><p><strong>AGL:</strong> Hem de hiç etliye sütlüye karışmadan, insanın özelliği falan da demeden cevap vermiş olması! Ben de hiç yok da demedi Seda! Mesela yalan için şunu da ekliyor Chatgpt “Yalanlar farklı şekillerde ifade edilebilir, bazen açık bir şekilde yalan söylenirken bazen de gerçeği saklamak için kısmi gerçeklerle karıştırılabilir.”</p><p><strong>SEDA</strong>: Hmmm! Yalanın söylenen bir şey olması ve bir ifade olduğunu belirtmesi kısmı bence ilginç. O zaman kendini kurban şeklinde gösteren sincap vardı ya ona ne demeli? 😀</p><p><strong>AGL:</strong> Hahaaaa o efsaneydi ya! Demek ki yalan sadece insana özgü değil!</p><p><strong>SEDA:</strong> Kesinlikle! Mesela, Harari Homo Sapiens de Şempanzelerin ve maymunlarında yalan söyleyebildiğini anlatıyordu. “Dikkat et aslan geliyor diyerek muzu bulan maymunu kaçırıp kendi yiyormuş!!!</p><p><strong>AGL:</strong> Ne kadar da tanıdık gelen bir senaryo! Peki, yalanın ne olduğunda sen, ben ve Chatgpt hemfikir isek, gel yalanın icadından başlayalım. Ne dersin Seda? Yalanı kim, ne zaman icat etti?</p><p><a href="https://podcasts.apple.com/tr/podcast/daha-neler/id1720342566?i=1000637911517">‎Daha Neler: Yalanın İcadı on Apple Podcasts</a></p><p><strong>SEDA</strong>: Daha önce bu bölümü oluştururken nelerden bahsetmek gerektiği üzerinde konuşmuştuk ve ben yine Yuval Harari`den gideceğim. Homo Sapiens kitabında bir bölüm vardı. Dedikodu üzerine yazdığı kısımdan bahsediyorum. Okurken çok gülmüştüm ama mantıklıydı bir taraftanda. Dedikodu dediği avcı toplayıcı dönemde avlanmaya giden erkeklerin akşam diğerlerine gördüklerini, yaptıklarını anlatması olayı. Yani orada hiç yalan söylenmemiş midir sence Ayşegül? Neden bu avcı 3 gündür ortada yoktu ve üstü başı parçalanmış şekilde eli boş döndü 😀</p><p><strong>AGL:</strong> Ormanda boş boş dolaştım keyif yaptım demeyeceğine göre beni ayı kovaladı, yaralamaya çalıştı onun için elim boş geldim diyebilir.</p><p><strong>SEDA</strong>: Evet, o çiçeğe baktım bu böceğe baktım, gölde yüzdüm, bulutlardan fal tuttum yerine. Çünkü diğer kabile üyeleri işte bizon tutup gelmiş olacaklar mesela. Sen ne yaptın sorusuna cevabı olmayınca patlat bir yalan.</p><p><strong>AGL: </strong>Aynen ve tam da neden yalan söylüyoruz sorusuna cevap verdin aslında Seda. Her birimiz, her gün 10 ila 200 arası yalan söylüyormuşuz. Ve yalanı neden söylüyorum sorusunun aslında çok basit bir cevabı varmış “şu an olduğumuz kişiden daha iyi gözükmek için! İşte bunu ister kabileden başlat, ister yirmi birinci yüzyıla gel. Hepsinin temelde ortak yanı “olduğumuz kişi değil olmaya özendiğimiz kişiyi anlatmak”. Fantezi ile gerçeğin ortaya karışık hali yani! Buradan düşününce sanki yalan biz kendinizi iyi hissedelim diye icat edilmiş!</p><p><strong>SEDA: </strong>200 yalan özellikle şu anki hayatımızı düşünürsek çok olası geldi bana. Düşünsene beyaz yakalıların her gün birbirlerine söylediği şeyleri, şirketlerde konuşulanları. Üstüne bir de sosyal medyayı eklersen belki saatlik bile iki yüz yalan olabilir.</p><p><strong>AGL: </strong>Sistemin yanında getirdiği, hakikaten hepimize yapıştırdığı bir yalancılık hali var bence de. Hem daha iyi hissetmek hem daha iyi görünmek açısından düşünürsen!</p><p><strong>SEDA: </strong>Ama antik çağlarda da 200 yalan günde söylenmiyordur ya.</p><p><strong>AGL: </strong>Hmm eski zamanlarda bu kadar çok yalan söylemeye ihtiyaç olmamıştır büyük ihtimalle.<strong> </strong>Belki şunu söylemeliyiz o halde, insanın evrimi ve gelişmesi ile beraber yalan söyleme becerisi de arttı mı acaba?</p><p><strong>SEDA: </strong>Ya evrimle beraber o toplumun sana bakışının daha önemsendiği düşünülebilir belki. Yani imajın veya toplumdaki konumunun daha yukarı çıkarılabilmesi için bir takım yalanlara büyük veya küçük ihtiyaç duyuluyor olabilir. Ama aynı şekilde antik çağlardaki bir kabilede imaj ya da konum ne kadar önemlidir bilemiyorum.</p><p>Antik çağlarda yalanın izini sürebilmek icin Eski Yunan tragedyalarına bakmıştım. Mesela Evripidis`in Medea tragedyası. Baş karakter kocasına karşı yalanlar söyleyerek intikam alıyor. Sonra yine başka bir tragedyada, Filoktetes tragedyasında Odysseas savaş aletlerini çalmak için binbir yalanlar söylüyor. Benzer şekilde Oidipus da kimliğiyle, geçmişiyle ve büyük yalanlarla yüzleşiyor. Dolayısıyla aslında, yani milattan önce 5. yüzyılda da yalanların önemli bir araç olduğuna dair birçok metin var elimizde.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FYnLjNce5wOE&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DYnLjNce5wOE&amp;image=http%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FYnLjNce5wOE%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/e4c0b3a8bffb1ec1ce9bc2fdc64bbe4b/href">https://medium.com/media/e4c0b3a8bffb1ec1ce9bc2fdc64bbe4b/href</a></iframe><p><strong>AGL</strong>: Yalanlar her zaman her yerde desene :) Tarih dediğin şeyi kazananlar yazdığı sürece içinde ne kadar doğruyu ya da gerçeği barındırır kısmı zaten başlı başına bir tartışma.</p><p>Bence yerleşik hayatın olduğu her dönemde ya da topluluk yaşantısının olduğu her yerde diyelim “görünüş” önemlidir çünkü tarihte bir sıralama sistemi her daim mevcut sonuçta, kabile şefi olmak için yarışıyorsan örneğin! Ya da güç arıyorsan! Bak aklıma şu geldi Michou Kaku, bu dönemin en ünlü teorik fizikçilerinden bir tanesi diyor ki; insanı akıllı yapan üç tane özellik var. Bir tanesi gözlerimizin kafamızın önünde yer alması. Yani yanlarda değil de önde. Bu bizim görmenize derinlik kattığı için. Bir tanesi baş parmak. Bu el göz koordinasyonunu, bir şeye tutunma becerisini sağladığı için. Bir tanesi de dil. Bunu da şöyle sebeplendiriyor. Sonraki jenerasyonlara aslında bilgiyi aktarabilme kabiliyeti.</p><p><strong>SEDA</strong>: Direkt yalan söylenmiştir Ayşegül! Daha neler deme sakın 😀</p><p><strong>AGL:</strong> Ama benim aklıma dil ve sonraki jenerasyonlara ne aktardığımız konusundan bahsedince iki nokta geliyor birincisi “Her şey eskiden çok daha güzeldi kısmı, ikincisi ve buna ters olarak herkes gençken en başarılıydı en güçlüydü en hızlıydı” Belki kendini olduğundan daha iyi gösterme hali de zamanla evrilen ve sonunda insanın yüzüne çarpan bir şeydir. Acaba insan yalanı gençken çevreye, yaşlandıkça da kendine mi söylüyordur ne dersin Seda?</p><p><strong>SEDA: </strong>Evet yalanı dolayısıyla da olduğundan daha iyi olma halini toplumla ilişkilendirince mantıklı geliyor ama hele insanın kendine söylediği yalanları düşününce…</p><p><strong>AGL: </strong>Yalana dair şöyle bir özellik de varmış Seda, Yalan söylemek temelde işbirlikçi bir eylemmiş. Yani yalanın gücü o yalana inanan birisinin olmasıyla başlıyor.</p><p><strong>SEDA: </strong>E tabii ben kuru sıkı sıktım şimdi ortaya bir şey, ona kimse inanmıyorsa çok bir anlamı olmaz tabii.</p><p><strong>AGL:</strong> Aynen. Dolayısıyla yalanın en önemli parçası ona inanan en az bir kişi olması diyebilir miyiz? Ya da iki fikir arasında diyebilir miyiz? Hani hem iki kişi arasında hem de aynanın önünde kendi iki fikrinin karşılaşması gibi. Hayır, bu elbisede şişman durmadım ile başlıyor. Belki o yüzden belki hep bir iyileşme hali, iyi hissettirme hali ile birlikte. Ama işbirlikçi tarafını da unutmamak lazım. Çünkü sana gelip sorduğumda da yakışmış Ayşegül dersin bana.</p><p><strong>SEDA:</strong> Kesin! Ama bence bu işi en iyi partnerler, sevgililer yapıyor. Yani gidip soruyorsun sence kıyafetim nasıl olmuş. “Süper, çok yakışmış” diyor ama ertesi gün sorsan hatırlamaz.</p><p><strong>AGL:</strong> Kesin öyle diyecek :) Bir de bunun kurumsal tarafı da var. Mesela skandal duyuyoruz x firma ile ilgili. Ortaya çıktığında ilk gelen açıklama Firma bu kişinin yaptıklarından haberdar değildir ve asla dahli olmamıştır. Yani kurum kendini sorunun içinden çekip çıkartıp masum ve mağdur tarafa koyuyor. Gerçekten haberdar mı değil mi onu bilemesek de böyle.</p><p><strong>SEDA:</strong> Ya, aslında firmada birileri mutlaka haberdardır. Bazen şirketler de kendi paçalarını kurtarmak için yalan söyleyebiliyorlar. Yanlış hatırlamıyorsam bir Japon firmasında çalışan muhasebe elemanı finansal bir hesaplama hatası yapıyor. Sorun fark edilmesine rağmen paçayı kurtarmak için bir sonraki sene de bilinçli olarak ayni yanlışı devam ettiriyorlar. Yani yalan söylüyorlar. O ilk hatayı saklamak için düzenli olarak 5 sene boyunca aynı yalanı sürdürerek durumu kapatmaya çalışıyorlar.</p><p><strong>AGL: </strong>Daha Neler!!!<strong> </strong>Yalanın, kuyruğunun kuyruğu.</p><p><strong>SEDA:</strong> Aynen! Bir noktada üstüne basıp düşüyorlar tabi.!</p><p><strong>AGL:</strong> Şaka gibi ama insan doğasını düşününce ne kadar da tanıdık değil mi? Peki yalanın özellikleri açısından düşününce sanki yalanı bir yandan da onaylıyoruz gibi. Ne dersin yalana gerçekten karşı mıyız sence?</p><p><strong>SEDA:</strong> Çok büyük yalanlara karşıyım ben açıkçası.. Hani 6&#39;da görüşürüz yerine 7&#39;de gidip de ya işte trafik vardı’dan bahsetmiyorum. Yani çok daha büyük, karşıda yıkıcı etkileri olabilecek ya da kötü sonuçlar doğurabilecek yalanlardan bahsediyorum. Örneğin bir ilişki yaşıyorsun ama yürümüyor bunu karşı tarafa söylemek lazım. Ya da firma imajının kötü olacağını göze alarak hatasını kabul etmeli. 5 sene boyunca yalanın sürdürülmesi bana tuhaf geliyor…</p><p><strong>AGL:</strong> Tamamen hemfikiriz. Ben de böyle ortaya büyük büyük yalanlar atmanın aslında çok hastalıklı bir tarafı olduğunu düşünüyorum. Ama tarihi bilgi bize demiş ki özünde kişisel olarak yalana karşıyız ama bir taraftan da yalanı onaylar bir halimiz var. Bunu da bilim şöyle açıklamış bir canlının neo korteksi ne kadar büyüyorsa yalancı olma olasılığı da o kadar artıyor. Ve şöyle bir örnek vermiş bebeklerde mesela bunu çok net görürsünüz daha bir yaşına gelmeden ağlama numarası yapmayı öğrenirler.</p><p><strong>SEDA:</strong> Tabii canım manipüle etmek için.</p><p><strong>AGL:</strong> Aynen. Dolayısıyla zekanın da bir yansıması sanki yalan söylemek. Fakat skalanın diğer tarafında da yalanı yakalamak gibi çok keskin bir niyet var. Bunun için bir sürü icat üretmiş insan evladı, poligraf mesela. Kalbin ritmini dinleyerek yalanı yakalamayı amaçlıyor. Ya da beden dili araştırmaları. Yani yalanı söylemekle beraber yakalamak gibi bir derdi de var insanın…Bir de birbirimizin gözünün içine baka baka söylediğimiz hepimizin göz yumduğu yalanlar var Seda. En ünlü örnekleriden bir tanesi; Hizmet kullanım koşullarını okudum.</p><p><strong>SEDA:</strong> İşte aynen kim bilir haftada kaç defa okumadan onaylıyorumdur! Mesela böyle yalanlardan biri de bankaların önümüze koyduğu bilmem kaç sayfalık müşteri sözleşmeleri. Yani onu orada okuyup anlaman zaten imkansız ötesi ama atıyorsun imzayı.</p><p><strong>AGL:</strong> Peki düşün bakalım dünyanın en ünlü yalanları deyince aklına başka neler geliyor? Benim aklıma ilk gelen Bill Clinton, Monica Lewinsky olayı!</p><p><strong>SEDA:</strong> Ah, evet yaa bombaydı!</p><p><strong>AGL:</strong> Tam cümlesi ile söylüyorum dünyanın en ünlü yalanını: Doğruyu söylemek gerekirse o kadınla hiçbir seksüel ilişkim olmadı.</p><p><strong>SEDA:</strong> Daha neler! Bir de doğruyu söylemek diye başlıyor. İşte tam da algı yönetimi buna deniyor. Doğruyu söylemek gerekirse ile önce dürüstlüğünün altını çiziyor, doğruyu söylüyorum bana inanın demeye getiriyor.</p><p><strong>AGL:</strong> Aynen ama aslında yalanın dik alasını söylüyor ve yalanı böyle kapatmaya çalışıyor. Mesela tarihte bunun çok benzer bir kaç ünlü örneği daha var. Amerikan başkanları da bu konuda gedikliler herhalde ki en çok onlar ünleniyor! Diğer bir örnek de Watergate skandalı ile muhalefeti dinleyen Nixon. Skandalı inkar ederken ilk şu cümleyi kullanıyor: Tüm samimiyetimle söylüyorum ki kesinlikle böyle bir şey olmamıştır. Yani burada da samimiyeti ve dürüstlüğü devreye sokuyor ama yalanın dik alasını tüm samimiyetiyle ile söylüyor. Ne hoş.</p><p><strong>SEDA: </strong>Bir ünlü yalan örneği de benden. Mesela Amerika’nın aya insan gönderdiğinin de çok büyük bir yalan olduğunu düşünenler var biliyorsun. O atmosfersiz ortamda dalgalanan bayrak konusu!</p><p><strong>AGL:</strong> Ayy düz dünyacılar var bir de Seda!</p><p><strong>SEDA: </strong>O kadar uzağa gitmeden daha ciğerimizden bir yalanı da hatırlatsam? Çernobilden sonra bizim Karadenizdeki çaylara hiç bir şey olmadığını hüüüüppp ohh nasılda mis bak ben içiyorum diyen zamanın Sanayi ve Ticaret Bakanı.</p><p><strong>AGL:</strong> Bekerel Cahit!! Cahit Aral dönemin radyasyonun zararsız olduğunu iddia eden müthiş insanı!</p><p><strong>SEDA:</strong> Radyasyon kemiklere iyi geliyormuş üstelik kaynayan çayda radyasyon kalmıyormuş!</p><p><strong>AGL:</strong> Daha neler Seda!</p><p><strong>SEDA:</strong> Daha neler demişken şimdilerde Homo Deus`u okuyorum ve orada da tarihi bir yalana denk geldim. Roma İmparatoru Konstantin`in, haleflerine İmparatorluğu’nun batısının daimi kontrolünü verdiği belge de sahte çıkmış. Hem de 1000 sene sonra.</p><p><strong>AGL</strong>: Off off! İnsanın yalan potansiyeli gerçekten şaka gibi Seda. Hele bir de matbaadan öncesini düşünsene…Elim kesildinin kolum koptuya dönüşmesi ya da aynı senin örnek gibi imparatorluğu verdim gitti demesi kaç ağıza bakıyordur dersin?</p><p><strong>SEDA: </strong>Hahahahah! Bizi dinleyenler siz safsınız tarihte her daim çok büyük yalanlar söyleniyordu diyecekler 😀</p><p><strong>AGL</strong>: Haksız da sayılmazlar hani…</p><p><strong>SEDA:</strong> Dur son bir tane daha söyleyeyim. Titanic dünyanın en güvenli gemisi diye pazarlanmadı mı mesela! Daha neler vardır şimdi aklımıza gelmeyen! O zaman bizi dinleyenlere soralım. Sizin aklınıza gelen ve bizimle paylaşmak istediğiniz tarihin ünlü yalanları neler? Yazın bize.</p><p><strong>AGL</strong>: Bu bölümümüzün sonuna gelirken, istersen icadından beri yalanın hayatımızın ne kadar göbeğinde olduğunu anlatan 1984 kitabından bir örnek ile bitirelim. Devletin yönetiminin en güçlü yönetim unsuru olan Propaganda Bakanlığını hatırlayalım. Tam hakkıyla söylesek Yalan Bakanlığı desek nasıl olur Seda?</p><p><strong>SEDA: </strong>Ya ne güzel ve bir o kadar da korkutucu bir kitaptır o! Ama çok doğru söyledin tabi Yalan Bakanlığı diyerek.</p><p><strong>AGL:</strong> Ve Lex Friedman’ın sözleriyle bitirelim. En büyük sorun; her birimiz yalanlara kanmayacak kadar akıllı olduğumuzu zannediyoruz….</p><p><strong>SEDA: </strong>Eee…ooo.. Öyle degil miyiz hahaha!!!</p><p><strong>AGL:</strong> Bu cevabı da dinleyicilere bırakalım istersen Sedacığım.</p><p><strong>SEDA:</strong> Bitirdik mi şimdi yani, uzerinde konusacağımız daha çok yalan vardı…</p><p><strong>AGL</strong>: Tabii ki daha söylenecek çok şey var üstelik henüz sadece yalanın icadını konuştuk. Bir sonraki bölümde yalanın coğrafyası ile devam edeceğiz. Daha ne yalanlar çıkacak kim bilir Seda!</p><p><strong>SEDA:</strong> Süper Ayşegülcüğüm. Bir sonraki bölümde başka coğrafyaların başka yalanlarını konuşmak üzere… Sevgiler</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=72e4d6c4a9a2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Matrix Resurrections: Bir Devrin Suyunun Suyu]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/matrix-resurrections-bir-devrin-suyunun-suyu-7d17a9f72928?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7d17a9f72928</guid>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[film-i̇ncelemesi]]></category>
            <category><![CDATA[kapitalizm]]></category>
            <category><![CDATA[the-matrix-resurrections]]></category>
            <category><![CDATA[i̇nceleme]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 07 Feb 2022 13:18:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-13T18:59:54.247Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*p5mUs2abs0VSDEetlR-h-A.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@lanirudhreddy?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">ANIRUDH</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/matrix?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>80&#39;ler çocukları grubuna dahil olduğumu düşündüğümde eskiden aklıma gelen ilk betimleme “son sokakta oynamış çocuklar nesli” idi. Bugün daha farklı. Artık sokakta oynamanın getirdiği mutlulukları hatırlamıyor olmaktan mıdır; yoksa hatırlayamayacak kadar çok saçmalık biriktirmiş olmaktan mıdır, bilmiyorum. Fakat artık 80&#39;ler hatta 90&#39;lar çocuklarına dair en temel betimlemem bir devrin çöküşüne şahit olduklarıdır.</p><figure><a href="https://bit.ly/turkceyayin-twitter"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hg6QZeY3WHm6Bt85bIPI4w.jpeg" /></a></figure><p>Biz doğmadan çok önce hayat bulmuş, hatta biz daha küçücük çocuklarken en önemli savaşını kazanıp, zafer sarhoşluğuna düşmüş bir sistemin çöküşüne tanık olmak varmış kaderimizde.</p><p>Bazen puslu bir camdan dışarıya bakıyor gibi hatırlıyorum. Milenyuma girecektik. Takvimlerin, banka sistemlerin çöküp çökmeyeceğini merakla karışık bir korkuyla izliyorduk. Elimizdeki en son teknoloji cep telefonları takozdan hallice ve tek satırlık gösterge gücüne sahipti. Mesajlarımız çok daha samimiydi çünkü en yaratıcımızın en büyük becerisi noktalama işaretleri ile Nokia’nın “Connecting People” şakasını yapmaktı. Geleceğin bağlantılı olmak üzerine kurulu olacağını belli ki bilenler vardı ama biz bu kadar farkında mıydık ondan emin değilim. Belki içgüdüsel olarak anlıyorduk ya da bitmek tükenmek bilmez ilgi ihtiyacımıza verebileceğimiz en sevimli isimdi ‘bağlantılı’.</p><p>Sonra bir film geldi. Bağlantı halinin içini bambaşka doldurdu. Evet, Terminatörler, Uzay Yolu, Uzay Savaşları gibi serilerden zaten aşinaydık geleceğe. Ama ilk defa makinelere zaten yenilmiş ve yenildiğinin bile farkında olmayan bir gelecekten başlıyorduk. Ve yenilginin içinde bir kurtarıcı aramamız gerektiğini biliyorduk.</p><p>Zaten her kapitalist masal ilk önce bir kurtarıcıya sonra da kendine inanmakla başlamıyor muydu? Şimdi çok tanıdık olsa da o zaman yeniydi. En azından bu coğrafyada! Biz kendine inanmak üzere yetiştirilmemiştik ki, tam tersi kendini kurtarmak üzerineydi öğretilmiş çabamız. Oku da kendini kurtar, sınavlara çalış, iyi bir üniversite kazan da geleceğini kurtar! Tabi o zamanlar hala sınav sorularının satılık şeyler haline dönüştüğünden bihaberdik. Yani kendi kurtuluşumuzu sistem içinde arıyorduk.</p><p>Zamanla bağlantılı olma hali gittikçe vahşileşti. Makineler artık Zion’u da kırıp geçmek, toptan yok etmeye gitmek istiyordu. Mimarla da o zaman tanıştık. Bize sistemin zaten hileli olduğunu ama tam da bu hilelerin sistemi sürdürülebilir kıldığını gözümüzün içine baka baka söyledi!</p><p>Peki biz ne yaptık? Sistemin sihirbazlarının büyük bir meziyetle önümüze koyduğu her türlü hileyi daha da çok alkışlayarak büyük bir hızla ve zevkle tükettik. Biz tükettikçe kasanın kazandığını bile bile üstelik!</p><p>Sonra birden büyük filmlerin devri kapandı. Büyük fikirlerin de!</p><p>Bağlantılı olma üzerine çok şey yazıldı, çizildi ama o gelecek zaten gelmişti. İçinde yaşıyor ve keyif alarak bir parçası oluyorduk zaten. Mimar demişti ya insanın kamçısı acıdır diye; acının olmadığı mükemmel sistemde insan var olamıyor diye. Biz de aynen bu halde acımasız sistemin içinde “süper” kahramanların peşinde koşarak tükettik filmleri, müzikleri ve de gençliğimizi!</p><p>Çünkü büyük fikirleri kurabilmek için öncelikle sistemin kölesi olmaktan zevk almamak gerekiyordu. Bizse yediğimiz bifteğin tadının gerçekten öyle olmadığını bilsek de, seviyorduk bifteği. Üstelik oksijenimiz, temiz havamız pahasına seviyorduk. Neo olma hayalleri kurarken, tüm cüretimizle Cypher oluyorduk. Ve birbirimizi de gözümüzden tanıyorduk!</p><p>Sen de Cypher’sın, ben de, o da!</p><p>Dedim ya büyük filmler çağı birden bire bitti; belki de kapitalizmin vahşi açlığını ilk anlamamız gereken yerdi orası ama biz göremedik. Fakat sonra bir başkası birden bire gördü!</p><p>Ve temcit pilavı çağı başladı.</p><p>Çünkü eskimiş büyük fikirlerin suyunu sıkıp, daha çok para hala kazanılabilirdi. Fikir önemsizdi, ticari becerisi varsa, gerisi sorun değildi. Nasıl olsa o koca fikirlerin üzerine yeni bir pantolon dikilir, iki fiyakalı aksiyon efekt eklenir, yeniden dolar dolar yeşillendirilirdi.</p><p>Filmi izleyeli neredeyse iki ay olacak hatta bu yazıya başlayalı da! Ama bir türlü sonunu getiremedim. Ne kendime, ne okuyucuya ne de izleyiciye daha ne söylenir gerçekten bilmiyorum. Uzun zamandır seyircisine böyle saygısız, bu kadar aşağılayıcı bir deneyim yaşamamıştım. Catrix mi, gerçekten mi!!!</p><p>Sonra baktım bu sene başka neler izleyeceğiz(!) acaba diye. Hazırlıklı olun temcit pilavı çağı müthiş bir hırsla geliyor. Avatar, Sex and the City, Superman elbette nice Marveller ve daha bir sürü yeniden uyarlama ya da devam filmleri.</p><p>O yüzden geriye söyleyebileceğim bir tek şu kaldı:</p><p><strong>Gerçeğin çölünden çıkıp; yalanın cennetine hoş geldiniz!</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7d17a9f72928" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/matrix-resurrections-bir-devrin-suyunun-suyu-7d17a9f72928">Matrix Resurrections: Bir Devrin Suyunun Suyu</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[En Sık Yapılan Hatalarda Bu Hafta: Yabancı Dil ve Anlatım]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-s%C4%B1k-yap%C4%B1lan-hatalarda-bu-hafta-yabanc%C4%B1-dil-ve-anlat%C4%B1m-86b9b7dd4dd3?source=rss-2af9f83bf9a6------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*q7ilKsAkX9ZxUaV5QXKoZQ.jpeg" width="640"></a></p><p class="medium-feed-snippet">Sevgili yazar ve okurlar&#x131;m&#x131;z merhaba,</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-s%C4%B1k-yap%C4%B1lan-hatalarda-bu-hafta-yabanc%C4%B1-dil-ve-anlat%C4%B1m-86b9b7dd4dd3?source=rss-2af9f83bf9a6------2">Continue reading on Türkçe Yayın »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-s%C4%B1k-yap%C4%B1lan-hatalarda-bu-hafta-yabanc%C4%B1-dil-ve-anlat%C4%B1m-86b9b7dd4dd3?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/86b9b7dd4dd3</guid>
            <category><![CDATA[editörden]]></category>
            <category><![CDATA[hatalar]]></category>
            <category><![CDATA[yabancı-dil-kuralı]]></category>
            <category><![CDATA[anlatım]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 21 Mar 2021 08:01:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-21T08:01:57.465Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[En Sık Yapılan Hatalarda Bu Hafta: Noktalama İşaretleri ve Seri Yazılar]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-s%C4%B1k-yap%C4%B1lan-hatalarda-bu-hafta-noktalama-i%CC%87%C5%9Faretleri-ve-seri-yaz%C4%B1lar-45ee26f58a52?source=rss-2af9f83bf9a6------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*UyxB1BX546THjIh7rbMVfw.jpeg" width="640"></a></p><p class="medium-feed-snippet">Sevgili yazar ve okurlar&#x131;m&#x131;z&#x131; herkese yeniden merhaba!</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-s%C4%B1k-yap%C4%B1lan-hatalarda-bu-hafta-noktalama-i%CC%87%C5%9Faretleri-ve-seri-yaz%C4%B1lar-45ee26f58a52?source=rss-2af9f83bf9a6------2">Continue reading on Türkçe Yayın »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-s%C4%B1k-yap%C4%B1lan-hatalarda-bu-hafta-noktalama-i%CC%87%C5%9Faretleri-ve-seri-yaz%C4%B1lar-45ee26f58a52?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/45ee26f58a52</guid>
            <category><![CDATA[editörden]]></category>
            <category><![CDATA[hata]]></category>
            <category><![CDATA[seri-yazılar]]></category>
            <category><![CDATA[noktalama-i̇şaretleri]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 14 Mar 2021 11:08:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-14T11:08:05.443Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Çok Kutlu Gerçekten!]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/%C3%A7ok-kutlu-ger%C3%A7ekten-67d2386c0f02?source=rss-2af9f83bf9a6------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*uIYrwo7A7ZHqFkgvqZwovQ.jpeg" width="640"></a></p><p class="medium-feed-snippet">Salt kad&#x131;n olman&#x131;n para gerektirdi&#x11F;i bir sistemin i&#xE7;inde ya&#x15F;ad&#x131;&#x11F;&#x131;m&#x131;z&#x131;n ka&#xE7; ki&#x15F;i ger&#xE7;ekten fark&#x131;nda? Kad&#x131;n olmak parayla!</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/%C3%A7ok-kutlu-ger%C3%A7ekten-67d2386c0f02?source=rss-2af9f83bf9a6------2">Continue reading on Türkçe Yayın »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/%C3%A7ok-kutlu-ger%C3%A7ekten-67d2386c0f02?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/67d2386c0f02</guid>
            <category><![CDATA[kapitalizm]]></category>
            <category><![CDATA[hijyenik-ped]]></category>
            <category><![CDATA[kadına-şiddet]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[kadınlar-günü]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 08 Mar 2021 12:09:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-08T12:17:05.782Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[En Sık Yapılan Hatalarda Bu Hafta: Başlık, Etiket ve Alıntı]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-s%C4%B1k-yap%C4%B1lan-hatalarda-bu-hafta-ba%C5%9Fl%C4%B1k-etiket-ve-al%C4%B1nt%C4%B1-5d5bf1054b72?source=rss-2af9f83bf9a6------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*ODNWtQ6SEVXfwN-aEyxVgw.jpeg" width="640"></a></p><p class="medium-feed-snippet">Sevgili yazar ve okurlar&#x131;m&#x131;z bu b&#xF6;l&#xFC;mde yay&#x131;na yaz&#x131; g&#xF6;nderirken en s&#x131;k yap&#x131;lan 3 hatay&#x131; her hafta d&#xFC;zenli olarak payla&#x15F;may&#x131; planl&#x131;yorum&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-s%C4%B1k-yap%C4%B1lan-hatalarda-bu-hafta-ba%C5%9Fl%C4%B1k-etiket-ve-al%C4%B1nt%C4%B1-5d5bf1054b72?source=rss-2af9f83bf9a6------2">Continue reading on Türkçe Yayın »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-s%C4%B1k-yap%C4%B1lan-hatalarda-bu-hafta-ba%C5%9Fl%C4%B1k-etiket-ve-al%C4%B1nt%C4%B1-5d5bf1054b72?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5d5bf1054b72</guid>
            <category><![CDATA[editörden]]></category>
            <category><![CDATA[yayın-politikası]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[yazım-kuralları]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 07 Mar 2021 13:23:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-07T13:23:02.440Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İçimdeki Yazar Dışımdaki Yazara Karşı]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87%C3%A7imdeki-yazar-d%C4%B1%C5%9F%C4%B1mdaki-yazara-kar%C5%9F%C4%B1-99f7c973c320?source=rss-2af9f83bf9a6------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*LQyNAL0bj6S8nkIbNsyZog.jpeg" width="640"></a></p><p class="medium-feed-snippet">Bu ara &#xE7;ok s&#x131;k merak ediyorum; yazar idealist mi olmal&#x131; realist mi? Pek karar verebildi&#x11F;imi de s&#xF6;yleyemeyece&#x11F;im. Bazen bir bak&#x131;yorum ki&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87%C3%A7imdeki-yazar-d%C4%B1%C5%9F%C4%B1mdaki-yazara-kar%C5%9F%C4%B1-99f7c973c320?source=rss-2af9f83bf9a6------2">Continue reading on Türkçe Yayın »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87%C3%A7imdeki-yazar-d%C4%B1%C5%9F%C4%B1mdaki-yazara-kar%C5%9F%C4%B1-99f7c973c320?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/99f7c973c320</guid>
            <category><![CDATA[i̇dealist]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[kurgu]]></category>
            <category><![CDATA[realist]]></category>
            <category><![CDATA[yazar]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 19 Jan 2021 19:07:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-19T19:07:48.356Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2020'nin Kelimeleri: Yansın Bu Kelimeler!]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/2020nin-kelimeleri-yans%C4%B1n-bu-kelimeler-6941cfe76c41?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6941cfe76c41</guid>
            <category><![CDATA[sene-sonu]]></category>
            <category><![CDATA[kelimelerin-gücü]]></category>
            <category><![CDATA[kelime]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[2020]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 30 Dec 2020 09:11:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-12-30T09:40:48.164Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*kcFHJKao-ezpUpszAu1TlA.jpeg" /></figure><p>Her senenin sonunda; hem beni bu sene en çok hangi kelimeler meşgul etmiş, geri dönüp bakayım hem de bütün yıl biriktire biriktire şiştiğim eteğimdeki taşları dökeyim niyetiyle kelimeler üzerinden o yılın değerlendirmesini yapıyordum. Yapıyordum diyorum çünkü bu sene artık bu geleneği sürdürmeyeceğim. Geriye dönüp bakmak her ne kadar insanın kendisiyle hesaplaşabilmesini sağlasa da, 2020 öyle bir yıl oldu ki; ben artık geriye değil önüme bakmak istiyorum. Kelimelerle hesaplaşmaktan elbette vazgeçmedim ama 2020 ile hesaplaşmayı da pek gözüm yemiyor doğrusu. Sanırım üzerinden bir kaç sene geçtikten sonra anca gücümüzü toplayıp yapabileceğiz bunu.</p><figure><a href="https://bit.ly/turkceyayin-twitter"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hg6QZeY3WHm6Bt85bIPI4w.jpeg" /></a></figure><p>Bu sene yazmak, üretmek açısından da bir çok insan için zor bir seneydi. Tanıdığım, zevkle okuduğum, hevesle takip ettiğim bir çok yazarın kelimelerinden umutsuzluk damlıyordu. Ve o umutsuzluğu anlıyor olmak da sanırım işin en kalp kırıcı noktalarından biriydi. Ama dedim ya; geriye değil ileriye bakmak istiyorum ve 2020’nin ağırlıklarını da üzerimden atmak istiyorum. İşte tam da bu yüzden bu yazı ile 2021’de bir daha duymak istemediğim kelimeleri paylaşmak istiyorum. Belki bu kelimeleri hayatımızdan mümkün olduğunca çıkarabilirsek, daha aydınlık bir seneye adım atabiliriz.</p><p>Bu sene hep beraber öğrendiğimiz bir gerçek daha var. İnsan sevdikleri, güvendikleri ve hayatını paylaşabildikleri kadar zorluklara dayanabiliyor. O yüzden efendim bu yazıyı da yalnız yazmak yerine bir misafir yazar davet ettim. Sevgili <a href="https://medium.com/@uoner">Ümit Öner</a>’in katkılarıyla, yılın son yazısı karşınızda. Belki bir daha duymak istemediğimiz kelimeleri beraber yazarsak, daha güçlü olur mesajımız.</p><p>Benim ilk kelimem “<strong>Şahsım</strong>”. Duymaktan o kadar gına geldi ki, gerçekten sözlüklerden çıkarılmasını talep edeceğim. Cümle içinde en dehşet verici kullanımını da hatırlatmadan geçmeyeyim. Derya deniz bilgili bir siyasetçimiz söylemişti sağolsun, şahsımın davranışı şahsımı da üzdü. 2021’de en çok böyle şahısların yakamızı bırakmasını diliyorum efendim. Şahsım olmayan bir ülke düşünsenize, nefis olmaz mıydı? Şahsımdan şahsınıza itina ile şahıssız bir yıl dilerim.</p><p>Sen ne dersin Ümit? Senin ilk kelimen ne?</p><p>Ayşegül, şahsımı bu yazıya dahil ettiğin için müteşekkirim! Benim ilk gıcık olduğum kelime “<strong>Normal</strong>”. Ne zaman normal kelimesini duysam pılıyı pırtıyı toplayıp kaçasım geliyor. Hatta bence canlı dünyasının topuklayıp tüymesi lazım oradan. Kardeşim şu insan evladının eski normalinden ne hayır gelmiş de yenisinden gelecek! Adam apartman koridoruna halı serip halay çekiyor, parasıyla değil mi kardeşim deyip cezayı bastırıp sokakta geziyor, kimi maskeyi koluna takar, kimi karantinada otelde tatil yapar, bazısı marketin bodrumunda kumar oynar. Ondan sonra neymiş, yeni normalmiş! Garibim doğa, hayvanlar falan bir süre nefes almışlardı. Hava temizlenmiş, denizde yunuslar yüzmeye, sokaklarda kedicikler oynamaya başlamıştı. Çünkü biz insanlar, o zaman hakikaten tırsıyorduk. Bak işte o biraz normaldi diyebilirim. Sonra ne mi oldu? Tabi ki, yüce insanlığın en önemli yeteneği olan korkulan şeye bile alışma özelliği devreye girerek market poşetlerini yıkamaktan koronaya kafa atma evresine geçtik! Artık ambulans şöförünü döven mi ararsın, hastane kapısını yumruklayan mı, yoksa kadın hemşire diye çocuğunun velayetini vermeyen mi! Normal buysa ben anormal kalacağım kardeşim! Normal diyenlere cevabım “Hadi öptüm. KİB bye!” açıkçası! Sen çok seversin açıkçası kelimesini!..</p><p>Nasıl da haklısın Ümit. Bazen öyle kelimelere öyle anlamlar yüklüyorlar ki, aklımla dalga mı geçiyorsun demek yetmiyor. Bir ağız dolu sayıp sövmek istiyor insan ama o da tatmin etmiyor bir türlü. Sen ne kadar sevdiğimi hatırlatarak ipucunu verdin, benim ikinci kelimem de “<strong>Açıkçası</strong>”. Tarif edemeyeceğim kadar çok sinir oluyorum. Az buçuk anlama yetisi olan insan sormaz mı o zaman, diğer söylediklerin açık değil miydi, yalan mıydı? Bazen bakıyorum sanki şu son on yılda düşünme yetimizi de vergilendirdiler, o yüzden kullanmaktan kaçıyor herkes. Hiç mi tartmaz insan ağzından çıkan kelimeleri. Şaka gibi. Hatırlar mısın bir dönem çok popülerdi satıcılar ‘sana şu fiyata olur’ derdi. Sanki ben babasının kızıyım. Beni özel hissettirecek aklı sıra. Açıkçası da ben de aynı izlenimi uyandırıyor. Şark kurnazlığının kelimeler üzerinden vücut bulmuş hali gibi.</p><p>Sevgili Ayşegül şahsım ve ben, açıkçası senin çok özel olduğunu düşünüyoruz! Şark kurnazı mıyım? Haşa. Ama biraz şark sıkılmışı olduğumu söyleyebilirim. Mesela neden mi? Anlatayım: çok sıkıldığım kelimelerden biri de “<strong>Home-Office</strong>” yani bu evden çalışma muhabbeti. Vay efendim evden çalışma hiç bildiğin gibi değilmiş de, evde durmadan çalışılıyormuş da, aman hiç boş vakit olmuyormuş da, çocuklarla çok zormuş, kedi köpek laptopun üstüne atlıyormuş da, iki gün evden çalışmış hep sırtı falan ağrımış da, mış mış da mış mış… Tamam ilk günler güldük eğlendik, bu konuya türlü kafa yorduk. Arka planlar konusunda birbirimize tüyo verdik, hocam ben kamera açmasam olmaz mı dedik, sesim geliyor mu alooo diye bir bocaladık, bazen de ev ortamımızdan duyulmasını pek tercih etmeyeceğimiz (!) sesleri ahaliyle paylaştık falan filan. Anlıyorum sizi ama artık eğlence bitti! Size kötü bir haberim var: bundan sonra yemek ticketları, servisler falan hak getire! Artık şöyle iyi bir ofis sandalyesini bile rüyanızda görürsünüz! Nitekim ağa baba kapitalist abilerimiz koca koca binalar yerine sizlerin 1+1&#39;lerinizde ne kadar ciciş çalıştığınızı çaktılar bir kere. Home-office’imizi yedirtmeyiz yani. Dağılabilirsiniz.</p><p>Ah kapitalizm her durumdan kendine kâr çıkarmayı biliyor da bir biz öğrenemedik nasıl karşı geleceğiz şu lanet sisteme. O zaman kendisini en “<strong>Kalbi</strong>” duygularımla selamlıyorum. Dikkatini çekerim sevgiyle, saygıyla hatta nefretle bile değil. Kalbi duygularla. Ne demekse artık? Gerçi şöyle bir fikrim de var; okumayan, bilimle ilgilenmeyen, yeniyi öğrenmeye açık olmayıp en çok ben biliyorum diye esip üfürerek yaşayan insanların kalbi duyguları oluyor zannımca. Geri kalan bizlerin ise duygularının neresinde olduğundan çok emin olamıyorum söylemesi ayıp!</p><p>Duyguları bilemem ama ayıp nerede olur konusunda atalarımızın önerdiği bir pozisyon var! Pozisyon demişken konum sever milletimiz beni “<strong>Çember”</strong> kelimesiyle de epey bunalttı bu sene. Çember daralıyor abi! Ha daraldı ha daralacak… Yahu şu güzel şarkıda söylendiği gibi zaten bu çemberde toplam iki pozisyonda durabiliyorsun! “İçinde” veya “dışında”dan farklı, hani mesela çemberin çizgisinin tam üstünde diye bir konum olsaydı, daralsa da umrumuzda olmazdı! Arif abi biraz sağ yap, gel gel, hooppp topla şimdi falan diye elimizde çay bardağı seslenirdik çemberle boğuşanlara. Ayşegül ne dedin duyamadım? Şimdi de pek farklı değil mi?</p><p>Ama biz sanırım şairin dediği gibi kendimiz çemberin içindeyken, kafamızı dışarıda tutmaya çalışanlardanız. Son kelimemi de buna bağlayayım Ümit, çemberin hem içinde hem dışında oluyor olabilcez mi? Bu yüzden de son kelimem de “<strong>Oluyor Olcaz</strong>” Ya düşünsene koca koca koltukların konuşma yetisi ilkokul düzeyinde bile değil. Hani öyle ortaokul seviyesi edebiyat dersi falan demiyorum yanlış anlama. En basit gelecek zaman fiil çekimi; yapacağız diyemiyorlar, yapıyor olcaz diyorlar. Sonra da niye güven düşmüş diye soruyorlar. Dilini doğru dürüst konuşup kullanamadıkları ülkeyi yönetebildiklerini sanıyorlar. Hah bak en ayıplı pozisyonu buldum, yönetim pozisyonu.</p><p>Ayşegül bence çok da şeyetmemek lazım. Sonuçta burası –mış gibi yapanların harman olduğu bir diyar. Düşünsene yıllarca okuyoruz ama konuşamıyoruz diyerek İngilizce öğrenmedik mi? Neyse, madem sen fiil çekimi yaptın ben de son gıcık kelimem olan “<strong>Çevrimiçi</strong>ne” bir çekimle gireyim: Ben çevrimiçiyim, sen çevrimiçisin, biz çevrimiçiyiz. Eee, peki ya o? Acaba o da çevrimiçi mi? (Mesela şu Zoom’da beni kesen kız acaba gerçek mi? Arada gözleri oynuyor ama? Tövbe bismillah, çevrimiçi olcaz derken sanal alemin üç harflilerine mi denk geldik nedir?) Aloo , orada mısınız? Hah pardon mikrofonum kapalıymış! Hakan Altun misali ekranın başında çaresiz…(Ya yine espriye kimse gülmedi başlıcam zoomuna da moomuna da!) Tabi bir de şu çevrimiçi hobi edinenler var. Eve kapandık ya. Kardeş bugüne kadar neye burun kıvırdıysa hepsini öğrenmeye kalktı! Lahmacun mu yapmadı, çömlek mi şekillendirmedi, gitar öğrenip Akdeniz akşamlarını mı söylemedi!? Hani diyolar ya makineler dünyayı ele geçirecek falan diye. Artık mümkün değil bence. Muhteşem bir %50’yi öğrendikleri türlü türlü marifetleriyle çevrimiçinde zor tutmaktayız Ayşegül! Bu arada sanırım benim kotam bitti, zaten cevizli ekmek yapıyordum fırında, o da yandı galiba!.. En iyisi burada final yapıp sevgili okuyucularımıza gıcıklanmalardan uzak mutlu bir 2021 dileyerek kelimelerime son vereyim.</p><p>O zaman son sözümüz şöyle olsun,</p><p>Açıkçası şahsımız normal yeni yılınızı home-office’inden en kalbi duyguları ile çevrimiçinde sıkıştığı çemberden kutluyor olmıcak efendim. Doğru ve dürüst, içi boşaltılmamış kelimeler ve duygularla dolu bir yıl diliyoruz. Sağlıkla kalın…</p><p><a href="https://aysegulekinci.medium.com/"><em>Ayşegül Ekinci</em></a><em>; </em><a href="https://uoner.medium.com/"><em>Ümit Öner</em></a>, Aralık 2020</p><p>*<em>Ümit ÖNER’in insanlık gündemi hakkındaki yazılarına </em><a href="https://medium.com/@uoner"><em>Medium</em></a><em> profilinden ulaşabilirsiniz</em></p><p><em>*Görseller için </em><a href="https://pixabay.com/users/code404-1282089/?utm_source=link-attribution&amp;utm_medium=referral&amp;utm_campaign=image&amp;utm_content=2273069"><em>code404</em></a><em> ve </em><a href="https://pixabay.com/users/binaymusic-14158519/?utm_source=link-attribution&amp;utm_medium=referral&amp;utm_campaign=image&amp;utm_content=4696503"><em>binay dahal</em></a><em>’a teşekkür ederim.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6941cfe76c41" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/2020nin-kelimeleri-yans%C4%B1n-bu-kelimeler-6941cfe76c41">2020&#39;nin Kelimeleri: Yansın Bu Kelimeler!</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Günlerin Sonu — V]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/g%C3%BCnlerin-sonu-v-a87e23c95caf?source=rss-2af9f83bf9a6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a87e23c95caf</guid>
            <category><![CDATA[günlerin-sonu]]></category>
            <category><![CDATA[distopya]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[karetekerlek]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ayşegül Ekinci]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 23 Sep 2020 17:26:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-10T08:18:55.332Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Günlerin Sonu: Korkunun Kıskacında</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*7CCRKWf69Q9IvymhgtcPkA.jpeg" /></figure><p>O sabah beni uyandıran çadırımdan içeri süzülen bir demet parlak, sarı turumcumsu, sıcacık gün ışığı oldu. İlk refleksim gülümsemekti. Yeniden kendi evimde, yumuşacık yatağımda ve ait olduğum dünyada olduğuma emindim. Tüm yaşananlar korkunç bir kabustan ibaretti ve ben sonunda uyanıyordum. Ait olduğum kendi dünyama geri dönüyordum. Derin bir nefes alınca boğazımda acı dolu yanma hissettim. Acaba hasta mı oluyorum diye düşünürken bir anda içinde bulunduğumuz tüm korkunç gerçekler; kaçışımız, sığındığımız bodrum katı, nefes almak için kullanmak zorunda olduğumuz maskeler, susuzluk ve ayrı kaldığımız teknolojik dünya suratıma bir tokat gibi çarptı. Sanki yüzüm hatırladıklarımdan sonra daha da çok yanmaya başlamış gibiydi. Arkasından panik duygusu tüm haşmeti ile geri döndü. Güvenli sığınağımız birileri tarafından fark edilmiş ve kurduğumuz korunaklı sistem tehdit ediliyor olabilir miydi?</p><p>Başucumda duran maskeye uzandığımda vücudumun da aynı boğazım gibi yanmakta olduğunu hissedince, korkudan da öte bir dehşete kapıldım. Annemin öğrettiği gibi derin nefesler almaya çalıştığımda ciğerlerim yanıyordu. Sonunda fırtına, radyasyonu bize kadar getirmiş miydi? Bu kahrolası bodrum katında ölecek miydik? Bu sıkışıp kaldığımız maskeler ve çadırlar içinde, öldürülmüş bu şehirde, biz de eski sakinlerin kaderini mi paylaşacaktık? Sona gelmiş miydik?</p><figure><a href="https://bit.ly/instagram-MediumTurkceYayin"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xQsrG_42U_gGqidBC3szeA.png" /></a></figure><p>O arada çadırın korunaklı perdesinin açıldığını ve annemin yüzünde kendi maskesi ile bana doğru ilerlediğini gördüm. Bu sefer aldığım derin nefes bir önceki kadar yakmadı sanki ciğerlerimi. Yalnız olmadığını bilmenin değeri ne kadar da büyüktü.</p><p>Bana sessiz olmamı işaret etti ilk önce. Elindeki cihazlarda hiçbir değişiklik olmadığını gösterdi. Birbirimizin gözlerine baktığımızda, bir sorun olduğunu ikimiz de biliyorduk fakat annem en azından asıl korkumuz olan radyasyon olmadığını inceleyecek kadar kendisini toplamıştı. Böylece elini uzatıp beni de yattığım yerden kaldırdı ve sessizce toplanmamı söyledi.</p><p>On dakika içerisinde tüm ekipmanımızı toplamıştık fakat hepimiz oldukça hasta hissediyorduk, enerjimizin çoğunu toplanmaya harcadığımızdan yola çıkabilecek gücümüz olup olmadığından bile emin değildik. O anda fark ettim ki hepimiz sürekli dönüp anneme bakıyorduk, onun doğru kararları vereceğine inanıyorduk. Ve hiçbirimiz onun liderliği olmadan ne yapacağımızı bilmiyorduk.</p><p>Annem son bir gayretle elinde silahıyla dışarı çıktı, çevreyi kolaçan etti ve güvenli olduğuna emin olduğunda, hepimize eşyaları hızla cipimize taşımamızı söyledi. Biz yüzümüzde maskeler ile yerleşmeye çalışırken, annem hala ölçüm yapmaya ve sorunun ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. En son hazır olduğumuzu söylemek için ona döndüğümde gözlerindeki kararsızlığı fark ettim. Sorunun ne olduğunu anlayamamıştı. Şöför koltuğuna benim geçmemi işaret ettiğinde, bu zorlu yollarda araba kullanacak halde olup olmadığıma emin değildim. Gözlerim yanıyordu, zor nefes alıyordum, kendimi bayılmaya çok yakın hissediyordum. Tereddüt ettiğimi görünce maskenin ardından bana gülümsedi ve yan koltuğa geçti, elindeki haritayı açarak bana döndü. Tüm gücümle gaza basmamı ve bizi mümkün olduğunca hızla bu şehirden uzaklaştırmamı söyledi.</p><p>O şehirden nasıl kaçabildiğimizi, ilk on kilometreyi nasıl aşabildiğimizi bilmiyorum. Yarı baygın, ateşler içinde yanıyor gibi hissettiğim vücudumu nasıl dik tutabildiğimi hatta o koca cipi kullanacak kadar aklıma, ellerime ve ayaklarıma nasıl söz geçirebildiğimi hala bilmiyorum. Annemin gözlerini haritayı doğru okuyabilecek kadar nasıl açık tuttuğunu da bilmiyorum. Ama şu kadarı belliydi ki, karşılaştığımız ilk büyük tehlikeden çok büyük bir şans eseri kaçabilmiştik. Bir kaç dakika daha geç uyansak…</p><p>Biraz daha ilerleyip şehirden uzaklaştıkça, yanma hissinin de azaldığını fark etmeye başladım, anneme dönüp baktığımda o da sanki biraz daha iyi gibi görünüyordu. Arkama dönüp babam ve kardeşimi kontrol etmek istediğimde ise annem yüzüme dokundu ve kafamı yeniden yola çevirdi. Şimdi daha da hızlı gitmen gerekiyor dediğinde ne kadar haklı olduğunu biliyordum ama içgüdülerim sevdiklerimi kontrol etmem gerektiğini haykırıyordu. Yüzüme üzgün bir gülümseme ile baktığında, annemin bugüne kadar bizi hiç yanıltmadığını düşünerek, tüm içgüdülerime rağmen onun sözünü dinledim.</p><p>Sanıyorum babam, kardeşim ve Poyraz’ın arkada baygın olduğunu görsem yola devam edecek gücü kendimde bulamazdım. Annem bir kere daha haklı çıkmıştı. Şehirden yaklaşık elli kilometre kadar uzaklaştığımızda o korkunç yanma hissi iyice kaybolmaya başladı. Kendime biraz daha hakim olmaya başlamıştım, gözlerim artık delice acımıyordu, nefes almak biraz daha kolaydı, sanki ağır bir gribi atlatır gibi yavaş yavaş ateşim düşüp kendime geliyordum.</p><p>Gücüme biraz güvenmeye başladığımda ilk işim cipi durdurup, arkadakileri kontrol etmek oldu. Baygın olduklarını da o zaman fark ettim. Annem her zamanki sakinliği ile inip cipte depoladığı temiz suyu çıkararak önce bana içirdi, yüzümü yıkadı. Sonra kendisi de bir iki yudum alıp, yüzünü yıkadıktan sonra arka kapıları açtı. Babam sonunda gözlerini açtığında annem ona gülümsüyordu. Hepimizin tek tek yüzünü yıkadı elleriyle, kız kardeşime ve Poyraz’a sıkı sıkı sarıldı.</p><p>En son bana döndüğünde ise gözlerimin içine bakıyordu, bir şey söylemek ister gibiydi, sustu söylemedi. Yeniden cipe yerleşip, yola çıktığımızda; yüzüne kocaman bir gülümse oturdu. İlk kimyasal saldırımızdan kurtulduk sanırım dediğinde kulaklarıma inanamamıştım. Dünyada neler oluyordu böyle, nasıl bir felaket yaşanıyordu ki, biz beş kişilik sıradan bir aile unutulmuş, yokedilmiş bir şehirde kimyasal saldırıya uğruyorduk!</p><p>O bodrum katında geçirdiğimiz günler boyunca defalarca konuşmuştuk, nereye gitmemiz ne yapmamız gerektiğini. Annem kendince büyük kriz diye nitelediği şeyi bize ayrıntılarıyla anlatmış, öngöremediklerini de ekleyerek hepimizi kafa yormaya zorlamıştı. Ne yapmalı, nereye sığınmalı sorusuna ise kendince üç ana gereksinim çerçevesinde bir kaç cevap üretmişti. Temiz hava, temiz toprak ve su; bunlar yaşamın ana ihtiyaçlarıydı. Bunlar olmazsa sürdürülebilir bir yaşam kurmak mümkün değildi. Geri kalan her şey önemsizdi.</p><p>Temel gereksinimleri göz önünde bulundurunca yüksek bir dağın çevresine gitmemiz gerektiğine inanıyordu hatta mümkün olduğunca yükseğe çıkmamız gerektiğine emindi. Bu çerçevede üç ana bölge seçmişti. Bir tanesi Nepal — Çin hattına gitmekti ki bu görece daha kolay bir ulaşım olabilirdi üstelik o çevrede birbirine yakın bir çok yüksek zirve bulunuyordu bu şansımızı arttırabilirdi. Ancak annem bu bölgenin kirlilik seviyesinden endişe duyuyordu. Çin’in yıllarca çok ağır bedellerle sürdürdüğü ucuz üretim stratejisinin doğaya ne kadar zarar verdiğini bilemeyeceğimizi söylüyordu. Ve kirliliğin olduğu yerde sürdürülebilir bir hayat kurulamayacağına emindi.</p><p>Diğer seçenekler ise Afrika’da bulunan iki dağın eteklerini kapsıyordu. İlk ve tercih etmeye en yakın olduğumuz seçenek Kilimanjaro dağı çevresine ulaşmaktı. Bu dağın çevresi bir milli park ile korunmaya almıştı dolayısıyla diğer bölgeler kadar kirlenmediğinden neredeyse emindik. Tercihimizin bu yöne kaymasını sağlayan bir diğer sebep de bu coğrafyada var olan çöküntü vadileriydi. Bu vadiler çeşitli göller ve nehirler oluşturarak hem yağışları düzenliyor hem de temiz su bulma şansımızı arttıyordu. Sonuçta temiz su nerede ne zaman olursa olsun hayat demekti.</p><p>Üçüncü ve son seçenek ise yine Afrika’da yer alan Atlas sıradağlarına ulaşmaktı. Bu hem uzun bir yol hem de radyasyon tehlikesi sebebi ile kıyı şeridinden gidemeyeceksek, Büyük Sahra çölünü geçmemiz gerektiği anlamına geliyordu. Çölü geçebilecek ne donanıma ne de tecrübeye sahiptik. Üstelik düşündükçe hepimize daha da korku dolu ve yapılamayacak bir iş gibi geliyordu. Su arıtma becerisine sahip bile olsak, arıtacak bir su olması gerekiyordu her şeyden önce ve depomuzda beş kişinin su ihtiyacını çöl boyunca karşılayabilecek kadar su da yoktu. Üstelik hiç birimiz bir çölün neye benzediğini bile bilmiyorduk, yani karşımıza çıkabilecek tehlikelerle ilgili hiç bir fikrimiz yoktu.</p><p>Böylece ikinci ve en güvenli gördüğümüz seçenekte karar kıldık. Rotamızı Kilimanjaro’ya doğru çevirdiğimizde biraz da olsa umutluyduk. Çok büyük bir tehditten kaçabilmiş, canımızı kurtarabilmiştik. Önümüzde uzun bir yol olsa da, varacak bir yerin hayalini kurabilmek iyi gelmişti. O bodrum katının karanlığından, öldürülmüş bir şehrin ağırlığından kurtulup, yeniden yola çıkmak ve en önemlisi tüm korkularımıza rağmen biraz da olsa umutlanmak iyi gelmişti. Bir karar verip, o kararın peşine düşmek iyi gelmişti.</p><p>Elbette o gün hiç birimiz bilmiyorduk ama muhtemelen daha kötü, daha yanlış, bedeli daha ağır bir karar veremezdik.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a87e23c95caf" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/g%C3%BCnlerin-sonu-v-a87e23c95caf">Günlerin Sonu — V</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>