<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Baran Ozbek on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Baran Ozbek on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@baranozbek?source=rss-11fc93ea2892------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/2*-dPds1E5uuye7qk5UbAScQ.png</url>
            <title>Stories by Baran Ozbek on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@baranozbek?source=rss-11fc93ea2892------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 17:50:07 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@baranozbek/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Neden Hiçbir Şey İçin Geç Değil? (Kendime Not)]]></title>
            <link>https://medium.com/@baranozbek/neden-hi%C3%A7bir-%C5%9Fey-i%CC%87%C3%A7in-ge%C3%A7-de%C4%9Fil-kendime-not-9eb97e25067d?source=rss-11fc93ea2892------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9eb97e25067d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Baran Ozbek]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 02 Dec 2019 02:08:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-12-02T02:22:05.106Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/596/1*rCtflcsekjegreYuLeOSxw.png" /></figure><p>13 sene önce, 2006, liseye başladığım yıl. Çevremde gitar çalmaya birkaç yıl önce başlamış arkadaşlarım vardı ortaokuldan. Naylon telli akustik gitar (halk arasındaki bildiğimiz klasik gitar işte. Bundan sonra klasik gitar diyeceğim) dersleri alıyorlardı. Hiçbir zaman ilgimi çekmedi. Liseye başlayınca lisedeki bizden büyük sınıfların gruplarına özenip ben de elektro gitar çalmaya heves etmiştim. Elektro gitardı ama, kesinlikle klasik gitar değil. Bir anda hayatımın ortasına girdi ama böyle inanılmaz istiyorum. Dinlediğim müzikler değişti, giyim tarzım değişti. Devamlı kendimi elektro gitar çalarken sahnedeyken hayal ediyorum vs.</p><p>Konuyu annemlere çıtlattım. Annem “tabii ki çal oğlum” dedi, babam “çalgıcı mı olcan lan otur dersini çalış” dedi. Aradan birkaç ay geçti bende dayanılmaz bir seviyeye çıktı bu elektro gitar sevdası ama alacak para da yoktu vs olmuyordu bir şekilde ama ben bizim arkadaşlara söyledim tabii bu hevesimi. “Ben de elektro gitar çalmak istiyorum” dedim. Onların da o zaman bir süredir söyledikleri “şu lise sınavı hikayesi bitsin, bizimkiler bize elektro gitar alacak, sonunda elektro gitara geçeceğiz” idi.</p><p>Bir süre bunun hayali ve konuşmasıyla geçti, o sırada da bizim karşı komşunun zamanında heves ettiği pek de çalmadığı evde boşta duran bir klasik gitar vardı onu bana verdiler en azından bir süre gazımı alsın diye:) Önce gitarda notaların yerlerini öğrendim. Sonra evde lise müzik kitabındaki notaları gitarda çalmaya çalıştım. İlk çaldığım melodi de “Çanakkale Türküsü”dür. Aradan geçen zamanda annem dedi ki “dayına söyle para göndersin alalım”. Dayım Almanya’da taksici. Allem ettim kallem ettim ikna ettim dayıyı “tamam göndereceğim bana birkaç hafta süre ver dedi”. Ben bunu duydum havalara uçtum tabii. Görür mü bilmiyorum ama görürse de dayıma buradan selam olsun. O gönderdiğin 300 euro baya olumlu yönde hayatımı değiştirdi dayıcım. Ayrıca geçici heves mi acaba falan diyordunuz valla 12 yıldır aynı gitarı deli gibi çalıyorum. Dili olsa da anlatsa. Sahneye çıktım, bar programları yaptım, para kazandım, konserlere çağırıldım, imza verdim, bir sürü insanla tanıştım ve daha neler neler -kıps;)-</p><p>Yazının ana konusu “neden hiçbir şey için geç değil”e dönüyorum. Bu sırada aylar geçti 2007 oldu. Ben tabii bu “dayım para gönderecek gitar alacağım” diye bizim arkadaşlara söyleyince hiç beklemediğim bir şekilde bizimkilerden birkaçı ters tepki verdi. Özellikle gitar çalanlardan birisi “oğlum, o öyle bir şey değil biz yıllardır çalıyoruz:) daha erken yaşta başlaman lazımdı, ayrıca klasik gitarı biz boşuna mı çalıyoruz? bir akıllı sen misin? önce klasikten başlaman lazım yoksa parmakların, kasların tam gelişmez (bilgi: elektro gitarın sapı genelde klasik gitarın sapına göre daha küçüktür. bu yüzden çalması daha kolay gibi bir yanlış düşünceye maruz kalır genelde)” benzeri laflar söyleyip karşı çıkmıştı. Baya baya benim elektro gitar çalmamı istememişti yani onu çok net hissetmiştim. Ben de ona ters çıkmıştım “sen işine bak görürüz ileride” falan demiştim sanırım ama bir yandan bana dert olmuştu bu. Haklı mı acaba diyordum yani, haklı olmamasını çok istiyordum.</p><p>Evde internet yoktu veya yeni yeni bağlanacak sanırım o sıra ama babamın internet kafesi vardı. Babamın kafede sevdiğim öykündüğüm gitaristlerin kaç yaşında gitara başladıklarını google’lıyordum devamlı. O dönemde gerçekten gitara başlamak için çok yaşlı olduğumu düşündüğümü hatırlıyorum. Genelde 11–12 yaşına kadar çoktan başlamıştı sevdiğim gitarcılar. Ben 15 yaşındayım. Bir Yavuz Çetin’i hatırlıyorum 15 yazıyordu. Devamlı Yavuz Çetin açıp dinliyordum aklıma geldikçe:). Kendimi devamlı gitar çalan yaşıtlarımla kıyaslıyordum. Hiçbir şey bilmediğim için baya baya benden ileride görünüyorlardı. Çalmayı öğrenmeyi, ders almayı geçmiş kendi grubu olanlar bile vardı. Ben daha elime hiç elektro gitar almamıştım. Yani şu an geç kaldığınızı hissettiğiniz bir şey düşünün, en az o kadar geç kalmış hissediyordum.</p><p>Birkaç kere, arkadaşımın söylediği cümleleri birebir kendi cümlelerimmiş gibi kendime söylemeye başladığımı hatırlıyorum. İnsan kendinden şüphe ettikçe mantıklı gelmeye başlıyor. Beynin de kolay yolu meşrulaştırmak için her taklayı atıyor. Neyse ben inat ettim, 2007 15 Nisan’ında 300 euro’yu (o zaman 550TL yapıyordu) verdik 1 squier strat bir de marshall mg10 amfiyi aldık eve geldik. Ben gitarın modelini falan da bilmiyorum o kadar cahilim. Tek bildiğim, fotoğraflardan gördüğüm için Jimi Hendrix’in gitarı diyorum soranlara. Ha bir de Squier by Fender yazdığı için üstünde “abi işte fenderin yan markası bu” falan diye ucundan fenderimsi diyorum. Bilmeyenler için Fender iPhone gibi bir şey. Elektro gitar diyince çoğunluğun aklına bu marka veya bu markanın bir modeli gitar gelir. Squier de bu markanın çinde ürettiği ucuz yan markası. Squier by Fender demişler adına.</p><p>Ben o gitarla yıllarca günde 5–10 saat arası çalıştım. Baya da ilerledim. Daha lise bitmeden bu bahsettiğim insanların hepsi gitarı karyolanın altına koymuşlardı. Sağlığım engel olana kadar hayatımda elimde bir gitar olur gibi geliyor. Yani hayatımın bir parçası 14 yaşımdan beri. Şu anda hayatım onun üzerine kurulu değil ama zamanında öyle olduğu dönemler de oldu. Belki ileride yine daha çok yer kaplar ama su içmek gibi, ya da o kadar yüksek frekanslı olmasa da uçağa binmek gibi falan işte. Bazen belki 1–2 ay doğru düzgün çalınmıyor ama hep orada benim için. Minibüste, tuvalette, ofiste herhangi bir yerde, gitar olmasına da gerek yok, kafandan yine çalıyorsun, müzik duyunca parmakların gider böyle. Karşımdaki bir şey anlatırken hem dinleyip hem aslında gitar çaldığım çok olmuştur. Unutulacak, bırakılacak bir şey değil yani.</p><p>Şimdi bir işim sebebiyle birkaç aylığına Antalya’ya ailemin yanına geldim. Gitarım İstanbul’da. Burada evde kardeşimin küçük boylu dandik bir klasik gitarı var. Çalmıyor hiç. Ben de aldım odama getirdim. Bilgisayarın başından kalktığımda alışkanlık, devamlı elimde. İlk başta ters geliyordu sapı ama tabii ki birkaç gün çaldım alıştım. Şimdi hiçbir farkı yok diğerinden gayet patır patır gidiyor parmaklarım. Az önce yine gitarı elime alıp tıngırdatınca aklıma bu dönem geldi, ulan ne gereksiz dert etmişim dedim:) Oturdum tek seferde yazdım. Yazım hataları vs olabilir. Buraya kadar gelenlere okudukları için teşekkür.</p><p>Sevgiler.</p><p>Not: Fotoğraf, bahsi geçen gitarın ta kendisi.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9eb97e25067d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>