<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Bartek Mikluszka on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Bartek Mikluszka on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@bartekmikluszka?source=rss-2ec42b147012------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*NPw6C52lCxAbCcB8F3SqjA.jpeg</url>
            <title>Stories by Bartek Mikluszka on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@bartekmikluszka?source=rss-2ec42b147012------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 04:36:23 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@bartekmikluszka/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Łykend]]></title>
            <link>https://medium.com/@bartekmikluszka/%C5%82ykend-6dfde16eb851?source=rss-2ec42b147012------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6dfde16eb851</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bartek Mikluszka]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 04 Apr 2016 13:07:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-04-04T13:12:59.593Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FOaviEAWfkUUDH56OtDMUg.jpeg" /></figure><p>Wchodzę do facebooka, z ciekawości, bo przecież każdy czegoś szuka. <br>Ja szukam inspiracji, ciekawych ludzi i jeszcze wielu innych rzeczy… <br>Moja znajoma zamieszcza aforyzmy, nie komentuje ich, po prostu czysty tekst, słowa, słowa, słowa… Sama treść a w nich moja odpowiedź. <br>Moje lustro, spojrzenie w siebie. Nic więcej nie trzeba…</p><p><em>Pozwólmy ludziom być szczęśliwymi według ich własnego uznania — Bolesław Prus.</em></p><p><em>Żaden wiatr nie jest dobry dla okrętu, który nie zna miejsca swego przeznaczenia — Konfucjusz.</em></p><p><em>Największy sekret szczęścia to być w zgodzie z sobą — Bernard Fontenelle.</em></p><p>Filmy z kościołów, dwóch konkretnie, św. Anny w Warszawie i Bazyliki Mariackiej w Gdańsku, ludzie wychodzą na znak protestu, bo odczytywane jest oświadczenie w sprawie aborcji. Próbuję wyobrazić siebie, jak sam stoję <br>w kościele, nagrywam na komórkę to, co się tam dzieje i wysyłam <br>w przestrzeń. Zastanawiam się nad czystością intencji. Czy to znowu kolejna manipulacja? Nie chodzi o to, że ludzie wychodzili z kościoła, bo to się dzieje, działo i dziać będzie. Od ponad dwóch tysiącleci ten ruch trwa w dwie strony, ludzie wchodzą i wychodzą. Dyskusja dotycząca aborcji też jest długa. Tu nie chodzi o podział na postępowych i tych drugich, tkwiących w „zaścianku swoich umysłów”. Dla Kościoła aborcja oznacza zabijanie!!! Możesz się z tym zgadzać lub nie, masz wybór, możesz zostać, albo wyjść, masz do tego prawo.</p><p>„Pozwólmy ludziom być szczęśliwymi według ich uznania” — może w tej kwestii jednak nie, bo może jest granica, nieprzekraczalna. Może jednak nie można poza nią wyjść? Czy są jakieś, chociażby minimalne ustępstwa, kiedy można pozwolić na zabijanie? Czy można ująć w zgrabnym przepisie prawnym, w paragrafie od kiedy można a od kiedy nie? Wiem, że to co się dzieje na moich oczach jest sporem, dyskusją, bardzo burzliwą, ważną, w której zwycięstwo ma odnieść człowiek. Nie znajduję odpowiedzi, bo mam wątpliwości.</p><p>A przecież jest 10 przykazań i tam stoi napisane: 5. NIE ZABIJAJ!</p><p>21:37 — zgasła świeczka, odszedł człowiek, zamknęła się księga życia…</p><p>WESTERPLATTE, miejsce symbol, od niego wszystko się zaczęło… Tysiące młodych ludzi, ON stoi i mówi do nich, JEGO głos jest silny, ciepły, nie ma <br>w nim gwałtowności.</p><p>„Każdy z was, młodzi przyjaciele, znajduje w życiu jakieś swoje Westerplatte, jakiś wymiar zadań, które trzeba podjąć i wypełnić, jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć, jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić, nie można zdezerterować. Wreszcie, jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba utrzymać i obronić, tak jak to Westerplatte. Utrzymać i obronić, w sobie i wokół siebie, obronić dla siebie i dla innych”.</p><p>Przyglądam się temu od strony procesu, zjawiska, fenomenu wpływu jednego człowieka na innych ludzi. Wtedy jeszcze słowo coaching, nie robiło takiej zawrotnej kariery.</p><p>I znów lustro, przeglądam się w nim, nikt nie udzieli mi jasnej odpowiedzi, bo odpowiedź jest we mnie. Jestem wolnym człowiekiem, a to niesie odpowiedzialność za to co robię, nie dostanę w życiu nic za darmo. Czy świat musi być tak ułożony, że rządzi w nim zasada wzajemności, prosta wymiana jeden do jednego, że dostaniesz coś, pod warunkiem, że coś od siebie dasz?</p><p>Nie da się uciec od trudnych tematów, trudnych spraw, od odpowiedzi na trudne pytania. Życie to takie nieustanne zmaganie. Jak mawiał ksiądz Kaczkowski — grunt to twardo stąpać po ziemi i nie przestawać patrzeć <br>w niebo…</p><p>Za oknem wiosna, świat budzi się do życia, niebawem będzie kolorowo i przede wszystkim zielono, a zieleń to kolor nadziei…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6dfde16eb851" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Samoocena]]></title>
            <link>https://medium.com/@bartekmikluszka/samoocena-f80284680c64?source=rss-2ec42b147012------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f80284680c64</guid>
            <category><![CDATA[coaching]]></category>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <category><![CDATA[life-coaching]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bartek Mikluszka]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 02 Apr 2016 17:17:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-04-02T17:22:10.316Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Jest to zbiór swobodnych myśli podparty cytatami z książki Nathaniela Brandena pt. „6 filarów poczucia własnej wartości”, którą wszystkim gorąco polecam, dla poszerzenia wiedzy, poprawy wiary w siebie i uświadomienia jak wiele krzywdy potrafimy wyrządzić samym sobie, przez ograniczające nas myśli i brak życzliwości wobec siebie samych. Niestety, szwankująca u mnie samoocena nakazuje podchodzić do tego co napisałem z pokorą i pomimo tego, że poniższy tekst traktuje, jedynie jako mój autorski punkt widzenia, to nie ukrywam, że mocno się z nim identyfikuję. Świadczy o tym chociażby to, że często piszę w pierwszej osobie, po prostu tak było mi łatwiej i w mojej ocenie bardziej autentycznie. Zatem zapraszam do czytania i niech każdy bierze z tego co uważa.</p><p>„Kochaj bliźniego swego jak siebie samego” — dlaczego właśnie ta myśl, gdy mam mówić o samoocenie.</p><p>Otóż, to <strong>przykazanie miłości</strong> jasno stawia tezę, że najpierw musimy pokochać siebie, by móc kochać innych ludzi, najpierw musimy zbudować zaufanie do siebie, by móc budować trwałe, prawdziwe i szczere relacje. To jak postrzegamy siebie, jaki mamy do siebie stosunek, ma wpływ na nasze życie.</p><p>Jak to — kochać siebie? To wydaje się niedorzeczne, unikamy tego, bo to zakrawa o egoizm a to zła cecha. Przecież w tym kręgu kulturowym, lepiej gdy się jest skromnym, nie „przechwala się”, bo „samochwała w kącie stała”. Tylko dlaczego nie mam mówić o sobie dobrze, gdy świadczą o tym fakty, dlaczego nie mam budować w głowie wizerunku osoby, która szanuje siebie i ma poczucie pewności tego, co robi.</p><p>Wiara w siebie, szacunek do siebie pchają nas do przodu na drodze życia, dzięki temu jak siebie oceniamy, czyli jaką mamy samoocenę, osiągamy w życiu sukces, jesteśmy szczęśliwi bądź popadamy w smutek, depresję, niemoc, niechęć, znużenie. To tylko niektóre z sytuacji, które są skutkiem oceny, odniesieniem się nas samych, do samych siebie. Wielu z nas mówi: „Panie Boże, takim mnie stworzyłeś, to takim jestem”. Nie, to my stwarzamy siebie, poprzez samoocenę, to my kreujemy własny obraz a on rzutuje na nasze działanie. To jak widzę siebie, jak siebie oceniam determinuje moje zachowanie, jest afirmacją mojej osoby.</p><p>Posiadać wysoką samoocenę, to mieć pewność, że dorasta się do wymagań życia, by nie wpaść w pułapkę zadufania, samouwielbienia. Samoocena musi współgrać z samoświadomością — obserwacją procesów, które zachodzą we mnie, akceptacją siebie, takiego jakim jestem i gotowością do zmiany, która powiązana jest z osobistym rozwojem; a to wszystko w imię ogólnie pojętego dobra.</p><p>Proponując ludziom jako sens wysokiej samooceny „dobre samopoczucie”, odcinające ich od pytań o świadomość, odpowiedzialność i wybór moralny, wyrządza się im krzywdę.</p><p>Jednym z elementów samooceny jest przekonanie o własnej skuteczności. Świadczy ono o tym, że potrafimy nauczyć się tego, czego powinniśmy się nauczyć, że z zaangażowaniem i skrupulatnie robimy wszystko, by wykonać zadania i stawić czoła wyzwaniom wyznaczonym przez przyjęty przez nas system wartości. Brak przekonania we własną skuteczność oznacza, że przewidujemy porażkę, a nie zwycięstwo, że łatwo jest nam przeszkodzić, zahamować lub podważyć wysiłek, jaki podejmujemy, by wykonać zadania jakie stawia nam życie.</p><p>Kolejnym elementem samooceny jest szacunek do siebie, który oznacza, że człowiek w naturalny sposób oczekuje przyjaźni, miłości i szczęścia jako efektu tego, kim jest i co robi. Nasze życie i zadowolenie są warte tego, by je wspierać, chronić i pielęgnować; że jesteśmy dobrzy, wartościowi i godni szacunku za strony innych; że nasze szczęście i osobiste spełnienie są dostatecznie ważne, by nad nimi pracować.</p><p>Samoocena to również odniesienie do naszego systemu wartości i osądów moralnych. Można sobie wyobrazić życie w opozycji do samego siebie, można siebie sabotować, wierzyć w swoje wartości, a na poziomie zachowań robić zupełnie coś innego. Można mieć tzw. podwójną moralność. Wyznawać ogólnie przyjęte zasady, bez względu na to, czy ich źródłem jest judaizm, chrześcijaństwo, islam, czy też buddyzm, a swoim zachowaniem im przeczyć. Tylko, że w momencie konfrontacji z tymi standardami, w zależności od tego jak wielka jest dysproporcja między ideałami a zachowaniem, cierpi szacunek do siebie.</p><p>Gdy przestajemy szanować siebie, to pojawia się niska samoocena, wtedy często manipuluje nami lęk. Boimy się prawdy o sobie, o tym jacy jesteśmy, lepiej tego nie odkrywać, żyć w świecie złudzeń na swój temat, boimy się wyzwań, zmian, wolimy żyć w świecie, który jest przewidywalny, wypieramy fakty, które nas dotyczą, stwarzamy sobie pozorne poczucie bezpieczeństwa, by nie zaznać tylko goryczy porażki.</p><p>To, jak oceniamy siebie, decyduje o poczuciu własnej wartości. Jeżeli nasza ocena siebie jest pozytywna, to nasze poczucie wartości idzie w górę. Jeżeli jest odwrotnie, to zaczynamy pikować. Nie szukajmy źródła samooceny na zewnątrz, bo wtedy uzależniamy się od opinii innych, od ich osądów, tracimy wolność. Prawdziwe i trwałe źródło samoceny bije w nas i daje siłę do życia.</p><p>Co pomaga w budowaniu wysokiej samooceny?</p><p>Przede wszystkim praca na sobą, okazywanie życzliwości samemu siebie w obliczu wyzwań jakie niesie życie. Pozbywanie się zbędnego balastu związanego z przeszłością, przykrych wspomnień, zbędnych, toksycznych myśli, złej energii, ograniczających przekonań, poczucia winy, nawyków, które stoją na drodze do zmiany.</p><p>Żyj teraźniejszością, naucz się przebaczać, bo wybaczanie jest wyrazem szlachetności, wielkoduszności i jest pozytywnym aktem woli. Zrób coś, czego do tej pory nie robiłeś albo zrób coś, co pobudzi kreatywność, sprawi przyjemność, mile zaskoczy, zmotywuje i doda energii. Może to być dowolna rzecz, może dotyczyć chociażby przygotowania posiłku, według innego przepisu, uzupełnionego o nowe składki. Warunek jest taki, rób to z zaangażowaniem, ciekawością małego dziecka i przede wszystkich baw się tym co robisz. Niech nagrodą będzie miłe słowo najbliższej osoby. Spraw sobie frajdę. Jeżeli potrzebujesz wyzwań, zrób to, co cię wzmocni, coś o czym będziesz mógł porozmawiać z innymi.</p><p>I na koniec — wg Nathaniela Brandena — wysoka samoocena wyraża się:</p><ul><li>w sposobie mówienia i poruszania się, który wyraża radość z faktu, że żyjemy;</li><li>w łatwości mówienia o swoich osiągnięciach i niepowodzeniach z prostotą i uczciwością, ponieważ pozostajemy w przyjaznej relacji z faktami;</li><li>w łatwości wyrażania i przyjmowania komplementów, ciepłych uczuć i wdzięczności;</li><li>w otwartości na krytykę i swobodzie w przyznawaniu się do błędów, ponieważ wysoka samoocena nie wiąże się z postrzeganiem siebie jako „doskonałego”;</li><li>w łatwości i spontaniczności wypowiedzi oraz gestów, co oznacza, że żyjemy w zgodzie ze sobą;</li><li>w harmonii między tym, co mówimy, czynimy, jak wyglądamy, jak poruszamy się, jak brzmi nasz głos;</li><li>w postawie otwartości i ciekawości wobec nowych idei, nowych doświadczeń, nowych możliwości życiowych;</li><li>w fakcie, że uczucia lęku czy niepewności, nawet jeżeli się pojawią, nie onieśmielają nas i nie obezwładniają nas, ponieważ ich zaakceptowanie, zapanowanie nad nimi i wzniesienie się ponad nie rzadko wydaje się niemożliwe;</li><li>w umiejętności śmiania się z humorystycznych aspektów życia swojego i innych;</li><li>w elastycznym reagowaniu na sytuacje i wyzwania, ponieważ mamy zaufanie do własnego umysłu i nie uważamy, że nasze życie jest z góry przesądzone lub skazane na klęskę;</li><li>w łatwości asertywnego (nie agresywnego) zachowania się oraz akceptowania asertywności innych;</li><li>w umiejętności zachowania harmonii i godności w obliczu stresu.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*iyXJsCb1CQcC_s_kJSmtOw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f80284680c64" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Szczęście wg Richarda Wisemana]]></title>
            <link>https://medium.com/@bartekmikluszka/scena-z-przypadku-krzysztofa-kie%C5%9Blowskiego-95f36bc9792?source=rss-2ec42b147012------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/95f36bc9792</guid>
            <category><![CDATA[psychologia]]></category>
            <category><![CDATA[coaching]]></category>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bartek Mikluszka]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 02 Apr 2016 16:38:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-04-02T17:02:48.717Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*Tr02lDNd7AKftnkBnoSMMA.jpeg" /></figure><p>Scena z „Przypadku” Krzysztofa Kieślowskiego. Dworzec kolejowy, główny bohater, grany przez Bogusława Lindę, biegnie by zdążyć na pociąg, trzy różne sytuacje, z pozoru nieznaczące, ale każde z nich zmienia na trwałe jego życie. Jak potoczyłyby się losy młodej amerykańskiej aktorki Nancy Davis, gdyby nie poprosiła o spotkanie z ówczesnym prezesem Stowarzyszenia Aktorów Filmowych Ronaldem Reaganem, bo jej nazwisko znalazło się na liście aktorów sympatyzujących z komunizmem? Czy o późniejszym, szczęśliwym małżeństwie Nancy i Ronalda Reagan zadecydował fart? A wszystko dlatego, że na liście znalazła się nie ta Nancy Devis?</p><p>Czy szczęście jest dziełem przypadku, czy też na szczęście trzeba ciężko zapracować? Czy żeby zostać szczęściarzem trzeba się urodzić pod właściwą gwiazdą? Co tak naprawdę decyduje o tym, że ludzie w życiu są szczęśliwi? Czy stan szczęścia, bądź nieszczęścia zależy od siły przyciągania dobrych lub złych fluidów? Jak to jest, że dwie osoby w tych samych okolicznościach dokonują zupełnie innych wyborów i co sprawia, że dla jednego końcowym efektem jest stan szczęścia a drugiego pecha?</p><p>Richard Wiseman, angielski profesor psychologii, iluzjonista, profesjonalny magik, przeprowadził wiele eksperymentów i badań poświęconych trywialnym zagadnieniom życia codziennego. Na ich podstawie powstała książka „Kod szczęścia”, w której opisał Cztery Prawa Szczęścia.</p><p>Zgodnie z I Prawem Szczęścia, przypadkowe okazje trzeba wykorzystywać jak najlepiej. Szczęściarze w odróżnieniu od pechowców, zauważają, tworzą i wykorzystują przypadkowe okazje. Osiągają to poprzez budowanie i utrzymywanie rozległej sieci kontaktów, nie boją się nowych doświadczeń, są na nie otwarci. To, co odróżnia szczęściarza od pechowca, to podchodzenie do życia na luzie.</p><p>Drugie Prawo Szczęścia mówi, że szczęściarze podejmują trafne decyzje, słuchając swojej intuicji i przeczuć, potrafią wsłuchać się w swój wewnętrzny głos i mają do siebie zaufanie.</p><p>Według III prawa szczęścia, do przyszłości trzeba podchodzić spodziewając się najlepszego. Takie oczekiwania wobec przyszłości pozwalają szczęściarzom spełniać marzenia i realizować swoje ambicje. Szczęściarze wierzą też, że los zawsze będzie im sprzyjał, dążą do celu, nawet jeżeli szanse na sukces są niewielkie. Nie poddają się w obliczu porażki. Ludzie szczęśliwi spodziewają się, że relacje z innymi ludźmi będą udane.</p><p>Ostatnie IV prawo szczęścia mówi: zamień swego pecha na szczęście. Szczęściarze zawsze widzą pozytywną stronę swojego pecha, wierzą też, że wszelkie pechowe wydarzenia, w przyszłości wyjdą im na dobre, nie rozpamiętują więc swojego pecha i na koniec robią wszystko, aby zapobiec niepowodzeniom w przyszłości. Porażka, dla szczęściarzy jest szansą na nauczenie się czegoś nowego.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=95f36bc9792" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Życie, kochanie, życie …]]></title>
            <link>https://medium.com/@bartekmikluszka/%C5%BCycie-kochanie-%C5%BCycie-ebd78d5bb08?source=rss-2ec42b147012------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ebd78d5bb08</guid>
            <category><![CDATA[coach]]></category>
            <category><![CDATA[psychologia]]></category>
            <category><![CDATA[coaching]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bartek Mikluszka]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 11 Mar 2016 17:01:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-03-11T20:00:07.458Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IUd8apPFNYuxDB0-GuB1CA.jpeg" /></figure><p>- Dzisiaj już czwartek, ale ten czas szybko leci, przecież dopiero był poniedziałek, każdy dzień podobny do siebie, rano wstaję, ubieram się, wsiadam do tramwaju, jestem w pracy, wracam do domu, gotowanie, obiad, dzieci … i tak dalej… można snuć bez końca tę historię…</p><p>- Zastanawiałaś się, po co to robisz?</p><p>- Nie zadawaj dziwnych pytań, jestem zmęczona a ty jeszcze z tymi pytaniami…</p><p>- Kto pyta, nie błądzi…</p><p>- Nie wkurzaj mnie, nie mam nastroju na refleksje!!!</p><p>- To nie dziw się, że każdy dzień jest podobny do siebie, że nic się w nim nie zmienia, ten sam rozkład zajęć, jak w filmie, który odtwarzasz bez końca, ten sam początek i zakończenie…</p><p>- To jaki masz pomysł?</p><p>- Początek i zakończenie może być to samo, ale…</p><p>- A co konkretnie masz na myśli?</p><p>- No, musisz wstać rano i pewnie położyć się spać, ale wszystko to, co dzieje się pomiędzy, zależy od ciebie. To nie musi być trans.</p><p>- Dalej nie rozumiem?!</p><p>- Wiesz, w życiu nie musi być tak, że bezwiednie mijają dni, że nawet nie zauważasz, kiedy minął ci ten tydzień. W życiu chodzi o coś więcej, o to coś, co przykuje twoją uwagę, co sprawi, że poczujesz, że jesteś w tym życiu, że przeżywasz każdą chwilę. Może, bardziej konkretnie… W życiu chodzi o sens, znaczenie. Żeby, to co robimy miało jakąś mierzalną wartość.</p><p>- Sens, znaczenie, mierzalna wartość, to pojęcia, słowa i co dalej? To za poważne dla mnie, teraz, na tą chwilę… Nie żebym nie chciała o tym rozmawiać…</p><p>- Ale właśnie o to chodzi, żeby się zatrzymać. O to chodzi, żebyś te pojęcia, słowa wypełnić treścią. Twoją treścią, nie tą, którą ktoś ci narzuca, nie dlatego, że ja ci tak powiem. Ona ma być twoja i tylko twoja, bo wtedy będziesz za nią brała odpowiedzialność. Bo chodzi o to, by wziąć odpowiedzialność za siebie, za swoje życie, a nie płynąć z nurtem i każdego dnia odprawiać ten sam rytuał…</p><p>- To chyba mówisz o sobie? Czy u ciebie nie jest podobnie? Czy nie masz wrażenia, że każdy dzień jest taki sam? Czy ty zadajesz sobie pytania o znaczenie tego co robisz?</p><p>- I tak, i nie. Czasami jest tak, że mijają dni bezwiednie, a czasami potrafię to zauważyć i próbuję to zmienić…</p><p>- Wiesz, jakoś tego nie zauważyłam, żebyś coś zmieniał… ty dużo gadasz i gadasz…</p><p>- To mi teraz dołożyłaś!!! Od czegoś trzeba zacząć. Zauważyć, że coś jest nie tak. Zastanowić się, zadać sobie kilka pytań: kim jestem, po co tu jestem, co jest dla mnie ważne, dokąd prowadzi mnie takie życie, czy chcę tak żyć i jak chcę żyć? A nie myśleć, że jakoś to będzie. Bo nie będzie…</p><p>- To za trudne dla mnie, takie pytanie siebie… To wymaga czasu, zachodu. Takie grzebanie w głowie…</p><p>- Ale nikt nie mówi, że będzie łatwo. Tylko, że tu chodzi o twoje życie. To chyba jest warte zachodu? Każdy z nas piszę swoją historię. Jest tutaj i chce zostawić po sobie ślad. Jest w tym coś wyjątkowego. Od ciebie zależy jaka będzie ta historia…</p><p>- Wiesz…, ty za bardzo wierzysz w ludzi, za bardzo im ufasz. Ja taka nie jestem, nie lubię zadawać sobie tych pytań.</p><p>- OK, masz wybór. Twoja sprawa. Chociaż, nie tak bardzo, bo moja również… ale, może inaczej, ty decydujesz. Im jestem starszy, tym bardziej trafiają do mnie takie słowa: że każdy człowiek jest OK, taki jaki jest, że ludzie mają w sobie wszystko, co im potrzebne by odnaleźć się w życiu, że wybory, których dokonujesz w danej chwili są najlepsze z możliwych, że każdemu zachowaniu towarzyszy pozytywna intencja, że zmiany są nieuchronne…</p><p>- Wiesz, zatrzymajmy się chwilę, bo nie za bardzo rozumiem? Co to oznacza, że każdy jest OK, taki jaki jest?</p><p>- Chodzi mi o to, żeby nie oceniać innych, nie chcieć ich zmieniać na siłę. Każdy człowiek piszę swoją historię i nie potrzebuje cenzora, który będzie ją zmieniał, bądź wycinał z niej niepotrzebne fragmenty. Chodzi o umiejętność akceptowania faktu, że ludzie się różnią, że nie we wszystkim są do siebie podobni i że w tym są interesujący, ciekawi, czyli, że są ok. Gdy kogoś oceniam, to oznacza, że zauważam w nim jakiś błąd, feler, że chcę to naprawić, a bardziej dostosować do mojej wizji świata. Widzisz, każdy z nas urodził się w innym miejscu, wychowywał się w innym środowisku, doświadczał świata na swój sposób i tak też został ukształtowany i ten świat widzi przez swój pryzmat. Chodzi o to, żeby przyjąć ten jego świat, otworzyć się na niego. Stworzyć, obszar do nawiązania wspólnej relacji.</p><p>- Wiesz, ale wszyscy oceniają, nie da się uniknąć ocen. Są przecież takie sytuacje w życiu, że oceny są niezbędne.</p><p>- A co się dzieję, gdy ja ciebie oceniam?</p><p>- Generalnie, mnie to bardzo wkurza.</p><p>- Właśnie, wkurzasz się. Oceny są potrzebne, np. po to, by stwierdzić w jakim jestem miejscu, kiedy wykonuję jakieś zadanie, by ocenić pracę ucznia. Są informacją zwrotną, ale ocena człowieka, to już co innego. Ocena może być niesprawiedliwa, może ranić… ale wracając, do tego, że każdy jest OK. To nie odnosi się tylko do drugiej osoby, to odnosi się również do nas samych. To jest przyzwolenie na to, że jesteśmy w porządku, to akceptacja siebie, takim jakim jestem, to akceptacja siebie w chwili porażki, to życzliwość wobec siebie.</p><p>- OK, to jeżeli w życiu coś mi nie wyszło, to znaczy, że mam sobie powiedzieć, że ze mną jest wszystko w porządku, tylko, że temu wszystkiemu był winien ten drugi a nie ja, tak?</p><p>- Nie, to pozwolenie sobie na obiektywną analizą siebie, ale bez samobiczowania. Jeżeli popełniłem błąd, to oznacza, że miałem do tego prawo i akceptuję ten fakt, to oznacza dla mnie, że trzeba się temu przyjrzeć bez emocji, wyciągnąć wnioski i stwierdzić co mógłbym zrobić inaczej, by taka sytuacja się nie zdarzyła w przyszłości. Ocenić, na co miałem wpływ a na co nie? Skrajności w stylu „że to tylko moja wina”, bądź, „co złego, to nie ja” są niebezpieczne. To również wiąże się z tym, co powiedziałem wcześniej, że wybory dokonywane przez ciebie w danej chwili są najlepsze z możliwych.</p><p>- Jak to najlepsze w możliwych?</p><p>- A możesz wrócić czas, włączyć przewijanie, odegrać tę feralną sytuację od początku?</p><p>- Nie zadawaj głupich pytań, na które znasz odpowiedź?!</p><p>- „Co było nie wróci i szaty rozdzierać, by próżno” — jak pisał Bułat Okudżawa. Stało się i tyle. W danej chwili, w oparciu o dostępne dane, z których skorzystałaś, dokonałaś wyboru i są tego określone konsekwencje. Nie odwrócisz już biegu wydarzeń, więc zaufaj sobie, że na tamtą chwilę podjęłaś najlepszą możliwą decyzję, a jeżeli nie poszło po twojej myśli, to pozostało posprzątać po sobie i tyle.</p><p>- Wiesz, to tak trochę, jak w tym powiedzeniu o przyjmowaniu dobrej miny do złej gry… Nie kupuje tego do końca…</p><p>- Twój wybór, nie o to chodzi, żebym cię przekonywał.</p><p>- Dobra, choć lepiej brzmi, dobrze… Zaraz przypomina mi się koleżanka ze studiów, która zawsze powtarzała: „Dobra leży koło Limanowej”… Mówisz, że ludzie mają w sobie wszystko, co im potrzebne, by odnaleźć się w życiu, ale przecież są tacy, którym się nie udaje…, którzy nie odnieśli tzw. sukcesu w życiu.</p><p>- A co to oznacza, że odnieśli tzw. sukces w życiu. To znów jest ocena i zależy od tego, który ocenia… Tu bardziej chodzi o możliwość zmiany siebie. Masz zasoby, tzn. to ty najlepiej wiesz co ci służy i czego chcesz, i możesz pokierować swoim życiem, wziąć za siebie odpowiedzialność i robić to co jest spójne z tobą. Według mnie o to chodzi.</p><p>- Spójne ze sobą, znów trudne słowo!!!</p><p>- Po prostu robić w życiu to co chcesz, to co sprawia ci przyjemność.</p><p>- Teraz to uprościłeś za bardzo, przecież w życiu nie zawsze możemy rozbić to, co chcemy i to, co sprawia nam przyjemność, życie jest o wiele trudniejsze i bardziej złożone.</p><p>- OK, ale tu chodzi o to, że masz wybór, jaką drogą w życiu pójdziesz i nikt ci nie gwarantuje, że to będzie łatwa droga. I jeszcze jedno, w życiu musimy nauczyć się oceniać co jest w obszarze naszego wpływu. Jeżeli nie masz na coś wpływu, to szkoda twojego czasu, „daremne żale, próżny trud”.</p><p>- O co chodzi z tą pozytywną intencją?</p><p>- Chodzi o to, że w swoich zachowaniach ludzie kierują się najlepszymi zamiarami.</p><p>- Słuchaj, ale nie w każdej sytuacji to się broni, nie powiesz mi, że złodziej kradnie zawsze w dobrej intencji?</p><p>- Zdecydowanie nie, ale chyba nie o to w tym chodzi. Odnieś to do relacji w związku, kiedy dwie osoby się kłócą, to robią to dlatego, że świadomie chcą sobie dopiec?</p><p>- W kłótni chodzi raczej o to, by coś wyrazić, by pokazać, że zależy mi na tej relacji, że jest coś co przeszkadza mi w tobie, że coś chcę zmienić, zwrócić na to uwagę.</p><p>- Jeżeli tak na to spojrzymy, to jest w tym pozytywna intencja, tyle że jak się kłócimy, to jest emocja i ta intencja gdzieś znika z pola widzenia.</p><p>- No, jak my się kłócimy, to jest tak na pewno…</p><p>- Myślę, że takie spojrzenie na zachowania jest impulsem do wybaczenia sobie, jeżeli mogę przyjąć twój punkt widzenia, to łatwiej mi zaakceptować twoje zachowanie i dążyć do zgody. Chodzi, by zejść sobie z drogi, przestać ze sobą walczyć, wycofać się z przyjętych pozycji.</p><p>- Ale to nie jest uległość, poddanie się, chyba też nie o to chodzi?</p><p>- Taki krok w tył, cisza po burzy, też ma swój sens. Jest czas na przemyślenie, uspokojenie emocji…</p><p>- Oby ten czas spokoju nie trwał za długo, bo potem nie będzie do czego wracać…</p><p>- Czasem też tak się zdarza, życie kochanie, życie… ale pamiętaj o pozytywnej intencji…</p><blockquote><strong>Zasady Miltona Ericksona</strong></blockquote><blockquote>Ludzie są OK tacy, jacy są.</blockquote><blockquote>Ludzie już mają w sobie wszystkie potrzebne zasoby.</blockquote><blockquote>Człowiek zawsze dokonuje najlepszego możliwego wyboru w danym momencie.</blockquote><blockquote>Każdemu zachowaniu towarzyszy pozytywna intencja.</blockquote><blockquote>Zmiana jest nieuchronna.</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ebd78d5bb08" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>