<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Bas Kittisak on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Bas Kittisak on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@baskittisak?source=rss-560ce03f57e9------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*wC10N544ZFebCEfKukyC_Q.jpeg</url>
            <title>Stories by Bas Kittisak on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@baskittisak?source=rss-560ce03f57e9------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 06:58:33 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@baskittisak/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[เราผ่านปี 2017 มาได้ยังไง ?]]></title>
            <link>https://medium.com/@baskittisak/%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%B5-2017-%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%87-c3cae076502a?source=rss-560ce03f57e9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c3cae076502a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bas Kittisak]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 01 Jan 2018 08:29:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-01T17:50:14.899Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>“ต้องขอบอกก่อนนะว่านี่คือการเขียน Blog Story ครั้งแรกของเรา จากที่ได้รับการแนะนำมาจาก <a href="https://medium.com/u/fa7be6f6473a">ฟายฝ้ายฟรุ้งฟริ้ง</a> ว่าให้ลองเขียนดู มันมีประโยชน์ในหลายๆด้าน เราก็เลยลองดู ”</blockquote><h4>► <strong>มาเริ่มกันดีกว่า</strong></h4><p>ในปี 2017 ที่ผ่านมา ทำให้เราโตขึ้นจากเดิมเป็นอย่างมาก เนื่องจากเราได้เจอเรื่องที่ทำให้ลำบากใจตลอดเกือบทั้งปี พร้อมกับมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้นกว่าเดิม แต่ไม่ใช่ว่าจะเจอแต่เรื่องที่ไม่ดีนะ เรื่องดีๆมันก็มีอยู่ มาดูกันดีกว่าว่าในปี 2017 เราผ่านอะไรมาบ้าง☺</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*LY1pr4zyAMn7RXrQT_moKA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*W9AtAMqqOhDB5qtO11KnVw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*AzLvBk6EWpsVGiUV7TQwBw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f23m4iXSiLVD0GaBsWLyRA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wrSUesnKkSV__nhwdTnHxA.jpeg" /></figure><p>ในปี 2017 เราได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาฟุตบอลและฟุตซอล ถึง 3 งานกันเลยทีเดียว</p><ul><li>งานแรก เป็นงานที่ทางคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีจัดทำขึ้น นั้นก็คือ <strong>“ SIT Festival 2016 ” </strong>ถึงชื่องานจะเป็นปี 2016 แต่งานถูกจัดขึ้นในต้นปี 2017 นั้นเอง<strong> </strong>ซึ่งงานนี้เราได้รับ <strong><em>รางวัลชนะเลิศ</em></strong> จากการแข่งขันฟุตซอล มันแน่อยู่แล้วอ่ะ</li><li>งานต่อมา เป็นงาน <strong>“ กีฬาสานสัมพันธ์ไอที 3 พระจอมฯ ครั้งที่ 14</strong> หรือ<strong> IT3K ” </strong>เป็นงานที่ต่อจากงานที่แล้วเลย งานนี้เราก็ได้รับ <strong><em>รางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 2 </em></strong>กลับมา หรือที่ 3 นั้นแหละ แข่ง 3 ทีมพอดีเลย 5555</li><li>งานสุดท้าย คืองาน <strong>“ IT Relationship ” </strong>เป็นงานที่รุ่นพี่ศิษย์เก่า IT KMUTT จัดทำขึ้น เพื่อเป็นการกระชับมิตรระหว่าง IT แต่ละรุ่น ซึ่งมีทีมเข้าแข่งถึง 7 ทีม และเราได้รับ <strong><em>รางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 2</em></strong> มา ถือว่าใช้ได้ในปีแรก อิอิ</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*Qxt6DK8AqmwQDeiLeSqgbw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QZVyFHoTf5lpQAjuwFTq9A.jpeg" /></figure><p>ปี 2017 นี้ถือว่าเป็นปีที่ได้ลองทำอะไรใหม่ๆ และหนึ่งในนั้นคือการเป็น <em>ผู้นำเชียร์ </em>ตอนแรกก็ไม่เข้าใจหรอกครับ ว่ามันคืออะไร และไม่คิดเลยว่าจะมาเป็น แต่ช่วงนั้นมีพี่ๆจากผู้นำเชียร์มาขอความช่วยเหลือ เนื่องจากผู้นำเชียร์ในตอนนั้นขาดคนอยู่พอสมควร <em>“โอเค ลองดูก็ได้ ” </em>เป็นคำพูดที่ผมได้ตอบกลับพี่ๆพวกนั้นไป ไม่น่าเชื่อว่าคำพูดนั้นมันจะพลิกทุกเรื่องในชีวิตที่แสนธรรมดาที่เคยเกิดขึ้นในทุกๆปีเลย</p><p>ไม่ว่าจะเป็นการแบ่งเวลาในการซ้อม ในการเรียน ปกติเราเป็นคนไม่ค่อยรีบทำการบ้านหรอกครับ ถ้าไม่ถึง deadline จริงๆ แต่พอมาเป็นผู้นำเชียร์เท่านั้นแหละ เราต้องรีบทำการบ้านให้เสร็จและรีบส่ง จะได้มีเวลาพักผ่อน แน่นอนเวลาว่างเราจะหายไปในทันที แถมมีเรื่องดราม่าเข้ามาได้ทุกวัน ทั้งเรื่องการซ้อมสภาพร่างกาย วันเวลาที่คอยกดดันเราตลอด เราโคตรอยากออกจากตรงนั้นมากเลย แต่ก็เห็นเพื่อนๆที่ตั้งใจ เห็นพี่ๆที่เหนื่อยกับพวกเรา มันทำให้เราทิ้งไปไม่ได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IGpQJrkWhNR_LWCVzu68PQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xLVYfQ6513ePUJ0ecASW2w.jpeg" /></figure><p>และในที่สุดเราก็ได้รับ <strong><em>รางวัลชนะเลิศการแข่งขันผู้นำเชียร์</em> </strong>จากงาน <strong>“ กีฬาสานสัมพันธ์ไอที 3 พระจอมฯ ครั้งที่ 14</strong> หรือ<strong> IT3K ” </strong>ซึ่งเป็นรางวัลที่พวกเราภูมิใจเป็นอย่างมาก ถือว่าคุ้มค่าต่อการเสียสละ เข้าใจคำคมของตระกูล witwicky จากภาพยนต์เรื่อง transformers ที่กล่าวไว้ว่า <strong>“ ไม่เสียสละ ชัยชนะไม่เกิด ”</strong> เลยทีเดียว</p><p>หลายคนอาจจะคิดว่าการเป็นผู้นำเชียร์นั้นยาก ซ้อมหนัก กลัวเหนื่อยบ้าง กลัวเสียการเรียนบ้าง เราอยากจะบอกว่ากับคนพวกนั้นว่า <em>“ลองดูหรือยังครับ” </em>ใช่ครับ มันเหนื่อยมาก ซ้อมหนักจริง แต่สิ่งที่ได้ไม่ใช้แค่ท่าเต้น แต่มันคือ มิตรภาพที่ครอบครัว SIT Cheerleader มอบให้เรา มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว SIT Cheerleader กันนะครับ ขายของนิดนึง อุอิ ☺</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZIos1MoWEPEFalC5vO92Nw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wu2ja2ZxoSROjPs7bHR5fA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ez7GA_CFYLcwzMD3gHGOZw.jpeg" /><figcaption>Project INT203 Database I และ Project INT106 Web Technology</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TCAwhlQYLiTxJ1nlrn30zA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*14QWsSLdPgpGt87mgh5Z_g.jpeg" /><figcaption>Project INT102 Computer Programing I</figcaption></figure><p>ในปี 2017 เราได้ทำโปรเจคถึง 3 ตัว แต่เป็นแค่โปรเจคเล็กๆ ที่เป็นโปรเจคจบรายวิชานั้นๆ แต่ก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากการทำโปรเจค</p><ul><li>โปรเจคแรก เป็นของวิชา INT102 Computer Programing I หรือ JAVA นั้นแหละ ซึ่งเปรียบเสมือนโปรเจคจบปี 1 เลยก็ว่าได้ เพราะต้องใช้เวลาทำแทบทั้งเทอม โปรเจคนี้ก็ได้มาทำงานกับเพื่อนร่วมเซคที่ทางอาจารย์ได้สุ่มไว้แล้วและต้องทำงานร่วมกับพี่ๆปี 3 อีกด้วย โปรเจคนี้ได้เรียนรู้ภาษาใหม่ที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อนนั้นก็คือ JSP หรือ Web Programming ซึ่งพี่ๆปี 3 จะคอยช่วยพวกเราในการสอนและทำโปรเจคไปพร้อมๆกัน ชื่อโปรเจคของเราก็คือ “<em>Just-Assign-Task”</em> เป็นเว็บที่เป็นตัวกลางระหว่างอาจารย์และนักศึกษา คล้ายๆ Google Classroom นั้นแหละ โปรเจคนี้ก็ผ่านไปด้วยดี และได้เกรดที่เราพอใจ</li><li>โปรเจคต่อมา เป็นของวิชา INT106 Web Technology เป็นโปรเจคเล็กๆ เพื่อเป็นคะแนนให้รายวิชานี้ แต่มันหนักตรงที่ อาจารย์มาสั่งเอาช่วงหลังสอบไฟนอล และให้ส่งภายในไม่กี่วันต่อจากนั้น เห้ออ จริงๆเลยอาจารย์ แต่โชคดีที่เราชอบทางด้านการเขียนเว็บอยู่แล้ว ทำให้โปรเจคของเราเสร็จเร็วและจบไปด้วยดี</li><li>โปรเจคสุดท้าย เป็นของวิชา INT203 Database I เป็นโปรเจคที่ทำให้เรียนรู้อะไรเยอะพอสมควร แก้โค้ด แก้ตาราง database ไปหลายรอบมาก แก้นู่นแก้นี่เยอะสุดๆ และพวกเราก็ได้ส่งโปรเจคก่อน deadline ไปแค่ 5 นาที และไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไหร่ ซึ่งสมาชิกของโปรเจคนี้เป็นเพื่อนสนิทของผม ซึ่งแต่ละคนก็รู้กันดีว่าไม่ค่อยถนัดกันเท่าไหร่ ทุกคนก็บอกว่า ไม่เป็นไร แค่ส่งทันก็พอ55555 แต่หลังจากส่งไปแล้ว พวกเราก็ได้ปรับแต่งให้สมบูรณ์จนเสร็จ เพื่อเตรียมไปพรีเซ้นต์ และทุกอย่างก็ออกมาดี</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Gf3eSGwQ_FfxQ3rxOKkZ_g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*13aMNx8umUYwERjrgZ0rhg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7hW7M2TXDuaH-Nt0V4vlvw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OE6M9za6fZKI97iDnMjLTA.jpeg" /><figcaption>WIP camp #9</figcaption></figure><p>ในปี 2017 เราได้มาเป็นพี่ค่ายครั้งแรกในชีวิตกับ <strong>“ค่ายเส้นทางสู่ฝันนักไอที ครั้งที่ 9 </strong>หรือ <strong>WIP CAMP #9” </strong>เป็นค่ายของสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ได้จัดทำขึ้น เพื่อเป็นแนวทางช่วยให้น้องๆมัธยมปลาย ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตในมหาลัย เรียนรู้การเป็นนักไอทีที่ดี รวมไปถึงกิจกรรมสันทนาการ ซึ่งเป็นค่ายที่อัดแน่นไปด้วยความรู้และความสนุก ที่น้องๆต้องมาลอง</p><p>ซึ่งเราก็ได้เป็นพี่ไอติม หรือ พี่เลี้ยงนั้นแหละ แต่ค่ายนี้จะเรียกว่าพี่ไอติม ซึ่งจะอยู่กับน้องเกือบตลอดเวลา คอยดูแล คอยช่วยเหลือ กินข้าว เล่นกิจกรรม ไปพร้อมๆกับน้องๆ ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีเลยทีเดียว คิดไม่ผิดเลยที่เป็นพี่ไอติม ถึงจะเหนื่อย แต่โคตรสนุก และสุดท้ายประธานค่ายโคตรหล่อเลย <a href="https://medium.com/u/c55f6b620243">Champ Puttipong</a> อิอิ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/758/1*2dtm4LPnEAUQRAu1oV2zZQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/679/1*S7e2ZKaQPO9v55KTcsf4kg.jpeg" /></figure><p>ในปี 2017 เราก็ได้สมัครเป็น <strong>“คณะกรรมการสโมสรนักศึกษา ระดับปริญญาตรี คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ” </strong>เราได้เริ่มลงมือทำกิจกรรมต่างๆจากการเป็นสโมในครั้งนี้ และแน่นอนความรับผิดชอบกับความกดดันก็เข้ามาในช่วงนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CfSW6q9R3iwvzAWfeT8Z7w.jpeg" /><figcaption>การสัมมนาสโมสรนักศึกษา คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ณ มจธ.บางขุนเทียน</figcaption></figure><p>และกิจกรรมแรกในการเป็นสโมก็คือ <strong>“การสัมมนาสโมสรนักศึกษา คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ณ มจธ.บางขุนเทียน” </strong>ซึ่งเป็นกิจกรรมที่จัดมาเพื่อพบปะกันระหว่าง สโมรุ่นใหม่กับสโมรุ่นก่อนๆ และได้มาแจกแจงรายละเอียดกิจกรรมรวมถึงรูปแบบกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นในปีนั้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*kd5dBL0pkhSICjbnylYudA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*MhKtSqFlCpGwqd0pvf1Sug.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9pni6XDyZg9abdQFGy0_9A.jpeg" /><figcaption>กิจกรรมแรกพบมดน้อย 2560</figcaption></figure><p>กิจกรรมต่อมา คือ <strong>“แรกพบมดน้อย ประจำปีการศึกษา 2560” </strong>กิจกรรมนี้เราได้ช่วยออกแบบรูปแบบกิจกรรมกับพี่ๆและเพื่อนๆในสโม ได้จัดทำกิจกรรมใหญ่ๆครั้งแรกในชีวิต เราเคยได้เข้าร่วมกิจกรรมนี้ตอนปี 1 และในปี 2017 เราก็ได้มาทำกิจกรรมนี้ให้น้องๆ สิ่งที่ชอบในการทำกิจกรรมนี้ก็คือ ได้ใช้วิทยุสื่อสาร ซึ่งมันมีภาษาและวิธีใช้ของมัน กิจกรรมนี้ถือว่าสนุกและได้ประสบการณ์ทั้งดีและไม่ดี เยอะเลยทีเดียว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/678/1*qXg2QhiuNNkCAs2PAQ08_Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*CtZ7VVPSG-N89oq-1ytNng.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*U5woDl8Ol2Gk6g9p6edE5Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jlym2TYbfzxpzGYDx_PIbw.jpeg" /><figcaption>กิจกรรมต้อนรับนักศึกษาใหม่ SIT</figcaption></figure><p>มาถึงกิจกรรมที่เรียกได้ว่ากดดันที่สุดในปี 2017 เลยก็ว่าได้ นั้นก็คือ <strong>“ค่ายต้อนรับนักศึกษาใหม่ SIT </strong>หรือ<strong> SIT Zero Camp #1” </strong>เป็นกิจกรรมรับน้อง 2 วัน 1 คืน ที่บอกว่ากดดันที่สุดก็เพราะว่า เราได้รับตำแหน่งหน้าที่เป็น <strong><em>“รองประธานฝ่ายกิจกรรม”</em></strong> ถือว่าเป็นตำแหน่งที่มีความรับผิดชอบสูงมาก เพราะค่ายนี้เต็มไปด้วยกิจกรรมล้วนๆเลย ซึ่งเรามีเวลาแค่ 2 สัปดาห์ในการเตรียมค่ายในครั้งนี้ สิ่งที่กังวลที่สุดก็คือ กลัวว่าคนอื่นจะไม่ยอมรับเรา กลัวว่าคนอื่นจะไม่ไว้ใจเรา เนื่องจากจะต้องทำงานกับรุ่นพี่และรุ่นเดียวกัน (ในความคิดนะ)<em> </em>แต่สุดท้ายก็ทำมันออกมาได้ ด้วยความร่วมมือของทุกฝ่าย ต้องขอบคุณพี่ๆและเพื่อนๆทุกคนที่คอยรับฟังเราและช่วยเหลือเรามาโดยตลอด</p><p>แต่กว่าจะผ่านมาได้ ต้องอดหลับอดนอน ต้องเสียน้ำตาอยู่บ้างนะ เพราะว่ามันเหนื่อยมาก จากเหตุการณ์ครั้งนั้น ก็ทำให้รู้จักคำว่า<em>“ปล่อยวาง”</em> มันช่วยได้เยอะเลยแหละ และทำให้ผมโตขึ้นมาเยอะเลยครับ ได้รู้จักความรับผิดชอบที่สูงมาก ได้รู้จักการทำงานร่วมกับคนอื่น ได้ทักษะการเป็นผู้นำ ได้ทักษะการตัดสินใจ และสุดท้ายได้รู้ว่าความอดทนนั้นเป็นสิ่งสำคัญต่อการทำงานเป็นอย่างมาก</p><p>และผลลัพธ์ของค่ายนี้ ออกมาดีเกินคาด น้องๆได้ออกมาพูดกันเยอะมาก ว่าเป็นค่ายรับน้องที่ดีมาก ต่างจากที่คนอื่นเล่าๆกันมาก เพราะคณะนี้เขารับน้องกันแบบสนุกสนาน ไม่ว้าก ให้ความรู้สึกที่อบอุ่นมากๆ <em>แค่นี้ก็หายเหนื่อยแล้วครับ</em> :)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-SkN7HylwHe1fzbscDR91w.jpeg" /><figcaption>SIT Chorus 2017</figcaption></figure><p>กิจกรรมต่อมาเป็นกิจกรรมเล็กๆ ซึ่งเป็นกิจกรรมส่งท้ายให้พี่ๆบัณฑิต ที่จบในปีนั้น ก็คือ <strong>“SIT Chorus 2017” </strong>ชื่อก็บอกแล้วว่าเป็น Chorus แน่นอนมันคือการร้องเพลงประสานเสียงในงานเลี้ยงส่งพี่บัณฑิตคณะ SIT นั้นเอง เราเป็นคนร้องเพลงไม่ได้เพราะอะไรขนาดนั้น แต่ตอนแรกไม่มีคนลงเลย โอเคเราก็ไปช่วยเหมือนเดิม สิ่งที่ได้จากกิจกรรมนี้ก็คือ ได้เห็น<em>รอยยิ้มที่เปื้อนน้ำตาในชุดครุยสีแดง </em>ของพี่ๆบัณฑิต ทำให้เรารู้เลยว่า กว่าพี่ๆจะมาถึงจุดนี้ได้ พวกเขาผ่านอะไรด้วยกันมาหลายอย่าง และพวกพี่เขาทำสำเร็จแล้ว และทำให้เราอยากไปยืนอยู่จุดนั้นให้ได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oXoL-66ZmgXItfY1cpfFaw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*oreZxw4fz3hrTP7gjtrY5g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BO7Ka36U8UMNyILHBpjWoQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*l12Kvcfvcpz9jbbcNIJPHw.jpeg" /><figcaption>GEN241 Beauty Of Life</figcaption></figure><p>อย่างที่บอกไปว่าในปี 2017 เป็นปีที่ได้ลองทำอะไรใหม่ๆหลายอย่าง และอีกอย่างนั้นก็คือ <strong>“การแสดงละครเวที” </strong>ในรายวิชา GEN241 Beauty Of Life ซึ่งตอนแรกเราเป็นฝ่ายฉาก มีวันหนึ่งอาจารย์และทีมกำกับได้ทำการหานักแสดงที่มีคาแรคเตอร์กวนประสาท ปากหมา และกล้าแสดงออก ซึ่งเพื่อนเราคนหนึ่งในทีมกำกับ ก็ชี้มาที่เราแล้วบอกว่า <em>“ไอ้นี่แหละ ใช่เลย”</em> คือตกใจมาก เพื่อนมองเราเป็นอย่างนั้นหรอ 55555 แต่เราก็รับเล่น ซึ่งบทนี้มีชื่อว่า <strong>“ โจ้ ”</strong></p><p>“ โจ้ คือ วัยรุ่นหนุ่มหัวร้อน จอมกวนประสาท ปากหมา หาเท้าตลอดเวลา และที่สำคัญรวยมากๆ 55555 ”</p><p>ตอนเริ่มซ้อมแรกๆ ก็ไม่ค่อยอินเท่าไหร่ ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่พอได้ซ้อมเรื่อยๆก็เริ่มสนิทกับทีมนักแสดง ทีมกำกับ และทีมจัดการ ทุกคนคอยช่วยเหลือกันในทุกฝ่าย สิ่งที่เราชอบอย่างหนึ่งคือเราเป็นนักแสดง แต่ก็คอยช่วยทีมเสียงหาเสียงที่เข้ากับสถานการณ์ ทีมแสงก็คอยช่วยนักแสดงเรื่องแอคติ้ง คือต่างฝ่ายต่างช่วยกัน เพื่อให้ละครของเราออกมาดี ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ และอาจารย์มากๆ ที่ทำให้งานมันออกมาดีเกิดคาด</p><p>“อาจารย์ขอบคุณนักศึกษาทุกคนมากที่ทำให้ละครของเรามันออกมาดีขนาดนี้ ตอนที่ฟังคอมเมนต์ของคณะกรรมการที่บอกว่า ละครเราเป็นอีกหนึ่งละครที่ทำออกมาได้ดี สื่ออารมณ์ให้คนดูได้ดีมาก เรื่องแอคติ้งนี่สุดยอด อาจารย์นี่น้ำตาคลอเลยนะ และแสดงความยินดีด้วย <strong><em>ละครของเราติด 1 ใน 5 ละครที่ดีที่สุดแห่งปี 2017</em></strong> ” อาจารย์ ปณิตา แก้วทอง อาจารย์ประจำเซค C18 ได้กล่าวไว้ คือดีใจสุดๆ อย่างน้อยที่สละเวลามาซ้อมก็มีความหมาย ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ยเรา หุหุ</p><p>อยากรู้ละสิ ว่าละครเราเป็นยังไง ไปดูได้เลยที่ <a href="https://youtu.be/VCcM5sTiN9U">https://youtu.be/VCcM5sTiN9U</a> หรือวิดีโอข้างล่างนี้เลย</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FVCcM5sTiN9U%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DVCcM5sTiN9U&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FVCcM5sTiN9U%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/89578cc3a16f4e8e7abd26b056e21b24/href">https://medium.com/media/89578cc3a16f4e8e7abd26b056e21b24/href</a></iframe><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*U5yNxdzNTIJj7qbiHmRshw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*YbGJ92Uvo3lQbQh4dnsyWQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*0tU1M6ISz-hDhxY4LagxYQ.jpeg" /><figcaption>SIT Volunteer 2017</figcaption></figure><p>กิจกรรมสุดท้ายของปี 2017 ก็คือ <strong>“SIT Volunteer 2017”</strong> เป็นค่ายอาสา พัฒนาโรงเรียน ซึ่งเราไปที่ โรงเรียนบ้านไทรงาม อ.หนองหญ้าปล้อง จ.เพรชบุรี เป็นเวลา 3 วัน 2 คืน และเราได้รับตำแหน่งเป็น <strong>“หัวหน้าทีมโครงสร้าง” </strong>เป็นทีมที่จะทำในส่วนของการซ่อมแซม ปรับปรุง สถานที่ให้กลับมาดีขึ้น ซึ่งได้รับความต้องการจากคุณครูที่โรงเรียนมาว่าอยากให้เรามา <em>“ทาสีอาคารเรียน ฐานเสาธงและฐานพระ ทำแปลงเกษตร 5 แปลง และฐานลูกเสือ” </em>โดยที่พี่ๆเพื่อนๆและน้องๆในทีมโครงสร้าง ต่างช่วยกันทำงาน แดดจะร้อนแค่ไหนก็ไม่หวั่น สุดท้ายทุกอย่างก็ออกมาดีตามที่ได้วางแผนไว้ ก็ขอบคุณทุกคนในทีมโครงสร้างที่เชื่อใจให้เรานำ และทำงานออกมาได้ดีมากๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2xXCThVRYTktln2q4o5szg.jpeg" /></figure><p>ตำแหน่งหน้าที่สุดท้ายที่ได้รับในปี 2017 นั้นก็คือ <strong>“รองประธานรุ่น ไอที 22” </strong>ซึ่งเป็นหน้าที่ที่ต้องมีความรับผิดชอบเยอะพอสมควร ก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆไอที 22 ทุกคนที่คอยอยู่ข้างๆเรา เชื่อใจเรา ไว้ใจเรา ให้เรามารับตำแหน่งนี้ ช่วงเวลาที่พี่ประธานไอที 20 หรือพี่แชมป์ <a href="https://medium.com/u/c55f6b620243">Champ Puttipong</a> ประกาศว่าใครคือ 2 คนสุดท้ายที่จะได้เป็นประธานรุ่น ตอนนั้นแค่มีชื่อเราก็ดีใจแล้ว ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นประธานรุ่นหรอก แค่ 2 คนสุดท้ายก็รู้ได้แล้วว่าเพื่อนเชื่อใจเราแค่ไหน ถึงไม่ได้เป็นประธานรุ่น ก็จะทำงานให้เต็มที่เหมือนเดิม ก็ขอบคุณประธานรุ่น พงสกี้ ที่ทำงานร่วมกันได้ดี รับฟังกันตลอด</p><h4>► ปี 2018 จะทำอะไร ?</h4><p>ก็ที่ตั้งใจไว้ก็มีไม่กี่อย่าง ก็คือ จะศึกษาทางด้านการพัฒนาเว็บไซต์ ทางด้าน Front-end อย่างจริงจัง จะทำให้เกรดดีขึ้นมากกว่านี้ และจะทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายออกมาให้ดีที่สุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xj4n-fYUn5LPu74NIXcCCA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6OHQvYF3MwM9PVVvtUGNKA.jpeg" /><figcaption>ส่งท้ายไปด้วยมุมสวยๆบริเวณหน้าคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ในยามค่ำคืน</figcaption></figure><p>ก็สุดท้ายนี้ก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน ขอให้ทุกคนพบกับสิ่งดีๆ ขอให้ปี 2018 นี้เป็นปีที่ดีของทุกคน มีความสุขมากกันมากๆนะครับ :)</p><p>ขอบคุณพ่อแม่ที่ไม่เคยกดดันหรือขัดขวาง การเรียนหรือกิจกรรมต่างๆที่เราทำ และยังคอยให้กำลังใจกันตลอดมา</p><p>ขอบคุณคณะอาจารย์ทุกท่านที่สอนทั้งวิชาการ การใช้ชีวิต และให้เกรดที่ดีมากด้วยครับ 55555</p><p>ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยช่วยกันในทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องกิจกรรม อยู่ด้วยกันไปนานๆนะจ้ะ</p><p>สุดท้ายที่ขาดไม่ได้เลย ขอบคุณแฟนสาวที่น่ารัก <a href="https://medium.com/u/fa7be6f6473a">ฟายฝ้ายฟรุ้งฟริ้ง</a> คนนี้ ที่คอยอยู่เคียงข้างกันในวันที่แย่ที่สุด ไม่ทิ้งกันไปไหน และเป็นกำลังใจตลอดมา พาเราผ่านปี 2017 ที่ถือว่าหนักมาได้ เก่งมาก และเราจะผ่านกันไปอีกหลายๆปีเลยนะ</p><p>บาส | กิตติศักดิ์ สระทอง | Bas Kittisak</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c3cae076502a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>