<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Watunlabelledatë on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Watunlabelledatë on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@benodo?source=rss-e39990f958a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*PzZ05MNcYGWo9eFUDfXpGA@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Watunlabelledatë on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@benodo?source=rss-e39990f958a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 14:39:05 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@benodo/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[4-р сарын цаснаас үлдсэн тэмдэглэл]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/4-%D1%80-%D1%81%D0%B0%D1%80%D1%8B%D0%BD-%D1%86%D0%B0%D1%81%D0%BD%D0%B0%D0%B0%D1%81-%D2%AF%D0%BB%D0%B4%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB-71cc1e6643f2?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/71cc1e6643f2</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 17 Feb 2024 08:44:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-02-17T08:55:46.867Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Үүр цүүрээрх бээрсэн болжморын жиргээ , машин зам дээрх моторын чимээнээс өөр зүйлгүй унтаа өвөл дууссныг мэдэх мөч ямар гоё гээч .</blockquote><p>Хичээлээ тараад гүүр давахад бээрэхгүй , хуучны таван давхруудын дундуур алхахад хүүхдүүдийн шуугиан замын чимээг сарниагаад л ..</p><p>Нэрийг нь мэдэхгүй ч зөвхөн намар , хаварт л байрны арын модонд үүрлэдэг болжмороос томхон саарал шувуудын чимээ цонх нэвтлэх</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/442/1*aO2oVrNA0goQvF-rQJPHUw@2x.jpeg" /></figure><p><em>Санахын сүүлийн 2 жил хавар орой цас орсон . Тэр цас зулзаган ногоон мөчир дээр тогтоод хайлах ямар сайхан харагддаг гээч . Тэгээд л маргааш өглөө нь хэзээ ч цас ороогүй юм шиг хайлаад одчихдог .</em></p><p><em>Хаврын анхны бороо зуныхаас зэвэргэн ч өвлийн турш бээрсэн бидэнд төвөггүй , хүн бүхэн л хөнгөхөн догдлолтой харагддаг сан .</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RhCTNLb0PHI7tCFbNnm4mQ@2x.jpeg" /></figure><p>Дулаан орой дунд голын эргээр алхах , шарилж байсан ч хамаагүй ургамлын үндэс сэнгэнэх . <strong>Зуны гүн ногоон өнгөнөөс илүүтэй хаврын сүүл сарын зулзаган ногоон навчист дуртай . Би хаврын өнгөнд , чимээнд , наранд , салхинд , хүмүүст хайртай хавар мэндэлсэн , хаврын охин .</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=71cc1e6643f2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Бичээгүй жилээс үлдсэн зүйлс #1]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/%D0%B1%D0%B8%D1%87%D1%8D%D1%8D%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D0%B6%D0%B8%D0%BB%D1%8D%D1%8D%D1%81-%D2%AF%D0%BB%D0%B4%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D0%B7%D2%AF%D0%B9%D0%BB%D1%81-1-6d0a9962256d?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6d0a9962256d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 12 Apr 2023 08:57:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-04T20:14:46.581Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Бичээгүй жилээс үлдсэн зүйлс</h3><p><strong><em>Нэг газраа , ижил хүмүүстэй , ганцхан дурсамжтайгаа гацчих вий гэхээс , ер нь амар тайван амьдралаас эмээдэг надад сүүлийн 3 жил хүлээс шиг л байлаа .</em></strong></p><p>Хэтрүүлж байгаа ч биш , үнэхээр л онгоц дээшээ хөөрөх мөчтэй зэрэгцэн биелүүлж чадаагүй амлалтууд , өөрөө өөртөө хураасан олон үүргээсээ ангижирч буй мэдрэмж төрсөн .</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/468/1*q8ELlvN6t6NegNsq8284Tw@2x.jpeg" /><figcaption>Universe gave me a sign</figcaption></figure><p><strong>Уртаас урт гүн амьсгал авангаа нүдээ зөөлөн аниад The Weeknd “Out of Time” дууны FM-ээр хэлдэг хэсгийг сонсмоор…</strong></p><blockquote>Soon you’ll be healed, forgiven, and refreshed , free from all trauma, pain, guilt, and shame</blockquote><p>Бараг л мартагдаж байсан<strong> мэдэхгүй газрын танил бус хүмүүсийн дунд төөрөх мэдрэмж</strong> эргэн ирэхэд битүүхэн дотроо догдолж , бүхий л хоромд амьд байгаагаа мэдэрсэн .</p><p>Хөлд орж буй хүүхэд алхам тутмаа анхааран сониучирхах мэт бүхнийг ажин , ой тойндоо хадгалж авахыг хичээнэ .Шинэ газар , өөр цагийн бүсэд , миний дэргэд би л байх учраас энд хөл дээрээ тэнцэх хүүхэд л гэсэн үг .</p><p><em>Өдөр бүр давтагдсаар нэг л мэдэхэд ухамсаргүй үйлдэгддэг болчихсон үйл , нүдээ аниад алхсан ч олоод очих автобусны зогсоол , биед маань хэдий нь дасал болсон цагийн баримжаагаар шинэ газарт амьдрах аргагүй .</em></p><p><strong>Мөч бүрт амьд байлгадаг энэ мэдрэмжийг дэндүү ихээр өгүүлжээ .</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6d0a9962256d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Алдагдсан зүйлсийн жагсаалт#1]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/%D0%B0%D0%BB%D0%B4%D0%B0%D0%B3%D0%B4%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%B7%D2%AF%D0%B9%D0%BB%D1%81%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D0%B6%D0%B0%D0%B3%D1%81%D0%B0%D0%B0%D0%BB%D1%82-1-a0c58553dde4?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a0c58553dde4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 08 May 2022 08:15:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-04T20:15:12.468Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Алдагдсан зүйлсийн жагсаалт</h3><p>Номын дэлгүүрийн касс руу дарааллаж зогстол ийм гарчигтай жижигхэн ном үнэгүй гээд өөдөөс ширтэж байлаа . Одоо номын ширээнээс намайг ажиглах аж . Харин би өөрийн жагсаалтыг гаргаж сууна .</p><p><em>Өнгөрсөн өдрүүдийн үлдэгдлээр дүүрсэн утасны галлерэйгээ цэвэрлэж суух даа хэд хэдэн зүйлс байхгүй болсныг анзаарав .</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*cQI3KigaGJCoClU3" /><figcaption>Сүүлийн 8 сараас зогсоож үлдээсэн цаг хугацаанууд. Устгах хэрэгтэй .</figcaption></figure><p><em>Эмнэлэгт өнгөрүүлсэн зун. </em>Гадагш гарахын хүслэн болчхоод байсан юм . Тэр өдөр аав хоолгүй ирэв . Эмчээс чөлөө авсан гээд ээж бид хоёрыг салхилуулж , дараа нь лам дээр очсон . Лам ах ирээдүйг минь их л сайхнаар хэлж байсанд тэд маань ч жаргалтай харагдаж билээ . Орой нь эргээд эмнэлэг рүү орох үеийн гуниг одоо ч хөндүүр мэдрэгдэхийг бодоход хэцүү л байж дээ , дэггүй жаахан охинд хүлэгдэнэ гэдэг …</p><p>Тэр өдрөөс хойш 7 жилийн турш холгох шахам хүзүүнээс зүүлттэй явсан цагаан сахиус өнөөдөр алдагдсан зүйлсийн жагсаалтад оржээ .</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*o0WOiG7OlIEac0vW" /><figcaption>Энгэрт цайрах сахиус. Энэ гэрлийн сүүдэр л сануулаагүй бол бодлоос ч арчигдаж явсан зүйл , үйл .</figcaption></figure><p>Хожим 18 хүрсэн жил харшил хөдлөхөд нь далимдуулаад авчихсан юм . Уг нь шүүгээндээ ихэд нандигнаж хадгалсан санагдана /Өөртөө үнэмшүүлэхийг хүссэн бодлын хугарал ч байж мэдэх/. Эргээд олоогүй л юм даа .</p><p>Ээж хэлэхдээ , сахиус өөрөө явдгаа гэсэн . Чөдөрлөж ханасан юм байлгүй дээ амийг минь … Одоо өөрөө л бүдчье .</p><p>*Өөрийгөө шашингүй үзэлтэээн гэж бодож яваад , дурсамжаа ухтал</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a0c58553dde4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хайрын тухай шүлгээс ургасан бодол]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80%D1%8B%D0%BD-%D1%82%D1%83%D1%85%D0%B0%D0%B9-%D1%88%D2%AF%D0%BB%D0%B3%D1%8D%D1%8D%D1%81-%D1%83%D1%80%D0%B3%D0%B0%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%B1%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%BB-f776abbc2677?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f776abbc2677</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 03 Apr 2022 08:46:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-03T14:24:40.057Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Хайрын тухай шүлгээс ирсэн бодол</h3><p><em>Анх харсан шигээ чамайг нэг харахсан</em></p><p><em>Ааль зан гадаад төрхийг чинь би таньж гүйцэв .</em></p><p><em>Царай зүсний чинь шинэхэн гоёмсгийг дахиад олж үзэх болов уу</em></p><p><em>Чамайг анх харсан шигээн ахиад нэг л харах сан .</em></p><p>Б.Одгэрэл шүлэгчийн эл мөртийг уншуут бодолд автав . Өөрөөс минь хором тутамд алсарч буй анхны мэдрэмжүүдээ нэхэн санаад , амьдралд улам бүр дасал болж буй өөрийгөө зүхэх шиг ...</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/946/1*Hmt06oJeDPC57W73k-i9vQ.png" /><figcaption>Зураг оруулах хэрэгтэй санагдаад стори архивээ ухсан юм .</figcaption></figure><p>Өсвөр насандаа л юм даа Жостин Гаардерийн “Софийн ертөнц”-ийг уншсан юм . <em>Амьдрал бол илбийн малгай дотроос гарч ирдэг аварга том туулай . Хүүхэд төрсөн цагаасаа л бүх зүйлийг гайхшран тэрхүү туулайны сор луу авирч , илбэ шидтэй танилцахыг хүснэ . Харин нас ахих тусам тэрхүү хэврэг үзүүр рүү мацахаас төвөгшөөн , ёроол хэсэгт нь тухлан суугаад , талхны үнэ болон хөршийн шинэ машины талаар ярилцсаар дуусдаг </em>тухай<em> </em>гардаг .</p><p>Энэ үед би аль хэдийн зарим зүйлсээс залхаад байснаа анзаарсан юм . Шинэ хувцасаа өмсөх шахам унтаад шинийн нэгнийг хүлээдэг , өвлийн өвөөг идэг гээд аягандаа торт үлдээдэг , эмээгийн оёдлын машинд жижигхэн хүмүүс амьдардагт итгэхээ нэгэнт больсон байлаа .</p><p>Ингээд л тэр үеийн өөртөө өгсөн нэг амлалт минь “ Анхны юм шигээр бүх зүйлд гайхшрагч байх” , “Том хүмүүс шиг &lt;угаасаа л …&gt;гэдэг улиг үгийг ашиглахгүй байх” байлаа .</p><p>Удалгүй насанд хүрсэн аниа болоод үнэхээр л уулзсан хүн , очсон газар бүрээсээ цоо шинэ мэдрэмжийг авдаг жинхэнэ өсвөр насны идеал би мөн байв . Гэсэн ч энэ мэтээр нэг үйлдлээ хэдэнтээ давтаад ирэхээр , анх уулзсан ер бусын мэдрэмжтэй хүн маань миний л адил цусан зүрхтэн болохыг анзаарч , цаг хугацаагаар аялуулдаг галт тэрэг маань энгийн л нэг хөдөлгүүр мэтээр бодогдох болсон юм .</p><p>Ингээд л эцэст нь өнөөх бүтээхээс айдаг байсан том хүнийхээ дүрээр амьдраад эхэлжээ .</p><p>Гэхдээ өөрийгөө өмөөрөхөд … Үйлдэл бүрээсээ анхны мэдрэмжийг авах боломжгүй аж . Гагц анхны гэх тэр бүх дурдатгалаа үе үехэн гаргаж ирээд , нэхэн санах бүртээ уруулаа нэг жуумалзуулахад л хангалттай болов уу гэж сая бичих зуураа бодлоо .</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f776abbc2677" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Цонхонд тусдаг бодлууд #1]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/%D1%86%D0%BE%D0%BD%D1%85%D0%BE%D0%BD%D0%B4-%D1%82%D1%83%D1%81%D0%B4%D0%B0%D0%B3-%D0%B1%D0%BE%D0%B4%D0%BB%D1%83%D1%83%D0%B4-1-da718386c3b3?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/da718386c3b3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 12 Nov 2021 07:20:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-03T14:26:39.703Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Хамаг амьдралаа ганц саарал чимоданд багтаагаад эргэж санах зүйлгүй мэт л явж билээ .</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/768/1*wd-Em2mGbwmb87xDZOQSyA@2x.jpeg" /><figcaption>2 жилийг өмнөх уйтгарт , өнөөдрийн дурсамжит цонх</figcaption></figure><p><strong><em>Гэрээсээ гараад л өөрийгөө том хүн болчихлоо гэж итгэсэн . Гэсэн ч нас гэдэг цочиж ухаарсан өдөр бүрт нэгээр нэмэгдэж , хийцгүй өнгөрүүлсэн хэдэн бүхэл жилийг ч ердөө ганцаар тооцчихдог субьектив зүйл юм шиг .</em></strong></p><p>Урьд 18 жил миний амьдралын радиус 1001 км-ээс хэтэрч байгаагүйн дээр анги , төрлийн харилцаанаас хол даваагүй гэхэд хэлстэхгүй .</p><p><em>Тэгээд л гэнэн авгалдай надад далавч ургасан ч , нисэж үл чадах тул уйгагүй дэвсээр л … 7 хоног , 10 хоног , 1 сар … эцэст нь өөрийгөө ямар сул доройгоо мэдэрч эхэлсэн . Харшил хөдөлсөн , гэрээ санасан , том болохоос ч шантарсан .</em></p><p>Азаар тэндэхийн хүмүүс байгаа чигээр минь хүлээж авсан . Халамжилсан . Хөгжилдсөн . Хайрласан . Хамгаалсан .</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*RBkXJSO43L9QLWKhv8kvzw@2x.jpeg" /></figure><p>Мөрлөөд өнгөрөх 0.000001 хувийн магадлалтай газар холын хар , шар бидэн хүмүүсийг тэрээр буйдхан нэгэн кампуст учруулсан , дахин уулзуулахгүй гэдгийг сануулалгүй тараасан динэг амьдрал .</p><h3>Дахин тэдэнтэй уулзах болов уу …</h3><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=da718386c3b3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ЗӨВТЭЙ гар барин танилцах үед БУРУУ хажууд нь мэхийн инээмсэглэж байв .]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/%D0%B7%D3%A9%D0%B2%D1%82%D1%8D%D0%B9-%D0%B3%D0%B0%D1%80-%D0%B1%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BD-%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%BB%D1%86%D0%B0%D1%85-%D2%AF%D0%B5%D0%B4-%D0%B1%D1%83%D1%80%D1%83%D1%83-%D1%85%D0%B0%D0%B6%D1%83%D1%83%D0%B4-%D0%BD%D1%8C-%D0%BC%D1%8D%D1%85%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D0%B8%D0%BD%D1%8D%D1%8D%D0%BC%D1%81%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%B6-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%B2-c46e3e14048?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c46e3e14048</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 29 Oct 2021 15:32:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-04T20:17:18.698Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/563/1*j-HBzz5eekExI1VcwrK4zA@2x.jpeg" /></figure><blockquote>Эндүүрээгүй байлтай гээд хэдэнтээ давтан уншсан хэсгээс . . .</blockquote><blockquote>Ариун шударгуу , мэргэн ухаан орхигдохын цагт ашиг нь ард түмэнд зуун хувь илүү тусна .</blockquote><blockquote>Хүнлэг сэтгэл , шударга ёс орхигдохын цагт хүүхдүүд эцэг эхээ дээдэлж , эцэг эхчүүд үр хүүхдээ хайрлах болно .</blockquote><blockquote>Заль мэх , ашиг хонжоог үл ойшоохын цагт хулгай дээрэм үгүй болно . <strong><em>/ Дао: Амьдралыг танихуй , орч. Г.Аюурзана /</em></strong></blockquote><blockquote><strong>Сонин байгаа биз ?</strong></blockquote><p>Мартах гэх тусам улам тодордог дурсамжууд . Эерэг байх гэж хүчлэх бүрт дотроос тэсрэх шахдаг уй гунигууд гээд л … Эсрэг тэсрэгүүд биесээ тэжээх мэт .</p><blockquote>Зүй ёсыг хэдий сайн тодорхойлно , гэм буруугийн ойлголтыг ч төдий гүн ухамсарладаг бололтой .</blockquote><p>Тэгээд л ухамсарт бодол минь хэт эерэг , сайн байх гэж хичээхдээ , ухамсаргүйн чинад руугаа хамаг сөрөг , муу бодлоо хуйласхийгээд шидчихдэг . Эцсийн эцэст биднийг ухамсаргүйн тархи маань л авч явдаг гэсэн шүү дээ .</p><blockquote>Сөү:</blockquote><h3>Аль болохуйц эгэл жирийн байж , олныг эс чадаж , ихийг эс хүсэх нь оршихуйн тун болой .</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/562/1*3E2ZSrQj3ZdzSvIEPjtwZQ@2x.jpeg" /><figcaption>Илүү ихийг нуршмаар байгаа ч , өөрөө ч ойлгохгүй байх гээд болив .</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c46e3e14048" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хааяа бодогддог уу ?]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/%D1%85%D0%B0%D0%B0%D1%8F%D0%B0-%D0%B1%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%B3%D0%B4%D0%B4%D0%BE%D0%B3-%D1%83%D1%83-27905a315fe9?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/27905a315fe9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 07 May 2021 16:24:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-04T20:18:02.675Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Хааяа бодогддог уу ?</blockquote><blockquote>Өөрт чинь байгаа зүйлс , хүмүүс гээд л , ертөнц тэгтлээ уудам байхад яагаад заавал энд ирчихсэн юм бол гэж … Энд мэндэлдэг нь дүүрч гэхэд өөр хаа нэгтээ чамаас ор ангид өсч, торнисон нэгэн /нэжгээд /амьдралд чинь алгуурхнаар эсвэл гэнэтхэн гарч ирээд л … Зарим нь өчүүхэн дурдатгал , мартагдашгүй дурсамж болоод буцахад нөгөө цөөнх нь эцсийн өдөр хүртэл хэлхэлдсээр л байна гэхээр хачин ч юм шиг , гайхалтай ч юм шиг …</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*Bm1kavt6ArP2YBE00P4Tng@2x.jpeg" /><figcaption>Same ones that seem different</figcaption></figure><h3>Найзуудтайгаа анх яаж учирсныг минь хэн нэгэн асуувал лавдаг үнэнээр хариулж хүрэхгүй юм билээ .</h3><p>Өмнөхөн жил цамц руу нь цай асгаад уучлал эрж танилцсан найзтайгаа , уржнан гудамжны булангаар хальтхан харц тулгараад зөрсөн ч байж болох шүү дээ .</p><blockquote>Тэгэхээр энэ жижиг хотод оршсоор байгаа цагтаа тоогүй олон хүнтэй бус , тойргоор хэдхэн бодгальтай хэд арав ухамсаргүйгээр учирдаг байж мэдэх юм .</blockquote><h3>Гагц хэн хэндээ өчүүхэн ч атугай шижим өгөх тэр мөчөө л анхных гэж эндүү боддог болов уу . . .</h3><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=27905a315fe9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[L’Éstranger буюу хөндлөнгийн хүний нүдээр . . .]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/l%C3%A9stranger-%D0%B1%D1%83%D1%8E%D1%83-%D1%85%D3%A9%D0%BD%D0%B4%D0%BB%D3%A9%D0%BD%D0%B3%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%85%D2%AF%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%BD%D2%AF%D0%B4%D1%8D%D1%8D%D1%80-4d5de21f5aba?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4d5de21f5aba</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 20 Apr 2021 04:18:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-04-20T09:58:25.988Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>А.Камю “Хөндлөнгийн хүн”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*VyDSNtv_Wl0P-jha4N1sAQ@2x.jpeg" /></figure><blockquote>Үйл явдал . Товчхондоо хүн хөнөөсөн хэргээр шүүхийн өмнө зогсох ч , эхийнхээ үхэлд сэтгэл хөдлөл гаргаагүй нь цаазын ялд хүргэсэн тухай . . .</blockquote><ul><li>Мерсо гэгч эгэл албат залууд хөгшчүүлийн асрамжаас эхийнх нь үхлийн мэдээ ирснээр зохиол эхэлдэг . Тэрээр оршуулах ёслолыг хурдхан дуусгаад , эртхэн харьж нойрсох хүслээс нь л түүний этгээд байдал илэрнэ .</li><li>Тэрээр орцны хөгшин , төрсөн эх , учралт бүсгүй , найз нөхрийн хэнбугайг ч үл утгачилах бөгөөд өөртэй нь өчүүхнээс хөнөөлт сэжмээр холбогдох үйлийг ч хөндлөнгийн хүний нүдээр ажиглана .</li><li>Танилынхаа өгсөн буугаар золгүй нэгэн Арабыг хөнөөснөөр түүний амьрал нийтийн өмнө шүүгдэх болов . Гэвч хүн хөнөөсөн бус , эхийнхээ үхэлд үл гашуудсан нь олны жигшлийг төрүүлэх аж .</li><li>Шүүгч , прокурор , иргэд ч түүнийг аюулт этгээд гэж үзэх бөгөөд , нийгмийн зүгээс хэвийн гэх үйлдлүүдийг түүнд тулгахыг оролдоно . <em>Жишээ нь : Ээждээ хайртай байсан уу ? Хийсэн хэрэгтээ харамсаж байна уу ? гэх мэтээр . . . Гэвч Мерсо өчиггүй үнэнээ л өгүүлнэ . “ Ээждээ хайртай байсан . Гэлээ гэхэд бүхий л гэгээнтнүүд хайртай хүмүүсээ битгий урт наслаасай гэж хүсдэг юм гэсэн ” , “ Харамсал гэхээсээ илүү гуниг л төрж байна даа” гэх мэтээр ял хэлтрүүлэх бүхий л оролдлогоос шударгаар татгалзана .</em></li><li>Цаазын ял авсан ч “ амь гуйж , өршөөл эрсэнгүй” “ Зугтах талаар ч эргэцүүлсэнгүй” Эцсээ хүртэл “Бурханд нүглээ наминчлах хүсэлгүй , утгагүй зүйл” гэдэгтээ бат зогссоор үйл явдал өндөрлөнө .</li></ul><p>/ <em>Мерсог сайн хүн гэх үндэслэлгүй ч , муу гэж дүгнэхэд ч хэцүүхэн болохыг түүний бодол нэг бүр илтгэх аж .</em> /</p><blockquote>Төрсөн сэтгэгдэл . Хүн төрөлхтний өөрөөсөө ч нуухыг хүсдэг , НҮЦГЭН төрхийг өчиггүй дэлгэж дээ гэмээр . . .</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*Hlmktp-FW4QkIGQJO4t3-g@2x.jpeg" /></figure><blockquote><em>Нийгмээрээ итгэхийг хүсч , зуун зуунд түгээн ЗӨВ эсвэл БУРУУ хэмээн тунхагласан хүн чанарын 2 талт нөмрөгийг өөртөө тохоогүй нь түүнийг этгээд хүн болгочихов уу ?</em></blockquote><ul><li>Нэгэн цагт санваартанд ч адын бодол , гэмтэнд ч өрөвдөх сэтгэл төрсөн , төрөх л байж таарна .</li><li>Угтаа хүн бүр л хэн нэгнийг үхэхэд чин сэтгэлээсээ харамсдаг ч , ухамсаргүйн чинадад нь өөрөө амьд буйн талархал нуугдаж байдаг гэх .</li><li>Үргэлжид утга учир тээн оршихыг эрмэлзэх ч үхэхээс цааш гээд бүхнийг огоорох үе ч бишгүй .</li></ul><blockquote>Тэгэхээр хүн гэдэг угтаа ялгарах зүйлгүй адил ч , өөрт оногдсон нөмрөгөө аль талаар нь эргүүлснээр л нэгнээ шүүчихдэг гэнэн амьтад .</blockquote><p>Мерсон тухайд нөмрөгөө нэгэнт гээж орхисон нүцгэн хүн тул эл нийтийн шүүх үнэнхүү шударгаар дэнсэлсэн нь юу л бол …</p><p>Гэсэн ч түүнд цаазын ял оноосонд хүн төрөлхтний нэрийн өмнөөс уншигч би талархав .</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4d5de21f5aba" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Энэ болхи сул тал бидний хамгийн эмгэнэлтэй дутагдлын нэг байж болох юм .]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/%D1%8D%D0%BD%D1%8D-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D1%85%D0%B8-%D1%81%D1%83%D0%BB-%D1%82%D0%B0%D0%BB-%D0%B1%D0%B8%D0%B4%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%85%D0%B0%D0%BC%D0%B3%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%8D%D0%BC%D0%B3%D1%8D%D0%BD%D1%8D%D0%BB%D1%82%D1%8D%D0%B9-%D0%B4%D1%83%D1%82%D0%B0%D0%B3%D0%B4%D0%BB%D1%8B%D0%BD-%D0%BD%D1%8D%D0%B3-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%B6-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D1%85-%D1%8E%D0%BC-24f4e34e4f29?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/24f4e34e4f29</guid>
            <category><![CDATA[quotes]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Dec 2020 18:21:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-07T17:17:24.448Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Амиа егүүтгэе гэж хэдэн зуун удаа бодсон ч амьдрах хүсэл эрмэлзэл маань унтраагүй юм .</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/198/1*ONQGm96PnuohzXk9-PKB-A@2x.jpeg" /><figcaption>Waiting , 1969 by Oswaldo Guayasamín</figcaption></figure><p><em>Энэ болхи сул тал бидний хамгийн эмгэнэлтэй дутагдлын нэг байж болох юм . Учир гэвэл , хөсөр шидэж орхимоор тийм дараатай ачааг цаг үргэлж тээж явахыг хүсэхээс илүү тэнэг зүйл гэж даанч үгүй .</em></p><p><em>Амьд яваадаа түгшиж , арай ядан амь зогоож , нэг үгээр хэлэхэд зүрхээ бүрмөсөн залгиулах хүртлээ өөрсдийг маань идэж буй могойг энхрийлэхтэй адил л явна .</em></p><blockquote>~ Кандид буюу өөдрөг үзэл~</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=24f4e34e4f29" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[We can see it sparkle in a sunflower or a poppy.]]></title>
            <link>https://benodo.medium.com/we-can-see-it-sparkle-in-a-sunflower-or-a-poppy-63b4fbbb3252?source=rss-e39990f958a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/63b4fbbb3252</guid>
            <category><![CDATA[quotes]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Watunlabelledatë]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 Dec 2020 22:56:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-12-04T22:56:55.606Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>I believe there is something of the divine mystery in everything that exists. . .</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*4eWjjh5tkPAvptb1a-kJXw@2x.jpeg" /></figure><p>We can see it sparkle in a sunflower or a poppy. We sense more of the unfathomable mystery in a butterfly that flutters from a twig or in a goldfish swimming in a bowl.</p><blockquote>But we are closest to God in our own soul. Only there can we become one with the greatest mystery of life.</blockquote><p>In truth, at very rare moments we can experience that we ourselves are that divine mystery.</p><p>#Jostein Gaarder, Sophie’s World</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=63b4fbbb3252" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>