<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Berk Karabacak on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Berk Karabacak on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@berkkarabacak?source=rss-2ec2d7b0fdc1------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*pduJ5IhuHb9hYwXPnrSutA.png</url>
            <title>Stories by Berk Karabacak on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@berkkarabacak?source=rss-2ec2d7b0fdc1------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 15:32:56 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@berkkarabacak/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Kubernetes Nedir? Kubernetes Konseptleri]]></title>
            <link>https://medium.com/@berkkarabacak/kubernetes-nedir-kubernetes-konseptleri-949553ca33e?source=rss-2ec2d7b0fdc1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/949553ca33e</guid>
            <category><![CDATA[container-orchestration]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <category><![CDATA[containers]]></category>
            <category><![CDATA[deployment]]></category>
            <category><![CDATA[docker]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Berk Karabacak]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 30 Oct 2019 14:16:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-10-30T18:21:28.439Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lFg4AlhJoys3avIs5KdbjQ.png" /></figure><p>Bu yazımda kubernetes’e kısa bir giriş yapıp, daha sonra kubernetes(K8) terimleri — konseptleri üzerinde duracağım.</p><p>Şimdi biraz eskiden uygulamaları nasıl deploy ediyorduk ona bakalım.</p><p>Geleneksel yöntemde uygulamaları fiziksel serverlara yüklüyorduk. Bir fiziksel makine içinde de kaynakları uygulama bazında izole etmek pek mümkün olmuyordu. Bu sebeple kimi uygulama çok kaynak kullanıyordu ve diğer uygulamalara yeterli kaynak kalmıyordu. Uygulamaları farklı sunuculara kurmak her ne kadar çözüm olsada bu çok maliyetli, uğraştırıcı ve sistem kaynaklarının verimsiz bir şekilde kullanılmasına yol açıyor.</p><p>Bunlara çözüm olarak sanallaştırma doğdu. Sanallaştırma bize fiziksel bir makine üzerinde birden çok sanal makine kurabilme şansı verdi, sistem kaynaklarının daha efektif kullanılmasına olanak sağladı,ortamlar arasında izolasyon sağladı. Farkı uygulamalar farklı sanal makineler üzerinde çalıştığı için birbirlerinin kaynaklarını sömürmüyolardı.</p><p>Bu sanal makineleri çalıştırmak için fiziksel makine ile sanal makine arasına hypervisor denilen bir katman daha ekleniyor. Bu katman sayesinde sanal makinelere fiziksel sistemden CPU,RAM,Disk alanı gibi kaynakları verebiliyoruz. Yani sanal makineler containerların aksine direk olarak sistem kaynaklarına erişmiyor, onun yerine bir Hardware Abstraction Layer (HAL) üzerinden kaynaklara erişiyor. Bunun sanal makinelere yarattığı bazı dezavantajlar var;</p><ul><li>Container’lara kıyasla daha yavaş boot time</li><li>Her VM için komple işletim sistemi yüklendiği için gereğinden fazla tekrar eden komponent — Sitemde daha fazla yer tutması</li><li>CPU — RAM gibi kaynakları daha fazla tüketmeleri</li><li>Uygulamaları paketlenip taşınması containerlara kıyasla daha zor</li></ul><p>Aşağıda da görebilceğiniz gibi container teknolojileri ile yavaş ve hantal hypervisor katmanını aradan kaldırıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*Q5GYAWhemvRv7RLdCkTAfQ.jpeg" /></figure><p>Containerlar da aslında kendilerine ait CPU,hafıza,disk alanı bulundukları için sanal makinelere benziyorlar fakat hypervisor olmadan, daha esnek bir şekilde izolasyon olduğu için sanal makinelere göre çok daha hızlıdırlar. Bu yüzden bazıları container’lara kısaca “lightweight VM” diyor.</p><p><strong>Şimdi kubernetes’e gelelim</strong>. Container teknolojileri çok popüler bir hale geldi. Birçok şirket uygulamalarını farklı platformlar üzerinde çalışcak şekilde container mimarisinde deploy etmeye başladı. Bu sebeple bütün bu container’ların bir platform altında yönetilmesini sağlayan tool’lara ihtiyaç oluştu. İşte Kubernetes de tam burada devreye giriyor. Birkaç container’ınız varsa sadece docker API’larını kullanarak problemlerin üstesinden gelmeye çalışabilirsiniz fakat uygulama kapsamı biraz genişlediğinde, yani container sayısınız arttığında bunu sadece docker ile yapmak çok zor hale geliyor.</p><p>K8 ile container’ları otomatik olarak deploy edip, sayılarını yüke göre otomatik olarak arttırabilir, canary deployment, otomatik yeniden başlatma, load balancing, DNS gibi özellikleri kolayca ekleyip, operasyonal container işlemlerinizin çoğunu otomotize edebilirsiniz.</p><h4>Kubernetes aslında bir “Resource scheduler”dır.</h4><p>Bilgisayar bilimlerinde “scheduling” belli bir işin, o işi yapma yeteneği olan çeşitli birimlere aktırılması, dağıtılması işine denir. Buna örnek olarak işletim sistemlerinde bu bir programın hangi CPU’lar üzerinde çalışacağına karar vermek veya programın hangi kaynak kodunun hangi thread üzerinde çalışacağına karar vermek olarak verebiliriz. Özetle lisedeki iş-işci problemleri gibi düşünebilirsiniz.</p><p>Amazon EC2, Azure Fabric, and OpenStack Nova gibi çözümler ise sanal makineleri gerçek makinelere dağıtılması ile ilgilenen resource scheduler’lardır.</p><p>Heroku gibi PaaS çözümleri ise servislerin paketlenip sanal makine veya gerçek makinelere dağıtılmasını sağlayan resource scheduler’lardır.</p><p>Container tarafında ise bunlara örnek olarak Kubernetes ve Mesosphere’i verebiliriz. Her ikiside alt çalışan fiziksel sistemleri soyutlaştırarak container’ları çalıştırmaya olanak sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/888/0*mcUy-m9ECylPJUfa.jpg" /></figure><h4>Kubernetes neler yapabilir?</h4><ul><li>Servis keşfi ve load balancing</li><li>Depolama yönetimi - Kubernetes’e çeşitli depolama çözümleri bağlayabilirsiniz.</li><li>Otomatik rollouts ve rollbacks</li><li>Otomatik hata düzeltme — fail olmuş container’ları yeniden başlatma</li><li>Horizontal Scaling</li><li>Şifre ve konfigürasyon yönetimi vb …</li></ul><p>Şimdi de biraz K8 terimlerinden bahsedelim.</p><h4>Kubernetes Objeleri</h4><p><strong><em>Kubernetes Cluster</em></strong>: Aşağıda görselini paylaştığım, K8&#39;in en büyük komponent’i olarak düşünebilirsiz. K8 tarafından yönetilen node’lar birliğidir. En azından bir worker node ve bir master node olmak zorundadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*Rb_Y5ghBpvpPCmFD.png" /><figcaption>Kubernetes Cluster</figcaption></figure><p><strong><em>Namespace</em></strong>: K8 bir gerçek cluster üzerinde bir kaç sanal cluster barındırabilir, bu sanal cluster’ların herbirine namespace denir. Genellikle çok büyük K8 yapılarında ihtiyaç duyulur namespace’lere.</p><p><strong><em>Node</em></strong>: Cluster’da ki VM veya gerçek makinelere denir. Peki neden direk sanal makine fln demiyoruz? Çünkü node diyerek bir çeşit soyutlaştırma yapıyoruz. Biz ayrı ayrı makinelerin güçleri ile ilgilenmiyoruz. Onlara sadece “yeri geldiğinde değiştirilebilir” iş güçleri olarak bakıyoruz.</p><p><strong><em>Pod</em></strong>: Container’ların içinde çalıştığı komponentlerdir. En küçük atanabilir birimdir. Kendilerine has IP’leri vardır.İçlerinde bir veya daha fazla container bulundurabilir. Genelde bir container en istenilenidir, bir pod’a çok fazla container koymak mimari açıdan çok doğru olmayabilir. Bu durumu sadece pod içindeki container’lar tightly coupled olduğu zaman kullanmalısınız. Pod’ların en büyük avantajı kopyalanabilir olmalarıdır. Yük altında kolaylıkla kopyalayıp, iş gücünü artırabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*Gc0PWBON-hVsVyPU.png" /><figcaption>Pod</figcaption></figure><p><strong><em>Init Container</em></strong>: Bunlarıda ön şart olarak düşünebilirsiniz.Asıl app container’lar başlamadan çalışan ön containerlardır. Bunlar tamamlandıktan sonra app container’lar başlar.</p><p><strong><em>Replication Controller</em></strong>: Belli sayıda pod’un her zaman çalıştığını kontrol eden K8 servisi. Replica Set’i bunun yeri versiyonu olarak düşünebilirsiniz, eski kodlarda sıkca göreceksinizdir genelde.</p><p><strong><em>Replica Sets</em></strong>: Replication Controller’ler ile neredeyse aynı işi yapar. Belli sayıda pod’un her zaman çalıştığını kontrol eder. Ufak tefek syntax ve görev farklılıkları vardır aralarında.</p><p><strong><em>Deployment</em></strong>: Uygulamarınızı K8&#39;e deploy ve update etmek için şuan en meşhur ve tavsiye edilen yöntemdir. Replication controllerin yerine geçmesi amacı ile çıkartıldı. İşlemleri yine kendisi gibi yeni olan replica set’ler aracılığı ile yapar. Rollout changes gibi özellikleri vardır. Aşağıdaki örnek deployment kod parçası ReplicaSet aracılığı ile 3 adet nginx pod’u ayağa kaldırır.</p><pre>apiVersion: apps/v1<br>kind: Deployment<br>metadata:<br>  name: nginx-deployment<br>  labels:<br>    app: nginx<br>spec:<br>  replicas: 3<br>  selector:<br>    matchLabels:<br>      app: nginx<br>  template:<br>    metadata:<br>      labels:<br>        app: nginx<br>    spec:<br>      containers:<br>      - name: nginx<br>        image: nginx:1.7.9<br>        ports:<br>        - containerPort: 80</pre><figure><img alt="Kubernetes Deployment" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/709/0*ybwtc41khwdsHaLX.png" /></figure><p><strong><em>ConfigMap</em></strong>: Konfigrasyon datalarını tutmak için kullandığımız bir yapıdır. Dictionary yani Key- Value şeklinde çalışır. URL’ler,Stringler vb public olan bilgileri saklamak için oldukça kullanışlıdır.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/7d129617a6506d46ce4c31dd57fdb0d7/href">https://medium.com/media/7d129617a6506d46ce4c31dd57fdb0d7/href</a></iframe><p>Aşağıdaki gif’te örnek olarak üç ortam yaratılmış ve her bir ortam için bir config map yaratılmış. Uygulamayı farklı bir ortama taşımak için sadece configmap ayarını değiştirmeniz yeterli oluyor. Her bir değişkeni ayrı ayrı yeniden değiştirmenize gerek kalmıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/744/0*oHbaOTVA02n5TzKz.gif" /></figure><p><strong><em>Persistent Volume</em></strong>: Herhangi bir node’a bağlı olmayan, kalıcı olarak veri depolamak için cluster’a bağladığımız komponent. Klasik sanal makine mimarisinin aksine K8&#39;de node’lar gelip geçici iş güçü olarak bakılırlar. Bu yüzden buralarda kalıcı veri depolamak doğru değildir. Bunun için Persistent Volume tercih edilir. Persistent volume’lar diğer komponentlerin aksine cluster tarafından yönetilmez.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wL0D4go-7JeqdTSYOsX-ZQ.png" /><figcaption>Persistent Volume</figcaption></figure><p><strong><em>Kubernetes Service Account</em></strong>: Podların API server ile haberleşmesinde kullanılan bir K8 kaynağı. Her namespace’de default isminde bir service account olur.</p><p><strong><em>Horizontal Pod Autoscaler</em></strong>: Replication controller, Deployment veya Replica set’leri otomatik olarak scale eden bir kubernetes kaynağı. CPU, RAM veya kendinizin belirleyeceği özel metrikler ile scale etmesini tetikleyebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*prmOKQdjt3UUL0DL.png" /><figcaption>Src: <a href="https://medium.com/magalix/kubernetes-autoscaling-101-cluster-autoscaler-horizontal-pod-autoscaler-and-vertical-pod-2a441d9ad231">https://medium.com/magalix/kubernetes-autoscaling-101-cluster-autoscaler-horizontal-pod-autoscaler-and-vertical-pod-2a441d9ad231</a></figcaption></figure><p>fib isimli deployment’ı CPU değerine göre otomatik olarak scale edecek HPA örneği:</p><pre>kind: HorizontalPodAutoscaler <br>apiVersion: autoscaling/v2beta1 <br>metadata: <br>  name: fib <br>spec: <br>  maxReplicas: 10 <br>  minReplicas: 1 <br>  scaleTargetRef: <br>    apiVersion: app/v1 <br>    kind: Deployment <br>    name: fib <br>  metrics: <br>  - type: Resource <br>    resource: <br>      name: cpu <br>      targetAverageUtilization: 60</pre><h4>Master Komponentler</h4><p>Bu komponentler master node üzerinde çalışır, cluster durumunu gözetlerler ve cluster’da oluşan olaylara cevap dönerler. 5 adet master komponent bulunur;</p><p><strong><em>Kubernetes API Server</em></strong>: Cluster’ın önyüzü, kontrol paneli gibi davranan ana komponent. Pods, service gibi objelerin konfigrasyonunu sağlar, RESTful çalışır, Horizontal Scale edip trafiği node’lar arasında dağıtabilirsiniz.</p><p><strong><em>etcd</em></strong>: Cluster hakkında Key-value şeklinde bilgilerin tutulduğu data havuzu. K8 haricinde çoğu distributed uygulamada kullanılır. Bununla ilgili bir yazıyı çok yakın zamanda paylaşacağım.</p><p><strong><em>Kubernetes Scheduler</em></strong>: Yukarıda da daha detaylı bahsettiğim scheduling işini yapan komponent. Temel hedefi hiç bir pod’un node’suz kalmamasını sağlamaktır.</p><p><strong><em>kube-controller-manager</em></strong>: Node, replication set, endpoints (services) ve service accounts gibi birimleri izleyen temel kontrol platformlarında biri. Bu birimlerin her biri için controller denilen işlemler çalışır. Bunları kube-controller-manager çalıştırır.</p><p><strong><em>cloud-controller-manager</em></strong>: Google,Amazon,Azure vb bulut platformları ile iletişimi sağlayan komponent.</p><h4>Node Komponentler</h4><p>Bunlar master komponentlerin aksine her node’da çalışır:</p><p><strong><em>kubelet</em></strong>: Her node’da çalışan bir komponent. Konteynerlerin durumunu inceler ve master notlara rapor verir. Aynı zamanda kube-apiserver’dan yeni komutları bekler.</p><p><strong><em>kube-proxy</em></strong>: Her cluster’da mutlaka bir tane olan network kuralları ile ilgilenen komponent.</p><p><strong><em>container runtime</em></strong>: Container’ları çalıştıran yazılım. En meşhur örneği Docker’dır. Rkt, runc, CRI-O (Benim favorim) gibi alternatifleri de vardır.</p><h4>Kubernetes Service Discovery</h4><p>Mikroservis mimarisinde servislerin birbirini bulabilmesi çok kritik bir aşamadır. Özellikle kubernetes gibi çoğu şeyin dinamik olarak ayarlandığı günümüz ortamlarında, statik olarak servis IP’leri girmek çoğu zaman işi içinden çıkalamayacak zorluklara sürükler. Şimdi biraz Kubernetes’de service discovery yapmanın ne kadar kolay olduğunu görelim.</p><p>K8&#39;de out-of-the-box olarak iki çeşit service discovery desteği vardır- birisi ortam değişkenleri ile, diğeride DNS ile.</p><p>Bir pod çalıştığı zaman kubelet otomatik olarak ilgili ortam değişkenlerini node’a ekler. Daha sonra bu ortam değişkenlerini uygulamamıza ekleyerek diğer servisleri bu değişkenler yardımıyla çağırabiliriz. Örnek bir redis-master servisi için kubelet’in eklediği değişkenlere göz atalım.</p><pre>REDIS_MASTER_SERVICE_HOST=10.0.0.11<br>REDIS_MASTER_SERVICE_PORT=6379<br>REDIS_MASTER_PORT=tcp://10.0.0.11:6379<br>REDIS_MASTER_PORT_6379_TCP=tcp://10.0.0.11:6379<br>REDIS_MASTER_PORT_6379_TCP_PROTO=tcp<br>REDIS_MASTER_PORT_6379_TCP_PORT=6379<br>REDIS_MASTER_PORT_6379_TCP_ADDR=10.0.0.11</pre><p>Ortam değişkenleri ile service discovery’de sıralama sorun çıkartabilir. Örneğin bir pod bir servise ortam değişkeni aracılığı ile erişmek istiyorsa mutlaka servisin pod’dan önce yaratılmış olması gereklidir. Bu yüzden benim tercihim ikinci yol olan DNS ile service discovery yapmanızdır.</p><p>Domain Name System teriminin kısaltması olan DNS çok özet olarak aklımızda tutmamızın zor olduğu IP’lere bir isim atayarak kullanımı kolaylaştırır. DNS’i kubernetes’de kullanmak için cluster’da kube-dns eklentisinin olduğundan emin olunuz. Default ayarları değiştirmediyseniz kube-dns servisinin detaylarına buradan ulaşabilirsiniz:</p><pre>kubectl describe svc kube-dns -n kube-system</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7oAwyvvZnTot7xO5ch6dBg.png" /></figure><p>Dikkat ettiyseniz kube-dns default namespace’de değil, kube-system namespace’inde yaşıyor.</p><p>Bundan sonra yapmanız gereken çok birşey kalmıyor aslında. Örnek üstünden gitmek gerekirse, ns-berk namespace’inde yaşayan test-service isimli servisiniz varsa bu servise diğer servislerden;</p><p>Eğer aynı namespace’de ise : <em>test-service</em> veya <em>testservice.ns-berk</em></p><p>Farklı namespace’de ise : <em>testservice.ns-berk</em></p><p>adreslerini kullanarak erişebilirsiniz. Bunları test etmek için bir pod’a bağlanıp nslookup kullanabilirsiniz.</p><p>Kubernetes’deki en temel konseptleri ve teknolojileri özetledim. Bunları kullanarak container orchestration’a dair çoğu şeyi yapabilirsiniz. Öğrenmek istediğiniz veya daha fazla detay istediğiniz bir K8 konsepti varsa lütfen yorumlara yazınız. Amacım burayı bir türkçe K8 referans yazısını haline getirmek, vakit buldukça buraya daha fazla terim eklemeye çalışacağım. Şimdilik bu kadar. Hoşçakalın!</p><p><strong>Kaynaklar</strong></p><ul><li><a href="https://medium.com/google-cloud/kubernetes-101-pods-nodes-containers-and-clusters-c1509e409e16">Kubernetes 101: Pods, Nodes, Containers, and Clusters</a></li><li><a href="https://kubernetes.io/">Production-Grade Container Orchestration</a></li><li><a href="https://matthewpalmer.net/kubernetes-app-developer/articles/ultimate-configmap-guide-kubernetes.html">Ultimate Guide to ConfigMaps in Kubernetes</a></li><li><a href="https://dzone.com/articles/k8s-knowhow-service-discovery-and-networking">K8s Know-How: Service Discovery and Networking - DZone Microservices</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=949553ca33e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Systemd nedir? Linux’da nasıl servis yaratılır?]]></title>
            <link>https://medium.com/@berkkarabacak/systemd-nedir-linuxda-nas%C4%B1l-servis-yarat%C4%B1l%C4%B1r-19eee923d02a?source=rss-2ec2d7b0fdc1------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/19eee923d02a</guid>
            <category><![CDATA[systemctl]]></category>
            <category><![CDATA[linux]]></category>
            <category><![CDATA[linux-servis-yönetimi]]></category>
            <category><![CDATA[systemd]]></category>
            <category><![CDATA[itin]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Berk Karabacak]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Oct 2019 09:10:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-10-12T15:17:17.809Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/394/1*pcZEZdIIY_0V7NrJr7ZQnA.png" /></figure><p>Bu yazımda Systemd’den bahsedeceğim, pek hikaye gibi bir yazı beklemeyin, hızlı bir şekilde teknik bilgiye hazır olun.</p><p>Systemd linux işletim sisteminin en temel öğelerinden biridir. Systemd bir init servisidir. Init kelimesi aslında “initialization” kelimesinden gelmektedir. Bu işlem bilgisayar açılırken başlar ve sistem kapanıncaya kadar çalışmaya devam eder. İşletim sistemi açılırken başlayan ilk işlemdir. Systemd’yi yalnızca bir işlem olarak düşünmek aslında doğru değildir. 2013&#39;de Poettering dediği gibi systemd aslinda bir işlem değil, büyük bir yazılım paketidir ve içinde 69 adet farklı binary bulunur. Systemd Linux’da user space’in ilk işlemidir ve user space’i başlatır. PID olarak 1 alır. Systemd kernel tarafından başlatılır. Şu an günümüzdeki çoğu linux sistemi systemd kullanır. Systemd hakkında ciddi tartışmalar hala devam etmektedir. Bazıları systemd’yi UNIX felsefesine aykırı bulmaktadır.</p><p>Systemd’de unit kavramina değinelim şimdi de. Systemd’de unitler sistemin yönetebildiği herhangi bir kaynağa denir. Farklı tip unitler mevcuttur. Genelde bu unitlerin bir kopyası /lib/systemd/system dizininde tutulur fakat sadece bura ile sınırlı değildir. Tüm pathleri görmek için bu komutu çalıştırabilirsiniz:</p><pre>systemctl show — property=UnitPath</pre><p>Systemd’in ana görevlerinden biri aslında daemon olmasıdır. Zaten sonunda ki d harfide buradan gelmektedir. Daemon ne dersek ise daemonlar özetle otomatik başlatılan, arka planda çalışıp kullanıcı ile interaktif iletişimde bulunmayan, sürekli çalışan programlardır. Genelde bir olayı beklerler ve o olay olduğunda ona cevap olarak çeşitli işlemler yaparlar.</p><p>Systemctl ise systemd servislerini yönetmek,durdurmak,başlatmak ve durumlarını kontrol etmek gibi işlemlerin yapılmasını sağlayan bir komuttur. Systemctl ile systemd servislerini yönetmek çok kolaydır. Makale sonunda temel birkaç systemctl örneğini verdiğim gibi basit kelimeler ile systemd servislerini yönetebilirsiniz.</p><h3>Systemd ile nasıl linux servisi yaratabiliriz?</h3><p>O kadar teoriden sonra şimdi de biraz pratik yapma zamanı. Systemd ile nasıl bir linux servisi oluşturabiliriz ona bakalım. Systemd ile servis oluşturmadan önce root kullanıcısına geçmenizi öneririm.</p><p>Bu systemd servisim ile bir de docker container’ı çalıştıracağım. Bunun için aşağıdaki docker komutu ile bir docker container’ı olusturalim:</p><pre>docker run -p=7474:7474 -p=7687:7687 — volume=/home/  <strong><em>user</em></strong>/neo4j/data:/data — name neo4jdocker -d neo4j</pre><p>Şimdi systemd klasöründe .service uzantılı bir dosya yaratalım.<br>Bu path’de örnek bir dosya açalım: <em>/etc/systemd/system/neo4j.service</em></p><p>Eğer root yetkileri olmadan normal kullanıcı ile de bu servisi başlatmak istiyorsanız aşağıdakine benzer bir dizinde kullanabilirsiniz.</p><p><em>$HOME/.config/systemd/user/neo4j.service</em></p><p>Örnek service dosyamız:</p><pre>[Unit]<br>Description=neo4j Container<br>Requires=docker.service<br>After=docker.service</pre><pre>[Service]<br>Restart=always<br>ExecStart=/usr/bin/docker start -a neo4jdocker<br>ExecStop=/usr/bin/docker stop -t 3 neo4jdocker</pre><pre>[Install]<br>WantedBy=local.target</pre><p>Daha sonra bu komut ile servisi başlatalım:</p><pre>sudo systemctl start neo4j.service</pre><p>sistem açılışında otomatik başlaması içinse;</p><pre>sudo systemctl enable neo4j.service</pre><p>Servisin durumunu görmek için;</p><pre>sudo systemctl status neo4j.service</pre><p>Burada önemli olan bir husus her zaman full dizin kullanmalısınız. Yani <em>/usr/bin/docker</em> yerine sadece <em>docker</em> yazamazsınız. Şimdi servis dosyamızda ki her bir bölümü ayrı ayrı inceleyelim.</p><p>İlk kısımda unit’in kendisine ait özelliklere ve onun bağımlılıklarına yer veriyoruz. Bu kısımda description ekleyebiliriz. Description’da bu unit’i tanımlayacak bir cümle yazabilirsiniz. Daha sonra “after” geliyor. Burada ise bizim unit’imizin hangi servislerden sonra başlatılacağını belirtiyoruz. Bizim servisimiz docker ile çalıştığı için ön şart olarak docker koyuyoruz. Burada koyabileceğimiz diğer seçenekler ise Requires ve Wants. After ile sadece belirtilen servisin başlayıp başlamadı kontrol edilir eğer belirtilen servis başlamış ise bizim servisimizde başlatılacaktır. Fakat requires ve want seçenekleriyle ayrıyetten bir tetikleme gerçekleştirebiliriz. Bu iki seçenek de belirttiğimiz servisleri otomatik olarak tetikleyecektir. Bu ikisinin farkı ise birinde zorunluluk varken bir diğerinde yoktur. “Requires”da belirttiğimiz servis başlamaz ise bizim servisimizde başlamayacaktır fakat “wants”da soft dependency vardır yani eğer belirttiğimiz servis başarısız dahi olsa yine de bizim servisimiz tetiklenecektir.</p><p>Şimdi de servis kısmını açıklayalım. Servis kısmında daha çok unit başladığı anda hangi komutların çalıştırılacağına dair bilgileri koyarız. ExecStart komutu ile servisimiz başladığı anda hangi komutun çalıştıracağını belirtiriz, ExecStartPre veya ExecStartPost seçeneklerini de koyabiliriz, yine bunlara benzer olarak ExecStop ile servis durdurulduğu anda hangi komutun çalıştırılacağı, ExecReload ile servis yenilendiği anda hangi komutun çalıştırılacağını belirtebiliriz.</p><p>Bunlara benzer daha bir çok parametre var. Bunların hepsini türkçeye çevirmeye üşendiğim için aşağıda referans olması amacı ile bir makale paylaşacağım. Ayrıca daha detaylı bilgi için aşağıdaki komutu da çalıştırabilirsiniz:</p><pre>man systemd.service</pre><h3>Systemd targets</h3><p>Eski init sistemlerde kullanılan runlevel mantığı systemd ile yerini “systemd targets” isimli konsepte bırakmış bulunuyor. Bu “systemd targets”lar .target uzantılı unit file’larda tanımlanır. Bunların yaptığı işi de kısaca özetlemek gerekirse servisleri gruplandırarak hangi servis unit’lerinin hangi çalışma modunda çalıştığını belirlemektir.</p><h4>Öntanımlı target’ın hangisi olduğunu görüntülemek için aşağıdaki komut kullanılabilir:</h4><pre># systemctl get-default</pre><h4>Sistemdeki tüm target’lerı görüntülemek için ise systemctl aşağıdaki şekilde kullanılabilir:</h4><pre># systemctl list-units — type target</pre><h4>Eğer default target’ı değiştirmek isterseniz aşağıdakine benzer bir komut kullanabilirsiniz:</h4><pre># systemctl set-default multi-user.target</pre><h4>Örnek systemctl Komutları</h4><p>Bir servisi başlatmak için;</p><pre>sudo systemctl start application.service</pre><p>Bir servisi durdurmak için;</p><pre>sudo systemctl stop application.service</pre><p>Bir servisi yeniden başlatmak için;</p><pre>sudo systemctl restart application.service</pre><p>Bir servisi etkin hale getirmek ve devre dışı bırakmak için</p><pre>sudo systemctl disable application.service<br>sudo systemctl enable application.service</pre><p>Bir servisin durumunu kontrol etmek için;</p><pre>systemctl status application.service</pre><p>Bütün servisleri görmek için;</p><pre>systemctl list-units — type=service — all</pre><p>Bir servisin detaylarını görmek için;</p><pre>systemctl cat application.service<br>veya<br>systemctl show application.service</pre><p>Systemd hakkında öğrenilecek ve yazacak çok fazla şey var, daha fazla şey öğrendikçe bu yazımı güncelleyip sizlerle paylaşacağım.</p><h4>Okuması faydalı kaynaklar;</h4><p><a href="https://www.digitalocean.com/community/tutorials/understanding-systemd-units-and-unit-files">https://www.digitalocean.com/community/tutorials/understanding-systemd-units-and-unit-files</a><br><a href="https://wiki.archlinux.org/index.php/systemd">https://wiki.archlinux.org/index.php/systemd</a><br><a href="https://www.freedesktop.org/software/systemd/man/systemd.service.html">https://www.freedesktop.org/software/systemd/man/systemd.service.html</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=19eee923d02a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>