<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by ESMA BEŞKARDEŞ on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by ESMA BEŞKARDEŞ on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@beskardese?source=rss-3e770b32fbce------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*OGBCp9eUcHptrAzP</url>
            <title>Stories by ESMA BEŞKARDEŞ on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@beskardese?source=rss-3e770b32fbce------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 05:04:06 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@beskardese/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Kedi Sahiplenme Sürecim -Alice]]></title>
            <link>https://medium.com/@beskardese/kedi-sahiplenme-s%C3%BCrecim-alice-c83b1c7b4455?source=rss-3e770b32fbce------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c83b1c7b4455</guid>
            <dc:creator><![CDATA[ESMA BEŞKARDEŞ]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 12 Oct 2021 14:26:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-10-12T14:26:15.006Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bu yazımda sizlerle hayatımda verdiğim en doğru kararlardan biri olan kedi sahiplenme sürecimi ve bu süreçte hissettiklerimi paylaşacağım. Anlatacaklarıma başlamadan önce bunun, yazmış olduğum ilk yazım olduğunu belirtmek istiyorum. Üzerimde biraz bunun heyecanı ve acemiliği var aslında. Umarım güzel sonuçlar çıkarırım.</p><p>Kedi sahiplenme sürecimi anlatmaya ilk olarak 2020 yılının Ocak-Şubat aylarından başlayacağım. Kış soğuklarında, annemin marketten eve döndüğü bir gün, binanın kapısında içeri girmek için bekleyen bir kediyi içeri almalarıyla başladı her şey. Bu aslında sıkça karşılaştığımız bir durum olmasına karşın, ilk defa bir kediyi binaya almıştık ve bu kedi pek de kendini sevdiren, sokulgan bir kedi değildi. Aksine daha korumacı ve tedirgin yaklaşıyordu başlarda. Daire kapımızın önüne onun için yatacak bir yer ayarladık ve yemek koyduk. Başlarda sevmeye çalıştığımızda kaçsa da zaman içerisinde kendini sevdirmeye, bize sırnaşmaya başladı. Yüzü heykel gibi ve tüyleri bembeyaz, çok güzel, tekir cinsi bir kediydi. Ona ‘Lokum’ adını verdik. Bizimle birlikte yaşıyor, istediği zaman dışarı çıkıyor ve akşamları geri geliyordu. Mart ayı geldi ve evde şöyle bir konuşma geçti: “Dişiyse ve yavruları olursa :)” Ve bir gün aslında hamile olduğunu anladık. Bu süreçte bir insan gibi bizimle duygularını paylaşıyordu sanki. Hatta yavrularını doğurduğunda gelip bize bir şeyler anlatmaya çalışırcasına miyavladı. Yavrularıyla birlikte bizim binada kalmaya devam ettiler. 4 tane yavrusu olmuştu. Biri kendisi gibi beyaz, diğeri siyah-beyaz ve kalan ikisi de kırçıllı, kahverengi minik bebeklerdi. Ama korumacı bir anne olarak bizi yavrularına yaklaştırması da zaman aldı. Bu arada içimize iyice hayvan sevgisi yerleşmiş, kedilerden birini sahiplenme isteği oluşmuştu. Annem ve ablam başta pek yanaşmasa da yavruları 2–3 ay kadar binamızda besledikten sonra içlerinden birini sahiplendik, diğerlerini de sahiplendirmeye çalıştık. Çünkü artık yavrular büyümeye, anneden ayrılmaya başlamıştı ve takdir edersiniz ki binada bir tek biz yaşamıyorduk.</p><p>Sahiplendiğimiz kedi, minik Alice’imiz, eve geldikten sonra hayal edemeyeceğimiz türde bir sevgi beslemeye başladık. Annem ve ablam, başta çok yanaşmasa da şimdi o kadar çok seviyorlar ki… Sanki küçük kardeşim gibi hissediyorum. Şuan 1.5 yaşında ve gerçekten çok akıllı, uslu bir kedi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BrV39Qvh8RLgMJ_AWnZj2g.jpeg" /></figure><p>Burada onu ne kadar sevdiğimi, hayvan sahiplenmenin ne güzel bir duygu olduğunu ve bana neler hissettirdiğini uzun uzun anlatabilirim size. Ama gerçekten birinden dinleyip anlamaya çalışmakla, o duyguyu yaşamak çok farklı şeyler. Hele ki böyle bir konuda. O yüzden yazımın sonlarına gelirken size tavsiyem, bu tür düşüncesi olanlar ya da olmayanlar, bu tür bir sorumluluğu yerine getirebileceğinizi düşünüyorsanız hiç tereddüt etmeden hayvan sahiplenmeyi önerim. Sahiplenme imkanınız yoksa bile sevginizi, ilginizi sokak hayvanlarıyla muhakkak paylaşın. Özellikle de havaların soğumaya başladığı şu kış günlerinde.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c83b1c7b4455" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>