<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Büşra İlayda Çevik Köken on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Büşra İlayda Çevik Köken on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@bilaydacevik?source=rss-fda069327921------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*LWgo8VmXZCXtaGRH5UCcdA.jpeg</url>
            <title>Stories by Büşra İlayda Çevik Köken on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik?source=rss-fda069327921------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 22:10:54 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@bilaydacevik/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[QA Journey #06 — Desk Başına: Risk Tabanlı Test ve Regression Stratejisi]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/qa-journey-06-desk-ba%C5%9F%C4%B1na-risk-tabanl%C4%B1-test-ve-regression-stratejisi-6a734a62e9da?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6a734a62e9da</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 12:11:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-16T12:11:55.683Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oF-_aCIT9XxlgVQi_D5Y_g.png" /></figure><h3>Bu bölümde bir kalite güvence yaklaşımı olarak risk tabanlı testlere bakacağız. Risk matrisi ve regresyon planı oluşturmak önceliğimiz olacak. Hadi gelin başlayalım!</h3><p>Canlıya alınan ya da release öncesi test edeceğimiz uygulamada 100 testimiz var fakat zamanımız da kalmadı. Ne yapacağız? Bu durumda risk tabanlı test- risk based testing- kullanmamız gerekecek. Çünkü limit ve kaynaklarımız bazı durumlarda oldukça sınırlıdır ve bu süreçten sağ çıkmamız gerekir.</p><p>Bu test yapısında olasılık ve etki olmak üzere iki unsurumuz var. Olasılık(probability) , en çok nerede hata çıkabileceğine yönelik bir öngörü, etki (impact) ise yazılımı anlayıp en çok hata olabilen yerlerden hangi bölümün müşterinin canını sıkabileceğine yönelik bir bilgi gerektiriyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rVOB6x5FUmtqps-v4S82tQ.png" /></figure><p>Olasılık değerlendirirken “geçmişte bu bölümde ne kadar hata çıktı?” “burada farklı servis bağlantıları var mı?” “kompleks yapıda mı?” gibi soruları kendimize sorabiliriz. Etki ise bir kullanıcı olarak bunu yaşasaydınız ne derece problem yaşardınız , ne derece maliyete neden olur sorusuna cevap vermemizi gerektirir. Örneğin kullanıcı olarak iki kere ücret benden çekilseydi sanırım çok sinirlenirdim. :D Bu birden fazla kişiye olduğunda ise geliştirme tarafı ciddi sorunlar yaşardı. Ama çok az kullandığım bir bölümde kozmetik bir bug görseydim bu uygulama deneyimimi daha az etkilerdi. Özellikle de günlük iş hayatımda olduğu gibi adminlerin yetkisine açık admin paneldeyse kozmetik bugumız bu daha sonra müdahale edilecekler listesine kolaylıkla gidebilir.</p><p>Yalnız bu demek değildir ki bunlar görmezden gelinebilir. Bunlar sadece zaman darlığında sonraya ertelenebilir. Çünkü kozmetik buglarda kullanıcıda hoşnutsuzluk yaratabilecektir.</p><p>Tek bir puanlama yöntemine bağlı değiliz. Örneğin TestGuild’de Bob Crews’e atfedilen yaklaşımda karmaşıklık, kullanım sıklığı ve yenilik birlikte değerlendiriliyor:</p><p><strong>Olasılık puanı = ((Karmaşıklık × 3) + (Kullanım sıklığı × 2) + Yenilik) ÷ 3</strong></p><p>Her faktöre 1–3 arasında puan veriliyor. Bu hesaplamanın sonucu <strong>2–6 arasında bir puan</strong> oluyor; gerçek bir olasılık yüzdesi değil. Etki ise ayrıca 0–10 arasında değerlendiriliyor.</p><p>Bu, kullanılabilecek modellerden biri. Burada dikkat etmemiz gereken, farklı modellerin ölçeklerini birbirine karıştırmamak. Bu yazıdaki uygulamada daha kolay takip edebilmek için <strong>1–5 ölçeğiyle</strong> devam edeceğiz.</p><p>Kaynak: <a href="https://testguild.com/risk-based-testing/">TestGuild — Risk-Based Testing</a></p><p>Regresyon testi, yazılımda bir değişiklik yapıldıktan sonra daha önce çalışan özelliklerin hâlâ doğru çalıştığını kontrol etmektir.</p><p>Örneğin üyelik sistemine indirim kodu eklediğimizi düşünelim. Yeni indirim özelliğini test ederken mevcut ödeme akışlarının da bozulmadığından emin olmamız gerekir:</p><ul><li>İndirim kullanmayan üyeden doğru tutar alınıyor mu?</li><li>Başarılı ödeme sonrasında üyelik aktifleşiyor mu?</li><li>Otomatik yenilemede doğru ücret çekiliyor mu?</li></ul><p>Risk değerlendirmesi, bu kontrollerden hangilerini önce çalıştıracağımızı ve hangilerini daha ayrıntılı inceleyeceğimizi belirlememize yardımcı olur.</p><p>Regresyon kapsamını seçerken yalnızca risk puanına değil, <strong>değişen alana ve bu alana bağlı akışlara</strong> da bakarız. Böylece elimizde rastgele seçilmiş bir test listesi yerine, nedenlerini açıklayabildiğimiz bir regresyon planı olur.</p><p><strong>Okuyabilirsiniz Köşesi</strong></p><ul><li><a href="https://testguild.com/risk-based-testing/">Risk-Based Testing: Expert Guide</a></li><li><a href="https://www.geeksforgeeks.org/software-testing/risk-based-testing-and-failure-mode-and-effects-analysis/">Risk Based Testing and Failure Mode and Effects Analysis - GeeksforGeeks</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6a734a62e9da" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[QA Journey #05 — Desk Başına: Tecrübeye Dayalı Test Teknikleri ( Experience-based test techniques)]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/qa-journey-04-desk-ba%C5%9F%C4%B1na-tecr%C3%BCbeye-dayal%C4%B1-test-teknikleri-experience-based-test-techniques-fb3a3eaf627a?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fb3a3eaf627a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 27 Sep 2026 17:45:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-27T17:49:08.896Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Tecrübeye dayalı test teknikleri ISTQB müfredatında hata tahminleme, keşif testi ve kontrol listesine dayalı test teknikleri üzerinden anlatılmaktadır.</h4><ul><li><strong>Error Guessing — Hata Tahminleme</strong></li><li><strong>Exploratory Testing — Keşif Testi</strong></li><li><strong>Checklist-Based Testing — Kontrol Listesine Dayalı Test</strong></li></ul><p>Üçü de belki benzer görünebilir.</p><p>Aynı feature üzerinden bakalım:</p><blockquote><strong>Kullanıcı profil fotoğrafını değiştirebilir.</strong></blockquote><h4>Error Guessing — “Burada ne patlayabilir?”</h4><p>Hatalar genel olarak, girdiler (yanlış veri girişi), çıktılar (yanlış format), mantık (eksik senaryolar), hesaplama (yanlış sonuçlar), arayüz (parametre uyuşmazlığı) veya verilerle (yanlış öndeğer) ilgili olabilir.</p><p>Daha önce benzer upload işlemlerinde problem gördüğüm için aklıma şunlar geliyor:</p><blockquote><em>Upload sırasında interneti kesersem ne olur?<br>Upload butonuna iki kere hızlı basarsam?<br>Çok büyük bir dosya gönderirsem?<br>Upload devam ederken uygulamayı kapatırsam?</em></blockquote><p>Burada elimde hazır bir liste olmak zorunda değil.</p><h4>Checklist-Based Testing — “Daha önce öğrendiklerimi unutmayayım.”</h4><p>Kontrol listesi öğeleri genellikle <strong>soru</strong> formunda yazılır ve her biri doğrudan kontrol edilebilir olmalıdır.</p><p>Örneğe göre: Bir süre sonra aynı şeyleri tekrar tekrar test ettiğimi fark ediyorum.</p><p>Her upload feature’ında:</p><ul><li>Desteklenmeyen dosya formatı</li><li>Maksimum dosya boyutu</li><li>Boş/bozuk dosya</li><li>Network kesilmesi</li><li>Double tap</li><li>Cancel</li><li>Permission</li></ul><p>kontrol ediyorsam bunları bir checklist haline getirebilirim:</p><ul><li><strong>Desteklenmeyen dosya formatı yüklemeye çalışırsam ne oluyor?</strong></li><li><strong>Maksimum dosya boyutunu aşan bir dosya yükleyebiliyor muyum?</strong></li><li><strong>Boş (0 byte) veya bozuk bir dosya yüklemeye çalışırsam sistem nasıl davranıyor?</strong></li><li><strong>Upload devam ederken internet bağlantısını kesersem ne oluyor?</strong></li><li><strong>Upload/Submit butonuna hızlıca iki kez basarsam işlem iki kez tetikleniyor mu?</strong></li><li><strong>Upload devam ederken Cancel’a basarsam işlem gerçekten iptal ediliyor mu?</strong></li><li><strong>Dosya/kamera erişim iznini reddedersem sistem doğru davranıyor mu?</strong></li><li><strong>İzni sonradan cihaz ayarlarından kaldırırsam uygulama bunu doğru yönetiyor mu?</strong></li></ul><h4>Exploratory Testing — “Test ederken öğreniyorum, öğrendikçe yeni test çıkarıyorum.”</h4><p>Keşif testini daha sistematik hale getirmek için <strong>oturum bazlı testler</strong> kullanılır. Bu yöntemde, testler belirli bir zaman dilimi içinde yapılır. Test uzmanı, test oturumuna rehberlik etmek için <strong>test hedeflerini</strong> belirler ve bunları içeren bir <strong>test başlatma belgesi</strong> kullanır. Test oturumları tamamlandıktan sonra, paydaşlarla yapılan bilgilendirme toplantılarıyla sonuçlar değerlendirilir.</p><p>Keşif testleri genellikle:</p><ul><li>Gereksinimlerin belirsiz veya eksik olduğu durumlarda,</li><li>Zaman kısıtlaması olduğunda,</li><li>Diğer formal test yöntemlerine destek olarak kullanılır.</li></ul><p>Profil fotoğrafını test etmeye başladım.</p><p>Fotoğraf yükledim ve Save butonunun aktifleştiğini fark ettim.</p><p>Buradan yeni bir soru çıktı:</p><blockquote><em>Fotoğrafı yükleyip sonra Remove yaparsam Save tekrar disable olacak mı?</em></blockquote><p>Denedim.</p><p>Sonra başka bir davranış fark ettim ve ondan başka bir test fikri çıktı.</p><p>Yani burada bütün test case’leri önceden yazıp sonra sırayla çalıştırmıyorum. <strong>Ürünü öğrenme, testleri tasarlama ve testleri yürütme birbirini besleyerek ilerliyor.</strong></p><p>Bu da “uygulamada rastgele dolaşmak” anlamına gelmiyor. Exploratory testing belirli bir <strong>amaç ve kapsam</strong> doğrultusunda yürütülebilir; örneğin bir test charter ile neyi keşfedeceğimizi sınırlandırabiliriz.</p><p><strong>Dikkat: Monkey testing ile karışmamalı!</strong></p><p>Exploratory Testing = “Nereye baktığımı biliyorum ama ne bulacağımı bilmiyorum.”<br>Monkey Testing = “Nereye basacağımı bile büyük ölçüde rastlantıya bırakıyorum.”</p><h3>1. haftanın teknik konuları burada bitti.</h3><p>EP ile grupladık, BVA ile sınırları kurcaladık, Decision Table ile koşulları birbirine kattık, State Transition ile sistemin geçmişini sorguladık, en son biraz da tecrübelerimize güvendik.</p><p>Şimdi sırada bunları tek tek bilmekten çıkıp <strong>aynı requirement üzerinde birlikte kullanabilmek</strong> var. Bir süre gerçek hayata yakın egzersizlerle kendimi oyalayıp “Burada hangi tekniği kullanmalıyım?” refleksini oturtmaya çalışacağım. Çünkü tekniklerin tanımını bilmek güzel, doğru yerde kullanabilmek daha güzel.</p><p>Sonrasında <strong>Requirement Analysis &amp; Test Strategy</strong> tarafına geçiyoruz: requirement parçalama, ambiguity, acceptance criteria, testability, risk analizi ve coverage.</p><p>Bakalım requirement’ı test etmeye başlamadan kaç problem çıkarabileceğiz.</p><p><strong>Bir sonraki Desk Başında görüşmek üzere!</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fb3a3eaf627a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[QA Journey #04 — Desk Başına: Durum Geçişi Testleri — State Transition Testing]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/qa-journey-04-desk-ba%C5%9F%C4%B1na-durum-ge%C3%A7i%C5%9Fi-testleri-state-transition-testing-e9d393ec7142?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e9d393ec7142</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 27 Sep 2026 17:27:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-27T17:28:25.856Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Durum Geçişi Testleri/ State Transition Testing</h4><p>Şu anki durumlara bağlı koşullarda sistemi farklı açılardan test ettik. Peki “Sistemin cevabı şu an verdiğim input değil, daha öncekilere bağlı ise?” Burada “Durum Geçişi Testleri”ni kullanmalıyız.<strong> Durum Geçişi Testi, Durum Geçişi Diyagramları</strong>, bir sistemin <strong>olası durumlarını</strong> ve bu durumlar arasındaki <strong>geçişleri</strong> modelleyen test teknikleridir. Bu modelleme, bir sistemin belirli bir olay karşısında nasıl davrandığını ve hangi aksiyonları gerçekleştirdiğini analiz etmeye olanak tanır.</p><p><strong>State Transition Testing</strong>, sistemin bulunduğu <strong>mevcut durumun (state)</strong> ve gerçekleşen <strong>olayın (event)</strong> sonucunda hangi yeni duruma geçeceğini test ettiğimiz black-box test design tekniğidir.</p><pre>ACTIVE<br>  +<br>Login<br>  ↓<br>LOGGED IN ✅</pre><pre>BANNED<br>  +<br>Login<br>  ↓<br>BANNED ❌<br>&quot;Your account is banned&quot;</pre><p>Aynı event , ama farklı sonuç vardır. Kullanıcı daha önce banlandığı için state= Banned bilgisi tutuluyor. Email şifresini doğru girse bile sistem sadece inputa bakmaz. Bu kullanıcının mevcut state’ini kontrol eder.</p><ul><li><strong>Genel olarak şu şekildedir: “Olay [Koruma koşulu] / Aksiyon” -</strong><br>“<strong>Event [Guard condition] / Action”</strong></li></ul><p><strong>Uçuş rezervasyonu talebi [Koltuklar ≥ 1] / Rezervasyon onayla”</strong></p><p>Bu ifadeyi açalım:</p><ul><li><strong>Olay (Event)</strong>: “Uçuş rezervasyonu talebi” — Kullanıcı bir uçuş için rezervasyon yapmayı talep ediyor.</li><li><strong>Koruma Koşulu (Guard Condition)</strong>: <strong>“[Koltuklar ≥ 1]”</strong> — Uçakta en az bir boş koltuk kalmış olması gerekiyor. Yani, bu koşul yerine getirilmezse rezervasyon yapılamaz.</li><li><strong>Aksiyon (Action)</strong>: “Rezervasyon onayla” — Eğer uçakta yeterli koltuk varsa, rezervasyon başarılı bir şekilde onaylanır.</li></ul><p>OTP kodunun girişi de burada güzel bir örnektir. Örneğin requirement “kullanıcı OTP kodunu 3 kez yanlış girebilir derse sistemin her durumu kontrol etmesi gerekir.Her seferinde yanlış OTP girdiğimizde cevap her zaman aynı değildir. İlkinde invalid OTP üçüncüsünde ise OTP Blocked uyarısı alırız.</p><p><strong>State: </strong>Sistemin mevcut durumudur. Active, Suspended, Blocked, Logged Out gibi.</p><p><strong>Event:</strong> State’i değiştirebilecek olaydır. Ban user, logout gibi.</p><p><strong>Transition:</strong> Bir state’den başkasına geçiştir. Active — Logout &gt; Logged Out gibi.</p><p><strong>Action: </strong>Transition sırasında sistemin gerçeklediği davranıştır. Gösterilecek hata mesajı veya OTP’de sayaç arttımı gibi.</p><p>— — — — — — — Wrong OTP — — — — — — — <br>[0 FAIL] ─────────────→ [1 FAIL]<br> — — — — — — — — — — — — — — — — — │<br> — — — — — — — — — — — — — — — — — │ Wrong OTP<br> — — — — — — — — — — — — — — — — — -↓<br> — — — — — — — — — — — — — — — — — [2 FAIL]<br> — — — — — — — — — — — — — — — — — │<br> — — — — — — — — — — — — — — — — - │ Wrong OTP<br> — — — — — — — — — — — — — — — — — ↓<br> — — — — — — — — — — — — — — — — — [BLOCKED]</p><p><strong>Dikkat:</strong> QA sadece doğru geçişlerin test edildiği bir gül bahçesinde değildir. O yüzden invalid transitionlar da önem kazanır. Nereye geçemeyeceği de önemlidir.</p><p>Created → Paid<br>Paid → Shipped<br>Shipped → Delivered (bu doğru sıra)</p><p>Delivered → Shipped (bunun gibi yanlış sıralar da test edilmeli, sadece happy path üzerinde durmamalısın. Burada iyi de ben bunu UI’da test edemem dersen eğer, zaten işimiz Postman, DevTools üzerinden ilerleyip backend’in reddini görmek üzerine şekillencek.</p><p><strong>Dikkat:</strong> Decision table’dan ayırmak için aynı işlemi yaptığımda önceki durumdan farklı sonuç alabilir miyim? diye düşünebilirsin. Eğer farklı sonuç alırsan bunun state transition olma ihtimali vardır.</p><p><strong>Dikkat:</strong> QA işlerinde farkında olmadan bunu hep kullanıyorsun.</p><ul><li>Not Joined → Join → Joined<br>Joined → Leave → Not Joined</li><li>Unread → Open → Read</li></ul><p>Durum geçişi diyagramları, olaylar ve bunlara bağlı geçişleri görsel olarak gösterir. Tablonun satırları durumları, sütunları ise olayları temsil eder (varsa koruma koşullarıyla birlikte). Tablo girişleri (hücreler) geçişleri temsil eder ve hedef durum ve tanımlanmışsa sonuç olarak ortaya çıkan aksiyonları içerir. Durum geçişi diyagramının aksine, durum tablosu geçersiz geçişleri açıkça gösterir, bunlar boş hücrelerle temsil edilir.</p><h3>Kapsama Kriterleri:</h3><p>Durum geçişi testi için kullanılan üç ana kapsama kriteri:</p><ol><li><strong>Tüm Durumlar Kapsamı</strong>:</li></ol><ul><li>Kapsam öğeleri sistemin <strong>tüm durumlarıdır</strong>.</li><li>%100 kapsama ulaşmak için test senaryoları sistemdeki <strong>tüm durumların</strong> en az bir kez incelenmesini sağlamalıdır.</li><li><strong>Kapsam oranı</strong>: Test edilen durum sayısının toplam durum sayısına bölünmesiyle hesaplanır.</li><li>Geçerli geçişlerden daha zayıf kapsama sahiptir.</li></ul><p><strong>2. Geçerli Geçişler Kapsamı</strong> (0-anahtar kapsam):</p><ul><li>Kapsam öğeleri <strong>tekil geçerli geçişlerdir</strong> (yani, bir olay sonucu bir durumdan diğerine doğru gerçekleşen geçişler).</li><li>%100 kapsama ulaşmak için <strong>tüm geçerli geçişler</strong> test edilmelidir.</li><li><strong>Kapsam oranı</strong>: Test edilen geçerli geçişlerin sayısının toplam geçerli geçiş sayısına bölünmesiyle hesaplanır.</li><li>En yaygın kullanılandır.</li></ul><p><strong>3. Tüm Geçişler Kapsamı</strong>:</p><ul><li>Kapsam öğeleri <strong>tüm geçerli ve geçersiz geçişlerdir</strong>.</li><li>%100 kapsama ulaşmak için tüm geçerli geçişler <strong>ve geçersiz geçişler</strong> test edilmelidir.</li><li><strong>Kapsam oranı</strong>: Test edilen geçerli ve geçersiz geçişlerin sayısının toplam geçerli ve geçersiz geçiş sayısına bölünmesiyle hesaplanır.</li><li>“Tek bir test senaryosunda yalnızca bir geçersiz geçişin test edilmesi, kusur maskelenmesini, yani bir hatanın diğerinin tespitini engellediği durumları önlemeye yardımcı olur.”</li></ul><p>Örnek: State Transition Egzersizi</p><p>Bir mobil bankacılık uygulamasında banka kartının durumuyla ilgili requirement şöyle:</p><blockquote><em>Yeni oluşturulan kart </em><strong><em>Active</em></strong><em> durumundadır.<br>Kullanıcı kartını istediği zaman </em><strong><em>Freeze</em></strong><em> edebilir.<br>Frozen durumundaki kart tekrar </em><strong><em>Unfreeze</em></strong><em> edilerek Active hale getirilebilir.<br>Kullanıcı kartını </em><strong><em>Cancel</em></strong><em> edebilir. Cancel edilen kart tekrar Active veya Frozen hale getirilemez.<br>Frozen kart da Cancel edilebilir.</em></blockquote><p>Sistemde üç state var:</p><pre>ACTIVE<br>FROZEN<br>CANCELLED</pre><p>Event’ler:</p><pre>Freeze<br>Unfreeze<br>Cancel</pre><p>Önce <strong>valid transition’ları</strong> çıkar:</p><pre>ACTIVE + Freeze → ?<br>ACTIVE + Cancel → ?</pre><pre>FROZEN + Unfreeze → ?<br>FROZEN + Cancel → ?</pre><p>Sonra aşağıdakilerin <strong>valid mi invalid mi</strong> olduğunu söyle ve expected behavior’ı düşün:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/558/1*zzCHVDfaceTj92iDCwv5vg.png" /></figure><p><strong>Cevap:</strong></p><p>Şimdi requirement’ın açıkça izin verdiği geçişlere bakalım. (valid transition)</p><p><strong>Active + Freeze → Frozen</strong></p><p><strong>Active + Cancel → Cancelled</strong></p><p><strong>Frozen + Unfreeze → Active</strong></p><p><strong>Frozen + Cancel → Cancelled</strong></p><h4>Transition:</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/518/1*KW54LFmh6mheNlOiNPWY1A.png" /></figure><p>Buradan requirenment boşlukları bile çıkar.</p><blockquote><strong><em>“Peki zaten Frozen olan karta tekrar Freeze gönderirsem ne olacak?”</em></strong></blockquote><blockquote><strong><em>“Peki Cancelled kart için Freeze veya Unfreeze aksiyonları UI’da hâlâ görünüyor mu?”</em></strong></blockquote><p>Bir sonraki Desk Başında biraz daha sezgisel bir yere geçiyoruz:</p><p><strong>#05 — Error Guessing</strong></p><p>Yani teknik adıyla “deneyime dayalı test tasarımı”, QA dilinde ise biraz:</p><p><strong><em>“Buraya iki kere tıklarsam kesin bir şey olacak bak göreceksin.”</em></strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e9d393ec7142" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[QA Journey #03 — Desk Başına: Karar Tablosu Testi]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/qa-journey-03-desk-ba%C5%9F%C4%B1na-karar-tablosu-testi-a74e9ed2ae82?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a74e9ed2ae82</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 19 Sep 2026 17:58:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-19T18:05:32.893Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Öncesinde <strong>EP</strong> ile girdileri eşdeğer bölümlere ayırdık, <strong>BVA</strong> ile de sıralı partition’ların sınırlarını kurcaladık.</p><p>Peki requirement artık tek bir değerden değil, birden fazla <strong>koşuldan</strong> oluşuyorsa? (Ki oluşacak. QA’e huzur yok.)</p><p>İşte burada <strong>Decision Table Testing (Karar Tablosu Testi)</strong> devreye giriyor.</p><p>Temel sorumuz şu:</p><blockquote><strong><em>Birden fazla koşul aynı anda devredeyken sistem nasıl davranmalı?</em></strong></blockquote><p>Bir örnek üzerinden gidelim.</p><p>Sosyal medya uygulamamızda kullanıcılar etkinliklere katılabiliyor. Fakat etkinliğe katılabilmek için üç kritik koşulumuz var:</p><ul><li>Hesap aktif olmalı.</li><li>Kontenjan dolmamış olmalı.</li><li>Etkinliğin süresi geçmemiş olmalı.</li></ul><p>İlk akla gelen test oldukça basit:</p><blockquote><strong><em>Hesap aktif + kontenjan var + etkinlik aktif → Kullanıcı etkinliğe katılabiliyor mu?</em></strong></blockquote><p>Test ettik, PASS aldık. Rahatlayabilir miyiz? İstersen rahatla.</p><p>Ama QA olduğumuz için burada bırakmayacağız.</p><p>Hesap aktif ama kontenjan doluysa?</p><p>Kontenjan var ama etkinliğin süresi geçmişse?</p><p>Hesap aktif değil ama diğer iki koşul sağlanıyorsa?</p><p>Üç koşul da sağlanmıyorsa?</p><p>Bir anda tek bir testten kombinasyonlara doğru gitmeye başladık. Decision Table tam olarak burada işimize yarıyor. Mantığı kod üzerinden düşünürsek kabaca şöyle bir yapı hayal edebiliriz:</p><pre>IF Account Active<br>AND Capacity Available<br>AND Event Active<br>THEN Allow Join</pre><p>Burada:</p><p><strong>IF → Condition (Koşul)</strong><br><strong>AND → Condition (Koşul)</strong><br><strong>AND → Condition (Koşul)</strong><br><strong>THEN → Action (Aksiyon)</strong></p><p>Şimdi elimizde üç koşul var:</p><p><strong>C1:</strong> Hesap aktif mi?<br><strong>C2:</strong> Kontenjan var mı?<br><strong>C3:</strong> Etkinlik aktif mi?</p><p>Her koşulun iki olası durumu olduğunu düşünelim:</p><p><strong>Yes / No</strong></p><p>O zaman olası kombinasyon sayımız:</p><p><strong>2 × 2 × 2 = ²³ = 8</strong></p><p>Yani oldukça masum görünen üç koşul bize <strong>8 farklı kombinasyon</strong> çıkardı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/518/1*jS2jnTESBZJc7UKAgMFTeA.png" /></figure><p>Üç koşulda sekiz çok korkutucu görünmeyebilir.</p><p>Ama daha yeni başladık.</p><p>Şu an 8 tane olan kombinasyon ileride 64 ve daha fazlası olabilir. Fakat kombinasyon sayısını biliyoruz diye hepsini test edeceğimiz anlamına gelmez. Bazen testleri de optimize etmek gerekir.</p><p>Gereksinim ama aktif olmayan kullanıcının etkinliğe katılamayacağını söylüyor ve hesap aktif değilse altındaki tüm koşullar önemini yitirir.</p><h3>Decision Table’daki işaretler</h3><p>Karar tablolarında farklı gösterimler görebiliriz.</p><p><strong>T (True):</strong> Koşul sağlanıyor.<br><strong>F (False):</strong> Koşul sağlanmıyor.<br><strong>- (Don’t Care):</strong> Bu rule açısından koşulun değeri sonucu etkilemiyor. ( Az önce bahsettiğimiz kullanıcının zaten aktif olmaması durumu)<br><strong>X:</strong> İlgili action gerçekleşiyor.<br><strong>Boş hücre:</strong> Action gerçekleşmiyor.Bazı tablolarda <strong>N/A (Not Applicable)</strong> ifadesiyle de karşılaşabiliriz. Bu ise ilgili koşulun o rule için uygulanabilir olmadığını belirtmek için kullanılabilir.</p><p>Burada — ile N/A’yı birbirine karıştırmamak önemli.</p><p>- dediğimizde koşulun değeri olabilir; sadece <strong>sonucu değiştirmiyordur.</strong></p><h4>Her Decision Table sadece True / False mı?</h4><p>Hayır.</p><p>Şimdiye kadar kullandığımız tablo <strong>Limited-entry Decision Table (Sınırlı Giriş Karar Tablosu)</strong> örneğiydi.</p><p>Koşullarımız true, false veya yes, no şeklindeydi. Ama sadece iki seçenekle sınırlı kalmayabiliriz.</p><p>Örneğin:</p><pre>Membership:<br>Free / Premium / Business</pre><pre>Order Amount:<br>&lt; 1.000<br>1.000–5.000<br>&gt; 5.000</pre><pre>Country:<br>TR / EU / Other</pre><p>gibi birden fazla değer alabilen koşullarımız da olabilir.</p><p>Bunlar <strong>Extended-entry Decision Table (Genişletilmiş Giriş Karar Tablosu)</strong> yaklaşımına örnektir.</p><p>Bu durumda artık her condition için yalnızca iki seçeneğimiz var diyemeyiz.</p><p>Şu kelimeler çoğalmaya başladıysa Decision Table düşünmeye başlayabiliriz:</p><p><strong>if / if not / only if / when / unless / and / or / depending on / except</strong></p><h4>Peki bunu uygulama test ederken ne yapacağım?</h4><p>Her feature geldiğinde oturup Decision Table hazırlamamız gerekmiyor. Ama requirement içinde koşullar çoğalmaya başladıysa kullanabiliriz.</p><p>Örneğin:</p><blockquote><em>Etkinlik aktif olmalı, kontenjan bulunmalı ve kullanıcı daha önce ödeme yapmadıysa ödeme ekranına yönlendirilmelidir.</em></blockquote><p>Test case yazmaya başlamadan önce sonucu etkileyen koşulları çıkarabiliriz:</p><p><strong>Event Active? / Capacity Available? / Already Paid?</strong></p><p>Sonra bu koşulların farklı kombinasyonlarında sistemin ne yapması gerektiğine bakarız.</p><p>Böylece Decision Table bize sadece test case üretmekte değil, <strong>eksik testleri ve requirement boşluklarını görmekte</strong> de yardımcı olur.</p><p>Özellikle tabloda şöyle bir yer oluşuyorsa:</p><p><strong>Y + Y + N → ???</strong></p><p>orada test etmeye devam etmek yerine önce requirement’ı netleştirmek gerekir.</p><p>Decision Table, <strong>koşullar çoğaldığında kafamızdaki kombinasyonları görünür hale getiren bir araçtır.</strong></p><p>Kısacası:</p><p><strong>IF’ler çoğaldığında Decision Table gelir yardıma.</strong></p><p>Bir sonraki “Desk Başında” görüşmek üzere!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a74e9ed2ae82" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[QA Journey #02 — Desk Başına: Kim Bu BVA?]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/qa-journey-02-desk-ba%C5%9F%C4%B1na-kim-bu-bva-572449a26e5b?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/572449a26e5b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 17 Sep 2026 19:05:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-17T21:06:22.203Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir önceki teknikte, <strong>Equivalence Partitioning (EP)</strong> ile değerleri partition’lara ayırdık, her şeyi tek tek test etme derdinden biraz olsun kurtulduk. Fakat örneğin 1–99 arası 68&#39;i seçip test ettiğimizde bir noktayı gözümüzden kaçırabiliriz.</p><p>Developer şöyle bir şey yazmış olabilir:</p><pre>number &gt; 0 &amp;&amp; number &lt; 99</pre><p>Requirement ise aslında:</p><pre>number &gt;= 0 &amp;&amp; number &lt;= 99</pre><p>diyor.</p><p>Böyle bir durumda bazı testlerimiz (68 sayımız) passed olurken testi geçti kabul edip 0 ve 99&#39;un haykırışlarını duyamayabiliriz. BVA, sınırların denenmesine dayalı bir teknik olarak tam bu noktada imdadımıza koşar. Fakat sadece sıralı verilerden oluşan paylarda kullanılır.</p><p>Aslında geliştiricilerin bu sınır değerlerinde hata yapma olasılığının daha yüksek olmasından dolayı bu teknik vardır. QA’de geliştirici hatalarını minimalize etmekle yükümlüdür.</p><p><strong>Off-by-one error</strong>, Türkçede kabaca <strong>bir eksik/bir fazla hatası</strong> diyebileceğimiz, sınırın tam <strong>1 değer kaydırılması</strong> sonucu oluşan çok klasik bir yazılım hatasıdır. Bunun yakalanması için ise gizli ajanımız BVA kullanılır.</p><p>ISTQB CTFL terminolojisine hakimseniz bilirsiniz ki tek bir BVA yoktur. BVA’da <strong>2-value BVA</strong> ve <strong>3-value BVA</strong> ayrımı vardır. O yüzden ikisine de odaklanmak gerekir.</p><h4>2-value BVA : iki test verisi- boundary dahil</h4><p>Her boundary için <strong>boundary’nin kendisini ve ona en yakın komşu partition’daki değeri</strong> ele alıyoruz.</p><p>0–99 için 0, -1, 99, 100alınır.</p><h4>3-value BVA : 3 test verisi- boundary dahil</h4><p>Burada boundary’nin <strong>iki tarafındaki komşularını da</strong> dikkate alıyoruz.</p><p>Yani -1, 0, 1, 98, 99, 100</p><p>Boundary − 1 / Boundary / Boundary + 1</p><p>Örnek</p><blockquote><strong><em>Kullanıcı bir gönderiye en az 1, en fazla 10 fotoğraf ekleyebilir.</em></strong></blockquote><p>Ama sistemde <strong>0 fotoğraf eklemek de mümkün</strong>; sadece gönderiyi yayınlamaya çalıştığında hata veriliyor.</p><ol><li><strong>Boundary’ler : 1–10</strong></li></ol><p>0 bir sınır değildir. Geçersiz değerdir.<strong> </strong><br>Sistemde oluşturulabilen durum ≠ geçerli durum</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><p>Daha zor örnek: Profil fotoğrafı maksimum 5 MB olabilir.</p><p>Burada hemen 4 ve 6 test ederim deme çünkü sınırdan uzaklaşırsın.</p><p>5 MB − 1 byte → 5 MB → 5 MB + 1 byte</p><p>1 MB = 1, 000, 000 Byte kabul edersek 4, 999,999 byte , 5,000,000 byte , 5,000,001 byte 3-value BVA olur.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><p>Tekrar hatırlatma:</p><p><strong>2-value → sınır + sınırın diğer tarafındaki en yakın değer</strong><br> <strong>3-value → sınırın solu + sınır + sınırın sağı</strong></p><h4>3 Değerli SDA’nın 2 Değerli SDA’ya Göre Avantajı Nedir?</h4><p>3 değerli SDA, 2 değerli SDA’nın yakalayamadığı bazı hataları yakalayabilir. Örneğin, eğer bir yazılımda “(x ≤ 10)” gibi bir koşul yanlışlıkla “(x = 10)” şeklinde kodlandıysa, <strong>2 değerli SDA</strong> bu hatayı yakalayamayabilir. Çünkü sadece <strong>x = 10</strong> ve <strong>x = 11</strong> test edilir ve bu değerlerde hata görünmez. Ancak, <strong>3 değerli SDA</strong> ile <strong>x = 9</strong> değeri de test edildiği için hata ortaya çıkabilir.</p><p>Şimdilik BVA’dan cebime attığım şey şu:</p><p><strong>Bir aralık gördüğünde sadece aralığın içinden “güzel bir değer” seçip geçme. Sınıra git. Sınırın kendisini, hemen öncesini ve hemen sonrasını kurcala.</strong></p><p>Bir sonraki yazıda koşullar birbirine girdiğinde neler oluyor bakacağız. Excel tablomuzla görüşme vaktimiz geldi bile…</p><p><strong>#03 — Decision Table (Karar Tablosu)</strong> bizi bekliyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=572449a26e5b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[QA Journey #01 — Desk Başına: Kim Bu EP? 0’dan 99’a Hepsini Test Etmeyeceğiz, Değil mi?]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/qa-journey-01-desk-ba%C5%9F%C4%B1na-kim-bu-ep-0dan-99-a-hepsini-test-etmeyece%C4%9Fiz-de%C4%9Fil-mi-22bea7116c18?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/22bea7116c18</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 15 Sep 2026 16:37:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-15T16:56:42.818Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Equivalence Partitioning (EP)</strong>, Türkçesiyle <strong>Eşdeğer Bölümleme</strong>, test tasarımında oldukça kritik tekniklerden biri.</p><p>ISTQB sınavına hazırlanırken sorular çözüp işin teorisini az çok kavrıyoruz: valid partition, invalid partition, buradan kaç test çıkar, hangi değer seçilir… Tamam, kağıt üzerinde EP ile tanıştık.</p><p>Ama asıl mesele sınavdaki doğru şıkkı bulmak değil; pazartesi sabahı önümüze gerçek bir requirement düştüğünde bu tekniği gerçekten kullanabiliyor muyuz?</p><h4>Kısaca bir giriş yapalım. EP nedir ?</h4><p>Bu teknik, test verilerini <strong>denklik sınıflarına</strong> eşit paylar halinde ayırmaya dayanır. Burada <em>kapsam öğeleri</em><strong><em> </em>denklik paylarıdır. Denklik payları illaki geçerli olmak zorunda değildir.</strong></p><p>Bu testte amaç, çok fazla test yapmadan, kapsamlı bir test gerçekleştirmektir. Her olasılığı tek tek test etmek yerine, bir grup değerin hepsini temsil eden bir test yapılır.</p><p>Bir sistemin 1 ile 50 arasında bir sayı kabul ettiğini düşünelim. Burada denklik sınıfları:</p><ul><li>Geçerli pay: 1–50</li><li>Geçersiz pay: 0 ve altı,</li><li>Geçersiz pay: 51 ve üstü</li></ul><p>Görüldüğü üzere üç tane denklik payımız olur. Bu durumda, geçerli bir sınıf için bir değer (örneğin 25), geçersiz bir sınıf için başka bir değer (örneğin -1 veya 51) seçilerek test yapılabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/667/0*iLV65AmAWcMunkkl.png" /></figure><p>Eğer kapsam yüzdesini bulmak istersek, (test edilen denklik payı sayısı/toplam denklik payı sayısı)x100 bize sonucu verir. Mesela iki tanesini test ettim diyelim. Yaklaşık 66.67 gibi bir yüzdem olur.</p><p><strong>Örnek1: </strong>Bir uygulama, kullanıcıdan geçerli bir kredi kartı numarası girmesini istiyor. Kredi kartı numarasının 16 haneli bir sayı olması gerekmektedir. Denklik paylarına ayırma kullanarak geçerli ve geçersiz test vakaları oluşturunuz.</p><p><strong>Cevap:</strong></p><ul><li><strong>Geçerli Denklik Sınıfları:</strong></li><li>16 haneli rakamlar (örn: 1234 5678 9012 3456)</li><li><strong>Geçersiz Denklik Sınıfları:</strong></li><li>16 haneden az olan numaralar (örn: 1234 5678 9012)</li><li>16 haneden fazla olan numaralar (örn: 1234 5678 9012 34567)</li><li>Alfanümerik karakterler (örn: 1234 ABCD 5678 9012)</li><li>Boş giriş (örn: “”)</li></ul><p><strong>Örnek2:</strong> Bir e-posta adresi alanında kullanıcıların geçerli bir e-posta adresi girmesi gerekmektedir. E-posta adresi, “@” ve “.” sembollerini içermelidir. Denklik paylarına ayırma kullanarak geçerli ve geçersiz test senaryoları oluşturun.</p><p><strong>Cevap:</strong></p><ul><li><strong>Geçerli Denklik Sınıfları:</strong></li><li>“@” ve “.” sembollerini doğru sırada içeren adresler (örn: “test@example.com”)</li><li><strong>Geçersiz Denklik Sınıfları:</strong></li><li>“@” sembolü eksik olan e-posta adresleri (örn: “testexample.com”)</li><li>“.” sembolü eksik olan e-posta adresleri (örn: “test@examplecom”)</li><li>Hem “@” hem “.” sembolleri eksik olan adresler (örn: “testexamplecom”)</li><li>Boş giriş (örn: “”)</li></ul><p>Burada konuya hakimiyet artması için each choice ( her seçeneği kapsama) tekniğinden de kısaca bahsedelim.</p><p><strong>Each Choice (Her Seçeneği Kapsama)</strong>, yazılım testlerinde <strong>denklik paylarına ayırma</strong> gibi test tekniklerinde kullanılan bir <strong>kapsam kriteridir.</strong> Özellikle <strong>birden fazla giriş parametresi</strong> olan sistemlerde uygulanır ve her parametre için ayrı denklik sınıflarının (pay gruplarının) tanımlandığı senaryolarda, test vakalarını optimize etmek için kullanılır.</p><p><strong>EP yaptığımız her durumda otomatik olarak “Each Choice” yapmış olmuyoruz.</strong> Ama birbirlerine çok yakın kavramlar oldukları için karışması çok normal.</p><p><strong>EP (Equivalence Partitioning / Eşdeğer Bölümleme)</strong> sana şunu söyler:</p><blockquote><em>input domain’ini hangi partition’lara ayırmalıyım?</em></blockquote><p><strong>Each Choice</strong> ise birden fazla parametrenin partition’ları olduğunda şunu söyler:</p><blockquote><em>Oluşturduğum test setinde her parametrenin her partition’ı en az bir kez kullanılmış mı?</em></blockquote><p>Mesela tek inputumuz:</p><blockquote><em>Forma numarası: 0–99 tam sayı</em></blockquote><p>Partition’larımız:</p><pre>P1 = &lt; 0<br>P2 = 0–99<br>P3 = &gt; 99<br>P4 = ondalık<br>P5 = sayısal olmayan</pre><p>test ettiğinde <strong>EP partition coverage</strong> sağlıyorsun. Burada ayrıca “Each Choice yaptım” demek pek anlamlı değil; tek parametre var.</p><p>Ama iki input gelince fark belirginleşiyor:</p><blockquote><em>Yaş: 18–60<br> Üyelik: Free / Premium</em></blockquote><p>Diyelim partition’lar:</p><pre>yaş<br>A1 = &lt;18<br>A2 = 18–60<br>A3 = &gt;60</pre><pre>üyelik<br>M1 = Free<br>M2 = Premium</pre><p>Tüm kombinasyonları test edersen:</p><p><strong>3 × 2 = 6 test</strong> gerekir.</p><p>Each Choice ise şöyle bir test setine izin verebilir:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/497/1*A-SSe47f56-83jso10rrIw.png" /></figure><p>Burada A1, A2, A3, M1, M2 en az bir kere görüldü.</p><p>→ <strong>Each Choice sağlandı.</strong></p><p>Ama örneğin:</p><pre>A1 + Premium<br>A2 + Free<br>A3 + Premium</pre><p>gibi bütün kombinasyonlar denenmedi.</p><h3>Each Choice Kapsamı Nedir?</h3><p><strong>Each Choice kapsamı</strong>, her giriş parametresi (pay grubu) için oluşturulan her bir denklik sınıfından (paydan) en az birinin test edilmesini zorunlu kılar. Ancak, bu yaklaşımda <strong>parametrelerin kombinasyonları dikkate alınmaz</strong>. Yani her pay grubundan birer temsilci seçilir ve her biri en az bir test senaryosunda yer alır. Bu sayede, test kapsamı geniş tutulur ve her parametrenin tüm değer aralıklarının test edildiğinden emin olunur, ancak bu değerlerin kombinasyonları değil, sadece her bir payın kullanıldığı test edilir.</p><p>Bir formda kullanıcıdan şu iki girdi isteniyor:</p><ol><li><strong>Yaş:</strong> 18 ile 60 arasında olmalıdır.</li><li><strong>Cinsiyet:</strong> Kadın veya Erkek olabilir.</li></ol><p>Bu senaryoda, her iki parametrenin de geçerli ve geçersiz pay grupları vardır:</p><ul><li><strong>Yaş için pay grupları:</strong></li><li>Geçerli: 18–60 arası (örn: 30)</li><li>Geçersiz: 18&#39;den küçük veya 60&#39;tan büyük (örn: 15, 65)</li><li><strong>Cinsiyet için pay grupları:</strong></li><li>Geçerli: Kadın, Erkek</li><li>Geçersiz: Boş bırakma veya geçersiz değer (örn: “X”)</li></ul><p><strong>Each Choice kapsamı</strong>, bu iki parametreden gelen her payı <strong>en az bir test senaryosunda</strong> kullanmamızı gerektirir. Örneğin:</p><ul><li>Senaryo 1: Yaş = 30, Cinsiyet = Kadın (Geçerli denklik payları)</li><li>Senaryo 2: Yaş = 65, Cinsiyet = Erkek (Geçersiz yaş)</li><li>Senaryo 3: Yaş = 30, Cinsiyet = “X” (Geçersiz cinsiyet)</li></ul><p>Bu senaryolarla her parametre (yaş ve cinsiyet) için hem geçerli hem de geçersiz denklik sınıfları <strong>en az bir kez</strong> test edilmiştir. Ancak bu test vakaları, farklı kombinasyonları (örneğin, geçersiz yaş ve geçersiz cinsiyetin aynı anda kullanılması gibi) kapsamak zorunda değildir. Yani <strong>pay gruplarının kombinasyonları göz ardı edilmiştir</strong>.</p><h3>Each Choice ve Kombinasyonların Kapsanmaması</h3><p>Each Choice kapsamı, farklı parametreler arasında <strong>kombinasyonları test etmekten</strong> ziyade, her parametrenin tüm denklik sınıflarını (paylarını) <strong>en az bir kez test etmeye</strong> odaklanır. Bu nedenle, iki veya daha fazla parametrenin farklı paylarının tüm olası kombinasyonlarını test etmek gerektiğinde, <strong>Pairwise Testing</strong> veya <strong>All Combinations Testing</strong> gibi daha kapsamlı teknikler kullanılır. Ancak, Each Choice daha hızlı ve az sayıda test senaryosu gerektirir, çünkü sadece her payı bir kez test etmek yeterlidir.</p><h3>Biraz da Gerçek Hayat</h3><p>Şimdi gelelim biraz gerçek hayata….</p><p>Örneğin elimizde bir basketbol uygulaması var.</p><p>Bir oyuncuya forma numarası vereceğiz ve requirement şöyle:</p><blockquote><strong><em>“Oyuncunun forma numarası 0–99 arasında tam sayı olmalıdır.”</em></strong></blockquote><p>Peki bizim EP burada ne işimize yarayacak?</p><p>Bunu sorduysanız, sormamış olun.</p><p>Çünkü birazdan 0’dan başlayıp 99’a kadar tek tek test case yazmaktan bizi kurtaracak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LLwUR8JW384kfjMA-HPP3Q.png" /></figure><p>İlk bakışta elimizde beş farklı partition var.</p><p>Güzel tarafı şu: 23 çalıştı diye 24, 25, 26 diye devam edip 99’a kadar gitmemize gerek yok. Çünkü 0–99 arasındaki tam sayıların sistem tarafından aynı şekilde işlenmesini bekliyoruz.</p><p>EP’nin bize söylediği şey kabaca şu:</p><p><strong>Aynı davranışı beklediğin her şeyi tek tek test etme. Önce grupla, sonra o grubu temsil edecek bir değer seç.</strong></p><p>Böyle bakınca 0–99 arasındaki 100 farklı değeri kontrol etmek yerine valid partition’dan 23 gibi tek bir temsilci seçebilirim. Aynı mantık invalid partition’lar için de geçerli.</p><p>Buraya kadar her şey fazla huzurlu. QA olduğumuz için biraz bozalım.</p><p>Requirement’ımızı tekrar okuyalım:</p><blockquote><strong><em>“Oyuncunun forma numarası 0–99 arasında tam sayı olmalıdır.”</em></strong></blockquote><p>Peki şunlar ne olacak? 01, +5, 5.0, “ [space] 5 [space]”, boş değer, null…</p><p>Leading zero dediğimiz şey sayı başında gereksiz 0 olması. Yani 01 aslında bize tam olarak 1&#39;i ifade ediyor. Forma numarası girişlerinde çok sık görürüz bunu! Fakat sistem bunu kabul etmeli mi?</p><p>Ya da pozitif işareti ile 5 sayısı bir tam sayı ama + işaretine izin veriyor muyuz? Ya da whitespace yani boşluk kullanarak 5 yazdığımızda boşluklar trim ediliyor mu? input geçersiz mi?</p><p>Basit görünen requirement’ının cevaplamadığı birkaç soru çıktı.</p><p>Ve bence EP’nin güzel taraflarından biri tam burada ortaya çıkıyor.</p><p><strong>Partition oluşturmak yalnızca test sayısını azaltmıyor; requirement’ın eksik bıraktığı yerleri de görünür hale getiriyor.</strong></p><p>Çünkü test verilerini gruplamaya başladığımız anda şu soruyu sormak zorunda kalıyoruz:</p><blockquote><strong><em>“Sistem bu girdiye nasıl davranmalı? Hangi input gruplarının sistem tarafından aynı şekilde işlenmesini bekliyorum?”</em></strong></blockquote><p>Cevabını bilmiyorsak, elimizde yeni bir test case’ten önce yeni bir requirement sorusu var.</p><p>Burada yöntem basit. Belirsiz, clarification gerekiyorsa input formlarını not et. Sonra cevap için ilet. Kabul edilmeyenler için invalid format partition oluşturursun. Örneğin trim edilen whitespace gibi normalize ediyoruz derlerse de 0–99 integer partition oluşturursun.</p><h3>Peki her partition’dan kaç değer seçmeliyim?</h3><p>Temel EP yaklaşımında, aynı davranışı beklediğimiz bir partition’ı temsil etmek için <strong>en az bir değer</strong> seçeriz.</p><p>Örneğin valid partition:</p><p>0–99 arası tam sayılar</p><p>Buradan 23 seçmemiz EP açısından yeterli olabilir.</p><p>Ama burada önemli bir ayrım var:</p><p>23 seçmek, 0 ve 99 artık umurumuzda değil demek değil.</p><p>Çünkü onlar sınır değerler.</p><p>Ve sınırlar bug’ların en sevdiği yerlerden biri.</p><p>Ama o, bir sonraki ticket’ın konusu:</p><p><strong>#02 — Boundary Value Analysis (Sınır Değer Analizi)</strong></p><p>Şimdilik EP’den cebime attığım şey şu:</p><p><strong>Her ihtimali tek tek test etmeye çalışma. Aynı davranışı beklediğin girdileri grupla, partition’larını oluştur ve her gruptan anlamlı bir temsilci seç.</strong></p><p>Ayrıca partition çıkarırken requirement ‘in boşluklarını da kovala!</p><p>Kısacası EP’nin olayı sadece daha az test yazmak değil:</p><p><strong>Gereksiz tekrarı azalt, her testten daha fazla bilgi kopar.</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=22bea7116c18" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[QA Journey #00 Desk Başına : 2 Yıllık QA, 26 Haftalık Regression]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/qa-journey-00-desk-ba%C5%9F%C4%B1na-2-y%C4%B1ll%C4%B1k-qa-26-haftal%C4%B1k-regression-72c8fee5b462?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/72c8fee5b462</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 15 Sep 2026 16:01:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-15T16:10:57.159Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/468/0*TK4WAi9ow6zme9OB.gif" /><figcaption><a href="https://giphy.com/gifs/scaler-official-bugs-developer-qa-UPqYp2tj61XlBhlPbH">https://giphy.com/gifs/scaler-official-bugs-developer-qa-UPqYp2tj61XlBhlPbH</a></figcaption></figure><p>Yaklaşık iki yıldır QA olarak çalışıyorum. Bug buluyorum, ticket açıyorum, retest yapıyorum, “bende çalışıyor” cümlesini duyuyorum, aynı bug’ı farklı cihazda tekrar yakalamaya çalışıyorum…Bir de yalnızca ben bakarken ortaya çıkıp ekran kaydı açtığım anda ortadan kaybolan hayalet bug’lar var. Onlarla olan ilişkimizin profesyonel sınırları çoktan aştığını düşünüyorum.</p><p>Kısacası sektöre aşinayım. Bir bug’ın beş kez reproduce olup developer bakarken altıncıda çalışmasının insan psikolojisi üzerindeki etkilerini de saha çalışmasıyla öğrenmiş oldum.</p><p>Ama bir süredir aklımda daha rahatsız edici bir soru var:</p><p><strong>Ben gerçekten daha iyi bir QA mi oluyorum, yoksa iki yıldır aynı şeyleri sadece biraz daha hızlı mı yapıyorum?</strong></p><p>Çünkü bir işi iki yıldır yapıyor olmakla, o işte iki yıl boyunca gelişmek aynı şey değil.</p><p>Bazı şeyleri artık refleksle yapıyorum. Bir ekrana baktığımda nereleri kurcalamam gerektiğini az çok hissediyorum. Ama neden oraya baktığımı, kullandığım yaklaşımın bir test tekniğindeki karşılığını ya da daha sistematik nasıl ilerleyebileceğimi her zaman aynı netlikle açıklayabilir miyim?</p><p>İşte orada birkaç açık ticket var.</p><p>O yüzden bu sefer test edeceğim şey biraz da kendim.</p><p>Kendime 26 haftalık bir <strong>QA Journey</strong> hazırladım. Test design ile başlayıp API, SQL, Playwright, mobile automation, CI/CD, Docker, security ve performance testing’e kadar uzanan bir rota.</p><p>Her hafta bir konu çalışacağım. Okuyacağım, deneyeceğim, mümkünse bozacağım, neden bozulduğunu anlamaya çalışacağım ve o haftadan elimde ne kaldıysa burada yazacağım.</p><p>Dolayısıyla bu seri bir <strong>“QA nasıl olunur?”</strong> rehberi değil. Zaten öyle bir iddiam da yok.</p><p>Daha çok iki yıllık bir QA’in kendisine açtığı ve tahmini çözüm süresi yaklaşık altı ay olan bir <strong>improvement ticket</strong>.</p><p>Acceptance criteria şimdilik basit:</p><ul><li>26 haftayı tamamla.</li><li>Her hafta gerçekten bir şey öğren.</li><li>Öğrendiğini gerçek bir problem üzerinde kullan.</li><li>26 yazı yaz.</li><li>Altı ay sonra ilk yazıyı okuyunca “Ben bunu böyle mi düşünüyormuşum?” diyebil.</li></ul><p>Son madde gerçekleşirse ticket büyük ihtimalle <strong>Passed</strong>.</p><p>Gerçi QA olduğum için hemen kapatmayıp bir regression daha koşarım.</p><p><strong>26 hafta. 26 yazı. Bolca edge case. Muhtemelen birkaç regression.</strong></p><p>İlk ticket: #01 — Equivalence Partitioning (Eşdeğer Bölümleme) olacak.</p><p>Çünkü görünüşe göre 0–99 arasındaki bütün sayıları tek tek test etmek zorunda değilmişiz.</p><p>Kariyerimin üçüncü yılına girmeden bunu konuşmamız iyi oldu.</p><p>Şaka bir yana, bir süre sonra bazı şeyleri gerçekten refleks olarak yapmaya başlıyoruz. Sınır değerlerini deniyoruz, geçersiz girdiler giriyoruz, “burada kesin bir şey çıkar” deyip ekranın olmadık yerlerini kurcalıyoruz. Ama refleks olarak yaptığımız şeyin aslında hangi test tekniğine dayandığını, neden işe yaradığını ve o tekniği daha sistematik kullansak neleri yakalayabileceğimizi her zaman düşünmüyoruz.</p><p>Ben de biraz bunun peşine düşmek istiyorum. Bildiğimi sandığım şeylerin adını koymak, nedenini öğrenmek ve reflekslerimin arasında gözden kaçırdığım yerler var mı görmek.</p><p>Bakalım ilk bug nereden çıkacak.</p><p>Görüşmek üzere.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/0*KmmqnOIqtitq3jh-.gif" /><figcaption><a href="https://giphy.com/gifs/qa-ZfU11ODanloCA">https://giphy.com/gifs/qa-ZfU11ODanloCA</a></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=72c8fee5b462" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Cypress ile Otomasyon Test Süreci]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/cypress-ile-test-s%C3%BCreci-7e23591e7712?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7e23591e7712</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 20 Feb 2026 21:53:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-02-25T22:47:39.804Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*-Y_-Pw2aKB_8oghx.png" /></figure><p>Cypress: Web testlerinde otomasyon sağlayabileceğimiz framework.</p><ul><li>set up test</li><li>script test</li><li>test run</li><li>debug the test</li></ul><p>Cypress kullanarak tarayıcıda çalışan her şey test edilebilir. Çeşitli test türleri yazma esnekliği sağlar — bileşen, uçtan uca ve API testleri dahil.</p><ul><li>Cypress’in diğerlerinden ayrılan özelliği “ doğrudan tarayıcı içinde çalışabilme yeteneğidir” -playwright-selenium gibi araçlardan farklıdır.</li><li>Cypress iki iframe oluşturarak çalışır. Biri uygulamamızı çalıştırır, diğeri ise Cypress betiğini çalıştırır.</li></ul><p><strong>İLK CYPRESS PROJESİ</strong></p><p>Öncelikle terminal aracılığıyla Node’un kurulu olduğundan emin olun. Bunun kontrolü için node -v yazabilirsiniz. Eğer versiyon numarası veriyorsa devam ediyoruz. Vermiyorsa ise <a href="https://testautomationu.applitools.com/cypress-getting-started/nodejs.org">nodejs.org</a>’u ziyeret etmenizi tavsiye ederim.</p><ol><li><strong>Projeyi başlat (package.json oluştur)</strong></li></ol><ul><li>VSCode’da proje klasörünü aç</li><li>Terminalde çalıştır:</li></ul><pre>npm init -y</pre><ul><li>Bu işlem projeye <strong>package.json</strong> dosyasını ekler (proje ayarları/bağımlılıkları burada tutulur). Y yazılmazsa name, version vs. içlerini manuel olarak doldurman gerekir. npm init, Node.js projeleri için bir komut olup, yeni bir proje oluştururken gerekli başlangıç yapılandırmalarını yapmanıza olanak tanımaktadır. Bu komut, proje için bir package.json dosyası oluşturur. Bu komut ile pek çok soru ile karşılaşırız. Çünkü ilgili meta verileri içerir. Fakat şu an için bu sorular ile ilgilenmek istemiyorsanız. npm init -y komutu, varsayılan seçeneklerle otomatik bir package.json dosyası oluşturacaktır. Aslında bu otomatik olarak “yes” demektir. “yes, yes, yes, yes”</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/478/0*z1Kh0k6LhDKneoBE.gif" /><figcaption><a href="https://giphy.com/gifs/yes-big-5wORNNsQ9VVpxmehtg">https://giphy.com/gifs/yes-big-5wORNNsQ9VVpxmehtg</a></figcaption></figure><p>Varsayılan Değerler:</p><ul><li><strong>name</strong>: Projenin adı (genellikle dizin adı ile aynı)</li><li><strong>version</strong>: Proje versiyonu (genellikle “1.0.0”)</li><li><strong>description</strong>: Boş bırakılmaktadır.</li><li><strong>entry point</strong>: Ana dosya (varsayılan “index.js”)</li><li><strong>test command</strong>: Boş bırakılır.</li><li><strong>git repository</strong>: Boş bırakılır.</li><li><strong>keywords</strong>: Boş bırakılır.</li><li><strong>author</strong>: Boş bırakılır.</li><li><strong>license</strong>: “ISC” (standart lisans)</li></ul><p>Daha sonra bunları tabii ki düzenleyebilirsiniz.</p><p>Bu işlem sonrası package.json dosyası oluşacaktır. Her node projesi, proje hakkında bilgiyi içeren bu dosyayı içerir.</p><p><strong>2. Cypress’i projeye kur</strong></p><p>Şimdi projeye Cypress’i eklemeliyiz.</p><p>Bunun için npm install cypress komutunu terminale yazıyoruz. Tüm bağımlılıkları ile Cypress projeye eklenecek.</p><p>Projemizde package-lock.json ve node_modules adında iki öge daha görebilirsiniz. İlki insanların okuması için tasarlanmamış fakat Cypress’in bağımlılıklarını içeren bir dosya ikincisi ise ek paketlerin olduğu node-modules klasörüdür.</p><ul><li>Terminalde çalıştır:</li></ul><pre>npm install cypress --save-dev</pre><ul><li>Cypress “dev dependency” olarak eklenir.</li></ul><p><strong>3. Cypress’i ilk kez aç</strong></p><p>Şimdi terminale tekrar uğrayacağım ve UI mod üzerinden cypressi çalıştırmak adına npx cypress open komutunu vereceğim.</p><ul><li>Terminalde çalıştır:</li></ul><pre>npx cypress open</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/875/0*V1_yKimXKlDPGAKq.png" /></figure><ul><li>Cypress’in başlatma ekranı gelir.</li></ul><pre>npx cypress run # browser olmadan, arka planda çalıştırır.</pre><p><strong>4. Test tipini seç</strong></p><ul><li>Çıkan bu ekranda E2E testini seçip projemi yapılandırması için devam et seçeneğine tıklıyorum. Artık tarayıcı seçme kısmındayız.</li></ul><p><strong>5. Tarayıcı seç</strong></p><ul><li>Testleri çalıştırmak için tarayıcı seçmen istenir. Burada bilgisayarınızda kurulu desteklenen tarayıcılar karşınıza çıkacaktır. Ben Chrome ile devam ediyorum.</li></ul><p><strong>7. Cypress arayüzünde ilk testini oluştur</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/875/0*UcCKiHcJnUfEOm6z.png" /></figure><ul><li>Şimdi çıkan ekranda spesifikasyon dosyası oluşturma ya da örnek spesifikasyon dosyalarına erişmeye yönelik iki seçenek var. Example specs’e tıklıyorum bizim için test dosyalarını oluşturuyor.</li><li><strong><em>Scaffold</em></strong><em>, yazılım geliştirme dünyasında, bir proje için temel yapı iskeletini otomatik olarak oluşturma işlemine verilen addır. Bu işlem, projede ihtiyaç duyulan dosyaların, klasörlerin ve kod yapılarını hızlıca kurar, böylece geliştiricinin temel ayarlarla vakit kaybetmeden asıl işine odaklanmasına olanak tanır.</em></li></ul><p>Çıkan ekran da Okay, ı got it! dedikten sonra farlı testleri görüntüleyebiliyorum. Birine tıkladığımda testi koşmaya başladığını görebilirsiniz.Cypress runner karşımıza çıktı. Burada karşımıza çıkan ekranı üç panele bölelim. Sol tarafta tüm özellikler var, ortada timeline(zaman çizelgesi), sağ tarafta ise test ettiğimiz uygulama var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/875/0*4rciI54f-vnwC316.png" /></figure><p>Komutlara tıkladığınızda testin ayrıntılarını görebilirsiniz. Sağ tarafta tıklamanıza göre otomatik olarak değişiklikler gözlemlenir.(UI) Uygulamanın DOM anlık görüntüsü alınmaktadır.</p><p>Burada bir tarayıcınız olduğu için selector bulabilir, cookilere bakabilir pek çoğu şeyi yapabilirsiniz. Şimdi VSCode’a geri döndüğümüzde cypress.config.js adında bir yapılandırma dosyası da bulacağız.</p><p>Burada şu an bir şey yapılandırmaksak da farklı çözünürlüklerde test yapmak için viewportHeight ve viewportWidth gibi şeyleri ayarlayacak olsaydık, burayı kullanacaktık.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/381/0*EirQI59bVsaknBE-.png" /></figure><p>İkinci değişiklik ise, üç alt klasör içeren cypress klasörüdür.</p><p>e2e- burası testlerin yapıldığı yer</p><p>fixture- testimiz için ihtiyacımız olan tüm statik dosyaları içeriyor</p><p>support- özel komutlarımız ve tüm testler çalıştırılmadan önce yüklenecek bir dosya olan e2e.js için bir yer olan destek klasörü de vardır. Bu, eklentilerin eklendiği veya bazı genel ayarların yapıldığı yerdir.</p><p>Genel olarak otomasyona ilk başlarken bir sayfayı ziyaret etmek için Cypress’te neler yapabiliriz. Buna bakmak iyi olabilir. ilkTest.cy.js dosyasını e2e klasörüne koyarak ve <strong>describe</strong>, <strong>it</strong>, ve <strong>visit </strong>nedir bunları öğrenerek başlayabiliriz.</p><pre>describe(&quot;İlk test klasörümüz&quot;, () =&gt; {<br>  it(&quot;TC01 ... sitesi ziyaret testi&quot;, () =&gt; {<br>    // cypress code<br>    cy.visit(&quot;https://www.edu.goit.global/account/login&quot;);<br>  });<br>});</pre><p>-describe = <strong>Konu başlığı / klasör</strong></p><p>-it = <strong>o klasörün içindeki tek bir test maddesi</strong></p><ul><li>cy… = <strong>o testin adımları için kullanılabilir. Cypress</strong> kütüphanesinin bir nesnesi. Tüm komut ve yöntemlere erişim sağlar.</li></ul><p><strong>Bilgi: </strong>Cypress tek tırnak ya da çift tırnak kabul eder. Fakat eğer arka arkaya aynı işareti kullanman gerekirse kabul etmeyecektir. Bunun yerine bir tek bir çift tırnak kullanmalısın.</p><p><strong>Bilgi:</strong> this kullanacağımız zaman arrow yerine function() { } ile ilerlemek gerekir.</p><ul><li><strong>this kullanmayacaksan:</strong> () =&gt; {} daha kısa ve yaygın.</li><li><strong>this kullanacaksan (fixture/alias/timeout vs.):</strong> function () {} kullan.</li></ul><pre>it(&quot;yavaş test&quot;, function () {<br>  this.timeout(10000);   // ✅ bu test için maksimum süre: 10.000 ms = 10 sn<br>  cy.visit(&quot;...&quot;);<br>});</pre><p>Buraya kadar describe, it, visit ile bir sayfayı görüntülemeyi gördük. Şimdi girdiler ile etkileşime girmek için ise F12 geliştirici araçlarından elements sekmesini kullanmamız gerekir. Class, id, type pek çok özellik karşımıza çıkacaktır. <strong>Seçici</strong> — belirli bir kritere göre ihtiyacımız olan etiketi seçmemizi sağlayan bir araçtır.<strong>.</strong> — sınıf seçici <strong>#</strong> — Id seçici <strong>input, p, h1</strong> — etiket seçici <strong>[attr=value] — </strong>öznitelik seçici</p><p>Bazıları örneğin sınıf, etiket gibi tekrar edebilecek özelliklerdir. Bunlardan kaçınmak ve ögenin benzersiz tanımlandığı özelliği seçmek gerekir.</p><p>Önemli: Cypresste öge arama aracı ile de test ögesini bulmak mümkündür.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KzMDdNH-XAHhAimpwqyMJA.png" /></figure><pre>describe(&quot;İlk test bloğumuz&quot;, () =&gt; {<br>  it(&quot;LMS site ziyaret testi&quot;, () =&gt; {<br>    cy.visit(&quot;&lt;https://www.edu.goit.global/account/login&gt;&quot;);<br><br>  // Email input alanını bul ve emaili gir<br>  cy.get(&quot;#user_email&quot;).type(&quot;user888@gmail.com&quot;);<br>  });<br>});</pre><p>Testi terminalden çalıştırmak için ;</p><pre>npx cypress run -b chrome --headed<br>npx cypress run -b chrome --headless ##tarayıcı açılmadan çalıştırır.<br>npx cypress run --spec &quot;path&quot;  ## belirli bir yoldaki testi çalıştırır.</pre><h4>Assertions ( Doğrulamalar)</h4><p>Cypress kullanırken testlerin en kritik kısmı yalnızca işlemleri yapmak değil, <strong>beklenen sonucun gerçekten oluştuğunu doğrulamaktır</strong>. İşte burada <strong>assertion (doğrulama)</strong> kavramı devreye girer.</p><ul><li>Bir düğmeye tıkladıktan sonra, o düğmenin active sınıfını almasını bekliyorum.</li></ul><p>Cypress ile bunun karşılığı şu şekilde yazılır:</p><pre>cy.get(&#39;button&#39;).click()<br>cy.get(&#39;button&#39;).should(&#39;have.class&#39;, &#39;active&#39;)</pre><ul><li><strong>cy.get(&#39;button&#39;)</strong><br> Sayfadaki button öğesini seçer.</li><li><strong>.click()</strong><br> Butona tıklama işlemini gerçekleştirir.</li><li><strong>.should(&#39;have.class&#39;, &#39;active&#39;)</strong><br> Butonun active sınıfına sahip olup olmadığını kontrol eder.</li></ul><p>Yani burada test sadece “tıklama”yı değil, tıklamanın sonucunda oluşması gereken davranışı da doğrular.</p><h3>Cypress’te En Sık Kullanılan Doğrulama Metotları</h3><p>Cypress’te doğrulamalar genellikle iki temel metotla yapılır:</p><h4>1) should()</h4><p>Bir öğenin belirli bir duruma, özelliğe veya değere sahip olup olmadığını kontrol eder.</p><p>Örnekler:</p><pre>cy.get(&#39;input&#39;).should(&#39;be.visible&#39;)<br>cy.get(&#39;button&#39;).should(&#39;have.text&#39;, &#39;Kaydet&#39;)<br>cy.get(&#39;.error&#39;).should(&#39;exist&#39;)</pre><h4>2) and()</h4><p>Aynı öğe üzerinde birden fazla doğrulama yapmak için kullanılır.<br> Aslında and(), should() ile aynı mantıkta çalışır; sadece zinciri daha okunabilir hale getirir.</p><p>Örnek:</p><pre>cy.get(&#39;button&#39;)<br>  .should(&#39;be.visible&#39;)<br>  .and(&#39;have.class&#39;, &#39;primary&#39;)<br>  .and(&#39;contain.text&#39;, &#39;Log in&#39;)</pre><p>Bu kullanım, özellikle aynı öğe üzerinde birden fazla kontrol yapılacağı zaman kodun daha temiz görünmesini sağlar.</p><h3>Doğrulama Türleri (Assertions)</h3><p>Cypress, Chai / Chai-jQuery altyapısını kullandığı için çok sayıda doğrulama türünü destekler. Pratikte sık kullanılanlardan bazıları şunlardır:</p><ul><li><strong>exist / </strong><strong>not.exist</strong> → Öğenin DOM’da var olup olmadığını kontrol eder.</li><li><strong>be.visible</strong> → Öğenin görünür olup olmadığını kontrol eder.</li><li><strong>have.class</strong> → CSS sınıfını kontrol eder.</li><li><strong>have.text</strong> → Tam metin eşleşmesini kontrol eder.</li><li><strong>contain.text</strong> → Metnin bir kısmını içerip içermediğini kontrol eder.</li><li><strong>have.value</strong> → Input değeri kontrolü yapar.</li><li><strong>be.checked</strong> → Checkbox / radio seçili mi kontrol eder.</li><li><strong>be.focused</strong> → Odakta olan öğeyi kontrol eder.</li><li><strong>have.css</strong> → CSS özelliği (renk, font vb.) kontrolü yapar.</li><li><strong>have.attr</strong> → HTML attribute değerini kontrol eder.</li><li><strong>eq / </strong><strong>equal</strong> → Eşitlik kontrolü için kullanılır.</li></ul><blockquote><em>Not: Cypress’te bazı ifadeler doğrudan değil, belirli bir kalıpla kullanılır.<br> Örneğin </em><em>checked yerine genellikle </em><strong><em>be.checked</em></strong><em>, </em><em>focused yerine </em><strong><em>be.focused</em></strong><em> şeklinde yazılır.</em></blockquote><p>Daha fazla detay için <a href="https://docs.cypress.io/app/references/assertions#Chai">Cypress dokümanı</a> kontrol edilebilir.</p><h3>Doğrulamaları Birlikte Kullanmak</h3><p>Cypress’in güçlü taraflarından biri, doğrulamaları birleştirerek daha anlamlı testler yazabilmenizdir.</p><p>Örneğin bir buton için aynı anda şunları kontrol edebilirsiniz:</p><ul><li>Görünür mü?</li><li>İçinde doğru metin var mı?</li><li>Rengi doğru mu?</li><li>Tıklanabilir durumda mı?</li></ul><p>Bunların hepsini tek bir test akışı içinde doğrulamak mümkündür.</p><h3>Örnek Senaryo: Giriş Butonunu Doğrulama</h3><p>Diyelim ki bir giriş sayfasını test ediyoruz. Beklentilerimiz şunlar:</p><ol><li>Giriş sayfasına gidilsin</li><li>Sayfadaki giriş butonu bulunsun</li><li>Butonun üzerinde <strong>“Log in”</strong> yazsın</li><li>Butonun arka plan rengi rgb(255, 107, 10) olsun</li></ol><pre>cy.visit(&#39;https://www.edu.goit.global/account/login&#39;)<br>cy.get(&#39;[type=&quot;submit&quot;]&#39;).should(&#39;have.text&#39;, &#39;Log in&#39;)<br>cy.get(&#39;[type=&quot;submit&quot;]&#39;).should(&#39;have.css&#39;, &#39;background-color&#39;, &#39;rgb(255, 107, 10)&#39;)</pre><h3>Aynı Örneği Daha Temiz Yazma (and ile)</h3><p>Aynı doğrulamaları daha okunabilir biçimde zincirleyebiliriz:</p><pre>cy.visit(&#39;https://www.edu.goit.global/account/login&#39;)<br>cy.get(&#39;[type=&quot;submit&quot;]&#39;)<br>  .should(&#39;have.text&#39;, &#39;Log in&#39;)<br>  .and(&#39;have.css&#39;, &#39;background-color&#39;, &#39;rgb(255, 107, 10)&#39;)</pre><h3>have.text mi, contain.text mi?</h3><p>Bu konu çok önemli çünkü yeni başlayanların en sık karıştırdığı yerlerden biri burasıdır.</p><h3>have.text</h3><p>Metnin <strong>tam olarak</strong> eşleşmesini bekler.</p><pre>cy.get(&#39;button&#39;).should(&#39;have.text&#39;, &#39;Log in&#39;)</pre><p>Eğer buton içinde fazladan boşluk, ikon metni veya satır sonu varsa bu test başarısız olabilir.</p><h3>contain.text</h3><p>Metnin <strong>içerilmesini</strong> kontrol eder (daha esnek bir kontroldür).</p><pre>cy.get(&#39;button&#39;).should(&#39;contain.text&#39;, &#39;Log in&#39;)</pre><p>Gerçek projelerde çoğu zaman contain.text daha dayanıklıdır.</p><h3>Cypress’te Selector Mantığı (ID, Class ve Alias)</h3><p>Cypress’te bir öğeyi seçmek için doğru <strong>selector</strong> kullanmak çok önemlidir. En sık kullanılan selector türleri şunlardır:</p><h3>1) # → ID selector</h3><p>Bir öğenin id değerine göre seçim yapar.</p><p>Örnek HTML:</p><pre>&lt;button id=&quot;login-btn&quot;&gt;Log in&lt;/button&gt;</pre><p>Cypress kullanımı:</p><pre>cy.get(&#39;#login-btn&#39;)</pre><blockquote><em># işareti, </em><strong><em>id</em></strong><em> için kullanılır.</em></blockquote><h3>2) . → Class selector</h3><p>Bir öğenin class değerine göre seçim yapar.</p><p>Örnek HTML:</p><pre>&lt;button class=&quot;submit-button&quot;&gt;Log in&lt;/button&gt;</pre><p>Cypress kullanımı:</p><pre>cy.get(&#39;.submit-button&#39;)</pre><blockquote><em>. (nokta) işareti, </em><strong><em>class</em></strong><em> için kullanılır.</em></blockquote><h3>3) as() → Alias (takma ad)</h3><p>Bir selector’ü veya bir değeri bulduktan sonra, onu tekrar tekrar yazmamak için kısa bir isimle saklamanızı sağlar.</p><p>Bu özellikle:</p><ul><li>Aynı öğeyi test içinde birden fazla kez kullanacaksanız</li><li>Kodunuzu daha okunabilir yapmak istiyorsanız<br> çok işe yarar.</li></ul><h3>Örnek (selector’e alias verme)</h3><pre>cy.get(&#39;[type=&quot;submit&quot;]&#39;).as(&#39;loginButton&#39;)</pre><pre>cy.get(&#39;@loginButton&#39;).should(&#39;have.text&#39;, &#39;Log in&#39;)<br>cy.get(&#39;@loginButton&#39;).click()</pre><p>Burada olan şey:</p><ul><li>cy.get(&#39;[type=&quot;submit&quot;]&#39;) ile buton bulunuyor</li><li>.as(&#39;loginButton&#39;) ile bu öğeye bir takma ad veriliyor</li><li>Sonrasında @loginButton şeklinde kısa yoldan tekrar kullanılıyor</li></ul><blockquote><em>Alias kullanırken </em><em>@ işareti kullanılır.</em></blockquote><h3>4) [] → Attribute Selector</h3><p>Bir öğeyi id veya class yerine, sahip olduğu <strong>attribute</strong> üzerinden seçmek için kullanılır.</p><p>Örnek HTML:</p><pre>&lt;input name=&quot;email&quot; type=&quot;text&quot; /&gt;<br>&lt;button type=&quot;submit&quot;&gt;Log in&lt;/button&gt;</pre><p>Cypress kullanımı:</p><pre>cy.get(&#39;[name=&quot;email&quot;]&#39;)<br>cy.get(&#39;[type=&quot;submit&quot;]&#39;)</pre><h4>Fare Etkileşimleri</h4><ul><li><strong>rightclick</strong> — sağ fare tuşuna tıklama</li><li><strong>dblclick</strong> — Sol fare tuşuyla çift tıklama</li><li><strong>click</strong> — Sol fare tuşu ile normal bir tıklama işlemi</li><li><strong>scrollIntoView() — </strong>kaydırma işlemini simüle eder</li></ul><p><strong>Kaynak:</strong></p><ol><li>TAU- Introduction to Cypress</li></ol><p>2. GoIT</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7e23591e7712" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BrowserStack ile Otomasyon]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/browserstack-ile-otomasyon-02fac1d54eb7?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/02fac1d54eb7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 27 Nov 2025 14:26:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-11-27T14:26:52.432Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Invalid Login Test —</h3><p>Bu doküman, aşağıdaki Java sınıfını adım adım açıklayarak kendi Appium + BrowserStack testlerini yazabilmen için bir özet olarak hazırlanmıştır.</p><p>Temel aldığımız sınıf: denemeproje.invalidLogin<br> (Aşağıda sadece iskeletini koyduk, detaylar sonraki başlıklarda açıklanıyor.)</p><p>public class invalidLogin {<br> private AndroidDriver driver; // her test kendi driverını sahiplenmeli. bu yüzden private<br> private WebDriverWait wait;<br> <br> @BeforeTest<br> public void setUp() { … }<br> <br> @Test<br> public void invalidLoginTest() { … }<br> <br> @AfterTest<br> public void tearDown() { … }<br> <br> private void markTestStatus(String status, String reason) { … }<br> }</p><h3>1. Sınıfın Genel Yapısı</h3><p>Bu test sınıfı TestNG kullanıyor ve Appium + BrowserStack ile Android üzerinde login senaryosu çalıştırıyor. Dört ana bölümden oluşuyor:</p><p>· • Alanlar (driver, wait)</p><p>· • @BeforeTest -&gt; setUp(): BrowserStack ve cihaz ayarları + driver oluşturma</p><p>· • @Test -&gt; invalidLoginTest(): Geçersiz kullanıcı bilgileri ile login denemesi</p><p>· • @AfterTest -&gt; tearDown(): Test bitince driver kapatma</p><p>· • markTestStatus(): Sonucu BrowserStack oturumuna yazma</p><h3>2. Alanlar: driver ve wait</h3><p>private AndroidDriver driver;<br> private WebDriverWait wait;</p><p>- driver: Cihaz/emülatör ile konuşan ana nesne. Tüm klik ve sendKeys işlemleri bunun üzerinden gider.</p><ul><li>wait: Elementlerin ekrana gelmesini dinamik olarak beklemek için kullanılır (Explicit Wait).</li></ul><h3>3. @BeforeTest: setUp() — BrowserStack ve cihaz ayarları</h3><p>@BeforeTest<br> public void setUp() throws MalformedURLException { <br> UiAutomator2Options options = new UiAutomator2Options();<br> <br> Map&lt;String, Object&gt; browserstackOptions = new HashMap&lt;&gt;();<br> browserstackOptions.put(“userName”, “&lt;BS_USER&gt;”);<br> browserstackOptions.put(“accessKey”, “&lt;BS_KEY&gt;”);<br> browserstackOptions.put(“projectName”, “Skoralty App Automation”);<br> browserstackOptions.put(“buildName”, “Invalid Login”);<br> browserstackOptions.put(“sessionName”, “Geçersiz login testi”);<br> <br> options.setCapability(“bstack:options”, browserstackOptions);<br> <br> options.setPlatformName(“Android”);<br> options.setDeviceName(“Samsung Galaxy S22 Ultra”);<br> options.setPlatformVersion(“12.0”);<br> <br> options.setApp(“bs://&lt;APP_ID&gt;”);<br> <br> driver = new AndroidDriver(new URL(“https://hub.browserstack.com/wd/hub”), options);<br> wait = new WebDriverWait(driver, Duration.ofSeconds(30));<br> }</p><p>Bu metot her testten önce çalışır ve şunları yapar:</p><p>throws MalformedURLExpection : bozuk url kullanımında hata fırlatırç</p><p>· • UiAutomator2Options ile Android test ortamını tanımlar.</p><p>· • browserstackOptions map içine BrowserStack kullanıcı adı, access key, proje/build/session bilgilerini yazar.</p><p>· • Cihaz adı, platform adı ve Android versiyonunu belirtir.</p><p>· • Test edilecek uygulamanın BrowserStack app id’sini (bs:// ile başlayan) set eder.</p><p>· • AndroidDriver nesnesini BrowserStack hub ile başlatır.</p><p>· • Genel bir WebDriverWait nesnesi oluşturur.</p><h3>Not: Yeni projeye uyarlarken değiştireceklerin</h3><p>· • userName / accessKey: kendi BrowserStack hesabın.</p><p>· • deviceName / platformVersion: hangi cihazda koşmak istiyorsan.</p><p>· • app id: BrowserStack’e her yeni yüklediğin uygulama için değişir.</p><h3>4. @Test: invalidLoginTest() — Adım Adım</h3><p>@Test<br> public void invalidLoginTest() {<br> try {<br> wait = new WebDriverWait(driver, Duration.ofSeconds(15));<br> <br> // 1) Email &amp; şifre alanlarını bul<br> java.util.List&lt;WebElement&gt; inputs = wait.until(<br> ExpectedConditions.numberOfElementsToBeMoreThan(<br> By.className(“android.widget.EditText”), 1<br> )<br> );<br> <br> WebElement emailBox = inputs.get(0);<br> WebElement passwordBox = inputs.get(1);<br> <br> // 2) Yanlış email &amp; şifre gir<br> emailBox.click();<br> emailBox.clear();<br> emailBox.sendKeys(“yanlis@datapina.com”);<br> <br> passwordBox.click();<br> passwordBox.clear();<br> passwordBox.sendKeys(“yanlissifre”);<br> <br> try { driver.hideKeyboard(); } catch (Exception ignored) {}<br> <br> // 3) Giriş butonuna tıkla<br> WebElement loginButton = wait.until(<br> ExpectedConditions.elementToBeClickable(<br> By.xpath(“//android.widget.Button[2]”)<br> )<br> );<br> loginButton.click();<br> <br> // 4) Hata mesajını bul<br> WebDriverWait smallWait = new WebDriverWait(driver, Duration.ofSeconds(10));<br> WebElement errorMsg = smallWait.until(<br> ExpectedConditions.presenceOfElementLocated(<br> By.className(“android.view.View”)<br> )<br> );<br> <br> // 5) Hata mesajı görünüyor mu?<br> Assert.assertTrue(errorMsg.isDisplayed(), “Hata mesajı görünmedi!”);<br> <br> // 6) BrowserStack’e PASS gönder<br> markTestStatus(“passed”, “Invalid login error shown as expected”);<br> <br> } catch (Exception e) {<br> markTestStatus(“failed”, “Test failed: “ + e.getMessage());<br> throw e;<br> }<br> }</p><p>Bu test metodu şu mantıkla çalışır:</p><p>1) Ekranda en az 2 adet EditText (email + şifre) görünene kadar bekler.</p><p>2) İlk kutuya yanlış email, ikinci kutuya yanlış şifre yazar.</p><p>3) Klavyeyi gizlemeye çalışır (hata olsa bile testi bozmaz).</p><p>4) Giriş butonunu bulur ve tıklar.</p><p>5) Hata mesajı veren bir view görünmesini bekler.</p><p>6) Hata mesajı görünüyorsa Assert ile testi başarılı sayar.</p><p>7) Başarılı olursa BrowserStack oturumunu ‘passed’, hata olursa ‘failed’ olarak işaretler.</p><h3>Bu metottan çıkarılacak kalıp</h3><p>· • Her testte SENARYO AKIŞI şöyle olmalı:</p><p>· 1. Gerekli elementleri bekle ve bul.</p><p>· 2. Kullanıcı aksiyonlarını simüle et (tıklama, yazma vb.).</p><p>· 3. Sonuç olarak beklediğin UI değişikliğini kontrol et.</p><p>· 4. Assert ile doğrula ve BrowserStack’e sonucu bildir.</p><h3>5. @AfterTest: tearDown()</h3><p>@AfterTest<br> public void tearDown() {<br> if (driver != null) {<br> driver.quit();<br> }<br> }</p><p>Her test sınıfında driver’ı kapatan bir teardown metodu olması gerekir. Yoksa BrowserStack tarafında oturumlar açık kalır ve paralel slotları boşa harcarsın.</p><h3>6. markTestStatus(): BrowserStack Oturum Sonucu</h3><p>private void markTestStatus(String status, String reason) {<br> String script =<br> “browserstack_executor: {\”action\”: \”setSessionStatus\”, \”arguments\”: {\”status\”: \””<br> + status + “\”, \”reason\”: \”” + reason + “\”}}”;<br> <br> ((JavascriptExecutor) driver).executeScript(script);<br> }</p><p>Bu yardımcı metot, test sonucunu BrowserStack dashboard’una yazar:</p><p>· • status: ‘passed’ veya ‘failed’.</p><p>· • reason: kısa açıklama; örneğin ‘login error message displayed’.</p><p>· Bu çağrıyı yapmazsan BrowserStack testini soru işareti ile gösterir (bilinmeyen durum).</p><h3>7. Yeni Test Yazmak İçin Mini Checklist</h3><p>8. 1) Bu sınıfı kopyala, yeni senaryoya göre isimlendir (ör: ValidLoginTest).</p><p>9. 2) @Test metodunun adını değiştir (ör: validLoginTest).</p><p>10. 3) Yanlış veriler yerine geçerli kullanıcı verilerini gir.</p><p>11. 4) Login sonrası ana ekranda beklediğin bir text veya butonu bekle.</p><p>12. 5) Assert ile bu elementin göründüğünü doğrula.</p><p>13. 6) markTestStatus(‘passed’, ‘…’) veya hata durumunda ‘failed’ çağırmayı unutma.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=02fac1d54eb7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Flutter’da “her şey bir widget’tır” ne demek?]]></title>
            <link>https://medium.com/@bilaydacevik/flutterda-her-%C5%9Fey-bir-widget-t%C4%B1r-ne-demek-361efd019db7?source=rss-fda069327921------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/361efd019db7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Büşra İlayda Çevik Köken]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 19 Nov 2025 20:10:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-11-19T20:10:03.370Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Flutter’daki tüm görsel yapı taşları <strong>widget</strong> olarak tanımlanır:</p><ul><li>Kocaman bir sayfa → widget</li><li>İçindeki kart → widget</li><li>Kartın içindeki başlık, skor, ikon → widget</li><li>Sadece “247” sayısı → yine widget</li></ul><p>Bu yapı Flutter’da test yazmayı da kolaylaştırır çünkü:</p><p>Her şeyi bağımsız bir widget olarak test edebilirsin.</p><h3>2) Widget Testlerinin Mantığı</h3><p>Widget testinde:</p><ul><li>Gerçek cihaz çalışmaz</li><li>Simülatör açılmaz</li><li>“Ekrana çizim” yapılmaz</li></ul><p>Bunun yerine:</p><p>Flutter widget’ı <strong>hafızada</strong> oluşturur.</p><p>Biz de sadece bu hafızadaki widget’ların:</p><ul><li>var mı,</li><li>doğru text’e sahip mi,</li><li>doğru renkte mi,</li></ul><p>gibi özelliklerini kontrol ederiz.</p><p>Bunun için iki sihirli araç kullanıyoruz:</p><pre>tester.pumpWidget( ... )</pre><p>→ Widget’ı hafızaya “yerleştirir”.</p><pre>find.text(&#39;...&#39;)</pre><p>→ Hafızadaki widget’ı bulur.</p><pre>tester.widget&lt;Text&gt;(...)</pre><p>→ Bulduğun widget’ın iç özelliklerini okumayı sağlar.</p><p>Bu üçü, widget testlerinin <strong>temel taşıdır</strong>. Her testte kullanırsın.</p><h3>3) Test Kodunu Adım Adım Açıklayalım</h3><p>Aşağıdaki örnekte <em>HousePlaceWidget(place: 1)</em> test ediliyor.</p><h3>3.1) Widget’ı hafızaya yerleştirme</h3><pre>await tester.pumpWidget(<br>  const Directionality(<br>    textDirection: TextDirection.rtl,<br>    child: HousePlaceWidget(place: 1),<br>  )<br>);</pre><p>Burada:</p><ul><li>pumpWidget → widget’ı oluşturur</li><li>Directionality → METİN YÖNÜNÜ sağlar<br> (Metin yönü olmazsa Flutter hata verir — çünkü Text widget’ı yön ister)</li></ul><p>➡ Directionality widget’ı WIDGET TESTLERİNİN temeli gibidir.</p><h3>3.2) Widget’ı bulma</h3><pre>final widget = tester.widget&lt;Text&gt;(find.text(&#39;place: 1&#39;));</pre><p>Yani:</p><ol><li><strong>find.text(‘place: 1’)</strong> → Bu yazıyı bul</li><li><strong>tester.widget&lt;Text&gt;(…)</strong> → Bulduğun widget’ın gerçekten Text olduğunu varsay ve Text özelliklerini al</li></ol><p>Bu sayede artık:</p><ul><li>widget.style</li><li>widget.style.color</li><li>widget.data</li><li>widget.textAlign</li></ul><p>gibi iç bilgilere ulaşabilirsin.</p><h3>3.3) Özellik doğrulama</h3><pre>expect(widget.style?.color, Colors.red);</pre><p>Yani:</p><p>➡️ “Bu widget’ın rengi kırmızı olmalı.”<br> Bu, “place = 1 ise kırmızı göster” mantığının test edilmesidir.</p><p>Aynısının tersi için:</p><pre>expect(widget.style?.color, isNot(Colors.red));</pre><p>Bu da:</p><p>➡️ “Yer 2 ise kırmızı OLMAMALI” anlamına gelir.</p><h3>🎯 4) Çok Önemli Test Mantığı</h3><p>Widget testi = HAFIZA<br> Integration testi = GERÇEK CİHAZ / SİMÜLATÖR</p><p>Burası çok kritik.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=361efd019db7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>