<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Bilguun on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Bilguun on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@bilguunchik?source=rss-3dc01a759605------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*lgjFnxQmSrecT_vY5_TRMw.jpeg</url>
            <title>Stories by Bilguun on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@bilguunchik?source=rss-3dc01a759605------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 08:34:05 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@bilguunchik/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Procrastination log #1]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/procrastination-log-364c6ac53b71?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/364c6ac53b71</guid>
            <category><![CDATA[khuvsgul]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <category><![CDATA[nature]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 29 Oct 2023 04:43:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-29T10:26:23.534Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*g-JnLtLYOlZb4VKuUstrAQ.jpeg" /><figcaption><strong>Renchinlkhümbe</strong> (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Mongolian_language">Mongolian</a>: Рэнчинлхүмбэ) is a <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Sums_of_Mongolia"><em>sum</em></a> of <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Kh%C3%B6vsg%C3%B6l_Province">Khövsgöl Province</a> in <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Mongolia">Mongolia</a>. (1,059 km from Ulaanbaatar)</figcaption></figure><p>I’ve been procrastinating on this project for the longest time. It’s more of a vlog of my summer trip to Khuvsgul with my father and brother.</p><blockquote>Why? It should be fun! Why delay it? I can relive the experience through the editing!</blockquote><p>Exactly… But once I start editing, the amount of footage I have to go through is overwhelming. On one hand, this is what I do. I’m a content creator. But for some reason, this project remains untouched on my to-do list.</p><p>Maybe it’s something else. Maybe it has nothing to do with the amount of editing. Perhaps I’m delaying the enjoyment of editing and presenting the final result to my father. Maybe I’m just cherishing the fond memories of the trip with my father and brother. Because once I finish editing, the feelings may fade. The warmth of the memories will become just another flashback in my consciousness.</p><p>This summer was the most peaceful and liberating time for me. I managed to travel a lot with my Sisi, had lots of fun, and, most importantly, immersed myself in nature.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MuogRm8vFMa2tSXK3SkJrg.jpeg" /><figcaption>Sisi is watching a flock of sheep.</figcaption></figure><p>The highlight was Khuvsgul. Believe it or not, Sisi and I had never been there before. We ventured even deeper into the Khuvsgul province, and it was breathtaking. It was one of the most beautiful places I have ever seen or experienced in my life. The trip to Khuvsgul was particularly special because my father used to go there frequently when he was young but hadn’t been there for a long time. Together with my father, my brother, his two friends, and my uncle, we visited my father’s oldest friend to congratulate him on receiving a big medal for his long years of service in the transportation field.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4bxmWL6NRfSNipU2KBbxjQ.jpeg" /><figcaption>Dad and Sisi are sitting on a riverbank, watching the fishermen at work.</figcaption></figure><p>I was at peace, away from everything, surrounded by nature. It was truly special, and it created many core memories. Sisi was the happiest dog in the world, and her happiness made me happy.</p><p>I will finish editing and publish it during Christmas or New Years. I want it to be something special. It doesn’t have to be perfect, but it should be a project into which I poured my soul.</p><p>I’m eager to share my travel experiences in a way that truly captures the essence of the journey. While words can convey a lot, there’s nothing like the power of a well-crafted video. I’ll keep you posted and share the video as soon as it’s ready.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=364c6ac53b71" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Сайн, Муу, Царай муут]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/%D1%81%D0%B0%D0%B9%D0%BD-%D0%BC%D1%83%D1%83-%D1%86%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B9-%D0%BC%D1%83%D1%83%D1%82-d6e5069117c4?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d6e5069117c4</guid>
            <category><![CDATA[хайр]]></category>
            <category><![CDATA[амьтан]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 23 Feb 2022 16:11:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-23T16:11:01.169Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Их хотын хаа нэгтээ гурван эвтэй найртай найзууд аж төрөн амьдарч байна. Яаж яваад нийлчихэв гэмээр инээдтэй гурван нөхдийн өдөр тутмын амьдрал тийм онцгой биш ч өөрийн гэсэн жижигхээн адал явдалтай гэхэд илүүдэхгүй байх.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*G9xHNGo6q9XVmI_eX5Qaow.jpeg" /><figcaption>Гурвуул хамт сүүдэр татуулах дор дайн болов.</figcaption></figure><p>Дээр үеийн зураг л даа… Тухайн үед дөнгөж бие биедээ дасаж байсан үе. Ер нь тэгээд амьтан ч бай хүн ч бай хамт байх тусам улам дасаж холдохоор нь санаж, ойр байхад нь бөөрөлхөж байдаг юм шиг. Сиси (манай шарков) Коко-г (манай ааш муут муурков) өдөж тоглох гэнэ. Заримдаа би ажилтай анхаарах завгүй үед уйдсандаа нэгнийгээ хань татаж байгаа нь тэр. Гэтэл нөгөөх нь өөртөө ойртуулахгүйээ. Хамагүй том биетэй болохоор жаахан чангадаад байдаг юм шиг байгаа юм. Хааяа хальт харахаар хөөрхөн наалдаад бие биенийхээ дулааны элчинд бүүвэйлэгдчихсэн хэвтэж байна.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0LoWDQq6U2MmldtFWwabhQ.jpeg" /></figure><p>Гэрт амьтан байхад тэр гэрт дутагдаад байсан халуун дулаан уур амьсгал нөхөгдөөд ирдэг юм шиг санагддаг. Амьтантай айлд яваад ороход л шууд хайр мэдрэгдэнэ. Хүн ер нь өөрийгөө л анхаарах биш бусдыг анхаарах тусам уужирч, амар тайван мэдэрч амьдралд нь жаахан ч гэсэн утга учир нэмэгддэг юм шиг...</p><p>Хичнээн арчаагаа алдаж, унаж бүдчин царай алдан явахад өнөөх намайг ширтэх хөөрхөн алаг нүднүүд өөрчлөглөөгүй хэвээр л. Ядарч, даарч гэртээ ирэхэд намайг ороод ирлээ гээд баярлан хөөрөлдөцгөөж (бас хоол нэхэж) байгаа нь хамаг хүйтний жаврыг үргээчих шиг л болдог.</p><h4>Бурхан амьтадад хайрыг харамгүй өгчээ.</h4><p>Эхлээд маш хэцүү байсаан… “Би яг юу хийчихэв ээ!?” гэж бодсон үеүд зөндөө. Амьтан тэжээхэд маш их зориулалт, тэвчээр, ухаан шаардагддаг. Мөн маш том хариуцлага юм. Ингэж хэлэхээр аймар сонсогддог ч яг үнэндээ үнэхээр их аз жаргал, баяр хөөр, эрүүл мэндийг эргүүлээд өгдөг. Өдөр болгон нохойгоо салхилуулах, муурныхаа үсийг самнах гээд арчилгаа, хайр, зориулалтаа дагаад эзэн нь өөрөө тэрэндээ тэжээгдэж байдаг юм байна.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TePGqSRUpuI-k-4n1uD4_Q.jpeg" /><figcaption>Муурнаас айдаг, сэжиглэдэг хүмүүс зөндөө байдаг тэ? Гэтэл тэд чинь ийм хөөрхөн, тайван, амгалан амьтад юм байгаа юмшд. (хоолыг нь цагт нь өгч байвал :D)</figcaption></figure><p>Карантин, карантинаа дагаад хил хаалттай үед муур маань л хэцүүдсэн дээ. Элс нь олдохгүй бааж шээхдээ хамгийн нууц, нүднээс далд нуугдмал газар очиж бие засна. За тэдгээрийг нь олж цэвэрлэнэ гэдэг өөрөө том ажил. Үнэр танар бол бас л хурц шдээ. Гэхдээ амжилттай даваад гарсаан. Нохой маань тэр үеийн дараа ирсэн болохоор одоохондоо дутагдал, гачигдал гэсэн юмыг мэдэхгүй эрхийн балай нэг юм байж байгаа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tZRrxqnPWzapkqhB-eTQXw.jpeg" /><figcaption>Тэр нүдийг нь л харчих :D</figcaption></figure><p>Энэ нийтлэл дээр хайртай амьтадаараа гангарнаа яадаг юм. Мэдэхгүй хүмүүс бол шал илүү байгаадаа гэж бодно. Гэтэл цаагуураа, яг яс юман дээрээ зарим үед хэнээс ч илүү хань болж чаддаг… Үс ноос, хоол, баас шээснээс нь халширч ийм хайраар дүүрэн амьтай амьтдыг зарим хүйтэн зүрх сэтгэлтэй хүмүүс гудамд хячихдаг нь зүрх эмтэрмээр. Хүнээсээ л шалтгаалдаг юм байналээдээ. Хайраар тэжээвэл эргүүлээд бөөн хайраар булна. Тэгээд эсэргээрээ, ямар л олиг байв гэж.</p><p>Хааяа гэрийнхэдээ шоолуулдаг юм, “Дөрвөн хөлтэйгөөс хоёр хөлтэй рүү хэзээ шилжих вэ?”, “Амьтны хүрээлэнтэй болохоор шийдсэн үү?”, “Чамайг өвдсөн үед наад хоёр чинь эм авчирч өгөх үү?”, “Өлссөн үед чинь хоол хийж өгөхгүй шүү дээ…” гэх мэт.</p><h4>Хамгийн хэрэгтэй үед минь хажууд минь байж, хамгийн хайр дутагдаж байх үед минь харамгүй, ямар ч шүүлтүүргүй хайрласан энэ хоёрыгоо юугаар ч солихгүй.</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MM3kFjqpFTNYTcxUKl8-eQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lu8B3vBOlCGkgmdlnn9XuQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4F22lGTE-0KfBgPUjStdcA.jpeg" /><figcaption>Цагаан сараар бар болох гэж үзэв.</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*A77KEE0xT_6kC7P5201n0A.jpeg" /><figcaption>Ажлын хамтрагч маань. Ажлаа хийж байхад гар дэрлэж хэвтэх дуртай :)</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d6e5069117c4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Нэг л мэдэхэд 2-р сарын дунд болчихож…]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/%D0%BD%D1%8D%D0%B3-%D0%BB-%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D1%85%D1%8D%D0%B4-2-%D1%80-%D1%81%D0%B0%D1%80%D1%8B%D0%BD-%D0%B4%D1%83%D0%BD%D0%B4-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D1%87%D0%B8%D1%85%D0%BE%D0%B6-26319cda7e43?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/26319cda7e43</guid>
            <category><![CDATA[цаг-хугацаа]]></category>
            <category><![CDATA[эхлэл]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 18 Feb 2022 07:48:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-18T07:48:57.876Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0O7VNtg__LIHgU8QjcR-Rg.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@tine999?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Tine Ivanič</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Цаг хугацаа улиран одсоор. Яасан хурдан 2-р сар гарчихваа…</p><p>Саяхан л шинэ жил гээд дэпрэссдээд явж байсан чинь аль хэдийн 2-р сарын дунд болчихож. Энэ хугацаанд юу болов, юуг бодов, юу сурав? Олон юм бодох гэхээсээ илүү мэдэрч байгаа мэдрэмжүүдээ бүрэн мэдэрч зүгээр оршсон юм уу даа. Буруу ч юм байхгүй бизээ…</p><p>Өнөөдөр маш их талархах сэтгэгдэл төрж байна. Ажлынхан, найз нөхөд, гэр бүл гээд би их баян хүн юм. Заримдаа үүнийг харж чадахгүй харанхуй дунд ганцаараа мэт тэмтчин төөрөлдөнө. Гол нь энэ бүхнээс сурдгаа сураад, ойлголтыг олж авч л байвал бусад нь яахав дээ. Алдаанаасаа суралцаж өсдөгөөс хойш…</p><p>Зовоод байгаа юм биш харин жинхэнэ аз жаргалд хүрэх аялалд олон амьдралын амтаар ерөөгдөж байгаа юм уу даа.</p><p>Эерэгийг олж харж сөрөг болон худал бодлуудыг авч хаяж, өнгөрсөнд болсон зүйлсийг ардаа орхин шинээр эхлэх нь бараг үүрэг гэлтэй. Тэгэхгүй өнгөрсөндөө байгаад байх юм бол хаашаа ч хөдөлж чадахгүй гацчихсан мэт амьдрал минь нүдний өмнүүр урсаад алга боллоо. Хайран сайхан цаг хугацаа. Хайран боломжууд…</p><p>Нэг л мэдэхэд 2-р сар.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=26319cda7e43" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[for a few days i lost my way
and the past came roaring back]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/for-a-few-days-i-lost-my-way-and-the-past-came-roaring-back-cd1b80e681bf?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cd1b80e681bf</guid>
            <category><![CDATA[mental-health]]></category>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 31 Jan 2022 10:40:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-01-31T10:40:00.179Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xtJGXT-OvOf0OA6o64e90Q.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@calebdlucas?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Caleb Lucas</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/clarity?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>for a few days i lost my way<br>and the past came roaring back</p><p>covering my eyes while old impulses<br>took their chance to reign over my mind</p><p>i let myself get caught<br>in the hurricane of yesterday</p><p>sampling my old home<br>remembering its walls and limits</p><p>feeling once again all of the reasons<br>why i decided to move on</p><p>the joy was empty<br>and what was once fun fell flat</p><p>i could not live comfortably in a home<br>too small for my recent expansion</p><p>i felt an immense wave of guilt<br>for taking a few steps back</p><blockquote>but then it hit me<br>that reexperiencing<br>these old patterns and ways of being<br>was the motivation i needed<br>to finally close the door<br>and no longer feed the actions<br>that could only lead me in circles</blockquote><p><a href="https://www.goodreads.com/book/show/54335204-clarity-connection"><strong><em>Clarity and Connection by Yung Pueblo</em></strong></a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cd1b80e681bf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Depression or Sadness?]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/depression-or-sadness-1e0417457f0e?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1e0417457f0e</guid>
            <category><![CDATA[depression]]></category>
            <category><![CDATA[sadness]]></category>
            <category><![CDATA[mental-health]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 17 Jan 2022 09:23:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-01-17T09:23:41.898Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7OMfzR0VvxdXrPTSWjCz8A.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@dsamatkulov?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Damir Samatkulov</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/depressed?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>It is pretty anticlimactic to feel like shit since it is only January. Usually people are full of dreams and motivations of what they wanna achieve at the start of every year. Unfortunately, for me I am yet to untangle the mess I am in. On top of that I got sick. Again! What a start of a year…</p><p>Being sick has almost become a regular thing for me. Especially since covid, my immune system weakened a lot. My current mental state is not helping at all. I wasn’t always like this, oh well…</p><p>There was a time when I felt like I was at the top of the world. That I could do anything if I put my mind to it. <strong>I was able</strong>. But now, I just can’t snap out of this deep feeling of unworthiness, doubt, anxiety and many more. It’s like I am in this long hall where I keep running and running but can’t reach to the door at the end.</p><p>It’s funny that I find myself in this situation because I used to think that depression is not real. <em>“Just snap out of it, don’t think too much and become happy!”. </em>So ironic right?</p><p>Being cheerful is not an option. Everyday is a constant struggle to just be. No matter what I do, the same negative feelings seems to cling on to me. I have lost all interest in everything. Even those things that I enjoy doing. Depression is like a burglar that steals all the positive things in you. It steals all the functionality of being a normal human being. I can’t think, read, watch, even preparing a simple meal is a daunting task. It just leaves you with nothing but emptiness.</p><p>The thing is, I know what I can be. I know my potential and what I can do. The biggest problem for me right now, is that it’s affecting my career. Productivity? Not for me anymore… It takes immense force just to focus on one task. It can easily be mistaken as laziness but it’s not. <strong>Unable</strong> is the word. Some may not understand it. Like my old self some may judge. But it is much more complicated and I can’t put it in a word other than that.</p><p>It is not a choice unfortunately. Also I don’t think it is sadness. But maybe sadness was the trigger.</p><p>They key difference is, when I’m sad, I know why I am sad. The reason behind it is known. On the other hand, depression is like there’s is nothing. And yet I feel like dying.</p><p>I never thought I would go through something like this in my life but here I am. It just came.</p><p>As I’m struggling to find the words to write this, I just wanna say fuck it. Who cares as long as I am trying. At least I am trying.</p><p>I know I’ll get through this but not now it seems. It is difficult to talk about it with anyone. Even those who are close. I don’t want to. I’m so tired.</p><p>In the meantime, all I want to do is get away for a few days into the wilderness and just exist with the nature. Without any human interaction. Alone. Maybe with my dog and my cat.</p><p>I might just do it…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1e0417457f0e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2022]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/2022-173e22e7f9d?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/173e22e7f9d</guid>
            <category><![CDATA[hope]]></category>
            <category><![CDATA[2022]]></category>
            <category><![CDATA[self-reflection]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 03 Jan 2022 06:48:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-01-03T06:48:14.880Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aOyhWivj9oIDgfqVg1PKLQ.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@randvmb?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Randy Jacob</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/self-reflection?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>So it begins another uncertain year.. At the beginning of 2021 I was full of hope and positivity but this year it seems none of that remains. Sadly. It was very emotional year 2021. Full of ups and downs, mostly downs i think. I really hope this year will be different.</p><p>As i’m writing this now, I feel emotional. Thinking back brings back many things. But memories of my failed relationship seems to take most space in my heart. I still cannot get over the feeling of anger and sadness. As time goes on, those feelings get a little bit better. Everyday is a struggle and still I have a long road ahead. Hopefully this year will finally bring this whole brokenheartedness thing to end. Hopefully I will be able to forgive whatever there is to forgive. Most importantly, I hope I will finally see myself for who I really am and move on.</p><p>I don’t want to make big plans or new year resolutions. I know myself well enough that I will forget about them after 3 months. All I want this year is to have joy in my heart &amp; soul. A deep peace that will not be shaken by any adversities life throws at me. I don’t want to have grand ambitions or success. I want to let myself heal and rest this year so that maybe next year I will be myself again.</p><p>Here’s to this year! Whatever comes my way i’ll try to welcome it with open arms. I will not promise anything but i’ll keep hoping, for without hope what are we?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=173e22e7f9d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ковидын дараах эмчилгээ  | 21 хоногийн self-care ]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D0%B4%D1%8B%D0%BD-%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B0%D1%85-%D1%8D%D0%BC%D1%87%D0%B8%D0%BB%D0%B3%D1%8D%D1%8D-21-%D1%85%D0%BE%D0%BD%D0%BE%D0%B3%D0%B8%D0%B9%D0%BD-self-care-1958daa5baa7?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1958daa5baa7</guid>
            <category><![CDATA[эрүүл-мэнд]]></category>
            <category><![CDATA[ковид-19]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 28 Oct 2021 11:09:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-10-28T11:09:43.859Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gyJAKRwBdkvyRKSOKpRfFg.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@markusspiske?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Markus Spiske</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/post-covid?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Ковид туслаа, эдгэрлээ, болоо. Ийнхүү юу ч болоогүй юм шиг амьдралын завгүй урсгалд ханцуй шамлан оров.</p><p>Яг туссан үедээ хүн болгон шиг л халуураад, амт үнэрээ алдаад, хэдэн хоног жаахан мяарч байгаад зүгээр болсон. Юуны магад гээд цээжээ үзүүлтэл бага зэрэг эмчилгээтэй гэлээ. Баахан эм уулаа 10 хоног яс тас гам барин уув. Бас болоогүй дасгал хөдөлгөөнөө санан эргээд gym-д явж эхлэв. Амихандаа л биеээ тордож байгаа нь тэр. Ажил амьдрал цэгцрээд яг гоё болж ирж байтал цээж хүндүүрлээд унав… Бүтэн амьсгаа авах гэхээр зүүгээр хатгуулж байгаа мэт өвдөөд шөнө унтахад ч хэцүү болов.</p><p><em>Сүүлд нь юунаас болчихов гэсэн чинь, дасгал хөдөлгөөн хийж байна гээд хүчтэй ачаалал өгсөнөөс болсон байв. Уушиг маань бүрэн эдгэрээгүй байсан байх нь…</em></p><p>1 хонолоо, дасгалаас болоод жаахан цочирдсон юм байлгүй дээ хэмээн өөрийгөө тайвшруулж харзнахаар шийдэв. Өдөр нь зураг авалт энэ тэр гэж гүйгээд нэг их юм мэдэгдсэнгүй. Гэтэл тэр шөнө нь хэвтэхэд хэцүү болж уушиг маань яг л цоорчихсон мэт өвдөж амьсгалахад хэцүү болоод ирсэн. Гайхаад, гайхаж дуусаад зүүдлээд ч байгаа юм шиг хэсэг хором босч суун <em>(үүрийн 5 цагт өвдөөд сэрсэн юм)</em> маргааш нь яаралтай эмнэлэгт үзүүлэхгүй бол болохгүй нь гэсэн шийдэлд хүрэв. Ганцаараа болохоор ч тэр үү жаахан санаа зовох, айх хоёр давхацсан байдалтай өглөө болтол унтахыг хичээлээ.</p><p>Тэр өглөө яаралтай эмнэлэг явж цээжний рентген зураг шууд авахуулав. Уушиг маань ямартай ч байрандаа байна аа… Санаа амраад л явчихсан. Гэтэл зургийг маань хэвлэж өгсөн сувилагч яаралтай нарийн мэргэжлийн эмчид үзүүл гээд намайг өрөөнөөсөө хөөх нь холгүй гаргалаа. Би ч айгаад яачихсан юм бол гээд мэдэхгүй ч өнөөх авахуулсан зургаа хартал манантсан, сонин толботой ч юм шиг ямар ч байсан эрүүл биш гэдэг нь илт байлаа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/810/1*VmQUDGQrBRMoqF-biLvWVQ.jpeg" /><figcaption>Зүүн талын зураг өвчтэй | Баруун талын зураг эрүүл</figcaption></figure><p>2 цаг очерлож байж арай хийж ороод үзүүлтэл урд нь үзүүлж байснаасаа дордчихсон байсан. Яагаад гэсэн чинь ковид тусаад эдгээд 10 хоног эм ууж эмчилээд дараа нь 21 хоног гам барин ямар нэг хүнд хүчир дасгал хөдөлгөөн хийхгүй, нэг ёсондоо уушгаа цэвэрлэх ёстой байж. Тэрийг нь эмч маань дутуу хэлсэн, эсвэл би нэг чихээрээ оруулаад нөгөөхөөрөө гаргачихсан байх.</p><p>Ийнхүү өмнөх эмчилгээгээ дахиж хийн одоо яг 21 хоног гам барих шаардлагатай болжээ. Нэг талаараа юм мэдэхгүй тэнэг гэмээр, нөгөө талаараа манай эмч нарын тодорхой бус тайлбарлалт <em>(бас ойлгомжгүй бичигнээс болж) биеээ эвдэхээ шахжээ.</em></p><p>Энэ бүхнийг бичиж байгаа нь Ковид туссан л бол дараагийн эмчилгээгээ маш сайн анхааралтай хийхийг анхааруулах зорилготой юм. Цээжээ заавал харуулж, мэргэжлийн эмчид үзүүлж, хажуугаар нь цусны болон бусад юмныхаа шинжилгээг давхар өгөөд биеээ нэг мөр анхаарчихвал дараа нь над шиг зовохгүй юм даа. Залуу хүн болоод харин ч гайгүй байх шиг байна. Хөгшин настай хүмүүс харин хэцүүдэх юм байна!</p><p>Биеээ бодоорой өвөл болж байна шүү!</p><p>За тэгээд энэ 21 хоногт биеэ чагнаж зүгээр суухгүй ээ. Сүүлийн үед бүтээлч байдал маань эргээд сэргээд байгааг ч хэлэх үү нэг юм хийнэ байхаа. Тэрнээс гадна хэдэн зуршилыг амьдралдаа бий болгох гээд эхэлчихсэн байгаа. <a href="https://jamesclear.com/atomic-habits">Atomic Habits by James Clear</a> номыг уншсанаас хойш зорилго бус систем гэдэг зүйл рүү илүү анхаарах болсон. Тодруулбал, хүмүүс бид өөртөө янз янзын зорилго их тавьдаг. Жишээ нь, турах, дасгал хийдэг болох, баян болох гэх мэт. Ер нь зорилгыг маш чухал гэж боддог. Чухал л даа гэхдээ эдгээрт хүрэхэд тус болох илүү чухал зүйл бол систем гэж байгаа юм. Маш жижиг өөрчлөлтүүдийг хийснээр маш том үр дүнд хүрдэгийг энэхүү номонд үнэн гоё тайлбарласан байгаа.</p><p>Гэх мэтчилэн ном уншигч болмоор байна, тамирчин болмоор байна, энтрепренер болмоор байна, зөндөө хэн нэгэн болмоор байна. Яагаад ингэж бичээд байгааг энэхүү номноос олж уншаарай 😁</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1958daa5baa7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Юу ч хийхгүй байхаас эхэлье]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/%D1%8E%D1%83-%D1%87-%D1%85%D0%B8%D0%B9%D1%85%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D1%85%D0%B0%D0%B0%D1%81-%D1%8D%D1%85%D1%8D%D0%BB%D1%8C%D0%B5-77db803b94f5?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/77db803b94f5</guid>
            <category><![CDATA[бодол]]></category>
            <category><![CDATA[хувь-хүний-хөгжил]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 15 Oct 2021 06:21:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-10-15T06:21:46.643Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VkVVqjVGk8_0I5nZX3YS9Q.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@thehumantra?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">The Humantra</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/thought?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Би хааяа гэртээ юу ч хийхгүй (юм үзэхгүй, идэхгүй, уухгүй) суучихдаг. Надтай зөвхөн би болоод миний бодол минь л хамт. Заримдаа аймар, заримдаа завгүй олон бодлуудаа цэгцлэх амс хийсэн цаг болдог. Юу нь аймар гэж үү? Хүмүүс бид нар өдөрт 12,000–15,000 бодлыг боддог гэсэн судалгаа байна. Тэгвэл эдгээр бодлуудаас 80% нь сөрөг бодлууд байдаг гэхээр ойлгомжтой байгаа биз?</p><p>Үр бүтээмж, амжилт ололт, хэн нь илүү их ном уншсан, хэн нь шинэ бизнес эхлүүлэн амжилттай явна тэрийг дөвийлгөн шүтдэг одоогийн нийгэмд юу ч хийхгүй сууна гэдэг бараг нүгэл гэлтэй. Гэтэл дэлхий дээр алдартай хүмүүс гагцхүү эндээс л бүх санаагаа олж өөртэйгөө ажилладаг байх нь. Жишээ хэлбэл, <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Warren_Buffett">Warren Buffett</a>, Америкийн алдартай бизнесмэн, хөрөнгө оруулагч, филантропист хүн ажлын өдрөө ном уншиж, бодож, утсаар ярьж өнгөрөөдөг бол амралтын өдөр гэртээ хэдэн ч цагаар хамаагүй ТВ үзэж, хийх дуртай зүйлээ хийж өнгөрөөдөг байна. Тэрээр амжилтынхаа гол үндэсийг унших болон бодож суухтай холбоотой хэмээжээ.</p><p>Яг ийм хүнийг би бас өөрийн ойрын хүрээллээсээ мэднэ. Миний аав. Мэдэхгүй хүн гэртээ сууж байхыг нь хараад нэг их юм бодохгүй. Гол хийдэг юм нь компьютер дээрээ суугаад зураг янзлах эсвэл ТВ-ээр орос сувгийн мэдээ эсвэл баримтат кино үзнэ. Гэхдээ яг анзаараад ажиглах юм бол наанаа зүгээр хий дэмий юм үзээд сууж байгаа юм шиг боловч цаагуураа юм бодоостой байж байдаг. Юм хэлэх гэхээр эхлээд сонсохгүй, 2 дахин дуудуулж байж сая нэг юм анхаарлыг нь татна. Мөн унтахаасаа өмнө бүх л юмыг хамж бодож, төлөвлөж, төсөөлж байгаад унтдаг хүн. Одоо бодоод байхад ном уншиж байгааг нь би маш цөөхөн харсан, одоогийн интернет дээр байгаа энэ их нөөцийг англи хэлгүй учраас бидэн шиг ашиглаж мэдэхгүй. Тэгсэн хирнээ л маш их мэргэн ухаан, мэргэн шийдвэрүүдийг гаргаж, мэдлэг туршлагаар дүүрэн, заримдаа ямар ч хүнээс хавь илүү сэтгэн бодож чадаад байдгийг нь гайхдаг юм.</p><p>Энэ бүгдээс хараад байхад бид зүгээр л тайван суугаад элдэв юманд сатаарахгүй юмыг бодож тунгаахаа байчихсан юм шиг санагдаж байна. Допаминд донтчихсон юм л бол утсаа шагаагаастай, тэнд юу болж байна, энд нөгөө хэн яалаа хэмээн дотогшоо биш үргэлж гадагшаа чигэлсэн анхаарлын систем маань 3 секунд ч нэг юман дээр тогтохоо байжээ…</p><p>Хорвоо ертөнц биднийг, “Чи завгүй бай, аль болох олон юмыг амжуулж үр бүтээлтэй бай, бос, харай, үсэр!” гэж байгаа бол эсэргээрээ “Тайвшир, алив энд хэсэг суу хамтдаа бодъё. Бүү санаа зов, би чиний талд байна.” гэх үзэл санааг илүү сурталчилмаар байна. Энэ тал дээр дуу хоолойгоо өргөж байгаа нэгэн бол <a href="https://medium.com/u/8937273859ee">Oko D</a> ах. Түүний хийж байгаа ажил бүр нь хүний дотогшоо чигэлсэн, яг юу нь чухал вэ гэдэгийг илтгэж өгсөн ажлууд байдагт нь талархадаг.</p><p>Дээр дурдсанчилан өөрийнхөө бодолтой нүүр тулахад хэцүү байдаг. Ялангуяа их юм боддог хүмүүс бол за тэгээд хорвоогийн бүх л юмыг хамж бодно шүү дээ. Өөрийнхөө дотор байгаа энэ нөөц бололцоог ашиглаж сурахгүй бол, мэдрэмж болон бодлоо хянаж, ойлгож сурахгүй бол хичнээн амжилтын хойноос хөөцөлдөөд нэмэр үгүй бололтой.</p><p>Бурханаас хүн болгонд өгөгдсөн бэлэг юм даа бидний оюун ухаан, бодол гэдэг. Ашиглаж суръя! Ойлгож суръя! Дадал, зуршил болгоё!</p><p>Заримдаа юу ч хийхгүй суух нь асуудлыг шийдэх гол түлхүүр нь байдаг.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=77db803b94f5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2020]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/2020-c22371313f9b?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c22371313f9b</guid>
            <category><![CDATA[2020]]></category>
            <category><![CDATA[finding-yourself]]></category>
            <category><![CDATA[self-awareness]]></category>
            <category><![CDATA[heartbreak]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Dec 2020 13:32:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-12-28T14:30:45.494Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5WEKreScdRNyRvoroI93Wg.jpeg" /></figure><p>Аль зунаас л энэ нийтлэлийг бичмээр санагдаад, бодогдоод байсан юм. Ерөнхийдөө юуны талаар бичих ёстой маань тухайн үед маш тодорхой санагдаж байсан боловч, <em>“За дөхүүлж байгаад тухайн үеийн мэдрэмжээрээ бичнэ дээ!”</em> хэмээн хойшлуулсаар яг цаг нь тулаад ирсэн чинь ханаас нь эхлэхээ мэдэхгүй гайхаж сууна…</p><p><em>Ер нь бол яг одоо дотор минь маш олон зүйл мэдрэгдээд яг аль руу нь анхаарлаа хандуулахаа мэдэхгүйгээс л толгой маань гашилаад байж магадгүй.</em></p><p>Он гарахад хэдхээн хоног, Зул сар болоход 1 хоног үлджээ. Жилийн яг энэ улирал надад яагаад ч юм их дотно санагддаг юм. Магадгүй хүн болгон адилхан байх л даа… Энд тэнд гацуур, гэрлэн чимэглэл, янз янзын гоё баярын дуунууд гээд хэдий өвөл цастай хүйтэн ч цаанаа л нэг дулаахан. Хүмүүс гэр гэртээ гэр бүлээрээ хамтдаа гоё хоол хийж идээд л, зарим нь бэлэг солилцоод л, айлуудын цонхоор өнгө өнгийн гэрлээр чимэглэсэн гацуур нь харагдана.</p><blockquote>Энэ цаг мөчид зүрх сэтгэл хамгийн дүүрэн байдаг юм шиг санагддаг.</blockquote><p>Яг 1 жилийн өмнө өдийд шинэхэн тохижуулсан байрандаа Зул сараа хайртай хүнтэйгээ хамт гоё гаргана даа гээд итгэл найдвар дүүрэн догдлон байж тусдаа гарж байжээ. Тэрнээс хойш яг 1 жилд ямар их юм болж болдогийг ёстой л 2020 он харуулж өглөө. FUCK YOU 2020 гэмээр ч юм шиг… Харин ч эсэргээрээ THANK YOU 2020 гэмээр жил болох шиг боллоо. Цаг хугацаа л харуулах байхдаа.</p><p><strong>Өөдрөг эсвэл оппортунист үзэл</strong></p><blockquote>Гутранги, өөдрөг болон оппортунист гэсэн гурван өөр төрлийн үзэлтэй хүмүүсээс тал устай стаканы талаар бодлыг нь асуухад гутранги болон өөдрөг хоёр хоорондоо маргаж эхлэв. Нэг нь стакан усыг хагас дүүрэн, нөгөөх нь хагас хоосон хэмээн маргалдаж байх хооронд оппортунист стакан усыг элдэв юм бодолгүй зүгээр л уучихсан гэдэг.</blockquote><p>Энэ онд миний ойлгосон зүйл гэвэл, үгүй ээ өөрийнхөө дотор илүү тодорхой болгосон зүйл гэвэл цаг хугацаа хэнийг ч хүлээдэггүй. Амьдралын галт тэрэг үргэлж урагшилсаар. Бүх зүйл хурдтайгаар шинэчлэгдэж хувьсаж байгаа ертөнцөд хүмүүс бид ч дагаад хурдан байх хэрэгтэй юм байна. Хурдан байснаараа нэг бол маш том алдана эсвэл маш том ононо. Болгоомжтой, сэрэмжтэй байна гэдэг ойлголт цаг хугацаа өнгөрөх тусам үгүй болоод байгаа ч юм шиг. Магадгүй хүний настай холбоотой юм болов уу? Амьдралдаа нэг шийдвэр гаргах гэж эргэлзсээр эсвэл яг тохиромжтой цагийг хүлээсээр, “За болно доо, болгоно доо!” хэмээн өөдрөг ч юм шиг, мунхаг ч юм шиг дотроо бодоод л байна. Эцэст нь эргэн тойрон дох нөхцөл байдлууд нь ч өөрчлөгдөн хувьсаж аль хэдийн нөгөө галт тэрэг нь хөдлөөд явчихсан гэдэгийг ойлгох тэр мөчид авах мэдрэмж бол хамгийн хэцүү.</p><blockquote>Олон юм бодох тусам тэр нээлттэй хором багассаар…</blockquote><p>Энэ жил миний хувьд маш том жил хэмээн бодож байлаа. Ажил карьер гэхээсээ илүү өөрийн гэр бүлээ бий болгох тал дээр л дээ. Харилцаагаа дараа дараагийн түвшинд аваачин одоо л амьдралаа эхлүүлнэ дээ гэсэн хүсэл зорилго дотор минь байсан боловч хэтэрхий <em>passive </em>байдлаасаа болж асуудалтайгаа нүүр тулан зоригтой тэмцэж чадалгүй <em>худал найдвар, өөдрөг бодлоор</em> толгойгоо дүүргэн <em>хүлээсээр</em> байгаад амьдралдаа томоохон хожигдлыг хүлээсэн юм.</p><p><strong>Ego буюу бардам зан нь хүнийг алдаг</strong></p><p>Ажлын талбар дээр ч тийм ч их амжилт ололтгүй байлаа. Ковидыг шалтаг болгомоор байгаа ч үнэндээ би өөрөөсөө л болсон л доо. 4-р сард MNB World-оосоо гарчихсан. Гараад алаад өгнө гэсэн мөн л адил хүсэл зорилго байсан боловч нэг л болж өгдөггүй ээ! <a href="https://tomyo.mn/">TomYo</a>, <a href="https://www.unread.today/">Unread Media</a>, <a href="https://www.among.mn/">Among Heir Worthy</a> гэх мэт эрч хүчтэй залуучуудаар дүүрэн, өсөлт хөгжлийн уурхай болсон газруудад ажиллах боломж гарч ирсэн боловч бас л болсонгүй. Юу хиймээр байгаа, юу хүсэж байгаагаа мэдэхгүй байх нь үнэхээр хэцүү, дарамттай, ойлгомжгүй. Өртөө муугаар нөлөөлөхөөс гадна эргэн тойрны хүмүүстээ ч муугаар нөлөөлөх гээд байдаг. Өөрийгөө олоогүйгийн гайгаас болж олон ч хүнийг гомдоож, урмыг нь хугалсан жил боллоо.</p><p>-<em>Яагаад? Юунаас болчихов?</em></p><p>Гэсэн асуултуудыг өөрөөсөө тавин хариултыг нь хайхын хажуугаар өнөөх хариултаасаа эмээх нь элбэг. Хүн гэдэг ҮНЭН-ээс хамгийн их айдаг юм билээ. Өөрийн сул дорой байдлыг, дутуу бодсоноо хүлээн зөвшөөрөхөөс зайлс хийж, “Үгүй ээ, тэр үед тийм байсан юм чинь өөр аргагүй шүү дээ…” гэх мэт шалтаг тавин, бурууг өөр нэгэн рүү тохон үнэнээс зугтах нь ямар элбэг вэ гэдэгийг мөн энэ жил надад ойлгууллаа.</p><p><em>Бидний амьдралд нийт 8 талбар байдаг:</em> <br><em>- Эрүүл мэнд<br>- Карьер<br>- Санхүү<br>- Хайр дурлал<br>- Гэр бүл, найзууд<br>- Хобби<br>- Бидний байгаа орчин<br>- Хувийн болон сүнслэг өсөлт</em></p><p>Эдгээр 8 талбараас аль нэг нь ямар нэг байдлаар алдагдсан тохиолдолд л бид амжилтад хүрч чаддаггүй юм шиг санагддаг. Мөн <a href="https://www.theschooloflife.com/thebookoflife/the-importance-of-maslows-pyramid-of-needs/"><strong>Масловын Пирамид</strong></a>-ыг бүгдээрээ мэдэх байх.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/1*WaE19fbC-LFYYUDzvPEDfQ.jpeg" /><figcaption>Maslow’s Pyramid</figcaption></figure><p>Дэлхий экологи доторх бүх зүйл бие биенээсээ хамаарч байдгийн адил бид бүгд хоорондоо харицан холбоотой байдаг. Тийм учир эдгээр талбаруудыгаа эргэн нэг нягталснаараа магадгүй чиний одоогийн асуудал яг хаанаа байгааг харуулж магадгүй юм шүү!</p><p>За тэр ч яахав…</p><p>2020 он хүн болгонд л том сюрприз барих шиг боллоо. Зарим нь ажил, бизнесээ адаж, зарим нь хайртай нэгнээ алдаж, зарим нь эсэргээрээ хурдан дасан зохицож байгаа нөхцөл байдлыг ашиглан шинэ зүйлсийн нээн илрүүлэн амжилтанд хүрсэн зөндөө жишээ байгаа.</p><p>Бүх л баатруудтай кино дээр гардаг шиг амьдралд хааяаа зоригтой давшилах үе байдаг. Хааяаа том ялагдлыг хүлээн унах үе байдаг. Гол асуулт нь бууж өгөөд нэг газраа зогсох уу эсвэл шороотой урагдсан өмдөө арчаад, хичнээн өвдөж байсан ч үргэлжлүүлэн давшилах уу?</p><p>Миний хувьд үнэхээр хэцүү жил байлаа. Хэцүү байсан ч ажил амьдралдаа хариуцлагатайгаар хандан аль болох өөдрөг байх гэж хичээсэн ч “Ишш энэ нэг юмны сүр сүлд нь хааччихсан юм?” гэмээр нурмайсан нь их. Тухайн үед яг ямар мэдрэмж, ямар үзэл хараа, prespective-тай байна түүнийгээ л дагасаар 60/100 буюу D үнэлгээтэйгээр энэ оныг үдэх нь. Гэсэн хэдийн ч эргээд харахад Би буюу Билгүүн нь энэ онд их зүйл ойлгож, ухаарч хувь хүн талаасаа илүү хүчтэй, дархлаатай болсон гэж бодож байна.</p><p><strong>Өөрчлөлт бол зайлшгүй</strong></p><p>Хүн, эд зүйлс, үзэл бодол, нөхцөл байдал заавал өөрчлөгдөн хувьсаж байдаг. “Одоо өнгөрсөн, тэгэх нь гарцаагүй, тэгчихсэн юм чинь одоо яав л гэж…” гэсэн өөрийнхөө доторх хязгаарлагдмал ойлголтоор л хэзээ ч бодож болохгүй! Би л ганцаараа энэ ертөнцийн төв юм шиг ойлгож хувиа хичээснээрээ бид ямар их үнэ цэнэтэй харилцаа, боломжийг алдаж байдаг бол?</p><p>Одоо 2021 ондоо алаад өгнө гэж бол хэлэхгүй. Гэхдээ өөрийнхөө хувьд хамгийн сайнаараа бүх зүйлд хандана гэдэгт бол итгэж байна. Карьер, гэр бүл, харилцаа, хобби, эрүүл мэнд гээд бүгдэд нь анхааран аль болох тэнцвэрийг нь барьж явахад суралцах болно. 2020 он санаснаар минь болоогүй ч 2021 ондоо өөрийгөө улам илүү нээн илрүүлэн жинхэнэ БИ буюу Билгүүнээ гэж яг хэн бэ гэдгийг мөн олохыг хичээнээ! Өдий насалж байж өөрийгөө олоогүй гэдэг ичмээр. Магадгүй энэ “Өөрийгөө олно” гэдэг ойлголт нь үхэн үхтэлээ бидний эрж хайн шинээр элрүүлж, мөн бий болгож байдаг, үргэлж хувьсан өөрчлөгдөж байдаг ЗЭРЭГЛЭЭ байж болох юм.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UknL8VUnes8tZiuGM7DgHw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c22371313f9b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Би бага байхаасаа л загасанд тийм ч их дуртай байгаагүй…]]></title>
            <link>https://bilguunchik.medium.com/%D0%B1%D0%B8-%D0%B1%D0%B0%D0%B3%D0%B0-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D1%85%D0%B0%D0%B0%D1%81%D0%B0%D0%B0-%D0%BB-%D0%B7%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B4-%D1%82%D0%B8%D0%B9%D0%BC-%D1%87-%D0%B8%D1%85-%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%82%D0%B0%D0%B9-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%B3%D0%B0%D0%B0%D0%B3%D2%AF%D0%B9-ef893f8668a9?source=rss-3dc01a759605------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ef893f8668a9</guid>
            <category><![CDATA[fatherhood]]></category>
            <category><![CDATA[mongolian]]></category>
            <category><![CDATA[childhood]]></category>
            <category><![CDATA[dads]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bilguun]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 24 Jun 2020 09:57:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-06-24T09:57:41.300Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fzYCVirS6xCQD0dNJM2NcA.jpeg" /><figcaption>Аавын агнасан анг сонирхов | 1994 он</figcaption></figure><p>Би бага байхаасаа л загасанд тийм ч их дуртай байгаагүй. Замагны үнэр, яс, хайрс гээд л ер нь л төвөгтэй санагддаг байсан одоо ч адилхан. Магадгүй бага байхаасаа загастай их ойр байгаад тэр бүгдээс залхчихсан юм болов уу...</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7rncUUcMWVymWzf1JgIcdA.jpeg" /><figcaption>Mommy</figcaption></figure><p>Бага байхад манайх 13-р хорооллын гурван өндөр шар байранд байдаг байлаа. 122-р цэцэрлэг, Нямсүрэн багш, тэр хавийн тоглоомын талбай, өвөөгийн саарал 24, аавын улаан 69 машин гээд санаанд тод үлдсэн хэдхэн хором мөчийн нэг ялтчгүй аавын минь загас. Анх ухаан орохын л аав минь загасанд их явдаг байж билээ. Ер нь тухайн үед загасанд явдгүй, загасанд дургүй хүн гэж ховор байсан байхаа. Заримдаа гал тогоо орохоор л ээж аав хёулаа аавын барьж ирсэн загастай ноцолдоод нээх гоё амтлаад л дараа нь шарж иднэ. Ээжийн амталгаа алдартай байлаа. Нөгөө замагны мухай амт, үнэр, яс, хайрс гээд юучгүй болтол нь янзалж дээд зэргийн, баячуудын иддэг загаснуудаас хэд дахин гоё амталдаг байсан. Загасанд дуртай хүнд бол алт л гэсэн үг. Гэхдээ угийн загасанд дургүй би хичнээн гоё байсан ч дурлаж идэхгүй тэгс гээд л хагас дутуу идээд өнгөрнө.</p><p>Нэг орой сайхан унтаж байлаа. Өглөө нь цэцэрлэгтэй хүүхэд юм хойно нам унтана. Үүрээр гэгээ арай ороогүй байхад аав намайг сэрээлээ. Би ч нойрмог юм хагас унтаагаараа өндийгөөд хартал аав маань загасанд явах гээд хувцасаа өмсчихсөн, бэлтгэлээ хангачихсан байж байна. Аав минь “Миний хүү аавтайгаа хамт загасанд явах уу?” гэж асууж байна. Хажууд ээж унтаж байгаа харагдана. Ээжийг сэрээхгүй гээд надаас чимээгүйхэн асууж байгаа нь тэр. Өглөө нойр дутуу үед ямар байдаг билээ дээ юун босох мантай хүн хичнээн гоё юм хийе гэсэн ч босмооргүй байдаг. Хөөрхий аав минь хүүтэйгээ хамт явах гэсэн хүслийг нь би шууд унтарааж буцаад унтчихаж билээ.</p><p>Тэр үед явчихгүй яав даа хэмээн бодох болгондоо харамсдаг. Аавтайгаа хоёулханаа өнгөрөөх хором мөч бүр цаанаа л нэг онцгой санагддаг. Хамт байхад нээх дулаахан, хамгаалагдсан мэдрэмжийг байнга авдаг. Хэлж буй үг, үйлдэл бүр нь утга учиртай сурах юм даан ч их.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uC7O2GUWgITLtNVTX5NrYw.jpeg" /></figure><p>Хар багаас минь авхуулаад л ах нар болон намайг эрхлүүлж, юмаар дутаачихвий хэмээн гэр орноо элэг бүтэн авч ирсэн ааваараа бахархдаг юм. Маш ухаалаг, тайван даруу, дэндүү хөдөлмөрч аав минь юм болгоны урд биднийгээ тэргүүлэн алхдаг нь ялтачгүй урамтай. Эцэг өвгийнхөө хийж бүтээж ирсэн үнэт өвийг үргэлжлүүлэн ном хүртэл гаргасан. Жаахан өвдлөө гэх сураг дуулахаараа л сэтгэлээрээ дагаад өвдчихдөг. Миний хоёр ах болон над дээр гурвуулан дээр нь ээжийг төрөхөд аав дагаад өвдөж байсан гэсэн.</p><p>Ер нь энд тэнд тусламж хэрэгтэй байна гэвэл шууд яах уу гээд дайрна. Цаг хором мөчийг алдалгүй шуурхай. Үнэхээр юм бүхнийг сэтгэлээсээ хийдэг нь одоо хүмүүн дунд ховор олдох зан чанар гэлтэй… Биднийг хэзээ ч загнаж зандарч байгаагүй. Гэхдээ цөөн хэдэн үг нь алгадуулж зодуулахаас ч хүнд, цаанаа эрх мэдэлтэй эцэг хүн гэж хэн бэ гэдэгийг бүрэн дүүрэн утгаар нь харуулсан хүн гэж боддог.</p><p>Аав минь саяхан 69 насыг зооглолоо. Өчигдөрхөн 60 насных нь ойг нижгэр сайхан тэмдэглэж байсан санагдах юм. Цаг хугацаа өнгөрөх тусам аав маань улам жижгэрсээр… Гэхдээ бие нь жижиг ч сэтгэл нь улам томорсоор. Ер нь эцэг эхтэйгээ халуун дулаан хайр дунд өснө гэдэг тэнгэрийн умдаг атгасан мэт үнэхээр аз завшаантай зүйл гэдгийг сүүлийн үед ухаараад байгаа.</p><p>Хүн болгон хувийн амьдрал, ажил ахуй гээд тэр болгон эцэг эхтэйгээ хамт өнгөрөөх цаг улам цөөрсөөр… Энгээд бодохоор амьд сэрүүн байгаа дээр нь аль болох удаан цагийг хажууд нь өнгөрөөж аавын минь нандигнаж явдаг хүсэл мөрөөдөл, хийж бүтээсэн бүтээл, юунаас ч үнэтэй дурсамжуудыг нь алдалгүй үргэлжлүүлэн мартагдуулалгүй авч явах юмсан. Амьд сэрүүн байгаа дээр нь ачийг нь бага ч болтугай хариулж ганц ч болтугай мөрөөдлийг нь биелүүлэх юмсан даа.</p><p>Одоо байгаа би бол эцэг эхийн минь гаргасан золиос, хайр, зориулалтын үр дүн юм. Энэ эрүүл бие, саруул ухаан, мэдлэг, чадвар гээд бүгдийг надад бэлдэж өгч цаашдын амьдралаа утга учиртай, зорилготой, амжилттай амьдрах энэ амийг надад бэлэглэсэн. Гэр бүл гэдэг юунаас ч илүү үнэ цэнэтэй, нандин зүйл гэдэгийг би ааваасаа л олж харсан. Тийм учир би өөрийн гэр бүл хүүхдүүдээ мөн л аавынхаа надад өвлүүлсэн хайраар амжилттай удирдан авч явна гэдэгт итгэлтэй байдаг. Эцэг байх, эр хүн байх талаар өөрийнхөө үг үйлдлээрээ бодитоор харуулж ирсэн аавдаа баяралаа!</p><p>Бүх зүйлийн төлөө баярлалаа! Тэр болгон хажууд нь байж чададгүйд уучлаарай. Гэхдээ миний амьдралын томоохон орон зайг аав минь дүүргэж байдаг юм шүү.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9RgiZ-bF57zJuvl9Q_w4gQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DGuvxWb7qCYuXsCT4vFK4Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JwvDOuytreOQLlR_qftxbg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*J-6-muy_AJSdNxnVLJA_BA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wlXkZRDkZSl9y4B7-s9oiw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ewp4B_rZPWAelplS5zQIcQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ef893f8668a9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>