<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Bleon Hasani on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Bleon Hasani on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@bleonhasani?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*9ngxD8rpuB3Rtxj7sGySYg@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Bleon Hasani on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 12:36:01 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@bleonhasani/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Oso Kuka]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/oso-kuka-5fa0710bb670?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5fa0710bb670</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 14 Nov 2026 21:19:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-14T21:19:19.885Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Jam mbyllë mbren’ si Oso Kuka,<br> S’më pihet uji, s’më hahet buka.<br> Bukë e idhtë, në vend të huaj,<br> Qesh përjashta, përbrenda vuaj.<br> Përbrenda ka veç errësin’,<br> Mbyllë aty nji shpirt të nxím.<br> Të nxímë e të thamë, kashtë mullari,<br> Nji soj vdekje që s’e pranon as varri.<br> As varri, as dheu, as edhe gropa,<br> Këtu n’mërgim zemrën ç’e ropa!<br> Nga ky shtrat me u çue smujta,<br> Jam mbyllë mbren’ si Oso Kuka.<br>Si Oso Kuka mbren’ jam mbyllë,<br> Qashtu po pres me m’ardhë nji yll.<br> Nji yll i ndritun prej andej së largu,<br> Me ma ndezë jetën, mos me u ndalë vargu.<br> Po ç’aq larg ai yll paska qenë,<br> S’di a asht, a veç n’mend e kam vënë.<br> Mendja e hollë n’fluturim,<br> Ashtu siç shpesh ndodh n’mërgim.<br> Mbyllë, heshtun e dreqosun,<br> Prej realitetit të veremosun.<br> Si aj zog i mjer njat‘ kafaz,<br> Q‘vjen vërdallë, krejt maraz.<br> Q‘ krahët hap me fluturue,<br> Zanin e ndez pak me këndue.<br> Kangën e vajit, plot maraz,<br> Pse iu desht me jetue n’kafaz?</p><p>Po…<br> Ai zog paska ken me fat,<br> Mendjen s’ka pse e vret përnatë.<br> Përnatë s’ka pse kokës mi ra,<br> Kafazin me sytë e vet e ka pa.<br> Tjetër asht ky kafazi im,<br> Këtu larg, larg në mërgim.<br> Në mërgim, ku s‘hahet buka,<br> Ndaj jam mbyllë si Oso Kuka.<br> N’kët kullë të naltë, të heshtun,<br> Krejt pa maska, krejt i zhveshun,<br> Krejt pa tesha të robnisë,<br> Tue lidhë varg t’hollë t’Shqipnisë.<br>Kur diellin e pason hana,<br> Kur në mend më vjen nana,<br> Kur e ve cigaren n’gojë,<br> Aty fillon shpirti t‘lëngoj.<br> Për atë vendin e harruem,<br> Për atë tokën e bekueme,<br> Që më lindi, që më rriti,<br> Me emnin shqiptar më ndriti.<br> Që sot vuen e piskan,<br> Don dikush me i ba derman.<br> Se derman nuk po gjen dot,<br> Jo veç sot, por tash sa mot.<br>Tash sa mot, Shqipni e mjera,<br> Dridhet, çirret si ngahera,<br> Seç kërkon nji ditë të bardhë,<br> Larg hienave që vijnë vërdallë.<br> Bisha të tmerrshme gojën hap,<br> S’ka ndokënd që ti bëj zap,<br> Me ua lidhë at‘ gojë dinake,<br> Me u thy dhambët shtazarake.<br> Me i kapë e me i shkatërrue,<br> Për Shqipni fort me luftue,<br> Me tregue zemrën shqiptari,<br> Me i çue armiqtë te varri.<br>Ah, sot, moj ti nana ime,<br> Kur t’më shpiesh në mendime,<br> Mos më uro veç shëndet,<br> Mos më uro veç bereqet.<br> Më uro pak ma shumë guxim,<br> Me luftue për vendin tim,<br>Jo të mos lodhem,<br>as veç të prehem,<br>por një ditë n’shpi të kthehem.<br>Ndaç me pushkë e ndaç me penë,<br> Mjaft disi me dijtë që vlen.<br> Me ia përdredhë zverkun armikut,<br> Me e varë në degët t‘fikut,<br> Me ia tregue krejt botës mbarë,<br> Kush mendon me tallë shqiptarë.<br>Gjersa t’vijë agimi i artë,<br> Me u ba të barabartë,<br> Me tanë kombet fill e kry,<br> Nga kjo rrugë s’kam m’u kthy.<br> Sa t’shoh Shqipni etnike,<br> Plot me vashëza fisnike,<br> Me djelmosha patriotë,<br> Që tradhtinë s’e durojnë dot.<br> Gjer atëherë uji s’më pihet,<br> Gjer atëherë zemra s’më ndihet,<br> Gjer atëherë s’më hahet buka,<br> Jam mbyllë mbren’ si Oso Kuka.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5fa0710bb670" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Shoku dhe e Vërteta]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/shoku-dhe-e-v%C3%ABrteta-977831bb5eb0?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/977831bb5eb0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 08 Nov 2026 14:11:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-08T14:11:19.719Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>I vështirë i ziu, se lehtë s’gëlltitet,<br> ama nga burri duhet marrë.<br> Shumë gënjeshtra fliten e përfliten,<br> por e vërteta të mban gjallë.</p><p>Ndaj sot, ju që e dëgjuat,<br> mos heshtni, por veproni.<br> Nëse të vërtetën e kërkuat,<br> ditë më të mira do të jetoni.</p><p>Injoranca nuk është lumturi,<br> është damkë e shoqërisë.<br> Jo vetëm ai e ndjen mbi supe,<br> por edhe fati i shtëpisë.</p><p>Shokun duaje dhe ndihmoje,<br> si në kohën e vegjëlisë.<br> Nëse të ardhmen do ta shikosh,<br> shoku s’është veç mik i shtëpisë.</p><p>Është vëllai që nëna s’ta dha,<br> është vëllai që zgjodhe vetë.<br> Kur vëllai vëllait i jep krah,<br> s’ka të pamundur në këtë jetë.</p><p>Shtrëngoni krahët dhe dhëmbët,<br> stuhi e madhe do t’ju provojë.<br> Se zagari lëpin dhëmbët,<br> kur shoku shokun s’do ta ndihmojë.</p><p>Lidhjet tuaja janë fisnike,<br> janë të arta, janë të drejta.<br> Janë shembulli më i mirë për fëmijët tuaj,<br> se me shokun mbetet jeta.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=977831bb5eb0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sërisht shtëpi — Berlin 2025]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/s%C3%ABrisht-sht%C3%ABpi-berlin-2025-64638e5c5d05?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/64638e5c5d05</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 08 Nov 2026 14:10:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-08T14:10:52.565Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Të ndiej pranë, edhe pse larg të kam,<br> Të ndjej afër, dhe pse aty nuk jam.<br> Unë po jetoj në këtë vend të huaj,<br> Edhe pse çdo ditë më shumë vuaj.</p><p>Nuk janë njësor ditët larg teje,<br> Malli pa masë digjet brenda meje.<br> S’janë njësoj as netët këtu larg,<br> Me lot në sy e shkruaj këtë varg.</p><p>Ah moj Shqipëria ime,<br> Gjithnjë më rri në mendime.<br> U largova, thashë se ika,<br> Kur të lash, si s’më ra pika.</p><p>S’e dija sa rrallë do të shihja,<br> S’e dija sa rrallë do të vija,<br> S’e dija sa shumë do më mungojë.<br> Nuk të desha siç më doje.</p><p>E sa më do, ende s’të dua,<br> E vështirë është edhe për mua.<br> S’e kuptoja nga vinte dashuria,<br> Ju largova diellit, e më mbërtheu hija.</p><p>Hije kudo, nga kthej kokën,,<br> Çdo ditë më pak e dua botën.<br> E sa më shumë në botën gjëzdis,<br> Aq më shumë më mungon era e shtëpisë.</p><p>Mungon vatra, mungon vala,<br> Mungon vetja, mungon fjala.<br> Ika, i mjeri, për jetë më të mirë,<br> Por larg teje qenka çoha vështirë.</p><p>Ah, sa të doja moj Shqipëri,<br> Një ditë përsëri të kthehesha tek ti,<br> Në krahët e tua të më shtrëngojë,<br> Plagët e mia të mi shërojë.</p><p>Por unë të lash…<br> Të lash dhe ika,<br> Madje nuk u largova nga frika.<br> Mendoja për një jetë më të mirë,<br> Një jetë që mos të ishte e vështirë.</p><p>Se ty të vjedhin, të çllabërojnë,<br> Të shajnë e të përdhunojnë.<br> Të zhveshin, të zhvatin,<br> E me nderin mbrapsht s’ta japin.</p><p>Zagarët të kanë rrethuar,<br> Nuk heqin dorë pa të rrënuar.<br> Por më thuaj, moj Shqipëri,<br> Ç’do të bëj unë aty tek ti?</p><p>Si të të ndihmoj unë i mjeri,<br> Kur kaq shumë të ka mbytur vreri?<br> Ç’të bëj nga këtu në mërgim?<br> A thua mjafton vallë ky vargu im…?</p><p>Jo –<br> Por ndoshta një ditë,<br> Kur të hyjë gjëmoi në thembër,<br> Kur shqiptari të ketë zemër,<br> Kur ta lërë dashakeqësinë,<br> Kur në rregull ta vërë shtëpinë,<br> Kur të vlojë gjaku shqiptarit,<br> T’i pritet gjuha tradhtarit,<br> E të kthehemi të gjithë tek ti,<br> Më për ne të mos mbash zi.</p><p>Veç atëherë, moj Shqipëri,<br> do të na bëhesh sërish shtëpi.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=64638e5c5d05" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Narta është e jona]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/narta-%C3%ABsht%C3%AB-e-jona-abf130522377?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/abf130522377</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 04 Nov 2026 20:01:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-04T20:01:58.092Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>E dashur Nartë,</p><p>S’kam ardhur asnjëherë te ti. Kam kaluar aty pranë dhe sa herë e kam lënë për një herë tjetër. Gjoja s’më dilte koha. Sot që po të shkruaj, më vjen zor të fshihem pas atij justifikimi. Kohë edhe mund të kisha gjetur, moj Nartë. Nuk ta dija vlerën.</p><p>E ja ku jemi sot. Ti, që të kam kaluar pranë pa të parë, je bërë strumbullari i zgjimit e i rizgjimit tonë kombëtar. U desh të zgjatej drejt teje çdo lloj dore e pistë e dashakeqe që më në fund të kthenim kokën. U desh të na dhembje që të nisnim të të njihnim. E duke të njohur ty, të njihnim pak më mirë vendin tonë, njëri-tjetrin, veten. Kur mendoj për lagunën tënde, më shkon mendja te një zog që kthehet pas një udhe të gjatë. Ai s’e di ç’fjalë janë thënë për ty, kush ka dalë të të mbrojë a kush ka vendosur për fatin tënd. Ai mban mend ujin. Atje ku u ul vjet, ul krahët prapë. Sa do të doja, moj Nartë, që kjo gjë kaq e thjeshtë të mbetej përherë e mundur. Që pas shumë vitesh të vij aty me mbesën time, të rrimë ca çaste pa folur e ajo të më shtrëngojë dorën sapo të shohë mbi ujë atë që kam kaq dëshirë t’ia tregoj.</p><p>Mbase ti s’ke dashur kurrë asgjë prej nesh. Vetë qenia jote, vetë fati që na ra për pjesë të lindnim e të jetonim në gjirin tënd a pranë teje, është një bekim që s’do të ta shpërblejmë dot. E ne as atë pak që na takonte, s’kemi ditur ta bëjmë siç duhet. Sa e sa prej nesh, si unë, s’të kemi parë as me sy. Ti e di si kemi jetuar. Rrugët e tua na kanë qenë dëshmitare, pemët e tua na i kanë dëgjuar hallet dhe dielli mbi ty na i ka parë. Kur në shtëpi mezi ia dilje deri në fund të muajit, edhe një udhë e shkurtër mbetej për më vonë. Po do të të gënjeja sikur të thosha se vetëm skamja na ka mbajtur larg. Kemi qenë edhe të paditur. Kemi dalë nga bankat e shkollës pa e njohur mirë dheun ku shkelnim. Tani na duhet të gërmojmë me duart tona për çdo grimcë dijeje.</p><p>Më duket se kështu po zgjohemi sot në Shqipëri, moj Nartë. Dikush dëgjon emrin tënd për herë të parë në një protestë. Dikush tjetër e ka dëgjuar që fëmijë, në gojën e babait, por vetëm tani ulet pranë tij dhe e pyet si ka qenë laguna kur ai ishte i ri. Edhe unë, këtu larg, po e kuptoj sa pak kam ditur për gjërat që i kam quajtur të miat. Po ngrihemi ende disi të përgjumur, ende me shumë për të mësuar, por po ngrihemi. Dhe sa mall më merr për vendin tim kur shoh shqiptarë që mblidhen për një copë të tij, edhe kur ajo copë dheu është larg shtëpisë së tyre.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HAqkre3ogIbaFSl06NroyA.jpeg" /></figure><p>Sot të njohin edhe të huajt. Për ty dolën bij e bija shqiptarësh dhe dhimbjen tënde e ndien edhe ata që s’të kishin parë kurrë. E ti, bujare si përherë, si gjithë dheu ynë, dole në ballë dhe i bëre bijtë e shqipes të kthenin sytë nga ti e, bashkë me ty, nga dheu i tyre i çmuar, i larë me gjak e i shpëlarë me lot. Kudo që i ke sot bijtë e tu, moj Nartë, sytë e veshët i kanë te ti.</p><p>Në emër të tyre e në emrin tim, të kërkoj falje që u desh një gjëmë të na shkundte nga gjumi i këtyre viteve. Që prej 31 majit e gjer më sot nuk kemi reshtur së ngrituri zërin. Por unë dua të të jap fjalën edhe për një ditë tjetër, për një ditë të zakonshme, kur emrin tënd të mos e ketë më kush në gojë e secili të ketë punët e veta. Edhe atë ditë na takon të pyesim ç’po bëhet me ty. Na takon t’u rrimë pranë atyre që të dalin zot, t’ua dëgjojmë fjalën njerëzve që të kanë njohur një jetë të tërë dhe të kërkojmë llogari nga kushdo që merr përsipër të vendosë për ty. E mua, që të kam kaluar aq herë pranë, më takon më në fund të vij. Të të njoh edhe në një ditë të qetë.</p><p>Nuk do të reshtim derisa nderi yt të vihet në vend e të mund të jesh siç e do i madhi Zot. Ti je e jona e ne jemi të tutë. E në mos pastë më Nartë të shqiptarëve, mos pastë më as shqiptari. Fatet tona janë lidhur që në kërthizë. Ndaj vazhdo të na bekosh, moj Nartë, të na frymëzosh e të na japësh fuqi. E di, mbase të kërkojmë shumë. Po ne, të mjerët, sapo kemi nisur ta kuptojmë çfarë kemi dhe na vlen çdo grimcë ndihme. Zoti të bekoftë ty e Zoti e ndihmoftë shqiptarinë të përmbushë vullnetin e Tij.</p><p>Narta e vogël, <br>shpirt i xhaxhit,</p><p>sot emri yt më vjen në buzë ndryshe. Deri dje, kur thosha «Nartë», mendja më shkonte te laguna. Sot e them edhe me zë të ulët, si të isha pranë teje e të të ruaja gjumin. Mirë se erdhe në jetë, o dritë, mirë se erdhe në këtë realitetin tonë shqiptar. Ti je bekimi i bardhë i shtëpisë sonë, i derës e i fisit tonë. Je shpresa jonë, je e ardhmja jonë.</p><p>Sot mori fund pritja për të gjithë ne. E gëzove Anën pa masë. Po tim vëlla, Ergysin, si mund ta them me fjalë sa e gëzove? Veç shpirti i tij e di sa të ka dashur e me sa padurim të ka pritur. I gëzove gjyshërit e tu dhe çdo njeri të afërt që mezi priste ardhjen tënde. E më gëzove edhe mua, xhaxhain tënd këtu larg. Eh, moj zemra e xhaxhit, sa më digjet shpirti për ty sonte. Jam vetëm këtu në Berlin dhe me gjithë shpirt do të doja të isha në Tiranë, pranë teje. Të hyja në majë të gishtave, të përqafoja Anën e tim vëlla e pastaj të ulesha pak aty ku je ti. Më ka marrë malli të të mbaj në krahë pa të pasur ende një herë në krahë. Ja që kështu na ka rënë jeta. Ditën që linde ti, mua më gjeti larg, dhe këtë mbrëmje më duhet ta kaloj këtu.</p><p>E megjithatë, sa i lumtur jam që mund ta ndiej dashurinë tënde edhe nga kaq larg. Sot, në mes të punës, të ankthit e të lodhjes, mendova për një çast «jam bërë xhaxhi²» dhe më doli e qeshura vetiu. Aty, në atë çast të vogël që s’e pa askush, e ndjeva ç’bekim kishte rënë mbi shtëpinë tonë. Edhe mbi mua këtu. Pa më parë, pa më prekur, pa e ditur ende kush jam, ti ma ngrohe këtë të mërkurë të ftohtë të Berlinit. M’u bë si një nga ato ditët e majit te qershitë tona. Do t’i shohësh kur të rritesh, shpirt i xhaxhit. Do të zgjedhim bashkë një të pjekur mirë e do ta provosh vetë sa e ëmbël është. Sot më ngrite nga zymtësia e melankolia ime. M’i çele sytë si të më kishe dhënë një bar që s’e njihja. E mora frymë lirisht, për hatrin tënd, për hatrin e tim vëllai, për hatrin tim.</p><p>Ti, o dashuri e xhaxhit, i ke hapur sytë në një botë të trazuar, në një realitet të egër, në një kohë kur luftohet për të ardhmen e Shqipërisë e të shqiptarisë. Ja, për ty luftohet, e për gjithë ato bekime shqiptare si puna jote. Po ti, zemra e xhaxhit, mos u tremb. Nëna jote e babai yt do të të rritin me përkushtim të pashoq e me atë dashuri që s’kursen asgjë nga vetja. Do të të mbrojnë e do të të bëjnë gati të zësh vendin tënd në jetë. Pranë do të na kesh të gjithëve, edhe gjyshërit e tu, edhe mua.</p><p>Ti ende s’e di, po mua më kanë quajtur «gjerman», se u dukem i ftohtë. Të tjerë më thonë se ajo është veç lëvorja ime, se përbrenda ndiej më shumë se kushdo. Këtë as vetë s’e di. Di vetëm se të kam dashur që kur ishe veç një mendim. Të desha kur morëm vesh se po vije. E tani je këtu, në jetë, Narta jonë. Do të të dua e do të të çmoj si xhevahirin e familjes sonë.</p><p>Unë, o dritë e xhaxhit, të betohem se do të bëj ç’të mundem që bota ku do të rritesh të jetë ca më e mirë, ca më mikpritëse për ty. E kur të vijë dita të të çoj për dore te laguna që të fali emrin, dua të mund të të shoh në sy e të të them se xhaxhi e mbajti fjalën që të dha ditën kur linde. Për këtë zotohem e betohem sot, në sy të të gjithëve, në sy të Zotit.</p><p>Rrofsh e qofsh, shpirti i xhaxhit. U rritsh me nënë e babë, me shëndet e me bereqet. U bëfsh aq e begatë, aq e mirë e aq e bukur sa Narta e bukur. Qofsh sot e mot bekimi i prindërve të tu, bekimi im e i gjithë të dashurve tanë.</p><p>Mirë se erdhe, o dritë.<br>Rrofsh ti, Narta jonë!<br>Rroftë Narta jonë!<br>Rroftë Shqipëria! Rroftë shqiptaria!</p><p>Xhaxhi të puth nga larg, me plot dashuri.</p><p><em>Berlin 04.11.2026</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/959/1*0IaWQIiL7B2dxy-si2likA.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=abf130522377" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Prita — Berlin 2026]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/prita-berlin-2026-aaeafc23c864?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aaeafc23c864</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 04 Nov 2026 19:49:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-04T19:49:27.474Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Atje poshtë, në ato ledhe,</strong></p><p><strong>të prita, mikja, pse s’erdhe?</strong></p><p><strong>Gënjej kot e më del nami,</strong></p><p><strong>s’ishin ledhe, ish’ ekrani.</strong></p><p><strong>Të prita dje gjithë natën,</strong></p><p><strong>se si ti fjete nuk e di.</strong></p><p><strong>Pa më shkruar qöftë një fjalë,</strong></p><p><strong>pa më thënë: si je ti vallë?</strong></p><p><strong>Gjithë natën dje të prita,</strong></p><p><strong>ai tekst nuk erdhi kurrë.</strong></p><p><strong>prita kot se gjë nuk ndrita,</strong></p><p><strong>siluetën të shoh në mur’.</strong></p><p><strong>Dje të prita gjithë natën,</strong></p><p><strong>thjesht të dija se si ishe.</strong></p><p><strong>Për përgjigje s’kishe kohë,</strong></p><p><strong>ta lexoje ama kohë kishe.</strong></p><p><strong>Shkon dita dhe kalon,</strong></p><p><strong>thua se më mirë do të bëhet.</strong></p><p><strong>Por, për dreq, asgjë s’ndryshon,</strong></p><p><strong>kjo ndjesi sa vjen e zbehet.</strong></p><p><strong>Kaluan edhe netë të tjera,</strong></p><p><strong>fillimisht me vështirësi,</strong></p><p><strong>e më pas një tjetër natë,</strong></p><p><strong>nuk di më… se kush je ti…</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=aaeafc23c864" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Pagjumësi — Berlin 2026]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/pagjum%C3%ABsi-berlin-2026-3cf2aa7ccc32?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3cf2aa7ccc32</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Nov 2026 10:59:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-03T10:59:51.533Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bëj të fle, por gjumi nuk vjen,<br> Qetësia e shpirtit ka lënë folenë.<br> Një pas një vijnë mendimet,<br> Vallë ku shkuan gjithë premtimet?</p><p>Matem e zgjatem,<br> Çirrem e zhvatem,<br> T’i largoj mundohem shumë,<br> M’u bë truri turbull, llum.</p><p>Dhe për dreq, kur gjumi vonon,<br> Edhe cigarja shpejt mbaron.<br> Njërën pas tjetrës fik e ndiz,<br> Mendimeve dhunshëm t’u heq vizë.</p><p>Torturë, o miku im, torturë e gjallë,<br> Mos ndokujt i kam bërë keq vallë?<br> Mos kam mëkatuar pak si shumë,<br> Mos e kam lënë veten të humb?</p><p>Mos jam larguar nga realiteti,<br> Mos kam marrë halllet e mbretit?<br> Mos vallë kot me veten luftoj,<br> E plagët e shpirtit s’di t’i shëroj?</p><p>Zot, ktheji sytë nga unë këtë natë,<br> Më jep pak prehje, më jep pak fat.<br> Shtrije dorën nën dritën e hënës,<br> Përkundëm si foshnja në krahët e nënës.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3cf2aa7ccc32" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Mare — Berlin 2026]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/mare-berlin-2026-770cb093bf9c?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/770cb093bf9c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Nov 2026 10:57:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-03T10:57:12.412Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Veç ta dish çfarë kam parë,<br> Vajzë të bukur si kurrë më parë.<br> Floku i saj, o miku im,<br> Më tërhoqi vetëtimë.</p><p>Veç ta dish ç’më panë sytë,<br> Mos ta kesh, veten e mbyt.<br> Beli i saj, o miku im,<br> Për një çast më bëri trim.</p><p>Veç ta dish sytë ç’më panë,<br> Do kërkoje anë e mbanë.<br> Syri i saj, ulli Berati,<br> Ndoshta kështu e donte fati.</p><p>Veç t’i kishe sytë e mi,<br> Do ta pëlqeje edhe ti.<br> Goja e saj, e ëmbël mjaltë,<br> Falma, Zot, të lutem lart.</p><p>Veç sytë e mi t’i kishe,<br> Nuk do dije më ku ishe.<br> Kur në sy të buzëqeshte,<br> Dukej sikur Zoti të deshte.</p><p>Çfarë panë këta sytë e mi,<br> Tregoi e s’më beson njeri.<br> Ah, ta kisha sot e mot,<br> Falma, Zot, se nuk duroj dot.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=770cb093bf9c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Mall — Berlin 2026]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/mall-berlin-2026-376dbc6a4ecf?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/376dbc6a4ecf</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 02 Nov 2026 10:12:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-02T10:12:37.990Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Mam, më ka marrë shumë malli.</strong><br> <strong>Pse u ndamë kështu për së gjalli?</strong><br> <strong>Pse me le të shkoja largë?</strong><br> <strong>Pse duhet ta thurr kë varg?</strong></p><p><strong>Bab, po digjem në mërgim,</strong><br> <strong>veç ta dish, ç’është shpirti im.</strong><br> <strong>E ti atë mall e ndjenj si e duron?</strong><br> <strong>Vetëpërmbajtjen kush ta mëson?</strong></p><p><strong>Vëllai im, vendi si të mban?</strong><br> <strong>Sie shtyn ditën pa vëllanë pranë?</strong><br> <strong>A ndihesh dhe ti si unë i vetmuar?</strong><br> <strong>Pse fatin tonë s’morëm dot në duar?</strong></p><p><strong>Ti u bëre baba e un aty s’isha</strong><br> <strong>e në ditë të zeza afër s’të kisha.</strong><br> <strong>T’kujtohet kur për mua lije shkollën?</strong><br> <strong>I vogël, t’kujtohet si e ndaje mollën?</strong></p><p><strong>Ju shok e miq, a s’ju merr malli?</strong><br> <strong>Tek un mungova kur u fejua Ermali,</strong><br> <strong>Kur nuk isha as tek Jurgeni…</strong></p><p><strong>ama bekimet e mia përjetë keni.</strong></p><p><strong>Por… më ka marrë malli.</strong></p><p><strong>Ndaj ti dheu im, një porosi kur të vij’,</strong><br> <strong>hape një çast një gropë e më përpij,</strong><br> <strong>Vetëm ashtu gjithmon do të jem aty,</strong><br> <strong>edhe pse asnjë sdo shoh më me sy.</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=376dbc6a4ecf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[I paduruar — Berlin 2026]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/i-paduruar-berlin-2026-07b9366e3091?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/07b9366e3091</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 02 Nov 2026 10:12:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-02T10:12:16.057Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>E si mund të jetojë një njeri kështu,<br> Si mund ta fshehë veten time?<br> Pse s’kam vend edhe unë këtu,<br> Ta shpreh edhe unë këtë dhimbje?</p><p>Ta shpreh sidomos këtë dashuri,<br> Pa të trembur, pa të larguar,<br> Të ta fal të gjithën me mirësi,<br> A nuk është kjo çfarë ke kërkuar?</p><p>E imja dashuri ty pse të tremb?<br> Është e çiltër si manushaqet nën hije.<br> Kur mos e provofsh sa shumë dhemb,<br> Kur ti veç jep e s’ta var as një fije.</p><p>Pse duhet të fshihem unë, pse?<br> Unë kështu jam, këtë dua të them.<br> Pse të mos dalë e vërteta mbi dhe?<br> Unë di të dua, dhe kjo nuk më tremb.</p><p>Në fakt, ta dije sa shumë dashuri kam unë,<br> Mbase do trembeshe e do largoheshe.<br> Por kjo padrejtësi duhet të ketë fund,<br> Ta prishje, ta pranoje e të mos pendoheshe.</p><p>“Merrre me ngadalë”, më thonë çdo herë,<br> Thuajse do të jetoj përgjithmonë.<br> Po si mund të duroj unë, more i mjerë,<br> Kur zemra, trupi e shpirti vetë e kërkon?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=07b9366e3091" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fjala ime në asamblenë e përgjithshme DPSHL]]></title>
            <link>https://medium.com/@bleonhasani/fjala-ime-n%C3%AB-asamblen%C3%AB-e-p%C3%ABrgjithshme-dpshl-df1ad1c509ec?source=rss-9671e26f7ca0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/df1ad1c509ec</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bleon Hasani]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 31 Oct 2026 17:17:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-31T17:17:52.812Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Të nderuar anëtarë të Diasporës për Shqipërinë e Lirë, mirë se ju gjej në mbledhjen e Asamblesë së Përgjithshme!</p><p>Sot kam nderin të flas në institucionin më të lartë të organizatës sonë dhe nuk do të doja të ndalesha te një listë arritjesh, planesh apo dështimesh, por dua të flas për frymën që na bashkon: frymën për një Shqipëri të lirë dhe demokratike. Ose e shprehur më saktë, për një shqiptari të lirë dhe demokratike.</p><p>Ndoshta organizata jonë nuk i ka përmbushur të gjitha ëndrrat tona më të zjarrta. Por e ka mbajtur gjallë këtë frymë me qëndrueshmëri të pashoqe dhe pse shpesh herë e vetme në këtë arenë.</p><p>Diaspora për Shqipërinë e Lirë lindi në një moment krize, me shembjen e Teatrit Kombëtar. Në atë reagim shfaqet diçka që e përfaqëson denjësisht shpirtin shqiptar: rezistenca dhe aftësia për t’u bashkuar kur rrezikohet e përbashkëta.</p><p>Për të përmendur vetëm disa momente: Besëlidhja e Lezhës, Lidhja e Prizrenit, bashkimi për Pavarësinë, Komiteti për Shqipërinë e Lirë kanë qënë lëvizje për bashkimin e kombit, nën parimin demokratik dhe universal të vetvendosjes së kombeve.</p><p>Në rrethana të ndryshme, shqiptarët kanë gjetur forcën të bashkohen rreth një çështjeje më të madhe se vetja, pa qenë të një mendjeje për gjithçka. Dhe nuk është aspak e pavend të pretendojmë se organizata jonë e vogël përfaqson të njëjtin shpirt të madh të mendimit politik shqiptar.</p><p>Pra rizgjimi kombëtar dhe veprimtaria e mergates nuk jane diçka e re apo nje fasada boshe. Jane pjese e një frymë që rishfaqet nëpër shqiptari sa herë nevoja për liri bëhet më e fortë se ajo që na ndan.</p><p>Me këtë frymë duhet ta shohim edhe punën tonë.</p><p>Arritjet nuk duhet të jenë medalje që i varim në gjoks, për të dalë pastaj në pension duke treguar betejat ku kemi marrë pjesë. Ato janë burim krenarie, energjie, si dhe provë se veprimtaria politike e shoqërore funksionon.</p><p>Po kështu, dështimet nuk duhet të bëhen zinxhirë që na burgosin idealet. Ato na tregojnë ku kemi ende punë për të bërë.</p><p>Dhe pikërisht këtu është thelbi: puna.</p><p>Secili prej nesh ka shqetësime dhe përgjegjësi personale. Për dikë, sakrifica është koha larg fëmijëve, biznesit apo karrierës. Për dikë tjetër janë paratë e fituara me vështirësi. Për të tjerë është dalja nga zona e rehatisë: të mbajnë qëndrim publik dhe të përballen me sulmet e dashakeqësinë.</p><p>Asnjëra prej këtyre sakrificave nuk është e vogël.</p><p>Por përballë kemi një qeveri kriminale dhe një klasë politike që e ka zbrazur demokracinë nga kuptimi. Kemi çështje të pazgjidhura që kërkojnë përgjigje konkrete.</p><p>Nderimi i flamurit dhe dinjitetit kombëtar kërkon mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve kudo, përballë braktisjes dhe mungesës së përfaqësimit.</p><p>Aspirata për bashkim të energjive kombëtare kërkon afrimin tonë me mjete paqësore e demokratike dhe ndërtimin e një shteti modern.</p><p>Frika për të folur kërkon mbrojtjen e fjalës, mendimit dhe protestës së lirë.</p><p>Varfëria dhe shfrytëzimi kërkojnë punë me dinjitet, siguri dhe mundësi për shqiptarët të jetojnë me mirqënje dhe mbi të gjitha dinjitet në vendin e vet.</p><p>Talentet e humbura kërkojnë një sistem arsimor që zbulon e mbështet aftësitë në çdo shtresë.</p><p>Përjashtimi dhe favorizimi kërkojnë vlerësimin e meritës, pa dallim moshe, gjinie, krahine, besimi apo gjendjeje ekonomike.</p><p>Drejtimi i pakomprometuar kërkon njerëz të aftë e të ndershëm.</p><p>Pandëshkueshmëria kërkon drejtësi ndaj korrupsionit, abuzimit dhe shitjes së interesit publik.</p><p>Përçarja kërkon bashkimin mendor e shpirtëror të shqiptarëve.</p><p>Dhe cenimi i sovranitetit tonë kërkon mobilizimin e të gjitha forcave për të mbrojtur lirinë dhe të drejtën për të vendosur vetë për të ardhmen.</p><p>Për disa, këto janë arsye për të thënë se Shqipëria nuk bëhet. Për ne duhet të jenë sfida që kërkojnë angazhim. Dhe patjetër këto jan pika që nga diaspora për shqipërinë e lirë duhet të shihen si damarët kryesor të veprimtaris pilitike dhe shoqërore.</p><p>Çështja shqiptare nuk mund të kufizohet te ndeshjet e kombëtares, festat e Nëntorit apo videot që shpallin një lloj supremacie injorante. Këto veprime e dëmtojnë çështjen shqiptare po aq, sa aferrat korruptive dhe degradimi i shtetbërjes në 36 vite. Dashuria për kombin kërkon dije, përgjegjësi dhe punë. Kërkon që krenarinë ta kthejmë në kontribut.</p><p>Jo të gjithë mund të jenë në ballë të protestës. Por gjithkush mund të marrë përgjegjësi: duke organizuar, duke mbështetur, duke formuar dhe shpjeguar mendimin politik, duke e çuar atë te çdo shqiptar.</p><p>Nuk kemi nevojë të ndajmë të njëjtën bindje për çdo çështje. Na bashkon të qenit shqiptar dhe përgjegjësia për njëri-tjetrin dhe kësisoj për kombin. Specifikisht, neve këtu na bashkon qëllimi për të punuar pë një Shqipëri të lirë dhe demokratike.</p><p>Të qenit shqiptar është një bekim që e marrim me vete kudo. Por është edhe një peshë. Uroj që sa më shumë prej nesh ta marrin mbi shpatulla, për ceten tonë, për familjet, fëmijët dhe Ardhmërinë tonë të përbashkët.</p><p>Ndaj sot ju bëj thirrje të angazhoheni sa më shumë në këtë veprimtari për një Shqipëri të Lirë dhe demokratike. T’i bashkojmë energjitë dhe ta kthejmë vullnetin në punë, që brezat që vijnë ta gjejnë rrugën sadopak më të qartë dhe më të lehtë. Sot më shumë sesa kurre shqiperia ka nevoj per pune dhe kontribut, dhe me angazhimin e secilit nga ne diaspora per shqiperine e lire mund te mbaj nje pjese te koniderueshme te kesaj barre.</p><p>Ju falënderoj të gjithëve.</p><p>Rroftë Shqipëria e lirë dhe demokratike!</p><p>Bleon Hasani<br>Berlin 31.10.2026</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=df1ad1c509ec" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>