<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Bloombuzz on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Bloombuzz on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@bloombuzz?source=rss-8b74679a5a97------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*0AF6PHEdhvS2xkM8oe2hCg.png</url>
            <title>Stories by Bloombuzz on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@bloombuzz?source=rss-8b74679a5a97------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 07:09:56 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@bloombuzz/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[มีเงินมาก = ประสบความสำเร็จ = มีความสุข?]]></title>
            <link>https://medium.com/@bloombuzz/%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%87%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88-%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82-d1f16739bd62?source=rss-8b74679a5a97------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d1f16739bd62</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Bloombuzz]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 29 Jul 2020 15:45:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-07-29T15:45:22.814Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NIlDLFGEqOi-on3rc7KZqQ.jpeg" /><figcaption>ภาพ <a href="https://unsplash.com/@cdubo">Christian Dubovan</a>/ Unsplash</figcaption></figure><p>นิยามความสำเร็จของแต่ละคนคืออะไรคะ?</p><p>บางคนอาจจะเป็นการมีเงินจำนวนมาก การได้รับการยอมรับในหน้าที่การงาน สังคมและอื่นๆ แตกต่างกันไป</p><p>สำหรับเราแล้วการมีเงินจำนวนมากไม่ใช่เป้าหมายสูงสุด แต่คือ<em> “การมีอิสรภาพทางการเงินต่างหาก”</em> เพราะมันเป็นเรื่องยากที่จะมีความคิดสร้างสรรค์ในการที่จะทำอะไรได้ถ้าหากเรายังมีข้อจำกัดทางการเงิน (แต่บางครั้งการมีข้อจำกัดมันก็เป็นข้อดีในการผลักดันให้ลองคิดมุมกลับเหมือนกัน) มีคนเคยพูดไว้ว่าต้องมีเงินก่อน ความคิดสร้างสรรค์จะตามมาเอง ซึ่งมันก็จริงที่หากเรายังต้องกังวลว่าเดือนนี้จะมีเงินจ่ายค่าเช่าบ้านไหม จะพอค่างวดรถไหม หรือแม้แต่จะโดนไล่ออกจากงานหรือไม่ก็ยังไม่รู้ มันก็เป็นเรื่องยากที่จะเอาเวลาไปมีความคิดสร้างสรรค์ที่จะเปลี่ยนแปลงโลก</p><p>ยอมรับว่าตัวเอาเองยังต้องหาความรู้เรื่องการเงินให้ตัวเองอีกมาก เป้าหมายของเราต่อจากนี้ไปคือ การบริหารจัดการเงินให้เป็นระบบ เพื่อที่จะได้เอาเวลาไปพัฒนาด้านอื่นๆ ในชีวิต</p><p>เรามีประสบการณ์ทำงานในสาย NGO มาจนถึงการเป็นสื่อ เราได้เห็น ได้สัมผัส และได้นำเสนอเรื่องราวชีวิตของคนที่ยากจนที่สุดอย่างเกษตรกรในประเทศเนปาล ไปจนถึงคนที่ร่ำรวยที่สุด และได้ใช้ชีวิตแบบมั่งคั่ง แน่นอนว่าชีวิตของคนที่มั่งคั่งย่อมมีอะไรที่น่าดึงดูด น่ามองและน่าสัมผัสกว่ามาก อย่างไรก็ตาม มันอาจจะฟังดูเป็นอะไรที่น่าเบื่อ แต่สำหรับเราการมีเงินมากมายหรือเป็นเศรษฐีพันล้านมันก็ไม่ใช่จุดสูงสุดของชีวิตหรือเป็นอะไรที่เราหาความสุขได้จากมัน</p><p>หลายต่อหลายที่เราได้มองเห็นคือ คนเราวิ่งไล่ตามเงินมากเกินไป พวกเขาจบลงด้วยการอายุ 40–50 ปี แล้วสิ่งที่เหลือคือ เงิน สุขภาพที่ย่ำแย่ ไร้คนรอบกาย ไม่มีแม้แต่เพื่อนสักคนที่ไว้ใจได้ ส่วนตัวคิดว่าสัดส่วนของความสำเร็จในแบบของเราคือ สุขภาพ ความมั่งคั่ง และความสุข เงินเป็นเพียง 1/3</p><p>มีคนเคยบอกว่า หาเงินให้ได้จำนวนมากเหมือนที่บิล เกสต์ทำ แล้วบริจาคเงินให้กับคนที่ต้องการมันสิ นั่นแปลว่าเมื่อไรเราจะได้เริ่มต้นให้คนอื่นละ? อาจจะสักอีก 10 ปีหรือ 20 ปี หรือเราอาจจะขอเงินคนในครอบครัวในตอนนี้แล้วให้คนที่ต้องการเลยก็ได้ แต่การได้เงินมาโดยไม่ได้ลงแรงอะไรเลยก็ไม่ใช่เป้าหมายของเราอยู่ดี</p><p>สำหรับเราแล้ว<strong>การให้คือความสุข และการที่คนได้รับได้อะไรจากมันหรือได้พัฒนาชีวิตของพวกเขาในแง่ในแง่หนึ่ง นั่นคือความสำเร็จ </strong>การให้ในที่นี้ อาจจะไม่ได้หมายถึงในแง่การให้เงินอย่างเดียว อาจจะหมายถึงการให้เวลา ความรู้ ความเข้าใจ ความรัก และอื่นๆ เพราะบางครั้งบางคนอาจจะต้องการสิ่งเหล่านี้มากกว่าเงินด้วยซ้ำ</p><p>ทำไมเราถึงคิดแบบนี้? อาจจะเรียกว่าเป็นเหตุการณ์ที่เปลี่ยนความคิดเราเลยก็ได้ เมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว เราได้ไปทริปเปลี่ยนชีวิต ได้สัมผัสชีวิตที่มั่งคั่ง ได้ไปเที่ยวต่างประเทศ บินหรู ได้ทานอาหารดีๆ นอนโรงแรมห้าดาว อยู่ท่ามกลางคนที่ประสบความสำเร็จ ในคืนวันนั้นเรามองจากชั้นสูงสุดของโรงแรม แล้วรู้สึกว่างเปล่ามาก ในตอนนั้นคือคิดกับตัวเองว่าชีวิตคืออะไร มีแค่นี้เองเหรอ ตลอดทั้งทริปนั้นเราไม่มีความสุขเลย</p><p>อีกวันต่อมาเราต้องต้องรีบบินกลับไทยเพื่อไปช่วยกลุ่มเพื่อนๆ ของภรรยาท่านฑูตทำค่ายภาษาอังกฤษ และมอบทุนการศึกษาให้เด็กผู้หญิงในจังหวัดหนึ่งในภาคอีสานของประเทศไทย แน่นอนว่าสภาพแวดล้อมต่างจากทริปก่อนหน้ามาก บอกตามตรงว่านี่เป็นการช่วยงานในค่ายครั้งแรกของเรา และเป็นครั้งแรกของน้องผู้หญิงหลายๆ คนในตอนนั้นที่มีโอกาสมาค่ายภาษาอังกฤษด้วย การที่เราได้เห็นผลกระทบจากการที่เราได้ใช้ทักษะที่เรามี เช่นภาษาอังกฤษ สอนน้องๆ คนอื่น แม้จะไม่ใช่เรื่องที่สลักสำคัญสำหรับเราเท่าไรในตอนนั้น แต่การสอนและให้ทักษะนี้จะเป็นการช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตในอนาคตและเป็นแรงบันดาลใจของใครหลายๆ คนในค่ายนั้นอีกมาก การได้เห็นสายตาของน้องๆ ในตอนนั้นและเพื่อนๆ ที่ไปด้วยกัน มีบางคนร้องไห้แต่เป็นน้ำตาจากความสุขที่ได้ให้และได้รับ เรียกได้ว่าในช่วงตลอด 3 วันนั้นเป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่เรามีความสุขที่สุดในชีวิต</p><p>แน่นอนว่าเรายังคงคิดว่าเงินยังคงจำเป็นอยู่ทั้งในตอนนี้และในอนาคต บางคนอาจจะต้องรอทั้งชีวิต จนกว่าจะมีเงินในบัญชีสิบล้านกว่าจะรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขและประสบความสำเร็จ สำหรับเราแล้ว คิดว่าเราสามารถมีความสุขและประสบความสำเร็จนั้นสามารถทำได้เลย</p><p>อย่างเช่น การมีความสัมพันธ์ที่ดีกับครอบครัวและคนรอบข้าง มีเพื่อนที่ไว้ใจได้ มีบ้านให้พักผ่อน การได้ทำงานที่มีความหมาย มีพื้นที่ให้ได้ออกกำลังกาย สถานที่ให้นั่งเงียบๆ อ่านหนังสือ ได้เขียนบทความ หรือทำบล็อกส่วนตัว การไม่มีหนี้ ไม่มีโรคภัย ไม่มีสงคราม ไม่เสพติดอะไร ความสุขฟังดูเหมือนง่าย จริงๆ มันอาจจะต้องใช้เงินมากน้อยต่างกันไปสำหรับแต่ละคน แต่ทั้งหมดนี้เราว่าคือพื้นฐาน</p><p>ความสำเร็จของแต่ละคนอาจจะแตกต่างกันไป นี่เป็นหนึ่งสิ่งที่ต้องเปิดใจให้กว้างและยอมรับ เป้าหมายของเราในตอนนี้และในอนาคตคือ การคิดถึงตัวเองให้น้อยลง แต่เป็นเรื่องของการให้ที่มากขึ้น เช่น การสร้างความมั่งคั่งในแง่ของการทำให้ชีวิตคนอื่นดีขึ้น การที่งานของเราได้สร้างผลกระทบให้กับแม้แต่คนหนึ่งคน หนึ่งกลุ่ม หรือในสังคม</p><p><strong>ถ้าแต่ละคนไม่เคยลองนั่งคิดเลยว่าความสำเร็จคืออะไร นอกเหนือจากการมองตัวเลขในบัญชี นี่อาจจะเป็นอีกวิธีที่จะใช้วัดความสำเร็จได้</strong></p><p>1. ความสามารถในการบริจาคเงินโดยไม่คิดเล็กคิดน้อย</p><p>2. การที่เราสามารถมองเห็นว่างานของเราได้สร้างผลกระทบต่อชีวิตของผู้คนได้อย่างไรบ้าง</p><p>3. การใช้ชีวิตโดยคำนึงถึงผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมให้มากที่สุด</p><p>4. การสร้างความเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมที่เราทำงาน</p><p>5. การรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับคนรอบข้าง</p><p>6. การรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับตัวเอง</p><p>7. ซื้อของให้น้อยลง แต่เน้นในแง่ของคุณภาพที่คงทนมากขึ้น</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d1f16739bd62" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[10 วิธีง่ายๆ ในการพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษที่สามารถฝึกได้ทุกวัน]]></title>
            <link>https://medium.com/@bloombuzz/10-%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%87%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%86-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%9D%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99-64a0a21ae9a0?source=rss-8b74679a5a97------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/64a0a21ae9a0</guid>
            <category><![CDATA[วิธีการเขียน]]></category>
            <category><![CDATA[พัฒนาตนเอง]]></category>
            <category><![CDATA[พัฒนาการเขียนภาษาอังกฤษ]]></category>
            <category><![CDATA[writing-tips]]></category>
            <category><![CDATA[writing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bloombuzz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 18 Jul 2020 09:19:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-07-18T09:27:11.350Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fuBaeGEoKr2q90UGvrsHPQ.jpeg" /></figure><p>ใครที่กำลังฝึกเขียนภาษาอังกฤษอยู่หรือวางแผนว่าจะฝึก มาดู 10 วิธีการพัฒนาทักษะการเขียนง่ายๆ ที่เราได้จากหนังสือ <strong>100 Ways To Improve Your Writing โดย Gary Provost </strong>จริงๆ แล้วก็สามารถปรับใช้ได้ในทุกภาษาเลยนะคะ</p><p><strong>เกี่ยวกับหนังสือ</strong></p><p>ขอเกริ่นก่อนว่าหนังสือเล่มนี้ไม่ได้เป็นหนังสือสอนแกรมม่า จริงๆ แล้วสำหรับเจ้าของภาษาหรือนักเขียนที่อยากจะพัฒนาการเขียนของตัวเอง โดยเล่มนี้แบ่งออกเป็น 11 บท บอกวิธีตั้งแต่การหาแรงบันดาลใจในการเขียน แกรมม่าที่คนมักจะใช้ผิด แหล่งข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อนักเขียน ไปจนถึงการใช้วรรคตอน</p><p><strong>ใจความสำคัญหลักๆ ของหนังสือเล่มนี้</strong></p><ul><li>การหาไอเดียในการเขียน</li><li>การสร้างบทนำที่น่าสนใจ</li><li>การสร้างสไตล์การเขียนที่มีประสิทธิภาพ</li><li>การเลือกใช้คำที่สามารถคว้าความสนใจของผู้อ่าน</li><li>การใช้แกรมม่าและวรรคตอนต่างๆ</li><li>การก้าวข้าม Writer’s Block หรืออาการสมองตัน คิดเรื่องที่จะเขียนไม่ออก</li><li>การสร้างหัวเรื่องที่จะดึงดูดความสนใจผู้อ่าน</li><li>และอื่นๆ</li></ul><h4>เราได้หยิบบางวิธีจากเล่มนี้มาแชร์กัน มาดูกันว่ามีอะไรบ้าง</h4><ol><li><strong>เพิ่มคลังคำศัพท์</strong></li></ol><p>ก่อนที่จะเขียนแน่นอนว่าต้องมีไอเดียของคำที่จะเขียนก่อน คลังคำศัพท์ไม่ต้องแน่นมากก็ได้ การใช้คำที่ตัวเองรู้แล้วในหลากหลายบริบทนั้นสำคัญกว่าการหาคำใหม่ๆ มาใช้ฟุ่มเฟือยแต่กลับใช้ผิดหรือใช้ไม่เป็น ซึ่งวิธีเดียวที่จะรู้จักการใช้แต่ละคำก็คือลองหยิบมันมาใช้จริงๆ</p><p><strong>2. ฝึกการสะกดคำให้ถูกต้อง</strong></p><p>ถ้ารีบเขียนโดยไม่สังเกตดีๆ ก็อาจจะเผลอเขียนผิดได้ เช่น principal vs. principle, there vs. their vs. they’re ลองหาลิสต์คำที่มักจะสะกดผิดแล้วเขียนมันซ้ำๆ สัก 10 รอบ ใช้มันบ่อยๆ จนกว่าจะจำได้ไปเลย</p><p><strong>3. อ่านเยอะๆ</strong></p><p>อ่านเกี่ยวกับหัวข้อที่จะเขียนโดยเฉพาะ ให้ตรงกับผู้อ่านของเรา เช่น ถ้าเราจะเขียนเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ แต่ไปอ่านนิยายโรมานซ์ก็อาจจะไม่ตรง ลองอ่านวิธีการใช้คำอย่าง terabytes, hacking, operating systems</p><p>นอกจากนี้การอ่านหนังสือ นิตยสาร ข่าว คอนเทนต์อื่นด้วย จะได้ดูตัวอย่างการใช้คำสำหรับคนทั่วไป</p><p>ถ้าอ่านข่าว คอนเทนต์ตามเว็บ จะเห็นวิธีการรู้จักใช้คำให้ lean มากขึ้น ดูวิธีการใช้ภาษาที่กระชับ ตรงประเด็น</p><p>ถ้าอ่านหนังสือสืบสวน โรมานซ์ จะเห็นวิธีการที่ผู้เขียนสร้างพล็อตเรื่องที่ค่อยๆ กระตุ้นต่อมความอยากรู้ให้คนอ่าน วิธีการใช้คำในการสร้างเหตุการณ์ สถานที่ ตัวละคร</p><p>นอกจากจะอ่านแล้ว <strong>ต้องฟังวิธีการออกเสียงคำนั้นด้วย </strong>ฟังวิธีการใช้แต่ละคำกับแต่ละบริบท ผ่านเพลง ข่าว พอดแคสต์ และวิดีโอ</p><p><strong>4. ค้นคว้า</strong></p><p>บางทีก็คิดไม่ออกว่าจะเขียนอะไร จะเริ่มยังไง วิธีที่ง่ายที่สุดคือ</p><ul><li><strong>เปิดดูในเน็ตนี่แหละ </strong>มีตัวอย่างเยอะแยะ แต่เลือกดูพอประมาณ ถ้าเยอะไปจะไม่มีโฟกัส</li><li><strong>ถามคนอื่น</strong> ใครบ้างที่รู้เรื่องที่เราจะเขียนเป็นอย่างดี ลองถามคนที่รู้มากกว่าเรา</li><li><strong>สังเกตสิ่งรอบตัวเยอะๆ</strong></li></ul><p><strong>5. คัดลอกอะไรบางอย่าง</strong></p><p>ใช่แล้วล่ะ บางทีคิดอะไรไม่ออกก็ลองหยิบพารากราฟที่เราชอบ ลองมานั่งเขียนแบบคำต่อคำ จะทำให้เราสามรถมองเห็นวิธีการเลือกใช้คำ มุมมองของผู้เขียน เราจะรู้สึกเหมือนเป็นคนวงใน แบบ “ฉันรู้แล้วทำไมคนเขียนถึงเลือกใช้ประโยคสั้นๆ แทนที่จะใช้ประโยคยาว” ลองสังเกตและจดจำ ท้ายที่สุดแล้ว เราก็จะสามารถหาสไตล์การเขียนเป็นของตัวเองได้ในที่สุด</p><p><strong>6. เขียนบันทึกหรือ Journal</strong></p><p>วิธีนี้เราชอบ เพราะสามารถทำได้ง่ายๆ ทุกวัน อาจจะเขียนอะไรที่มากกว่าบันทึกประจำวันแบบหยาบๆ ลองบรรยายสิ่งที่พบในแต่ละวันแบบเป็นฉากๆ ลอง quote บทสนทนาที่ได้คุยกับเพื่อน หรืออาจจะเป็นสิ่งที่ได้ดูบน YouTube ในรายการทีวีก็ได้ หรือในพอดแคสต์ก็ได้</p><p><strong>7. ลิสต์สิ่งที่จะเขียน</strong></p><p>การเริ่มด้วยการเขียนโครงหรือ outline นั้นเป็นอีกวิธีที่จะช่วยไกด์เราเวลาเขียน จะได้ไม่หลุดประเด็น แต่อาจจะไม่มีก็ได้ โครงเรื่องไม่จำเป็นต้องยาวมาก แค่เป็นลิสต์สั้นๆ ก็พอ</p><p>กำหนดเป้าหมายว่าเนื้อหาจะมีความยาวแค่ไหน โทนของเรื่องจะเป็นอย่างไร รูปแบบเนื้อหาจะเป็นการให้ความรู้ทั่วไปที่พบหรือจะเป็นการใส่ความคิดเห็นส่วนตัว (Op-ed หรือ Opinion piece) ไปด้วย</p><p>ตัวอย่างการเขียน Outline เช่น เราอยากจะเขียนเรื่อง “วิธีที่ไต้หวันใช้ในการจัดการกับโควิด”</p><ul><li>เกริ่นเกี่ยวกับความสำเร็จของวิธีการจัดการไต้หวันเทียบกับประเทศอื่นๆ ในโลกหรือในทวีปเอเชีย</li><li>บทเรียนที่ผ่านมาจากโรคซาร์ส</li><li>พูดถึงเทคโนโลยีที่ใช้</li><li>พูดถึงความร่วมมือกันของภาครัฐบาล เอกชน ประชาชน</li><li>สรุป</li></ul><p><strong>8. รู้ทำความจักผู้อ่าน</strong></p><p>ก่อนจะเขียนต้องรู้จักผู้อ่านของตัวเองก่อน ถามตัวเองว่า พวกเขาเป็นใคร เป็นศาสตราจารย์ ผู้เชี่ยวชาญ นักธุรกิจ นักเรียนนักศึกษา ผู้หญิง ผู้ชาย ระดับการศึกษา มีทัศนคติต่อประเด็นนั้นอย่างไร มีความรู้พื้นหลังเกี่ยวกับเรื่องที่เรากำลังจะเขียนมากแค่ไหน จินตนาการให้เห็นภาพในหัวชัดๆ ราวกับว่าเรากำลังนั่งคุยกับพวกเขาอยู่</p><p>จำไว้ว่าทุกครั้งที่เขียน คำศัพท์ที่เรามอบให้ผู้อ่านไม่ได้แปลว่าเรารู้ศัพท์แค่นั้น แต่หมายความว่านั่นคือปริมาณเนื้อหาที่เราตั้งใจจะมอบให้ผู้อ่านต่างหาก</p><blockquote><strong>“เวลาเขียนไม่จำเป็นต้องคิดว่าตัวเองฉลาดแค่ไหน แต่ให้คิดว่าผู้อ่านของเราฉลาดแค่ไหน”</strong></blockquote><p><strong>9. ถามตัวเองว่าเขียนเรื่องนี้ไปทำไม</strong></p><p>เป้าหมายการเขียนคืออะไร เราตั้งใจจะทำให้ผู้อ่านรู้สึกอย่างไร อยากให้พวกเขาหัวเราะ รู้สึกมีแรงบันดาลใจ รู้สึกเห็นใจ โกรธ หรือตื่นเต้นไปกับเรา</p><p>เราตั้งใจจะประชาสัมพันธ์สินค้า รีวิวอะไรบางอย่าง อยากจะให้คำแนะนำ แชร์ประสบการณ์ หรือเปิดประเด็นท่ีอยากจะให้ผู้อ่านคิดตามได้ต่อไป ทั้งหมดนี้จะช่วยให้เราสามารถเลือกคำที่จะใช้ ไปจนถึงการหาข้อมูลที่จะเขียนได้ง่ายขึ้น</p><p><strong>10. เขียนในความคิด</strong></p><p>อันนี้เราเป็นบ่อย สังเกตตัวเองว่าไอเดียไม่ค่อยจะผุดตอนนั่งเขียนเท่าไร บางทีเราก็คิดประโยคเริ่มที่จะคว้าใจคนอ่านไม่ได้ แต่มันมักจะมาตอนที่ไม่ได้ตั้งตัว เช่น ตอนขับรถ อาบน้ำ ออกกำลังกาย หรือเดินเล่นในสวน การปล่อยให้ตัวเองได้อยู่ว่างๆ ได้คิดอะไรเล่นไปเรื่อยนี่ก็ช่วยได้เหมือนกันนะ</p><p>ทั้งหมดก็มีประมาณนี้ค่ะ หวังว่าจะเป็นไอเดียในการฝึกเขียนให้ทุกคนได้ไม่มากก็น้อย ทั้งนี้รู้วิธีต่างๆ แล้ว อย่าลืมนำไปลงมือทำให้เป็นนิสัยในแต่ละวันด้วยนะคะ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=64a0a21ae9a0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[มาลองเขียน Morning Pages กัน]]></title>
            <link>https://medium.com/@bloombuzz/%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99-morning-pages-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-fab35bdb9375?source=rss-8b74679a5a97------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fab35bdb9375</guid>
            <category><![CDATA[journaling]]></category>
            <category><![CDATA[morning-pages]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Bloombuzz]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 16 Jul 2020 00:31:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-07-16T00:31:42.988Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/714/1*og_E27TvGgUohyAcW5IvLA.jpeg" /><figcaption>รูปภาพจาก Bloombuzzreads</figcaption></figure><p>เพื่อนๆ แต่ละคนมีนิสัยอะไรที่ทำตอนเช้าแล้วดี แล้วอยากจะแชร์บ้างไหมคะ? ของเราจะเป็นการเขียน Morning Pages เป็นการ Journal ที่อยากจะเขียนอะไรก็ได้ตอนเช้า ปล่อยไปเรื่อยๆ เราค้นพบว่ามันมีประโยชน์หลายอย่างเหมือนกันนะ มาทำความรู้จักกับมันกันว่าคืออะไร แล้วมันดียังไงบ้าง</p><p>เล่าก่อนว่าได้วิธีนี้มาจาก Jenn Im เราตื่นมาประมาณตี 5–6 โมงมานั่งเขียน ไม่ใช่อะไรนะ นอนไม่หลับ การได้เอาความคิด ความกังวลต่างๆ ออกจากหัวนี่มันก็โล่งดีเหมือนกัน จริงๆ แล้วแต่คนเลยว่าจะเขียนในสมุด ไอแพด หรือคอม เราเลือกพิมพ์เอาในโน๊ตมือถือเลยง่ายดี เพราะส่วนตัวถนัดพิมพ์มากกว่า</p><p>แล้วแต่คนนะ อาจจะเขียนในสมุดก็ไดภ้าถนัด ของเราจะสร้างเป็นโฟลเดอร์ไว้ ในโน๊ต คือมันดีตรงที่สามารถสร้าง task ได้ เวลาเขียนไปเรื่อยๆ ก็จะมีสิ่งที่ตัวเองต้องทำ อยากทำเพิ่มขึ้นมา ทำให้ได้ไอเดียนิสัยดีๆ ที่ตัวเองอยากจะสร้างเพิ่ม เราใช้บันทึกตอนเช้านี้สลับกับ mood tracking ของตัวเอง</p><p>หลังจากเขียนแล้วบางทีก็จะได้ Daily Checklist ของตัวเองที่ต้องทำให้เป็นนิสัยออกมา พยายามเขียนลงรายละเอียดยิบย่อยให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถ้าเขียนสิ่งที่ต้องทำเป็นก้อนใหญ่ๆ ค้นพบแล้วว่าตัวเองมักจะไม่ทำ</p><h3>มาดูประโยชน์ของการเขียนตอนเช้ากัน</h3><ol><li><strong>ทำให้สิ่งที่อยู่จิตใจและในสมองโล่งขึ้น</strong></li></ol><p>ตอนเช้าเป็นเวลาที่เงียบที่สุดแล้ว เป็นเวลาที่ดีที่จะนั่งเงียบๆ คุยกับตัวเอง ลองเขียนอะไรก็ได้ที่อยู่ในใจ ถ้าคิดไม่ออกก็เขียนประเด็นอะไรสักอย่างที่ตกค้างจากมา เขียนไปเรื่อยๆ เดี๋ยวเรื่องราวต่างๆ ก็จะมาเอง</p><p>ไม่ต้องกลัวว่าจะเขียนดีไหม เพราะไม่ได้จะเอาไปให้ใครอ่านหรือไปประกวด เราเลือกเขียนเป็นภาษาอังกฤษเพราะอยากพัฒนาทุกวันด้วย หรือถ้าวันไหนขี้เกียจก็อัดเสียงเอาก็ได้นะ เราเคยลองพูดไปมา เอ้าร้องไห้เฉย มันก็ดีนะ แต่อยากได้อะไรที่สามาถเห็นภาพเป็นฉากๆ มากกว่าเลยพยายามเขียน</p><p><strong>2. ทำให้สามารถ process อารมณ์ตัวเองได้</strong></p><p>ช่วงนี้มีทั้งข่าวดีและไม่ดีเยอะแหละยอมรับ จะไม่รับข่าวเลยก็ไม่ได้ คือมันโอเคที่จะมีความรู้สึกร่วมไปกับมัน ซึ่งการเขียนตอนเช้าเป็นการเปิดโอกาสให้ได้ปล่อยสิ่งต่างๆ ที่อยู่ในใจออกมา ทำให้มันเบาลง อีกทั้งยังเป็นการเพิ่ม productivity อีกด้วย</p><p><strong>3. ทำให้เกิดความคิดสร้างสรรค์</strong></p><p>ชีวิตที่เป็นรูทีนเดิมๆ เป็นอุปสรรคต่อความคิดสร้างสรรค์ นอกเหนือจากการออกกำลังกาย นั่งสมาธิแล้ว การฝึกเขียนก็เป็นการเปิดช่องทางให้ความคิดสร้างสรรค์เกิดง่ายขึ้นได้เหมือนกัน ใครที่คิดอะไรไม่ค่อยออก ลองปล่อยให้ตัวเองได้เขียน ได้วาดอะไรไปเรื่อยๆ ดูนะ</p><p><strong>4. ลดนิสัยการชอบวิจารณ์ตัวเองลง</strong></p><p>ช่วงที่เปิดโอกาสให้ตัวเองได้เขียนไปเรื่อยๆ ทำให้เราโฟกัสกับสิ่งที่อยู่ในหัวตอนนั้นมากกว่า ไม่มีเวลามาคิดวิจารณ์ตัวเอง อีกทั้งยังลดนิสัยชอบติ ชอบวิจารณ์ตัวเองลง มาเป็นการเริ่มเข้าใจตัวเองมากขึ้น</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fab35bdb9375" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>