<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Borgotsoi on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Borgotsoi on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@borgotsoi?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*mgYyGebyvpjXDlo5a5O4AQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Borgotsoi on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@borgotsoi?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 22:22:41 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@borgotsoi/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Гэснээс…]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D0%B3%D1%8D%D1%81%D0%BD%D1%8D%D1%8D%D1%81-f9d6994896b3?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f9d6994896b3</guid>
            <category><![CDATA[бичвэр]]></category>
            <category><![CDATA[боргоцой]]></category>
            <category><![CDATA[зүгээр-л]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 20 Apr 2024 17:24:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-04-20T17:24:54.161Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ойрд бичсэнгүй дээ…</p><p>Хэдүүлээ ч ер нь тэгээд өнгө төдийхөнд хуурдагддаг өөртөө итгэлгүй жижигхээн хүмүүсдээ.</p><p>🫥 Өмссөн хувцасаар нь дүгнэж өнгөтэй өөдтэйгөөр нь ялгадаг, бусдад аятайхан харагдахын тулд хэрэглээндээ биш хэрэгцээндээ дөрөөлж өөртөө хулхи логотой хуурамч брэнд шахдаг</p><p>🫥 Өөрийнхөө царайнд биш будсан будгандаа итгэдэг, өөрөөрөө яваа хэн нэгнийг эршүүд эсвэл өөртөө хайргүй энэ тэр гэж гоочилдог</p><p>🫥 Өөхөө унжуулж пиво ёроолдож суучихаад өөрийнхөө хөдөлмөрөөр бүтээсэн бие хаатай нэгнийгээ миалдаг эсвэл өөрийнхөө жаргалыг мэдрээд байг гэхэд өвчинд шаналаад үзэгдэх байдал нь сэтгэлд нь нийцээгүй нэгнээ гутаадаг</p><p>🫥 Өгөхөөс илүү авахыг чухалдаг, өөрөөсөө гаргачихсан жаахан юм аа ихэд санан сагсуурдаг эсвэл нэгнийгээ холгож хомбоод өөрийнхөө мэдэрсэн аз жаргалын төлөөсийг бусдаар төлүүлдэг</p><p>🫥 Өнгөрсөнтэйгөө зууралдаж өөрт олдсон боломжоо түлхэж туугаад явуулчихдаг, тэгээд болоогүй араас нь болсон болоогүй гонгинодог</p><p>🫥 Оёулсан давхраа, шахуулсан филлер, суулгасан силконыг магтдаг, хөөрхөн гэх стандарт тогтоодог аль эсвэл өөртөө итгэх итгэлээ нэмэх гэсэндээ эсвэл аргагүй эрхэнд золиос гаргасан нэгнийгээ шоглодог</p><p>🫥 Унасан машин, өмссөн гутлаа голж шилэн бусдын эдэд шунадаг, тэгсэн мөртлөө өөрөө хийж гийгүүлсэн хичээж гавьсан зүйлгүй зүгээр л хошуугаа унжуулан гомдолдог</p><p>🫥 Нэг цэгээс эхэлсэн нэгэн нь өөрийнх нь өмнө гараад алхчихвал хойноос нь зулгааж, зөрж зөрүүдэлж, элдэвлэж эмтэлж, хор шар гозолзож бах таваа хангадаг</p><p>🫥 Өнөө маргаашийн жаргал төдийхөнд ташуурч бусдыг хуурдаг, гомдоодог, үнэ цэнийг нь шалаар нэг болгож орхичихоод өчүүхэн эгогоо дээш шидэж ичих нүүрээ холоо чулуудчихдаг…</p><p>Нэг тийм өрөвдмөөр, яахав ухаан дутваас ялгаварлан гадуурхсан юм шиг уншигдах байх л даа, гэхдээ л өөр өөрсдийн амьдралаараа гоё байгаад, өөрийнхөө ертөнцийг бүтээсэн нэгнээ өөртөө тааруулах гэж хичээхгүй байх тухай л хэлэх гэсэн юм.</p><p>Нийгмийн стандарт, гоё сайхан байх, элэг бүтэн байх, эмэгтэйлэг байх гэх мэтийн элдэв шалгуураас гадна АЗ ЖАРГАЛТАЙ БАЙХ гэдэг СЭТГЭЛ ХАНГАЛУУН, ДОТОР ТЭНҮҮН байх өөр нэгэн чухал зүйлийн тухай хүн бүхэн ярьдаг мөртлөө, хэн нь ч ухаж бодохгүй байгаа юм шиг санагдаад л… Хүн бүрийн аз жаргал таныхтай адилхан байх албагүй тухай хэлэх гээд л…</p><p>Яг үнэндээ хүн өөрийнхөө туулж барах хэдхэн жилийн амьдралдаа БУСДЫН ӨМНӨ ГАЙ ТАРИЛГҮЙ мөрөөрөө л амьдарч байвал тэр хүний гоё сайхан харагдана уу, гундаж гутарч явна уу, амжилт гаргана уу, алдаад сөхөрнө үү, лаагаа иднэ үү луувангаа иднэ үү бидэнд бүр түй ч хамаагүй юм л даа. Зүгээр л гоё жаргалтай үед нь хамтдаа инээж хөгжилддөг, гуниглах цагт нь олон үггүйхэн хариу нэхэлгүй тусалчихдаг, дайраад гарах цаг хугацааныхаа өмнө өөрөө эзэн байчихдаг ГОЁ ХҮН байх боломж бид бүгдэд эн тэнцүү байгаа шүү гэдгийг л сануулах гэсэн юм.</p><p>Бусад нь аяндаа болно доо, байгаа газраа байсан шиг байж, жаргал цэнгэлийн замдаа хүн чанараа гээхгүй, зовлон гунигийн далайд хөл алдаад живчихэлгүй, магтаал зэмлэл хоёрыг зэрэг даагаад гарчихдаг, ухаан зарсан уужуу сэтгэлтэй ХҮН байж чадвал бусад нь аяндаа бүтнэ дээ…</p><p>Эргээд хархад ичиж зовохооргүй, итгэл дүүрэн цааш урагшлах ЗӨВ ХҮН л байцгаая даа тийм ээ, боргоцой гэж…</p><p>Бороонд эмороод бодолд дарагдсандаа өөрт төрсөн мэдрэмжүүд минь үг болон урссан нь энэ төдий, түүнээс биш таны сайн хүн байна уу муу хүн байна уу надад болон миний хайрладаг бүхэнд л гай болчихгүй бол маньд ямар хамаа байх вэ дээ. Өөр ч тайвандаа, бодол хүрсэн газар бие хүрдэг юм шүү, гэснээс энэ борооны чимээ ямар гоё байна аа, гэм нь тагтан дээр байгаа хэдэн гутал минь норчихдоггүй байгаа… за норлоо ч хатчих юм чинь дээ, энэ чимээг олдож байгаа дээр нь олигтойхон гэгч нь сонсоод гүн нойрондоо умбах минь…</p><p>Эх дэлхий амгалан байг.</p><p>🪬</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bbs8S5qnLd7orYEQsF1WyA@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f9d6994896b3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Санаашрал]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%B0%D1%88%D1%80%D0%B0%D0%BB-453f42481e90?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/453f42481e90</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 22 Aug 2023 03:11:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-08-22T03:11:54.665Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Танихгүй хэн нэгнээс баглаа цэцэг аваад, таатай үнэрийг нь мэдрэн хотын гудамжаар алхахсан. Болдоггүй бор зүрхэндээ дүүрэн догдлол тээгээд, аль нэгэн уулын оргил дээр хайрттайгаа болзох юмсан. Хөдөө гарч агаарын сайхнаар уушгиа тэнийлгэн, хөлөө хучаад ил галын дэргэд дарс шимэх юмсан. Тэгээд яг л тэр галынхаа дэргэд хэдэн муу мөртөө тэрлэн, тэнгэрийн оддын зүг инээх юмсан. Дөнгөж орсон цасан дээр шинэ мөр гарган, цасны чарлааныг сонсож гэмшээд, хөнгөн тэр цасаар атгаа дүүргэн тэнгэр өөдөө цацаж цасан ширхэгүүдийг баярлуулах юмсан. Эх хотын энэ жим татсан амьдралын хэмнэл, өгзөгний минь хэв орсон хүйтэн цэнхэр сандал, цонхны гадаа харагдах саруулхан тэнгэр бас өнгө өнгийн барилгууд бүгд хэдий сайхан ч байгалиа мөрөөссөн, байхгүйдээ тэмүүлсэн атгахан бор зүрхээ би хэрхэн цагдаж чадах билээ дээ боргоцой гэж. 🪐</p><p>Шалаар нэг бодол</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=453f42481e90" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Явна аа …]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D1%8F%D0%B2%D0%BD%D0%B0-%D0%B0%D0%B0-1248df916cf0?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1248df916cf0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 08 Aug 2023 11:42:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-08-08T11:42:04.588Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ганцаараа байгаад нэгэнт дасчихаж. Салалтаас өмнө ч ер нь аль эртнээс л хоол идэх, кино үзэх, драмын театр орох, кофе уух, уул гарах … Завгүй амьдралын хэмнэл дунд бага ч гэсэн тайвшрал авч, оршихуйгаа мэдрэн, жижигхэн дүгнэлт хийж, өөртөө эрхэлдэг энэ ертөнцийг минь хүмүүс ЭМО гэж нэрлэдэг. Харин би нэгэнт ийм байгаадаа дасчихаж, насны бөгсөнд яахыг мэдэхгүй ч нэг их урт наслахсан гэж боддоггүй болохоор зовинох зүйл ч алга.</p><p>Юутайч энэ жилийн ээлжийн амралтаа аваад ганцаараа нилээдгүй холыг зорихоор шийдлээ. Магад Хятад орох байх. Үүргэвчээ үүрээд тийм ч дорой биш, тийм ч хангалуун биш яваад ирэхээр шийдэв. Тийм ээ Хятад биш юм гэхэд ядах нь ээ Хөвсгөл орно… Нэгэн цагт мөрөөдөж байсан мөрөөдөл минь тэр үед биелэнэ. Түүний ард гарчихаад би тухтай бүсээсээ бүрэн гарсан, өөрийгөө жинхэнэ утгаар нь ялсан мэдрэмжийг авах болно. Тэгээд түүний дараа… Тэрнээс ч илүүд шунана. Энэ миний өөрийгөө ирээдүйдээ бэлтгэж буй уртаас урт замын өрнөл байх болно оо гэдэгт итгэлтэй байна.</p><p>Freelance Journalist : “Чи ресторанд ганцаараа хоол идээд суух чадалтай, театрт ганцаараа кино үзэж чаддаг бол чи энэ амьдралдаа юуг ч хийж чадна” гэсэн байдаг.</p><p>Эцэст нь … Энэ постыг зүгээр л итгэлээ нэмж, зориг орохын тулд, энэ бичсэндээ хүрч мөрөөдлөө биелүүлэхийн тулд нийтлэв.</p><p>Боргоцой бүсгүй чадна аа, чадсаар ч ирсэн, чадах ч ёстой …</p><p>Шалаар нэг бодол</p><p>🧠🫀</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UvpPnaHZvc51l_aVT1pSVw@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1248df916cf0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Дуусашгүй тэмцэл ба ганц бие ээж]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D0%B4%D1%83%D1%83%D1%81%D0%B0%D1%88%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D1%86%D1%8D%D0%BB-%D0%B1%D0%B0-%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%86-%D0%B1%D0%B8%D0%B5-%D1%8D%D1%8D%D0%B6-41932f4e6032?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/41932f4e6032</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 26 Jul 2023 12:18:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-26T12:24:23.879Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Яаж ч төсөөлөх билээ. Нэг л мэдэхэд хэдэн хүүхэдтэйгээ хамт ганц бие ээж статустай болчих юм гэж. Хэн ч ийм зүйлийг хүсэх билээ ? яаж ч эвлэх билээ ?</p><p>… Түмэн олон асуултуудаас зугтахын тулд өөрийгөө завгүй, үрсээ жаргалтай байлгах гэж хичээж буй тэмцэл дүүрэн өдөр хоногууд. Нээрэн л яаж ч мэдэх билээ дээ ? Энэ амьдрал чинь ямар заавартайгаа, хөтөлбөртэйгөө, зохиолтойгоо ирэх биш дээ ?</p><p>Ядаж байхад ямар ч хатуу юм энэ хүмүүний гэх ертөнц. Өмнө нь их л зөөлнөөр санаж явж… Инээгээд уулздаг байсан найзууд ивий гэж өрөвдөх тоолонд дотор нурж, энэ минь л гэж итгэж явсан хүн минь үрсийг минь өнчин гэж гоочилж, хүүтэй минь дэрсхэн өссөн нялх жаахан хүүхэд хүртэл үрийн минь нүдрүү хараад “Чиний аав байхгүй шд, энэ чинь миний аав” гэж хармын сэтгэлээр хатуурхаж, одоо яаана гэж уулгалах амтай болгоны цуурай голыг минь гогдон, зүрх рүү шивэх мэдрэмж юутай ч үл зүйрлэм, ямар хатуу бас яасан гашуун байдаг юм бэ дээ бурхан минь.</p><p>Тэмцэлийн тухайд … Өөртэйгөө хамгийн их тэмцэлдэнэ, нулимсаа залгин дотроо тийчлэвч, гаднаа жаргалтайн дэлгэр инээмсэглэнэ. <strong><em>“Чи ганц бие ээж биш, чи тэднээс өөр… үрсдээ эцгийн ухааныг, эхийн хайрыг адил тэнцүү мэдрүүлж чадах эрэмгий эмэгтэй шүү”</em> </strong>гэж сэтгэн, нуран унах дотоод сэтгэлээ өөд нь татах гэж өөртэйгөө тэмцэнэ… Үрстэйгээ бас тэмцэлдэнэ.<em> </em><strong><em>“Чи эцэгтэй хүн шүү. Дэргэд чинь үгүй байлаа гээд эцэггүй гэсэн үг биш. Амьтай бүхэн аавтай бас ээжтэй байдаг юм. Эр хүн шүү. Ээждээ хань болох эрэмгий хүү шүү. Ирээдүйг гэрэлтүүлэх ухаалаг хүн шүү”</em></strong> гэж хүчлэн атгахан зүрхтэй нялх амьтдыг нурууг нь нугарашгүй хатуу, сэтгэлийг нь шантрашгүй зоримог, далд ухамсарт нь бусдыг хайрлах сэтгэлтэй, үнэн байх итгэлтэй, өөрийгөө хүндлэх мэдрэмжтэй, өрөөлд туслах ухаантай болгох гэж зүтгэнэ. Нийгэмтэй тэмцэнэ.<em> </em><strong><em>“Хүний амьдралын сайн мууг дүгнэх эрх хэнд ч үгүй. Өөрийнхөө амьдралын өнгөтэй өөдтэй заяагдсан тавилан заяандаа баярлаж харах өнцгөө тэлж, бусдын зовлонд амтших өлөн цөөвөр шиг битгий бай”</em></strong> гэж хатуурхан хэний ч өмнө нугарашгүй чанга, бас ч гэж сайн муугын заагыг ялгаж салгаж ухаантай байх гэж бас л тэмцэлдэнэ.</p><p>Гэвч энэ бүхэн мэдээж дуусахгүй л дээ. Хэзээ ч дуусахгүй тэмцэл, хэзээ ч дундрашгүй дутуугийн мэдрэмж. Арга ч үгүй дээ, төсөөлөө ч үгүй амьдралаа туулан яваа нялххан хоёр үр минь хэний өмнө буруутай гэж ганц бие ээжийнхээ хамт бусдын амны цангааг тайлж явах замруу нэгэнт бүдэрчихсэн юм чинь, арга ч үгүй биз. Тэглээ гээд ямар тэдний аманд багтаж, хорт хошууных нь дэвсгэр болж уналтай биш. Харин ч энэ тэмцлийнхээ оргилд нь хүрч хүний ертөнцийн дээдийн заяаг туулахын төлөө зогсолтгүй тэмцсээр л байх болно гэдгээ л маш сайн мэдэж байна. Бас нэг зүйлийг ихэд гайхаж байна. Тэр хүнд яагаад ингэтэл их гомдсоноо. Магад энэ дайны итгэж байсан болоод тэр биз. Эргэх нүүргүй бүхнийг дуусгасан энэ замналд, хэний ч хүсээгүй энэ тэмцэлд өөрсдийн мэдэлгүй орчихсон нялххан үрсийнхээ өмнө би буруутай. Амьдралд би өртэй юу гэвэл, үрсийнхээ өмнө л хамгийн их өртэй. Уучлах тэнхэлгүй энэ зүрх минь уярах эрхгүй тэмцэх л үүрэгтэй…</p><p>Буруугүй хэрнээ буруутсан энэ амьдралдаа, үрсийнхээ өмнө өрөө цайруулахын тулд бусдыг дарж, өөрийгөө л өрөвдөх сэтгэхүйтэй болчихолгүй, юмс бүхний үнэн худал, сайн муугийн заагийг ялгаж салгах ухаантайхан байвал бусад нь аяндаа болно доо. Боргоцой гэж.</p><blockquote>Уудам уудам л гэх юм энэ орчлонд чинь, уйлах газар олдохгүй л юм байна.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/768/1*M5WJSHe2IN5uwBhPD_XLUA.jpeg" /></figure><p>…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=41932f4e6032" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Эхлэл, дахиад л…]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D1%8D%D1%85%D0%BB%D1%8D%D0%BB-%D0%B4%D0%B0%D1%85%D0%B8%D0%B0%D0%B4-%D0%BB-c4c618eb87b4?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c4c618eb87b4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 25 May 2023 17:00:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-25T17:00:56.154Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>… Дандаа билэгтэй зүйл яриарай. Тэр гурав алзахгүй ээ гэж ерөөгөөрэй …</blockquote><p>🧠🫀</p><p>Бичээгүй удаж удаж, зайлшгүй шаардлагаар бараг л тайлбар хүргэн бичиж буй минь энэ…</p><p>Уртаас урт, бүр даанч дэндүү урт хоёр сарыг ардаа үдлээ. Давахгүй гэсэн даваагаа долоо давж, хоёр туйлт сэтгэцийн өвчтэй хүн шиг босон суун хувирч өнгөрүүлсэн яг энэ л хоёр сарыг /гурван жил ч гэж хэлж болох/ хэзээ ч мартахгүй ээ. Дуусахгүй үргэлжилж байгаа ч оюун бодолдоо яг одоо дуусгаж буй нь энэ.</p><p>Цагтаа цалгиж явсан баяр жаргал минь дундарч, хэзээ ч надад тохиохгүй гэж бодож явсан хатуу хөтүү бүхний зах зухтай нүүр тулав. Хоёрхон сарын өмнө элэг бүтэн агаад жаргал дүүрэн гэр бүл, унах унаа, амьдрах байр орон бүгд байсан ч харин одоо аль нь ч үгүй болчихлоо. Гэхдээ л стилл боргоцой Нарка юу ч болоогүй мэт гэрэлтэх гэж хичээсээр л, мишээсээр л…</p><p>Хүний амьдрал алга эргүүлэх хооронд эргэж, төрсөн ижий ааваасаа ч илүү хайр асгаруулан, итгэл дэвсэж явсан хүн тань доромжлолын дээдээр доромж мэдрүүлж, чамайг хэн ч биш болгохын цагт хүн яадаг гээч. Яг үнэндээ яаж ч чаддаггүй юм билээ. Яв гээд хөөж чаддаггүй, үлд гээд өөрийгөө хүчилж болохгүй, хөшүүн бие хөлдүү зүрхтэй л болчихдог юм билээ.</p><p>Дотроо уудалсан ч сонсогчдийн олонхи нь хийсвэр байдгийг мэдрэх цагтаа тархинд нэг л бодол харвана. “Аан энэ чинь миний л асуудал даа”… Өөр яалтай ч билээ. Хэн бүхэн мэдээж мэдрэмжээ дагаж зарим нь салж хагацахыг, зарим нь шүд зуугаад нүдээ аниад зүтгэхийг, өмнөх амьдралаа аваад үлдэхийг эсвэл өнгөрсөн бүхнээ арчаад арилгахыг зөвлөнө. Чухамдаа тэр үед шийдэл аль хэдийнээ гарчихсан байдаг ч зүгээр л сонсохыг хүссэн тайтгарлын үгээ эрэн тэнүүчилж эсвэл хэрэгт дурлагсдын хорхойг дарах гэсэндээ хэлж орхисныхоо дараа дахиад л өнөө бодол тархируу зурж харвана. “Аан энэ чинь миний л асуудал даа, энэ хүн ойлгохгүй, ойлголоо ч юу ч өөрчлөхгүй” … Гэвч хүмүүс “Аан энэ Наркагийн асуудал” гэж хардаггүй юм байна. Нэг тийм дундрашгүй сониуч өгөгдөлтэй төрчихсөн нь хүн төрөлхтөнг буруутгаад яалтай…</p><p>Энэ үед бас нэг зүйлийг мэдрэв. Сонирхолтой ч юм шиг, гэхдээ ядаргаатай. Ганихрах цагт хэн ч дэргэд байхгүй эморлын ангалд автаж орхидог мөртлөө, гайтай өдрүүдийг туулах явцдаа ямар ч олон хүнд тайлбар тавих хэрэгцээ үүсдэг юм бэ дээ гэж. Хэрэгт дурлаад ирсэн хэн бүхэнд учирлах хэцүү, тэгвэл хэтэрхий нуршуу агаад өрөвдөлтэй, өчүүхэн ч үнэ цэнгүй санагдана. Хэнд ч тайлбарлахгүй дотогшоогоо залгиж орших бүр хэцүү. Тэгсэн цагт үнэн зүрхнээсээ өөрийгөө хэмлэж, зогсохоо мэдэхгүй дотогшоогоо нурж эцэст нь элдэв дээдийн тэнэг бодолд автаж золтой ч зурагнийхаа өмнө зул асаах дөхнө. Итгээд хэлсэн цөөхөн хүн нь эгээтэй л хохино гэх нь холгүй хандлагаар хариулна, зарим нь дэмий л шогширно. Тэгэхээр шийдэл нь энэ болж таарав. Хэзээд хэн бүхний дунд тархаж мэдэх мэдээ юм хойно, ам дамжсан цуу эсвэл арга ядсан туйлшрал үүсгэхгүйн тулд үнэнг үгээр илэрхийлээд орхичих юм бол, үгүйдээ ядаж л намайг шалж тамлах нь багасах мэт санагдав. Бид чинь бас л баасны ялаа шиг элдэв цуу яриад дуртай ард түмэн юм болохоор бага ч атугай эмээв. Бас ч гэж юмсыг товч тодорхой байлгах адгуу зан минь нөлөөлөв. Өөх ч биш булчирхай ч биш барин тавин байж, бусдаас ирэх бусдын тухай асуултад хариулахаас залхав. Энэ шийдвэрт минь итгэхгүй эсвэл итгэхийг хүсэхгүй байгаа хүмүүс ч мөн байсаар, сэтгэл хоёрдуулсаар байгаа учраас арга барагдав. Бичгийн хүн бичгээрээ л бодлоо бүрэн дундлах бололтой.</p><p>Товчхондоо би найман жил ханилсан ханиасаа салж байгаа. Зарим нөхдийн санаа тавиад надаас хүртэл ээрч нэхээд байдаг тэр эмчээс. Ажлынхаа газрын сувилагчтай тасралтгүй гурван жил явалдаж, бүр болоогүй дархан хүргэн болсон тэр залуугаас… Хэд хэдэн удаагийн тэвчиж боломгүй үйлийг нь тэвчих гэж үзээд дийлээгүйн учраас тэр. Харагдаж байгаа бүхэн царай шигээ сайхан биш ээ гэдэг шиг бид амьдралаа харагдаж байгаа шигээ сайхан үргэлжлүүлж чадсангүй… Энэ асуудал хэдий удаан үргэлжлэхийг хэлж мэдэхгүй, магад төд удалгүй зүрх сэтгэл илааршиж эгнэгт жаргалтай байсан мэт хагарсан шаазан эргэн эвлэхийг үгүйсгэхгүй. Гэхдээ тийм цаг бараг л ирэхгүй болов уу. Хүнд уучлалын хязгаар гэж бий бол тэр нь магад тулсан бололтой. Харин тийм хугацаа ирэн ирэх хүртэл боргоцой хүүхэн гудайх эрхгүй тэмүүлсээр, хичээсээр байх болно гэдгээ л сайн мэдэж байна. Бас алдсан итгэлээ эргүүлэн авч, ахиад өндийх гэж хичээсэндээ хийх хийхгүй олон зүйлийг туршиж харагдах байх.</p><p><strong><em>Тиймээс гуйя. Хэн чинь ч надад хүсээгүй байхад минь тэг ингэ, тэглээ ингэлээ гэж хошуу бүү дэвсээрэй. Нэг л шийдэх юм бол эргэж харахгүй инээгээд цаашилдаг эмэгчин араншинг минь уучлаарай. Бас зүгээр л энэ сэдвийг мэдэж аваад орхиорой. Надаас асууж шалж, эсвэл цааш нь цуу дамжуулаад хэрэггүй гуйя. Хойшдын заяаг минь бүтэн байлгахад энэ үйлдэл чинь чухам дэм болно гэж ойлгоорой. Бараг л буяны дайтай үйл шүү. Хэн нэгэн яриад явж байвал бусдын хэрэг гээд болиулаад өгөөрэй. Хоёр хүү нь яаана даа гэж ам нээх нь бүү хэл тэгж битгий бодоорой. Хоёр хүүгээ хэнээс ч дутаахгүй аваад явах үл гудайх хатан нуруу, тэр дайны ухаан, зориг, тэвчээр бас эрч хүч нь байгаа гэдгийг минь санаж, итгээрэй. Дандаа билэгтэй зүйл яриарай. Тэр гурав алзахгүй ээ гэж ерөөгөөрэй.</em></strong></p><p>За тэгээд анх удаа өөрийгөө ингэтэл өрөвдөж, өмөөрч бичлээ. Яадаг юм. Угаасаа үнэн бүхэн миний талд байгаа учраас итгэл бардам байна. Хэний үр гэдгээ хэнд ч хаана ч харуулж, байгаа газраа байсан шиг байсаар дуусах болно. Зүдрэхийн цагт улай үзүүлсэн хоёр сэтгэлтэнгүүд болон чин зүрхнээсээ санаа алдан нулимсыг минь тосон арчсан хэн бүхэнд талархаж байна. Хайртай даа. Учрахын ерөөлөөр учирсан юмс бүхэнд хайртай.</p><p><strong>Шинэ нийтлэлийнхээ төгсгөлд шинэ амьдралтайгаа золгоё. Амар байна уу.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/360/1*LujzBH429qsPXHStQfqpjA@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c4c618eb87b4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Шинэ аялал
…]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D1%88%D0%B8%D0%BD%D1%8D-%D0%B0%D1%8F%D0%BB%D0%B0%D0%BB-e1dd4a888742?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e1dd4a888742</guid>
            <category><![CDATA[new-book]]></category>
            <category><![CDATA[шинэаялал]]></category>
            <category><![CDATA[хараацайзогсолт]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 08 Mar 2022 05:37:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-03-08T05:37:26.578Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Шинэ аялал<br>…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/790/1*L2fjhTaH00wSw2_9dm_FzQ.jpeg" /></figure><p>Хараацай зогсолт, Дурлалгүй ертөнцийн блюз, унших дургүй атлаа уншаад байсан хувь хүний хөгжлийн хэд хэдэн номыг дуусгаад &quot;Хараацай зогсолт-II&quot;-г эхлүүлхээс өмнө өмнөх ботийн &quot;Шоколадтай сүү&quot;-г уншиж үргэлжлүүлэв.</p><p>Дараагийн ботийг эхлэхээс урьтаж сурсан зангаараа хуудас бүрийг сэвэх мэт нэг гүйлгэлтээр эргүүлээд 11-г хайж &quot;Нээрэн үхчихээгүй байгаа&quot; гэж битүүхэндээ гэрэвших шиг. Ямартай ч ... гээд эхлүүлэх гэтэл 106 хуудас дээр ном өөрийн дураар нээгдэхэд дунд нь цоо шинэ <a href="/service/tel:5000">5000</a> төгрөг... Хэзээ хэний хийсэн мөнгө гэдгийг мэдэх юм алга. Номыг минь бэлэг болгон дурсгасан нөхдийнхөө нэмэлт бэлгийг одоо дундаас нь олов уу, эсвэл би өөрөө хэзээ нэг цагт дунд нь хавчуулаад мартав уу, магад өөр нэгэн ч хийсэн байж болох.</p><p>Улаан ном ,улаан мөнгө...Миний хувьд гэрээсээ гараад хорооллын Төв салбар хүртэлх ажил руугаа таксидах хэмжээний үнэ цэнэ өнөөдрийн энэ төгрөгөнд бий, өөр нэг өдөр нээхэд ямар үнэ цэнэтэй байхыг харахыг хүсэн дурсамж хөглөх дурдатгал болгон энд нь үлдээхээр шийдээд номоо эхлүүлж байна...</p><blockquote>ҮГ-ТЕАТР</blockquote><blockquote>&quot;Зүрхний цус үзгэнд харвана&quot; Д.Урианхай</blockquote><blockquote>&quot;11-ийн 11&quot;</blockquote><p>...</p><p>🧠🫀</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e1dd4a888742" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Намрын дурсамж
…]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D1%80%D1%8B%D0%BD-%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BC%D0%B6-95968acbf2ea?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/95968acbf2ea</guid>
            <category><![CDATA[намар]]></category>
            <category><![CDATA[дурсамж]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 28 Jan 2022 15:00:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-01-28T15:00:11.723Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Намрын дурсамж<br>…</p><p>Навчис асгарсан намрыг дурсъя<br>Надаас бусад нь үгүйлдэг болов уу <br>Хөрсөнд буусан борооны зөөлөн дуслыг <br>Хөрстөд шингэсэн залуухан түүний дурсгалыг</p><p>Гунигаа халхалж инээд цалгиасан<br>Гэрэлтсэн хоёр нүдийг нь<br>Жаргал асгаруулж зовлонг үргээсэн<br>Жаалхан цагаан бодлыг нь</p><p>Навчис асгарсан намрыг дурсъя<br>Надаас бусад нь үгүйлдэг болов уу ...</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=95968acbf2ea" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Дурсамж мөрт]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BC%D0%B6-%D0%BC%D3%A9%D1%80%D1%82-180ee683155b?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/180ee683155b</guid>
            <category><![CDATA[sunshine]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 23 Jan 2022 20:42:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-01-23T20:46:21.163Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*snmb27xw_uEIUo_rLGf8XQ.jpeg" /></figure><p>…</p><p>Тэртээ холоос цаг хугацаа намайг дуудав</p><p>Түүний хуудсанд нуугдсан түүхүүдийг дурсав</p><p>Түүхүүд бүдгэрч эхлэжээ, зуурхад хэдийн оройтож</p><p>Түүхүүд цутарч эхлэжээ, сэргээхэд хэдийн хуучирч</p><p>Цагтаа орь ганц мэт санагдаж байсан тэр үнэн</p><p>Цангаагаа тайлсан худал болохын цагт</p><p>Сэтгэл юугаан хуурсан тэнэгхэн зүрхээ зүхэж</p><p>Сэвгүй бүхнийг сэвтүүлсэн тархиныхаа дурсамжид идэгдэв</p><p>Цагийн зугаа байсан хүмүүн чамайг би уучлав</p><p>Цагийн зугаа нь болсон мөхөсхөн өөрийгөө ч уучилъя</p><p>Гэрэл зургийн хуудсанд мөнхрөөгүй ч</p><p>Гэгэлзэх сэтгэлд минь үлдсэн түүхээ</p><p>Догдлол дүүрэн тэмүүлэлтэй нь</p><p>Дотогшоо асгарсан нулимстай нь</p><p>Дууны мөртүүдтэй нь хамт үлдээе</p><p>Дутуу санагдвал арьс махандаа шингээе</p><p>… I was mistaken</p><p>So I hung my head and I cried</p><p>You are my sunshine</p><p>My only sunshine …</p><p><a href="https://www.youtube.com/watch?v=XZBB6s1pQBg">https://www.youtube.com/watch?v=XZBB6s1pQBg</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=180ee683155b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Миний дэлхий]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%B4%D1%8D%D0%BB%D1%85%D0%B8%D0%B9-d8ffcafdde8?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d8ffcafdde8</guid>
            <category><![CDATA[миний-дэлхий]]></category>
            <category><![CDATA[my-world]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 05 Dec 2021 04:21:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-12-05T04:26:45.313Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9S6JF7Xtd9qKz2gwFVkd2A.jpeg" /></figure><p>Миний дэлхийд цэцэгс бүхэн надаас өндөрт ургачихаад цэнхэр тэнгэрийн дор модод мэт найган ганхдаг</p><p>Миний дэлхийд хөх тэнгис намуухан давалгаалж үүлэн чөлөөний нарны тусгалд гялтганан долгиолдог</p><p>Миний дэлхийд амьтай бүхэн нэгнээ тэврэн салхины сонсголонт эгшигт уяран найганхан бүжицгээдэг</p><p>Миний дэлхийн иргэд бүгдээр жаргалтай инээлдэн, дурсамж хуудсаа гэрэлт хуудсуудаар зузаалдаг</p><p>Миний дэлхийд харгис нь гэх тодотгол үгүй агаад бүгд бусдынхаа төлөө зүрхний угаас зовинон дэмждэг</p><p>Миний дэлхийд мунхаг агаад муухар үзэл үгүй тул иргэд цугаар бусдын сайн сайхныг нь л ажигладаг</p><p>Миний дэлхийд:</p><p>Ном, дарс, лаа төгс хоршдог</p><p>Зургийн хавтан, түмэн олон өнгө, бийрийн хамт бүгдийг өнгөлдөг</p><p>Салхи, унадаг дугуй эсвэл кросс тансаглан нийцдэг</p><p>Уулын оргил, урт таяг бас хадаас гайхамшигтай хамтардаг</p><p>Халуун кофе, цас, бороо, хөгжим бүгдээр найрсгаар дулаацуулдаг</p><p>Сансар огторгуй, наран саран, байгаль бүгдээр нууцхан догдлуулдаг</p><p>Хөнгөн гутал, урт цув, малгай, чихэвч бас үүргэвч тэгээд л бүх зүйл гайхалтай болчихдог</p><p>Миний дэлхий эв энгийн агаад эхэмсэг оршдог</p><p>Үүнийг минь хүмүүс аминчхан эсвэл ӨӨР гэж нэрийддэг…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d8ffcafdde8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Жүр Үрийн Ах Эгч ]]></title>
            <link>https://borgotsoi.medium.com/%D0%B6%D2%AF%D1%80-%D2%AF%D1%80%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D0%B0%D1%85-%D1%8D%D0%B3%D1%87-e300c594f938?source=rss-92acd3a3fd0a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e300c594f938</guid>
            <category><![CDATA[share-happiness]]></category>
            <category><![CDATA[азжаргалаахуваалцъя]]></category>
            <category><![CDATA[жүрүрийнахэгч]]></category>
            <category><![CDATA[боргоцой]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Borgotsoi]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 02 Dec 2021 16:43:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-12-02T17:31:50.898Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Жүр Үрийн Ах Эгч 💙💛🤎</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VYQ9nBmHL13YrTl8jmtsFA.jpeg" /></figure><p>Нэгэн жилийн өмнөх өдийд 23 насандаа… хүнээр бол 22 настай Жүр Үр гэх их айлын отгон хүүхдүүдийн нэгэн болж өлгийдүүлж байж. Нэг ёсондоо ажилд ороод 2 сар болоод үндсэн ажилтан болж байсан ойн өдөр минь… Тэр үед би 2 сартай отгон охидын нэгэн байсан бол одоо араасаа зөндөө дүү дагуулсан 23 настай аав ээжийн өсч яваа хүүхдүүдийн нэгэн үр нь гэлтэй.</p><p>Анх ажлын ярилцлагад орчихоод гарч ирмэгцээ ахиад энэ босгоор алхана, ирээдүйд авах цалингийнхаа үндэс суурийг тавьна гэж билэгшээж энгийн нэгэн намрын навч сэтгэлд догдлуулан газарт буусан 9-р сарын 30-ны тэр өдөр, хүрэн хилэн бялуу халуун сүүтэй аваад харьж явснаа маш тодхон санаж байна. Тийм ээ, би тэр босгоор дахиад маш олон удаа буюу бүтэн жилийн 300 гаруй өдөрт багадаа 1000 гаруй удаа давсан байх.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*61Az_Wml0ip3JTjcasKuGQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*k0hdlGhx_RzLgkTXfMbShA.jpeg" /></figure><p>Анх би компанидаа ороод туйлын их чин сэтгэлийг, байнгын өөрчлөлт шинэчлэлтийг, алхам бүрийн ахиц дэвшил төдийгүй хамт олон гэх нэрээр зэвсэглэн нэгдсэн чин үнэн гэр бүлийн халуун дулаан уур амьсгалыг мэдэрч билээ. Тэр үед би өөрийгөө 22 жилийн настай өндөр ургасан модны сүүдэрт биш, дөнгөж соёолон дэлбээлж буй нялх ногооны үндэс мэтээр мэдэрч байлаа. Тийм л шинэлэг, тийм л цовоолог жинхэнэ 22 настай залуу хүний цог золбоог 1000-уулаа нэгдэн бүтээсэн энергээр угтан авч байж. Аан бас ажлын анхны өдрөө Монгол Улсын шинэхэн гавъяат мөн Хөдөлмөрийн баатар захирлуудаа тосон авч “Энэ бол миний бус Жүр Үрчүүд бидний амжилт&quot; гэх үгэнд огшин улам илүү хорогдож, сэтгэл зүйн хэлхээг бүтээж байв.</p><p>Мэдээж Жүр Үрийн ах эгч нар энэ урт хугацаанд олон олон даваа нухчааг давж, олон олон амжилт ололтыг бүтээж, түүнээс арвин баяр баяслыг айл бүрийн хойморт, анд нөхдийн сэтгэлд мөнхлөн Аз жаргалаа хуваалцсаар ирсэн нь мөнчиг бахархууштай санагдах… Энэ бодолтой зэрэгцээд хуучны нэгэн дурсамж бичвэрт минь бууж байна. Миний амьдралын хамгийн хүнд үед би одоо оффислож буй Төв салбарынхаа 2 давхарт жимстэй цай ууж суухдаа энэ л газарт “Худалдааны ажилтан&quot; хийх юмсан гэж бодож явсан байдаг.</p><p>Түүнээс хойш 6 жилийн дараа төсөөллөөсөө арай өөр ажлын байранд томилогдоод удаагүй байтал алдарт цар тахал эх улсад минь эзэн суух сургаар дугуйтай нь дугуйгаа цаасан дээрх кодонд, явган нь харин гэрээсээ холдох эрхгүй болон тушуулцгаав. Хэдийгээр хүнсний байгууллагын хорио цээр харьцангуй гайгүй байсан ч бодлын гүнд багахан айдас төрж билээ. Олонхийн жишгээр орон тооны цомхотгол хийхээр болбол жинхлэгдээгүй мань мэтээс эхлэх болов уу эсвэл сайнаар бодлоо гэхэд хөдөлмөрийн хөлсний 60%-иар цалинжиж эхлэх болов уу гэж. Гэтэл ахин гайхширал төрөв. Юун тэр цомхотгол суутгал, харин ч эсрэгээрээ үндсэн эсвэл дадлагажигч гэж бөөрөлхөхгүй ажилтан нэг бүрийнхээ эрүүл аюулгүй байдлыг хамгаалах үүднээс амны хаалтаар хүртэл хангаж, ямар л дэмжлэг байж болохуйц байна, ямар л үр дүнтэй арга байна бүгдийг ээлж дараалан гүйцэлдүүлж эхлэцгээсэн. Айдас минь хайраар солигдож, үргэсэн айдсын жавраа хичээл зүтгэлээр дулаацуулж, өөрт байгаа нөөц боломжоороо АЗ ЖАРГАЛАА ХУВААЛЦАХ уриалга дор нэгдэж билээ. Харин тэр цагаас хойш би цалин аван суралцаж байх шиг байна. Өөрийгөө ямар өчүүхэн бэ гэдгээ өдөр бүр мэдэрч, үзүүрлэгдэж буй харандаа шиг хурцлагдан, үлдсэн биеэ энэ их зориулалтын хариу болгон зурах үүргээ гүйцэтгэх гэж буй энгийн нэгэн балын харандаа шиг өөрийгөө мэдэрч байна. Итгэл хүлээлгэхийн хэрээр хүндлэл бий болдог гэдэг. Магад би эгэлхэн хүндлэл үзүүлэн зураглаж буй балын харандаа, харин Жүр Үр бол хугалачихгүй гэж зөөлөн үзүүрлэх хурц иртэй үзүүрлэгч бололтой. Төд удалгүй энэ харандаа өөрийгөө үзүүрлэн, зурж буй зургаа тодруулан, томруулна…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kSUC2akgKMbNaMDqsz7Otg.jpeg" /></figure><p>Зүйрлэл ихтэй бичвэр бүрийг минь шимтэн уншдаг та нартаа талархъя. Нэгэн жилийн сэтгэл догдлуулсан дүгнэлтээ бичвэртэй буулгахыг хичээв.</p><p>Бусдын бодлыг тухай бичвэртээ дурдах нь ёсзүйгүй ч Жүр Үрийн гэр бүлийн гишүүн бүр бие биесээ хайрлаж, хайрлах сэтгэлээр холбогддог гэдгийг л хамгаас сайн мэдэж байна.</p><p>… Хүүхэд байхад Үл мэдэх цэцэгхэн хотхоноор “Жүр Үрийн Ах Эгч нараас нь…” гэж ирээд шавилхан хүү цовоолог цуурайтуулан байсныг багийн минь шинэ гишүүн саяхан сануулж билээ. Харин одоо би тэр хүүгийн тийм давилуун танилцуулж байсан “Жүр Үрийн эгч&quot; болждээ.</p><p>Аз жаргалаа хуваалцах итгэлээр мялаасан хайраа шингээн бүхнийг бүтээдэг тэр гэр бүлийн гишүүн болсон би ийнхүү компанитайгаа хамт нэгэн насыг элээж чөлөөт тайвшралтын талбарын өөр нэгэн шинэ бодролоо энэ хүрээд өндөрлүүлэе</p><p>🤎💛💙</p><p>2021.12.01</p><p>Боргоцой.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e300c594f938" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>