<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Budsakorn Teptong on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Budsakorn Teptong on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@budsakornteptong?source=rss-1153c488bc93------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*m5uLBgsIGPd4oKY4.</url>
            <title>Stories by Budsakorn Teptong on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@budsakornteptong?source=rss-1153c488bc93------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 17:59:13 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@budsakornteptong/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[และเราก็ได้เรียนรู้ว่า . . .]]></title>
            <link>https://medium.com/@budsakornteptong/%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2-c94c2d6bd964?source=rss-1153c488bc93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c94c2d6bd964</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Budsakorn Teptong]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 25 Jan 2019 16:40:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-01-25T16:40:56.568Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*U7F7wcdBZRxhpjZSA6Eohw@2x.jpeg" /></figure><blockquote>และเราก็ได้เรียนรู้ว่า . . .</blockquote><blockquote>บางปัญหาในชีวิตมันแก้ไขไม่ได้</blockquote><blockquote>แต่เราก็ยังมีชีวิตที่ดีและมีความสุขได้</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c94c2d6bd964" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Final Project]]></title>
            <link>https://medium.com/series/final-project-55efcef77202?source=rss-1153c488bc93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/55efcef77202</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Budsakorn Teptong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Mar 2018 07:03:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-25T07:09:19.029Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=55efcef77202" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BUCA TALENT]]></title>
            <link>https://medium.com/series/buca-talent-b0b92153df26?source=rss-1153c488bc93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b0b92153df26</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Budsakorn Teptong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Mar 2018 06:57:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-25T06:57:22.188Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*jCRC4jbvieLkNCbSSEgOHg.jpeg" /></figure><h3>LOVE STORY</h3><h3>Make me FRIEND</h3><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b0b92153df26" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BUCA Talent กับความรักที่มากขึ้นทุกวัน]]></title>
            <link>https://medium.com/@budsakornteptong/%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B6%E0%B8%81-%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%99-6d70e9591153?source=rss-1153c488bc93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6d70e9591153</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Budsakorn Teptong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Mar 2018 05:42:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-25T10:36:02.614Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*jCRC4jbvieLkNCbSSEgOHg.jpeg" /></figure><p>หลังจากไม่ได้เขียนบล็อกมานานพอสมควร และการกลับมาเปิดอีกครั้งในวันนี้ ทำให้ฉันเห็นบทความล่าสุดที่ชื่อว่า ‘ในวันที่ฉันเจอผู้คนบนที่เวิ้งว้างแห่งนี้’ ชื่อบทความและเนื้อหาในนั้นการันตีได้เป็นอย่างดีเลยว่ามันมีเวลานานพอสมควรแล้ว</p><p><strong>เพราะในวันนี้ ที่เวิ้งว้างที่เคยรู้สึก กลับมอบความสุขใจให้ฉัน</strong></p><p>การก้าวเข้ามาใน BUCA Talent แน่นอนว่าฉันไม่ได้ก้าวมาทำงานนี้เพราะต้องทำงานทุน แต่ก็ไม่รู้เหตุผลอะไรที่เข้ามาทำ อาจเป็นเพราะอยากหากิจกรรมทำ ก็เลยตัดสินใจเข้ามา ทำให้ชีวิต 2 ปีที่ผ่านมานี้ นอกจากการเรียนปกติแล้ว BUCA Talent ก็เป็นกิจกรรมหลักที่อยู่ในชีวิตฉัน</p><p>และกาลเวลาก็ทำให้ฉันได้พบเจอบางอย่าง จากคนที่เคยเห็นหน้ากลายเป็นคนรู้จัก จากคนรู้จักกลายเป็นคนที่ต้องทำงานด้วย จากคนที่ต้องทำงานด้วยกลายเป็นเพื่อน ‘เพื่อน’ ที่ไม่ได้มีแค่คำว่าเพื่อนไว้ใช้เรียก แต่เป็นเพื่อนที่สุขใจเวลาที่อยู่ด้วย เพื่อนที่เก่งและเพื่อนที่ดีในคนๆเดียวกัน เพื่อนที่ให้พลังบวก วันเวลาที่ผ่านมาเต็มเปี่ยมไปด้วยมิตรภาพ</p><p>เส้นเวลาดำเนินความผูกพันธ์มาเรื่อยๆ จนถึงวันนี้ ซึ่งเมื่อวาน (24 มีนาคม 2561) เป็น อีเว้นท์ BUCA Talent 6 Final Stage พวกเราใช้เวลาจัด Stage ที่ผ่านๆมา และใช้เวลาคิดงานกันหลายเดือน เหนื่อยไม่ใช่น้อยที่ต้องประชุมบ่อยๆ เหนื่อยไม่ใช่น้อยที่ต้องทนหิวตอนประชุม เหนื่อยไม่ใช่น้อยที่ต้องนอนดึกมากๆ เหนื่อยไม่ใช้น้อยที่ต้องตื่นเช้ามืดในวันทำงาน เหนื่อยไม่ใช่น้อยที่ต้อง Stand by ตัวเองสำหรับทำงานตลอดเวลา มันเหนื่อยไม่น้อยจริงๆ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันกลับมาทำสิ่งที่เหนื่อยไม่น้อย เพราะความเหนื่อยไม่น้อย กลับทำให้ฉันมีความสุขไม่น้อยเช่นกัน</p><blockquote>“ความสนุก ความสุข ความทุกข์ การหยอกล้อ การช่วยเหลือ มันหลอมรวมผูกพันธ์”</blockquote><blockquote>และในวันนี้ที่งานจบแล้ว ฉันยังคงภาวนาให้มีงานเข้ามาเรื่อยๆ เพราะนอกเหนือจากโอกาสและคุณภาพงานที่ดีที่เราได้รับจากบูก้าทาเล้นแล้ว <strong>การได้กลับมาทำงานกับกลุ่มคนที่เราเรียกว่า ‘เพื่อน’ในที่แห่งนี้ คือความสุขแห่งมิตรภาพที่ดีที่สุดในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว</strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*jCRC4jbvieLkNCbSSEgOHg.jpeg" /></figure><blockquote>ในวันที่งานจบและเราจะไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนก่อน <strong>แค่เริ่มคิด ก็ใจหายแล้ว .</strong></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6d70e9591153" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ในวันที่ฉันเจอผู้คนบนที่เวิ้งว้างแห่งนี้]]></title>
            <link>https://medium.com/@budsakornteptong/%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89-6776264ee15e?source=rss-1153c488bc93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6776264ee15e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Budsakorn Teptong]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 06 Sep 2017 20:07:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-06T20:07:11.829Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>การเลือกพาตัวเองออกมาในที่ที่ต้องเริ่มต้นใหม่ราว 80% สังคมที่ไม่มีใครรู้จักเรา ทุกอย่างต้องต่อสู้และอดทน แม้หลายครั้งก็เฝ้าถามตัวเองว่า “จะพาตัวเองมาลำบากทำไม” คิดว่าเราสามารถเลือกเรียนที่ใกล้บ้าน ใกล้แม่ได้มากกว่านี้ แต่เมื่อตัดสินใจแล้วก็ต้องยอมรับและไปต่อ เราใช้ชีวิตด้วยความอดทน</p><p>จนมาวันนี้ เราทักทายและพูดคุยกับคนที่อยู่รอบข้างได้แล้ว และเหตุการณ์ในอีกพาร์ทหนึ่งก็เริ่มขึ้น …</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6776264ee15e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ความล้าที่อยากเจอ . . .]]></title>
            <link>https://medium.com/@budsakornteptong/%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B9%88-b610d0e45b72?source=rss-1153c488bc93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b610d0e45b72</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Budsakorn Teptong]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 Feb 2017 08:53:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-02-02T06:19:12.389Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UuBpQlm4rJgC1-fMbaek3A.jpeg" /></figure><p>“เขาชนไก่” ได้ยินชื่อนี้มาตั้งแต่สมัยยังไม่เรียน นศท. จนตอน ม.4 เราตัดสินใจสมัครเรียน นศท. ทำให้รู้สึกใกล้ชิดกับเขาชนไก่เข้าไปอีก เพราะสักวันหนึ่งฉันจะต้องไป</p><p>เรียนจบ นศท. ปี 3 ไปพร้อมๆกับการจบ ม.6 เราเลือกเปลี่ยนที่เรียนจากภาคใต้เป็นภาคกลาง นั่นหมายความว่าก็ต้องไปเรียน นศท. ปี 4 ที่ศูนย์ฝึกใหม่เช่นกัน การมีเพื่อนใหม่ในที่ใหม่จึงเป็นเรื่องที่ตามมา เราไม่ค่อยคาดหวังว่าเพื่อนใหม่จะต้องดีมาก อย่างนั้นอย่างนี้ ก็ปล่อยให้เป็นไปอย่างที่จะเป็น ไปเรียนด้วยกันเจอหน้ากันอยู่เป็นเดือนๆ ก็รู้จักชื่อเสียงเรียงนามกันอยู่ประมาณนึง แต่ไม่ได้สนิทมากมายอะไร จนวันที่ต้องไปเที่ยวกาญจนบุรีด้วยกัน ไม่สิ ไปภาคสนาม ฮ่า ๆ 5 วัน 4 คืน ตื่นเต้น ดีใจ กลัวนิด ความรู้สึกผสมผสานกันไปหมด :)</p><p>หัวรุ่ง (นี่ภาษากลางรึเปล่านะ ฮ่าๆ) ของวันที่ 2 ก.พ. 60 นัดกับเพื่อนไว้ว่าเจอกันหน้าหอตอนตี 4 นะ ทุกอย่างเป็นไปตามแพลนที่วางไว้ ตื่นทัน ไม่ลืมของ หาของกินรองท้องทัน และไปรอขึ้นรถได้ก่อนเวลา นี่เป็นครั้งแรกที่ได้มานั่งตรงป้ายรถเมล์ปากทางเข้าหอตอนเช้ามือขนาดนี้ ได้เห็นรถที่เคลื่อนไปบนถนนจำนวนน้อยกว่าที่เคยเห็น อากาศเย็นสบาย ตื่นเช้านี่ดีเสมอจริง ๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BqtHYcyrNfjjTaq_BAzC8A.jpeg" /><figcaption>กำลังรอขึ้นรถ ตื่นเต้นจัง</figcaption></figure><p>มาถึงศูนย์ฝึกใหญ่ รอขึ้นรถไปเขาชนไก่กัน รถที่ใช้เดินทางก็เป็นรถบัสมีแอร์ สบายประมาณนึงเลยสำหรับเด็ก รด. คลุกดินอย่างพวกเรา การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น ถึงเข้าชนไก่อย่างปลอดภัย เขาชนไก่ที่เคยได้ยิน วันนี้ฉันได้มาถึงแล้ว</p><h3><strong>อาหารมื้อแรก</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tPfYBHYxMZ_TzXaGAZr0tw.jpeg" /></figure><p>หัวไชโป๊ผัดไข่และต้มซุปลูกชิ้นถั่วงอก ถือว่าเปิดตัวอาหารได้ดีมาก จากคนที่ไม่ชอบกินไชโป๊ แต่ไปค่ายไหน ๆ ก็เจอเลยกลายเป็นกินได้และชอบกินเฉยเลย (กบมาผลัดหลังจาก เราเจอมื้อนี้ต้องชอบแน่เพราะมันชอบกินผัดหัวไชโป๊) รสชาติดีทีเดียว กินข้าวกลางดินกลางหญ้าก็ยังอร่อยเหมือน 3 ปีที่ผ่านมา</p><h3><strong>เช้าแรกที่ออกเดินทาง เดินจริงๆ</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*c4qopRRLb4jEbZ-KosUBbQ.jpeg" /></figure><p>เป็นครั้งแรกอีกแล้ว นี่คือครั้งแรกที่จะได้ออกทัวร์เขาชนไก่ ฮ่าๆ เวลาประมาณ 6 โมงเช้า เราออกจากที่พัก เพื่อเดินไปยังจุดยิงปืน คำว่า ‘เดิน’ เมื่อเกิดขึ้นที่เขาชนไก่ มันคือการเดินที่เป็นโคตรเดิน จากที่เคยได้ยินมาว่าเขาชนไก่แล้งมาก เราเลยจินตนาการเป็นป่าแล้งที่แล้งมากๆถ้าเดินคงร้อนและเหนื่อย แต่พอมาเจอสถานที่จริง ไม่ได้ขนาดนั้นเลย ต้นไม้สีเขียวยังคงแซมอยู่ในทุกพื้นที่ และเช้านี้อากาศดีมาก โชคดีจังที่ได้มาที่นี่ ณ ตอนนี้ แม้จะไม่รู้ว่าต้องเดินอีกไกลเท่าไหร่กว่าจะถึง แต่เราก็อยากจะเดิน</p><blockquote>เพราะบรรยากาศดี ๆ ข้างทาง พื้นทางที่กำลังเดิน และเพื่อนที่เดินไปด้วยกัน ทำให้การโคตรเดินที่แม้เหนื่อยและรองเท้ากัด มันแสนจะสวยงาม . . .</blockquote><p>เขาชนไก่ที่เคยได้ยินมาว่ากลางคืนถึงเช้าจะหนาวมาก และตอนกลางวันก็จะร้อนมาก ระหว่างที่เราไปฝึก อากาศค่อนข้างเป็นไปอย่างนั้น แต่ไม่ถึงกับหนาวสุดขั้วหรือร้อนสุดขั้ว เป็นความร้อนและความหนาวที่เรารับมือได้ แต่ตอนขากลับที่เราต้องเดินจากในป่าไปที่พัก ห่างกันประมาณ 4 กิโลเมตร อากาศที่ร้อนบวกกับความเหนื่อยที่ต้องเดินไกล ทำให้เรากระซิบบอกตัวเองเบาๆว่าฉันทำได้ ฉันจะเดินถึง ฉันจะอดทน และเราก็ทำได้ เราไม่ได้ชนะใจตัวเอง แต่เราอดทนไปและสู้ไปพร้อมกับใจที่บอกให้เราสู้ เราดีใจที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ADPEFv8S8aFylBjYfFzD0g.jpeg" /></figure><p>เข้าสู่วันที่ 3 ของการฝึก ข่าวดี ! เรากำลังจะได้เดินอีกแล้ว เมื่อวานการเดินสร้างความสุขใจให้เราไม่ใช่น้อยวันนี้ก็ต้องเป็นอย่างนั้นสินะ แต่ . . . ทำไมวันนี้ร่างการล้าจัง เราหายเหนื่อยแล้วนะ แต่ร่างเราล้า แต่ของแต่ ใจเรายังไหว เพราะเรายังกระซิบบอกตัวเองเบา ๆ เหมือนเมื่อวาน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0fUTElLNzw00U6MCwW5JYw.jpeg" /><figcaption>อยากนอน แต่ไม่ได้นอน ปีหน้าขอนอนแบบนี้นะคะ</figcaption></figure><p>ความเซอร์ไพรส์เกิดขึ้น ณ จุดพักระหว่างทาง เราเพิ่งเคยเห็นเต้นท์นอนที่เป็นอย่างนี้ ไม่มีอะไรรองนอน นอนกับดิน ดีจริง ๆ นี่แหละที่เรียกว่าอยู่กับดิน น่านอนเสียเหลือเกิน แต่ รด.หญิง ครูฝึกให้นอนโรงนอนนะคะ ปีหน้าหนูขอนนอแบบนี้ละกันเนอะ แต่มีเซอร์ไพรส์กว่านี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XVO5dyfq3ycf6uZ8NAYtmA.jpeg" /><figcaption>ห้องน้ำของเรา ฮ่าๆ</figcaption></figure><p>นี่ค่ะ เซอร์ไพรส์ที่สุด ห้องน้ำ !!! ความสูงของสังกะสีกั้น ยังความตกตะลึงมาให้ ฮ่า ๆ ระหว่างเดินไปเข้าห้องน้ำ เพื่อนบอกอย่ามองของเรานะ โอ๊ย ตลก เราอมยิ้มและหัวเราะตลอดที่อยู่ในเขตห้องน้ำนี้ ตอนที่เราเข้าห้องน้ำเราก็พูดประโยคเดียวกับที่เพื่อนพูดกับเราเช่นกัน สนุกดีนะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*usxbMcbStDAfSnHaTAwxlw.jpeg" /></figure><p>กิจกรรมในวันที่ 2 3 4 และ 5 เกิดขึ้นบนความเหนื่อยที่สะสมจนเป็นความล้า ทุกเช้า เราตื่น ตี 5 และเดิน เดิน เดิน ล้าสะสม แต่เราไม่ได้เป็นคนเดียว เพราะทุกเช้าเราไม่ได้ตื่นคนเดียว ไม่ได้เดินคนเดียว และไม่ได้อยู่คนเดียว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*z6D-WhPpxTSrOT8JFUSC5w.jpeg" /></figure><p>ตอนไปยิงปืน คนที่อยู่ใกล้ ๆ เราคือครูฝึก คนที่นอนยิงข้าง ๆ ซ้ายขวาเราคือเพื่อน เรายิงปืนเสร็จเรามานั่งพักกับเพื่อน เราคุยกัน เราหัวเราะ เรานอน เรากินขนม เราอยู่ด้วยกัน ตอนไปฝึกทำการรบ คนที่คอยมองดูความปลอดภัยของเราอยู่ห่าง ๆ คือครูฝึก คนที่อยู่ในหลุมหลบภัยใกล้ ๆ เราคือเพื่อน คนที่ลอดแผงลวดหนามด้วยกันคือเพื่อน รบเสร็จเราก็นั่งพัก ดื่มน้ำ มองหน้ากัน ยิ้ม ปัดเศษใบไม้ที่ติดบนผมบนเสื้อให้กัน และคุยกัน จากวันที่ไปฝึกปกติแทบไม่ได้คุยกัน แต่ค่ายทำให้เราได้ใกล้ชิดกัน ได้รู้จักกันมากขึ้น เราไม่ได้คาดหวังตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าเพื่อนจะต้องดีอย่างนั้นอย่างนี้ แต่เพื่อนดีมาก ดีอย่างที่ไม่ได้คาด และทุกกิจกรรมเราปลอดภัยเพราะมีครูฝึกคอยดุอยู่ใกล้ ๆ แต่คอยห่วงอยู่ห่าง ๆ</p><blockquote>คนเหล่านี้ทำให้การมาเขาชนไก่ครั้งแรกคือความประทับใจมาก ๆ ความรู้สึกดี ๆ ที่เกิดบนความเหนื่อยล้ามันทำให้พลังแห่งความรู้สึกดี ๆ นั้นมันดีจนบอกไม่ถูก ความล้าที่เดินทางไปพร้อม ๆ กับร่างกายและหัวใจที่สู้ เดินทางไปพร้อมๆกับเพื่อน เดินทางไปในธรรมชาติที่ธรรมชาติ มันคือความล้าที่สวยงามจริง ๆ</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b610d0e45b72" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[หลงรักครั้งแล้วครั้งเล่า . . .]]></title>
            <link>https://medium.com/@budsakornteptong/%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2-83437365b595?source=rss-1153c488bc93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/83437365b595</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Budsakorn Teptong]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 02 Jan 2017 03:07:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-02-28T16:58:07.017Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ax2P1JGygBFI_jBK8dO9Wg.jpeg" /></figure><p>การเดินทางไปขนอมครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ก็ยังความตื่นเต้นให้เดียร์ไม่ใช่น้อยในทุกๆครั้งที่รู้ว่าจะได้ไป ขนอมคงเป็นที่ที่เรารู้สึกชอบ ผูกพันธ์ อาจเพราะมีเพื่อนอยู่ที่นั่น หรือเคยไปกับเพื่อนหลายครั้งแล้ว หรืออาจมีเหตุผลอื่นที่แม้แต่เราเองก็ยังไม่รู้ตัว</p><blockquote>ไปขนอมทุกครั้ง มันพิเศษทุกครั้ง และครั้งนี้มันพิเศษมากกกกกกกกก</blockquote><p>ปกติไปขนอมเราก็จะไปอยู่ใกล้ทะเล เพื่อรอส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปกับท้องทะเล และรอรับแสงอาทิตย์อีกครั้งในตอนเช้า เป็นคอนเซ็ปของทุกๆครั้งที่ไป แต่ครั้งนี้เราไปนอนกับพี่เฟิร์ส (เป็นความลงตัวและโชคดีมากที่พี่เฟิร์สและพี่เมย์ไปฝึกสอนที่ขนอม) ที่พักของเราครั้งไม่ได้ติดทะเล(แต่ก็ไม่ไกลทะเล ขับมอไซค์ไปแป๊ปเดียวก็ถึง) และความรู้สึกอยากอยู่ใกล้ทะเลมากๆก็ไม่ได้มากเท่าที่ผ่านมา แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่ชอบทะเลแล้วนะ เราก็ยังคงรักและชอบทะเลเหมือนเดิม แต่อาจเพราะช่วงนั้นเป็นช่วงที่ฝนตกบ่อยๆ ทะเลก็ไม่ได้เป็นสีคราม คลื่นไม่ได้เบาๆ เหมือนที่เราเคยเห็น และนี่ก็อาจเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เราได้เห็นความสวยงามของขนอมในแง่มุมอื่นอีก</p><h3><em>ร้านกาแฟที่ไม่เคยไป (LePes Cafe)</em></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*m0x7ATHrvb7LRK5RlEnWtg.jpeg" /></figure><p>พี่เฟิร์สเปิดรูปวาฟเฟิลให้ดู เห็นแล้วอยากกินมาก (มันเหมือนกับที่เราอยากไปกินที่ก็องดิคมากเลย) เลยขอให้พี่เฟิร์สพาไป ร้านเลอเพชร บรรยากาศ การตกแต่งร้าน ให้คะแนนเต็มเลย สไตล์ Loft โอบล้อมด้วยต้นไม้ สวยมากๆ ส่วนรสชาติเครื่องดื่มกับขนมให้ 9/10 อาจจะต้องปรับปรุงนิดหน่อย แต่ภาพรวมถือว่าโอเคมาก ประทับใจ (5 แก้วบนโต๊ะนั่นของ . . . พี่เฟิร์ส พี่ไก่ กบ มายด์ และเดียร์)</p><h3>กาลครั้งหนึ่ง . . .</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*_20GmIrPvHEvBVta6frCBw.jpeg" /></figure><blockquote>จริงๆในรูปยังขาดคนที่อยากให้อยู่ในรูปอีกหลายคนเลย</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*eL_-mZP8YxRxEW-eNyekEg.jpeg" /><figcaption>No Drink คือความโชคดีที่สุดของการเล่นเกมส์นี้ แต่ดันโชคดีแค่รอบเดียว 5555</figcaption></figure><p>นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ไปกาลครั้งหนึ่ง แต่เป็นครั้งที่สองและครั้งที่สาม ในวันติดกัน 555 ปกติพวกเราสามคนก็ชอบบรรยากาศบาร์แบบนี้ เพราะมันรู้สึกชิวๆสบายๆไม่ต้องคิดไรมาก นั่งคุยได้ยาวๆ ที่สำคัญร้านแต่ละร้านดูเท่มาก การหาบาร์ในทุกที่ที่ไปก็เลยเป็นเรื่องปกติ บวกกับครั้งนี้มีพี่เฟิร์สพาพวกเราไป เลยเข้าทางมาก ความพิเศษของการไปกาลครั้งหนึ่งครั้งนี้คงเป็นการได้มีโอกาสรู้จักกับพี่ๆที่บาร์ รู้สึกเป็นน้องเล็กที่ได้รับการดูแลจากพี่ๆดีมาก อบอุ่นมาก ตอนนี้กาลครั้งหนึ่งกลายเป็นsignatureของขนอมสำหรับพวกเราแล้ว ไปขนอมไม่ไปกาลครั้งหนึ่งนี่ทำไม่ได้จริงๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-WIgACYAhyChCVt0iDdusA.png" /><figcaption>ขอบคุณ One eye Tiger ฟรี ช็อตปิดท้ายก่อนกลับ และต้องกลับไปจัดอีกแน่นอน</figcaption></figure><h3>ภูเขาที่เราหลงรัก</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*atjAy7NsHfTlK6FX5kFQcQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*O_agw87joCVlKRMrJQqW4g.jpeg" /><figcaption>ขอบคุณภาพจากพี่ไก่</figcaption></figure><p>นี่คือความ Amazing มากสำหรับทริปนี้ วันที่ช่วงเช้าถึงเที่ยงฝนตกหนัก หลังจากตื่นนอนอาบน้ำแต่งตัวและออกมากินข้าวเช้าและเที่ยงในมื้อเดียวกันไปแล้ว พี่ไก่กับพี่เฟิร์สก็พามาที่นี่ จุดชมวิวเนินเทวดา นี่คือครั้งแรกที่ได้ยินชื่อและครั้งแรกที่ได้มา (มายด์ซึ่งบ้านมันอยู่ขนอมก็ยังไม่เคยมาเลย555)ที่นี่สวยมากกกกกกกกกกกก มองขวาคือภูเขาเขียวที่แซมไปด้วยต้นมะพร้าว มองไปซ้ายคือท้องทะเลที่เราชอบ และมองตรงกลางคือรอยต่อระหว่างภูเขาและผืนน้ำ ลงตัวจริงๆ สวยมากๆ ไม่รู้จะบรรยายความสวยและความดีใจที่ได้ไปยืนตรงจุดนั้นยังไงดี แต่มั่นใจว่าทุกครั้งที่ได้กลับมาเห็นภาพเหล่านี้เราจะยังคงจำความสุขในวันนั้นได้ดีอย่างแน่นอน</p><h3>Bunjerd Landscape</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*s3rX7HId5ok5_N7V0tsUbQ.jpeg" /></figure><p>Bunjerd Lanscape นี่ตั้งเอง จริงๆไม่รู้ว่าที่นี่ชื่ออะไร (ถามมายด์ซึ่งบ้านอยู่ขนอมมันก็ไม่รู้ 5555) และก็ไม่รู้ว่ามีใครเคยมาถ่ายรูปมั๊ย การเจอสถานที่นี้มันเป็นความบังเอิญมาก วันที่เราไปสวนนายรังสรรค์เมื่อตอนมาขนอมครั้งก่อน ระหว่างทางเดียร์ก็หันไปเห็นที่ตรงนี้ ชอบตั้งแต่ที่ได้เห็นแต่วันนั้นก็รีบกลับ เลยไม่ได้มีโอกาสแวะ แต่มาขนอมครั้งนี้ที่นี่เป็นที่ที่เราปักหมุดเอาไว้ว่าจะมาให้ได้ และก็ได้มาจริงๆ มัน Amazing อีกแล้วววว สวยมากกกกกกก จำได้ว่าครั้งก่อนที่เห็นเป็นพื้นดินแห้งๆไม่ได้มีแอ่งน้ำ แต่คงเป็นเพราะฝนตกติดต่อกันหลายวันเลยทำให้ด้านล่างเป็นแอ่งน้ำ สวยมากจริงๆ เป็นโลเคชั่นที่คูล และเท่มาก การได้มาที่นี่ทำให้เรารู้สึกขอบคุณการเดินทาง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fP12Weln9ytm7OqW_ZwKZA.jpeg" /></figure><blockquote>บางสถานที่ไม่ได้มีใครมาปักหมุดเอาไว้ให้ไปตาม แต่ต้องออกเดินทางไปพบเจอกับมันเอง และเราจะรู้ว่าคุณค่าของของความสวยงามที่เราเป็นผู้ค้นพบเองมันสวยงามขนาดไหน</blockquote><p>ทุกเหตุการณ์ ทุกการพบเจอที่เกิดขึ้นที่ขนอมในครั้งนี้ คือความประทับใจที่ทำให้หลงรักขนอมมากขึ้นอีกมากๆ และก็รอคอยการกลับไปหาที่ที่เราหลงรัก หลงใหล อยากกลับไปกอดที่นั่นอีกนานนาน แล้วเจอกันนะคะ . . . ขนอมที่รัก</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=83437365b595" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[1 ชั่วโมงก่อนปีใหม่ (2560)]]></title>
            <link>https://medium.com/@budsakornteptong/1-%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%82%E0%B8%A1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%B5%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88-2560-d52539a1529d?source=rss-1153c488bc93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d52539a1529d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Budsakorn Teptong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 01 Jan 2017 10:54:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-01T10:54:51.844Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/526/1*E9a2aGDUwWQo-v5fT50fkg.jpeg" /></figure><p>รักปีนี้(2559)มาก ไม่ใช่เพราะไม่มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นเลย<br>แต่เป็นเพราะทุกเหตุการณ์ ทุกการพบเจอ <br>มันมีเหตุผลที่ทำให้เข้าใจชีวิตที่เหลืออยู่มากขึ้น มากๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/proxy/0*xFFGLECGVUbi2ZwE.png" /></figure><p>เราจะเติบโตด้วยเรื่องราวที่เกิดขึ้นในปีนี้และกำลังจะเกิดขึ้นในหน้า เราจะเติบโตด้วยรัก ด้วยความเชื่อ ด้วยศรัทธา และปีหน้าจะเป็นปีที่เรารักมากขึ้นอีก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/16/0*xFFGLECGVUbi2ZwE.png" /></figure><p>ขอบคุณทุกการพบเจอ ทั้งคน ทั้งเหตุการณ์ ทุกคน ทุกอย่าง มีค่ากับเดียร์มากจริงๆ เราจะได้เจอกันอีกในปีหน้านะคะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/16/0*KjKJjNVZwkEoQw-R.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d52539a1529d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[H.Happy #WYC14]]></title>
            <link>https://medium.com/@budsakornteptong/group-h-happy-wyc14-71704027bfbe?source=rss-1153c488bc93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/71704027bfbe</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Budsakorn Teptong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 01 Jan 2017 10:54:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-06-14T03:37:01.952Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*-cF6cf2NvIeoImb5OLUdxQ.jpeg" /></figure><p>หนูชอบที่พี่เสือเขียนไว้ในบล็อคว่า “กลุ่มนี้แม่งโคตรหลงตัวเอง” 55555 จริงนะพี่ คือคำว่าทีมHทีมแชมป์หนูได้ยินอยู่ตลอดจากในกลุ่ม รวมถึงตัวหนูเองด้วย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/16/0*9tFhOrx6ARKHI3fh.png" /></figure><p>ตอนก่อนพรีเซนต์และได้ฟังกรรมการคอมเมนต์บางกลุ่มไปแล้ว เราพลังใจลดไปเยอะมาก แต่ก่อนขึ้นพรีเซนต์เรามาแตะมือรวมพลังกัน แบบที่เคยทำมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่รอบนี้พลังบวกมันสูงมาก สูงจนสัมผัสได้จริงๆ มันยิ่งตอกย้ำคำว่าโชคดีที่ได้อยู่ทีมนี้ของหนูเข้าไปอีก ทุกคนส่งกำลังใจให้กัน เวลานั้นมันไม่สำคัญแล้วว่าผลจะออกมายังไง เพราะช่วงเวลาที่ผ่านมาเราทุกคนเต็มที่มาก เราคอยซัพพอร์ตกันเสมอ และตอนนั้นจนถึงตอนนี้เราก็ยังคงอยู่เคียงข้างกัน</p><p>เข้าใจจริงๆแล้วว่าทีมเวิร์คเป็นยังไง มีความสุขและสนุกขนาดไหน</p><blockquote>ถ้าจะให้เปรียบเทียบ ทีม H คงเป็นเหมือนสกินแคร์ที่ดีที่สุด เพราะสมาชิกในทีมก็เป็นเหมือนส่วนผสมที่ดีและลงตัวที่สุดเช่นกัน</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/16/0*kGvugEGeuAXKFL8R.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=71704027bfbe" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>