<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Burak Tabakoglu on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Burak Tabakoglu on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@buraktabakoglu?source=rss-24ef73970e2------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Ej8Rs2dV1NJw1zFzvJTZCw.jpeg</url>
            <title>Stories by Burak Tabakoglu on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@buraktabakoglu?source=rss-24ef73970e2------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 13:54:33 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@buraktabakoglu/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[33 Adım, 14 Ajan, Sıfır Vibe Coding]]></title>
            <link>https://medium.com/@buraktabakoglu/33-ad%C4%B1m-14-ajan-s%C4%B1f%C4%B1r-vibe-coding-4b224c5c8ef5?source=rss-24ef73970e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4b224c5c8ef5</guid>
            <category><![CDATA[yapay-zeka]]></category>
            <category><![CDATA[ai]]></category>
            <category><![CDATA[vibe-coding]]></category>
            <category><![CDATA[aws]]></category>
            <category><![CDATA[ai-agent]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burak Tabakoglu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 26 Sep 2026 09:17:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-26T09:17:19.454Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>AWS yazılım geliştirmeyi baştan kurguluyor.</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/458/1*s5u-r6gkRVROHuUf2LJs2Q.png" /></figure><p>Tanıdık bir sahne. Yeni bir projeye başlıyorsun, yanında bir yapay zekâ asistanı var. İlk gün büyülü: dakikalar içinde çalışan bir prototip. İkinci gün de fena değil. Üçüncü hafta ise dosya sayısı yüzleri bulmuş, kimsenin neden orada olduğunu hatırlamadığı fonksiyonlar birikmiş, asistana “şu özelliği ekle” dediğinde üç yeri düzeltip beş yeri bozuyor.</p><p>Kod hızlı yazıldı. Ama nereye gittiğini kimse bilmiyor.</p><p>Bu duruma internette “vibe coding” deniyor hisle kod yazmak. Eğlenceli bir hafta sonu projesi için harika. Gerçek bir ürün için felaket.</p><p>AWS’ten bir ekip bu soruna ilginç bir cevap verdi: <strong>problem yapay zekânın yeteneğinde değil, onu içine koyduğumuz sürecin şeklinde.</strong> Ve o süreci baştan tasarlamayı önerdiler. Adı <strong>AI-DLC</strong> AI-Driven Development Lifecycle, yani Yapay Zekâ Güdümlü Geliştirme Yaşam Döngüsü.</p><p>Bu yazıda AI-DLC’nin ne olduğunu, hangi fikre dayandığını ve gerçekten işe yarayıp yaramadığını konuşacağız. Yazılımcı olmasanız da takip edebileceğiniz şekilde anlatmaya çalıştım.</p><h3>Önce şunu ayıralım: ortada iki ayrı şey var</h3><p>AI-DLC’yi araştırırken kafa karıştıran ilk nokta bu. İki katman var:</p><p><strong>Birincisi bir yöntem.</strong> AWS’ten Raja SP imzalı bir makale, yazılımın nasıl geliştirilmesi gerektiğine dair bir öneri sunuyor. Scrum ya da Agile gibi bir şey; sadece kâğıt üzerinde bir fikir.</p><p><strong>İkincisi bir araç.</strong> awslabs/aidlc-workflows adında açık kaynak bir proje, bu fikri Claude Code, Cursor, GitHub Copilot gibi yapay zekâ asistanlarının içinde gerçekten çalışır hale getiriyor.</p><p>Yani biri “böyle çalışmalıyız” diyor, diğeri “işte böyle çalıştırıyoruz” diyor. İkisini de göreceğiz.</p><h3>Asıl fikir: konuşmanın yönünü tersine çevirmek</h3><p>AI-DLC’nin kalbinde tek bir cümle var ve bence tüm yazının en önemli kısmı bu:</p><p><strong>Bugün sen yapay zekâya soruyorsun. AI-DLC’de yapay zekâ sana soruyor.</strong></p><p>Şu an nasıl çalışıyoruz? “Şunu yaz.” “Bunu düzelt.” “Bir de test ekle.” Sen yönetiyorsun, asistan yerine getiriyor. Bütün düşünme yükü sıralama, parçalara bölme, neyin önce geleceğine karar verme hepsi sende.</p><p>AI-DLC bunu ters çeviriyor. Sen üst düzey bir niyet söylüyorsun: <em>“Müşterilere çapraz satış önerileri sunan bir sistem kur.”</em> Sonra yapay zekâ devralıyor:</p><ul><li>Sana netleştirici sorular soruyor. <em>“Birincil kullanıcılar kim? Başarıyı neyle ölçeceğiz? Verinin gizlilik kısıtı var mı?”</em></li><li>Bir plan çıkarıyor ve onayına sunuyor.</li><li>İşi bağımsız parçalara bölüyor.</li><li>Her kritik kararda duruyor ve seçenekleri önüne koyuyor: <em>“Ölçeklenebilirlik için event-driven mimari öneriyorum, alternatifi şu, farkları bunlar.”</em></li></ul><p>Sen artık talimat veren değil, <strong>onaylayan</strong> konumundasın.</p><p>Makale bunu çok güzel bir benzetmeyle anlatıyor: <strong>Google Maps.</strong> Sen sadece hedefi söylersin. Rotayı sistem çıkarır, adım adım yönlendirir. Ama direksiyon hâlâ sende — istersen başka yoldan gidersin, sistem yeniden hesaplar.</p><p>Fark şurada: navigasyon kullanırken her dönüşü sen düşünmüyorsun ama nereye gittiğinin tam kontrolü sende. AI-DLC’nin yazılıma getirmek istediği denge tam olarak bu.</p><h3>Neden eski yöntemler yetmiyor?</h3><p>Burada makalenin en iddialı bölümüne geliyoruz.</p><p>Scrum’ı düşünün. Sprint denen döngüler var, genelde 2–4 hafta. Bu uzunlukta bir döngün varsa günlük toplantı mantıklıdır çünkü insanlar günlerce birbirinden habersiz çalışabilir. Retrospektif mantıklıdır. Story point’le tahmin yapmak mantıklıdır çünkü bir işin ne kadar süreceğini bilmek gerekir.</p><p>Şimdi o döngü <strong>saatlere</strong> insin. Sabah başladığın iş öğleden sonra test edilmiş halde duruyor.</p><p>Günlük toplantı neyi yakalayacak? Bir iş “kolay mı zor mu” diye tartışmanın anlamı ne, yapay zekâ ikisi arasındaki farkı silikleştiriyorsa? “Velocity” ölçmek ne ifade eder?</p><p>Makalenin cevabı net:</p><blockquote><em>“Daha hızlı at arabalarına değil, otomobile ihtiyacımız var.”</em></blockquote><p>Yani mevcut yöntemin içine yapay zekâyı <strong>iliştirmek</strong> yerine, yöntemi <strong>yeniden hayal etmek</strong> gerekiyor. Eski sürecin içine yapay zekâ sıkıştırmak, sadece eski verimsizlikleri daha hızlı tekrar etmene yarıyor.</p><p>Buna katılmak zorunda değilsiniz ben de her noktasında ikna olmuş değilim, sonunda konuşacağız. Ama argüman ciddi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/353/1*BQOtqZ-UxI7ZTkv56SB8AQ.png" /></figure><h3>Yeni kelimeler (ve neden tanıdık geliyorlar)</h3><p>AI-DLC birkaç yeni kavram getiriyor. Hepsinin eski dünyada bir karşılığı var ve bu bilinçli bir tercih: makalede “deneyimli bir yazılımcı bu yöntemi tek günde öğrenebilmeli” deniyor.</p><p><strong>Intent (Niyet)</strong> Her şeyin başladığı yer. “Çapraz satış öneri motoru geliştir” gibi tek cümlelik bir amaç. Ne teknik detay, ne görev listesi. Sadece ne istediğin.</p><p><strong>Unit (Birim)</strong> Niyetin bölündüğü bağımsız iş blokları. Örneğin o öneri motoru şuna ayrılabilir: “Kullanıcı Verisi Toplama”, “Öneri Algoritması”, “API Entegrasyonu”. Kritik özellik: her biri <strong>ayrı ayrı geliştirilip ayrı ayrı yayına alınabilir</strong>. Birbirlerine sıkı sıkıya bağlı değiller. Scrum’daki “epic”in karşılığı sayılabilir.</p><p><strong>Bolt</strong> En küçük iterasyon. Sprint’in yerine geçiyor ve ismin değişmesi kasıtlı: Sprint haftalar demek, Bolt ise saatler veya günler demek. “Bolt” İngilizce’de şimşek anlamına da geliyor; hız vurgusu bilinçli. Bir Unit bir ya da birkaç Bolt’ta tamamlanır, bunlar paralel de çalışabilir.</p><p><strong>Mob Elaboration</strong> Burası biraz farklı. “Mob” kalabalık demek. Ürün sahibi, geliştiriciler, test uzmanı herkes aynı anda, tek ekran başında, yapay zekânın ürettiği gereksinimleri birlikte gözden geçiriyor. Fazla mühendislik yapılmış yerleri buduyor, eksik kalanları tamamlıyor.</p><p>Makaledeki iddia şu: bu ritüel, normalde haftalara hatta aylara yayılan toplantı serisini <strong>birkaç saate</strong> indiriyor. Çünkü herkes aynı anda aynı şeye bakıyor ve karar anında orada.</p><p>Aynı mantığın kod yazma aşamasındaki haline de <strong>Mob Construction</strong> deniyor.</p><h3>Süreç nasıl işliyor?</h3><p>Üç ana aşama var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/0*3R-jPZLXf4zdR4oh.png" /></figure><h3>1. Inception — Niyeti işe çevirmek</h3><p>Yapay zekâ önce soru soruyor, niyeti netleştiriyor. Sonra bunu kullanıcı hikâyelerine, performans ve güvenlik gibi fonksiyonel olmayan gereksinimlere ve risk tanımlarına dönüştürüyor. Bu hikâyeleri birbiriyle uyumlu Unit’lere grupluyor.</p><p>Ekip bunları doğruluyor. Makaledeki örnek çok somut: Ürün sahibi bakıyor ki “Kullanıcı Verisi Toplama” biriminde gizlilik uyumu hiç yok KVKK/GDPR gerekliliklerini ekletiyor. Yapay zekânın kaçırdığı şeyi insan yakalıyor.</p><h3>2. Construction — İnşa</h3><p>Önce <strong>alan tasarımı</strong>: iş mantığı, teknolojiden tamamen bağımsız şekilde modelleniyor. Müşteri nedir, ürün nedir, satın alma geçmişi neyle ilişkilidir.</p><p>Sonra <strong>mantıksal tasarım</strong>: buraya performans, ölçeklenebilirlik, hata toleransı gibi gereksinimler ekleniyor ve teknoloji seçimleri yapılıyor.</p><p>Sonra kod ve testler üretiliyor, testler çalıştırılıyor, sonuçlar analiz ediliyor.</p><p>Burada dikkat çekici bir detay var. <strong>Mevcut bir projeye dokunuyorsan </strong>yani sıfırdan başlamıyorsan yapay zekâ önce kodu okuyup ondan bir model çıkarıyor: hangi bileşen ne işe yarıyor, birbirleriyle nasıl konuşuyorlar. Yani ham kodu doğrudan bağlam olarak vermek yerine, önce anlamlı bir harita çıkarıyor.</p><p>Bu bence makalenin en pratik fikirlerinden biri. Herkesin yaşadığı “yapay zekâ büyük kod tabanında kayboluyor” problemine doğrudan bir cevap.</p><h3>3. Operations — Yayın ve işletim</h3><p>Sistem yayına alındıktan sonra yapay zekâ metrikleri ve logları izliyor; anomali tespit ediyor, olası servis kesintilerini önceden haber veriyor, çözüm öneriyor. Örneğin yoğunlukta gecikme artışı görüyor ve ölçekleme öneriyor. Uygulamadan önce yine insan onayı bekliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/811/1*7mTx6D6ZHOARGDqr9OH6sw.png" /></figure><h3>Bu sürecin gerçek sırrı: hafıza ve iz</h3><p>Yukarıdaki üç aşama tek başına çok yeni değil. AI-DLC’yi farklı kılan, aralarındaki bağ.</p><p>Üretilen her şey niyetler, kullanıcı hikâyeleri, tasarım kararları, test planları kalıcı olarak saklanıyor ve yapay zekâ için bir <strong>bağlam hafızası</strong> oluşturuyor. Dahası, hepsi birbirine bağlı. Bir tasarım kararına bakıp “bu hangi kullanıcı ihtiyacından doğdu?” diye geriye; bir gereksinime bakıp “bu hangi koda dönüştü?” diye ileriye gidebiliyorsun.</p><p>Her aşamadaki insan onayı için de makale çok güzel bir benzetme kullanıyor: bu onaylar bir <strong>kayıp fonksiyonu</strong> gibi çalışıyor. Makine öğrenmesinde hatayı ölçüp düzelten mekanizma neyse, burada da insan denetimi o: hatayı aşağıya yayılmadan yakalıyor.</p><p>Bir de şu kavram var, çok yerinde bir isim: <strong>“quick-cement”</strong> hızlı çimento. Yapay zekâ çok hızlı kod üretir; ama denetimsiz bırakırsan o kod çabucak katılaşır, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği bir bloğa dönüşür. Onay kapılarının varlık sebebi bu.</p><h3>Fikirden araca: peki bunu nasıl kullanıyorsun?</h3><p>Makale güzel ama sonunda size birkaç kopyala-yapıştır prompt veriyor. “Şu rolü üstlen, önce plan yaz, onayımı bekle” tarzında.</p><p>İşte aidlc-workflows projesi tam burada devreye giriyor: o prompt&#39;ları düzenli, tekrarlanabilir bir motora dönüştürmüş.</p><p>Rakamlar araç tarafında epey büyümüş durumda. Makaledeki 3 aşama <strong>5 faza</strong> çıkmış, toplam <strong>33 adım</strong> var. İşi yürüten <strong>14 uzman ajan</strong> tanımlı: ürün yöneticisi, mimar, tasarımcı, geliştirici, test uzmanı, güvenlik, uyum, altyapı, operasyon.</p><h3>“Neden 30 değil de 11 ajan?”</h3><p>Projenin dokümantasyonunda çok hoşuma giden bir açıklama var. Neden düzinelerce dar uzman yerine az sayıda geniş ajan kullandıklarını şöyle anlatıyorlar:</p><blockquote><em>“Her ajan sınırı, potansiyel bir bilgi kaybı noktasıdır.”</em></blockquote><p>Çok fazla dar uzman kullanırsan, eski dünyadaki o bitmeyen devir-teslim zincirini yeniden yaratırsın analizci tasarımcıya, tasarımcı geliştiriciye, geliştirici testçiye. Her devirde bir şeyler kaybolur.</p><p>Bunun yerine, tıpkı 3–5 kişilik gerçek bir ekibin bir özelliği baştan sona götürmesi gibi, az sayıda ama geniş yetkinlikli ajan kullanıyorlar. Mimar ajan yedi farklı adımı tek başına yürütüyor ve bağlamı doğal olarak taşıyor.</p><h3>Her işe aynı seremoni değil</h3><p>Bence aracın en pratik tarafı bu. 33 adımlık bir süreci küçük bir hata düzeltmesi için çalıştırmak saçma olurdu. O yüzden <strong>11 farklı profil</strong> var:</p><ul><li>Bilinen bir hatayı düzeltmek → <strong>9 adım</strong></li><li>Bir fikrin çalışıp çalışmayacağını denemek → <strong>8 adım</strong></li><li>Gereksinimler zaten netse, en kısa yol → <strong>10 adım</strong></li><li>Altyapı işi → <strong>13 adım</strong></li><li>Gerçek bir ürün özelliği → <strong>33 adım</strong></li><li>Regüle sektörde, denetime açık iş → <strong>33 adım, en detaylı seviye</strong></li></ul><p>İşin ağırlığına göre seremoniyi seçiyorsun. /aidlc bugfix yazdığında farklı, /aidlc enterprise yazdığında farklı bir rota çalışıyor.</p><h3>Nerede olduğunu hep biliyorsun</h3><p>Sistem her işin durumunu bir dosyada tutuyor ve her adımın yanında bir işaret var:</p><ul><li>[ ] başlamadı</li><li>[-] devam ediyor</li><li>[?] <strong>senin onayını bekliyor</strong></li><li>[R] reddettin, revize ediliyor</li><li>[x] tamamlandı</li><li>[S] atlandı</li></ul><p>Yani “yapay zekâ şu an ne yapıyor, ben nerede duruyorum” sorusunun cevabı hiç kaybolmuyor. Ayrıca yüzden fazla olay tipini kapsayan bir denetim kaydı tutuluyor: kim, ne zaman, neyi onayladı.</p><h3>Her aşamada üç seçeneğin var</h3><p>Sistem sana bilgi sorduğunda üç şekilde cevap verebiliyorsun:</p><ol><li><strong>Yönlendir beni</strong> yapay zekâ sırayla yapılandırılmış sorular sorar</li><li><strong>Dosyayı düzenle </strong>ne istediğini biliyorsan doğrudan yazarsın</li><li><strong>Sohbet</strong> henüz net değilse serbestçe konuşursun</li></ol><p>Küçük bir detay gibi görünüyor ama günlük kullanımda çok fark ediyor. Bazen sorulara cevap vermek istersin, bazen “bırak da ben yazayım” dersin.</p><h3>Hangi araçlarda çalışıyor?</h3><p>Tek bir çekirdek var, üstüne ince uyarlama katmanları: <strong>Claude Code, Kiro (CLI ve IDE), Codex CLI, Cursor, opencode ve GitHub Copilot.</strong> Hangi asistanı kullanırsan kullan altta aynı motor dönüyor; sadece onay ekranının görünümü değişiyor.</p><h3>Denemek isteyenler için</h3><p>Kurulum tek komut. macOS, Linux veya WSL’de:</p><pre>curl -fsSL https://github.com/awslabs/aidlc-workflows/releases/latest/download/install.sh | sh</pre><p>Windows PowerShell’de:</p><pre>irm https://github.com/awslabs/aidlc-workflows/releases/latest/download/install.ps1 | iex</pre><p>Sonra projenin klasöründe kullandığın asistanı seçiyorsun:</p><pre>aidlc config --harness claude<br>aidlc doctor</pre><p>Ve çalıştırıyorsun:</p><pre>/aidlc Envanter yönetimi için bir REST API geliştir</pre><p><strong>Benim tavsiyem:</strong> ilk denemede tam süreci çalıştırmayın. Küçük ve somut bir işle, /aidlc bugfix veya /aidlc express ile başlayın. Sürecin ritmini 9-10 adımda anlamak, 33 adımda anlamaya çalışmaktan çok daha kolay.</p><p>Lisans MIT-0, yani neredeyse hiçbir kısıt yok. İstediğiniz gibi kullanabilir, değiştirebilirsiniz.</p><h3>Peki gerçekten işe yarıyor mu? Dürüst değerlendirme</h3><p>Burada satış konuşması yapmayacağım. Gözlemlerim şöyle.</p><h3>Güçlü yanları</h3><p><strong>Fikir doğru yeri hedefliyor.</strong> Yapay zekâ ile geliştirmenin asıl problemi kod üretmek değil, bağlamı ve kararları kaybetmemek. AI-DLC tam buraya odaklanıyor.</p><p><strong>Mühendislik ciddi.</strong> Bu bir hafta sonu projesi değil. Deterministik bir motor, kapsamlı testler, durum makinesi ve denetim kaydı var. Proje çok aktif geliştiriliyor; GitHub’da 4.800&#39;den fazla yıldız almış ve neredeyse her gün yeni katkı geliyor.</p><p><strong>Esneklik düşünülmüş.</strong> 11 farklı profil olması, “her işe aynı ağır süreç” tuzağına düşmediklerini gösteriyor.</p><p><strong>Mevcut koda yaklaşımı akıllıca.</strong> Kodu önce anlamlı bir modele çevirip yapay zekâya öyle vermek, gerçek bir probleme gerçek bir çözüm.</p><h3>Gerilimli noktalar</h3><p><strong>Makale ile araç arasında mesafe var.</strong> Makale “sade, tek günde öğrenilir” diyor. Araç ise 5 faz, 33 adım, 14 ajan ve 11 profil sunuyor. En kapsamlı profilde 33 adımın her birinde onay vermek, “seremoniyi azaltıyoruz” iddiasıyla biraz çelişiyor. Pratikte hafif profillerle çalışmak daha gerçekçi görünüyor.</p><p><strong>AWS’e doğal bir eğilim var.</strong> Yöntem teknoloji bağımsız olduğunu söylüyor ve teknik olarak öyle. Ama örneklerin çoğu AWS servisleri üzerinden veriliyor ve özel bir AWS altyapı ajanı var. Başka bulutta çalışıyorsanız biraz uyarlama gerekir.</p><p><strong>“Mob” ritüelleri fiziksel bir varsayım taşıyor.</strong> Makale açıkça “tek oda, paylaşılan ekran, bir kolaylaştırıcı” diyor. Uzaktan veya asenkron çalışan ekipler için bu kısmın yeniden düşünülmesi gerekiyor.</p><p><strong>Henüz olgunlaşıyor.</strong> Açık konu sayısı iki yüze yakın ve sürüm temposu çok hızlı. Kritik süreçlerinize bağlamadan önce kendi akışınızda denemenizde fayda var.</p><h3>Sonuç: rolümüz değişiyor</h3><p>AI-DLC’yi bir araç olarak beğenir ya da beğenmezsiniz. Ama altındaki soru, bu alanda çalışan herkesin er geç yüzleşeceği bir soru:</p><p><strong>Yapay zekâyı daha hızlı yazan bir klavye olarak mı kullanacağız, yoksa süreci yürüten bir takım arkadaşı olarak mı?</strong></p><p>Birincisinde daha hızlı kod yazarsınız ama yönü kaybetme riskiniz artar. İkincisinde yapay zekâ planlamayı, parçalara bölmeyi ve seçenek üretmeyi üstlenir; siz de en değerli olduğunuz yere odaklanırsınız: <strong>karar vermeye.</strong></p><p>Bu, mesleğin küçülmesi değil. Yukarı taşınması.</p><p>Uçağı artık siz kullanmıyorsunuz belki. Ama rotayı siz çiziyorsunuz, ve hava trafik kontrolü hâlâ sizde.</p><h3>Kaynaklar</h3><ul><li>AI-DLC tanıtım yazısı (AWS DevOps Blog): <a href="https://aws.amazon.com/blogs/devops/ai-driven-development-life-cycle/">https://aws.amazon.com/blogs/devops/ai-driven-development-life-cycle/</a></li><li>AI-DLC resmi yöntem tanımı (Raja SP, AWS): <a href="https://prod.d13rzhkk8cj2z0.amplifyapp.com/">https://prod.d13rzhkk8cj2z0.amplifyapp.com/</a></li><li>Açık kaynak proje: <a href="https://github.com/awslabs/aidlc-workflows">https://github.com/awslabs/aidlc-workflows</a></li></ul><p><em>Bu yazıyı faydalı bulduysanız paylaşabilir, deneyimlerinizi yorumlarda anlatabilirsiniz. Özellikle merak ettiğim şey şu: sizce yapay zekâ ile çalışırken asıl darboğaz kod üretmek mi, yoksa bağlamı korumak mı?</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4b224c5c8ef5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Go ile Event-Driven Architecture — Part 1]]></title>
            <link>https://medium.com/goturkiye/go-ile-event-driven-architecture-part-1-63c5fca64bfb?source=rss-24ef73970e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/63c5fca64bfb</guid>
            <category><![CDATA[rabbitmq]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[golang]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[go]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burak Tabakoglu]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 26 Oct 2023 13:22:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-02-26T05:58:34.419Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Go ile Event-Driven Architecture - RabbitMQ Part 1</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/607/1*QVjNYsf6WKBYQJxYBzn2Cw.png" /></figure><p>Event-Driven Architecture (EDA), bir uygulamanın olaylara tepki verme ve bu olaylar aracılığıyla iletişim kurma yeteneği üzerine kurulu bir mimari desenidir. Bu yazımda, Golang kullanarak EDA’nın temellerini nasıl uygulayabileceğinizi anlatacağım. Basit bir mikroservis örneği üzerinden örnekleme yapacağız.</p><h3>EDA Nedir?</h3><p>EDA, uygulamanın olayları üretme, iletimi ve tüketme süreçlerini temel alır. Birçok uygulama bu tür olayları kullanarak farklı servisler arasında iletişim kurar. EDA, uygulamanızın daha esnek, ölçeklenebilir ve sürdürülebilir olmasını sağlar.</p><h3>Golang ile EDA Kullanımı</h3><p>Aşağıda, bir Go uygulamasında EDA kullanarak bir olayı üreten bir kaynak (producer) ve bu olayı işleyen bir tüketici (consumer) oluşturma adımlarını ve örnek kodları göstereceğim.</p><h3>Adım 1: Gerekli Kütüphaneleri İçe Aktarın</h3><p>İlk olarak, github.com/streadway/amqp kütüphanesini kullanarak RabbitMQ gibi bir mesaj kuyruğu sistemine bağlanmak için gerekli paketleri içe aktarmanız gerekecektir.</p><p>RabbitMQ yerine Apache Kafka , Google Cloud Pub/Sub vb. kullanabilirsiniz</p><p>Apache Kafka : github.com/confluentinc/confluent-kafka-go</p><p>Google Cloud Pub/Sub: cloud.google.com/go/pubsub</p><pre>import (<br>    &quot;log&quot;<br>    &quot;github.com/streadway/amqp&quot;<br>)</pre><h3>Adım 2: Olay Üretme (Producer)</h3><p>Olayları üretmek için bir üretici (producer) oluşturun. Aşağıdaki gibi bir örnek gösterebiliriz:</p><pre>func produceEvent(eventData string) {<br>    conn, err := amqp.Dial(&quot;amqp://guest:guest@localhost:5672/&quot;) // RabbitMQ adresi<br>    if err != nil {<br>        log.Fatalf(&quot;RabbitMQ bağlantısı kurulamadı: %v&quot;, err)<br>        return<br>    }<br>    defer conn.Close()<br><br>ch, err := conn.Channel()<br>    if err != nil {<br>        log.Fatalf(&quot;Kanal açılamadı: %v&quot;, err)<br>        return<br>    }<br>    defer ch.Close()<br><br>    // Olayı gönder<br>    err = ch.Publish(<br>        &quot;events-exchange&quot;, // Değişim adı<br>        &quot;event-routing-key&quot;, // Routing key<br>        false, // Mandatory<br>        false, // Immediate<br>        amqp.Publishing{<br>            ContentType: &quot;text/plain&quot;,<br>            Body:        []byte(eventData),<br>        },<br>    )<br>    if err != nil {<br>        log.Fatalf(&quot;Olay gönderilemedi: %v&quot;, err)<br>    }<br>}<br></pre><h3>Adım 3: Olay Tüketme (Consumer)</h3><p>Olayları işlemek için bir tüketici (consumer) oluşturuyoruz. Aşağıda, bir olayı işleyen basit bir consumer örneği verilmiştir:</p><pre>func consumeEvent() {<br>    conn, err := amqp.Dial(&quot;amqp://guest:guest@localhost:5672/&quot;) // RabbitMQ adresi<br>    if err != nil {<br>        log.Fatalf(&quot;RabbitMQ bağlantısı kurulamadı: %v&quot;, err)<br>        return<br>    }<br>    defer conn.Close()<br><br>ch, err := conn.Channel()<br>    if err != nil {<br>        log.Fatalf(&quot;Kanal açılamadı: %v&quot;, err)<br>        return<br>    }<br>    defer ch.Close()<br>    q, err := ch.QueueDeclare(<br>        &quot;event-queue&quot;, // Kuyruk adı<br>        false,         // Kalıcı<br>        false,         // Otomatik sil<br>        false,         // Exclusive<br>        false,         // No-wait<br>        nil,           // Argümanlar<br>    )<br>    if err != nil {<br>        log.Fatalf(&quot;Kuyruk oluşturulamadı: %v&quot;, err)<br>        return<br>    }<br>    // Olayları dinle<br>    msgs, err := ch.Consume(<br>        q.Name, // Kuyruk adı<br>        &quot;&quot;,     // Tüketici etiketi<br>        true,   // Otomatik onaylama<br>        false,  // Exclusive<br>        false,  // No-local<br>        false,  // No-wait<br>        nil,    // Argümanlar<br>    )<br>    if err != nil {<br>        log.Fatalf(&quot;Olay tüketilemedi: %v&quot;, err)<br>        return<br>    }<br>    for msg := range msgs {<br>        // Gelen olayı işle<br>        log.Printf(&quot;Alınan Olay: %s&quot;, msg.Body)<br>    }<br>}</pre><p>Bu kod örneklerinde, Go ile EDA uygulamalarını oluşturmanız için temel bir başlangıç ​​noktası sunmaktayız. Producer, olayları bir mesaj kuyruğuna gönderirken, tüketici bu olayları dinleyip işleyebilir.</p><h3>Sonuç</h3><p>Go kullanarak Event-Driven Architecture uygulamaları oluşturmak oldukça güçlü ve etkili bir yöntemdir. Bu yazımda verilen örnekler, EDA’nın temel prensiplerini anlamanıza umarım yardımcı olmuştur. Event-Driven mimariyi daha fazla geliştirmek ve özelleştirmek için projemizin gerekliliklerine göre şekillendirmemiz gerekmektedir.</p><p>Son olarak Event-Driven Architecture uygulamamızı daha esnek ve ölçeklenebilir hale getirerek karmaşık sistemlerdeki işbirliği ve iletişimi kolaylaştırabilir.</p><p>Part 2&#39;de, microservisler arasındaki iletişimi asenkron bir şekilde event tabanlı yöntemlerle nasıl gerçekleştirebileceğimizi öğrenmek için bir örnek inceleyeceğiz. Bu örnek, eventlar kullanarak asenkron veri ve işlem paylaşımının nasıl sağlandığını ayrıntılı bir şekilde açıklayacaktır.</p><p><em>Başka bir yazıda görüşmek üzere…</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*y6pCDnMUDL2UEXs1" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@geekgunda?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Chinmay B</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><h3>Daha fazla bilgi için faydalanabileceğiniz bir kitap</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/811/1*5w4M60k7USWtqlj3RFwhCA.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=63c5fca64bfb" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/goturkiye/go-ile-event-driven-architecture-part-1-63c5fca64bfb">Go ile Event-Driven Architecture — Part 1</a> was originally published in <a href="https://medium.com/goturkiye">GoTurkiye</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Go ile Gin/MongoDB kullanarak RESTful API Oluşturma]]></title>
            <link>https://medium.com/goturkiye/go-ile-gin-mongodb-kullanarak-restful-api-olu%C5%9Fturma-541cec54dd0f?source=rss-24ef73970e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/541cec54dd0f</guid>
            <category><![CDATA[golang]]></category>
            <category><![CDATA[database]]></category>
            <category><![CDATA[gin]]></category>
            <category><![CDATA[restful-api]]></category>
            <category><![CDATA[mongodb]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burak Tabakoglu]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 28 Jul 2023 16:08:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-09-04T09:59:11.797Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LjvJGiJ6rvQDPPEiaIQVSQ.jpeg" /></figure><p><strong>MongoDB Nedir?</strong></p><p>MongoDB, açık kaynaklı ve belge tabanlı bir NoSQL (Not Only SQL) veritabanı sistemidir. NoSQL veritabanları, geleneksel SQL tabanlı veritabanlarından farklı olarak ilişkisel veri tabanları ve tablolar yerine, belge ve koleksiyonlar üzerinde çalışır.</p><p>MongoDB, JSON benzeri belge formatı olan BSON (Binary JSON) formatını kullanır. Her belge, bir koleksiyon içinde depolanır ve BSON formatında anahtar-değer çiftleriyle temsil edilir. Bir MongoDB veritabanında, farklı yapıya sahip belgeler aynı koleksiyon içinde depolanabilir.</p><p>MongoDB’nin temel özellikleri şunlardır:</p><ol><li><em>Yüksek Performans:</em> Hızlı okuma ve yazma işlemleri sağlayan hafıza tabanlı bir mimariye sahiptir.</li><li><em>Ölçeklenebilirlik:</em> Veri miktarı arttıkça , kolayca ölçeklenebilir ve yüksek performanslı olmaya devam eder.</li><li><em>Esneklik:</em> İlişkisel veritabanlarından farklı olarak, MongoDB’de verilerdeki yapı değişiklikleri kolayca yapılabilir.</li><li><em>Belge Tabanlı:</em> Her belge kendi içinde tutulduğu için verilerin alınması ve güncellenmesi hızlıdır.</li><li><em>Yüksek Kullanılabilirlik:</em> Veriler, birden fazla sunucuda replikasyon (çoklama) yaparak yüksek kullanılabilirlik sağlayabilir.</li><li><em>Dağıtık Sistem:</em> MongoDB, birden fazla sunucuda dağıtık veritabanı oluşturmayı destekler.</li></ol><p><strong>Gin Nedir ?</strong></p><p>Gin , Go dilinde yazılmış açık kaynaklı bir web framework’üdür. Gin, Go dilinin hızına ve verimliliğine katkıda bulunarak, web uygulamaları ve API’lerinin hızlı bir şekilde geliştirilmesine yardımcı olmak için tasarlanmıştır.</p><p>Gin’in bazı özellikleri şunlardır:</p><ol><li><em>Performans Odaklı</em>: Gin, Go dilinin hızlı olmasını koruyarak yüksek performanslı web uygulamaları oluşturmayı hedefler. Diğer bazı web framework’lerinden daha hızlı çalışabilir.</li><li><em>Minimal ve Hafif</em>: Gin, küçük ve hafif bir framework’tür. Kod temizliği ve basitliği, başlangıçta daha az karmaşıklığa ve kullanım kolaylığına olanak tanır.</li><li><em>HTTP Rotalama:</em> Gin, HTTP taleplerini işlemek için etkili bir yönlendirme (routing) motoruna sahiptir. URL’lerin, belirli işlevlere eşlenmesini sağlayarak web uygulamalarının davranışlarını yönetebilir.</li><li><em>Middlewares (Ara Katmanlar):</em> Gin, ara katmanları kullanarak HTTP taleplerini işleme ve yanıtları düzenleme yeteneği sağlar. Bu, kimlik doğrulama, güvenlik, hata işleme gibi ortak görevleri kolayca yerine getirmenize yardımcı olur.</li><li><em>JSON Desteği:</em> Geliştiricilerin genellikle web servislerinde kullandığı JSON formatını kolayca destekler. JSON’ları otomatik olarak dönüştürmek için kolay ve hızlı yöntemler sağlar.</li><li><em>Validation (Doğrulama):</em> Gelen verileri doğrulamak için çeşitli yöntemler sağlar. Bu, istemci tarafından gönderilen verileri hatalı veya eksik girişlere karşı koruma altına almanızı sağlar.</li><li>G<em>ruplama (Grouping):</em> Rotaları gruplayarak kodu düzenlemeyi ve ilişkili işlemleri kolayca yönetmeyi sağlar. Bu, büyük ve karmaşık uygulamalarda kullanışlı olabilir.</li></ol><p><strong>Uygulamaya başlamadan önce yapmanız gerekenler</strong></p><p>MongoDB sayfasından ücretsiz bir şekilde kayıt olmalısınız.</p><pre>https://www.mongodb.com/</pre><p>Kayıt işlemi tamamlandıktan sonra aşağıdaki süreci izleyebilirsiniz</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GpgYgDcjfOtKWTMyK25thA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/740/1*71PSwyPAeHGI79MAx5PjRQ.png" /><figcaption>Projeye isim veriyoruz</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bZP80YnJR9e3Dj8dVHZW5g.png" /><figcaption>Build a Database sekmesine tıklıyoruz</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KfAI07E6eHizColo4fpEeA.png" /><figcaption>M0 FREE yazan yere tıklıyoruz</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/582/1*AC5C5jLmDJlyNSPcjq8O_A.png" /><figcaption>Kullanıcı adı ve şifre belirliyoruz</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/678/1*B-7U9GAuIfZU8Ip-RRusLw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/642/1*ju2iRdNJM0eCqxILbm6r0g.png" /><figcaption>Go sürümünüze göre ayarlayıp aşağıdaki mongodb+srv yazısında okla gösterilen yere tıklayıp kopyalıyoruz</figcaption></figure><p>Kodlamaya başlayabiliriz</p><p>İlk olarak proje içerisinde .env adında bir dosya oluşturuyoruz ve kopyaladığımız url’yi aşağıda görüldüğü gibi kayıt ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/918/1*RuszK4Hiot4OTZ4HxOMeuA.png" /></figure><p>2.Env dosyasından bağlantımızı çekmek için aşağıdaki bağlantıyı import edip ortam değişkenlerine ulaşıyoruz.</p><pre>import &quot;github.com/joho/godotenv&quot;</pre><pre>package configs<br><br>import (<br> &quot;log&quot;<br> &quot;os&quot;<br><br> &quot;github.com/joho/godotenv&quot;<br>)<br><br>func MongoURI() string {<br> //burada .env dosyasındaki DB değişkenini okuyoruz<br> err := godotenv.Load()<br> if err != nil {<br>  log.Fatal(&quot;Error loading .env file&quot;)<br> }<br><br> uri := os.Getenv(&quot;MONGODB&quot;)<br> if uri == &quot;&quot; {<br>  log.Fatal(&quot;MONGODB environment variable not set&quot;)<br> }<br><br> return uri<br>}</pre><p>3.MongoDB bağlantımı kuruyoruz.</p><pre>var db *mongo.Client<br><br>// GetDB, veritabanı bağlantısı<br>func GetDB() *mongo.Client {<br> if db == nil {<br>  db = ConnectDatabase()<br> }<br> return db<br>}<br><br>// ConnectDatabase, MongoDB veritabanına bağlantı sağlayan fonksiyon.<br>func ConnectDatabase() *mongo.Client {<br> clientOptions := options.Client().ApplyURI(MongoURI())<br> client, err := mongo.Connect(context.Background(), clientOptions)<br> if err != nil {<br>  log.Fatal(err)<br> }<br><br> // Veritabanına ping atarak bağlantıyı test ediyoruz.<br> err = client.Ping(context.Background(), nil)<br> if err != nil {<br>  log.Fatal(err)<br> }<br> fmt.Println(&quot;MongoDB&#39;ye bağlandi.&quot;)<br> return client<br>}<br><br>// GetCollection, belirtilen koleksiyona olan bağlantıyı döndürür.<br>func GetCollection(client *mongo.Client, collectionName string) *mongo.Collection {<br> // client.Database(&quot;goTurkiye&quot;) ile veritabanına bağlanılır ve<br> // collectionName ile belirtilen koleksiyona erişim sağlanır.<br> collection := client.Database(&quot;goTurkiye&quot;).Collection(collectionName)<br> return collection<br>}</pre><p>4.CRUD işlemlerini gerçekleştireceğimiz User modelimizi oluşturuyoruz.</p><pre>import (<br> &quot;time&quot;<br><br> &quot;go.mongodb.org/mongo-driver/bson/primitive&quot;<br>)<br><br>type User struct {<br> ID        primitive.ObjectID `json:&quot;id,omitempty&quot;`<br> FirstName string             `json:&quot;firstname,omitempty&quot; validate:&quot;required&quot;`<br> LastName  string             `json:&quot;lastname,omitempty&quot; validate:&quot;required&quot;`<br> Email     string             `json:&quot;email,omitempty&quot; validate:&quot;required&quot;`<br> CreateAt  time.Time          `json:&quot;createAt&quot;`<br> UpdateAt  time.Time          `json:&quot;updateAt&quot;`<br>}</pre><p>5.Controller dosyamızı oluşturuyoruz ilk olarak CreateUser(kullanıcı oluşturma) CreateUser sayesinde kullanıcı oluşturma işlemlerini gerçekleştiriyoruz.</p><pre>import (<br> &quot;github.com/buraktabakoglu/CrudExample/configs&quot;<br> &quot;github.com/buraktabakoglu/CrudExample/models&quot;<br> &quot;context&quot;<br> &quot;net/http&quot;<br> &quot;time&quot;<br><br> &quot;github.com/gin-gonic/gin&quot;<br> &quot;go.mongodb.org/mongo-driver/bson/primitive&quot;<br> &quot;go.mongodb.org/mongo-driver/mongo&quot;<br> &quot;gopkg.in/go-playground/validator.v9&quot;<br> &quot;gopkg.in/mgo.v2/bson&quot;<br><br> <br>)<br><br>// userCollection değişkeni, MongoDB &quot;users&quot; koleksiyonuna erişim için kullanılır<br>var userCollection = configs.GetCollection(configs.GetDB(), &quot;users&quot;)<br><br>// validate, kullanıcı girdilerini doğrulamak için kullanılan validator nesnesini temsil eder<br>var validate = validator.New()<br><br><br>func CreateUser(c *gin.Context) {<br> ctx, cancel := context.WithTimeout(context.Background(), 10*time.Second)<br> defer cancel()<br><br> var user models.User<br><br> // İstek gövdesini kullanıcı modeline bağlar ve hataları kontrol eder<br> if err := c.ShouldBindJSON(&amp;user); err != nil {<br>  c.JSON(http.StatusBadRequest, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: err.Error()})<br>  return<br> }<br><br> // Kullanıcı girdilerini doğrulamak için validator kütüphanesini kullanır<br> if validationErr := validate.Struct(&amp;user); validationErr != nil {<br>  c.JSON(http.StatusBadRequest, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: validationErr.Error()})<br>  return<br> }<br><br> // Yeni bir User nesnesi oluşturur<br> newUser := models.User{<br>  ID:        primitive.NewObjectID(),<br>  FirstName: user.FirstName,<br>  LastName:  user.LastName,<br>  Email:     user.Email,<br> }<br><br> // Oluşturulan kullanıcıyı MongoDB&#39;ye ekler ve sonucu döndürür<br> result, err := userCollection.InsertOne(ctx, newUser)<br> if err != nil {<br>  c.JSON(http.StatusInternalServerError, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: err.Error()})<br>  return<br> }<br><br> c.JSON(http.StatusCreated, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;success&quot;, &quot;data&quot;: result})<br>}</pre><p>6.GetUser sayesinde kayıt ettiğimin kullanıcıları görüntüleme şansımız olucak.</p><pre>func GetUser(c *gin.Context) {<br> ctx, cancel := context.WithTimeout(context.Background(), 10*time.Second)<br> defer cancel()<br><br> // Kullanıcı ID&#39;sini alır (örneğin /user/:id)<br> userID := c.Param(&quot;id&quot;)<br><br> // ID&#39;yi ObjectId&#39;ye dönüştürür<br> objectID, err := primitive.ObjectIDFromHex(userID)<br> if err != nil {<br>  c.JSON(http.StatusBadRequest, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: &quot;Geçersiz user ID&quot;})<br>  return<br> }<br><br> // MongoDB&#39;den kullanıcı verilerini alır<br> var user models.User<br> err = userCollection.FindOne(ctx, bson.M{&quot;_id&quot;: objectID}).Decode(&amp;user)<br> if err != nil {<br>  if err == mongo.ErrNoDocuments {<br>   c.JSON(http.StatusNotFound, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: &quot;Kullanici bulunamadi&quot;})<br>   return<br>  }<br>  c.JSON(http.StatusInternalServerError, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: err.Error()})<br>  return<br> }<br><br> c.JSON(http.StatusOK, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;success&quot;, &quot;User İnfo&quot;: user})<br>}</pre><p>7.UpdateUser sayesinde kayıt ettiğimin kullanıcıların isimlerini,mail adreslerini değiştirebiliriz.</p><pre>func UpdateUser(c *gin.Context) {<br> ctx, cancel := context.WithTimeout(context.Background(), 10*time.Second)<br> defer cancel()<br><br> // Kullanıcı ID&#39;sini alır (örneğin /user/:id)<br> userID := c.Param(&quot;id&quot;)<br><br> // ID&#39;yi ObjectId&#39;ye dönüştürür<br> objectID, err := primitive.ObjectIDFromHex(userID)<br> if err != nil {<br>  c.JSON(http.StatusBadRequest, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: &quot;Invalid user ID&quot;})<br>  return<br> }<br><br> var user models.User<br><br> // İstek gövdesini kullanıcı modeline bağlar ve hataları kontrol eder<br> if err := c.ShouldBindJSON(&amp;user); err != nil {<br>  c.JSON(http.StatusBadRequest, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: err.Error()})<br>  return<br> }<br><br> // Kullanıcı girdilerini doğrulamak için validator kütüphanesini kullanır<br> if validationErr := validate.Struct(&amp;user); validationErr != nil {<br>  c.JSON(http.StatusBadRequest, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: validationErr.Error()})<br>  return<br> }<br><br> // Güncellenecek alanları belirler<br> update := bson.M{<br>  &quot;$set&quot;: bson.M{<br>   &quot;FirstName&quot;: user.FirstName,<br>   &quot;LastName&quot;:  user.LastName,<br>   &quot;Email&quot;:     user.Email,<br>  },<br> }<br><br> // MongoDB&#39;de kullanıcı verilerini günceller<br> _, err = userCollection.UpdateOne(ctx, bson.M{&quot;_id&quot;: objectID}, update)<br> if err != nil {<br>  c.JSON(http.StatusInternalServerError, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: err.Error()})<br>  return<br> }<br><br> c.JSON(http.StatusOK, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;success&quot;})<br>}</pre><p>8.DeleteUser sayesinde kayıt etmiş olduğumuz kullanıcıları Database’den silme işlemlerini gerçekleştirebiliriz.</p><pre><br>func DeleteUser(c *gin.Context) {<br> ctx, cancel := context.WithTimeout(context.Background(), 10*time.Second)<br> defer cancel()<br><br> // Kullanıcı ID&#39;sini alır (örneğin /user/:id)<br> userID := c.Param(&quot;id&quot;)<br><br> // ID&#39;yi ObjectId&#39;ye dönüştürür<br> objectID, err := primitive.ObjectIDFromHex(userID)<br> if err != nil {<br>  c.JSON(http.StatusBadRequest, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: &quot;Invalid user ID&quot;})<br>  return<br> }<br><br> // MongoDB&#39;den kullanıcı verilerini siler<br> _, err = userCollection.DeleteOne(ctx, bson.M{&quot;_id&quot;: objectID})<br> if err != nil {<br>  c.JSON(http.StatusInternalServerError, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;error&quot;, &quot;error&quot;: err.Error()})<br>  return<br> }<br><br> c.JSON(http.StatusOK, gin.H{&quot;message&quot;: &quot;success&quot;})<br>}</pre><p>9.Endpointlerimizi düzenliyoruz.</p><pre><br>import (<br> &quot;github.com/buraktabakoglu/CrudExample/controllers&quot;<br> &quot;github.com/gin-gonic/gin&quot;<br>)<br><br>// UserRouter, kullanıcı ile ilgili tüm endpointleri yöneten fonksiyon.<br>func UserRouter(router *gin.Engine) {<br> router.POST(&quot;/user&quot;, controllers.CreateUser)<br> router.GET(&quot;/user/:id&quot;, controllers.GetUser)<br> router.PATCH(&quot;/user/:id&quot;, controllers.UpdateUser)<br> router.DELETE(&quot;/user/:id&quot;, controllers.DeleteUser)<br>}</pre><p>10.Son olarak main dosyamıza giderek aşağıdaki gibi düzenliyoruz.</p><pre>func main() {<br>    // Gin framework&#39;ünü kullanarak bir HTTP yönlendirici oluşturuyoruz.<br>    router := gin.Default()<br><br>    // configs paketinde tanımlanan GetDB fonksiyonunu çağırarak, veritabanı bağlantısını alıyoruz.<br>    // Bu fonksiyon olası hata durumlarını da ele alıp veritabanı bağlantısını geri döndürür.<br>    configs.GetDB()<br><br>    // routes paketinde tanımlanan UserRouter fonksiyonu ile kullanıcıyla ilgili HTTP isteklerini<br>    // yönlendiren ve işleyen route&#39;ları ekliyoruz.<br>    routes.UserRouter(router)<br><br>    // Yönlendiriciyi belirtilen port (8080) üzerinden çalıştırıyoruz.<br>    router.Run(&quot;:8080&quot;)<br>}</pre><p>Terminal üzerinden “<strong>go run main.go” </strong>komutunu çalıştırıyoruz.Uygulama, belirtilen 8080 portu üzerinden HTTP isteklerini dinleyip işlemeye başladı. Artık web sunucusu kullanıma hazır durumda</p><pre>[GIN-debug] POST   /user                     --&gt; github.com/buraktabakoglu/CrudExample/controllers.CreateUser (3 handlers)<br>[GIN-debug] GET    /user/:id                 --&gt; github.com/buraktabakoglu/CrudExample/controllers.GetUser (3 handlers)   <br>[GIN-debug] PATCH    /user/:id                 --&gt; github.com/buraktabakoglu/CrudExample/controllers.UpdateUser (3 handlers)<br>[GIN-debug] DELETE /user/:id                 --&gt; github.com/buraktabakoglu/CrudExample/controllers.DeleteUser (3 handlers)<br>[GIN-debug] [WARNING] You trusted all proxies, this is NOT safe. We recommend you to set a value.<br>Please check https://pkg.go.dev/github.com/gin-gonic/gin#readme-don-t-trust-all-proxies for details.<br>[GIN-debug] Listening and serving HTTP on :8080</pre><p><strong>Postman ile localhost:8080 bağlantısıyla işlemleri gerçekleştiriyoruz</strong></p><p><strong>1-Kullanıcı Oluşturma işlemi</strong></p><p>Yukarıda endpointleri oluşturduğumuz UserRouter’da Create işlemi aşağıda gibi gözükmektedir</p><pre>router.POST(&quot;/user&quot;, controllers.CreateUser)</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*db7l6Ie03_zxlPjkMd03WQ.png" /></figure><p>Postman üzerinden yukarıdaki şekilde firtname,lastname,email bilgilerini girip Send diyoruz ve aşağıdaki InsertedID’yi elde ediyoruz. Birde MongoDB tarafına bakalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*l4dKiGRxYeQmloTtAcz__w.png" /></figure><p>Oluşturduğumuz kullanıcıyı burada görüntüleyebiliyoruz ve işlemin başarıyla gerçekleştiğini anlıyoruz.</p><p>2.Kullanıcı Bulma işlemi</p><pre>router.GET(&quot;/user/:id&quot;, controllers.GetUser)</pre><p>İşlemi gerçekleştirmek için Postman’den “id” değerini verip GET isteğinde bulunuyoruz. ve aşağıda bulunun User İnfo responsunu alıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gV-A_DkeUHwNR34yJtSAFA.png" /></figure><p>3- Kullanıcı Bilgilerini düzenleme işlemi</p><pre>router.PATCH(&quot;/user/:id&quot;, controllers.UpdateUser)</pre><p>İşlemi gerçekleştirmek için Postman üzerinden tekrar “id” verip body kısmına değiştirmek istediğimiz yeni değeri yazıyoruz ve PATCH işlemi gerçekleştiriyoruz ve MongoDB üzerinden kontrol ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*frgzhQYKN4DXNFYyIfoW0A.png" /></figure><p>MongoDB üzerinden kontrol ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kacaa04oJN6iVigqYgzDTg.png" /><figcaption>işlem başarıyla gerçekleşti.</figcaption></figure><p>4-Kullanıcı Silme işlemi</p><pre>router.DELETE(&quot;/user/:id&quot;, controllers.DeleteUser)</pre><p>İşlemi gerçekleştirmek için Postman üzerinden tekrar “id” verip DELETE isteği gönderiyoruz ve MongoDB üzerinden kontrol ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w9Ms702xdtDgBlbZfL2snw.png" /></figure><p>MongoDB üzerinden kontrol ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*a2NvbwnA58fxWKEPSBBR4A.png" /><figcaption>Oluşturduğumuz Kullanıcı artık MongoDB’den kaldırıldı.</figcaption></figure><p>Bu makalemde MongoDB ve GİN Framework’ünü kullanarak giriş seviye Go dilinde CRUD işlemleri gerçekleştirdik.</p><p><strong><em>Okuduğunuz için teşekkür ederim….</em></strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=541cec54dd0f" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/goturkiye/go-ile-gin-mongodb-kullanarak-restful-api-olu%C5%9Fturma-541cec54dd0f">Go ile Gin/MongoDB kullanarak RESTful API Oluşturma</a> was originally published in <a href="https://medium.com/goturkiye">GoTurkiye</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Domain-Driven Design(DDD) Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/goturkiye/domain-driven-design-ddd-nedir-750dc6c9641b?source=rss-24ef73970e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/750dc6c9641b</guid>
            <category><![CDATA[domains]]></category>
            <category><![CDATA[domain-driven-design]]></category>
            <category><![CDATA[layered-architecture]]></category>
            <category><![CDATA[ddd]]></category>
            <category><![CDATA[developer]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burak Tabakoglu]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 27 Jul 2023 13:18:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-31T18:25:45.205Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/813/1*ByVRDLmaHJ9-gC_I0gdeuQ.jpeg" /></figure><p><strong><em>Domain-Driven Design</em></strong> değişen iş yapış kurallarının,karmaşık yazılım sistemlerinin geliştirme aşaması ve proje hayata geçtikten sonra sürekliliğini sağlamakta kullanılan , sistemlerin artan karmaşıklığına ve yazılım sisteminin desteklediği iş alanlarını anlayarak ve bunlara odaklanarak bu karmaşıklığı yönetme ihtiyacına bir yanıttır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*e_Z_1o20dFsDO2I9" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@clemhlrdt?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Clément Hélardot</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p><strong>Eric Evans</strong> tarafından ortaya atılmış bir yazılım geliştirme yaklaşımıdır. Kendisi bu yaklaşımın nasıl çalıştığını öğrenmek ve anlamak için bazı kavramlardan bahsediyor:</p><p><strong>Bağlam (Context)</strong>: Bağlam, bir kelimenin veya ifadenin anlamını belirleyen durum ve çevredir. Örneğin, aynı kelime farklı bağlamlarda farklı anlamlar taşıyabilir.</p><p><strong>Alan (Domain)</strong>: Domain, bilgi, etki veya faaliyet alanını ifade eder. Bir iş alanında veya projede geçerli olan konu ve kapsam alanıdır. Her projenin ve işin bir domain’i vardır.</p><p><strong>Model (Model)</strong>: Model, bir alanın seçilmiş yönlerini soyut bir şekilde tanımlayan ve o alandaki sorunları çözmek için kullanılabilen sistematik bir yapıdır. Bu yapı, iş süreçlerini, nesneleri ve ilişkileri kapsar</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*WyrKd7LN_QF6YoemLjdDrg.jpeg" /></figure><p><strong>Domain-Driven Design’nın Temel Prensipleri</strong></p><p>Bu prensipler iki ana Stage olarak karşımıza çıkar ;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/771/1*erNoG4-ZpKefeIuhoDVRoQ.jpeg" /></figure><p><strong>Stratejik Tasarım (Strategic Design):</strong></p><ol><li><em>Ubiquitous Language (Her Yerde Geçerli Dil):</em></li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/330/1*NLBtvIwUNS4WnSOnM6LH9g.png" /></figure><ul><li>İş ekibi ve yazılım ekibi arasında aynı dilin kullanılmasını vurgular.</li><li>İş terimleri, gereksinimler ve süreçler, yazılım tasarımında ve kodunda da kullanılır.</li><li>Business olarak bulunan kavramların aksiyonların her birinin kod tarafında karşılığı olmasıdır ve bunlardan birinden bahsedildiğinde direkt olarak teknik ekibin kafasında canlanmalı yada teknik ekip bahsettiğinde iş birimi direk anlayabilmelidir.</li><li>Domain katmanı içerisindeki tüm yapılar da (class, entitiy, function, field vb.) bu amaca hizmet eder.</li><li>Örnek: Proje ekibi olarak e-ticaret uygulaması geliştiriyoruz. Müşterileri “Customer” olarak, ürünleri “Product” olarak adlandırıyoruz ve bu terimleri hem iş gereksinimlerinde hem de kod tarafında kullanıyoruz.</li></ul><p><em>2.Bounded Context (Sınırlı Bağlam):</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/408/1*hW5v_W36siQlDLq2LSSUXQ.jpeg" /></figure><ul><li>Domain belirli bağlamlara ayrılır ve her bir bağlam için ayrı bir sınırlı bağlam belirlenir.</li><li>Kompleks bir domain, içerisinde sub domainler içerebilir.</li><li>Bu bağlamlar, iş alanının farklı bölümlerini temsil eder ve her biri kendi içinde tutarlı bir şekilde çalışır.</li><li>Genel olarak <em>Ubiquitous Language</em>’in sürdürülebilirliği ve sub domainin sınır/sorumluluklarının belirlenmesi gibi bir misyona sahiptir.</li><li>Örnek: E-ticaret uygulamamızda “Müşteri Yönetimi” ve “Sipariş Yönetimi” gibi bağlamlar belirlenir. Her bir bağlam, kendi içinde müşterilere ve siparişlere dair tutarlı bilgileri yönetir.</li></ul><p><strong>Taktiksel Tasarım (Tactical Design):</strong></p><ol><li><em>Aggregates/Aggreagete Root(Kümeler):</em></li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-OkOdHETpNGYs_gYw962bQ.jpeg" /></figure><ul><li>Nesnelerin kümeler halinde bir araya gelerek birlikte çalıştığı yapılar oluşturulur.</li><li>Aggregate Root, yani varlık sınıfı, dışarıdan nesne referansları ekleyebilmek için global bir kimliğe sahip olmalıdır.</li><li>Kök dışındaki diğer varlıkların yerel kimlikleri vardır.</li><li>Aggregate sınırları dışındaki hiçbir nesne, kök olmayan nesnelere referans veremez.</li><li>Örnek: Yukarıdaki resimde tamir atölyesi, Arabanın tanımlandığı VIN numarasını kullanıyor. Arabalarda her lastiğin aşınma ve sürüş mesafesi bilgileri kaydediliyor. Lastiğin hangi tekerleğe monte edildiği de kaydedilerek lastiklerin durumu ve değişim zamanı doğru bir şekilde yönetiliyor. Bu sayede, geçmişte hangi lastiğin hangi tekerleğe takıldığını bilerek daha sürdürülebilir bir hizmet veriyor.</li></ul><p><em>2.Entities (Varlıklar):</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/509/1*MbddrdO2-2ikKtii8yzH7g.jpeg" /></figure><ul><li>İş alanındaki önemli nesneler, varlıklar olarak adlandırılır.</li><li>Nesnenin farklı veya aynı özelliklere sahip olması durumunda bile ayırt edilebilir olması gerekir.</li><li>Bu varlıklar, kendilerine özgü bir kimlikleri vardır ve yaşamları boyunca değişebilirler.</li><li>Örnek: Öğrencilerin aynı öğrenci olarak kabul edilmesi için benzersiz bir kimlik (ID) kullanılır. Kimlik her öğrenciye özel olarak atanır ve veritabanın’da her öğrencinin tekrar kaydedilmesi engellenir. Bu sayede, öğrencilerin aynı öğrenci olup olmadıkları kolayca belirlenir ve öğrencilere yönelik işlemler doğru bir şekilde gerçekleştirilir.</li></ul><p><em>3.Value Objects (Değer Nesneleri):</em></p><ul><li>Değer nesneleri, sadece değerleri üzerinden tanımlanan nesnelerdir ve kimlikleri yoktur. Eşitlik, değerlerine göre belirlenir.</li><li>Örnek: Adresi bir değer nesnesi olarak düşünebiliriz çünkü sadece sokak, şehir ve posta kodu gibi değerler üzerinden tanımlanır benzersiz bir kimliği yoktur.</li></ul><p><em>4.Repositories/Services (Depolar):</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/436/1*ZYV7bjQZiZcIUCKrHDoE_g.png" /></figure><ul><li>Veri erişim katmanlarını soyutlamak için Repository tasarım desenini kullanır.</li><li>Services iş kurallarının ve doğrulama işlemleri için kullanılır. Repository bazı kurallar ile birlikte Aggregate-veritabanı iletişimi için kullanılır.</li><li>Örnek: “Müşteri Deposu” ve “Ürün Deposu” oluşturulur. Bu depolar, veritabanına erişimi yönetir ve müşteri ve ürün bilgilerini iş alanı kodundan soyutlar.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/901/1*sPLMyC_hDM8vE7wQEkkhPg.png" /></figure><p>Domain-Driven Design aslında <strong>Layered Architecture</strong> diyebiliriz 4 katmalı mimari DDD’nin en temel kavramlarındandır.</p><p><strong>1.Domain Layer (Alan Katmanı):</strong></p><ul><li>Bu katman, domaini temsil eder ve iş süreçlerini, iş mantığını ve varlık (entity) modellerini içerir.</li><li>Temel kavramlar ve iş kuralları bu katmanda tanımlanırız.</li><li>Uygulama bağımsızdır ve diğer katmanlardan bağımsız olarak test edilebiliriz.</li></ul><p><strong>2. Application Layer (Uygulama Katmanı)</strong>:</p><ul><li>Domain katmanını kullanarak uygulama hizmetlerini ve işlemlerini sağlar.</li><li>Domain nesnelerini kullanarak işlemleri yönetir ve uygulama hizmetlerini expose ederiz.</li><li>Kullanıcı isteklerini işlemek ve domain katmanı ile etkileşimde bulunmak için kullanılırız.</li></ul><p><strong>3.Infrastructure Layer (Altyapı Katmanı):</strong></p><ul><li>Dış dünya ile olan iletişimi, veritabanı erişimini, ağ iletişimini, dosya işlemlerini ve diğer altyapı işlemlerini sağlarız.</li><li>DDD’de, domain katmanı altyapı katmanından bağımsızdır ve altyapı katmanı, domain katmanını desteklemek için kullanılır.</li><li><strong>V</strong>eritabanı bağlantıları, dış servisler ve çeşitli kütüphaneleri içerir.</li></ul><p><strong>4.Presentation Layer (Sunum Katmanı):</strong></p><ul><li>Kullanıcı arayüzüyle ilişkilidir ve kullanıcı ile etkileşimi sağlar.</li><li>Web arayüzü, masaüstü uygulaması, API gibi farklı sunum şekilleri bu katmanda yer alır.</li><li>Kullanıcı isteklerini alır ve uygulama katmanına yönlendirir, sonuçları kullanıcıya gösteririz.</li></ul><p>Sonuç olarak, Domain-Driven Design, karmaşık domainlerin etkili şekilde ele alınmasını ve kodun iş süreçlerini yansıtacak şekilde tasarlanmasını sağlayarak, yazılım projelerinin başarılı olma yüzdesini artırır. Bu nedenle DDD, uygun senaryolarda kullandığımızda yazılım geliştirme sürecini ve sonuçlarını önemli ölçüde iyileştirebilir.</p><p>Bu anlattıklarım temel düzeyde DDD bilgileridir. Başka kaynaklardan da yararlanmanızı tavsiye ederim.</p><p><strong>Kitap Önerisi</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*TzzP5ltOX1kUME6pUguXKQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/746/1*XkEcUCWnkaBvasg_0z82AA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/811/1*qPMiJEnQa-d7KYpPv4hC5w.jpeg" /></figure><p><em>Başka bir yazıda görüşmek üzere…</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*NHh3gM3rat2Z9RW4" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@geekgunda?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Chinmay B</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=750dc6c9641b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/goturkiye/domain-driven-design-ddd-nedir-750dc6c9641b">Domain-Driven Design(DDD) Nedir?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/goturkiye">GoTurkiye</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ClickHouse nedir ? Go’da ClickHouse nasıl kullanılır ?]]></title>
            <link>https://medium.com/goturkiye/clickhouse-nedir-goda-clickhouse-nas%C4%B1l-kullan%C4%B1l%C4%B1r-d4e5a413f9bd?source=rss-24ef73970e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d4e5a413f9bd</guid>
            <category><![CDATA[go]]></category>
            <category><![CDATA[golang]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[dbms]]></category>
            <category><![CDATA[clickhouse]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burak Tabakoglu]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 25 Jul 2023 23:57:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-31T18:25:59.620Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>ClickHouse nedir ? Go’da ClickHouse nasıl kullanılır ?</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/318/1*0zc7pfXsh3rsQXYPS9bZXQ.png" /></figure><p>ClickHouse, yüksek performanslı bir açık kaynaklı sütun tabanlı veritabanı yönetim sistemidir. Özellikle büyük verileri hızlı bir şekilde analiz etmek için tasarlanmıştır.</p><p>Verileri sütunlar halinde depolayarak yalnızca gereken sütunları yüklemesi, arama ve filtreleme işlemlerini hızlandırır. Ayrıca, sıkıştırma algoritmalarını kullanarak veri boyutunu küçülterek bellek kullanımını minimize eder. Tüm bu özellikler, ClickHouse’in yüksek performanslı ve ölçeklenebilir bir veritabanı çözümü olmasını sağlar.</p><p>Yandex’in ifadesiyle, dünyadaki en büyük ikinci OLAP(Online Analytical Processing) projesinde kullanılmıştır ve sınırlı bir şekilde transaction desteği sunuluyor.</p><h4>ClickHouse’u Bu Kadar Hızlı Kılan Nedir?</h4><p><strong><em>Sütun odaklı depolama</em></strong>: verileri sütunlar halinde depolayarak, sorguların yalnızca gerekli sütunları okumasına izin verir. Bu, satır odaklı depolamaya kıyasla önemli ölçüde daha hızlı sorgulama performansına yol açar.</p><p><strong>İndeksler</strong>: sorguların belirli verileri daha hızlı bulmalarına yardımcı olur. Bu, ClickHouse’u büyük miktarda veriyi depolamak ve sorgulamak için ideal hale getirir.</p><p><strong>Veri sıkıştırma</strong>: depolanan verileri daha küçük bir boyutta sıkıştırır. Bu, depolama maliyetlerini düşürür ve sorgulama performansını artırır.</p><p><strong>Vektörleştirilmiş sorgu yürütme</strong>: sorguları aynı anda birden çok veri üzerinde yürütür ve sorgu performansını önemli ölçüde artırır.</p><p><strong>Ölçeklenebilirlik</strong>: Tek bir sorguyu bile yürütmek için mevcut tüm CPU çekirdeklerinden ve disklerden yararlanabilmesidir. Bu, ClickHouse’u büyük miktarda veriyi depolamak ve sorgulamak için ideal hale getirir.</p><p>Yapısı gereği SQL desteklemektedir fakat bildiğimiz SQL ifadeleri harici farklı yazım şekilleride vardır.</p><h4>Örnek</h4><p>MySQL Sorgusu</p><pre>SELECT DATE_ADD(date_column, INTERVAL 7 DAY) FROM sales_data;</pre><p>ClickHouse Sorgusu</p><pre>SELECT date_column + INTERVAL 7 DAY FROM sales_data;</pre><p>MySQL’de DATE_ADD fonksiyonu kullanılarak belirtilen sayıda gün ekleme yapılırken ClickHouse’da direkt olarak “+” operatörü kullanılır.</p><p>1-Docker üzerinden kurulum</p><pre>docker pull clickhouse/clickhouse-server</pre><p>2-Resmi sitesinden indirme talimatlarını okuyabilirsiniz</p><pre>https://clickhouse.com/docs/en/install</pre><h3>Temel düzey Go’da Kullanımı</h3><p>1-İlk olarak ClickHouse kütüphanesini yüklüyoruz</p><pre>go get github.com/ClickHouse/clickhouse-go</pre><p>2-Bağlantı oluşturma</p><pre>package main<br><br>import (<br> &quot;database/sql&quot;<br> &quot;fmt&quot;<br> &quot;log&quot;<br><br> _ &quot;github.com/ClickHouse/clickhouse-go&quot;<br>)<br><br>func main() {<br> // ClickHouse veritabanına bağlantı oluşturuyoruz.<br> db, err := sql.Open(&quot;clickhouse&quot;, &quot;tcp://localhost:9000?debug=true&amp;username=default&amp;password=password&quot;)<br> if err != nil {<br>  log.Fatal(err)<br> }<br> defer db.Close() // İşlem tamamlandığında veritabanı bağlantısı kapatılır.<br><br> </pre><p>3-Tablo Oluşturma</p><pre>// Eğer yoksa &quot;users&quot; adında bir tablo oluşturulur.<br>createTableQuery := `<br> CREATE TABLE IF NOT EXISTS users (<br>  user_id Int32,<br>  username String,<br>  email String<br> ) Engine=Memory;<br>`<br>_, err = db.Exec(createTableQuery)<br>if err != nil {<br> log.Fatal(err)<br>}</pre><p>4-Veri Ekleme</p><pre>// Tabloya eklenecek olan veriler belirliyoruz<br>data := [][]interface{}{<br> {1, &quot;Burak Tabakoglu&quot;, &quot;buraktabakoglu@example.com&quot;},<br> {2, &quot;GoTurkiye&quot;, &quot;GoTurkiye@example.com&quot;},<br>}<br><br>// İşlem başlatılır.<br>tx, err := db.Begin()<br>if err != nil {<br> log.Fatal(err)<br>}<br>defer tx.Rollback() // İşlem tamamlanamazsa geri alınır.<br><br>// Veri eklemek için kullanılacak INSERT yapısı.<br>stmt, err := tx.Prepare(&quot;INSERT INTO users (user_id, username, email) VALUES (?, ?, ?)&quot;)<br>if err != nil {<br> log.Fatal(err)<br>}<br>defer stmt.Close()<br><br>// Verileri tabloya eklemek için döngü oluşturuyoruz.<br>for _, row := range data {<br> _, err := stmt.Exec(row[0], row[1], row[2])<br> if err != nil {<br>  log.Println(&quot;Hata: Veri eklenemedi:&quot;, err)<br>  break<br> }<br>}<br><br>// İşlem başarılı ise onaylanır ve veriler kalıcı hale gelir.<br>if err := tx.Commit(); err != nil {<br> log.Fatal(err)<br>}</pre><p>5-Verileri çekme</p><pre>// Tablodaki verileri çekiyoruz.<br>selectQuery := `SELECT * FROM users;`<br>rows, err := db.Query(selectQuery)<br>if err != nil {<br> log.Fatal(err)<br>}<br>defer rows.Close()<br><br>// Tablodaki verileri döngü ile çekip ve ekrana yazdırıyoruz.<br>fmt.Println(&quot;Kullanıcı Verileri:&quot;)<br>for rows.Next() {<br> var (<br>  userID   int32<br>  username string<br>  email    string<br> )<br> err := rows.Scan(&amp;userID, &amp;username, &amp;email)<br> if err != nil {<br>  log.Fatal(err)<br> }<br> fmt.Println(userID, username, email)<br>}</pre><p>6-Çıktı</p><pre>Kullanıcı Verileri:<br>1 Burak Tabakoglu buraktabakoglu@example.com<br>2 GoTurkiye GoTurkiye@example.com</pre><p>Sonuç olarak, ClickHouse ve Go programlama dili, büyük verileri hızlı ve etkin bir şekilde analiz etmek için mükemmel bir kombinasyondur. Bu güçlü kombinasyon, verileri daha etkin bir şekilde yönetmek ve değerli görüşler elde etmek isteyenler için önemli bir araçtır.</p><blockquote>Başka bir yazıda görüşmek üzere…</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*QYgUk1ym2_uBig7t" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@geekgunda?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Chinmay B</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d4e5a413f9bd" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/goturkiye/clickhouse-nedir-goda-clickhouse-nas%C4%B1l-kullan%C4%B1l%C4%B1r-d4e5a413f9bd">ClickHouse nedir ? Go’da ClickHouse nasıl kullanılır ?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/goturkiye">GoTurkiye</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>