<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Çağdaş Onur Öztürk on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Çağdaş Onur Öztürk on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@c.onurozturk?source=rss-d17d8caa901f------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*zUcYp8ppNPVblfcAbgxtVg@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Çağdaş Onur Öztürk on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@c.onurozturk?source=rss-d17d8caa901f------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 17:52:38 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@c.onurozturk/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[VADİNİN ÇOCUĞU]]></title>
            <link>https://medium.com/@c.onurozturk/vadi%CC%87ni%CC%87n-%C3%A7ocu%C4%9Fu-ff097768a79f?source=rss-d17d8caa901f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ff097768a79f</guid>
            <category><![CDATA[anadolu]]></category>
            <category><![CDATA[culture]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[vadi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Çağdaş Onur Öztürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 06 Jan 2021 01:24:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-12-04T08:17:22.187Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir varmış bir yokmuş, zamanın birinde bir yolcunun yolu, çürüyen bir vadiye düşmüş. Yolcu vadiyi taa uzaktan gördüğünde,</p><ul><li>Bugün zorlu bir gün ama bir hayalim var</li></ul><p>demiş ve dalmış vadiye yukardan.</p><p>Üstü altı 40 sene sürmüş adam etmesi bu beldeyi. Adam derken, adem gibi insana yakışır şekilde yaşayıştan bahsediyorum. Baştan ayağa, yumuşak huylu, adaletli, misafirperver, yardımsever, zeki, çevik ve ahlaklı bir yaşayış başlamış ki bu belde de tüm dünya buraya gıpta ve hüzünle, saygı ve sevgiyle bakakalmış. Yolcu da, işi bittiğinde beldenin sakin bir yerinde bıraktığı evini orda yaşayanlara bırakıp yeni bir yolculuğa yelken açmış.</p><p>Gitmeden de en kıymetli hazinesini, düşüncesini bırakıp gitmiş, vedalaşırken toplaştıklarında muhabbetin en koyu anında, son sözleri şunlar olmuş;</p><p>-Hey gençler!!! Beni dinleyin. Yapmanız gereken en önemli şey; vadiyi ve içindekilerin bağımsızlığını, dünya yıkılana kadar korumak ve savunmaktır.</p><p>Varlığınızın ve geleceğinizin biricik temeli budur. Bu temel, sizin, en kıymetli hazinenizdir.</p><p>Gelecekte bile, sizi, bu hazineden mahrum etmek isteyecek, iç ve dış düşmanlarınız olacaktır.</p><p>Bir gün, vadiyi ve içindekilerin bağımsızlığını savunmak zorunda kalırsanız, göreve atılmak için, içinde bulunacağınız durumun olanaklarını ve koşullarını düşünmeyin!</p><p>Bu olanaklar ve koşullar, hiç müsait olmayan bir durumda kendini gösteriyor olabilir. Vadiyi yıkmak ve içindekilerin özgürlüğünü almak isteyecek düşmanlar, dünya tarihinde benzeri görülmemiş bir bilgiye sahip ve yenilmez gibi görünüyor olabilirler.</p><p>Zorla ve hile yapılarak kutsal vadinin, bütün karar verme dinamiği teslim alınmış, bütün temel ekonomik işletmeleri ele geçirilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve vadinin her köşesi, kovuğuna kadar tamamen ele geçirilmiş olabilir.</p><p>Bütün bu koşullardan daha acıklı ve korkunç olmak üzere, ülkede, yönetsin ve idare etsin diye seçtikleriniz ya da onların seçtikleri adamları aymazlık içinde, doğru, hak yoldan ayrılmış ve hatta hainlik ediyor bulabilirsiniz.</p><p>Hatta bu yönetim güç sahipleri kişisel çıkarlarını, işgalcilerin siyasi amaçlarıyla birleştirerek düşmanla işbirliği yapıyor olabilirler ve bunu ayan beyan gözlerinizle görüp kulaklarınızla duyabilirsiniz. Millet, yoksulluk ve sıkıntı içinde ezik ve bitkin düşmüş ve ne yapacağını bilmez bir halde ve özgüvensiz olabilir.</p><p>Hey gelecekteki çocuk!</p><p>İşte, bu durum ve koşullar içinde bile,</p><p>Görevin, vadini ve içinde yaşayanları kurtarmaktır!</p><p>Muhtaç olduğun güç, damarlarındaki asil kanda bulunmaktadır!</p><p>Dedim ya tüm dünya gıptayla bakakalmış diye bazıları da kıskanmış bu vadide yetişen meyveleri ve adam yollamış koparabildiği kadarını koparsınlar diye. Bunu görenlerden başkaları da adamlarını yollamışlar ve bazıları da vadinin içine yerleşmişler. Derken oralı olanları olmuş, ‘oralı olmayanları’ da ve gel zaman git zaman ortaya dökülmeye başlamış beldenin çalanları. Misafirlerden biri</p><ul><li>Bu yanlış</li></ul><p>demiş</p><ul><li>Yürüyün, benimleyseniz</li></ul><p>Ve onunla olan vadililerle bir yürüyüş yürümüşler ki,</p><p>bir anda bir Ruh inmiş yeryüzüne sanki ve hemen vadide ne kadar çalan çırpan varsa üfleyivermiş bunları.</p><p>Bu üfürükle, dünya bir anda dönüvermiş kendi ekseninde hızlıca ve vadinin evlatları kuru saman çöpleri gibi saçılmışlar dört bir yana. Yana yana. Yanyana.</p><p>Vadiden dumanlar yükselmiş, hani dünya yuvarlak olmasa öbür kıtadan görünecek büyüklükte. Görenler korkak olmuş, görmek istemeyenlerse zaten korkak olanlarmış.</p><p>Nerdeyse yer yarılacak, gök çatlayacakmış olanlara.</p><p>Gel zaman git zaman, yangın sönmüş, ve ardından hayatı tekrar başlatmış ilk gün başlatan ve küllerden parçalananlar tekrar doğmuş güneşin göğsüne.</p><p>Güneş ona analık yapmış, vadi, beşik olmuş ona.</p><p>Beşik, vadinin rüzgarları ile sallanmış; beşiğin içindeki çocuk vadinin yağmurları ile yıkanmış.</p><p>Çocuk, vadinin şimşeklerinden, yıldırımlarından, kasırgalarından önce korkar gibi olmuş; ama sonra onlara alışmış; onları vadinin babası tanımış,</p><p>onların oğlu olmuş.</p><p>Bir gün o vadi çocuğu, vadi olmuş; şimşek, yıldırım, güneş olmuş.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ff097768a79f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“İNANMAYAN BIR TOPLUMA DELİLLER VE UYARILAR KÂR ETMEZ” 10.101]]></title>
            <link>https://medium.com/@c.onurozturk/i%CC%87nanmayan-bir-topluma-deli%CC%87ller-ve-uyarilar-k%C3%A2r-etmez-10-101-8f7c9fca9cab?source=rss-d17d8caa901f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f7c9fca9cab</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Çağdaş Onur Öztürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 Jan 2021 22:16:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-05T22:16:42.526Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>“İNANMAYAN BIR TOPLUMA DELİLLER VE UYARILAR KÂR ETMEZ” 10.101</p><p>delil nedir?</p><p>elinizde bir kağıt var, ve üzerinde her biri 10 kelimeden oluşan 10 cümlelik bir paragraf bir not, bir mesaj var ancak masal bu ya doğru anlaşılabilmesi için doğru sıra ile okunması gerekiyormuş.</p><p>O sırra vakıf olmanın yolu cümle ve kelimelerin sırasını bilmek. Mısra sırasını değiştirip bir shakspeare sonesi ya da nazım hikmet okumak müzikal olarak uyumlu olabilir belki ama toplamda anlamsız olur.</p><p>yaşam nedir? ve ölüm nedir?</p><p>Bu mesaj, bu bilgileri içeriyor. Bu bilgi ile istediğini öldürebilir, istediğini diriltebilirsin. yoktan bir canlı yaratabilir, bir bilinci sonsuzluk okyanusuna salabilirsin.Bunu ele geçirmek isteyecek olanları bi düşün.</p><p>ne yaparsın o bilgiyi korumak için?</p><p>Bi kere önce ezberleyip yakarım.</p><p>güvendiğim birine de ezberletirim bana bişey olursa diye.</p><p>Bir topluluk oluştururum güvendiklerimden ki bilginin yayılma şansı olsun.</p><p>Bilginin iyi niyetli insanlar arasında yayılmasını istiyorum ancak yayıldıkça kötü niyetli insanların eline geçmesinden korkuyorum. Kötü niyetli insanların en önemli özelliği cahil, bilgi eksiği olan, zekası yetmeyen insanlar olmalarıdır çünkü, Yaratanın varlığını anlayamıyor olmaları bunun delilidir. bu gösterge ile bilgiyi cahillerin anlayamayacağı bir yöntemle koruyabilirim. parçalarım. bilenlerin bir araya getirebileceği bir şekilde. matematik ile şifrelerim.</p><p>nasıl yaparım nasıııl?</p><p>Birici cümle 1 olsun, ikinci cümle 2 ve diğerleri de bu şekilde, 10.cümle on.)</p><p>cümleleri öğrenseler bile cahillerin-kötülerin, bunu doğru sırayla okumalarını ve dolayısı ile anlamalarını zorlaştırmış olurum. bir cümle duysalar bile bunun yerini bulma şansları 10 da bire iner. yani ne yaptım, 10 haneli bir 10luk sistemle şifreledim. bankanızın internet sitesine girdiniz, giriş dediniz, size 10 basamaklı bir şifre sorduğunu ve bir kere girdiğiniz rakamı da bi daha giremeyeceğinizi, tüm rakamların bir kez kullanıldığı bir şifre sorduğunu hayal edin. nedir 10luk sistem, seçeneğin 10dur. örneğin internetteki bir şifreleme ise takribi 40 ya da 50lik sistemdedir. yani rakamları (10 adet) da kullanabilirsin, alfabeyi (+ortalama 27) de bir de büyük küçük seçeceğin vardır(çarpı 2), aynı harf ya da rakamı kullanabilirsin vs. harf seçeneği, sayı seçeneği ve uzunluk şifrelemeyi kuvvetlendirir. uzunluk çok önemli. 2 haneli bir şifre en iyi ihtimalle 4624. denemede bulunur.</p><p>yani şifrenin biraz uzun olması iyi olur. ama insani boyutta olmalı, hatırlayabilmeliyiz. o halde kelimeleri de şifrelerim, hatta harfleri de. hatta rakamlardan oluşan bir metne çeviririm. işte şimdi bayağı sağlam bir şifreleme oldu. da ya iyi ya da kötü niyetli insanlar, isteyerek ya da istemeyerek, aradaki bazı rakamları anlayamadıklarından, biraz değiştirip, algı karmaşası yaratır ve anlamını değiştir ve sonuçta anlaşılmasını engellerlerse?</p><p>bunun da çözümü matematik ve şifreleme.</p><p>bunları bir rakama bağlarım.</p><p>bu ne demek?</p><p>örneğin, her harfin şifresini, ikinin katlarından seçerim böylece metinde bir tane bile tek sayı olmadığını bilirim. böylece metni korumuş olurum. bunu 3ün katları şeklinde yaparsam 3 basamaklı bir şifreleme yapmış oluruz ki daha güçlü bir şifreleme olur. hatta 4 -5 basamak daha da güçlü. ancak çok da zor olur.</p><p>bu metin nasıl bir metin ki?</p><p>rakamlarla yazılmış, parçalanarak ezberlenmiş, içindeki bilgi en önemli insani, varoluşsal bilgi. ve korunup toparlanması için de bir şifresi var: 19</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f7c9fca9cab" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[OLABİLİR,]]></title>
            <link>https://medium.com/@c.onurozturk/olabi%CC%87li%CC%87r-7c8ccadff0e4?source=rss-d17d8caa901f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7c8ccadff0e4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Çağdaş Onur Öztürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 Jan 2021 22:11:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-05T22:11:01.492Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>OLABİLİR,</p><p>“tuttuğum ya da tuttuğunuz bir takım vardır, siz şirket diyin, parti diyin, XXX diyin, o takımı tutana, o şirkette çalışana oncu diyin, buncu diyin…</p><p>diyin oğlu diyin,</p><p>bana göre takım taklavat tanımı uygun çünkü futbol çok benzer hayata.</p><p>onun/oranın bir yönetimi vardır, yönetim bi şirket yönetiyordur,</p><p>bu şirket kar etmek zorundadır, bi de her yıl daha fazla kar etmek zorundadır,</p><p>pardon her çeyrek,</p><p>dolayısıyla daha fazla müşteri! oyyyy! taraftar gerek!</p><p>(siz isterseniz hasta diyin, kuzu diyin, hatta meeee bile diyebilirsiniz)</p><p>daha fazla reklam yapmalı; oyuncu lazım para getirecek! yatırım yapıcak,</p><p>daha fazla kar, kazanç, taraftar, izleyici, reyting için, oyuncular arası merak edilecek bi duygu yaratıcak,</p><p>kırmızı kartlar, fauller, itişmeler, sevişmeler, gülüşmeler, barışmalar!</p><p>bunlar suni de olabilir, arızaları toplayarak da olur! Tv de de yaptılar bunu, futbolda da…</p><p>sonra ne verirsen yer. kuzu o.</p><p>“quaresma-pepe-medel-(çete gibiler) kaptan sezen, kenanla halit, kaptanın önü,</p><p>sol kanatta vatanım sensin, sağ kanatta diriliş ertuğrul,</p><p>forvet?.</p><p>belki de siz?</p><p>bu bir aidiyet oluşturabilir.</p><p>insanlar bunlara kapılabilir, taraf olabilirler. durduk yere. hiçbir sebep yokken.</p><p>“yeter” diyen de çıkabilir mesela. Karşı duran çıkabilir.</p><p>-yeter yaa, ben eşitliği, adaleti, vicdanı, dostluğu, kardeşliği, yardımlaşmayı, paylaşmayı öğütleyen ve böyle davranan, başkasının giyimi kuşamı, boyları kiloları, etleri butları, paraları maraları ile ilgilenmeyen büyüklerimin kurduğu bir takımı tutuyordum.</p><p>onlar büyüttü beni, eyyyyy büyüklerim duyuyor musunuz sesimi?</p><p>beni siz yetiştirdiniz.</p><p>böyle davranmaya çalışmaktır esas işim, asli olmayan işim ise işimi yapıp yapamadığımı kontrol etmektir,”</p><p>diyen, olabilir!!!</p><p>OLMALIDIR,</p><p>Çarşı, artık göztepe taraftarı olmalıdır. :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7c8ccadff0e4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[William’ın şu sorusu acayiptir;]]></title>
            <link>https://medium.com/@c.onurozturk/william%C4%B1n-%C5%9Fu-sorusu-acayiptir-bd2e405381f6?source=rss-d17d8caa901f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bd2e405381f6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Çağdaş Onur Öztürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 Jan 2021 22:04:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-05T22:04:21.960Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>William’ın şu sorusu acayiptir;</p><ul><li>… sabır mı etmeliyim, kaderin zalimliklerine?</li><li>yoksa direnmeli miyim? “yeter ulan” mı demeliyim…</li></ul><p>William mı söylemiş bunu yoksa Hamlet mi? Hamleti yaratan Williama armağan edilen, gösterebilme – anlatabilme yeteneği ise, o yeteneğe sahip olan William… kafam karıştı.</p><p>Neydi konu? William’ın şu sorusu;</p><ul><li>… sabır mı etmeliyim, kaderin zalimliklerine?</li><li>yoksa direnmeli miyim? “yeter ulan” mı demeliyim…</li></ul><p>Yazar da söylese, yazara yazdıran da, yazarın ağzından rol de söylese, hatta oyuncu, önemli olan yazarın aktarmak istediği şey. Bizi estetik şuje yapan bu, karşımızdakini de bilgi!</p><p>(estetik suje: yani bir şeyle karşılaştığında onunla anlam bağı kuran kişi)</p><p>Odağım kaydı yine.</p><p>Benden daha fazla odağı kayanlar da var bu arada, hem de çoklar. Onlar William’ın, bu eseri yazarken, “o sıradaki falanca sebepten ötürü, filan anlamda söylemiştir.” gibi bir savla hareket ederler.</p><p>bakın burası çok önemli:</p><p>Odakları kaymıştır çünkü kanıtları yoktur. Aslında bunun önemi de yoktur. Çünkü “o anda” yazılması gereken yazılmıştır. Bunu,</p><blockquote>şu nedenle mi söyledi?, bu nedenle mi söyledi?, bu nedenleri bilmezseniz Willamın yazdıklarını anlayamazsınız, hatta reddetmiş olursunuz Williamı, karşı durmuş olursunuz ona, o yokmuş gibi davranıyor olursunuz AlimAllah, taşlarlar sizi!</blockquote><p>minvalinden sözlerin hiçbir anlamı ve önemi kalmaz.</p><p>Kesin olan, herkesin üzerinde mutabık olduğu şey, William Hamlet yazmıştır. Ama öyle ama böyle, biraz eksik biraz fazla, ama yazmıştır. Bunla uğraşan bilir ki, Hamleti W.Shakespeare yazmıştır. Asıl önemlisi şu;</p><p>Yazılmak istenen yazılmış, söylenmek istenen söylenmiştir. Belgelenmiştir.</p><p>Artık, anlamak isteyen, kendisi için oraya bakarak anlamalıdır.</p><p>Yazarın yazdıkları oradadır.</p><p>A kişisi der ki, “yazılanı anlamıyorum, ama hemen anlamak istiyorum. Çünkü yetişmek istiyorum, vaktim yok, acelem var. Özet var mı B kişisinin? bu yazılanı anladığını iddia eden B kişisinin?</p><p>Bir bakıyorum. Var. Hemde onlarca. Açıp birini okuyorum. Diyor ki William bunu, falan nedenle yazmış.”</p><p>Kanıtı var mı B’nin? o tarihte orada mıymış?</p><p>Orada olan birinden, C’den duymuşmuş.</p><p>C’nin kanıtı var mı?</p><p>Bana göre yok ama onlara göre Var, o da şu: C, Williamın yaşadığı dönemde oralardaymış mış mış. nereden biliyoruz? Biri varmış.mış.</p><p>Kısacası, bir şey ile karşılaşan insanoğlu, eserin sahibinin bir insanoğlu olduğu aymazlığıyla hareket edip, esere bakmadığından, yazarı değil eseri görmeye, dinlemeye, hissetmeye, anlamaya çalışmadığından bu gün bu haldedir. Ancak William’ın dediği gibi;</p><p>“… sabır mı etmeliyim, kaderin zalimliklerine?</p><p>yoksa direnmeli miyim? “yeter ulan” mı demeliyim…”</p><p>“…işin püf noktası şu;”</p><p>der bir kaç mısra sonra ve çözümü verir,</p><p>“…Öldün diyelim, uyudun…Uyudun iyi ama ya rüya görürsen?… İşte işin püf yanı… O ölüm uykusunda kimbilir ne olmadık düşler göreceksin? Bir düşün.”</p><p>Bu insanoğlu, Williamdan başka daha nice insana aynı muameleyi yapmıştır, yapıyordur hala.</p><p>Göklerin ve yerin egemenliğine ve Tanrı’nın yarattığı şeylere bakmazlar mı?</p><p>Son anlarının yaklaşmış olabileceğini hiç düşünmezler mi?</p><p>Bundan sonra artık hangi hadise, söze inanırlar? 7 -185</p><p>İnsanlardan bazısı var ki, gerçeği bilgisizce Tanrı’nın yolundan saptırmak ve onu hafife almak için temelsiz hadislere sarılırlar. Onlar için aşağılayıcı bir azap vardır.”31 – 6</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bd2e405381f6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[KÜÇÜK KARA BALIK VE HAYALÎ]]></title>
            <link>https://medium.com/@c.onurozturk/hukimiti-ad6dd9cde43?source=rss-d17d8caa901f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ad6dd9cde43</guid>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <category><![CDATA[ozan]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Çağdaş Onur Öztürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 05 Jul 2018 20:58:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-06-20T20:15:22.106Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>beyaz pembe sarı ve siyah renkler onun akvaryumda tanınması için yeterli idi,</p><p>bu renklerin karışımı çiçekte de vardır, gökyüzünde de, baktığın her yerde.</p><p>akvaryumda da bu balığın renkleriydi bunlar.</p><blockquote>kitabın arkası: yaradılış bu ya bu gezegende balıklar ellerine su dolu bir kova alarak karada gezebiliyorlarmış. karada yürüyerek suları bitene kadar hareket edebiliyorlarmış. daha doğrusu bunu ilk yapanın hikayesi bu. o nasıl başarmış bunu. nasıl akıl etmiş. nasıl cesaret etmiş. hiç acımamış mı canı?</blockquote><blockquote>gizli gizli denemiş sanırım.</blockquote><h3>yeniden okyanusa dön</h3><p>yaradılış bu ya, bi zamanlar bi yerlerde, bir koca balık, bir ağacın gölgesinde, sırtını ağaca yaslamış, kuyruk yüzgeci denizin içinde, insan gibi sahile uzanmış, önünde oynayan ve ona bakan balıklarla sohbet ediyormuş. Hayali imiş adı. yanında da bir kova su varmış, arada bu suya yüzgecini daldırıp üzerini ıslatıyormuş. balıklardan biri merakla,</p><p>-hiç gelmiycek misin artık? demiş. denizsiz olur mu?</p><p>-sen karayı bilmiyorsun küçük, diye cevap vermiş hayali</p><p>aralarından küçük kara balık lafa girmiş;</p><p>-o gelemez demiş küçümseyerek, isteklerinin esiri oldu.</p><p>duydukları Hayalinin yüzünde bir gülümseme, aklında da bir düşünce oluşturmuş. o yaslandığı gövdenin yanında bir kaç adım ötedeki denize bakarken, bir hayal kurmaya başlamış.</p><blockquote>genç bir balık olduğu zamanın hayaliymiş izlediği. genç bir balık iken ne kadar meraklı olduğu zamanı hatırlamış. gerçi hiç aklından çıkmıyormuş ki. ne kadar çalışkan, ne kadar zeki ve ne kadar güçlü olduğu zamanları anımsamış, ve tabi herşeyin nasıl başladığını. irade miydi? hediye mi?</blockquote><blockquote>aslında meraktan kendi mi denemişti, yoksa peşindeki ayıbalığının korkusuyla mı atlamıştı sahile ilk? onu bilen yok ama, tarihte ilk karaya çıkan balık kendisi olarak bilinirmiş.</blockquote><blockquote>karaya çıkmış ve ilk işi, kendine sahilde bir kova yapmak olmuş. kovanın içine su dolduruyormuş ve arada nefes almak için ona giriyormuş. bir süre karada böyle böyle kova ile yaşamış Hayali. uzun bir süre. yaşadıkça da dışarda geçirdiği süre uzuyormuş elbette. sonra sonra yalnızlıktan, paylaşmak istemiş bunu ve aşkına da herşeyi anlatmış.</blockquote><blockquote>-korkma, demiş, gel benimle.</blockquote><blockquote>-hemen, diye karşılık alınca, aşkını çıkarmış denizden. ona da bir kova vermiş ve o da hemen alışmış karada yaşamaya.</blockquote><blockquote>derken bir zaman daha geçtikten sonra onlara bakan diğer balıklar,</blockquote><blockquote>-bize de öğretin diye tutturunca diğerlerini de çıkarmaya başlamışlar. öğretmişler onlara da.</blockquote><blockquote>sonra olan olmuş ve sistem ele geçirmiş durumu. nasıl olmuş bu? bilen çok. her tarafta anlatırlar, dinlersen. neyse sonuç olarak bir takım yöneticiler çıkmış ve yaratılışı unutmuşlar. herşeye karar veren karar vericiler çıkmış, kurallar konmuş, suçlar işlenmiş, cezalar uygulanmış.</blockquote><blockquote>tüm balıklar artık su dışında yaşayabiliyorlarmış. daha doğrusu zorundaymışlar. teknoloji de geliştiği için artık kova yerine sırt çantalarında taşıyorlarmış sularını. bazıları geleneklerini bırakmamış tabii.</blockquote><blockquote>gel zaman git zaman eğitim sistemi de değişmiş, duruma adapte olmuş tabi.</blockquote><blockquote>erken yaşta balıklar sudan çıkmaya zorlanmaya başlanmış yöneciler tarafından. sahiller bebek balıkların sırtlarına çanta asıp karaya salan, görevli balıklarla doluymuş. suya tekrar dönmek diye bir düşünce yokmuş, kalmamış, çünkü zaten istemiyorlarmış, çünkü zaten su yanlarındaymış, karada daha fazlası varmış, ayrıca deniz çok kötüymüş. korkmalıymışsın sudan ayrıca.</blockquote><blockquote>-ayıbalıkları var</blockquote><blockquote>mış,</blockquote><blockquote>-senden büyükler</blockquote><blockquote>miş,</blockquote><blockquote>-seni yerler</blockquote><blockquote>miş. ayrıca</blockquote><blockquote>-suç</blockquote><blockquote>muş deniz, böyle öğretirlermiş. öğretmenler unutursa öğrenciler ne yapsın? onlar da unutmuşlar yaratılışlarını. sormayı bile unutmuşlar biz neyden yaratıldık diye? ayrıca neden? sonra da bu balıklar eğitimci olmuşlar.</blockquote><blockquote>neyse, suya gitmeyi akıllarına bile getiremez olmuş artık balıklar. ayrıca bir de çocukken ellerine, onlardan hiç ayrılmayan bir küçük kuş verilirmiş balıkların, onları eğlendirsin, isteklerini yerine getirsin, nerde olduklarını büyüklerine ve yönetmenlerine bildirsin diye, ve ne yaptıklarını da. böylece her hareketi gözlenen bireyler haline gelmiş zavallı balıklar. böyle böyle yaşamışlar. herkes kuşunu sevmiş ama. bağlanmış ona ve köle yapmış kendine.</blockquote><blockquote>su içinde yaratılmış olanın su ile bağı yavaş yavaş koparılınca bazı hastalıklar artmış tabi; depresyon, kimlik bunalımı, anksiyete, panik, stres gibi teşhisler koymuşlar teşhis koyucular ve tedaviler geliştirmişler tedavi geliştiriciler ve tedaviyi uygulamışlar. uygulayıcılar tabi zavallı balıkların kendileri olmuş.</blockquote><blockquote>sonra küçük sorunlar başlamış tabi.kimi ilaç kullanmış, kimi karada boğulmuş, kimi sarhoş olmuş, kimi hükümdar, kimi mehdi, kimi soytarı, kimi avare olmuş, düşünen kimse kalmamış yeryüzünde, ya da berhudar.</blockquote><blockquote>nedenini soran, arayan yoksa neden cevap versin Yaratan?</blockquote><blockquote>derken bir çağ daha geçmiş, evrim devam etmiş, çantalar fazlası atılmış su, yani daha konsantre su taşıyabiliyorlarmış artık, çocuklar daha güçlülermiş, çantalar da daha küçük.</blockquote><blockquote>daha olanaklılarmış tabi daha unutkanlarmış da. zamanında olmayan bi çok şey varmış. marsa koloni kuracaklarmış örneğin. yanlarına biraz su alarak bu mavi gezegenden 4–5 ay uzaklığa gidecek ve orada bir kaç yıl kalacaklarmış.</blockquote><blockquote>çocukluktan başlamışlar bu genç astrobalıkları yetiştirmeye. cahil ya da fakir ailelerin, doğduğu ortamdan en uzağa gitmek isteyen ama en becerikli, en dayanıklı ve en ucuz olan çocuklarını 9–10 yaşlarında alıp eğitmişler,</blockquote><p>(evet artık fakirlik ve zenginlik varmış, sudayken yoktu.)</p><blockquote>satacak bişeyler buluruz diye daha uzağa gideriz amacıyla yetiştirmişler yaa! ne bencilce! deney fareleri geldi aklıma, ölene kadar kullanılırlar, bilim için! kimin bilimi? balıkların!</blockquote><p>-bencil?</p><p>-ben?</p><p>demiş yaşlı balık hayalinden çıkarak. Ve bir şaşkınlık yaşamış. yüzünü bir karanlık kaplamış Hayalinin, küçük kara balığa dönüp;</p><p>-hey balıklar! evrenler içinde evrenler vardır mesafeyi bilmezsiniz, akvaryum içindesiniz akvaryumu bilmezsiniz, demiş.</p><p>bu sırada gövdesine dayandığı ağacın dallarını tatlı bir rüzgar hafifçe sallamış ve bir yaprak düşmüş önüne ve bir dalga onu yavaşça almış ve ona bakan küçük kara balığın önüne getirmiş ve küçük karabalık önce yaprağa sonra Hayaliye bakmış ve ona demiş ki;</p><p>-daha önce neydin sen?</p><p>hayali cevap vermiş;</p><p>-bir meni damlası ve bir yumurta</p><p>-daha önce?</p><p>-daha öncesi bir kaç molekül</p><p>-daha?</p><p>-atom</p><p>-daha! daha!</p><p>-quark</p><p>-daha öncesi daha?</p><p>-sicim</p><p>-daha?</p><p>-enerji dalgası</p><p>-Yapacağın bir tek şey var. O da eskiden olduğun gibi bir dalga olmak ve sonra yeniden okyanusa dönmek, demiş ve denizin içinde kaybolmuş. diğer balıklar da. Hayali gençlerin ardından düşünmeye başlamış.</p><p>gece olmuş ve ay yüzünü göstermiş. Hayaliyi bir uyku bürümüş, aklında kalan son şeyle uyumaya çalışırken, Tüm isteklerin sahibine dönüp dilemiş;</p><p>-Yeniden okyanusa dönebilir miyim?</p><p>Çağdaş Onur Öztürk – 5 temmuz 2018</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ad6dd9cde43" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[FİONNA APPLE]]></title>
            <link>https://medium.com/@c.onurozturk/fiona-apple-7a8156f3624f?source=rss-d17d8caa901f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7a8156f3624f</guid>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <category><![CDATA[nereye-gidiyorum]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[nasıl]]></category>
            <category><![CDATA[ben-kimim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Çağdaş Onur Öztürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 05 Jul 2018 00:12:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-12-21T01:02:45.423Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Son nefesimle bir çığlık attım,</p><p>ölürken, vadide bir yerde.</p><p>O çığlığın dalgaları, bir çığ yarattı.</p><p>O çığ, hiç tanımadığım bir adamı yuttu.</p><p>O adam öldüğünde, onun dul eşi babanla tanıştı</p><p>ve onlar seni yaptılar.</p><p>Hepsi bu.</p><p>Yapacağım bir tek şey var. O da,</p><p>eskiden olduğum gibi bir dalga olmak ve sonra yeniden okyanusa dönmek.</p><p>Yeniden okyanusa dön!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7a8156f3624f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[THE ADEM’İN YOLCULUĞU]]></title>
            <link>https://medium.com/@c.onurozturk/ademin-yolculu%C4%9Fu-736846bd55d9?source=rss-d17d8caa901f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/736846bd55d9</guid>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[ozan]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Çağdaş Onur Öztürk]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 29 Jun 2018 19:17:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-06-20T20:12:25.158Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>gözlerini açmış, bir de ne görsün?</p><p>insanlar çoktan bi düzen kurmuşlar.</p><p>alanı vereni</p><p>koşanı gideni</p><p>geri geleni ve bunlar gibi.</p><p>O da bişeyler yapmalıymış.</p><p>önce dillerini öğrenmeliymiş,</p><p>yoksa ne su isteyebilirmiş ne başka bir yaşam hakkını.</p><p>ne diyorlar diye bakarken, ağızlarına bakar bulmuş kendini.</p><p>ama neyseki çat pat derdini anlatır hale gelmiş.</p><p>hemen çekmiş bakışlarını.</p><p>ayrıca dillerinden dökülenle yaptıklarını</p><p>farklı buluyor, anlayamıyormuş</p><blockquote>-ben</blockquote><p>demiş, üçü beşi bi dönmüş bakmış. Ürkmüş, ama hoşlanmış da,</p><blockquote>-bbe</blockquote><p>deyince, bi on kişi daha dönmüş,</p><blockquote>-ee</blockquote><p>yüz, yüzelli</p><blockquote>-eb*</blockquote><p>binleri bulmuş, geçmiş hatta.</p><p>daha bişey dememişmiş aslında ama dikkat çekmiş</p><blockquote>-ü</blockquote><p>deyince seviniyor,</p><blockquote>-be</blockquote><p>deyince gülüyorlarmış.</p><p>daha da çok hoşuna gitmiş, sevinmiş bizimki.</p><p>gel zaman git zaman</p><p>böyle böyle</p><p>epey bi zaman geçmiş,</p><p>gözlerinin önünde.</p><p>dili her geçen gün daha iyi öğreniyor, derdini daha iyi anlatıyormuş artık.</p><p>o kadar seviliyormuş ki fotografını bile istiyorlarmış artık, onu hep görmek, göstermek, ulaşmak, ulaştığını göstermek, konuşmak, konuştuğunu göstermek, buluşmak, buluştuğunu göstermek, kapışmak, kapıştığını göstermek, dertleşmek, helalleşmek, sevişmek, vs…</p><p>insanlar çok mu yalnız, yoksa kimse kimseyi dinlemiyor mu? diye sormuş mu ya da cevabını bulmuş mu bilmem ama keyfi yerindeymiş.</p><blockquote>-seviyoruz</blockquote><p>derlermiş ona çok zaman,</p><blockquote>-sesini de duyalım</blockquote><blockquote>-nasıl?</blockquote><blockquote>-bişeyler söyle?</blockquote><blockquote>-gık</blockquote><p>demiş, bayılmışlar. o da inanmış. böyle gıklayabildiği için gurur duymuş.</p><blockquote>-bi daha söyle, başka bişey söyle, hep söyle,</blockquote><p>demişler.</p><blockquote>-seviyoruz.</blockquote><blockquote>-seviyorum</blockquote><p>diyorlarmış çokça, o da onları seviyormuş çokça.</p><blockquote>-teşekkür</blockquote><p>ediyormuş, genellikle. naziklermiş çünkü.</p><blockquote>-çok iyisin</blockquote><p>diyorlarmış,</p><p>bayılıyormuş bizim mecnun, ama biliyormuş zaten öyleymiş, Yaratandan ötürü.</p><blockquote>-biricikim, tekim, tıpkı sizin gibi. herkes gibi. -</blockquote><p>yine bir zaman sarhoş gecelerinden birinde, çok susamış bizim şaşkın.</p><p>hemen seslenmiş,</p><blockquote>-su</blockquote><p>demiş, gelen giden, duyan eden olmamış.</p><p>az önce yanında olanlar, bir anda yok olmuşlar.</p><blockquote>-nerde ki bunlar? nereye gittiler? biraz daha öteye sesleneyim</blockquote><p>demiş ama sanırım duymamış hiç kimse.</p><blockquote>-şey, suuuuuuuu?</blockquote><p>diye olanca gücüyle bağırmış, kimsecikler yokmuş</p><blockquote>-gık?…cuk?…gak?</blockquote><p>demiş ama bunu da duyuramamış. herkesin sevdiği makamdan mı diyememiş? orası meçhul.</p><p>herkesin bildiği bir yerde, herkesin davetli olduğu bi parti varmış,</p><blockquote>-oradadırlar</blockquote><p>diye düşünmüş.</p><p>bir panikle partiye gitmeye karar vermiş.</p><p>yürüyerek mi gitmiş, taksiye mi binmiş tam hatırlayamıyorum, ama gitmiş oraya.</p><p>vurmuş kapıya, elleriyle, duymayınca ayaklarıyla.</p><p>tam girecekmiş içeri bıçkın, demişler,</p><blockquote>-hop, buraya böyle giremezsin</blockquote><blockquote>-ben şey su…</blockquote><p>demiş, birbirlerine bakmış kapıdakiler, başlamışlar gülmeye.</p><blockquote>-haaa tanıyamadık, pardon</blockquote><p>demiş, buyur etmişler içeri.</p><p>girmiş, herkes ordaymış.</p><p>gitmiş hemen birinin yanına can havli ile bugüne kadar öğrendiği dili en anlaşılır halde kullanarak, kulağına eğilmiş ve nazikçe</p><blockquote>-bana biraz su verebilir misin</blockquote><p>demiş. kulağı ürperen dönmüş,</p><blockquote>-seni çok seviyorum</blockquote><p>deyince, şaşmış bizim cazip, bu duruma ve ‘kucağına mı eğildim acaba yanlışlıkla’ diye.</p><p>yok,</p><p>‘içerdeki sesin yüksekliğinden duyamadı sanırım’ diye düşünüp</p><blockquote>-SU, SUUUU</blockquote><p>diye bağırmış bu sefer</p><blockquote>-çok iyisin biz hepimiz seni çok seviyoruz ama en çok ben!</blockquote><p>demiş.</p><p>anlamamış bizimki.</p><p>onu duyup duymadığını anlayamamış. hemen başka birine,</p><blockquote>-SU, SUU, SUUUUU</blockquote><p>diye bağırmış panikle. o da</p><blockquote>-çok seksi, çok zekice. çok seviyorum seni</blockquote><p>demez mi. öpmek için yanaşmış ama bizim kaktüs, su bulması gerektiğinden başka birine dönünce kocakarı biraz bozulmuş. su filan da vermemiş bizimkine azgın obur! ‘seninle konuştuktan sonra utançla gitti’ diyenler var ama ben görmedim, yalan söylemiyim.</p><p>ayılıp su istemeye devam ettikçe farketmiş ki bizim mağdur, kimse onu anlamıyor.</p><blockquote>-su</blockquote><p>deyince gülüyorlar, seviyorlar, okşuyorlar, öpüyorlar, sallıyorlar, titriyorlar, kaşınıyorlar, vs…ama su veren olmuyormuş.</p><blockquote>-bana başka bir dil öğretmiş olabilirler miydi?</blockquote><p>hemen bu soru aklına gelmiş, çünkü çok zekiymiş. sorgulamış,</p><blockquote>-neyi seviyorsun?</blockquote><blockquote>ve neden iyiyim?</blockquote><blockquote>öyle miyim gerçekten?</blockquote><blockquote>sen beni tanıyor musun? ben seni tanımıyorum çünkü.</blockquote><blockquote>ben beni tanımıyorum çünkü.</blockquote><blockquote>ya da daha doğrusu şunu sorayım; beni anlıyor musunki?</blockquote><blockquote>yok daha temel soru şu: duyuyor musun?</blockquote><blockquote>ya da: acaba dinliyor musun?</blockquote><p>dilinden artık söz çıkmaz olmuş,</p><p>gözyaşları cevabı veriyormuş, çağlayarak.</p><blockquote>-bana noluyor? neden bana oluyor? ben kimim?</blockquote><p>hemen ayılmış, silmiş yaşlarını,</p><p>Allahtan kimse farketmemiş ağladığını.</p><blockquote>-zeki isen bi çözüm bul</blockquote><p>demiş kendine.</p><p>ilk aklına gelen tabiiki susuzluğunu düşünmek olmuş.</p><blockquote>-aciliyeti ne? yani ne kadar zamanım var?</blockquote><blockquote>-sen bilemezsin ölümü de doğumu da. yarın ölecekmişsin gibi düşün, ölene kadar da hareket et.</blockquote><p>demiş sonsuzlukta yankılanan bir çağrı!</p><blockquote>-savsaklama! belki de güneşin doğuşunu göremezsin! acele et.</blockquote><p>demiş.</p><blockquote>-tamam şimdi su bulmalıyım. ne yapmalıyım?</blockquote><p>düşünmüş taşınmış, düşünmüş taşınmış,</p><p>o karanlık düşünce girdabında, derin bir nefes almak için yüzünü gökyüzüne kaldırmasaymış,</p><p>gecenin karanlığında yeni ayın yükselişini az daha kaçıracakmış.</p><p>az dalmış, uz dalmış, ansızın bir yağmur damlası inmiş yüzüne, ayılmış. geleceği belli miymiş? rüzgarlar haberci gelmiş mi önden? tam hatırlayamıyorum.</p><p>kafasından geçenleri de temizleyen yağmur, dindirmiş içini. bir sessizlik olmuş içinde. sanki birleşmiş konuşkan yarımları ve susmuşlar.</p><p>dışındakilerin sesini de duymuyormuş artık.</p><p>sadece Onun sesi geliyormuş.</p><p>hemen koşmuş mutfağa, bilmiyormuş musluğun işlevini de tanıyamamış o yüzden.</p><blockquote>açmış dolabı,</blockquote><blockquote>almış bi süzgeç, bi bardak,</blockquote><blockquote>dışarı çıkmış,</blockquote><blockquote>doldurmuş süzgecin içine azıcık toprak,</blockquote><blockquote>yağmura tutup süzmüş onu,</blockquote><blockquote>bardak doluncaya kadar beklemiş,</blockquote><blockquote>içmiş ondan bir yudum.</blockquote><blockquote>gün ağarmaya başlamış.</blockquote><blockquote>bi doğan güneşe bakmış,</blockquote><blockquote>bi yeni aya,</blockquote><blockquote>yan yana,</blockquote><blockquote>dikmiş kafaya bardağı içmiş kana kana,</blockquote><blockquote>teşekkür etmiş ve övgüler dizmiş Ona,</blockquote><p>Çağdaş Onur Öztürk – 29 haziran 2018</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=736846bd55d9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>