Batı Sidney Üniversitesi’nin “Çok Kültürlülüğü Yeniden Düşünmek, Çok Kültürlü Eğitimi Yeniden Değerlendirmek” (RMRME) araştırma projesinden ilhamla; Anadolulu Kuir bireylerin ve yerinden edilmiş insanlarin yaşam deneyimleriyle yoğrulmuş; Uzlaşı Eğitimi Çerçevesi ve Eleştirel Çeşitlilik Okuryazarlığı (CDL) yaklaşımıyla şekillenmiş bir bakış.

Kimin Hikâyesi Duyuluyor?

Zeynep, Şubat ayının ağır neminde Batı Sidney Üniversitesi kampüsüne adım attığında, sırtında yalnızca çantasını taşımıyordu. Başörtüsü, hem gururun hem direnişin kumaşıydı. Her adımı, ona aynı gerçeği hatırlatıyordu:

Aidiyet, varlığınla hak ettiğin bir şey değil; her gün sorgulanan bir ayrıcalık.

Kuir bir Anadolu mültecisi olarak onun varlığı; “Hoş geldin” ile başlayan, ama hep kapının eşiğinde tutulan bir kimlikti.

O dönem, “Sosyal Adalet İçin Eğitim” dersine kaydoldu. Belki burada, dedi kendi kendine, nefes alabileceğim bir yer bulurum.

Fakat derslik, kampüsün sınırları dışında gördüğü dünyanın aynısıydı:

Kimliğin — kimin sözünün dinleneceğini, kimin sesinin otorite sayılacağını — belirliyordu.

Cam Tavan Olarak Hoşgörü

İkinci hafta, sınıfta “çok kültürlülüğün başarısızlığı” tartışıldı. Beyaz bir Avustralyalı öğrenci sordu:

“Peki ama, Avustralya değerlerimizi kaybetmez miyiz?”

Zeynep’in göğsü sıkıştı.

Yanındaki Güney Sudanlı bir kadın elini kaldırdı:

“O değerler kimin değerleri?”

Sınıfın havası değişti. Sözler kibarca çarpıştı, ama Zeynep gibi olanlar susmayı tercih etti.

Ötekileştirilmiş, göçmen ve mülteci öğrenciler, konuşmadan önce riski tarttılar.

Beyaz, Anglo kökenliler ise tereddütsüz konuştular.

Onların sesleri; güç sahibi olmanın rahatlığını taşıyordu.

Zeynep’in sesi boğazında düğümlendi.

Konuşmak, burada sadece söz almak değil; Konuşmak, yerini riske atmak demekti.

Zeynep bu dengeyi biliyordu:

Kimlik, bazen yalnızca var olmanın değil, hep hesap vermenin yüküydü.

Göç ettiği Anadolu toplumunda da aynısını yaşamıştı.

Orada, kuir kimliği hep görünmezdi — Onu açığa vurmak, hem kendi güvenliğini hem ailesinin onurunu tehlikeye atmak demekti.

Bu sınıfta da aynıydı.Rahatsızlık yükselince, öğretim görevlisi hızlıca konuyu politika çerçevelerine çekti. Orada, herkes daha güvendeydi.

Ama bu güvenin bedeli belliydi: Sessizlerin yükü.

Hoşgörü budur:

Varlığınızı kabul ederiz, ama sınırlarını biz çizeriz. Cam tavanı görebilirsiniz, ama onu kırmaya kalkmayın.

Sınıfta Güç Kimdeydi?

Daha sonra Zeynep kendine sordu:

Bu odada gücü kim elinde tutuyordu?

Yanıt açıktı:

Sesi “bozucu” olarak algılanmayanlar. Rahatsız olduklarında, düzenin onlara hızla geri verildiği kişiler.

Sınıf Bir Ayna Olduğunda

Aynı gün, Zeynep, arkadaşı Amira ile buluştu — Lübnan kökenli Avustralyalı bir kadın.

Amira, okulda aksanı yüzünden sürekli düzeltilmesini; babasının devlet dairelerinde boyun büküşlerini anlatırken, öğretmenlerinin onun geleceğine dair sessizce umutlarını düşürdüğünü fark edişini paylaştı.

Zeynep dinledi.

Onların hikâyeleri, Batı Sidney Üniversitesi’nin araştırmalarında gördüğü verilerin ete kemiğe bürünmüş haliydi:

Çok kültürlü eğitim, çoğu zaman eşitsizliğin üzerini örten parlak kağıttan bir şekerdi.

Bayraklar dalgalanır, yemekler sergilenir, festivaller yapılır — ama güç hep aynı ellerde kalırdı.

Çember Kurulduğunda

Haftalar sonra, öğretim görevlisi Uzlaşı Eğitimi ve Batı Sidney Üniversitesi projesi çerçevesinde aldığı eğitimle sınıfa döndü.

Yeni bir yöntem sundu:

“Bugün tartışmayacağız. Bugün kendi hakikatimizi anlatacağız.”

Zeynep, nefesi kesilerek konuştu.

Türkiye’den kaçışını, kuir kimliğini, başörtüsünün altına saklanışını… Evinde ve sığındığı toplumda maruz kaldığı sessizliği…
Düzelmesi için edilen duaları anlattı.

Bu defa sesler çatışmadı. Sadece dinleme vardı.

Cam Tavan Kırıldığında

O gün, Zeynep ilk defa bir şey hissetti:

Sınıfın kuralları değiştiğinde, Güç de yer değiştiriyordu.

Onun hikâyesi, artık politika dersinin alt notu değil; Yaşanmış bir hakikat olarak oradaydı.

Sınıftan Çıkan Sesler Sistemi Titrettiğinde

Sonrasında Zeynep öğrendi ki, bu değişim yalnızca o sınıfta yaşanmıyordu.
Batı Sidney Üniversitesi’nin projesi, ülke genelinde öğretmen eğitimine işliyordu.

ACARA 2015 Müfredatı — Kültürlerarası Anlayış yetkinliği.

Eleştirel Çeşitlilik Okuryazarlığı (Melissa Steyn): Çeşitlilik çalışması, güç ilişkilerinin çalışmasıdır.

Masayı Yeniden Kurmak

O gün Zeynep şunu anladı:

Davet edilmek yetmez. Masayı birlikte kurmalıyız.

Cam tavanın çatladığı yerden ışık sızabilir. Ama asıl dönüşüm, tavanın tamamen kaldırılmasıyla olur.

Yansıma

Zeynep’in kuir kimliği, bazı sokaklarda hâlâ fısıltıdır.

Ama artık elinde bir şey var:

Kendi sesinin gücü. Ve o sesi başkalarıyla buluşturma cesareti.

Hoşgörü yeterli değildir. Dahiliyet, farklılıkları yönetmek değil; Gücü hep birlikte paylaşmaktır.

#Velevki ; Buradaydık, buradayız, burada olacağız. #Lubunya

Power, Identity, and Conflict in Education
- shaped by #livedexperience -

Inspired by Western Sydney University’s Rethinking Multiculturalism, Reassessing Multicultural Education (RMRME) research project, integrated with the lived experiences of Anatolian Queers and displaced learners, and informed by the Reconciliation Education Framework and the Critical Diversity Literacy (CDL) framework.

Whose Story Matters Here?

Zeynep arrived at the campus of a Western Sydney university on a humid February morning, carrying more than just her books. Her hijab, chosen with pride and resistance, was also a symbol of the quiet battles she fought daily. As a queer Anatolian refugee, each step onto the campus grounds reminded her that belonging was not guaranteed — it was contested.

That semester, she enrolled in Education for Social Justice, a class designed to explore multicultural education in Australia’s system. She hoped it would be different — perhaps a place to breathe.

What she encountered instead was a microcosm of the world outside — a space where social identity often dictated who felt seen, heard, and valued.

Tolerance as a Ceiling

In the second week of the semester, the class discussed the “failure of multiculturalism.” A White Australian student questioned, “But don’t we risk losing Australian values?” Zeynep felt her chest tighten. A South Sudanese woman beside her raised her hand, “Whose values are those?”

Zeynep watched as the classroom split — voices layered with polite disagreement, but underneath, an unsettling silence from others like her.
Those from racialised, migrant, and refugee backgrounds often chose not to speak, assessing the risks. Zeynep noticed that students aligned with the dominant culture — White, Anglo-Australian — spoke without hesitation. Their voices carried an assumption of authority. Others, Zeynep, paused — calculating the cost of speaking.

Zeynep understood this calculus well; she knew the costs of challenging the power dynamics that framed her as a guest — welcomed but not truly part of the community.

Zeynep recognised this dynamic well. It mirrored tensions in her own Anatolian migrant community, where her queerness was hidden to protect both herself and her family’s fragile dignity.

The lecturer let the discomfort surface but quickly steered the conversation back to policy frameworks — back to safety. The underlying tension, the social exclusion felt by those like Zeynep, was left unexamined.

This is the hallmark of tolerance — a condition where diversity is acknowledged, but power remains concentrated in the hands of the dominant group. Inclusion remains conditional.

You may be here — but don’t ask to change the rules.

Recent scholarly work in Australia echoes this tension:

Tolerance is not power-sharing. It acknowledges cultural presence but rarely redistributes agency and authority (Ho, 2017; Noble, 2021).

Tolerance is fragile. It demands “good migrant” behaviour — quiet gratitude, avoiding discomfort.

Tolerance silences conflict. The goal is “getting along,” not systemic change (Steyn, 2015).

Who Held Power in That Space?

Zeynep asked herself later: Who really had power in that room?

It was those who could speak without worrying their voice would be seen as disruptive.

It was those whose discomfort prompted a return to order.

She had seen this in her own Anatolian migrant community — elders controlling what could be said about gender, sexuality, and tradition. She had survived those silences. Now, she faced a new form of containment — one disguised as social cohesion and politeness.

Zeynep wondered:

What if, before policy debates, the class had shared personal experiences of migration, otherness, or belonging?
What if discomfort had been seen not as disruption, but as the beginning of something valuable?

The Classroom as a Mirror

Later that day, Zeynep met with her friend Amira, a Lebanese-Australian woman who had experienced similar constraints. Amira recounted being corrected for her accented English in school, and how her father’s struggle with forms and government offices led teachers to quietly lower their expectations for her.

Zeynep confided in Amira, a Lebanese-Australian woman who had navigated these tensions for years. Amira reflected on being silenced in classrooms for speaking Arabic and how her father’s accent led teachers to assume he was “uneducated.”

Their experiences reflected the findings from Western Sydney University’s Rethinking Multiculturalism project:

Multicultural education in Australia often reinforces structural inequality.

Superficial diversity celebrations — flags, festivals, food — mask the fact that authority remains White and Anglo-centric.

Tolerance without power-sharing — migrant students are visible but remain structurally marginalised.

Teacher under-preparedness — educators often lack the skills to navigate power dynamics and conflict, defaulting to politeness instead.

Zeynep saw herself in that research. She had been welcomed into the room, but not into its power structures. Her social identity — as a refugee, as a queer Anatolian woman — shaped the hidden curriculum of whose voice carried weight.

Their stories echoed findings from the Rethinking Multiculturalism project at Western Sydney University:

Multiculturalism often meant tolerance — but rarely power-sharing.

Schools and universities displayed diversity through images and celebrations but maintained authority structures aligned with White Australian norms.

Reflect on a time you felt unheard in a professional or educational setting.

Zeynep recalled her schooling in Türkiye — where queerness was erased from textbooks and whispered about as sickness. In Australia, silence was replaced by debate, but the pressure to conform remained.

When the Classroom Became a Circle

Weeks later, the lecturer attended professional development informed by WSU’s project and the Reconciliation Education Framework — an approach emphasising:

Truth-telling — naming social injustices and systemic discrimination.

Perspective-taking — inviting students to speak from lived experience.

Empathy as action — not just “understanding,” but transforming educational practices to redistribute agency and voice.

Returning to class, the lecturer invited students into a different exercise:
Share your story — not as debate, but as truth.

Zeynep spoke, hesitating at first. She described fleeing Türkiye, seeking asylum, and the burden of queerness hidden under her scarf. She recounted the silence of her family, the prayers to “fix her,” and the isolation she carried even among other refugees.

When she finished, there was no debate. There was listening.

How did power shift in that space?

For the first time, Zeynep felt power redistributed. Her story shaped the learning — not as a footnote to policy, but as lived knowledge.

Power had shifted.

The classroom was no longer performing tolerance. It was beginning to build social justice — a collective reimagining of who belonged.

Beyond That Room: Systemic Change

Zeynep later learned that her class was part of a broader institutional shift.

The WSU project, alongside national policy movements, was reshaping teacher education:

Australian Curriculum (ACARA) — embedding Intercultural Understanding as a general capability.

Critical Diversity Literacy (CDL) — Melissa Steyn’s work emphasising that:

Diversity work is power work.

Teachers must name privilege and interrogate systemic inequality.

Inclusion means structural change — who decides the curriculum, who is heard, who holds authority?

These interventions challenged Zeynep’s understanding of social change.

Inclusion wasn’t just being invited to the table. It was co-creating the table.

Who holds power beyond the classroom in your workplace or institution?

Zeynep realised her lecturer’s shift was supported by systemic efforts — policies and leaders committed to structural change.

Key Frameworks in Practice

Reconciliation Education Framework (Australia)

Truth-telling: Create space for discomfort and name historical injustice.

Perspective-taking: Center stories from marginalised students.

Action: Shift classroom power dynamics and educational policies, not just attitudes.

Critical Diversity Literacy (Melissa Steyn)

Naming Power: Who holds authority in institutions?

Self-Examination: Educators interrogate their privilege.

Systemic Change: Move from symbolic representation to equitable power-sharing.

Applying Inclusion: Reflecting on Power, Practice, and Your Professional Role

Identify Power:

In your classroom, workplace, or community — who speaks the most? Who holds decision-making power?

Assess Tolerance vs. Inclusion:

Think of a “multicultural” initiative you’ve seen. Was it tolerance (surface-level) or structural inclusion (redistributing power)?

Spot Silences:

When conflict arises, who becomes silent? How is social exclusion enforced in your context?

Apply CDL:

Reflect on your own privilege. How might it shape your perception of diversity work?

Commit to Truth-telling:

What is one uncomfortable truth about power and inequality in your organisation that you can name — and act upon?

Reflection

Zeynep’s queerness remains a whispered secret in some corners of her life.
But she now carries a different agency — the power to speak.
The power to gather others into the circle.
Not just tolerated — but rewriting the space together.

Inclusion begins when we stop managing differences — and start redistributing power.

Key Terms and Definitions — Social, Educational, Societal, Power, and Change

The following key terms offer a foundational understanding for engaging with multicultural education, inclusive practice, and systems transformation — particularly when working alongside diverse, migrant, and displaced communities.

If you would like to receive the full Key Terms and Definitions resource to integrate into your professional practice, please reach out via email.
I’d love to connect and explore how we can co-design inclusive approaches together.

Contact:

cansu.c@educationprinciples.org | cansu@anatolianqueers.com.au

Upon request, I will send you the resource and be available for further discussion to support your work.

İş Görüşmesi Başarısı için Hikaye Anlatıcılığını Kullanın | Uluslararası Öğrencileri Kapsayıcı Deneyimlerle Güçlendirme

Hikaye anlatıcılığı, yalnızca deneyimleri paylaşmanın bir yolu değildir; iş görüşmelerinde başarıya ulaşmak için dönüştürücü bir araçtır. Uluslararası öğrenciler için bu araç, benzersiz yolculuklarını, güçlü yönlerini ve farklı ortamlara uyum sağlama becerilerini öne çıkaran bir köprü görevi görür. Education Principles olarak, öğrencilerin hikayelerini İş-İçerikli Öğrenme (WIL) | [CO-OP] ve kapsayıcı topluluk projeleri aracılığıyla anlatmalarını sağlayacak araçlarla donatıyoruz. Bu deneyimler, öğrencilerin görüşmelerde öne çıkmasını ve liderlik potansiyellerini sergilemesini sağlar.

İş Görüşmesi Başarısı için Hikaye Anlatıcılığı Neden Önemlidir?

İş görüşmeleri yalnızca soruları cevaplamakla sınırlı değildir — aynı zamanda potansiyel işverenlerle bağ kurma fırsatıdır. Hikaye anlatıcılığı, öğrencilere şu konularda yardımcı olur:

1. Deneyimlerini yapılandırılmış ve ilişkilendirilebilir bir şekilde paylaşmak,
2. Problem çözme, empati ve kültürel ve duygusal zeka gibi aktarılabilir becerileri vurgulamak,
3. Karşılaştıkları zorlukları yansıtmak ve bunların nasıl üstesinden geldiklerini göstermek,
4. Güven oluşturmak ve mülakat yapan kişilerle bağ kurmak.

Uluslararası öğrenciler için hikaye anlatıcılığı, kültürel ve dilsel engelleri aşmanın anahtarı olabilir; bu, onların çeşitli deneyimlerini işverenlere hitap eden birer avantaja dönüştürür.

Kapsayıcı Topluluk Projelerinin Rolü

Education Principles olarak, öğrencileri işbirlikçi, gerçek dünya ortamlarına dahil eden kapsayıcı topluluk projeleri tasarlıyoruz. Bu projeler, katılımcıları çeşitli topluluklarla etkileşime teşvik ederek, kültürel ve duygusal zeka, ekip çalışması ve uyum gibi iş hayatında hayati önem taşıyan becerileri geliştirir.

Örneğin, yakın zamanda bir grup uluslararası öğrencinin Avustralya’da sürdürülebilir bir sosyal girişim markası kurduğu bir proje gerçekleştirdik. Öğrenciler, yerel ve göçmen topluluklarla iş birliği yaparak çevre dostu bir ürün serisi tasarlayıp piyasaya sürdüler. Kültürel farklılıkların üstesinden geldiler, topluluk paydaşlarıyla koordinasyon sağladılar ve bir işletmeyi hayata geçirmenin lojistiğini yönettiler. Bu deneyimler, liderlik ve girişimcilik becerilerini geliştirmekle kalmadı, aynı zamanda iş görüşmelerinde hikaye anlatıcılığı için zengin bir materyal sağladı. Öğrenciler bu başarılarını hem CAR hem de SMART çerçevelerini kullanarak yapılandırabilirler.

İş Görüşmesi Başarısı ve Hikaye Anlatıcılığı için CAR Çerçevesi

CAR (Bağlam, Eylem, Sonuç) çerçevesi, iş görüşmesi cevaplarını yapılandırmak için basit ama etkili bir yoldur. Öğrenciler bunu şu şekilde uygulayabilir:

Bağlam (Context):

Durumu veya zorluğu tanımlayarak sahneyi hazırlayın.

“Education Principles ile gerçekleştirilen bir sosyal girişim projesi sırasında, uluslararası ve yerel öğrencilerden oluşan bir ekibe sürdürülebilir bir marka geliştirme konusunda liderlik ettim. Amacımız, yerel üretim gücünü çevre dostu uygulamalarla birleştirerek sürdürülebilirlik sorunlarına çözüm üretmekti.”

Eylem (Action):

Zorluğu ele almak için attığınız adımları açıklayın.

“Çeşitli kültürel tasarım unsurlarını entegre etmek için beyin fırtınası oturumlarını koordine ettim, yerel tedarikçilerden sürdürülebilir malzemeler temin ettim ve göçmen üreticilerle çalıştaylar düzenleyerek onların becerilerini üretim sürecine dahil ettim.”

Sonuç (Result):

Sonuçları ve öğrendiklerinizi vurgulayın.

“Proje, hem gelir hem de topluluk desteği sağlayarak başarılı bir şekilde bir ürün serisi piyasaya sürdü. Kişisel olarak, kültürel iş birliği, paydaş yönetimi ve sürdürülebilir iş uygulamaları konularında paha biçilemez bilgiler edindim.”

CAR çerçevesi, yanıtların net, etkileyici ve sonuç odaklı olmasını sağlar.

SMART Teknik Entegrasyonu

Hikaye anlatıcılıgını daha da güçlendirmek için, öğrenciler cevaplarına SMART (Spesifik, Ölçülebilir, Ulaşılabilir, İlgili, Zaman Sınırlı) tekniğini dahil edebilir. Bu, örneklerin hedef odaklı olmasını ve ölçülebilir etkiler sergilemesini sağlar.

SMART Çerçevesini CAR ile Nasıl Bütünleştirebilirsiniz?

Spesifik: Hedefi açıkça tanımlayın.
“Amacımız, sürdürülebilir uygulamalar kullanarak hem yerel hem de göçmen toplulukları kapsayan bir ürün serisi piyasaya sürmekti.”

Ölçülebilir: Ölçülebilir sonuçları vurgulayın.
“Bu girişim, topluluk katılımında %25 artış sağladı ve üç ay içinde 10.000 dolar gelir elde etti.”

Ulaşılabilir: Başarıda kendi rolünüzü ve projenin uygulanabilirliğini gösterin.
“Yerel tedarikçiler ve üreticilerle iş birliği yaparak, proje bütçe dahilinde kaldı ve teslim tarihlerini karşıladı.”

İlgili: Daha geniş hedeflerle uyum sağlayın.
“Bu proje, hem sürdürülebilirlik hem de topluluk entegrasyonu konusundaki tutkumla, ayrıca organizasyonun çevre dostu girişimlere olan bağlılığıyla uyumluydu.”

Zaman Sınırlı: Zaman çerçevesini belirtin.
“Bu sonuçları altı aylık bir proje süresi içinde elde ettik.”

SMART tekniğini kullanmak, hikayelerin yalnızca etkileyici değil, aynı zamanda işverenlere hitap eden net, yapılandırılmış bir etkiyi yansıtmasını sağlar.

Unutulmaz Profesyonel Hikayeler Oluşturmak İçin 5 İpucu

Hikayelerinin etkili olmasını sağlamak için öğrenciler:

1. Pratik Yapmak: Cevaplarını prova ederek özgüven kazanmalı ve doğal bir akış sağlamalıdır.
2. Samimi Olmak: Değerlerini ve yeteneklerini yansıtan gerçek deneyimlerini paylaşmalıdır.
3. Hikayeleri Uyarlamak: Hikayelerini görüşme yaptıkları role veya kuruma göre uyarlamalıdır.
4. CAR ve SMART Tekniklerini Kullanmak: Her iki çerçeveyi birleştirerek yapılandırılmış ve etkili yanıtlar oluşturmalıdır.
5. Etki Oluşturmak: Ölçülebilir sonuçları veya alınan geri bildirimleri vurgulayarak güvenilirliği artırmalıdır.

Education Principles Öğrenci Başarısını Nasıl Destekler?

Education Principles olarak, öğrencileri özel rehberlik ve uygulamalı öğrenme yoluyla güçlendiriyoruz. Programlarımız şunlara odaklanır:

1. Mentorluk: Öğrencilerin deneyimlerini yansıtmalarına ve bunları etkili bir şekilde ifade etmelerine yardımcı olmak.
2. Topluluk Projeleri: Gerçek dünya zorluklarına hazırlayan kapsayıcı girişimlere katılım fırsatları sunmak.
3. Hikaye Anlatıcılığı Atölyeleri: Öğrencilere ilgi çekici hikayeler oluşturma ve anlatma becerisi kazandırmak.
4. Kariyer Koçluğu: İş görüşmelerinde ve kariyer geçişlerinde özgüven oluşturmalarına destek olmak.

Kapsayıcı yaklaşımımız, her kültürden ve eğitim geçmişinden gelen öğrencilerin benzersiz hikayelerini paylaşma konusunda kendilerini güçlenmiş hissetmelerini sağlar. Örneğin, liderlik serimiz, öğrencileri kişisel ve profesyonel yolculuklarını yansıtmaya teşvik eder ve bunları kariyer gelişimlerinde birer güç unsuru olarak kullanmalarını sağlar.

Hikaye Anlatıcılığı = Başarı

Hikaye anlatıcılığı yalnızca iş görüşmeleri için bir araç değil, aynı zamanda deneyimleri liderlik anlatılarına dönüştürmenin bir yoludur. Hikaye anlatıcılığını benimseyerek uluslararası öğrenciler:

İş piyasasında benzersiz değerlerini ifade edebilir,
Dayanıklılık, uyum sağlama ve kültürel ve duygusal zeka sergileyebilir,
Görüşmelere netlik ve amaçla yüzleşme konusunda özgüven kazanabilir.

Education Principles olarak, öğrencilerin hikaye anlatıcılığının gücünü kullanmalarına yardımcı olmaya kararlıyız. Kapsayıcı topluluk projeleri ve yapılandırılmış rehberlik aracılığıyla, öğrenciler etkileyici anlatılar oluşturarak gelecekteki işverenleri üzerinde kalıcı bir izlenim bırakabilir.

Paylaşmaya Değer Bir Hikaye

Hikaye anlatıcılığı, iş görüşmelerini bağlantı kurma, ilham verme ve başarıya ulaşma fırsatlarına dönüştürür. CAR ve SMART gibi doğru araçlar ve çerçevelerle uluslararası öğrenciler, liderlik potansiyellerini ve profesyonel etkilerini kendinden emin bir şekilde sergileyebilir. Education Principles olarak, öğrencileri başarı için hikayelerini birer basamak taşına dönüştürme konusunda her adımda destekliyoruz.

Yazar Hakkında

Cansu Col (she/her), Education Principles kurucusudur ve proje yönetimi, uluslararası eğitim ve Çeşitlilik |Kapsayıcılık ve Eşitlik (DIE) alanlarında 15 yılı aşkın deneyime sahiptir. Daha önce TAFE NSW, UTS, ICMS ve Navitas gibi lider eğitim kurumlarıyla çalışarak mikro-sertifika, iş-entegre öğrenim [CO-OP] (WIL) ve proje tabanlı öğrenme programları geliştirmiştir.

Cansu aynı zamanda bir eğitimci, #queer ve #göçmen bir liderdir. Eğitim anlayışı, psikolojik güvenlik, eşitlik ve kapsayıcılık temelleri üzerine kuruludur. Education Principles aracılığıyla, çeşitliliği destekleyen ve herkes için fırsatlar sunan yenilikçi çözümler geliştirmeye devam etmektedir.

#HikayeAnlaticiligi #ProfesyonelIsGorusmesi #Smart #CAR KapsayiciTopluluk #ToplulukProjeleri #GocmenBasarisi #YurtdisiStaj #EducationPrinciples

Storytelling is not just a way to share experiences; it’s a transformative tool for success in job interviews. For international students, it serves as a bridge to highlight their unique journeys, strengths, and adaptability in diverse settings. At Education Principles, we specialise in equipping students with the tools to tell their stories through Work-Integrated Learning (WIL) and intersectional community projects. These experiences prepare students to stand out in interviews and showcase their leadership potential.

Why Storytelling is Crucial for Interview Success

Interviews are more than just answering questions — they’re opportunities to connect with potential employers. Storytelling allows students to:

Share authentic experiences in a structured, relatable way.
Highlight transferable skills like problem-solving, empathy, and cultural competence.
Reflect on challenges and demonstrate how they’ve overcome them.
Build trust and establish rapport with interviewers.

For international students, storytelling can be the key to overcoming cultural and linguistic barriers, turning diverse experiences into assets that resonate with employers.

The Role of Intersectional Community Projects

At Education Principles, we design intersectional community projects that immerse students in collaborative, real-world environments. These projects encourage participants to engage with diverse communities, fostering cultural intelligence, teamwork, and adaptability — essential skills for the workplace.

For example, a recent project involved a group of international students establishing a sustainable social enterprise brand in Australia. The students worked with both local and migrant communities to design and launch a line of eco-friendly products. They navigated cultural differences, coordinated with community stakeholders, and managed the logistics of launching a business. These experiences not only nurtured their leadership and entrepreneurial skills but also provided rich material for storytelling in interviews, helping students frame their accomplishments using both the CAR and SMART frameworks.

Using the CAR Framework for Interview Storytelling

The CAR (Context, Action, Result) framework is a simple yet powerful way to structure interview responses. Here’s how students can apply it:

Context:
Set the stage by describing the situation or challenge.

“During a social enterprise project with Education Principles, I led a team of international and local students to develop a sustainable brand. Our goal was to integrate local craftsmanship with eco-friendly practices to address sustainability challenges.”

Action:
Explain the steps you took to address the challenge.

“I coordinated brainstorming sessions to integrate diverse cultural design elements, sourced sustainable materials from local suppliers, and facilitated workshops with migrant artisans to incorporate their skills into the brand’s production process.”

Result:
Highlight the outcomes and what you learned.

“The project successfully launched a product line that was well-received, generating both revenue and community support. Personally, I gained invaluable insights into cultural collaboration, stakeholder management, and sustainable business practices.”

The CAR framework ensures responses are clear, engaging, and focused on outcomes.

Incorporating the SMART Technique

To further strengthen their storytelling, students can incorporate the SMART (Specific, Measurable, Achievable, Relevant, Time-bound) technique into their responses. This ensures that their examples are goal-oriented and demonstrate measurable impact.

Here’s how the SMART technique can complement the CAR framework:

Specific: Clearly define the objective.

“Our goal was to launch a product line using sustainable practices while engaging both local and migrant communities.”

Measurable: Highlight quantifiable outcomes.

“The initiative resulted in a 25% increase in community engagement and generated $10,000 in revenue within three months.”

Achievable: Demonstrate feasibility and your role in success.

“By collaborating with local suppliers and artisans, we ensured the project stayed within budget and met deadlines.”

Relevant: Show alignment with broader goals.

“This project aligned with my passion for sustainability and community integration, as well as the organisation’s commitment to eco-friendly initiatives.”

Time-bound: Specify the timeframe.

“We achieved these outcomes within a six-month project timeline.”

Using SMART ensures that stories are not only engaging but also demonstrate a clear, structured impact that resonates with employers.

5 Tips for Crafting Memorable Interview Stories

To make their stories impactful, students should:

1. Practice: Rehearse responses to gain confidence and maintain a natural flow.
2. Be Authentic: Share genuine experiences that reflect their values and abilities.
3. Adapt Stories: Tailor stories to the role or organisation they’re interviewing with.
4. Use CAR and SMART: Combine both frameworks to create structured and impactful responses.
5. Show Impact: Highlight measurable outcomes or feedback to enhance credibility.

How Education Principles Supports Student Success

At Education Principles, we empower students through tailored guidance and hands-on learning. Our programs focus on:

• Mentoring: Helping students reflect on their experiences and articulate them effectively.
• Community Projects: Offering opportunities to work on intersectional initiatives that prepare them for real-world challenges.
• Storytelling Workshops: Teaching students how to craft and deliver engaging narratives.
• Career Coaching: Supporting students in building confidence for interviews and career transitions.

Our inclusive and intersectional approach ensures that students from all cultural and educational backgrounds feel empowered to share their unique stories. For instance, our leadership series encourages students to reflect on their personal and professional journeys, using them as strengths in their career development.

Why Storytelling Equals Success

Storytelling isn’t just a tool for interviews — it’s a way to turn experiences into leadership narratives. By embracing storytelling, international students can:

• Communicate their unique value in the job market.
• Demonstrate resilience, adaptability, and cultural intelligence.
• Build confidence to face interviews with clarity and purpose.

At Education Principles, we are dedicated to helping students harness the power of storytelling. Through community projects and structured guidance, students can craft compelling narratives that leave lasting impressions on future employers.

A Story Worth Sharing

Storytelling transforms interviews into opportunities to connect, inspire, and succeed. With the right tools and frameworks — like CAR and SMART — international students can confidently showcase their leadership potential and professional impact. At Education Principles, we guide students every step of the way, helping them turn their stories into stepping stones for success.

#interview #InternationalEducation #GraduateEmployability #IntersectionalApproach #IntersectionalCommunityProjects #Internship #WIL #Australia #StoryTelling #InterviewTechniques #Smart #CAR #LLNApproach #LLNSupport

About the Author
Cansu Col (she/her) is the founder of Education Principles , bringing over 15 years of expertise in project and change management and 10 years in education and Diversity, Inclusion, and Equity (DIE). She is dedicated to empowering individuals and organizations through innovative educational design, compliance strategies, and career development programs.

As the Subject Coordinator for Organisational Behaviour and Internship Units at TAFE NSW (2019–2022), Cansu collaborated with leading education providers like TAFE NSW, UTS, ICMS, and Navitas to develop foundational skills programs, micro-credentials, and Work Integrated Learning (WIL) initiatives.

Her leadership philosophy emphasises psychological safety, equity, inclusivity, and advocacy for LGBTIQ+ and marginalised communities. Through Education Principles , she is committed to delivering transformative solutions that foster growth and success for diverse stakeholders.

Geleceğin Becerileri 2025: Dünya Ekonomik Forumu’nun Geleceğin İşleri Raporu’ndan Uluslararası Öğrenciler İçin İş Gücüne Hazırlık Rehberi

Dünya hızla değişiyor ve iş dünyası da bu değişimden fazlasıyla etkileniyor. Dünya Ekonomik Forumu’nun Geleceğin İşleri Raporu 2025’e göre, otomasyon, yapay zeka ve dijital dönüşüm, yalnızca mevcut iş rollerini değil, aynı zamanda gelecekte ihtiyaç duyulacak becerileri de yeniden tanımlıyor. Bu dönüşümle birlikte, yaratıcılık, eleştirel düşünme, duygusal zeka, esneklik ve uyum sağlama yeteneği gibi insana özgü beceriler, en hızlı büyüyen ve en çok talep gören beceriler arasında yer alıyor.

Peki, uluslararası öğrenciler olarak bu değişime nasıl hazırlanabilirsiniz? İşte bu makale, Dünya Ekonomik Forumu’nun Geleceğin İşleri Raporu’ndaki öngörülerden yola çıkarak, geleceğe hazır bir kariyer inşa etmek için gerekli olan beceriler üzerine odaklanıyor. Education Principles, sizi sadece mezuniyete değil, aynı zamanda iş dünyasında fark yaratmaya hazırlayan çözümler sunuyor.

Hızla Büyüyen Beceriler: Geleceğin İşleri Raporu’na Göre Öne Çıkan Alanlar

Geleceğin İşleri Raporu 2025, gelecekte iş gücüne yön verecek en önemli becerileri şöyle sıralıyor:

• Analitik Düşünme ve Problem Çözme
• Yaratıcılık ve İnovasyon
• Duygusal Zeka ve İletişim
• Esneklik, Uyum ve Dayanıklılık
• Aktif Öğrenme ve Sürekli Gelişim

Raporda ayrıca, dijitalleşme ve teknoloji tabanlı işlerde hızlı bir artış öngörülüyor. Ancak sadece teknik bilgi yeterli değil; bu yeni iş dünyasında başarılı olmak için insani becerilerinizi de geliştirmeniz gerekiyor. İşte tam bu noktada Education Principles, öğrenciler ve eğitim sağlayıcıları için en etkili öğrenme yöntemlerini sunarak geleceğe hazırlanmanıza yardımcı oluyor.

Uluslararası Öğrenciler İçin Education Principles’ın Çözümleri

1. İş-Entegre Öğrenme [CO -OP ] (WIL)

Teoriyle pratiği birleştiren programlar sayesinde iş dünyasına kolayca adapte olabilirsiniz. Gerçek iş senaryolarına dayalı projeler, stajlar ve uygulamalı görevlerle, hem özgeçmişinizi güçlendirir hem de iş piyasasında öne çıkarsınız.

2. Proje Tabanlı Öğrenme (PBL)

Education Principles’ın sunduğu proje tabanlı öğrenme yöntemleri, yaratıcılığınızı ve problem çözme becerilerinizi geliştirecek gerçek dünya projelerine odaklanır. Bu projeler sayesinde işverenlere somut bir portföy sunabilirsiniz.

3. Mikro-Sertifikalar ve Esnek Öğrenme

Hızla büyüyen becerilerle güncel kalabilmeniz için kısa süreli ve esnek kurslar sunuyoruz. Mikro-sertifikalar, hem öğrenim sırasında hem de mezun olduktan sonra iş gücünde size avantaj sağlar.

4. Kültürel Uyum ve Kariyer Desteği

Uluslararası öğrenciler için Avustralya iş kültürüne uyum sağlamak büyük bir adım olabilir. Education Principles, mülakat hazırlığı, profesyonel ağ oluşturma ve özgeçmiş hazırlama gibi konularda size rehberlik eder.

Dünya Ekonomik Forumu Raporu ve Sizin Geleceğiniz

Dünya Ekonomik Forumu’nun öngörülerine göre, iş dünyası her zamankinden daha hızlı değişiyor ve bu değişime ayak uydurmak için yalnızca akademik bilgi yeterli değil. Yaratıcılık, esneklik ve eleştirel düşünme gibi beceriler, iş dünyasında başarılı olmanız için vazgeçilmez hale geliyor.

Education Principles, uluslararası öğrencilerin bu zorlu yolculuğunda yanında olarak, sadece mezuniyet sürecinde değil, mezuniyet sonrası kariyerlerinde de fark yaratmalarını sağlıyor. Geleceğin işlerine hazır olmak istiyorsanız, şimdi harekete geçme zamanı!

Yazar Hakkında

Cansu Col (she/her), Education Principles kurucusudur ve proje yönetimi, uluslararası eğitim ve Çeşitlilik |Kapsayıcılık ve Eşitlik (DIE) alanlarında 15 yılı aşkın deneyime sahiptir. Daha önce TAFE NSW, UTS, ICMS ve Navitas gibi lider eğitim kurumlarıyla çalışarak mikro-sertifika, iş-entegre öğrenim [CO-OP] (WIL) ve proje tabanlı öğrenme programları geliştirmiştir.

Cansu aynı zamanda bir eğitimci, #queer ve #göçmen bir liderdir. Eğitim anlayışı, psikolojik güvenlik, eşitlik ve kapsayıcılık temelleri üzerine kuruludur. Education Principles aracılığıyla, çeşitliliği destekleyen ve herkes için fırsatlar sunan yenilikçi çözümler geliştirmeye devam etmektedir.

👉 Tam makaleyi Medium’da okuyun: Geleceğin Becerileri 2025

#GeleceğinBecerileri #UluslararasıÖğrenciler #DünyaEkonomikForumu #Eğitim #ProjeTabanlıÖğrenme #İşEntegreÖğrenme #AvustralyaKariyer 🌟

Future Skills 2025: Empowering International Students to Succeed in the Workforce

The future of work is evolving rapidly, with automation, AI, and global market shifts reshaping the skills needed to thrive. For international students in Australia, this means preparing for an increasingly competitive job market where critical thinking, problem-solving, creativity, adaptability, and emotional intelligence are essential. According to the Future of Jobs Report 2025 by the World Economic Forum, these skills will be key to building a resilient career as industries prioritise #innovation , #collaboration , and #adaptability

Education Principles is dedicated to helping international students bridge the gap between education and employment by offering tailored learning solutions that build job-ready skills and improve #employability outcomes.

Building Workforce Readiness for International Students

International students often face unique challenges entering the Australian workforce, such as navigating cultural differences, understanding employer expectations, and gaining relevant work experience. Education Principles addresses these challenges by integrating project-based learning (PBL) into its programs, ensuring students gain real-world, hands-on experience aligned with industry needs.

How Education Principles Helps International Students:

Work-Integrated Learning (WIL)
Programs include practical projects and internships that simulate real workplace scenarios, helping students gain confidence and industry-relevant skills.

Future-Ready Skill Development
Training focuses on core skills such as communication, teamwork, and leadership — essential for both local and global workplaces.

Cultural Competency and Networking
Programs help students navigate Australian workplace culture while building professional networks that support long-term career growth.

Micro-Credentials for Lifelong Learning
Flexible, stackable qualifications help students upskill while studying, providing them with an edge when applying for jobs.

Career Transition Support
Resume writing, interview preparation, and job search strategies tailored to international students’ needs ensure smoother entry into the workforce.

Project-Based Learning: A Pathway to Employability

Through project-based learning, students work on real-world challenges and industry-focused projects that develop #creativity , #critical thinking , and problem-solving abilities. This approach not only boosts employability but also allows international students to showcase their skills to potential employers. By actively engaging with industry scenarios, students gain practical experience, build a portfolio, and gain the confidence needed to succeed in the Australian job market.

Empowering International Students to Thrive

For international students, future-proofing their careers isn’t just about earning a qualification — it’s about gaining the skills, experience, and connections needed to succeed in a rapidly changing workforce. Education Principles provides the tools, support, and guidance to help students navigate these challenges and enter the workforce with confidence.

By blending practical learning, employability support, and cultural competency, Education Principles helps international students thrive, ensuring they’re not just prepared for the future of work — they’re ready to lead it.

About the Author
Cansu Col (she/her) is the founder of Education Principles , bringing over 15 years of expertise in project and change management and 10 years in education and Diversity, Inclusion, and Equity (DIE). She is dedicated to empowering individuals and organizations through innovative educational design, compliance strategies, and career development programs.

As the Subject Coordinator for Organisational Behaviour and Internship Units at TAFE NSW (2019–2022), Cansu collaborated with leading education providers like TAFE NSW, UTS, ICMS, and Navitas to develop foundational skills programs, micro-credentials, and Work Integrated Learning (WIL) initiatives.

Her leadership philosophy emphasises psychological safety, equity, inclusivity, and advocacy for LGBTIQ+ and marginalised communities. Through Education Principles , she is committed to delivering transformative solutions that foster growth and success for diverse stakeholders.

It can be argued that the history of “martyrdom” is as old as that of “the sacred” for humankind. In almost every society, it can be observed that those who die for their “sacred” missions or for their beliefs are designated as “martyrs” by people with different ideologies, beliefs or even vocational groups and those who call them “martyrs” appropriate these deaths symbolically and mention them within the context of attaining a “level of martyrdom”. The issue here is naturally not the naming of those who lose their lives, but gradually transforming “martyrdom” into a praise of death for the living, turning it into a desirable object

To investigate such a vital issue, the foremost philosopher we shall refer to must be Nietzsche because he centres his views on “the will to live” as well as offering harsh criticisms of various “truths” and their “other-worldliness”. This is because in every period in history without exception, behind every “martyrdom”, with which I shall deal using his genealogical method, lies a view of the truth. (It is also worth remembering that Nietzsche is the source of the views about “bio-power” of contemporary philosophers like Foucault with his affirmation of the body and impulses and tendencies, primarily of the survival instinct).

Once the breadth of the investigation and the fact that the most frequent use of it in Turkey is the designation by the State for soldiers who lose their lives is considered, I believe it will be clear why the article is limited to the discourse of “martyrdom” by the modern state. Furthermore, producing “realities”, or to create “new idols”, to use Nietzsche’s term is probably mostly done by the modern state. Even those states defined as “secular” do not shy away from using religion as a “cement” and adding religious arguments to their own discourse when it comes to the formation of “the sacred”. In this way, many religious concepts of yesterday regain functionality as political designations. Nietzsche talks about the dominance of the State on language as follows:

Designation, which is the prerogative of the masters, extends to such a point that it must be allowable to grasp the source of the language itself as the expression of the rulers’ power. They say “this is this and this”; they stamp everything and every event with a sound and almost take possession of them (Nietzsche, 2000;31)

In his “notebooks” comprising the notes he made at the outset of his illness, he criticises Bismarck heavily for involving the Germany of the day in the war. He says “we could avoid wars” and “there are more efficient ways to accord respectability to physiology than military hospitals”. He immediately follows this with his criticisms of the dynasty and the priesthood who collaborated in the re-naming death and the formation of this new sacred form:

Just by branding the delirium of murder, I am branding the two most damnable institutions, the two institutions that have hitherto made humanity sick, that are the bitter enemies of life. The dynasty that grows fat feeding on the blood of the strongest, the fortunate and the wonderful people and the institution of priesthood that has always tried to destroy the same people, the strongest, the successful and the wonderful. I think that the emperor and the priest are allied at this point: I wish to be the judge and end the dynasties’ and priests’ delirium of murder. (Nietzsche, 2001;203)

For Nietzsche Christianity is just another name for “betrayal of life” and behind it lies the Platonic philosophy. The Platonist separation of “apparent/fake” and “considered/real” worlds “negates” the “here and now” in an erotic manner and points to what is “beyond” and “the world of ideas”.

Nietzsche says the same theological blood circulates in the veins of idealism as well. And the result is the sickness he calls “decadence” in which Europe is getting embroiled. And of course, the modern state also gets the criticism it deserves:

Those with theological blood running in their veins approach everything in a warped and dishonest manner from the start. The obsession that results from this approach calls itself faith; closing the eyes tight and completely so that it avoids facing its own incurable and fake appearance. They derive a morality, a virtue, a sanctity from this warped optics and wrong perception is turned into good conscience, — once this optics is made sacrosanct with names like “God”, “Salvation” and “Eternity”, it is demanded that any other kind of optics should have no value. (Nietzsche, 2003;15–16)

Corruption will start just at this point. The point at which people behave against their instincts or completely negate them and prefer what is detrimental for them through the ideals injected into them in the name of “God”, “Salvation” and “Eternity”. The history of “exalted sentiments and ideals of humanity” is at the same time the history of corruption. Where the Christian “conscience” reigns, language will also be transformed.

It is of course not called “nothingness”; it is called “The Beyond” or “God” or “The Real Life”, or it may be called Nirvana, Salvation, Blessedness… Once it is grasped what form of deep meanings of which tendency it assumes, this innocent rhetoric taken from the idiosyncratic religious morality starts appearing less innocent; it is an anti-life tendency. (Nietzsche;2003;14)

Today we observe this theological arrogance in the modern state with its authority over all major concepts. It is worth noting that Nietzsche has allocated more space to what he wrote about the complicity of the state and religion than his other fragments in Volume I of his “Human, All Too Human”. I believe it will not be wrong to evaluate what he says in these fragments about the subject as philosophical anthropology. A healthy human revolts faced with murder even if it is committed by the State or in the name of the State. “Sempiternity of the State” which is a discourse we come across too often in our country means the legitimisation of many a lawlessness and religion propping up this process of legitimisation must mutate any possible revolts or rebellions into “submission”.

Where the dangerous outcomes of the inevitable or incidental faults of State rule or the expedience of the dynasty becomes visible to a diligent observer and tends to make him more headstrong, people with lesser perception will think they see the hand of God and submit patiently to any top-down measures. (and this is a perception in which the sacred and the human forms of rule intermingle.) (Nietzsche, 2008;295)

Let us attempt an evaluation regarding Turkey from this point on within Nietzsche’s perspective. The word “şehadet” (shahadat — martyrdom) has its roots in Arabic and means “witnessing”. When evaluating the “shahadat” discourse and the evolvement of its central tenet, it will be beneficial to think in terms of its original meaning. When we query what kind of witnessing it is that makes the death of a “şehit” (shahid — martyr) different from other kinds of death, I believe the response is likely to be related to “the truth”. In other words, “the love of the truth” that Nietzsche criticises in Christianity appears here in a similar form. Although when Nietzsche compares Islam with Christianity, he finds Islam more masculine because of differences such as there being no turning the other cheek, that it stipulates an eye for an eye, and it does not completely negate impulses like Catholicism does, the general picture is not all that different or comforting than the rest of the world with regard to the general characteristics of Abrahamic religions.

As I have mentioned at the outset, it can be seen here too that the State uses arguments of religion in the production of “the sacred”. Soon after the establishment of the Republic, with the setting up of the Directorate of Religious Affairs in 1924, the State appropriated the religious power and the authority inherent in the “fatwa” (religious ruling) office. In this way, in the building of “the truth” as “national consciousness” by the State, religion is included in the structure assigned the function to act as the “cement”. The entire education system is constructed along the lines of the State’s view of “the truth” as the literal meaning of education is to impart to the individual the desirable behaviours, the State creates the ideal citizen in this manner. The lines “What makes the flag a flag is the blood on it / Land is only homeland if there are those who die for it” by Mithat Cemal Kuntay which most of us will remember from our school days is the best example of this form of education.

In our country where the boast is that every Turk is born a soldier, the “duty and service” obligation finds its clearest expression in military service. I think we can say that Nietzsche is not distant from military service as a profession; however, the military service he advocates is an educational methodology to reinforce the individual’s will to live.

Nobody could advocate as vehemently as I do that everybody should be a soldier. There is no other way to educate an entire people to know the virtue of obeying and commanding, to develop harmony and a cheerful and courageous manner in their attitudes and behaviours, to liberate their spirits — what we perceive in education is that everyone is a soldier; there is no other way to spread mutual goodwill overcoming chasms like rank, duty and spirit — `Service and duty [ — -], happiness obtained through work — that is what the damned dynasty tells people when they need them. It is madness to make cannon fodder of such a combination of strength, youth and prowess. (Nietzsche, 2001;203)

The analogy of “military service” to “the Prophet’s hearth” made by the government in the polity of Turkey is a fine example of the State basing its “truth” on religion. The point worth emphasising at this juncture is the fact that the armed forces which is seen as aligned with the secular section of the society has in fact been feeding on the same source as its adversary / opposite, that is religion. (The Chief of General Staff saying “how can an army that says Allah Allah blow up a mosque?” to refute allegations of plotting “to blow up mosques” during the “Sledgehammer” investigation is just another example). The State motivates its troops by persuading them that they are fighting “for Allah”, promises the highest honour mentioned in the Koran. It is for this reason that despite 30,000 martyrs to date, thousands of young people pray to become martyrs instead of fighting to stop the war by political means and most of the families of martyrs say they would be proud to send their surviving children to war.

- The fact that people have been martyred for a cause is so far removed from proving that the cause is right, I feel like denying that it ever had anything to do with being right.

…

- So what? Just because somebody relinquishes his life for something, does that change the value of that thing? An additional temptation that has become respectable is an effective fallacy; Do you, Theological Masters, think that we shall allow you to create martyrs for your lies?

…

— In this respect there is a single person who says the real word, someone who says what needed to be said for millennia: Zarathustra.

They put markers on the path they tread with blood, and their stupidity teaches them that a person proves a truth with blood. On the contrary, blood is the worst witness for the truth, blood poisons even the purest of teachings and turns it into a madness of the heart, into the hatred of the heart.

And if someone goes through fire for his teachings, what does that prove? And what is even more important is that its own teaching emerge from his own fire.*Zarathustra 2. book 4. Chapter “On Priests”(Nietzsche;2003;78–80)

REFERENCES

Nietzsche, F.(2002). Thus Spoke Zarathustra.(Tr. by Turan Oflazoğlu) İstanbul, Cem Yayınevi.

Nietzsche, F.(2011). Beyond Good and Evil.(Tr. by Ahmet İnam) İstanbul, Say Yay.

Nietzsche, F.(2000). On the Genealogy of Morals. (Tr. by Ahmet İnam) Ankara, Gündoğan Yay.

Nietzsche, F.(2003). The Antichrist(Tr. by Oruç Aruoba) İstanbul, İthaki Yayınları.

Nietzsche, F.(2005). Twilight of the Idols.(Tr. by Mustafa Tüzel) İstanbul, İthaki Yayınları.

Nietzsche, F.(2008). Human, All Too Human1.(Tr. by Cemal Atila) İstanbul, Say Yay.

Pearson, K.(2011:c).The Perfect Nihilist.(Tr. by Cem Soydemir) İstanbul, Ayrıntı Yay.

Nietzsche, F.(2001) From Nietzsche’s Notebooks(Tr. by Dürrin Tunç) Cogito, 25, 174–204

Goyard-Fabre,S.(2001:a).Nietzscheet la question politique.(Tr. by Özge Erbek).Cogito, 25, 149–162

Aydın.A.(2011:a) Asymmetrical WarBaykuş, 7, 210–222