<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by CASSANDRA on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by CASSANDRA on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@cassandracommunity?source=rss-05902c8d1a93------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Cjekpw-y-48syCcp27Gd1Q.png</url>
            <title>Stories by CASSANDRA on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@cassandracommunity?source=rss-05902c8d1a93------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 11:09:26 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@cassandracommunity/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[SOC Analisti Olmak İsteyenler İçin Kapsamlı Rehber: CIA Triad’dan Threat Hunting’e, Splunk ES’ten…]]></title>
            <link>https://cassandracommunity.medium.com/soc-analisti-olmak-i%CC%87steyenler-i%CC%87%C3%A7in-kapsaml%C4%B1-rehber-cia-triaddan-threat-hunting-e-splunk-es-ten-2496ba97c20a?source=rss-05902c8d1a93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2496ba97c20a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[CASSANDRA]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 27 May 2026 13:56:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-27T13:56:31.130Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>SOC Analisti Olmak İsteyenler İçin Kapsamlı Rehber: CIA Triad’dan Threat Hunting’e, Splunk ES’ten PEAK Framework’e</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*8Q7gWyZmxpaCXIYs.png" /></figure><h4>SOC Analisti Olmak İsteyenler İçin Kapsamlı Rehber: CIA Triad’dan Threat Hunting’e, Splunk ES’ten PEAK Framework’e</h4><p>Siber güvenlik dünyasında SOC (Security Operations Center) analisti olmak, sürekli gelişen tehditlere karşı ön safta yer almak demektir. Bu yazıda, bir SOC analistinin bilmesi gereken temel kavramları, saldırı tekniklerini, framework’leri ve Splunk Enterprise Security üzerindeki pratik uygulamaları tek bir kaynakta topladım.</p><p>İster sınava hazırlanıyor olun ister SOC dünyasına ilk adımınızı atıyor olun, bu rehber size sağlam bir temel sunacak.</p><h4>1. CIA Triad — Her Şeyin Başladığı Yer</h4><p>Siber güvenliğin en temel yapısı CIA Triad olarak bilinir. Üç temel prensipten oluşur:</p><p><strong>Confidentiality (Gizlilik):</strong> Hassas bilgilerin yalnızca yetkili kişiler tarafından görülebilmesidir. Müşteri kredi kartı bilgilerinin herkese açık bir web sitesinde paylaşılması doğrudan bir gizlilik ihlalidir — burada sorun verinin bozulması değil, gizli kalması gereken bilginin açığa çıkmasıdır.</p><p><strong>Integrity (Bütünlük):</strong> Verinin doğruluğu ve değiştirilmemişliğidir. Bir saldırgan finansal kayıtları veya logları manipüle ederse bu bir bütünlük ihlalidir.</p><p><strong>Availability (Erişilebilirlik):</strong> Sistemlerin ihtiyaç duyulduğunda erişilebilir olmasıdır. DoS ve DDoS saldırıları tam da bu prensibi hedef alır.</p><p>Bu üç prensip, güvenlik dünyasındaki hemen her kararın temelini oluşturur.</p><h4>Authentication ve Authorization Farkı</h4><p>Bu iki kavram sıklıkla karıştırılır ama aralarındaki fark kritiktir:</p><ul><li><strong>Authentication:</strong> “Sen kimsin?” sorusunun cevabıdır. Kullanıcının kimliğini doğrular.</li><li><strong>Authorization:</strong> “Ne yapabilirsin?” sorusunun cevabıdır. Doğrulanan kullanıcının hangi kaynaklara erişebileceğini belirler.</li></ul><p>Örneğin kargo departmanı müşteri adreslerine erişebilir ama kredi kartı bilgilerine erişemez — bu bir authorization kararıdır ve <strong>Least Privilege</strong> (en az yetki) prensibiyle doğrudan bağlantılıdır.</p><h4>2. Risk Yönetimi</h4><p>Risk yönetimi yalnızca teknik bir konu değildir; aynı zamanda operasyonel ve mali bir değerlendirmedir.</p><p><strong>Risk = Olasılık × Etki</strong></p><p>Bir riskin önemi hem gerçekleşme ihtimaline hem de yaratacağı etkiye bağlıdır. Önemli prensip: Riske karşı alınacak önlemin maliyeti, riskin gerçekleşmesi halinde oluşacak zarardan fazla olmamalıdır.</p><p>Risklere karşı dört temel yaklaşım vardır:</p><ul><li><strong>Accept:</strong> Riski bilir, dokümante eder ve kabul edersin.</li><li><strong>Transfer:</strong> Riski başka bir tarafa aktarırsın (örneğin cloud servis kullanmak).</li><li><strong>Avoid:</strong> Riskli durumdan tamamen kaçınırsın (veri merkezini afet bölgesinden taşımak gibi).</li><li><strong>Mitigate:</strong> Riski azaltmaya yönelik önlem alırsın (antimalware kurmak gibi).</li></ul><h4>3. Saldırı Teknikleri: Sosyal Mühendislik ve Credential Saldırıları</h4><p>SOC analisti olarak karşılaşacağınız en yaygın saldırı vektörlerinden biri insan faktörünü hedef alan sosyal mühendislik saldırılarıdır.</p><p><strong>Phishing Türleri:</strong></p><ul><li><strong>Whaling:</strong> CEO, CFO gibi üst düzey yöneticileri hedef alır.</li><li><strong>Spear Phishing:</strong> Belirli bir kişi veya kurumu hedef alan özelleştirilmiş saldırıdır.</li><li><strong>Smishing:</strong> SMS üzerinden yapılır.</li><li><strong>Vishing:</strong> Telefon veya sesli arama yoluyla yapılır.</li></ul><p><strong>Credential Saldırıları:</strong></p><ul><li><strong>Password Spraying:</strong> “Password123” gibi yaygın bir parolayı yüzlerce hesapta dener. Hesap kilitlenmelerini azaltmak için tercih edilir.</li><li><strong>Credential Stuffing:</strong> Daha önce sızdırılmış kullanıcı adı-parola çiftlerini başka servislerde dener.</li><li><strong>Rainbow Table:</strong> Önceden hesaplanmış hash tablolarıyla parola kırma sürecini hızlandırır.</li></ul><h4>4. Framework’ler: Saldırıyı Anlamlandırmanın Farklı Yolları</h4><h4>MITRE ATT&amp;CK</h4><p>Saldırgan davranışlarını taktik ve teknik düzeyde sınıflandırır. Önemli olan bir teknik ismini ezberlemek değil, saldırganın o tekniği <strong>ne amaçla</strong>kullandığını anlamaktır.</p><ul><li>Güvenlik araçlarını devre dışı bırakmak → <strong>Defense Evasion</strong></li><li>Sistemlerin erişilebilirliğini bozmak (DoS/DDoS) → <strong>Impact</strong></li><li>Bir sistemden diğerine geçmek (SSH Hijacking) → <strong>Lateral Movement</strong></li><li>Trafik tünellemesi → <strong>Command and Control</strong></li></ul><h4>Lockheed Martin Cyber Kill Chain</h4><p>Saldırıyı aşamalı bir zincir olarak ele alır: Reconnaissance → Weaponization → Delivery → Exploitation → Installation → C2 → Actions on Objectives. Saldırıyı mümkün olduğunca erken durdurmayı hedefler.</p><h4>Diamond Model</h4><p>Her siber olayı dört bileşenle analiz eder: <strong>Adversary</strong> (saldırgan), <strong>Capability</strong>(yetenek/araç), <strong>Infrastructure</strong> (altyapı) ve <strong>Victim</strong> (hedef). “Defense Tools” bu modelin bir bileşeni değildir.</p><h4>Pyramid of Pain</h4><p>IOC’lerin saldırgan için değiştirilme zorluğunu gösterir. En alttan üste: Hash → IP → Domain → Network/Host Artifacts → <strong>TTP’ler</strong> (en değerli, çünkü değiştirilmesi en zor olanıdır).</p><h4>5. SOC Operasyonları ve Zero Trust</h4><p>Bir SOC’un başarılı olması için dört unsurun birlikte çalışması gerekir: <strong>People, Processes, Technologies, Policies.</strong></p><p><strong>Security Posture</strong>, kurumun tehditleri tahmin etme, önleme ve yanıtlama kapasitesini ifade eder.</p><h4>SOC Metrikleri</h4><ul><li><strong>Dwell-time:</strong> Tehdidin fark edilmeden ortamda kaldığı süre</li><li><strong>MTTD:</strong> Tespit edilme süresi</li><li><strong>MTTA:</strong> Alarmın kabul edilme süresi</li><li><strong>MTTR:</strong> Olayın çözülme süresi</li></ul><h4>Zero Trust</h4><p>Temel prensip: <strong>“Never trust, always verify.”</strong> Hiçbir kullanıcıya veya cihaza varsayılan olarak güvenilmez — kaynak içeriden geliyor olsa bile doğrulama yapılır.</p><h4>6. Threat Hunting ve PEAK Framework</h4><p>Threat hunting, otomatik tespit sistemlerinin kaçırdığı tehditleri bulmak için yapılan insan odaklı, proaktif bir süreçtir. Genellikle bir hipotezle başlar.</p><h4>PEAK Framework</h4><p>Splunk’ın geliştirdiği PEAK (Prepare, Execute, Act with Knowledge) framework’ü üç farklı hunt tipi tanımlar:</p><p><strong>Hypothesis-Driven Hunting:</strong> Klasik yaklaşım. Bir hipotez oluşturulur ve veri analizi ile doğrulanmaya veya çürütülmeye çalışılır. Hipotez oluşturmak için <strong>ABLE yöntemi</strong> kullanılır: Actor (saldırgan), Behavior (davranış), Location (konum), Evidence (kanıt).</p><p><strong>Baseline Hunting:</strong> Normal davranışın ne olduğu belirlenir, sonra sapmalar aranır. 30–90 günlük veri genellikle yeterlidir. Anormal olan her şey kötü niyetli olmayabilir — asıl zorluk gerçek tehditleri ayırt etmektir.</p><p><strong>Model-Assisted Hunting (M-ATH):</strong> Makine öğrenmesi teknikleri kullanılarak şüpheli davranışlar tespit edilir. Classification, Clustering, Time Series Analysis ve Anomaly Detection algoritmaları kullanılabilir.</p><h4>Hunting Maturity Model (HMM)</h4><p>Bir organizasyonun threat hunting olgunluğunu ölçer:</p><ul><li><strong>HMM0:</strong> Tamamen otomatik uyarılara bağımlı</li><li><strong>HMM1:</strong> Tehdit istihbaratı gösterge aramaları yapılır</li><li><strong>HMM2:</strong> Başkalarının oluşturduğu prosedürler takip edilir (en yaygın seviye)</li><li><strong>HMM3:</strong> Yeni analiz prosedürleri oluşturulur</li><li><strong>HMM4:</strong> Başarılı prosedürlerin çoğunluğu otomatize edilir (ideal seviye)</li></ul><h4>7. Splunk Temelleri ve SPL Komutları</h4><h4>Temel Kavramlar</h4><ul><li><strong>Splunkbase:</strong> Uygulama ve add-on’ların bulunduğu resmi platform</li><li><strong>Varsayılan roller:</strong> Admin, Power, User (“Manager” varsayılan bir rol değildir)</li><li><strong>Search Mode’ları:</strong> Fast (hızlı, az alan), Verbose (detaylı), Smart (adaptif)</li><li><strong>En etkili arama optimizasyonu:</strong> Zaman aralığını daraltmaktır</li></ul><h4>Önemli SPL Komutları</h4><ul><li><strong>geostats:</strong> Harita üzerinde coğrafi görselleştirme</li><li><strong>timechart:</strong> Zaman bazlı istatistik (örn: | timechart span=1h count)</li><li><strong>stats:</strong> Genel istatistik üretme</li><li><strong>eval:</strong> Yeni alan oluşturma veya hesaplama</li><li><strong>coalesce():</strong> Birden fazla alan arasından ilk dolu değeri seçme (farklı log kaynaklarını normalize etmek için)</li><li><strong>table:</strong> Görüntülenecek alanları seçme</li><li><strong>iplocation:</strong> IP adresinden konum bilgisi üretme</li></ul><h4>CIM ve Data Model</h4><p><strong>CIM (Common Information Model):</strong> Farklı kaynaklardan gelen logları ortak yapıya getirir. Bir logun data model’de kullanılabilmesi için doğru tag’e sahip olması <strong>ve</strong> CIM compliant olması gerekir.</p><ul><li><strong>Authentication Data Model:</strong> Login/logout olayları (EventCode 4624: başarılı, 4625: başarısız)</li><li><strong>Web Data Model:</strong> HTTP trafiği (http_method alanıyla GET/POST filtreleme)</li><li><strong>Endpoint Data Model:</strong> Process aktiviteleri, parent-child ilişkileri</li></ul><h4>Önemli Event Code’ları</h4><p>Event Code Açıklama 4624 Başarılı login 4625 Başarısız login 1 (Sysmon) Yeni process oluşturma 4689 Process sonlandırma 8 (Sysmon) Remote thread oluşturma</p><h4>8. Splunk Enterprise Security: Derinlemesine</h4><p>Splunk ES bir SIEM çözümüdür. Amacı sadece log toplamak değil; güvenlik verilerini anlamlandırmak, tehditleri önceliklendirmek ve incident response sürecini hızlandırmaktır.</p><h4>Asset and Identity Framework</h4><p>Olayları IP, hostname, kullanıcı, departman ve sistem kritikliğiyle ilişkilendirir. “192.168.1.25 suspicious login” yerine “Muhasebe departmanındaki kritik sunucuda şüpheli oturum açma” gibi anlamlı bağlam sunar.</p><blockquote><em>📸 Aşağıdaki görselde bir Splunk ES event detail sayfası görülmektedir. MITRE ATT&amp;CK tactic/technique bilgileri, destination IP, parent process ve user bilgileri gibi asset-identity ilişkilendirmesi pratikte bu şekilde çalışır.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*Xz3LckoiQpp8tmjE.png" /></figure><h4>Threat Intelligence Framework</h4><p>IOC (Indicator of Compromise) bilgilerini Splunk ES içinde kullanmayı sağlar. Feed’ler düzenli güncellenmelidir — güncel olmayan intelligence yanlış analizlere yol açar.</p><h4>Risk-Based Alerting (RBA)</h4><p>Geleneksel yaklaşımda her olay ayrı bir alert üretir ve bu alarm yorgunluğuna neden olur. RBA ise olaylara risk skoru verir ve bunları kullanıcı veya host üzerinde biriktirir.</p><p>Tek başına düşük seviye görünen olaylar (başarısız login, anormal lokasyondan giriş, şüpheli PowerShell) aynı kullanıcı üzerinde birleştiğinde yüksek riskli bir davranış ortaya çıkar.</p><blockquote><em>📸 Aşağıdaki görselde Analyst Queue görülmektedir. Entity, Risk Score ve Intermediate Findings sütunları risk skorlarının nasıl biriktirildiğini gösterir.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*6e1jig2sQDAa409V.png" /></figure><blockquote><em>📸 Bir entity’ye tıklandığında, o kullanıcı için biriken tüm Threat Objects (whoami, net user, powershell.exe -exec bypass gibi komutlar) ve ilişkilendirilen Entity’ler görüntülenir.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*Mw4UOy8zr-IhIaxH.png" /></figure><h4>Investigation Yönetimi</h4><p>Splunk ES’te bir güvenlik olayı tespit edildiğinde investigation süreci başlar. Aşağıdaki görselde “Geographically Improbable Access” tespiti için açılmış bir investigation’ın Overview sayfası görülmektedir.</p><blockquote><em>📸 Overview sayfasında detection name, additional fields, drill-down search, original event ve adaptive responses gibi bilgiler yer alır.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*TQTE9_Mh4PGaEUuD.png" /></figure><p>Events sekmesinde olaya ait ham veriler incelenir:</p><blockquote><em>📸 Events sekmesinde fyodor kullanıcısı için tespit edilen login olaylarının detayları — src IP, app bilgisi, authentication türleri.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*2Qu7g1voKmMSDD3G.png" /></figure><p>Search sekmesinde Authentication Data Model üzerinden sorgu çalıştırılabilir:</p><blockquote><em>📸 SPL sorgusu ile Authentication Data Model’den belirli kullanıcı ve kaynak IP’ye göre filtreleme yapılmış. Events ve Statistics görünümleri.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*1qj1zUmEcJLHw24N.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*iyap50gv8Ud6dAr2.png" /></figure><p>Response sekmesinde investigation’a yanıt planı atanabilir:</p><blockquote><em>📸 Response plan seçim penceresi — Account Compromise, TDIR Initial Triage, Encoded PowerShell Detection Response gibi şablonlar.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*I0NYFThEvEUt8K1q.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*yCp0hHGNL_Z-Uj-X.png" /></figure><h4>SOAR Playbook’ları</h4><p><strong>SOAR</strong> (Security Orchestration, Automation and Response) tekrarlayan güvenlik görevlerini otomatikleştirir. Bir phishing alarmı geldiğinde playbook otomatik olarak URL çıkarma, domain reputation kontrolü, hash sorgulama, ticket oluşturma gibi adımları gerçekleştirebilir.</p><p><strong>Kritik not:</strong> SOAR insan analisti tamamen ortadan kaldırmaz. Kritik kararlar için hâlâ analist değerlendirmesi gerekir.</p><h4>Detection Yönetimi ve Risk Index</h4><p>Detection kuralları düzenli olarak gözden geçirilmeli ve güncellenmelidir. Çok alarm üreten bir kuralı kapatmak yerine <strong>tuning</strong> yapılmalıdır.</p><blockquote><em>📸 index=risk araması ile risk olaylarının kaynakları incelenir. Source field’ının top values dağılımı hangi kuralların en çok risk olayı ürettiğini gösterir.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*tql0GmNkfnTX6H7p.png" /></figure><h4>9. Pratik Vaka: Credential Access Saldırısı</h4><p>Teoriyi pratiğe dökelim. Aşağıdaki vaka, spoolsv.exe üzerinden gerçekleştirilen bir credential access saldırısını göstermektedir.</p><h4>Saldırı Zinciri</h4><p>Saldırgan <strong>pcerf</strong> kullanıcı hesabını ele geçirmiş ve spoolsv.exe parent process’i üzerinden şu adımları izlemiştir:</p><ol><li><strong>Registry’ye persistence ekleme</strong> — reg add komutuyla SystemHealth anahtarı altına node.js wscript yerleştirme</li><li><strong>Zamanlanmış görev oluşturma</strong> — SCHTASKS ile “MonthlyScan” adında aylık çalışacak bir görev</li><li><strong>Shadow copy oluşturma</strong> — vssadmin create shadow /for=C:</li><li><strong>NTDS.dit ve SYSTEM hive dosyalarını kopyalama</strong> — Active Directory veritabanını çalma</li><li><strong>Shadow copy’yi silme</strong> — İzleri temizleme</li><li><strong>Dosyaları sıkıştırma</strong> — zip komutuyla arşivleme</li><li><strong>OneDrive’a bağlanma</strong> — net use ile harici bir hesaba bağlantı</li><li><strong>Dosyaları dışarı kopyalama</strong> — Data exfiltration</li></ol><blockquote><em>📸 Aşağıdaki görselde Search Results tablosu görülmektedir — vssadmin create shadow ve delete shadows komutları, process_exec ve parent_process bilgileri.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*SaNB9m6NoVj4Rlvd.png" /></figure><blockquote><em>📸 Tüm saldırı zinciri kronolojik olarak — reg add, schtasks, vssadmin, cmd copy, net use ve exfiltration adımları.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*XgDU1vIztFzjBfFs.png" /></figure><p><strong>MITRE ATT&amp;CK Eşleştirmesi:</strong> Tactic: Credential Access, Technique: NTDS (T1003.003)</p><p>Bu zincir <strong>persistence, credential theft ve data exfiltration</strong> aşamalarını içeren kapsamlı bir saldırıdır. spoolsv.exe’nin vssadmin.exe’yi çağırması başlı başına şüpheli bir parent-child ilişkisidir.</p><h4>10. Hatırlanması Gereken Temel Prensipler</h4><p>Yazıyı kapatırken, SOC analistlerinin her zaman aklında tutması gereken temel prensipleri özetleyelim:</p><p>✅ <strong>Düzenli güncelle</strong> — Asset/Identity verileri ve Threat Intelligence feed’leri her zaman güncel olmalı.</p><p>✅ <strong>Dokümante et</strong> — Her investigation’da bulgular ve aksiyonlar kaydedilmeli.</p><p>✅ <strong>Otomatikleştir ama analisti kaldırma</strong> — SOAR ve otomasyon insan kararının yerini almaz.</p><p>✅ <strong>Risk skorlarıyla önceliklendir</strong> — Her olayı ayrı alarm yapmak yerine RBA ile risk biriktir.</p><p>✅ <strong>Detection’ları tune et</strong> — Çok alarm üretiyor diye kapatma, tuning yap.</p><p>✅ <strong>Düşük öncelikli alarmları yok sayma</strong> — Küçük bir sinyal büyük bir saldırının parçası olabilir.</p><h4>Dikkat Edilmesi Gereken Yanlış Yaklaşımlar</h4><p>❌ “Sadece varsayılan kurallara güven” — Her ortam farklıdır, özelleştirme şart.</p><p>❌ “Çok alarm üretiyor, kapat” — Kapatmak yerine tuning yap.</p><p>❌ “Otomasyon analist ihtiyacını ortadan kaldırır” — Kritik kararlar için her zaman insan gerekir.</p><p>❌ “Sadece yüksek öncelikli alarmlara bak” — Düşük öncelikli bir olay, büyük bir zincirin parçası olabilir.</p><h4>Kapanış</h4><p>SOC analisti olmak sürekli öğrenmeyi gerektiren, dinamik ve heyecan verici bir kariyer yoludur. Bu yazıda CIA Triad gibi temel kavramlardan PEAK Framework gibi ileri düzey metodolojilere, Splunk ES’in pratik kullanımından gerçek bir saldırı vakasının analizine kadar geniş bir yelpazede konuları ele aldık.</p><p>Unutmayın: İyi bir SOC analisti sadece araçları kullanan değil, <strong>saldırganın motivasyonunu ve davranışını anlayan</strong> kişidir.</p><p><em>Kaynaklar:</em></p><ul><li><em>Splunk PEAK Threat Hunting Framework White Paper</em></li><li><em>Sqrrl: A Framework for Cyber Threat Hunting</em></li><li><em>Splunk Enterprise Security Documentation</em></li><li><em>MITRE ATT&amp;CK Framework</em></li></ul><p><em>Bu yazıyı umarım beğenirsiniz düzgün bir şekilde anlatabilmek için uzun bir emek isteyen bir yazı oldu iyi okumalar dilerim.</em></p><p>Yazar: Muhammed Emin Berberoğlu</p><p>Sosyal Medya adresleri:</p><p>Medium: <a href="https://medium.com/@eminberberoglu7">https://medium.com/@eminberberoglu7</a></p><p>Github: <a href="https://github.com/Emnn0">https://github.com/Emnn0</a></p><p>Linkedın: <a href="https://www.linkedin.com/in/muhammed-emin-berbero%C4%9Flu-88210b388/">https://www.linkedin.com/in/muhammed-emin-berbero%C4%9Flu-88210b388/</a></p><p>Cassandra Topluluğu Sosyal Medya Adresi:</p><p>Web site: <a href="https://yourcassandra.biz/">https://yourcassandra.biz/</a> (Subdomainlere web sitesi üzerinden ulaşabilirsiniz.)</p><p>LinkedIn : <a href="https://www.linkedin.com/company/cassandraa/">https://www.linkedin.com/company/cassandraa/</a></p><p>İnstagram : <a href="https://www.instagram.com/cassandracommumity?igsh=cm9yYXhiZmhhZXZr">https://www.instagram.com/cassandracommumity?igsh=cm9yYXhiZmhhZXZr</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2496ba97c20a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bir Red Teamer Gözünden: Fiziksel Brute-Force Saldırısı ve Donanımsal Savunma Analizi]]></title>
            <link>https://cassandracommunity.medium.com/bir-red-teamer-g%C3%B6z%C3%BCnden-fiziksel-brute-force-sald%C4%B1r%C4%B1s%C4%B1-ve-donan%C4%B1msal-savunma-analizi-23c24ddc0126?source=rss-05902c8d1a93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/23c24ddc0126</guid>
            <category><![CDATA[bruteforce-attack]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[CASSANDRA]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 22 May 2026 15:11:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-22T15:11:29.304Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Brutforce Serisi — Bölüm 1</em></p><blockquote><strong><em>Yasal Uyarı:</em></strong><em> Bu yazı yalnızca eğitim ve farkındalık amacıyla hazırlanmıştır. Gerçek bir cihaza izinsiz erişim; Türkiye’de </em><strong><em>TCK Madde 243–244</em></strong><em>, ABD’de </em><strong><em>CFAA (Computer Fraud and Abuse Act)</em></strong><em>, AB’de </em><strong><em>NIS2 Direktifi</em></strong><em> kapsamında ağır cezai yaptırım gerektirir. Buradaki tüm kod örnekleri yalnızca kendi cihazınızda ve izinli test ortamlarında çalıştırılabilir.</em></blockquote><h4>Bu Yazıda Ne Yapıyoruz — ve Neden?</h4><p>Siber güvenlik eğitiminin en büyük paradoksu şudur: Bir sistemi <strong>savunmayı</strong> gerçekten anlayabilmek için, o sisteme <strong>nasıl saldırılacağını</strong> da anlamak zorundasınız. Saldırgan zihniyeti olmadan yazılan savunma kodu, kör bir kalkan gibidir — neyi koruyacağını bilmez.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qkQwFbMWnDpS6DLrRB8DQQ.png" /></figure><p>Bu yazıda yapacağımız şey, bir iPhone kilit ekranına karşı yazılımsal bir brute-force (kaba kuvvet) saldırısını <strong>teorik ve teknik düzeyde modellemektir.</strong> Kodu yazacağız, her adımda sistemin nasıl tepki vereceğini analiz edeceğiz — ve Apple’ın silikon mimarisinin bu saldırıyı nerede ve neden imkânsız kıldığını anlayacağız.</p><p>Önemli bir not: Bu yazıdaki saldırı senaryosu <strong>simüle edilmiştir.</strong> Gerçek bir iPhone’da bu testi yapmak, 10 yanlış girişte tüm verilerin silinmesi riskini doğurur; bu kabul edilemez bir operasyonel maliyet olduğundan deneyimizin sınırlarını açıkça belirleyerek mimariyi analiz ettik. Bu yaklaşım aslında güvenlik dünyasında yaygın ve saygın bir formattır — Google Project Zero, Trail of Bits ve Cloudflare Research gibi ekipler de saldırıları bu şekilde teorik modelleme üzerinden belgeler.</p><p>Bu yazının sonunda bir PIN kırmayı değil; donanımsal güvenliğin matematiksel bir sorun olmaktan çıkıp nasıl <strong>fiziksel bir gerçeğe</strong> dönüştüğünü anlayacaksınız.</p><blockquote><strong><em>Operasyonel çerçeve:</em></strong><em> Bu analiz, kendi cihazınıza karşı yapılacak teorik bir mimari inceleme üzerine kuruludur. Bu bir penetrasyon testi değil; bir güvenlik mimarisi egzersizdir.</em></blockquote><h4>Bölüm 1 — Brute-Force Mantığı: Saldırgan Zihniyetiyle Başlamak</h4><p>Kaba kuvvet saldırısı, siber güvenlik dünyasının en primitif ama bir o kadar da kalıcı tekniğidir. Yapay zekâ gerektirmez; <strong>zaman, matematik ve işlem gücü</strong> gerektirir. Mantık nettir: Doğru anahtarı bulana kadar eldeki tüm olası anahtarları sistematik biçimde denemek.</p><p>Ancak bir Red Teamer operasyona başlamadan önce iki temel soruyu yanıtlamak zorundadır:</p><p><strong>Soru 1 — Arama uzayı ne kadar büyük?</strong> Kaç farklı kombinasyonu denemek gerekiyor? Bu sayı ne kadar büyükse, saldırı o kadar uzun sürer.</p><p><strong>Soru 2 — Sistem deneme hızını nasıl kısıtlıyor?</strong> Teorik olarak 1 milyon kombinasyonu saniyeler içinde deneyebilirsiniz. Peki hedef sistem bunu engelliyor mu?</p><p>Bu iki sorunun kesişimi, saldırının <strong>fizibilitesini</strong> belirler. Bir saldırı matematiksel olarak mümkün, ama operasyonel olarak tamamen imkânsız olabilir. İşte bu fark, bu yazının özüdür.</p><h4>Bölüm 2 — Arama Uzayının Matematiği: Silikon ve Olasılık Savaşı</h4><p>Bir Red Teamer’ın elindeki en güçlü silah, ne bir exploit kodu ne de özel donanım; doğrudan <strong>olasılık matematiğidir.</strong>Sistemin mimarisini sayısal olarak modelleyemezseniz, operasyonunuz kör bir tahmin oyununa döner.</p><h3>Temel Kombinasyon Formülü</h3><p>Kriptanaliz süreçlerinde arama uzayının büyüklüğü şu formülle hesaplanır:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-btWcVVn2r5VV7l_RvokqA.png" /></figure><p>Burada:</p><ul><li><strong>S</strong> = toplam kombinasyon sayısı (taranması gereken evren)</li><li><strong>n</strong> = kullanılabilir karakter kümesinin genişliği (rakam, harf, sembol)</li><li><strong>k</strong> = şifrenin uzunluğu</li></ul><h3>Şifre Mimarilerinin Karşılaştırması</h3><p>Aynı formülün farklı parametrelerle nasıl uçurum büyüklüğünde farklar yarattığını görmek için beş farklı şifre mimarisine bakalım:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1TOGE4JlSbnMrxJK67VYOw.png" /></figure><p><strong><em>Önemli not:</em></strong><em> Tablodaki 4,4 × 1⁰³¹ sayısı astronomik ölçekte büyüktür; ancak evrenin tahmini atom sayısı yaklaşık 1⁰⁸⁰’dir, yani bu değerin çok üstündedir. Doğru ifade “evrendeki atom sayısından büyük” değil, “modern süper bilgisayarlarla bile taranması evrenin ömründen uzun sürer” şeklinde olmalıdır.</em></p><h3>CPU ve GPU Hız Gerçekleri</h3><p>Modern bir CPU, yazılım katmanında saniyede yaklaşık <strong>1⁰⁸–1⁰⁹</strong> (100 milyon ila 1 milyar) basit karakter karşılaştırması yapabilir. Bu değer; kullanılan programlama diline, bellek mimarisine ve işletim sistemi yüküne göre önemli ölçüde değişir.</p><p>GPU kümeleri ise tamamen farklı bir kategoridedir. Binlerce paralel çekirdek sayesinde saniyede <strong>1⁰¹¹–1⁰¹²</strong> deneme yapabilirler. Ancak bu değer, kullanılan hash algoritmasına doğrudan bağlıdır: bcrypt gibi kasıtlı olarak yavaşlatılmış algoritmalar bu hızı dramatik biçimde düşürürken, düz metin karşılaştırmalarında çok daha yüksek seyreder.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-efELDorBSJSwTONb2fmCg.png" /></figure><p>Bu mikrosaniyeler, siber güvenlikteki en temel gerçeği ortaya koyar: <strong>Saf yazılım katmanında, arkasında hiçbir donanımsal koruma bulunmayan 6 haneli bir PIN, pratikte yokmuş gibi zayıftır.</strong></p><p>Peki iPhone neden kırılamıyor? İşte asıl soru bu.</p><h4>Bölüm 3 — Kodun Mutfağı: Kör Simülasyon (Blind Brute-Force)</h4><p>Senaryomuzu netleştirelim: Bir Red Teamer olarak hedef cihazın başındasınız. Cihazın 6 haneli sayısal bir PIN kullandığını biliyorsunuz — ama PIN’i bilmiyorsunuz. Elimizde tek bir şey var: <strong>olasılık.</strong></p><p>Yapılması gereken şey, 000000&#39;dan başlayarak 999999&#39;a kadar tüm uzayı, cihazın tepkisine bakmaksızın kör biçimde tarayacak bir “üretici” tasarlamaktır. Buna <strong>blind brute-force</strong> denir; çünkü saldırgan, bir denemenin başarılı olup olmadığını anlayamaz — sadece kombinasyonları sırayla üretir ve gönderir.</p><h3>3.1. Saf Python: Kartezyen Çarpım Üreticisi</h3><pre>from string import digits  # Karakter evreni: &#39;0123456789&#39;</pre><pre># DİKKAT: Kodda &#39;target&#39; değişkeni YOKTUR.<br># Saldırgan şifreyi bilmiyor — doğru denemeyi fark edemez.<br># Tüm uzayı körce üretir ve gönderir.</pre><pre>for a in digits:          # Hane 1: 10 dal<br>    for b in digits:      # Hane 2: 100 dal<br>        for c in digits:  # Hane 3: 1.000 kombinasyon<br>            for d in digits:  # Hane 4: 10.000<br>                for e in digits:  # Hane 5: 100.000<br>                    for f in digits:  # Hane 6: 1.000.000<br>                        guess = a + b + c + d + e + f<br>                        print(f&quot;Üretilen kombinasyon: {guess}&quot;)</pre><blockquote><strong><em>Teknik not:</em></strong><em> Bu iç içe döngü yapısı akademik olarak öğreticidir ama pratikte hantaldır. Her </em><em>for bloğu sistem belleğinde bir sayaç tutar ve O(n^k) zaman karmaşıklığına sahiptir. Bu yapının doğru adı **&quot;Kartezyen Çarpım üreticisi&quot;**dir — &quot;kombinasyon ağacı&quot; değil.</em></blockquote><h4>3.2. Profesyonel Versiyon: itertools ile Optimize Etmek</h4><p>Gerçek Red Team araçlarında 6 iç içe döngü yerine C seviyesinde optimize edilmiş itertools.product kullanılır. Bu, tüm kombinasyonları bellekte tutmak yerine anlık olarak üreten bir &quot;Generator&quot; mimarisidir:</p><pre>from itertools import product<br>from string import digits</pre><pre># RAM tüketimi: O(k) — sadece anlık kombinasyon bellekte tutulur<br># Hız: C extension sayesinde saf Python döngüsünden ~10x daha hızlı<br>k = 6<br>for combo in product(digits, repeat=k):<br>    guess = &#39;&#39;.join(combo)<br>    print(f&quot;[*] Denenen: {guess}&quot;)</pre><h4>3.3. Kritik Bir Yanlış Anlama: “Sayı Saymak Hacklemek Değildir”</h4><p>Şu an elimizde 1.000.000 kombinasyon üreten bir kod var. Ama bu kodun iPhone’la hiçbir bağlantısı yok. Kendi bilgisayarımızın RAM’inde dönüyor, ekrana sayı yazıyor — ve bu kadar.</p><p><strong>Gerçek bir saldırı, bu kombinasyonları hedef sisteme fiziksel olarak enjekte etmeyi gerektirir.</strong> İşte bir “kod yazan” kişi ile gerçek bir Red Teamer arasındaki fark tam olarak burada başlar.</p><h3>Bölüm 4 — Saldırı Vektörü: HID Emülasyonu ile Tuş Vuruşu Enjeksiyonu</h3><p>iOS, USB kablosuyla bağlı bir bilgisayardan gelen yazılımsal “şu tuşa bas” komutlarını kabul etmez. Apple’ın işletim sistemi bu tür müdahalelere karşı tasarım düzeyinde kapalıdır.</p><p>Peki bir Red Teamer ne yapar? Kapıdan giremiyorsa, <strong>kendini kapının içindeki bir parça gibi tanıtmaya</strong> çalışır. Bu noktada devreye giren kavram: <strong>HID (Human Interface Device) Emülasyonu.</strong></p><h3>4.1. HID Nedir?</h3><p>HID, klavye, fare ve oyun kolu gibi “insan etkileşimi” cihazlarını tanımlayan evrensel bir USB protokolüdür. Standart HID protokolü düzeyinde, bir tuş basışının gerçek bir insan parmağından mı yoksa yazılımdan mı geldiği ayırt edilemez.</p><p>Ancak burada önemli bir ayrım yapmak gerekir: <strong>Modern iOS sürümleri</strong>, anormal derecede hızlı ve ritmik tuş vuruşu örüntülerini Secure Enclave (SEP) düzeyinde tespit edecek şekilde tasarlanmıştır. Bu yüzden otomasyon tespitini atlatmak, gerçek bir saldırıda ciddi bir operasyonel zorluk katmanı oluşturur.</p><h3>4.2. Kavramsal Saldırı Scripti</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BVtFqzbxpW8ULHilWyJORw.png" /></figure><blockquote><strong><em>Kritik teknik not:</em></strong><em> Aşağıdaki kod </em><em>pynput kütüphanesini kullanmaktadır. </em><em>pynput yalnızca </em><strong><em>yerel bilgisayarın </em></strong><em>klavye sürücüsünü simüle eder — iPhone&#39;a USB üzerinden gerçek HID sinyali göndermez. Bunu gerçekten yapabilmek için </em><em>pyusb, </em><em>hidapi gibi donanım seviyesinde kütüphaneler ya da özel firmware çözümleri gereklidir. Aşağıdaki demo, saldırı mantığını kavramsal olarak modellemek amacıyla tasarlanmıştır.</em></blockquote><pre>from pynput.keyboard import Key, Controller<br>from itertools import product<br>from string import digits<br>import time</pre><pre>keyboard = Controller()</pre><pre>def inject_pin(pin: str) -&gt; None:<br>    &quot;&quot;&quot;<br>    Kombinasyonu tuş vuruşu sinyali olarak gönderir.<br>    Saldırgan şifreyi BİLMİYOR — kör çalışır.<br>    &quot;&quot;&quot;<br>    for digit in pin:<br>        keyboard.press(digit)<br>        keyboard.release(digit)<br>        time.sleep(0.05)  # Giriş algılaması için gecikme</pre><pre>    keyboard.press(Key.enter)<br>    keyboard.release(Key.enter)<br>    time.sleep(1.5)  # Cihaz tepkisi için bekleme</pre><pre>def blind_brute_force():<br>    &quot;&quot;&quot;6 haneli kör tarama&quot;&quot;&quot;<br>    print(&quot;[!] 5 saniye içinde hedef ekrana odaklanın...&quot;)<br>    time.sleep(5)</pre><pre>    for combo in product(digits, repeat=6):<br>        pin = &#39;&#39;.join(combo)<br>        print(f&quot;[*] Denenen PIN: {pin}&quot;)<br>        inject_pin(pin)</pre><pre>if __name__ == &quot;__main__&quot;:<br>    blind_brute_force()</pre><h4>4.3. Teorik Operasyonel Tablo</h4><p>Eğer bu saldırı gerçekten bir iPhone’a uygulanabilseydi, şunu gözlemlerírdik:</p><ol><li><strong>Süreklilik:</strong> Kod 000000, 000001, 000002… şeklinde ilerler.</li><li><strong>Körlük:</strong> Doğru PIN bulunsa bile kod devam eder — başarıyı anlayacak bir geri bildirim mekanizması yoktur. Saldırgan yalnızca ekranın kilidinin açılıp açılmadığını izleyebilir.</li><li><strong>Gerçeklik:</strong> Beşinci ya da altıncı denemede sistem bizi dışarı iter. Bunun nedeni, yazılım katmanının değil, doğrudan donanım katmanının devreye girmesidir.</li></ol><h4>Bölüm 5 — Donanımsal Savunma: Secure Enclave ve Kör Saldırının Duvarı</h4><p>Peki sistemin bizi dışarı atan şey tam olarak nedir?</p><p>Biz bir yazılımın kapısını çalarken, Apple’ın <strong>Secure Enclave (SEP)</strong> dediği, ana işlemciden fiziksel olarak yalıtılmış bir donanım kalesine çarpmış olurduk.</p><h4>5.1. Secure Enclave (SEP): Yalıtılmış Güven Adası</h4><p>Secure Enclave, Apple’ın Touch ID teknolojisiyle birlikte <strong>Eylül 2013&#39;te, iPhone 5s ile</strong> tanıtıldı. Ana işlemciden (Application Processor) fiziksel olarak ayrılmış, kendine ait RAM’i, şifreleme anahtarları ve Rate-Limiting motoru olan bağımsız bir mikro-çekirdektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N14h8RSBXX719r8kAP4BfQ.png" /></figure><p>SEP’in kararları <strong>“Hardware-Enforced”</strong> — yani donanım tarafından zorunlu kılınmıştır. Yazılım katmanından değil, silikon düzeyinden gelir.</p><p>Bir Red Teamer için bu en kötü senaryodur: <strong>Saldırınızın hedefi, saldırının gerçekleştiği ortamdan (iOS yazılımı) tamamen bağımsız çalışır.</strong> iOS’u hackleseniz bile, SEP’in içine giremezsiniz; çünkü SEP, ana işlemcinin talimatlarına itaat etmez.</p><h4>5.2. Hız Sınırlama (Rate-Limiting) ve Exponential Backoff</h4><p>SEP, hatalı PIN girişlerini yazılımın inisiyatifine bırakmaz. Donanım düzeyinde aşağıdaki bekleme sürelerini zorunlu kılar:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2S1XyAvqDcyVpSnp5N1Psg.png" /></figure><blockquote><strong><em>Kaynak notu:</em></strong><em> Bu değerler, iOS güvenlik araştırmacılarının (Elcomsoft, Belkasoft) belgelediği ve Apple’ın Platform Security Guide’ında doğrulanan değerlerdir. Apple, 2023–2024 arasında bazı gecikme sürelerini güncellemiş olup güncel değerler daha uzun kilitleme sürelerini de içerebilir.</em></blockquote><p>Bu <strong>Exponential Backoff</strong> politikası, 1.000.000 kombinasyonluk arama uzayımızı matematiksel olarak imkânsız bir süreye taşır. Ortalama bekleme süresini hesaplayalım:</p><ul><li>İlk 5 deneme: 0 saniye bekleme</li></ul><ol><li>deneme: 60 saniye</li><li>deneme: 300 saniye</li><li>deneme: 900 saniye</li><li>deneme: 3.600 saniye</li><li>denemede veri silinir — devam etmek mümkün değildir</li></ol><p>Bu değerlerin ağırlıklı ortalamasıyla ve kilitleme kümülasyonu göz önüne alındığında:</p><pre>t_pratik ≈ 10⁶ × ⟨t_bekleme⟩ ≈ onlarca ila yüzlerce yıl</pre><p>Saldırganın ömrü, SEP’in sabretme kapasitesinden çok daha kısadır.</p><h4>5.3. Anti-Replay: Yedek Geri Yükleme Çalışmaz</h4><p>Akıllı bir saldırgan şu soruyu sorar: <em>“Cihazı yedekten geri yüklersem sayaç sıfırlanır mı?”</em></p><p>Cevap nettir: <strong>Hayır.</strong></p><p>SEP, her başarısız denemede kendi içindeki <strong>Monoton Sayaç’ı</strong> günceller. Bu sayaç, yedekleme dosyasının içinde değil; SEP’in Unique ID (UID) anahtarıyla mühürlenmiş, dışarıdan erişilemeyen özel bir bellek alanındadır. Cihazı fabrika ayarlarına döndürseniz bile, sayaç kaldığı yerden devam eder.</p><p>Son nokta: “Verileri Sil” seçeneği açıksa, 10. hatalı denemede SEP, cihazdaki tüm şifreleme anahtarlarını türeten UID anahtarını kriptografik olarak imha eder. Bu, cihazdaki tüm verinin <strong>matematiksel olarak geri getirilmesi imkânsız</strong> hale gelmesi demektir.</p><h4>Bölüm 6 — İtiraz ve Analiz: “Matematiksel Zayıflık” vs. “Operasyonel Engel”</h4><p>Burada zeki bir okuyucunun soracağı asıl soru şudur: <em>“6 haneli PIN matematiksel olarak bu kadar zayıfsa, neden kırılamıyor?”</em></p><p>Bu soru, siber güvenlikteki en kritik kavramsal ayrımı işaret eder: <strong>matematiksel kırılabilirlik</strong> ile <strong>operasyonel erişilebilirlik</strong> arasındaki uçurum.</p><h4>6.1. Matematiksel Gerçek</h4><p>271205 gibi bir PIN, kısıtlamasız bir ortamda GPU kümesi için milisaniyeler içinde çözülür. Bu matematiksel gerçektir ve tartışmaya kapalıdır.</p><h4>6.2. Operasyonel Gerçek</h4><p>iPhone’daki kilit mekanizmasını bir banka kasasına benzetirsek: Biz şifrenin karmaşıklığına (kasanın iç mekanizması) değil, kasanın önündeki <strong>zamanlayıcıya</strong> (Rate-Limiting) saldırıyoruz. SEP, şifreyi bilseniz bile deneme hakkınızı silikon düzeyinde kontrol eder.</p><p><strong>iPhone (Donanımsal Kale):</strong> Secure Enclave, hatalı girişlerde kendi kendini kilitler. Saldırgan, sistemi donanım düzeyinde aşamaz.</p><p><strong>Android (Değişken Güvenlik):</strong> Bazı Android cihazlarda donanımsal yalıtım Apple kadar katı değildir. Bootloader açığı ya da yazılım tabanlı rate-limiting varsa bu savunma aşılabilir; işte bu durumda matematiksel kırılabilirlik operasyonel gerçeğe dönüşür.</p><p><strong>Sunucu Taraflı (Instagram, vb.):</strong> Kilit burada Meta’nın sunucularındadır. Savunma IP kısıtlaması, cihaz parmak izi analizi ve hız sınırlamaya dayanır. Bu katmanı aşmak için botnet kullanımı gibi çok daha karmaşık yöntemler gerekir.</p><h4>6.3. Temel Ders</h4><p>Bir şifrenin “kırılabilir” olması, yalnızca o şifrenin matematiksel zayıflığından değil; o şifreyi koruyan <strong>denetleyicinin</strong>(donanım veya sunucu) saldırganı durdurma kapasitesinden kaynaklanır.</p><p>Bu analizin bize kanıtladığı şey şudur: Bir şifrenin ne kadar kırılabilir olduğunu değil, o şifreyi koruyan sistemin saldırganı <strong>ne kadar çaresiz bıraktığını.</strong></p><h4>Bölüm 7 — Sahada Karşılaşılacak Zorluklar</h4><p>Eğer bu saldırı gerçekten uygulanabilseydi, teorinin gerçek donanım katmanıyla çarpıştığı birkaç kritik noktayla yüzleşmek gerekirdi:</p><p><strong>Zamanlama Karmaşası:</strong> pynput gibi araçlarla gönderilen tuş vuruşları, iOS&#39;in o anki işlemci yüküne bağlı olarak gecikmeli tepki verebilir. Bu, Rate-Limiting mekanizmasının beklenenden daha erken tetiklenmesine yol açar.</p><p><strong>Protokol Kesintileri:</strong> Apple’ın USB HID protokolü, aralıksız ve yüksek hızlı tuş vuruşlarında güvenlik gerekçesiyle USB portunu kısa süreliğine pasife alabilir.</p><p><strong>Donanımsal Tempo Kontrolü:</strong> SEP’in Rate-Limiting mekanizması, saldırının temposunu belirler. Kodun teorik hızı ne olursa olsun, SEP bizi “insan hızına” geri çeker.</p><h4>Sonuç: Silikon Matematiği Yener</h4><p>Saldırı mimarimiz teknik olarak tutarlıydı. HID emülasyon mantığı doğruydu. Kombinasyon üretici verimli çalışıyor. Ama Apple’ın savunma mimarisi şu ilkeyi fiilen kanıtlıyor:</p><blockquote><strong><em>“Güvenlik, yazılım tercihlerine değil silikon mimarisine dayandığında gerçek anlam kazanır.”</em></strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5v9cGrGlaCjrgpOwUFoFng.png" /></figure><p>Kaba kuvvet saldırısı matematiksel olarak zarif bir saldırıdır. Donanımsal savunma mimarileri bu zarafeti <strong>zamanın kendisiyle</strong> cezalandırır.</p><p>Bir Red Teamer için en büyük ders şudur: Sistemleri kırmak, sistemlerin nasıl korunduğunu anlamaktan çok daha kolaydır.</p><h4>Bir Sonraki Yazıda</h4><p>Bu yazı dizisi yalnızca bir başlangıçtı — donanımsal savunmanın ne kadar aşılmaz olduğunun mimarisi. Asıl oyun, donanımsal bariyerin olmadığı yerde başlar.</p><p>Bir sonraki bölümde hedef değişiyor: <strong>Sunucu taraflı saldırılar.</strong> Kendi oluşturduğumuz bir test ortamına karşı, API uç noktalarını kullanarak brute-force saldırısının nasıl yürütüleceğini analiz edeceğiz. Bu sefer engeller; IP kısıtlaması, Session Token analizi ve Botnet tespiti olacak.</p><p><em>Kaynaklar ve referanslar:</em></p><ul><li><em>Apple Platform Security Guide — Passcodes and passwords (support.apple.com)</em></li><li><em>Apple Platform Security Guide — The Secure Enclave (support.apple.com)</em></li><li><em>Elcomsoft Blog — The Evolution of iOS Passcode Security (2025)</em></li><li><em>Belkasoft — Unlocking iOS Devices with Brute-Force</em></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=23c24ddc0126" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Veri Temsili: Bilgisayarlar Dünyayı Nasıl Okur?]]></title>
            <link>https://cassandracommunity.medium.com/veri-temsili-bilgisayarlar-d%C3%BCnyay%C4%B1-nas%C4%B1l-okur-8390c711fc8b?source=rss-05902c8d1a93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8390c711fc8b</guid>
            <category><![CDATA[binary]]></category>
            <category><![CDATA[computer-science]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[CASSANDRA]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 17 May 2026 18:55:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-17T18:55:24.169Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Giriş — Neden Bu Soru Önemli?</h4><p>Şu an okuduğun bu metin, bilgisayarın içinde yoktur.</p><p>“a”, “b”, “c” harfleri yok. Kelimeler yok. Paragraflar yok. Hatta sayılar bile — en saf haliyle — bilgisayarın anlayabileceği bir biçimde değil. Çünkü bilgisayar, insanın icat ettiği sembolleri doğrudan tanımaz. Onun anladığı tek şey elektriğin olup olmadığıdır.</p><p>Bu yazı, o basit gerçekten yola çıkarak şu soruyu yanıtlamaya çalışıyor: Soyut kavramlar — harfler, sayılar, sesler, görüntüler — nasıl olup da elektrik darbelerine dönüşüyor?</p><p>Bu soru ilk bakışta teknik görünür. Ama aslında özünde çok daha temel bir şey yatıyor: bir temsil problemi. İnsan zihni anlam taşıyan sembollerle çalışır; bilgisayar ise yalnızca fiziksel durumlarla. Bu iki dünyayı birbirine bağlayan köprünün adı veri temsilidir (data representation).</p><h4>Bu Yazıda Ne Öğreneceksin?</h4><p>Bu yazı yedi bölümden oluşuyor ve her bölüm bir öncekinin üzerine inşa ediliyor. Sonuna geldiğinde şu soruların cevabını biliyor olacaksın:</p><p>Bilgisayar neden yalnızca 0 ve 1 kullanır — bu bir tercih mi, yoksa fiziksel bir zorunluluk mu? Onluk sistemde düşünen bir zihin, ikili sistemi nasıl kavrar? “a” harfi hafızada nasıl saklanır — ve Türkçe karakterler bu tabloya nasıl girer? Negatif sayılar binary’de nasıl temsil edilir? Neden 0.1 + 0.2 işleminin sonucu bazı programlama dillerinde tam olarak 0.3vermez? Ses, görüntü ve video dosyaları da aynı 0&#39;lar ve 1&#39;lerden mi oluşur?</p><h4>Ön Koşul</h4><p>Bu yazı herhangi bir programlama bilgisi gerektirmiyor. Lise düzeyinde matematik yeterli. Ancak merak şart — çünkü bazı bölümler, alışılmış düşünme biçimlerini zorluyor.</p><h3>Bölüm 1 — Elektrik ve İkili Mantık</h3><h4>Transistörden Önce: Neden Elektrik?</h4><p>Bilgisayarlar mekanik değil, elektrikle çalışır. Bu tercih rastlantı değil — elektrik, bilgi taşımak için insanlığın bulduğu en hızlı ve en güvenilir araçtır. Işık hızına yakın iletim, minyatürleşme kolaylığı ve tekrarlanabilirlik: elektrik bu üç özelliği aynı anda sunar.</p><p>Ama elektriğin bir problemi var: analog bir büyüklüktür. Bir kablodaki voltaj, 0 ile 5 volt arasında sonsuz farklı değer alabilir. 2.3V, 3.71V, 4.0002V… Bu sonsuzluk, bilgi depolamak için son derece elverişsizdir. Çünkü gürültü (noise) kaçınılmazdır — kablo ısınır, elektromanyetik girişim olur, voltaj dalgalanır. Eğer “3.71V, A harfini temsil ediyor” dersek, bu değer bir mikro saniye sonra 3.68V’a düşünce ne olur?</p><p>Çözüm, analog sürekliliği dijital süreksizliğe indirgemektir.</p><h4>Eşik Voltajı ve İki Durum</h4><p>Modern dijital devreler voltajı iki bölgeye ayırır:</p><p>Belirli bir eşiğin altındaki voltaj — örneğin 0.8V altı — “düşük” (low) olarak yorumlanır ve <strong>0</strong> değerini temsil eder. Belirli bir eşiğin üstündeki voltaj — örneğin 2V üstü — “yüksek” (high) olarak yorumlanır ve <strong>1</strong> değerini temsil eder.</p><p>İki eşik arasındaki bölge (0.8V–2V arası) geçerli bir durum değildir; devre bu bölgede kararlı biçimde çalışmaz. Bu tasarım kararı sayesinde voltaj biraz dalgalansa bile sistem doğru okumayı yapar. 2.3V da 1&#39;dir, 4.8V da 1&#39;dir — ikisi arasındaki fark önemsizdir.</p><p>İşte bu yüzden bilgisayarlar ikiliye, yani binary’e, mahkumdur. Bu bir tercih değil, fiziğin dayattığı bir çözümdür.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xBBttejfp24jNjyGH73s2g.png" /></figure><h4>Transistör: Her Şeyin Temeli</h4><p>Peki bu “yüksek/düşük” durumunu fiziksel olarak ne gerçekleştirir?</p><p><strong>Transistör.</strong></p><p>1947 yılında Bell Laboratories’te John Bardeen, Walter Brattain ve William Shockley tarafından icat edilen transistör, temel olarak elektrikle kontrol edilen bir anahtardır. Üç ucu vardır: kaynak (source), kapı (gate) ve dren (drain). Kapıya uygulanan voltaj, kaynak ile dren arasındaki akımı açar ya da kapatır.</p><p>Tıpkı bir musluk gibi düşün: küçük bir el hareketi (kapı voltajı), büyük bir su akışını (dren akımı) kontrol eder. Farkla şu ki transistör, saniyede milyarlarca kez açılıp kapanabilir.</p><p>İlk transistör bir kibrit kutusu büyüklüğündeydi. Bugün kullanılan en gelişmiş işlemcilerde transistör boyutu 2 nanometreye (nm) inmiş durumda — bir DNA sarmalının genişliğinin yarısı kadar. Apple M3 işlemcisinde yaklaşık 25 milyar transistör bulunuyor. Tek bir tırnağın üzerine sığabilecek bu alanda 25 milyar anahtar.</p><h4>Bit: Bilginin En Küçük Birimi</h4><p>Bir transistörün temsil edebildiği bu iki durum — açık/kapalı, yüksek/düşük, 1/0 — bilgisayar biliminin en temel kavramına karşılık gelir: <strong>bit</strong> (binary digit).</p><p>Bir bit, evrenin bilgisayara sorabildiği en yalın sorunun cevabıdır: evet mi, hayır mı?</p><p>Tek başına bir bit son derece az bilgi taşır. Ama milyarlarca bit bir araya geldiğinde — ve doğru biçimde örgütlendiğinde — harfleri, sayıları, müziği, filmleri, hatta yapay zekayı temsil edebilir.</p><p>Bir sonraki bölümde bu “örgütlenme”nin matematiksel temelini inceliyoruz: ikili sayı sistemi.</p><h3>Bölüm 2 — İkili Sayı Sistemi (Binary)</h3><h4>Pozisyonel Notasyon: Sayıların Gizli Yapısı</h4><p>Bir sayıyı okurken aslında farkında olmadan çok karmaşık bir işlem yapıyoruz. “365” rakamını gördüğümüzde beynimiz şunu hesaplıyor:</p><pre>3 × 100 + 6 × 10 + 5 × 1 = 365</pre><p>Buradaki 100, 10 ve 1 nereden geliyor? Bunlar 10&#39;un kuvvetleri: 1⁰², 1⁰¹, 1⁰⁰. Onluk sistemde her basamak, sağdan sola gidildikçe 10 ile çarpılıyor. Buna <strong>pozisyonel notasyon</strong> denir — bir rakamın değeri, hangi konumda durduğuna bağlıdır.</p><p>Bu mantık evrenseldir. Taban ne olursa olsun değişmez. Sadece “10” yerine başka bir sayı koyarsın.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UM4kF33Cv8uclmsmKotxng.png" /></figure><h4>İkili Sistemde Aynı Mantık</h4><p>İkili sistemde taban 2&#39;dir. Bu yüzden her basamak, sağdan sola gidildikçe 2 ile çarpılır: ²⁰, ²¹, ²², ²³…</p><pre>2⁷   2⁶   2⁵   2⁴   2³   2²   2¹   2⁰<br>128   64   32   16    8    4    2    1</pre><p>8 basamaklı bir binary sayıyı okumak için her basamaktaki rakamı (0 ya da 1) o konumun ağırlığıyla çarpar ve toplarsın.</p><p>Örnek: 01001101</p><pre>0×128 + 1×64 + 0×32 + 0×16 + 1×8 + 1×4 + 0×2 + 1×1<br>= 0 + 64 + 0 + 0 + 8 + 4 + 0 + 1<br>= 77</pre><p>Yani 01001101 (binary) = 77 (decimal).</p><h4>Ondalıktan Binary’ye Dönüşüm: Bölme Algoritması</h4><p>Tersine gitmek — yani ondalık bir sayıyı binary’ye çevirmek — için sistematik bir yöntem var: sayıyı sürekli 2&#39;ye böl, kalanları not et, sonra kalanları ters sırada oku.</p><p>Örnek: 77&#39;yi binary’ye çevirelim.</p><pre>77 ÷ 2 = 38   kalan 1   ← en sağdaki bit (LSB)<br>38 ÷ 2 = 19   kalan 0<br>19 ÷ 2 =  9   kalan 1<br> 9 ÷ 2 =  4   kalan 1<br> 4 ÷ 2 =  2   kalan 0<br> 2 ÷ 2 =  1   kalan 0<br> 1 ÷ 2 =  0   kalan 1   ← en soldaki bit (MSB)</pre><p>Kalanları aşağıdan yukarı oku: 1001101. 8 bite tamamlamak için başına 0 ekle: 01001101. Doğrulama: az önce bu sayının 77 ettiğini gördük. Döngü kapandı.</p><p>Bu algoritmada iki önemli terim var. En sağdaki bit — yani en küçük ağırlığı taşıyan — <strong>LSB</strong> (Least Significant Bit) olarak adlandırılır. En soldaki bit ise <strong>MSB</strong> (Most Significant Bit). Ondalık sistemdeki birler ve yüzler basamağının karşılığıdır bunlar.</p><h4>Bit, Nibble, Byte, Word: Hiyerarşi</h4><p>Tek bir bit çok az bilgi taşır. Bu yüzden bitler gruplandırılır ve bu gruplara özel isimler verilmiştir:</p><p><strong>1 bit</strong> — tek bir ikili rakam. Yalnızca 0 ya da 1. ²¹ = 2 farklı değer.</p><p><strong>4 bit (1 nibble)</strong> — 0000&#39;dan 1111&#39;e kadar. ²⁴ = 16 farklı değer. Tek bir hexadecimal rakamı tam olarak bir nibble’a karşılık gelir — bu özellik bir sonraki bölümde kritik önem taşıyacak.</p><p><strong>8 bit (1 byte)</strong> — modern bilgisayarların temel işlem birimidir. ²⁸ = 256 farklı değer. Bir ASCII karakterini saklamak için yeterlidir. Bellek kapasitesi, dosya boyutları ve ağ hızları hep byte cinsinden ifade edilir.</p><p><strong>16 bit (1 word)</strong> — bu terim aslında mimariye göre değişir; bazı sistemlerde 32 ya da 64 bit “word” olarak tanımlanır. ²¹⁶ = 65.536 farklı değer.</p><p><strong>32 bit (1 doubleword / dword)</strong> — yakın zamana kadar masaüstü işlemcilerin standart veri genişliğiydi. ²³² ≈ 4,3 milyar farklı değer.</p><p><strong>64 bit (1 quadword)</strong> — günümüz işlemcilerinin standart genişliği. ²⁶⁴ ≈ 18,4 kentilyon farklı değer. Bu sayı o kadar büyük ki evrendeki tahmin edilen yıldız sayısından fazladır.</p><h4>Taşma (Overflow): Sayı Çok Büyük Olursa Ne Olur?</h4><p>Sabit sayıda bit ile temsil edebileceğin değerlerin bir üst sınırı vardır. 8 bitlik bir sayaç en fazla 255&#39;e (yani 11111111&#39;e) ulaşabilir. 255&#39;e 1 eklersen ne olur?</p><pre>11111111   (255)<br>+ 00000001   (1)<br>──────────<br> 100000000   (256)</pre><p>Sonuç 9 bit gerektiriyor, ama elimizde yalnızca 8 bit var. Dokuzuncu bit düşer, geriye 00000000 kalır — yani sıfır. Bu duruma <strong>overflow (taşma)</strong> denir.</p><p>Overflow, yazılım dünyasında ciddi hatalara yol açabilen bir olgudur. 2000&#39;li yıllarda bazı sistemlerdeki Y2K kaygısının temelinde de benzer bir mantık yatıyordu: yılı iki basamakla (8 bit değil, ondalık iki rakam) saklayan sistemler 99&#39;dan sonra 00&#39;a dönecekti. Daha yakın tarihli bir örnek: 2004 yılında bir uçuş yönetim sisteminde ²³¹ − 1 saniyelik sayaç sıfırlandığında sistemin yeniden başlatılması gerekti.</p><h3>Bölüm 3 — Sayı Sistemleri Ailesi: Oktal ve Hexadecimal</h3><h4>Binary’nin Okunabilirlik Problemi</h4><p>Binary sistemi bilgisayar için mükemmeldir. İnsan için değil.</p><p>Şu iki sayıya bakın:</p><pre>01001101 10110010 00111010 11001000</pre><p>Bu, 32 bitlik tek bir sayıdır: 1.287.991.752. Ama binary olarak okumak neredeyse imkânsız. Hangi bit nerede, hangi değer ne — takip etmek çok zor. Üstelik gerçek sistemlerde bu sayılar 64 bit, hatta kilobayt, megabayt uzunluğunda olabiliyor.</p><p>Bu okunabilirlik problemi, bilgisayar bilimcilerini daha kompakt ama binary ile doğrudan ilişkili sayı sistemleri aramaya itti. İki çözüm bulundu: <strong>oktal</strong> ve <strong>hexadecimal</strong>.</p><h4>Oktal: Taban 8</h4><p>Oktal sistem, taban olarak 8 kullanır. Rakamlar yalnızca 0&#39;dan 7&#39;ye kadar gider: 0 1 2 3 4 5 6 7.</p><p>Neden 8? Çünkü 8 = ²³. Bu, her oktal rakamın tam olarak <strong>3 binary bit</strong>e karşılık geldiği anlamına gelir. Binary’yi oktal’a çevirmek için bitleri sağdan üçerli gruplara ayırmak yeterlidir:</p><pre>Binary:  010 011 101<br>Oktal:    2   3   5   →  235 (oktal)</pre><p>Oktal bugün özellikle Unix/Linux dosya sistemi izinlerinde karşımıza çıkar. chmod 755 komutundaki 755 bir oktal sayıdır:</p><pre>7 = 111 → okuma + yazma + çalıştırma (rwx)<br>5 = 101 → okuma + çalıştırma (r-x)<br>5 = 101 → okuma + çalıştırma (r-x)</pre><p>Dosya sahibi tüm haklara sahip, grup ve diğerleri sadece okuyup çalıştırabilir. Üç rakam, 9 biti özetler.</p><h4>Hexadecimal: Taban 16</h4><p>Oktal binary’yi kısalttı ama bilgisayarların 8 bitlik (1 byte) standarda geçmesiyle yetersiz kaldı. Çünkü 8 bit, 3 ile tam bölünmüyor — bir byte’ı oktal olarak ifade etmek garip kesilmelere yol açıyor.</p><p>Çözüm: taban 16. Hexadecimal (kısaca <strong>hex</strong>) sistemi.</p><p>16 = ²⁴. Bu, her hex rakamının tam olarak <strong>4 binary bit</strong> (1 nibble) karşılık geldiği anlamına gelir. Ve 8 bit = 2 nibble = tam olarak <strong>2 hex rakamı</strong>. Bir byte’ı iki karakterle ifade etmek — bu mükemmel bir uyum.</p><p>Ama burada bir problem var: hex 16 farklı rakam gerektiriyor. Ondalık sistemin 0–9 rakamları yalnızca 10 değer veriyor. Eksik 6 değer için harfler kullanılıyor:</p><pre>0  1  2  3  4  5  6  7  8  9  A   B   C   D   E   F<br>0  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15</pre><p>Binary’den hex’e geçmek için bitleri sağdan dörderli gruplara ayır, her grubu tek bir hex rakamıyla ifade et:</p><pre>Binary:   0100  1101<br>Hex:        4     D   →  4D (hex)</pre><p>4D hex&#39;i ondalığa çevirmek:</p><pre>4 × 16¹ + D × 16⁰<br>= 4 × 16 + 13 × 1<br>= 64 + 13<br>= 77</pre><p>Az önce Bölüm 2&#39;de binary’den ondalığa çevirdiğimiz 77 sayısı. Aynı sayı, artık yalnızca iki karakterle ifade ediliyor.</p><h4>Hex’i Nerede Görürsün?</h4><p>Hexadecimal, soyut bir akademik kavram değildir. Günlük programlamada her yerde karşına çıkar:</p><p><strong>Bellek adresleri.</strong> Bir programın çökmesi sırasında gördüğün 0x7FFE4A2B gibi ifadeler bellek adreslerini gösterir. 0x ön eki &quot;bu sayı hexadecimal&quot; anlamına gelir.</p><p><strong>Renk kodları.</strong> Web tasarımında kullandığın #FF5733 bir hex renk kodudur. İki karakterlik üç grup: ilk iki karakter kırmızı (R), ortadaki iki karakter yeşil (G), son iki karakter mavi (B) kanalını temsil eder.</p><pre>#FF5733<br>  FF = 255 (kırmızı — tam dolu)<br>  57 = 87  (yeşil — orta)<br>  33 = 51  (mavi — az)</pre><p><strong>Hata kodları.</strong> Windows’un mavi ekran hatalarındaki 0x0000007E gibi kodlar hex&#39;tir. İşletim sistemi hata numaralarını hex olarak raporlar çünkü geliştiriciler için bellek adresleriyle ilişkilendirmek daha kolaydır.</p><p><strong>SHA ve MD5 hash’leri.</strong> Bir dosyanın SHA-256 hash’i şöyle görünür:</p><pre>2cf24dba5fb0a30e26e83b2ac5b9e29e1b161e5c1fa7425e73043362938b9820</pre><p>Bu 64 karakterlik hex string, aslında 256 bitlik binary veriyi kompakt biçimde gösteriyor.</p><h4>Üç Sistemin Karşılaştırması</h4><p>Aynı sayıyı — 255&#39;i — üç sistemde görelim:</p><pre>Ondalık:       255<br>Binary:   11111111   (8 karakter)<br>Oktal:         377   (3 karakter)<br>Hex:            FF   (2 karakter)</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vMSxEpg0NAEXAh7TP4-Umg.png" /></figure><p>Hex’in ne kadar kompakt olduğu açık. Ama asıl güç, binary ile bire bir ilişkisinde: FF → 1111 1111. Dört gözüyle bakıldığında, hex ile binary arasında geçiş yapmak hesap makinesi gerektirmiyor.</p><h3>Bölüm 4 — Metin Temsili: ASCII’den UTF-8&#39;e</h3><h4>Harfler Sayı Değildir — Ama Öyle Davranmak Zorundayız</h4><p>Bilgisayar yalnızca sayıları temsil edebildiğine göre, metni saklamak için önce bir anlaşma yapmak gerekiyor: hangi sayı hangi karaktere karşılık gelecek?</p><p>Bu anlaşmanın teknik adı <strong>karakter kodlaması</strong> (character encoding). Tarihsel olarak pek çok farklı kodlama sistemi geliştirildi, birbirleriyle uyumsuzluklar yaşandı, ve sonunda evrensel bir standarda doğru yavaş yavaş ilerlendi. Bu bölüm o yolculuğu anlatıyor.</p><h4>ASCII: 1963&#39;teki Tasarım Kararları</h4><p><strong>American Standard Code for Information Interchange</strong> — ASCII — 1963 yılında Amerika Ulusal Standartlar Enstitüsü (ANSI) tarafından yayımlandı. Temel fikir basitti: her karaktere bir sayı ata, bu atamayı standartlaştır, böylece farklı üreticilerin bilgisayarları birbirleriyle konuşabilsin.</p><p>ASCII 7 bit kullanır. Neden 7, neden 8 değil?</p><p>1960&#39;larda veri iletimi hata yapıyordu. Mühendisler 8 bitin 7&#39;sini veri için, 1&#39;ini <strong>eşlik biti</strong> (parity bit) için ayırdı. Eşlik biti bir hata tespit mekanizmasıydı: alınan verideki 1&#39;lerin sayısı çift mi tek mi olmalı, buna göre iletim hatası var mı yok mu anlaşılıyordu. Bu yüzden veri için yalnızca 7 bit kaldı.</p><p>7 bit ile ²⁷ = 128 farklı karakter tanımlanabilir. ASCII tam olarak 128 karakteri kapsar.</p><p>Bu 128 karakterin dağılımı şöyle:</p><p><strong>0–31: Kontrol karakterleri.</strong> Bunlar ekranda görünmez, davranış kodlarıdır. Birkaç örnek:</p><pre>0   → NUL  (null — string sonu işareti)<br>7   → BEL  (zil — terminali sesli uyar)<br>9   → TAB  (yatay sekme)<br>10  → LF   (line feed — yeni satır, Unix)<br>13  → CR   (carriage return — yeni satır, Windows)<br>27  → ESC  (escape)</pre><p>Bugün hâlâ kullandığımız \n (yeni satır) ve \t (sekme) karakterleri bu kontrol karakterlerinin kalıntılarıdır.</p><p><strong>32–126: Yazdırılabilir karakterler.</strong> Boşluk (32), noktalama işaretleri, rakamlar (48–57), büyük harfler (65–90), küçük harfler (97–122).</p><p><strong>127: DEL.</strong> Silme karakteri. Tarihin derinliklerinden gelen bir kalıntı — delikli kasetlerde bir karakteri “silmek” için tüm delikleri delmek gerekiyordu, bu da 1111111 yani 127 değerini veriyordu.</p><p>ASCII tablosunda dikkat çeken bir düzen var: büyük ve küçük harfler arasında tam olarak 32 fark var.</p><pre>A = 65 = 01000001<br>a = 97 = 01100001</pre><p>Yalnızca 6. bit farklı. Bu kasıtlı bir tasarım kararıydı — büyük/küçük harf dönüşümü tek bir bit işlemiyle yapılabilsin diye.</p><h4>ASCII’nin Sınırı: 128 Yeterli Değil</h4><p>ASCII İngilizce için tasarlandı. Ve İngilizce için yeterliydi — Latin alfabesinin 26 harfi, rakamlar, temel noktalama işaretleri, hepsi 128 karaktere sığıyordu.</p><p>Ama dünya yalnızca İngilizce konuşmuyordu.</p><p>Fransızca’nın é, ê, ç harfleri. Almanca’nın ä, ö, ü, ß harfleri. Türkçe’nin ş, ğ, ı, ö, ü, ç harfleri. Rusça’nın Kiril alfabesi. Japonca’nın binlerce kanji karakteri. Bunların hiçbiri ASCII’de yoktu.</p><p>Çözüm olarak her ülke ve şirket kendi <strong>kod sayfasını</strong> (code page) geliştirdi. Bir kod sayfası, ASCII’nin 128 karakterini olduğu gibi tutar ve 128–255 arasındaki ek 128 pozisyona kendi dilinin karakterlerini yerleştirir.</p><p>Türkiye için ISO 8859–9 (Latin-5) standardı geliştirildi. Bu standartta:</p><pre>208 → Ğ<br>209 → ğ<br>221 → İ<br>253 → ı<br>222 → Ş<br>254 → ş</pre><p>Sorun şuydu: Türkçe yazılmış bir metin dosyası Fransızca kod sayfasıyla açıldığında karakterler tamamen bozuluyordu. Çünkü 209 numaralı pozisyon Türkçe’de ğ iken Fransızcada başka bir karakterdi.</p><p>İnternette bu sorun daha da büyüdü. Bir Türk web sitesinin Japonca bir tarayıcıda düzgün görünmesi için hangi kod sayfası kullanılmalıydı? Cevap: hiçbiri. Sistem temelden kırıktı.</p><h4>Unicode: Evrensel Bir Anlaşma</h4><p>1987 yılında Xerox ve Apple mühendisleri şu soruyu sordu: peki hepsini tek bir standartta toplasak?</p><p>Bu fikir <strong>Unicode</strong>’un doğuşuna yol açtı. Unicode’un hedefi basit ama devasaydı: dünyadaki tüm yazı sistemlerindeki tüm karakterlere benzersiz bir numara atamak.</p><p>Bu numaralara <strong>code point</strong> denir ve U+ ön ekiyle gösterilir:</p><pre>U+0041 → A<br>U+00E7 → ç<br>U+011F → ğ<br>U+0131 → ı<br>U+4E2D → 中 (Çince &quot;orta&quot;)<br>U+1F600 → 😀</pre><p>Bugün Unicode 1.1 milyonun üzerinde code point tanımlar ve bunların yaklaşık 150.000&#39;i atanmış durumdadır. Eski Mısır hiyeroglifleri, Maya yazısı, müzik notaları, matematiksel semboller — hepsi Unicode’da.</p><h4>UTF-8: Dahiyane Bir Kodlama</h4><p>Unicode hangi karakterin hangi numaraya karşılık geldiğini söyler. Ama bu numaraları bellekte nasıl saklayacağız?</p><p>İlk akla gelen yöntem her code point için sabit sayıda bit kullanmak. 1.1 milyonu temsil etmek için 21 bit yeterli, ama pratikte 32 bit (4 byte) kullanılır — buna UTF-32 denir. Sorun: İngilizce bir metin UTF-32 ile saklandığında her karakter 4 byte yer kaplar. “Hello” kelimesi 5 byte yerine 20 byte olur. İnternetin büyük çoğunluğu ASCII uyumlu İngilizce içerikten oluştuğu için bu muazzam bir israf olurdu.</p><p>1992&#39;de Ken Thompson ve Rob Pike (aynı zamanda Unix ve Go dilinin yaratıcıları) zarif bir çözüm geliştirdi: <strong>UTF-8</strong>.</p><p>UTF-8 değişken uzunluklu bir kodlamadır. Her karakter 1 ila 4 byte arasında yer kaplar. Kural şöyle işler:</p><pre>0xxxxxxx                          → 1 byte  (U+0000 – U+007F, ASCII karakterleri)<br>110xxxxx 10xxxxxx                 → 2 byte  (U+0080 – U+07FF)<br>1110xxxx 10xxxxxx 10xxxxxx        → 3 byte  (U+0800 – U+FFFF)<br>11110xxx 10xxxxxx 10xxxxxx 10xxxxxx → 4 byte (U+10000 – U+10FFFF)</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GBjwJ-v1xuGaM9Ey_Su5Gg.png" /></figure><p>UTF-8&#39;in iki büyük avantajı var:</p><p>Birincisi, <strong>geriye dönük uyumluluk</strong>. ASCII karakterleri UTF-8&#39;de de tam olarak 1 byte yer kaplar ve aynı binary değere sahiptir. Bu, 1963&#39;ten beri yazılmış tüm ASCII metinlerin UTF-8 olarak da geçerli olduğu anlamına gelir. İnternetteki onlarca yıllık içerik bir anda geçersiz olmadı.</p><p>İkincisi, <strong>kendi kendini senkronize etme</strong>. UTF-8 bytelarını okuyan bir program, bir byteın bir karakterin başı mı, ortası mı olduğunu hemen anlayabilir. 0 ile başlıyorsa tek baytlık ASCII. 110 ile başlıyorsa iki baytlık bir karakterin ilk bytı. 10ile başlıyorsa bir devam bytı. Bu özellik, bir veri akışının ortasından okumaya başlandığında bile senkronizasyonu kaybetmemeyi sağlar.</p><p>Türkçe karakterlerin UTF-8&#39;deki görünümü:</p><pre>ş  →  U+015F  →  0xC5 0x9F  (2 byte)<br>ğ  →  U+011F  →  0xC4 0x9F  (2 byte)<br>ı  →  U+0131  →  0xC4 0xB1  (2 byte)</pre><p>Bugün internetdeki web sayfalarının yüzde doksanından fazlası UTF-8 kullanıyor. Türkçe dahil dünyanın tüm dilleri, tek bir standartta, birbirleriyle uyumlu biçimde yaşıyor.</p><p>ASCII tablosu anatomisi:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K0WX8pOooNboSdgUqf4uRQ.png" /></figure><h3>Bölüm 5 — Negatif Sayılar ve Ondalık Sayılar</h3><h4>Problem: Binary Yalnızca Pozitif Sayıları Temsil Eder — Ya Negatifler?</h4><p>Şimdiye kadar incelediğimiz binary temsili yalnızca pozitif tam sayılar için çalışıyor. Ama gerçek dünyada negatif sayılar da var. Bir banka hesabındaki borç, bir termometredeki sıfırın altı, bir koordinat sistemindeki eksi değerler — bunların hepsini binary’de ifade etmek gerekiyor.</p><p>Bu sorunun üç farklı çözümü tarihsel olarak denenmiştir. Her biri bir öncekinin eksikliğini gidermek için geliştirilmiştir.</p><h4>Birinci Deneme: İşaret Biti (Sign-Magnitude)</h4><p>En sezgisel yaklaşım: 8 bitin en soldaki bitini işaret için ayır. Bu bit 0 ise sayı pozitif, 1 ise negatif.</p><pre>0 0000101  →  +5<br>1 0000101  →  -5</pre><p>Kulağa mantıklı geliyor. Ama iki ciddi problemi var.</p><p>Birincisi, sıfırın iki farklı temsili oluşuyor:</p><pre>0 0000000  →  +0<br>1 0000000  →  -0</pre><p>Matematik açısından +0 ile -0 aynı şeydir. Ama bilgisayar için bunlar iki farklı bit dizisi — bu tutarsızlık hesaplamalarda hatalara yol açıyor.</p><p>İkincisi, toplama işlemi artık doğrudan çalışmıyor. Pozitif sayıların toplandığı devre ile negatif sayıların toplandığı devre farklı mantık gerektiriyor. Bu, donanımı gereksiz yere karmaşıklaştırıyor.</p><h4>İkinci Deneme: Birin Tümleyeni (One’s Complement)</h4><p>İkinci yaklaşım: bir sayının negatifini bulmak için tüm bitleri ters çevir.</p><pre>+5  →  00000101<br>-5  →  11111010   (tüm bitler ters)</pre><p>Toplama artık daha düzgün çalışıyor — ama sıfır problemi hâlâ çözülmedi:</p><pre>00000000  →  +0<br>11111111  →  -0</pre><p>Ve taşma durumlarında sonuca 1 eklemek gerekiyor, bu da donanımı yine karmaşık kılıyor.</p><h4>Üçüncü Deneme ve Asıl Çözüm: İkinin Tümleyeni (Two’s Complement)</h4><p>Bugün neredeyse tüm modern işlemcilerin kullandığı yöntem budur.</p><p>Kural şöyle: bir sayının negatifini bulmak için önce tüm bitleri ters çevir, sonra 1 ekle.</p><pre>+5  →  00000101<br>       ↓ tüm bitler ters<br>       11111010<br>       ↓ 1 ekle<br>-5  →  11111011</pre><p>Doğrulama: +5 ile -5&#39;i topladığımızda 0 elde etmeliyiz.</p><pre>00000101   (+5)<br>+ 11111011   (-5)<br>──────────<br> 100000000</pre><ol><li>bit taşar ve düşer, geriye 00000000 kalır. Tam olarak sıfır. Hem de tek bir sıfır temsili var — sıfır problemi çözüldü.</li></ol><p>İkinin tümleyeninin asıl zarafeti şurada: toplama devresi değişmiyor. Bilgisayar 5 + (-5) işlemini yaparken negatif olduğunu bilmesine gerek yok — aynı binary toplama devresini kullanıyor, sonuç kendiliğinden doğru çıkıyor.</p><p>8 bitlik işaretli (signed) bir sayı için değer aralığı:</p><pre>En küçük:  10000000  →  -128<br>En büyük:  01111111  →  +127</pre><p>Dikkat: pozitif taraf 127&#39;de bitiyorken negatif taraf -128&#39;e kadar gidiyor. Bu asimetri ikinin tümleyeninin doğal bir sonucudur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OypPKdGQf38ZFYKSmHw52w.png" /></figure><h4>Ondalık Sayılar: Kayan Nokta (Floating Point)</h4><p>Tam sayıları çözdük. Peki 3.14, 0.001, 1.7 × 10³⁰⁸ gibi ondalıklı sayılar nasıl temsil edilecek?</p><p>Bilimsel gösterim fikrini hatırla: 6.02 × 10²³. Her sayıyı iki parçaya ayırıyoruz: anlamlı kısım (6.02) ve üs (23). Ondalık nokta &quot;kayıyor&quot; — bu yüzden <strong>kayan nokta</strong> deniyor.</p><p>Binary’de aynı fikri uygulayabiliriz: 1.mantis × 2^üs. 1952&#39;den itibaren çeşitli standartlar geliştirildi ve 1985&#39;te <strong>IEEE 754</strong>standardı yayımlandı. Bugün kullanılan tüm modern işlemciler bu standardı uygular.</p><h4>IEEE 754–32 Bitlik Tekli Hassasiyet (Single Precision)</h4><p>32 bit üç parçaya bölünür:</p><pre>┌─────┬──────────┬───────────────────────────┐<br>│  1  │    8     │            23             │<br>│ bit │   bit    │            bit            │<br>├─────┼──────────┼───────────────────────────┤<br>│İşar.│    Üs    │          Mantis           │<br>└─────┴──────────┴───────────────────────────┘</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8TBWIC6l57gXLSxZl6tanA.png" /></figure><p><strong>İşaret biti (1 bit):</strong> 0 pozitif, 1 negatif.</p><p><strong>Üs (8 bit):</strong> Gerçek üs değerine 127 eklenerek saklanır. Buna <strong>bias</strong> (önyargı) denir. Neden? Negatif üsleri (çok küçük sayılar için) işaretsiz binary ile temsil edebilmek için. Örneğin gerçek üs -3 ise saklanacak değer -3 + 127 = 124.</p><p><strong>Mantis (23 bit):</strong> Sayının anlamlı kısmı. Binary’de normalleştirilmiş biçimde her zaman 1.xxxxx formatındadır. Baştaki 1zaten bilindiği için saklanmaz — bu sayede 23 bit ile aslında 24 bitlik hassasiyet elde edilir.</p><p>Örnek olarak 0.15625 sayısını IEEE 754 ile ifade edelim:</p><pre>0.15625 = 1.25 × 2⁻³</pre><pre>İşaret:  0  (pozitif)<br>Üs:     -3 + 127 = 124  →  01111100<br>Mantis: 1.25 = 1.01000...  →  01000000000000000000000</pre><pre>Sonuç: 0 01111100 01000000000000000000000</pre><h4>Neden 0.1 + 0.2 ≠ 0.3?</h4><p>Bu soru her programcının hayatında en az bir kez karşısına çıkar. Python, JavaScript, Java — hemen her dilde:</p><p>python</p><pre>&gt;&gt;&gt; 0.1 + 0.2<br>0.30000000000000004</pre><p>Neden?</p><p>Çünkü 0.1 binary’de tam olarak temsil edilemiyor. Tıpkı 1/3&#39;ün ondalık sistemde 0.333333... şeklinde sonsuz devam etmesi gibi, 0.1 de binary&#39;de sonsuz tekrarlayan bir kesire dönüşüyor:</p><pre>0.1 (ondalık) = 0.0001100110011001100... (binary, sonsuza kadar tekrarlar)</pre><p>IEEE 754 bu sonsuz diziyi 23 bit ile kesmek zorunda — yani yuvarlama yapıyor. Yuvarlanmış 0.1 ile yuvarlanmış 0.2&#39;yi topladığında biriken hata 0.30000000000000004 olarak ortaya çıkıyor.</p><p>Bu bir hata değil, kayan nokta aritmetiğinin kaçınılmaz bir özelliği. Çözüm: para hesapları gibi hassasiyet gerektiren durumlarda kayan nokta yerine tam sayı tabanlı gösterim kullanılır. Örneğin 1.99 TL’yi 1.99 float olarak değil, 199 kuruş olarak saklamak.</p><h3>Bölüm 6 — Büyük Resim: Her Şey Binary’dir</h3><h4>Bir Adım Geri: Ne Öğrendik?</h4><p>Bu yazı boyunca tek bir sorunun etrafında döndük: bilgisayar, yalnızca elektriğin var olup olmadığını anlayabiliyorsa — yani yalnızca 0 ve 1&#39;i biliyorsa — nasıl olup da bu kadar karmaşık şeyleri yapabiliyor?</p><p>Cevap, katmanlı bir soyutlama sistemidir. Her katman bir alttakinin üzerine inşa edilir, her katman bir alttakinin karmaşıklığını gizler.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1qAQDyWvgYz2kXCSzj-NhA.png" /></figure><p>Bu yazı, bu katman yığınının en altından başlayarak ortasına kadar çıktı. Şimdi yukarı bakıp büyük resmi görelim: sayılar ve metinlerden öte, ses, görüntü ve ağ verisi de aynı 0&#39;lar ve 1&#39;lerden nasıl oluşuyor?</p><h4>Ses: Dalga Binary Olur</h4><p>Ses, havadaki basınç dalgasıdır. Sürekli, analog bir sinyaldir — tıpkı voltaj gibi sonsuz farklı değer alabilir.</p><p>Dijital ses için bu analog dalga örneklenir: belirli aralıklarla dalganın o anki genliği ölçülür ve bir sayıya dönüştürülür. Bu işleme <strong>örnekleme</strong> (sampling), her ölçüme ise <strong>örnekleme noktası</strong> (sample) denir.</p><p>CD kalitesindeki ses için iki temel parametre belirlenmiştir:</p><p><strong>Örnekleme hızı:</strong> saniyede 44.100 kez ölçüm yapılır (44.1 kHz). Bu sayı rastlantısal değil — insan kulağının duyabildiği en yüksek frekans yaklaşık 20 kHz’dir. Nyquist teoremi, bir sinyali doğru yakalamak için örnekleme hızının o sinyalin iki katı olması gerektiğini söyler: 20.000 × 2 = 40.000. 44.100 bu eşiğin biraz üstünde, güvenlik payı bırakılmış.</p><p><strong>Bit derinliği:</strong> her örnekleme noktası 16 bit ile temsil edilir. ²¹⁶ = 65.536 farklı ses seviyesi — insan kulağının ayırt edebildiği hassasiyetin çok üstünde.</p><p>Stereo (iki kanal) için bir saniyelik CD kalitesinde ses:</p><pre>44.100 örnek/sn × 16 bit × 2 kanal = 1.411.200 bit/sn ≈ 176 KB/sn</pre><p>Üç dakikalık bir şarkı sıkıştırılmadan yaklaşık 31 MB yer kaplar. MP3 gibi sıkıştırma formatları bu veriyi 10 kat küçültebilir — ama bu başka bir yazının konusu.</p><h4>Görüntü: Piksel Binary Olur</h4><p>Dijital bir görüntü, <strong>piksel</strong> adı verilen küçük renk noktalarının ızgarasından oluşur. Her piksel bir rengi temsil eder.</p><p>İnsan gözü rengi üç bileşene ayırır: kırmızı (R), yeşil (G) ve mavi (B). Dijital görüntülerde de aynı sistem kullanılır — her pikselin rengi bu üç kanalın karışımıyla ifade edilir.</p><p>Her kanal için 8 bit — yani 256 farklı yoğunluk seviyesi — kullanılır:</p><pre>R: 0–255<br>G: 0–255<br>B: 0–255</pre><p>Bir piksel = 3 × 8 = 24 bit = 3 byte.</p><p>Örnek renkler:</p><pre>Kırmızı:  R=255  G=0    B=0    →  11111111 00000000 00000000<br>Beyaz:    R=255  G=255  B=255  →  11111111 11111111 11111111<br>Siyah:    R=0    G=0    B=0    →  00000000 00000000 00000000</pre><p>Web’de kullandığın #FF5733 renk kodu tam olarak budur: FF kırmızı kanalı (255), 57 yeşil kanalı (87), 33 mavi kanalı (51) temsil eder — hepsi hex, hepsi binary.</p><p>1920×1080 çözünürlüklü (Full HD) bir görüntünün sıkıştırılmamış boyutu:</p><pre>1920 × 1080 piksel × 3 byte = 6.220.800 byte ≈ 6 MB</pre><p>JPEG ve PNG formatları bu veriyi sıkıştırarak küçültür — ama temelinde yine aynı binary piksel verisi yatıyor.</p><h4>Video: Görüntü + Ses + Zaman</h4><p>Video, özünde saniyede belirli sayıda görüntü karesidir (frame). Sinema standardı saniyede 24 kare, modern oyunlar 60 veya 144 kareye çıkabilir.</p><p>Sıkıştırılmamış Full HD video, saniyede:</p><pre>6 MB/kare × 24 kare = 144 MB/sn</pre><p>Bu, bir saatlik filmin yaklaşık 518 GB yer kaplayacağı anlamına gelir. Bu yüzden video sıkıştırma algoritmaları — H.264, H.265, AV1 — var. Bu algoritmalar kareler arasındaki farkları saklar: eğer iki ardışık karede yalnızca bir nesne hareket ettiyse, tüm kareyi baştan yazmak yerine yalnızca değişen pikselleri kaydeder.</p><h4>Ağ Verisi: Her Şey Paket Olur</h4><p>İnternette veri <strong>paket</strong> adı verilen küçük parçalar halinde iletilir. Her paket binary veriden oluşur — ve bu verinin içinde metin, görüntü, ses, video ne olursa olsun fark etmez. Hepsi 0 ve 1 dizisidir.</p><p>Bir web sayfası açtığında şunlar olur:</p><p>Tarayıcın “bu sayfayı istiyorum” mesajını gönderir — bu mesaj binary paketler halinde ağa çıkar. Sunucu HTML, CSS, JavaScript ve görselleri binary paketler halinde geri gönderir. Tarayıcın bu binary veriyi alır, UTF-8 ile metne çevirir, renk değerlerini piksel ızgarasına dönüştürür, layout hesaplar ve ekrana çizer.</p><p>Ekranda gördüğün web sayfası, defalarca dönüşüm geçirmiş binary verinin son halidir.</p><h4>Kapanış: Soyutlamanın Gücü</h4><p>Bu yazının başında şöyle bir cümle vardı: “Şu an okuduğun bu metin, bilgisayarın içinde yoktur.”</p><p>Artık bu cümlenin ne anlama geldiğini biliyorsun.</p><p>“a” harfi bilgisayarın içinde yoktur — 01100001 vardır. Fotoğraf yoktur — milyonlarca piksel, her biri 3 byte, her byte 8 bit vardır. Müzik yoktur — saniyede 44.100 örnekleme noktası, her biri 16 bit vardır.</p><p>Ama tam da bu noktada soyutlamanın gerçek gücü ortaya çıkıyor: bütün bu binary karmaşıklığını görmek zorunda değilsin. Bir metin editörü açar ve yazarsın. Bir fotoğraf paylaşırsın. Müzik dinlersin. Her katman, altındaki karmaşıklığı gizler ve üstteki katmana temiz, anlaşılır bir arayüz sunar.</p><p>Bilgisayar biliminin büyük başarısı, transistörler ile insan düşüncesi arasına bu kadar çok anlam katmanı inşa edebilmiş olmasıdır. Ve bu inşa, hâlâ devam ediyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8390c711fc8b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BARADAI Ransomware: “Hayalet Yazılım”ı Parçalarına Ayırıyoruz]]></title>
            <link>https://cassandracommunity.medium.com/baradai-ransomware-hayalet-yaz%C4%B1l%C4%B1m-%C4%B1-par%C3%A7alar%C4%B1na-ay%C4%B1r%C4%B1yoruz-0c04bb008f73?source=rss-05902c8d1a93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0c04bb008f73</guid>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[malware-analysis]]></category>
            <category><![CDATA[ransomware]]></category>
            <category><![CDATA[baradai]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[CASSANDRA]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 14 May 2026 20:30:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-14T20:30:15.894Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Cassandra Kötü Amaçlı Yazılım Analizi ve Tersine Mühendislik — İlk Tehdit Raporu</strong></p><p><strong>TL;DR:</strong> 8 Mayıs 2026&#39;da radara açılan BARADAI, klasik bir fidye yazılımı değil. Şifrelemeden önce sisteminizde yaşayan, kimlik bilgilerinizi sızdıran ve BAVACAI ile ortak altyapıyı kullanan hibrit bir tehdit. Bu yazıda teknik anatomisini, “B-Ailesi” bağlantısını ve nasıl savunma kurabileceğinizi ele alarak satın alabilirsiniz.</p><p>Tam boyutlu görüntüyü görüntülemek için Enter tuşuna basın veya tıklayın.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*_rMYtG7gWEkENCoc.png" /></figure><h3>Giriş: “Hayalet” Neden Bu İsmi Hak Ediyor?</h3><p>Geleneksel fidye yazılımları nettir: sistemlere girer, şifreler, fidye notlarını bırakır. BARADAI bunu yapmaz — en azından hemen yapmaz.</p><p>Yeraltı forumlarında “Hayalet Yazılım” (Ghost Yazılım) olarak anılan BARADAI, sistem susuz kaldıktan sonra uzun süre sessiz kalır. Bu süre boyunca kimlik bilgilerinizi toplar, ağınızı haritalandırır, hassas dosyalarınızı dışarı sızdırır. Şifreleme, son hamledir — adeta bir imza gibi atılır. Siz fark ettiğinizde iş çıkışında geçmiş olur.</p><p>2026 anında siber saldırı trendleri, “yırtıcı” (hızlı ve kaçak) taktiklerden “parazit” (sessiz ve kalıcı) taktiklere doğru kayıyor. BARADAI bu iki modelin hibritidir: önce parazit, sonra yırtıcıdır.</p><h3>Teknik Anatomi: Enfeksiyon Yaşam Döngüsü</h3><h4>1. İlk Erişim — Phishing ve GhostFrame</h4><p>BARADAI operasyonlarının %69&#39;u kötü niyetli e-postalarla başlıyor. Burada dikkat edilmesi gereken nokta, sıradan bir kimlik avı kitinin kullanılmadığı: <strong>GhostFrame</strong> adı verilen, yapay zeka destekli ve Çok Faktörlü Kimlik Doğrulamayı (MFA) atlatma özelliğine sahip yeni nesil bir kitin devreye alınması. MFA’nın artık yeterli olmayan senaryolarla karşı karşıyayız. Donanım tabanlı FIDO2 anahtarları bu aşamada kritik hale geliyor.</p><h4>2. Keşif Aşaması — Sessiz İstihbarat Totala</h4><p>Sisteme giriş sağlandıktan sonra BARADAI doğrudan şifrelemeye geçmiyor. Bunun yerine döngüsel bir süreç süreci başlatılıyor:</p><ul><li>Çalışan fonksiyonları ve kurulu bilgilerin listelenmesi</li><li>İşletim sisteminin işleyişi ve ağ topolojisinin analizi</li><li>Web tarayıcılarından kayıtlı şifre, çerez ve sertifika verilerinin toplanması</li><li>Masaüstü ekran görüntüleri ve Windows ürününün çalınması</li></ul><p>Toplanan tüm bu veriler, şifreleme öncesinde saldırganın komuta ettiği kontrol (C2) sunucularına sızdırılıyor. Bu noktadan itibaren BARADAI artık bir fidye yazılımı ortaya çıkıyor; veri hırsızlığı odaklı bir gasp platformuna dönüşüyor.</p><h4>3. Kaçınma Teknikleri (Kaçınma) — MITRE ATT&amp;CK Perspektifi</h4><p>BARADAI’nin en dikkat çekici özelliği, güvenlik çözümlerini atlatmak için kullanımın çok saklanmasının önlenmesidir. MITRE ATT&amp;CK çerçeveleriyle eşleştirilmiş temel teknikler:</p><ul><li><strong>T1047 (Yürütme):</strong> WMI üzerinden komutla yürütme ve kalıcılık sağlar.</li><li><strong>T1055 (Kaçınma):</strong> Meşru sistem geniş kapsamlı kod geliştirme.</li><li><strong>T1497 (Analiz Karşıtı):</strong> Sandbox/debug çözümü belirleme; tespit durumunda uyku modu.</li><li><strong>T1014 (Gizlilik):</strong> Rootkit özellikleriyle dosyalar ve OS’den saklanması.</li><li><strong>T1070 (İz Silme):</strong> Geçici dosyaların ve adli kanıtların otomatik olarak temizlenmesi.</li></ul><p><strong>Modern Evasion ve AMSI Bypass:</strong> Gelişmiş güvenlik araçlarını atlatmak için BARADAI, Windows’un sunduğu savunmalarını kör etmeye odaklanıyor. PowerShell veya bellek içi (bellek içi) zararlı komutlar çalıştırılırken, Microsoft’un Antimalware Scan Interface ( <strong>AMSI</strong> ) ve Event Tracing for Windows ( <strong>ETW</strong> ) kurulumu bellek yamalama (bellek yamalama) yöntemleriyle devre dışı bırakılır. Bu sayede güvenlik yazılımları uç noktalardaki anormal komut blok aktivitelerini göremez hale gelir.</p><p>Özellikle <strong>T1497</strong> neden önemli? Çünkü kötü amaçlı yazılım çözümleri genellikle sanal makineler veya sandbox ortamlarında yapılır. BARADAI bu ortamları tespit edildiğinde davranışlarını değiştiriyor — analistlere farklı, gerçek kurbanına farklı ölçümler.</p><p>“Living off the Land” yaklaşımı da kritik: WMI, PowerShell ve diğer meşru Windows ekranlarını kullanarak kötü niyetli performanslar normal sistem şemasına karıştırılıyor. İmza tabanlı antivirüsler bu tür saldırıların karşısında büyük ölçüde yetersiz kalıyor.</p><h4>4. Şifreleme Mekanizması — Hibrit Kriptografi ve Kısmi Şifreleme</h4><p>Şifreleme aşamasında BARADAI kırılma hızı ve kırılmazlığı birleştiren bir model kullanır:</p><ul><li><strong>Hibrit Katmanlar:</strong> Dosya içerikleri AES-256-CBC veya AES-256-CTR ile şifreleniyor (Simetrik). Üretilen bu benzersiz AES anahtarları ise Saldırganın 4096-bit RSA genel anahtarıyla kilitleniyor (Asimetrik). Bu yapı, şifre bağlantı anahtarını yerel sistem analiz ederek elde etmeyi kapsamlı olarak içerir.</li><li><strong>Kısmi Şifreleme (Aralıklı Şifreleme):</strong> Hız, modern fidye yazılımları için her şey. BARADAI, büyük veritabanlarını veya sanal makine imajlarını şifrelerken dosyanın tamamını bozmak yerine aralık aralıkları (yığın) veya yalnızca dosya başlıklarını (başlık) şifreler. Bu yaklaşım, tespit edilme süresi daraltılırken, kırılma süreçleri dakikalar yerine saniyelere indirir.</li><li><strong>Aktif Dosya Kilitleme:</strong> Windows Yeniden Başlatma Yöneticisi günlük veri tabanı dosyaları gibi aktif kullanımdaki dosyalar bile başarıyla zorla kapatılıp kilitlenir.</li></ul><p><em>Şu anda BARADAI için doğrulanmış bir genel şifre çözücü (şifre çözücü) mevcut değildir.</em></p><h3>OSINT Bulgusu: “B-Ailesi” Bağlantısı</h3><p>Analizlerde en ilgi çekici ilişkilerden biri şu oldu: <strong>BARADAI ve BAVACAI aynı Veri Sızıntısı Sitesini (DLS) kullanıyor.</strong></p><p>Bu tesadüf değil. “B-Ailesi” olarak adlandırdığımız ekosistem dört üye içeriyor: <strong>BAGAJAI, BARADAI, BASANAI, BAVACAI.</strong> Bu modeller benzer kod tabanları, fidye notları ve iletişim altyapılarını paylaşıyor.</p><p>İki temel senaryo mümkün:</p><ol><li><strong>Ortak aktör:</strong> Tüm performanslar aynı tehdit grubu tarafından yönetiliyor, farklı operasyonlar için farklı “marka” kullanıyorlar.</li><li><strong>RaaS platformu:</strong> B-Ailesi bir Hizmet Olarak Fidye Yazılımı ekosistemi ve farklı bağlı kuruluş (iş ortağı) grupları bu altyapıyı kiralıyor.</li></ol><p>BAGAJAI Nisan 2025&#39;ten beri aktif; BARADAI ile neredeyse özdeş gasp modelini izliyor. Fidye notlarındaki dil ve yapı benzerliği, kod tabanı paylaşımına işaret ediyor. Gasp iletişim bağlantıları ise Dark Web (.onion) üzerinden anlaşma, Outlook üzerinden e-posta ve qTox protokolü üzerinden anlık mesajlaşmayı kapsıyor. Zamana bağlı baskı stratejisi standart: 72 günlük fiyat artışı, 7–14 günlük büyüme.</p><h3>Kurban Profili: Kim Hedefte?</h3><p>BARADAI’nin hedeflediği coğrafyalar: <em>ABD, Brezilya, Fransa, Avustralya, İtalya, İsrail, Malezya.</em> Sektörel dağıtımın sürekliliğinin kritik olduğu alanlara odaklanıyor:</p><ul><li><strong>Eğitim:</strong> Sınırlı siber güvenlik bütçeleri, geniş kullanıcı tabanı.</li><li><strong>İmalat &amp; Mühendislik:</strong> Üretim sistemi = sistematik olarak finansal olarak kaybolur.</li><li><strong>Perakende &amp; Lojistik:</strong> Tedarik zinciri baskısı, müşteri verisi.</li><li><strong>STK’lar:</strong> Bağışçı verisi, itibar hassasiyeti.</li></ul><p>Talep edilen fidye genellikle 10.000–80.000 dolar arasındadır. Büyük gruplarla karşılaştırma yapıldığında düşük görünse de hedeflenen KOBİ’ler için yıkıcı olabiliyor. Beklenen bir veri noktası: Siber sigortalı kuruluşlar (%77), olmayanlara (%65) kıyasla daha yüksek hedef olma riskiyle karşı karşıya. Saldırganlar sigortalı şirketler “ödeme garantili” olarak değerlendiriyor.</p><h3>Savunma Stratejisi: Ne Yapmalıyız?</h3><p><strong>Teknik ve Proaktif öncelikli</strong></p><ol><li><strong>Yazılım Kimlik Avı Koruması:</strong> AI destekli e-posta donanımı ve donanım standardında MFA (FIDO2) kuralları, ilk erişim riskini önemli ölçüde azaltır.</li><li><strong>Proaktif Tespit — Canarya Dosyalar (Canary Files) ve FSRM:</strong> Ağ paylaşımlarına veya kritik dizinlere gizli tuzak (honeypot) dosyalar yerinde. Dosya Sunucusu Kaynak Yöneticisi (FSRM) ile entegre program bu sistem, tuz dosyaları üzerinde ani bir değiştirme veya şifreleme işlemi olanağı sistem anında EDR/SIEM’e alarm üretilebilir ve şüpheli ağ bağlantısı otomatik olarak kesilmelidir.</li><li><strong>Davranışsal Analiz ve EDR:</strong> İmza tabanlı antivirüs BARADAI’yi yakalamaz. Aranması gereken anomaliler:</li></ol><ul><li>WMI üzerinden gezinmek (bir yerden wmic.exeçağrılan şüpheli powershell.exeparçalar).</li><li>Restart Manager’ın beklenmedik kullanımı.</li><li>Bulut platformlarına yönelik anormal sınıflandırma verisi (Data Exfiltration).</li></ul><p><strong>4. Ağ Segmentasyonu ve DLP:</strong> Keşif aşamasında kaydedilen verilerin dağılımını engellemek için kritik veri segmentlerinin izole edilmesi sağlanır.</p><p><strong>5. Yedekleme Stratejisi:</strong> BARADAI gölge kopyaları (gölge kopyalar) vssadminüzerinden silinmektedir. Ağdan tamamen izole edilmiş, çevrimdışı veya değiştirilemez (değişmez) yedekler tek kesin çözümdür.</p><h3>Olay Sonrası PR ve İtibar Yönetimi</h3><p>Teknik savunmanın ötesinde, bir BARADAI saldırısının ardından kurumsal mesaj kritik edilecek. “Sorun çözüldü” demek yetmezlik — kopyaları “savunma mimarisi kökten değiştirildi” mesajını görmek istiyor. Fidye ödemiş kurbanların tekrar damgalanmasının yüksek olduğunu da göz önünde bulundurarak, ödeme iptali iletişim stratejisiyle birlikte düşünülmeli.</p><h3>Sonuç: Hayaleti Durdurmak</h3><p>BARADAI, siber suçluların artık yalnızca dosya kilitlemekle yetinmediğini kanıtlıyor. Hedef sistemin uzun süre kalıcı ikamet eden, kimlik toplayan ve hassas verileri toplayan, ardından da şifreleyerek parçalarını açığa çıkaran bu hibrit model — savunmanın her katmanda görünmeyi sağlamasını zorunlu kılıyor.</p><p>B-Ailesi bağlantısı, bu tehdidi daha da önemli hale getiriyor. Altyapı paylaşımı, aktörlerin saldırı maliyetlerini azaltırken hacmi artırmasına olanak sağlar. BARADAI, BAVACAI, BAGAJAI — bunların izolasyonu tehditler değil, uyumlu bir ekosistemin parçaları.</p><p>Cassandra MARE olarak bu stratejileri laboratuvar ortamında analiz etmeye, anti-sandbox mekanizmalarını ve WMI tabanlı geniş depolamaya devam ediyor. Bulgularımızı burada paylaşacağız.</p><p><strong>Hayaleti durmanın tek yolu: sistemin her köşesinde proaktif görünmeyi sağlamak.</strong></p><blockquote><em>Bu analiz, kamuya açık tehdit istihbaratı ve OSINT verileri kullanılarak savunma hazırlanmıştır. Cassandra Kötü Amaçlı Yazılım Analizi ve Tersine Mühendislik — Mayıs 2026.</em></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0c04bb008f73" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Modern Zararlılarda Saklambaç Bölüm 1: Go (Golang) Binary’lerini Tersine Çevirmek]]></title>
            <link>https://cassandracommunity.medium.com/modern-zararl%C4%B1larda-saklamba%C3%A7-b%C3%B6l%C3%BCm-1-go-golang-binarylerini-tersine-%C3%A7evirmek-7f522121276f?source=rss-05902c8d1a93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7f522121276f</guid>
            <category><![CDATA[golang]]></category>
            <category><![CDATA[reverse-engineering]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[malware-analysis]]></category>
            <category><![CDATA[malware]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[CASSANDRA]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 30 Apr 2026 10:31:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-30T10:31:50.194Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba! Cassandra topluluğu olarak herkese iyi okumalar dileriz. Bugün üyemiz Kerem Işık’ın yazmış olduğu yazıya göz atacağız.</p><p>Bu yazıda Kerem;</p><ul><li>Zararlı yazılım geliştiricilerinin neden Go diline geçtiklerini ve Go dilinin neden tercih edildiğini</li><li>Tersine Mühendislikteki Temel Zorluklar ve Go binary dosyalarının analizinde karşılaşılan teknik engeller</li><li>pclntab Yapısı ve Fonksiyon Kurtarma</li><li>Go binary’lerini daha anlamlı hale getirmek için kullanılabilecek araçlardan</li></ul><p>Bahsetmiş. Emekleri ve bize aktardığı değerli bilgiler için Kerem’e teşekkür ederiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*Qg0NrgyvKTVnzQeY.png" /></figure><p>Siber güvenlik dünyasında yıllardır yazılı olmayan bir kural vardı: Zararlı yazılımlar (malware) küçük, hızlı ve sessiz olmalıydı. Bu yüzden geçmişin efsanevi virüsleri, truva atları ve fidye yazılımları genellikle C veya C++ ile yazılırdı. Birkaç yüz kilobaytlık bu dosyalar, zararlı yazılım analistleri için adeta birer “mikrocerrahi” operasyonuydu.</p><p>Ancak son yıllarda oyunun kuralları değişti. Artık karşımıza megabaytlarca büyüklükte, analiz araçlarımızı donduran, içinde ne olduğunu anlaması saatler süren devasa zararlı yazılımlar çıkıyor. Neden mi? Çünkü siber saldırganlar C/C++’ı yavaş yavaş terk edip, modern sistemlerin gözbebeği olan <strong>Go (Golang)</strong> diline geçiş yapıyorlar.</p><p>Peki ama hız ve çapraz platform (cross-platform) desteği için tasarlanmış bu modern dil, nasıl oldu da tersine mühendislerin (Reverse Engineer) en büyük kabusuna dönüştü?</p><p>Bunu anlamak için teknik terimlere boğulmadan önce basit bir “seyahat” metaforu kullanalım. Eski nesil, C/C++ ile yazılmış bir zararlı yazılımı <strong>sırt çantalı bir gezgine</strong> benzetebiliriz. Bu gezgin, gittiği şehre (sizin bilgisayarınıza) sadece temel eşyalarını götürür. İhtiyaç duyduğu sistem fonksiyonları için Windows’un kendi kütüphanelerini (ntdll.dll, kernel32.dll) kullanır. Biz analistler, bu gezginin sırt çantasını açtığımızda (dinamik/statik analiz) hangi kütüphaneleri çağırdığını (API Call) kolayca görebiliriz.</p><p>Go ile yazılmış modern bir zararlı yazılım ise seyahate çıkan bir <strong>yürüyen şato</strong> gibidir. Gittiği şehre güvenmez; ihtiyaç duyduğu tüm kütüphaneleri, ağ modüllerini, kriptografi araçlarını dosyanın içine gömerek (Statically Linked) derlenir.</p><p>İşte sorun tam burada başlar: Analist olarak bu şatonun içine girdiğinizde asıl “zararlı” fonksiyonun nerede saklandığını bulmanız gerekir. Ancak içerisi o kadar kalabalık, kütüphaneler o kadar iç içe geçmiştir ki, asıl tehdidi bulmak samanlıkta iğne aramaya döner. Üstüne bir de saldırganlar fonksiyonların isim etiketlerini sökmüşse (<em>Stripped Binary</em>), kendinizi tamamen karanlık bir labirentte bulursunuz.</p><p>Bu makalede, o karanlık labirentte nasıl meşale yakacağımızı, standart analiz yöntemlerinin neden çaresiz kaldığını ve Go derlemelerini (binary) x86/x64 assembly seviyesinde nasıl tersine çevireceğimizi inceleyeceğiz.</p><h3>Analistin Kabusu: Statically Linked ve Stripped Yapılar</h3><p>Bir C malware’ini IDA Pro veya Ghidra’ya attığınızda genellikle main, URLDownloadToFile, CreateProcess gibi tanıdık isimler görürsünüz. Bu fonksiyonlar analizin iskeletini oluşturur.</p><p>Ancak “Stripped” bir Go malware’ini disassembler’a yüklediğinizde manzara ürkütücüdür: <strong>Binlerce isimsiz fonksiyon (sub_XXXXXX).</strong> Go, yapısı gereği devasa bir runtime (çalışma zamanı) ortamını kodun içine dahil eder. Yazdığınız basit bir “Merhaba Dünya” veya minik bir C2 (Command &amp; Control) bağlantı kodu bile derlendiğinde içine Garbage Collector (çöp toplayıcı), thread yönetim modülleri (goroutines) ve ağ kütüphanelerini alır. 2 MB’lık bir dosyanın içinde sizin yazdığınız zararlı kod sadece 10 KB olabilir. Geriye kalan 1.99 MB, Go’nun kendi kütüphaneleridir. İsimler (semboller) silindiğinde, zararlı kod ile zararsız dil kütüphanesini birbirinden ayırmak tamamen “low-level” bir okuma becerisi gerektirir.</p><pre>// Standart C Binary&#39;si (Beklenen)<br>_start<br>main<br>printf<br>socket<br>connect</pre><pre>// Stripped Go Binary&#39;si (Karşılaşılan Gerçek)<br>sub_14023F1F4<br>sub_14023F200<br>sub_14023F220<br>... (Binlerce benzer isimsiz fonksiyon) ...</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/381/0*AMk8JjRhdAAXQ93W.png" /><figcaption>Sembolleri silinmiş (stripped) bir Go derlemesinin fonksiyon tablosu. Asıl kodumuz bu binlerce isimsiz bloğun arasında bir yerde saklanıyor.</figcaption></figure><h3>Bellekteki Gariplikler: Go String Yönetimi</h3><p>Tersine mühendislikte en büyük ipuçlarımız string (metin) ifadeleridir. Zararlı bir yazılımın içindeki bir IP adresi, bir dosya yolu veya bir şifreleme anahtarı analizin gidişatını belirler.</p><p>C dilinde stringler bellekte bir dizi karakter olarak tutulur ve sonlarına bir “Null-Terminator” (\0) eklenir. Disassembler&#39;lar bu &quot;sıfır&quot; baytını gördüğünde metnin bittiğini anlar ve size güzelce listeler.</p><p>Go ise stringleri böyle yönetmez. Go’da bir string, aslında iki parçadan oluşan bir veri yapısıdır (struct):</p><ol><li>Karakterlerin bellekte bulunduğu adresi gösteren bir <strong>Pointer</strong> (İşaretçi).</li><li>Metnin kaç karakterden oluştuğunu belirten bir <strong>Uzunluk Değeri</strong>(Length).</li></ol><p>Assembly seviyesinde bir C malware’i metin çağırırken tek bir PUSH işlemi yaparken, Go&#39;da string hafızaya yüklenirken şu tarz bir assembly bloğu görürsünüz:</p><p>Assembly seviyesi PUSH örneği;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/861/0*rROFlXMLiZUA9DBj.png" /></figure><p>İşte Go’nun sırrı: Hex 1B (Decimal 27) değeri, URL’imizin tam karakter sayısıdır. Go, string’i ve uzunluğunu böyle yan yana taşır.</p><p>Bu yapı nedeniyle, basit araçlar (örneğin klasik strings komutu) Go metinlerini eksik veya bitişik (dev bir metin bloğu halinde) çıkartır. Analist olarak stringleri doğru okuyabilmek için, bellek adresindeki veriyi alıp hemen yanındaki/altındaki <em>length</em> (uzunluk) değerine göre manuel olarak kesmeniz veya bunu otomatize eden Python/Ghidra scriptleri yazmanız gerekir.</p><h3>Karanlıkta Meşale Yakmak: PcLntab (Program Counter Line Number Table)</h3><p>Peki bu isimsiz binlerce fonksiyon arasında asıl zararlı kodu nasıl bulacağız? Go’nun zayıf noktası, hata ayıklama (debugging) ve “panic” (çökme) durumlarında ekrana anlamlı hatalar basabilmek için bazı meta-verileri dosya içinde tutmak zorunda olmasıdır.</p><p>Bu verilerin en önemlisi <strong>PcLntab</strong> tablosudur. Dosya “stripped” (sembolleri silinmiş) olarak derlense bile, Go runtime’ı çalışırken adresleri ve satır numaralarını eşleştirmek için bu yapıya ihtiyaç duyar.</p><p>Profesyonel bir tersine mühendislik sürecinde ilk adımımız her zaman bu yapıyı onarmaktır. IDA Pro veya Ghidra üzerinde <em>GoReSym</em> veya <em>AlphaGolang</em>gibi araçlar/scriptler kullanarak bellekteki gopclntab sihirli baytlarını (magic bytes) ararız. Bu tabloyu parse ettiğimizde (ayrıştırdığımızda), disassembler&#39;daki o korkutucu sub_45A320 isimsiz fonksiyonları bir anda main.connectToC2 veya crypto/aes.encrypt gibi anlamlı orijinal isimlerine kavuşur.</p><p>İskelet ortaya çıktığında, Go’nun devasa runtime dosyalarını görmezden gelip doğrudan zararlı yazılım yazarının yazdığı main paketine odaklanabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/381/0*TLFTyXhbKn_s2G3I.png" /></figure><h3>Karanlıkta Yürümek: Araçlar Başarısız Olduğunda Ne Yapmalı?</h3><p>Genellikle Go binary’lerini analiz ederken <em>GoReSym</em> veya <em>AlphaGolang</em> gibi araçlar kullanarak PcLntab tablosunu onarır ve isimsiz fonksiyonlara (sub_XXXXXX) eski isimlerini geri kazandırırız.</p><p>Ancak gerçek dünya senaryolarında, modern Go sürümlerinde (1.18+) veya saldırganın özel paketleyici (packer) kullandığı durumlarda <strong>bu araçlar başarısız olabilir.</strong> İsimler geri gelmediğinde bir analist olarak pes mi edeceğiz? Hayır. Dinamik analizin en güçlü silahını, yani <strong>Çapraz Referansları (XREF — Cross References)</strong> kullanacağız.</p><p><em>(Buraya son attığın XREF ekran görüntüsünü koyuyoruz)</em></p><p>Yukarıdaki görselde, keşfettiğimiz C2 (Command &amp; Control) IP adresinin hafızadaki izini sürdük. Bu string’in hafızada hangi fonksiyon tarafından <strong>referans alındığını (kullanıldığını)</strong> bulmak için XREF (Cross-Reference) sorgusu yaptığımızda, karşımıza sub_14022A0C0 isimli fonksiyon çıktı.</p><p>Otomatik araçlar bize bu fonksiyonun adının main.connectToC2 olduğunu söyleyemedi. Ancak biz, &quot;Pointer + Length&quot; analizimiz sayesinde bu fonksiyonun doğrudan zararlı C2 adresini yığına (stack) ittiğini ve ağı tetiklediğini matematiksel olarak kanıtladık. Artık bu fonksiyona manuel olarak Suspicious_C2_Call adını verebilir ve analizimizi bu odak noktası üzerinden, Go&#39;nun devasa kütüphanelerinde kaybolmadan sürdürebiliriz.</p><p>İşte “Tool User” olmakla “Reverse Engineer” olmak arasındaki fark tam olarak bu karanlık anlarda ortaya çıkar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/829/0*vKV34TKRumE5I0j3.png" /></figure><h3>Sonuç ve Sıradaki Adım</h3><p>Go ile yazılmış zararlı yazılımları tersine çevirmek, geleneksel C/C++ malware analizinden çok farklı bir kas grubu gerektirir. Dinamik kütüphanelerin yokluğu, farklı string yönetimleri ve goroutine’lerin yarattığı karmaşık çağrı grafikleri (call graphs) analisti başta zorlasa da, Go’nun iç mimarisini anladıktan sonra bu devasa dosyaları parçalarına ayırmak son derece tatmin edici bir mühendislik bulmacasına dönüşür.</p><p>Cassandra Topluluğunda bu kadar değerli fikirlerin olmasından ve bunları paylaşmaktan, bu düşünce yapısına sahip kişilerin bizimle birlikte olmasından çok gurur duyuyorum.</p><p>Kerem’e bir kere daha emekleri ve bilgileri için teşekkür ederim, geleceğin yönünü belirleyen dillerden biri olan Go dilini şimdiden konuşan ve bunun üzerinde ilerleyen birisinin olması açıkçası çok mutluluk verici ve bu yazıyı çok önemli, bilgilendirici buluyorum.</p><p>Kerem Işık Sosyal Medya Hesapları:</p><ul><li>Medium : <a href="https://medium.com/@Tayrr">https://medium.com/@Tayrr</a></li><li>LinkedIn : <a href="https://www.linkedin.com/in/keremisik/">https://www.linkedin.com/in/keremisik/</a></li><li>Github : <a href="https://github.com/keremmisik">https://github.com/keremmisik</a></li></ul><p>Cassandra Topluluğu Sosyal Medya Hesapları :</p><p>Web sitemiz : <a href="https://www.aureliasechelp.com/">https://www.aureliasechelp.com/</a></p><p>LinkedIn : <a href="https://www.linkedin.com/company/cassandraa/?viewAsMember=true">https://www.linkedin.com/company/cassandraa/?viewAsMember=true</a></p><p>! İnstagram, X ve Github hesaplarımız 1 hafta içinde yayında olacak. Cassandra olarak şuanda kendi projelerimize odaklanmaya başlayacağız ve ek olarak haftaiçi Canlı olarak yayına aldığımız haber sitemizi, ardından e-kitaplarımızı yayına alacağız. Emin adımlarla ilerlemek önceliğimiz bu yüzden soran herkese ufak açıklama olsun istedim.</p><p>Okuduğunuz için teşekkür ederiz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7f522121276f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[OSINT REHBERİ: Sadece Bir Kullanıcı Adıyla Seni Takip Ettim]]></title>
            <link>https://cassandracommunity.medium.com/osint-rehberi%CC%87-sadece-bir-kullan%C4%B1c%C4%B1-ad%C4%B1yla-seni-takip-ettim-cfc435b0241d?source=rss-05902c8d1a93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cfc435b0241d</guid>
            <category><![CDATA[osint-tool]]></category>
            <category><![CDATA[cassandra]]></category>
            <category><![CDATA[tryhackme]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[CASSANDRA]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 24 Apr 2026 09:35:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-24T09:35:46.026Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkese Merhaba! Bugün sizinle bir “dijital ayak izini” takip edeceğiz. Değerli üyemiz İrem Kılıçer’in yazısını sizlerle paylaşıyoruz. Peki bu yazı da neler mi var? Üyemiz İrem bunu sizin için şöyle anlatmış:</p><p>İnternette bıraktığın izlerin ne kadarının farkındasın?<br>Sadece bir kullanıcı adıyla bir insan hakkında neler öğrenilebileceğini hiç düşündün mü?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*Fyur70iukyHoDJJD.png" /></figure><p>Bu yazıda OSINT’in ne olduğunu yalnızca teoride değil, gerçek bir senaryo üzerinden öğreneceğiz. Parçaları adım adım birleştirip TryHackMe “Sakura Room” odasını birlikte çözeceğiz.</p><h3>OSINT NEDİR?</h3><p>OSINT (Open Source Intelligence), yani açık kaynak istihbaratı; herkesin erişimine açık olan verilerden bilgi toplama, analiz etme ve anlamlı hale getirme sürecidir.</p><p>Geçmişte dedektifler olayları çözmek için fiziksel ipuçlarını takip ederdi. Günümüzde ise bu süreç büyük ölçüde dijital ortama taşınmış durumda. Artık insanların bıraktığı dijital ayak izleri, araştırmaların en önemli parçası haline geldi.</p><p>İnternette yaptığınız hemen her işlem — bir fotoğraf paylaşmak, bir yoruma cevap vermek veya bir siteye üye olmak — arkasında iz bırakır. Bu izler bazen farkında olmadan paylaştığınız küçük detaylardan oluşur, ancak doğru analiz edildiğinde oldukça büyük ve değerli bir bilgiye dönüşebilir.</p><h3>OSINT VERİLERİ NELERİ KAPSAR?</h3><p>OSINT, farklı türlerde ve farklı kaynaklardan gelen verileri kapsar. Bu veriler tek başına anlamlı görünmeyebilir; ancak bir araya getirildiğinde güçlü bir istihbarat oluşturur.</p><p>Günümüzde insanlar farkında olmadan birçok dijital ayak izi bırakır. Bu izler yazılı, görsel, ses veya video formatında olabilir. Bu veriler analiz edilerek önemli sonuçlar elde edilebilir. Ancak bu durum sadece iyi niyetli kişiler için değil, kötü niyetli kişiler için de geçerlidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rEfhOnsaFMWKlhJJ9UOIqQ.png" /></figure><p>Birçok belge, fotoğraf ve gönderi açık kaynak olarak kabul edilir. Başlıca OSINT veri kaynakları şunlardır:</p><ul><li>İnternet arama motorları</li><li>Sosyal medya hesapları</li><li>Kamuya açık kayıtlar</li><li>Siber kaynaklar</li><li>Dark Web</li></ul><p>Bu kaynakların nasıl kullanılabileceğini somut bir örnekle inceleyelim.</p><p>Düşünün ki Instagram hesabınız herkese açık, sadece kullanıcı adınız ve paylaşmış olduğunuz bazı fotoğraflar var. Bunun dışında biyografiniz boş. Hesabınızda doğum günü kutlarken bir fotoğrafınız olduğunu ve 3–4 tane kafede kod yazarken resminiz olduğunu düşünelim. Hesabınızı incelediğimizde doğum günü fotoğraf açıklamanızdan belki de pasta üstündeki mumlardan yaşınızı, paylaştığınız 3–4 kafe gönderisinden yazılımla ilgilendiğinizi, kafelerin arka planından oturduğunuz şehri ve hatta oturduğunu ilçeyi öğrenebiliriz. Hatta hesap isminizi internette aratarak diğer platformlardaki hesaplarınıza ulaşabiliriz. Buradan okuduğunuz okul, aile üyeleriniz, çalıştığınız şirket gibi daha çok bilgiye ulaşma şansımız mümkün. Bu örnek, küçük parçaların bir araya geldiğinde ne kadar büyük bir bilgiye dönüşebileceğini gösterir.</p><h3>TEMEL OSINT ARAÇLARI</h3><p>Peki bunca bilgi nasıl bulunuyor, sadece araştırarak mı? Tabii ki hayır. Bu bilgilere ulaşmayı kolaylaştırmak için araçlar var. Gelin bu araçlara beraber bakalım.</p><h3>Genel OSINT ve Analiz Araçları</h3><p><strong>Maltego :</strong> bağlantı analizi ve görselleştirme için kullanılan güçlü bir yazılımdır. İnternet üzerindeki dağınık bilgileri grafiksel bir haritaya dönüştürerek ilişkileri analiz etmeyi sağlar.</p><p><strong>SpiderFoot :</strong> IP adresleri, e-posta adresleri, alan adları ve kullanıcı adları dahil olmak üzere 100&#39;den fazla kamuya açık kaynağı toplayan otomasyon aracıdır.</p><p><strong>theHarvester</strong>: E-posta, domain, IP ve alt alan adlarını toplamak için kullanılan klasik bir OSINT aracıdır. Özellikle hedef hakkında ilk bilgi toplama aşamasında oldukça etkilidir.</p><p><strong>Recon-ng</strong>: Modüler yapıya sahip bir keşif framework’üdür. Kali Linux üzerinde sıkça kullanılır ve OSINT süreçlerini otomatik hale getirir.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>Ağ ve Cihaz Keşif Araçları</h3><p><strong>Shodan :</strong> İnternete bağlı olan cihazları bulan ve indeskleyen arama motorudur. IoT cihazlar, sunucular, kameralar, yönlendiriciler gibi cihazları bulur. Cihazların sürümleri gibi meta verileri öğrenebilirsiniz.</p><p><strong>Censys</strong>: Shodan’a benzer şekilde internet üzerindeki açık sistemleri ve servisleri analiz eder, özellikle güvenlik araştırmalarında kullanılır.</p><p><strong>ZoomEye</strong>: Çin merkezli bir cihaz arama motorudur, açık portlar ve servisler hakkında veri sunar.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>Sosyal Medya ve Kullanıcı Araştırma Araçları</h3><p><strong>Social Searcher</strong>: Sosyal medya platformlarında anahtar kelime ve kullanıcı araması yapmanızı sağlar.</p><p><strong>Holehe</strong>: Bir e-posta adresinin hangi platformlarda kayıtlı olduğunu analiz eder.</p><p><strong>Sherlock :</strong> Güçlü bir kullanıcı adı tarama ve numaralandırma aracıdır. Bir kullanıcı adının hangi platformlarda kullanıldığını bulur. Sosyal medya hesabı keşfinde önemli rol oynar.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>E-posta ve Veri Sızıntısı Araçları</h3><p><strong>Have I Been Pwned</strong>: Bir e-posta adresinin veri ihlallerinde yer alıp almadığını kontrol eder.</p><p><strong>Hunter.io</strong>: Domain üzerinden e-posta adresleri bulmayı sağlar.</p><p><strong>DeHashed</strong>: Sızdırılmış veri tabanlarında arama yapmanızı sağlar.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>Görsel ve Metadata Analiz Araçları</h3><p><strong>ExifTool</strong>: Görsellerin metadata bilgilerini analiz ederek gizli bilgileri ortaya çıkarır.</p><p><strong>Google Images</strong>: Görseller üzerinden tersine arama yaparak kaynağını bulmanızı sağlar.</p><p><strong>TinEye</strong>: Görsellerin internette nerelerde kullanıldığını bulur.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>Arama Motoru Teknikleri</h3><p><strong>Google Dorking :</strong> Özel arama operatörleri yardımıyla gizli kalmış veriler bulunabilir. Örneğin, site: aureliasechelp.com</p><p>Yukarıda bahsedilen araçlar OSINT dünyasının sadece bir kısmıdır. Her geçen gün yeni araçlar geliştirilmekte ve mevcut araçlar daha da güçlenmektedir. Bu araçlara göz atmanızı tavsiye ederim.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>OSINT PRATİK</h3><p>Hadi gelin hep birlikte öğrendiklerimizi teorik bilgiden pratiğe taşıyalım. Bunun için TryHackMe içerisinde bulunan “Sakura Room” odasını çözeceğiz.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>TIP-OFF</h3><p>Giriş kısmını geçtiğimizde <strong>ilk görevimizde</strong> bize bir görsel verilmiş ve bizden saldırganın kullanıcı adını bulmamızı istiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/429/0*gagHRtuLDRI7s46j.png" /></figure><p>öncelikle bu resmin bize verildiği sitede resmin üzerine sağ tıklayıp ögeyi incele diyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/914/0*Fakb_RNHxb1JpCWg.png" /></figure><p>Görmüş olduğunuz gibi kırmızı alanda bir ve sıfırlardan oluşan binary veri görüyoruz. Resmimizin üzerindeki sıfır ve birlere uyuyor. Buradaki veriyi kopyalıyoruz. Bu veriyi arama motorumuza binary to ASCII yazarak önümüze çıkan sitelerden herhangi birinde dönüştürüyoruz . Karşımıza “A picture is worth 1000 words but metadata is worth far more” yazısı çıkıyor yani “Bir resim 1000 kelimeye bedeldir ama <strong>metadata </strong>çok daha değerlidir.” burada aslında metadatasına bakmamız gerektiğini anlıyoruz. Bunu iki şekilde yapabiliriz metadata gösteren sitelerden birinde ya da <strong>exiftool </strong>kullanarak.</p><p>Hadi gelin birlikte exiftool kullanalım ve daha önceden bahsettiğimiz bu araca bir göz atalım. Öncelikle sitede verilen görseli save as page diyerek indiyoruz. Ardından terminali açıp cd ile resmi kaydettiğimiz dizine gidiyoruz sonrasında exiftool sakurapwnedletter.svg yazıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/776/0*PJPz4Kf9XCii6Khq.png" /></figure><p>Kırmızı ile işaretlediğimiz yerde göründüğü gibi saldırganın kullanıcı adını bulduk “SakuraSnowAngelAiko” ilk görevimizi tamamlamış olduk.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>RECONNAISSANCE</h3><p><strong>İkinci görevde</strong> saldırganın kullandığı posta adresini ve saldırganın tam adını istiyor. Yazımızda bahsetmiştik dijital ayak izinden. Şimdi burada bir araştırma yapacağız. SakuraSnowAngelAiko adını arama motorundan aratıyoruz. Karşımıza Github ve X sitelerinde bulunan hesaplar çıktı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/724/0*zbnkwwf8v6k-9SkA.png" /></figure><p>Hadi gelin öncelikle X hesabına bir göz atalım birlikte. Hesaptaki gönderileri incelediğimizde genellikle fotoğraflar gözümüze çarpıyor fakat biraz dikkatli incelediğimizde şu gönderiyi görüyoruz:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/599/0*m78FO3g3WjQ_wFZ7.png" /></figure><p>İşte bu adını bulduk tam adı “<strong>Aiko Abe</strong>”.</p><p>Şimdi sırada posta adresini bulmak var. X platformunda daha fazla göze çarpan bir şey yok şimdi GitHub adresini inceleyeceğiz. Hesabına girdiğimizde genellikle blokzincir ile ilgilendiğini görüyoruz. Şimdi tek tek tüm projelerine ve açıklamalarına göz atalım. PGP isimli projeye girdiğimizde bir public key paylaşmış oldunu görüyoruz. Bakalım buradan bir şey bulabilecek miyiz? Öncelikle şunu söyleyelim internet siteleri yardımıyla da çözümleyebilirsiniz bu public keyi fakat ben sizlere araç kullanarak çözeceğim bu odayı. GitHub PGP deposuna giriyoruz ve publickey’i indiyoruz. Ardından terminalimize giripgpg publickey yazıyoruz ve işte karşımızda posta adresi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/737/0*zcWDOZFJDCusVLxP.png" /></figure><p>Görmüş olduğunuz gibi saldırganın posta adresine eriştik “<a href="/service/mailto:SakuraSnowAngel83@protonmail.com"><strong>SakuraSnowAngel83@protonmail.com</strong></a>”.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>UNVEIL</h3><p>Bu bölümde bizden hangi kripto para birimi için cüzdanı olduğunu, cüzdan adresini, 23 ocak 2021 yılında hangi havuzdan ödeme aldığını ve hangi kripto para birimini takas ettiğini öğrenmemizi istiyor. GitHub adresini incelediğimizde blokzincir ile ilgilendiğini fark etmiştik. Hadi gelin tekrardan bir göz atalım ve ETH isimli deposunu inceleyelim. History kısmından geçmiş commitlerini inceleyelim.</p><p>Create miningscripte girdiğimizde “stratum://0xa102397dbeeBeFD8cD2F73A89122fCdB53abB6ef.Aiko:pswd@eu1.ethermine.org:4444” bununla karşılaşıyoruz. İşte kullanıcının cüzdan adresi burada “<strong>0xa102397dbeeBeFD8cD2F73A89122fCdB53abB6ef</strong>” ve “ethermine” kısmından da kullanıcının kripto para biriminin “<strong>ethereum</strong>” olduğunu bulmuş olduk. Şimdi bulduğumuz adresi internette aratıyoruz. karşımıza <a href="http://erherscan.io/">etherscan.io</a> sitesinde bu adrese ait bir hesap olduğu çıktı. Biraz incelediğimizde gelen giden madenleri ve tarihlerini görüyoruz. Out olan yani giden işlemlere baktığımızda “<strong>Tether</strong>” olduğunu görüyoruz. Geriye 23 ocak 2021 tarihli işlemi bulmak kaldı. Bunun için işlemin kaç gün önce yapıldığını bulursak rahatlıkla o işlemi erişebiliriz. İnternetten “23 ocak 2021 üzerinden kaç gün geçti?” diye aratırsak geçen gün sayısını bulabiliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*zPKE3KJggtmnIwM8.png" /></figure><p>Görmüş olduğunuz gibi çok hızlı bir şekilde bulduk. “<strong>Ethermine”</strong>havuzundan ödeme alınmış.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>TAUNT</h3><p>Burada bizden saldırganın mevcut twitter(X) adresini istiyor ve ev wifisi ile BSSIDsini bulmamızı istiyor. X hesabına girdiğimizde adresinin “<strong>SakuraLoverAiko</strong>” görüyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/592/0*OesutWi1AY3BJWxc.png" /></figure><p>Şimdi gelin beraber diğer sorunun cevabını bulalım. Burada yine X hesabından ilerleyeceğiz fakat öncelikle BSSID nedir kısaca ondan bahsedelim. BSSID bir Wi-Fi erişim noktası(<strong>AP</strong>) için benzersiz bir tanımlayıcıdır, fiziksel MAC adresidir. XX:XX:XX:XX:XX:XX formatında bulunur. Teknik sorun giderme veya konum belirleme gibi hizmetler için kullanılır. Kısaca BSSID’den bahsettiğimize göre artık sorunun çözümüne geçebiliriz. Hatırlarsanız X hesabındaki son gönderide bir anahtar vardı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/742/0*0Mz4gmzTyARNbiHY" /></figure><p>Buradaki “b2bb37b3c106eb3f86e2340a3050968e2” anahtarını kullanmayı deneyelim. Odanın burasındaki gitmemiz gereken linkler etkin olmadığı için OsıntDojo’nun kendisi bize png vermiş GitHub sayfasında <a href="https://github.com/OsintDojo/public/blob/main/deeppaste.png">https://github.com/OsintDojo/public/blob/main/deeppaste.png</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*bqPj1SmPyVmRvVzB.png" /></figure><p>Görselimiz bu. Buradan Home WiFi : DK1F-G kısmını görüyoruz bu bizim SSID bilgimiz artık fiziksel adresini bulabiliriz. Fiziksel adresi bulmak için <a href="http://wigle.net/">wigle.net</a> sitesini kullanacağız. Siteye girdikten sonra View kısmından Advanced Search sayfasına gidiyoruz. Burada sizden giriş yapmanızı isteyecek hesabınız yoksa bir tane oluşturabilirsiniz, sayfaya erişebilmek için e-posta adresinizi doğrulamanız gerekmektedir. Giriş yaptıktan sonra SSID kısmına DK1F-G yazdıktan sonra query butonuna tıklıyoruz ve evet “<strong>84:AF:EC:34:FC:F8”</strong> fiziksel adresini bulduk.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><h3>HOMEBOUND</h3><p>Bana kalırsa en eğlenceli kısım burası hadi gelin hep birlikte bizden istenilenlere bir göz atalım</p><ul><li>Saldırganın uçağa binmeden önce fotoğraf paylaştığı konuma en yakın havaalanı hangisi?</li><li>Saldırgan son konaklamayı hangi havaalanında yaptı?</li><li>Saldırganın eve doğru son uçuşu sırasında paylaştığı haritada hangi göl görülüyor?</li><li>Saldırgan muhtemelen hangi şehri “evi” olarak görüyor?</li></ul><p>Hatırlarsanız X hesabında fotoğraflar vardı hadi gelin bir bakalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/597/0*iMd2rEFgMgS0YsdO.png" /></figure><p>öncelikle burayı Google görsel aramada bir aratalım. Fotoğrafın tamamını arattığımızda ağaç hakkında bilgi veriyor fakat işimize yaracak bir bilgi yok. Onun için arkadaki kuleye benzer şeyi aratalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*G6Q0LHjcsu110Hg4.png" /></figure><p>Görmüş olduğunuz gibi bu arkadaki yapı Washington Anıtı’ymış. Şimdi Google Haritalarda bu yapıyı aratalım ve yakınındaki havaalanlarına bakalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*MfySxRz9GqEbUsHh.png" /></figure><p>Havaalanını bulduk “<strong>Ronald Reagan Washington National Airport</strong>” internette arattığımızda bu havaalanının kodunun “<strong>DCA</strong>” olduğunu görüyoruz işte cevap bu.</p><p>Diğer soruları çözmek için fotoğrafları incelemeye devam edelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/584/0*l-fQea1vEnWzk2mt.png" /></figure><p>Gelin beraber bu görselide aratalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*KYS5bCHq5SOhcuOJ.png" /></figure><p>Biraz araştırdığımızda Haneda havaalanında olduğunu öğreniyoruz. Bu havaalanının kodunu araştırdığımızda “<strong>HND</strong>” olduğunu görüyoruz. ikinci sorununda cevabını bulmuş olduk böylece.</p><p>Gelin şimdi birlikte gölü bulalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/589/0*ktfm_wt9BfoIjPfS.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*TmHzZqXZSrlucQIl.png" /></figure><p>gördüğünüz gibi google haritalarda aradığımızda uzaktan, paylaşılan fotoğraftadaki alanı gördük şimdi daha yakındak inceleyerek gölün adını bulacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*hMHtICcn8BQyfc3F.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/686/0*fDeM45MzMLzvio1n.png" /></figure><p>Gölün adını da bulduk üçüncü sorumuzun cevabı “<strong>Lake Inowashiro</strong>“ geriye son görevimiz kaldı. Son görevde bizden “Saldırgan muhtemelen hangi şehri ‘evi’ olarak görüyor?” sorusunun cevabı isteniyordu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*5rPh_GBU0i4QG5IE.png" /></figure><p>Tekrardan bu görsele bakıyoruz bu sefer City Free WiFi kısmına dikkat etmemiz lazım. Gördüğünüz gibi HIROSAKI_FREE_Wi-Fi kısmında aslında bu sorununda cevabı yatıyor. Son sorumuzun cevabı “<strong>HIROSAKI</strong>” bu sayede odayı başarıyla tamamladık.</p><p>Bu yazıda OSINT’in ne olduğunu, hangi veri kaynaklarını kapsadığını ve hangi araçlarla kullanılabileceğini ele aldık. Ardından TryHackMe üzerinde yer alan “Sakura Room” örneği ile teorik bilgileri pratiğe dökerek OSINT’in gerçek dünyada nasıl çalıştığını gördük.</p><p>Elde ettiğimiz örneklerden de anlaşılacağı üzere OSINT, doğru kullanıldığında oldukça güçlü bir araçtır. Siber güvenlik uzmanları için tehditleri analiz etmek, saldırıları önceden tespit etmek ve sistemleri daha güvenli hale getirmek adına büyük avantaj sağlar.</p><p>Ancak bu gücün bir de diğer yüzü vardır. Aynı teknikler kötü niyetli kişiler tarafından kullanıldığında bireyler hakkında detaylı profiller oluşturulabilir ve bu durum ciddi gizlilik riskleri doğurabilir. Bu nedenle dijital dünyada paylaşılan içeriklerin farkında olmak ve bilinçli hareket etmek artık bir tercih değil, bir gerekliliktir.</p><p>Sonuç olarak OSINT, modern dünyada bilgiye ulaşmanın en etkili yollarından biridir. Ancak bu gücü doğru kullanabilmek için yalnızca araçları bilmek yeterli değildir; aynı zamanda analiz yeteneği, dikkat ve etik bakış açısı da büyük önem taşır.</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><p>Sizce de legal olan, hatta bir VPN bağlantısı bile gerektirmeden bu kadar kolay bilgilere ulaşmak biraz korkutucu değil mi?</p><p>Yazıyı okuduğunuz için size ve yazıyı hazırlayan Üyemiz İrem Kılıçer’e çok teşekkür ederiz.</p><p>Sosyal medya hesaplarımıza ulaşmak için:</p><p>İrem Kılıçer Sosyal Medya Hesapları:</p><p><a href="https://medium.com/@iremnazkilicer1905">İrem Kılıçer - Medium</a></p><p>LinkedIn: <a href="https://www.linkedin.com/in/iremnaz-kilicer/">https://www.linkedin.com/in/iremnaz-kilicer/</a></p><p>Cassandra Sosyal Medya Hesapları:</p><p>LinkedIn: <a href="https://www.linkedin.com/company/cassandraa/?viewAsMember=true">https://www.linkedin.com/company/cassandraa/?viewAsMember=true</a></p><p>Web Sitemiz: <a href="https://www.aureliasechelp.com/">https://www.aureliasechelp.com/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cfc435b0241d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[KENDİ VPN SUNUCUNUZU OLUŞTURUN.]]></title>
            <link>https://cassandracommunity.medium.com/kendi%CC%87-vpn-sunucunuzu-olu%C5%9Fturun-ee5777353f4b?source=rss-05902c8d1a93------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ee5777353f4b</guid>
            <category><![CDATA[vpn]]></category>
            <category><![CDATA[cassandra]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[diy]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[CASSANDRA]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Apr 2026 15:47:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-23T15:47:02.188Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>KENDİ VPN SUNUCUNUZU OLUŞTURUN.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4b58W3caGBvAK5PAioac3A.png" /></figure><p>Merhaba! Topluluğumuzun ilk medium yazısı ile karşınızdayız. Bu yazımızda size Türkiye’de VPN’lerin yasaklanması gibi bir çok haberin dolaşması ve aktif olarak çoğu VPN uygulamasının çalışmamasından dolayı Değerli üyemiz Berat İşgören’in yazmış olduğu yazıyı sizlerle paylaşıyoruz. Daha fazla siber güvenlik/yazılım geliştirme/web pentest/yapay zeka gibi teknoloji haberlerini ve üyelerimizin kendi geliştirdiği araçları, bilgileri görmek için bizi takip etmeyi unutmayın.</p><p>Değerli üyemiz Berat’a emeği için teşekkür ederiz. Kendisinin ve topluluğumuzun LinkedIn hesabını aşağıda bırakacağımız bağlantılardan takip edebilirsiniz.</p><h3>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</h3><blockquote><em>Türkiye’de VPN’lerin yasaklanması veya lisanslanması gibi birçok haber gündemde dolaşıyordu. Ben de bu sorunu nasıl çözeceğimi düşünürken kendi VPN sunucumu kurma fikri aklıma geldi. Bu sayede hem siber güvenlikle ilgilenen biri olarak ticari VPN’lerin log kayıtlarından uzak durmuş olacağım hem de VPN’lerin yasaklanmasından kurtulmuş olacağım. Sunucuyu kurabilmek için ilk olarak AWS’den bir sunucu açıp WireGuard yazılımını kullandım. Sunucuyu sadece kendim kullanacağım; belki yakınımdaki birkaç kişi için de kurarım. AWS’den ücretsiz bir sunucu açtığım için özellikleri bayağı düşük ve yoğun yüklenme anında kaldırabileceğini düşünmüyorum. Bu proje sayesinde birçok önyargıyı kafamdan kaldırarak kendimi çok daha fazla geliştirmiş oldum.</em></blockquote><h3>— — GİRİŞ — —</h3><p>Şimdi VPN kurmak için 2 farklı yöntemim vardı. Birincisi bir Raspberry Pi kartı alacaktım, onun içine server kuracaktım ki bu çok daha kalıcı bir yöntem olurdu. İkinci yöntem ise bir VPS (sanal sunucu) kiralayıp oradan yapmaktı. Benim herhangi bir Raspberry Pi kartım olmadığı için AWS’den ücretsiz şekilde sunucu kiraladım.</p><p>Sonra sunucuya SSH ile erişip sudo su ile root oldum, ardından hemen apt update &amp;&amp; apt upgrade komutuyla sunucuyu güncelledim. Kernel güncellemesi geldiği için sunucuya reboot atarak yeniden başlattım.</p><p>Tekrar bağlandıktan sonra modprobe wireguard komutuyla modülü yükledim, sonra /etc/wireguard klasörüne geçip sunucu ve istemci için anahtar çiftleri oluşturdum. Burada komutları bilmediğim için yapay zekadan yardım aldım, 4 anahtarı da bir yere not ettim.</p><p>Ağ arayüzünü öğrenmek için ip route | grep default komutunu yazdım, bende enp39s0 çıktı. Açıkçası bunun ne anlama geldiğini hiçbir şekilde bilmiyorum, burada da yapay zekadan yardım aldım. Bu arada WireGuard yazılımını yüklemek için UDP 51820 portunu açtım çünkü WireGuard&#39;ın varsayılan portu buydu.</p><p>Sonrasında /etc/sysctl.conf içindeki #net.ipv4.ip_forward satırını yorum satırından çıkardım, ardından WireGuard servisini başlattım ve wg showkomutuyla yazılımı kontrol ettim.</p><p>İstemci config dosyası oluşturup DNS olarak 1.1.1.1 koydum, ardından sunucuya qrencode yükledim ve bir QR oluşturup telefonumdaki WireGuard uygulamasından okutarak VPN&#39;e bağlandım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*zYB7cdd9eDgPaumZ.jpeg" /></figure><p>Son olarak, sunucuyu her kapatıp açtığımda IP adresi değişmesin ve sistemi tekrar düzenlemek zorunda kalmayayım diye AWS’den Esnek IP aldım. Bunun sayesinde sistemi her seferinde yenilememe gerek kalmadı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*0OWZdN7EZonlkiJd.jpeg" /><figcaption>VPN Server QR</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*HZP-N2506t-hMLeO.jpeg" /><figcaption>VPN ip locationapt update &amp;&amp; apt upgrade</figcaption></figure><pre>apt update &amp;&amp; apt upgrade<br>Sistemi güncellerKurulum<br>2<br><br>apt install wireguard -y<br>WireGuard&#39;ı yüklerKurulum<br>3<br><br>sudo reboot<br>Kernel güncellemesi sonrası yeniden başlatırKurulum<br>4<br><br>sudo modprobe wireguard<br>WireGuard kernel modülünü yüklerKurulum<br>5<br><br>lsmod | grep wireguard<br>Modülün çalışıp çalışmadığını kontrol ederKurulum<br>6<br><br>cd /etc/wireguard<br>WireGuard klasörüne geçerKurulum<br>7<br><br>wg genkey | tee server_private.key | wg pubkey | tee server_public.key<br>Sunucu için private/public anahtar çifti üretirAnahtar<br>8<br><br>wg genkey | tee client_private.key | wg pubkey | tee client_public.key<br>İstemci için private/public anahtar çifti üretirAnahtar<br>9<br><br>sudo cat &lt;anahtar dosyası&gt;<br>Anahtar içeriklerini okurAnahtar<br>10<br><br>ip route | grep default<br>Ağ arayüz adını öğrenir (enp39s0)Yapılandırma<br>11<br><br>sudo nano /etc/wireguard/wg0.conf<br>Sunucu yapılandırma dosyasını oluştururYapılandırma<br>12<br><br>sudo chmod 600 &lt;dosya&gt;<br>Anahtar/config dosya izinlerini kısıtlarYapılandırma<br>13<br><br>sudo nano /etc/sysctl.conf<br>IP forwarding ayarını aktif etmek için düzenlerYapılandırma<br>14<br><br>sudo sysctl -p<br>sysctl değişikliklerini anında uygularYapılandırma<br>15<br><br>systemctl enable wg-quick@wg0<br>WireGuard&#39;ı her açılışta otomatik başlatırServis<br>16<br><br>systemctl start wg-quick@wg0<br>WireGuard servisini başlatırServis<br>17<br><br>sudo wg show<br>WireGuard durumunu gösterirServis<br>18<br><br>sudo nano /etc/wireguard/client.conf<br>İstemci yapılandırma dosyasını oluştururİstemci<br>19<br><br>curl ifconfig.me<br>Sunucunun genel IP adresini öğrenirİstemci<br>20<br><br>apt install qrencode -y<br>QR kod aracını yüklerİstemci<br>21<br><br>qrencode -t ansiutf8 &lt; client.conf<br>Terminalde QR kod oluştururİstemci<br>22<br><br>sed -i &#39;...&#39; client.conf<br>Config içindeki eski IP&#39;yi yeni Esnek IP ile değiştirirEsnek IP</pre><p>birde bu projeyi yaparken kullandığım bütün komutları listeledim metinde anlatmadığım komutlar da var ama metini çok karışık birşey olmasın diye eklemedim bir sonraki yazımda görüşmek üzere :)</p><p>Umarız hoşunuza gitmiştir. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere</p><p>Sevgilerle</p><p>Cassandra Topluluğu ☺️</p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><p>Üyemiz Berat’ın Sosyal Medya Hesaplarına göz atmak isterseniz:</p><p>Medium: <a href="https://medium.com/@beratis3148">https://medium.com/@beratis3148</a></p><p>LinkedIn: <a href="https://www.linkedin.com/in/berat-i%C5%9Fg%C3%B6ren-750352372/">https://www.linkedin.com/in/berat-i%C5%9Fg%C3%B6ren-750352372/</a></p><p>— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —</p><p>Cassandra Topluluğu Sosyal Medya Hesapları:</p><p>LinkedIn Hesabı: <a href="https://www.linkedin.com/company/cassandraa/?viewAsMember=true">https://www.linkedin.com/company/cassandraa/?viewAsMember=true</a></p><p>Web Sitesi: <a href="https://www.aureliasechelp.com/">https://www.aureliasechelp.com/</a></p><blockquote>Son olarak;</blockquote><blockquote>“We Saw It Coming”</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ee5777353f4b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>