<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by cemal tüysüz on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by cemal tüysüz on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@cemaltuysz?source=rss-4161d7e59199------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*qlNhm1br52O19-Yxr6WEcQ.jpeg</url>
            <title>Stories by cemal tüysüz on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@cemaltuysz?source=rss-4161d7e59199------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 09:13:40 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@cemaltuysz/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Swift | Initializers ️]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/swift-initializers-%EF%B8%8F-8f361fc247a9?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f361fc247a9</guid>
            <category><![CDATA[swift-language]]></category>
            <category><![CDATA[swift-programming]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Dec 2022 12:23:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-25T20:09:49.946Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_6G6vTix_G5G3eaXvPKt6w.png" /></figure><p>Herkese selamlar 🖖 Bu yazıda temelden başlayarak initializer nedir, class ve struct yapılarında initializer, Convenience, Failable ve Required initializer konularına değineceğiz 🚀 Hazırsanız başlayalım.</p><h4>Nedir bu Initializer ? ⚒️</h4><p>Bu yapı Object Oriented Programming desteği olan dillerin neredeyse hepsinde bulunur.</p><p>Initializer yapısı sınıfların oluşturucu fonksiyonudur. Sınıfınız oluşurken hangi init yöntemini tercih ettiyseniz o yöntem ile sınıfınız oluşturulur. Eğer bir init yöntemi belirtmediyseniz her sınıfta var olan default boş bir init yöntemi yine run ediliyor olur.</p><blockquote>Swift de kullanılan default initializer (‘<strong><em>init()</em></strong>’ ) aslında Designated Initializer olarak geçer.</blockquote><p>Init yapısını class ve struct sınıf tipleri için ayrı ayrı inceliyor olacağız.</p><h4>Class’larda Initializer 👷</h4><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2dbce28c578730763a9adf586fe066fb/href">https://medium.com/media/2dbce28c578730763a9adf586fe066fb/href</a></iframe><p>Yukarıda üç adet field ve 1 adet init tanımı yapılmış bir sınıf görüyoruz. Üçüncü field i top kısım yerine en aşağıya bilerek tanımladım. Bunun sebebi bir sınıfın oluşma aşamasına dikkat çekmekti. Sınıf yaratılırken ilk olarak tanımı yapılan değişken/sabitler belleğe alınır.( Zaten ilk olarak belleğe alınmasaydı init yönteminde field3 u yazdıramazdık.) Sonrasında tercih edilen init yöntemi çalışır.</p><p>Yukarıda bizim tanımlandığımız init yöntemi aslında boş bir init yöntemi. Bunu tanımlamak zorunda değildik. Çünkü yukarıda da belirttiğim gibi hiç bir initializer tanımının olmadığı sınıflarda bizim için otomatik olarak empty bir initializer zaten oluşturuluyor . Lakin sınıfımıza başlangıç değerleri atamak zorunda kalsaydık bunun için mecbur bir adet initializer oluşturmak zorunda kalacaktık.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3c7d41e4b8d6de26fb34809dd1a22e34/href">https://medium.com/media/3c7d41e4b8d6de26fb34809dd1a22e34/href</a></iframe><p>Yukarıdaki örnekte oluşturduğum ikinci bir init yöntemini görüyorsunuz. Bu yöntem ile propertylerime sınıfın oluşma aşaması tamamlanırken başlangıç değerlerini atıyorum.</p><p>Swift programlama dilinde oluşturacağınız her tip fonksiyon eğer bir protocole tanımlanmıyorsa parametresi default bir değer alabiliyor. Tıpkı satır 7 deki init yönteminde olduğu gibi.</p><p>Bu sayede bir sınıfın genelde 2 farklı init yöntemi oluyor. Bir adet boş initializer ve bir adet dolu initializer. Dolu olanda default atama yapılarak farklı farklı şekillerde kullanılabiliyor.</p><p>Aşağıdaki örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c9af84b60fa809ad8283b69fd2dd6a34/href">https://medium.com/media/c9af84b60fa809ad8283b69fd2dd6a34/href</a></iframe><blockquote>Default atama yapısının olmadığı programlama dillerinde bazen bir sürü yapıcı method görebilirsiniz. Hatta bu durumdan ötürü oluşan fazla constructor sorununu çözmek için Builder adında bir design pattern bile mevcut.</blockquote><h4>Struct’larda Initializer 👷‍♀️</h4><p>Struct yapılarıdanki initializer mantığı ile class yapısındaki initializer aslında birebir aynı. Yine hiç bir initializer developer tarafından oluşturulmadı ise sistem default bir initializer oluşturuyor. Aradaki fark ise default initializer in oluşturulurken struct içerisindeki stored property lere göre oluşturulmasıdır.</p><blockquote>Stored property kulağınıza yabancı geliyorsa <a href="https://medium.com/@cemaltuysz/swift-properties-8ce1221ef056">swift de properties</a> isimli yazımı okumanızı öneririm.</blockquote><p>Struct içerisinde bir field nullable veya default ise o field initializer içerisinde default bir değeri var olarak görülür. Dolayısı ile doldurulması zorunlu kılınmaz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/cf582516811919c20778ae748c412685/href">https://medium.com/media/cf582516811919c20778ae748c412685/href</a></iframe><p>Yukarıda oluşturulan struct da developer tarafından tanımlanan hiç bir initializer olmadığı için otomatik olarak bir initializer oluşturuluyor.</p><p>Satır 2 ve 4 de yer alan field1 ve field3 hem nullable değil hem de default değere sahip değiller. Yani ne olursa olsun doldurulmalılar. Lakin satır 3 de yer alan field2 sistem tarafından optional algılanıp default bir biçimde initializer a eklenir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/bb518786f329a025c4a4193cb4e275c3/href">https://medium.com/media/bb518786f329a025c4a4193cb4e275c3/href</a></iframe><h4>Convenience Initializer 👷‍♂️</h4><p><strong>Convenience </strong>initializer sürekli olarak kullanıdığımız default initializer ile birebir aynıdır aslında. Tek farkı tanımlandığında, kapsamı içerisinde designated initializer i çağırmak zorundadır.</p><p>Aşağıdaki örnek ile kullanım amacı ve nedenini anlayabilirsiniz :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c69217b14ae947d23b21df43dd4f6fb9/href">https://medium.com/media/c69217b14ae947d23b21df43dd4f6fb9/href</a></iframe><blockquote>Convenience initializer sadece Class yapılarında tanımlanabilir. Struct yapılarında kullanılamaz.</blockquote><h4>Failable Initializers 👨‍🏭</h4><p>Bazı koşullar sağlanmadığında bir initializer ın o sınıfı oluşturmamasını sağlayabiliriz.</p><p>Aşağıdaki örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/39c283e948f43504bbabb29ec0a184d2/href">https://medium.com/media/39c283e948f43504bbabb29ec0a184d2/href</a></iframe><p>Human sınıfından bir nesne oluşturulmak isteniyorsa name field i nullable olmamalıdır. Peki ya name field i boş bir string ise ? Bunun da yasak olduğunu varsayarsak her Human nesnesi oluşturulmadan evvel ismin boş olup olmadığını kontrol etmek zorunda kalacağız.</p><p>Failable initializer ile bu durumdan aşağıdaki gibi kurtulabiliriz :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6f3fbf823b4b3598d4080d74cd95878f/href">https://medium.com/media/6f3fbf823b4b3598d4080d74cd95878f/href</a></iframe><p>Human sınıfını bu şekilde modify ettiğimizde artık isim empty biçimde gelirse sınıf oluşmayacaktır.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b7ec8df4f8801e9b567b569c764c9494/href">https://medium.com/media/b7ec8df4f8801e9b567b569c764c9494/href</a></iframe><h4>Required Initializers 👩‍🏭</h4><p>Required initializer yapısını sınıfınızda kullandığınızda ve sınıfınız başka bir sınıf tarafından kalıtım alındığında alt sınıf bu yöntemi implement etmek zorunda kalır.</p><p>Aşağıdaki örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/619c8386ca1fd47e89bb86da4cc09a2c/href">https://medium.com/media/619c8386ca1fd47e89bb86da4cc09a2c/href</a></iframe><p>Child sınıfı Human sınıfından kalıtım aldığında otomatik olarak üst sınıfın yapıcı yöntemini de almak zorunda kalır. Eğer burada required keyword u kullanılmasaydı Child sınıfı bu yöntemi implement etmek zorunda kalmayacaktı.</p><blockquote>Required kullanılmasaydı, Child sınıfı bu yöntemi implement etmek zorunda olmazdı evet ama name field i üst sınıf tarafından zorunlu kılındığı için Child sınıfı kendi initializer i üzerinden super kullanarak yinede üst sınıfın initializerini çağırmak zorunda kalacaktı.</blockquote><p>Umarım faydalı bir yazı olmuştur 🙏 Bir başka yazıda görüşmek üzere, kendinize iyi bakın 🙌</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f361fc247a9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Swift | Properties]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/swift-properties-8ce1221ef056?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8ce1221ef056</guid>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <category><![CDATA[ios-app-development]]></category>
            <category><![CDATA[swift-programming]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Dec 2022 10:11:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-11T10:21:38.937Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ArXobiSbiee2IFv1I5NlSA.png" /></figure><p>Herkese selamlar, bu yazımda swift de property nedir ? Property çeşitleri, lazy property, property observers ve en son olarak da property wrappers konularına değineceğiz. Keyifli okumalar dilerim :)</p><h3>Property</h3><p>Bir sınıf veya yapıda depoladığımız değerlere property diyoruz. Az buçuk swift ile kodlama yaptıysanız property de kullanmışsınızdır aslında. Oluşturulan herhangi bir çeşitte değişken veya sabit birer property dir.</p><p>Stored ve Computed olmak üzere iki çeşit property vardır.</p><h4>Stored Property</h4><p>Oluşturduğunuz yapı bir değişken veya sabitte olup değer biz erişiyor veya erişmiyorken bellekte tutuluyorsa bu stored property dir.</p><p>Aşağıdaki kodu inceleyelim:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/f52f044168a7634d6324b55d37e00ae2/href">https://medium.com/media/f52f044168a7634d6324b55d37e00ae2/href</a></iframe><p>11 ve 12. satırlarda basic iki adet stored property görüyorsunuz. Bu propertyler class oluştuğunda direkt olarak hafızada tutulmaya başlanırlar. Biz herhangi bir tanesine erişmek istediğimizde o an hafızadaki değeri bize getirilir.</p><p>Stored property kullanımı ile ilgili ikinci örneğimizi inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/a64cdffe8d003d126c2953cab47cb751/href">https://medium.com/media/a64cdffe8d003d126c2953cab47cb751/href</a></iframe><p>Satır 4 de tanımlanmış başka bir stored property görüyoruz. Human değişkenine her erişmeye çalıştığımızda ismi “Adam” veya cinsiyeti “Male” verilmeyecektir. Human değişkeninin oluşturulması için açılan parantezler sınıf ilk oluşturulurken tek bir sefer çalışır.</p><p>Satır 13 de human nesnesinin isim ve cinsiyet bilgisi yazdırılıyor. Eğer run fonksiyonu ilk defa çalıştırılıyorsa isim ve cinsiyet bilgisi değiştirilmediği için çıktı satır 31 deki gibi olacaktır. Lakin satır 15 ve 16 da bu özellikler değiştirildiği için bir sonraki erişim ve yazdırmada çıktı daha farklı olacaktır.</p><h4>Lazy Stored Property</h4><p>Bir stored property nin başına lazy keyword u eklenirse bu property sınıf ilk oluşturulurken create edilmez. Sistem sınıfın oluşma aşamasında değişkenleri tarayıp belleğe alırken başında lazy gördüğü propertyleri es geçer yani. E peki bu property ne zaman create ediliyor ? diye sorarsanız bunu cevabı değişkene ilk erişimde olacaktır. Ne zaman lazy anahtarı ile yazılmış bir property e erişmeye kalkarsanız o zaman create edilip belleğe yazılır.</p><p>Aşağıdaki örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/88b01afba17efd3eec3d676bbe9af519/href">https://medium.com/media/88b01afba17efd3eec3d676bbe9af519/href</a></iframe><p>Gezegen sınıfımızı oluşturulurken satır 25 de bir kontrol gerçekleştiriyoruz. Eğer bu gezegen dünya ise insanlar listesi içerisine iki adet insan oluşturup eklemesini yapıyoruz.</p><p>Burada önemli kısım insanların lazy anahtar kelimesine sahip olmasıdır. Yani ben bu insanlara erişene kadar bu insanlar hiç oluşmayacaklar. Gezegen dünya değilde mars olsaydı ve lazy anahtarını kullanmasaydık bu insanlar gezegen oluşurken aynı anda create edileceklerdi. Listede olmadıkları halde bellekte yer kaplayacaklardı.</p><blockquote>Bilgilendirme: Swift de yer alan extensionlar bellek mimarisinde değişiklik yapamazlar. Dolayısı ile bir stored property ancak o sınıfın kendisinde tanımlanabilir. Bir extension içerisinde stored property bulunamaz.</blockquote><h4>Computed Property</h4><p>Bu property çeşidi ise aynı bir fonksiyon gibi çalışır. Ne zaman çağırılırsa o zaman bir sonuç döndürür.</p><p>Aşağıdaki örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0a875fb73021ed17288485e072e7535c/href">https://medium.com/media/0a875fb73021ed17288485e072e7535c/href</a></iframe><p>Satır 7 de human bir computed property olarak tanımlandığı için her çağrıldığında o an ki humanName ve humanGender okunarak bir fonksiyon gibi yeni bir human nesnesi çıktısı veriyor.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3e26d91075703f51a30d368a9e830544/href">https://medium.com/media/3e26d91075703f51a30d368a9e830544/href</a></iframe><p>get-set bloklarını computed property ler de alırlar. Lakin buradaki durum stored property e göre daha farklıdır. Stored property de get ve set işlevleri tetiklendiğinde okunan ve yazılan değer o property nin hafızadaki karışılığıydı ama bu durumda computed property nin hafızada bir karşılığı olmadığı için get ve set işlevlerinin etki alanları başka değişken veya sabitler oluyor.</p><h3>Property Observers</h3><p>Bir property e yeni bir değer ataması yapılmadan önce veya yapıldıktan sonra bu durumlardan haberdar olayım diyorsanız bu yapı sizler için birebir.</p><p>Aşağıdaki kod yapısını inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/975040655c75e3887c4dd380b9d5d1e1/href">https://medium.com/media/975040655c75e3887c4dd380b9d5d1e1/href</a></iframe><p>Satır 4 ve satır 9 da iki farklı property observer tanımlandı. Satır 4 de yer alan willSet yeni bir değer ataması gerçekleşeceği zaman tetikleniyor. Bu scope içerisinde newValue ile gelecek olan yeni değeri algılayabiliyorsunuz. Satır 9 da ise didSet observer i yeni bir değer atamasi yapildiginda gerceklesiyor. Bu kısımda da oldValue ile eski değeri elde edebiliyoruz.</p><h3>Property Wrappers</h3><p>Bir property wrapper herhangi bir property nin öncesinde tanımlandığında o property e kendi özelliklerini aktarır. Örneğin String tipinde bir değişkenim var ve bu değişkenin hafızadaki karşılık değerinin hep büyük karakterli tutulmasını istiyorum.</p><p>O vakit aşağıdaki property wrapper benim işimi görecektir :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8362e852cc6d923483168a9f44cfa6a8/href">https://medium.com/media/8362e852cc6d923483168a9f44cfa6a8/href</a></iframe><p>Satır 2 de upperCased diye bir struct oluşturdum. Bunun bir wrapper olduğunu belirtmek için @propertyWrapper anahtarını ekledim. Bu sınıfın içerisindeki wrappedValue ise wrapper in yazılacağı property i işaret ediyor.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/ac30337b326fcb07af61d36a30c1acb2/href">https://medium.com/media/ac30337b326fcb07af61d36a30c1acb2/href</a></iframe><p>Information adında bir sınıf oluşturup içine name ve city olmak üzere iki adet property ekledim. City property sinin büyük karakterli olmasını istediğim için @Uppercased wrapper ini yazdım. Wrapped value kısmında belirttiğim didSet olunca değerin karakterlerini büyüt gibi özellikle otomatik olarak city propertysine aktarıldı gibi düşünebilirsiniz.</p><p>Aşağıdaki farklı bir örneğe bakalım:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/da10498270b5303d05defbddf893ce26/href">https://medium.com/media/da10498270b5303d05defbddf893ce26/href</a></iframe><p>Bu PropertyWrapper da ise wrap edilen property default olarak UUID string değerini alıyor. Böylelikle bir ID yi temsil edecek propertylerde tek tek id atamasını gerçekleştirmiyor olacağız.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/7e921c572792fa9d2213479c38eae460/href">https://medium.com/media/7e921c572792fa9d2213479c38eae460/href</a></iframe><p>Devamında ise Transaction adında bir sınıf ve transactionId adında bir değişken oluşturdum. Bu değişken @Id property wrapper ini aliyor. Bu sayede bu değişken oluştuğu gibi ona bir adet String UUID veriliyor.</p><p>Umarım bilgilendirici ve keyifli bir yazı olmuştur. Bir başka yazıda görüşmek üzere. Sağlıcakla kalın.</p><h3>Kaynakça :</h3><p><a href="https://docs.swift.org/swift-book/LanguageGuide/Properties.html">Swift docs</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8ce1221ef056" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Swift | İleri Düzey Fonksiyonlar]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/swift-i%CC%87leri-d%C3%BCzey-fonksiyonlar-f61d19ba4c43?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f61d19ba4c43</guid>
            <category><![CDATA[ios-app-development]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <category><![CDATA[swift-programming]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 04 Dec 2022 08:49:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-04T08:49:01.107Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MXDuKSo8iQ4Fy2_BzdwHxQ.png" /></figure><p>Herkese selamlar, bu yazıda swift ile geliştirme yapan her geliştiricinin bilmesi gereken map, compactMap veya flatMap gibi ileri düzey fonksiyonlara değiniyor ve bir kaç ileri düzey fonksiyonu da bizler yazıyor olacağız. Hazırsanız başlayalım.</p><blockquote>Bu yazıda yoğun bir biçimde closure kullanacağız. Eğer closure konusuna hakim değilseniz closure ile ilgili yazıma <a href="https://medium.com/@cemaltuysz/swift-closure-d68b34d8763b">bu link</a> üzerinden ulaşabilirsiniz.</blockquote><h4>Map</h4><p>Bir liste içerisinde yer alan tüm elementler ile işlemler yapmanızı ve işlenmiş elementler ile yeni bir liste oluşturmanızı sağlar.</p><p>Aşağıdaki örnek kod bloğunu inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2cab4aab4e534702009232dbab450260/href">https://medium.com/media/2cab4aab4e534702009232dbab450260/href</a></iframe><p>Satır 1 de yer alan isim listesinin her bir elemanında yer alan ismin karakterleri büyütülmek isteniyor. Bu yuzden foreach ile her bir isim geziliyor ve swap işlemi uygulanıyor.</p><p>Bu durumu map ile gerçekleştirelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/35f690d4509276443c16d1e7ec72d78a/href">https://medium.com/media/35f690d4509276443c16d1e7ec72d78a/href</a></iframe><p>Map Fonksiyonunun yardımıyla yeni bir liste bile oluşturmaya gerek kalmadan işimizi daha temiz bir şekilde halletmiş olduk.</p><p>Şimdi de kendimize ait özelleştirilmiş bir map fonksiyonu yazalım.</p><blockquote>Burada oluşturuyor olduğumuz map fonksiyonu swift ile birebir aynı değil. Örneğin bu map ile bütün bir listenin elemanlarını type casting yapamazsınız. Sadece örnek olması açısından oluşturdum. Gerçek map yöntemini bu <a href="https://github.com/apple/swift/blob/51bbaebd0895c25ad23c2c51eedb0b2ee0ca0206/stdlib/public/core/Sequence.swift#L601">link</a> üzerinden inceleyebilirsiniz.</blockquote><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9ade79bc4c5c0ca3b86cc45f47f68003/href">https://medium.com/media/9ade79bc4c5c0ca3b86cc45f47f68003/href</a></iframe><p>Array extension kapsamında myMap adında bir fonksiyon oluşturdum. Geliştirici bu fonksiyonu kullanmak istediğinde, o anki listenin içerisinde foreach ile geziyor olacağız. Her bir elemanı parametre olarak girilen closure a göndereceğiz. Geliştirici eleman ile işlemlerini tamamladıktan sonra işlenmiş elemanı bize geri return edecek. Bizde yeni oluşturduğumuz listenin içerisine ekleyeceğiz. Tüm elemanları gezdikten sonra yeni oluşturduğumuz listeyi return ediyor olacağız.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9f2f9f03a1e76bb55e7e8d5fa7cfa038/href">https://medium.com/media/9f2f9f03a1e76bb55e7e8d5fa7cfa038/href</a></iframe><h4>CompactMap</h4><p>Map ile aynı görevi görür. Aradaki fark ise CompactMap non-optional değerleri döndürür.</p><p>Elimizde bir liste var ve bu listenin convert edilebilir tüm elamanlarını Int e çevirmek istiyoruz. Bu bağlamda aşağıdaki kodu inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8d0833882ade318bb2f8598c3cd21d2b/href">https://medium.com/media/8d0833882ade318bb2f8598c3cd21d2b/href</a></iframe><p>Bu işlemi map ile yaptığımızda sonuçların nullable ve bazılarının ise nil geldiğini gördük. Bunun yerine compactMap kullansaydık alacağımız netice aşağıdaki gibi olacaktı :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/403b5a154352eb01e3781002007a955e/href">https://medium.com/media/403b5a154352eb01e3781002007a955e/href</a></iframe><h4>FlatMap</h4><p>Alt listelerin elemanlarını bir üst listeye çıkararak tek bir liste altında toplamak için <strong>flatMap</strong> kullanılabilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/10c6ff1978438a3f205bc63255c3da4a/href">https://medium.com/media/10c6ff1978438a3f205bc63255c3da4a/href</a></iframe><h4>Filter</h4><p>Bir array içerisinde filtreleme yapmanızı sağlar.</p><p>Aşağıdaki kod bloğunu inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d490c073006bbe20273edb453d87aa5f/href">https://medium.com/media/d490c073006bbe20273edb453d87aa5f/href</a></iframe><p>1 den 10 a kadar bulunan sayıları 2 ye kalansız bölünmeleri koşulu ile satır 3 de filtreliyorum. Filter yöntemi bana bu koşula uyan elementleri yeni bir liste sunuyor.</p><p>Bu yapıyı kendimiz yazalım :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8fdf244a62e86fa1550183225f4eb203/href">https://medium.com/media/8fdf244a62e86fa1550183225f4eb203/href</a></iframe><p>Array için myFilter adında bir extension function oluşturdum. Geliştirici bu yöntemi kullanmak istediğinde, o anki dizi içerisinde bir loop ile geziyor olacağız. Dizinin her bir elemanını closure ile geliştiriciye göndereceğiz. Geliştirici o anki elementin koşula uyup olmadığını bir boolean değer ile bize return ediyor olacak. Closure aracılığı ile geri dönen boolean değeri 7ç satırda kontrol ederek o anki eleman sonuç listesine eklenecek ve en son döngünün bittiği noktada sonuç listesi geliştiriciye döndürülecek.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9447e994a828477c0076c7876b0e0acb/href">https://medium.com/media/9447e994a828477c0076c7876b0e0acb/href</a></iframe><h4>Reduce</h4><p>Bu yöntem bize bir closure aracılığı ile tüm elemanları tek tek iletir. Her bir elemanı iletirken bunun yanında o anki sonucu iletir. Biz sonuç ve o an gönderilen eleman ile dilediğimiz işlemi yapar ve sonucu return ederiz. Return edilen değer bir sonraki eleman gelirken onun yanında gelecek sonuçtur. Bu açıklama kafanızı karıştırmış olabilir sorun değil :) Örnekler ile daha iyi anlaşılacaktır.</p><p>Aşağıdaki kodu inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6d55c1beb8175c45b8d9b04fd440d6a4/href">https://medium.com/media/6d55c1beb8175c45b8d9b04fd440d6a4/href</a></iframe><p>reduce yöntemini kullanırken önce başlangıç değeri satır 3 de 0 olarak verdik. Sonrasında verilen closure yapısını trailing olarak açtık. Fonksiyon o an ki sonucu ve elemanı iletti bizde bu ikisini toplayıp return ettik. Bu şekilde devam ederek en son bu sayıların toplamını bulduk.</p><p>Daha farklı bir örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/84459ebe0e9d51b44847903d6a7cd873/href">https://medium.com/media/84459ebe0e9d51b44847903d6a7cd873/href</a></iframe><p>Kelimeler listesine satır 3 de reduce yöntemini uyguluyorum. Sonuç değerimi başlangıç olarak boş atadım. Sonrasında her bir kelimeyi sonuç değeri ile birleştiriyorum.</p><h4>RemoveAll</h4><p>Bir liste içerisinde belirttiğimiz koşula uyan tüm elemanlarının silinmesini sağlar.</p><p>Aşağıdaki örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6e3e608b14e67af0e5b44892b02f11f0/href">https://medium.com/media/6e3e608b14e67af0e5b44892b02f11f0/href</a></iframe><p>1 den 10 a kadar olan sayıların bulunduğu numbers isimli listeye removeAll yöntemini uyguluyoruz. Bu yöntem ile 2 ye bölünebilen sayıların tamamını listeden kaldırıyoruz.</p><p>Bu yöntemi kendimiz yazalım :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/986582ec0833c5f69c32eb8345423916/href">https://medium.com/media/986582ec0833c5f69c32eb8345423916/href</a></iframe><p>Bir foreach ile tüm elemanları tek tek geliştiriciye iletiyoruz. Geliştirici işlemlerini yapıp bize elemanın silinmesi veya silinmemesi gerektiğini bir boolean ile aktarıyor. 7. satırda geliştiricinin return ettiği boolean değeri kontrol ediyoruz ve true ise o değeri siliyoruz. Silme işlemi gerçekleştiğinde index sayısını da bir düşürüyoruz çünkü artık listenin eleman sayısı 1 azalmıştır ve eksiltmezsek listenin boyutu aşar ve hata alırız.</p><h4>Contains</h4><p>Herhangi bir array in bizim istediğimiz koşulda bir eleman barındırıp barındırmadığını kontrol eder ve bize boolean bir değer döndürür.</p><p>Aşağıdaki kodu inceleyelim:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/31c49d2b753bbfa22596bbc21dce850e/href">https://medium.com/media/31c49d2b753bbfa22596bbc21dce850e/href</a></iframe><h4>Sorted</h4><p>Sorted yöntemi ona sunduğumuz koşul neticesinde listede sıralama işlemi gerçekleştirir. Koşul sunmamız için bize closure içerisinde iki adet parametre gönderir. Bunlar ilk başta birinci ve ikinci elemandır. Bir sonrakinde de ikinci ve üçüncü olmak üzere sürekli artmaktadır. Verilen koşula uymayan iki değer yer değiştirir.</p><p>Aşağıdaki kodu inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/cdd6a0a6b5fa931f5167c7d1c670e295/href">https://medium.com/media/cdd6a0a6b5fa931f5167c7d1c670e295/href</a></iframe><p>Burada sağ taraftaki sayıların soldakilerden büyük olmaları gerektiğini belirttik. ( birinci eleman (sol) &lt; ikinci eleman (sağ))</p><h4>Split</h4><p>Bu yöntemi ile beraber belirlediğiniz bir ayracın var olduğu her nokta ile yöntemin uygulandığı String nesnesi parçalara ayrılır.</p><p>Aşağıdaki kodu inceleyelim:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/5743b6ba5268fbea5ca8d04f2a7493cf/href">https://medium.com/media/5743b6ba5268fbea5ca8d04f2a7493cf/href</a></iframe><p>Satır 1 de bir adet cümle tanımlandı. Satır 3 de bu cümle verilen ayraç ile parçalara ayrıldı.</p><h4>Joined</h4><p>Son advanced fonksiyonumuz olan joined split fonksiyonuna çok benzer lakin parçalamak yerine birleştirme amacı ile kullanılır. Split fonksiyonu bir String e uygulandıktan sonra çıktı olarak bir liste veriyordu. Joined fonksiyonu ise bir listeye uygulandığında her 2 eleman arasına verilen ayracı ekleyerek birleştirme işlemi uygular.</p><p>Aşağıdaki örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/112f2a45f6677e5224f09ce5a594ff30/href">https://medium.com/media/112f2a45f6677e5224f09ce5a594ff30/href</a></iframe><p>Umarım faydalı bir yazı olmuştur. Bir başka yazıda görüşmek üzere sağlıcakla kalın.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fgiphy.com%2Fembed%2FiPiUxztIL4Sl2%2Ftwitter%2Fiframe&amp;display_name=Giphy&amp;url=https%3A%2F%2Fmedia.giphy.com%2Fmedia%2FiPiUxztIL4Sl2%2Fgiphy.gif&amp;image=https%3A%2F%2Fi.giphy.com%2Fmedia%2FiPiUxztIL4Sl2%2Fgiphy.gif&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=giphy" width="435" height="328" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0c476eaf54af961269fd6df28e5f1fd6/href">https://medium.com/media/0c476eaf54af961269fd6df28e5f1fd6/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f61d19ba4c43" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Swift | Closure]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/swift-closure-d68b34d8763b?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d68b34d8763b</guid>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 27 Nov 2022 13:28:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-27T13:28:36.272Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/423/1*dmzFT9ZOrCn2ezsInSuAag@2x.jpeg" /></figure><p>Herkese selamlar, bu yazıda swift ile programlama yaparken kullanışlı ve güçlü bir yapı olan closure dan bahsediyor olacağız. Diğer yazılarda da olduğu gibi temelden giriş yapıp ilerliyor olacağız.</p><h3>Closure</h3><p>Closure yapısı tekrar ve tekrar yürütebileceğiniz kod bloklarının ta kendisidir. Hani bir fonksiyon oluştururken fonksiyona işlevsellik katması için süslü parantezlerimizi açıyoruz ve içine kodumuzu yazıyoruz ya. İşte bu kod bloğuna closure gözüyle bakabiliriz.</p><p>Closure yapısı %50 fonksiyon %50 değişken gibidir. Bir closure aynı fonksiyon gibi sizden parametre alabilir veya kod bloğu sonlandığında size bir parametre dönmesini sağlayabilirsiniz. Daha fazlası ise bu kod bloğunu bir sabite veya değişkene atayabilirsiniz.</p><h4><strong>Basit Closure</strong></h4><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8768ea839560bc5a5833890145402b73/href">https://medium.com/media/8768ea839560bc5a5833890145402b73/href</a></iframe><p>Yukarıda closure yapısının belki de en basit halini görüyorsunuz. Elimde bir adet kod bloğu var ve bu kod bloğunu birinci satırda bir sabite atıyorum sonrasında bu sabiti çağırarak kod bloğunu çalıştırmış oluyorum.</p><p>Şimdi de bunu bir tık değiştirelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/af41837e0abe560e1ed85b3b9dc44bef/href">https://medium.com/media/af41837e0abe560e1ed85b3b9dc44bef/href</a></iframe><p>Bu sefer sabiti bir değişkene çevirdik.Kod bloğunu 5. satırda değiştirdik ve kod bloğunu yürüttüğümüzde çıktının en son atadığımız kod bloğundan geldiğini gördük.</p><h4>Parametreli ve Dönüşlü Closure</h4><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1edf6cac07cb60c0978cb1a7fc513f89/href">https://medium.com/media/1edf6cac07cb60c0978cb1a7fc513f89/href</a></iframe><p>Satır 1 ve 5 de sabit iki farklı closure oluşturdum. Bu fonksiyonların type kısmını verirken özellikle daha anlaşılabilir olmaları için parantezleri boşluklu bir biçimde oluşturdum.</p><p>Bir closure tipi girdi ve çıktı belirtilerek oluşturulur. Örnek üzerinde Closure 1 yapısı oluşturulurken ilk parantez içerisinde String yazılarak bu kod bloğuna bir String iletilmesi gerektiği belirtildi. Dileseydik araya virgül koyarak daha fazla parametre de ekleyebilirdik. Ok işaretinden sonra dönüş tipini belirtmemiz gerekiyor. Kod bloğunun bir parametre döndürmesini istemiyorsak Void yazabilir veya closure2 deki gibi parantez içini boş bırakabiliriz.</p><p>Closure3 de ise ilk yuvada bu kod bloğunun 2 adet Integer alacağını ve ikinci yuvada da bu kod bloğunun bir Integer return edeceğini belirttik. Kod bloğunda aynı bir fonksiyon gibi iki sayıyı toplayıp return ettik.</p><h4>Parametre İsmi Vermeden Closure Kullanımı</h4><p>Kod bloğuna parametre gönderdiğimizde bu parametreleri isimlendirip <strong>in </strong>keywordu ile kullanıyorduk. Bunu da yapmak zorunda değiliz aslında. Birinci parametre için $0, ikinci parametre için $1 şeklinde kullanımlar da yapabiliriz. Aşağıdaki kod örneğini inceleyelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/dc003597008efd0592c2cc5f977136a0/href">https://medium.com/media/dc003597008efd0592c2cc5f977136a0/href</a></iframe><p>Kuvvet adlı closure için iki adet sayısal değeri parametre olarak alıyoruz. Birinci değere $0 ve ikinci değere $1 ifadeleri ile ulaşıyoruz. Bu şekilde closure oluşturma tek parametreli yapılarda daha iyi durabilir. Lakin closure yapınız çok parametreli ise daha temiz ve anlaşılabilir olması için isimlendirme ile parametre kullanımı uygun olacaktır.</p><h4>Fonksiyon + Constructor + Closure</h4><p>Bu kısımda ise closure parametreli fonksiyonlar ve constructor (initializer) oluşturacağız.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/74cb31935b05ae11390271c07494b22b/href">https://medium.com/media/74cb31935b05ae11390271c07494b22b/href</a></iframe><p>Satır 1 de yer alan fonksiyon bizim için apiden veri getirecek bir fonksiyon olsun. Bizim amacımız ise network isteğinin bitip bitmediğini algılamak. Bu durumda parametre olarak bir closure aldık. İstek tamamlandığı zaman bu closure u çağırarak kod bloğunun çalışmasını sağlayabilir, dolayısıyla da isteğin bittiğinden haberdar olabiliriz.</p><p>Bunu bir de bir sınıfın yapıcı methodu ile gerçekleştirelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8917eab88a8505ca4fe98b0250557da9/href">https://medium.com/media/8917eab88a8505ca4fe98b0250557da9/href</a></iframe><p>MyClass adında bir sınıf oluşturdum. Bu sınıf bellekten uçacağı zaman sınıfın oluşturulduğu yere haber verilmesini sağlamak için init fonksiyonu opsiyonel olarak closure istiyor. 14. satırda bu sınıftan bir adet nesne oluşturuyorum ve 18. satırda sınıfı bellekten uçurmak için nil ataması yapıyorum. Sonuç olarak sınıfın oluşturulduğu kapsam bu durumdan haberdar oluyor.</p><p>Parametre olarak istenilen closure yapısının girdisi ve çıktısı başka bir fonksiyon ile aynı ise direkt olarak o fonksiyon da çağırılabilir. Aşağıdaki örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3d0ad840a92591a9705b7050a4310e4b/href">https://medium.com/media/3d0ad840a92591a9705b7050a4310e4b/href</a></iframe><h4>Trailing Closure</h4><p>Bir fonksiyon son parametresinde closure istiyorsa bu closure o fonksiyonun gövdesiymiş gibi kullanılabilir.</p><p>Aşağıdaki örneği inceleyelim:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/640cb596f3693cfefd86637338d1b64c/href">https://medium.com/media/640cb596f3693cfefd86637338d1b64c/href</a></iframe><p>Database üzerinden veri getirmek istiyoruz. Parametre olarak bir tane query ve işlemin tamamlandığını bildiren bir tane closure isteniyor. Burada yer alan closure son parametre olarak istendiği için Trailing Closure olarak kullanılabilme özelliğine kavuşuyor.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c65a78d832293f3da7b8a30b81ec2e27/href">https://medium.com/media/c65a78d832293f3da7b8a30b81ec2e27/href</a></iframe><p>Sanki getDataFromDB fonksiyonunun gövdesiymiş gibi parametrelerin verildiği yuvarlak parantezlerin dışında closure bloğu açılabilir duruma geldi.</p><h4>@escaping &amp; @nonescaping Closure</h4><p>Bir fonksiyon çalışmasını bitirene kadar parametre olarak aldığı closure yapısını bellekte saklar. Çalışmasını bitirdiğinde closure bellekten uçar. Bu default bir durumdur. Bu tarz closure yapıları @nonescaping dir. Yani yok oluştan kaçamazlar.</p><p>Bazı durumlarda da fonksiyon çalışmayı bitirdiğinde hemen yok olmasın isteriz. Bunun sebebine örnek olarak async devam eden işlemin sonucunda bu closure çağırılmak istenir lakin çoktan bellekten uçmuş olma olasılığı ile hata alınabilir. Bu tarz durumlarda @escaping kullanırız.</p><p>Başa bir örnekte ise <a href="https://developer.apple.com/documentation/foundation/nsnotificationcenter">notification center</a> tarzında bir yapı oluşturmak istiyorsunuz. Bir key ile dinleyici oluşturmak ve başka bir kapsamdan aynı key ile bir post işlemi gerçekleştiğinde dinleyicinin bunu algılamasını istiyorsunuz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/52eb86697af16e428d3fa940520fd13a/href">https://medium.com/media/52eb86697af16e428d3fa940520fd13a/href</a></iframe><p>Satır 6 da oluşturduğum sınıf Observer ilişkisi ile oluşturulmuş basit bir sınıf. Sınıfın amacı çok farklı bağlamların bile bir anahtar aracılığı ile birbiriyle iletişimde olmasını sağlıyor. Bu farklı bağlamlar fonksiyonlar, sınıflar veya modüller bile olabilir.</p><p>Sınıfın 12. satırda addObserver diye bir fonksiyonu bulunuyor. Dikkat ettiyseniz bu fonksiyon bir key ve birde @escaping closure almakta. Bunun nedeni ise bu key ve closure satır 10 daki array de bir arada satır 1 de oluşturulan observer sınıfı aracılığı kapsüllenip saklanacaklar. Birisi bu fonksiyonu farklı bir scope üzerinden tetiklemek istediğinde bu keyi vermesi yeterli olacak. Satır 20 deki gibi verilen key ile liste içerisindeki closure lar alınıp hepsi çalıştırılıyor ve dolayısı ile dinleyicilere haber verilmiş olunuyor.</p><p>Bu işlemlerin tamamını yapabilmek için fonksiyonda verilen closure yapısının destroy olmaması gerekirdi. Bellekten uçmaması adına @escaping ifadesi eklendi.</p><p>Yukarıda yazdığımız kodu çalıştıralım :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/7181fd682c26d4fd7a0e6f7ba5b14c80/href">https://medium.com/media/7181fd682c26d4fd7a0e6f7ba5b14c80/href</a></iframe><p>Umarım yazı faydalı olmuştur. Bir sonraki yazıda swift ile map, compactMap, flatMap veya filter gibi bir çok ileri düzey fonksiyonlara değinip bazılarını ise kendimiz yazıyor olacağız. Yeni yazılardan haberdar olmak için takip edebilirsiniz.</p><p>Sağlıcakla kalın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d68b34d8763b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Swift | Threading 2]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/swift-threading-2-8ad561b9ab1?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8ad561b9ab1</guid>
            <category><![CDATA[operations]]></category>
            <category><![CDATA[swift-programming]]></category>
            <category><![CDATA[grand-central-dispatch]]></category>
            <category><![CDATA[threading]]></category>
            <category><![CDATA[ios-app-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 06 Nov 2022 09:43:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-06T16:24:54.674Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>iOS | Threading 2</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/620/1*HTzpFJYvO0q69tfWH5_HfA.png" /><figcaption><a href="https://www.independent.ie/">https://www.independent.ie/</a></figcaption></figure><p>Herkese selamlar, bir önceki yazıda <strong>Senkron</strong>/<strong>Asenkron</strong> <strong>Programlama</strong> , <strong>Thread</strong>, <strong>Thread Safe</strong> ve <strong>Main Thread </strong>gibi temel konulara değinmiştik<strong>. </strong>Bu yazıda ise biraz daha ileri seviyeye geçerek <strong>GCD(Grand Central Dispatch) </strong>ve <strong>Operations </strong>gibi apiler ile sync/async programlama tekniklerini göreceğiz.</p><blockquote>Bir önceki yazıyı henüz okumadıysanız yazıya bu <a href="https://cemaltuysz.medium.com/ios-threading-1-168bc80e7dae">link</a> üzerinden ulaşabilirsiniz.</blockquote><h4>GCD — Grand Central Dispatch</h4><p>GCD Apple ın desteklediği sync ve async çalışmamızı kolaylaştıran bir API dir. Bu api aracılığı ile asenkron çalışma mantıklarının tamamını ve çok daha fazlasını basitçe yapabiliyor oluyorsunuz. Ayrıca GCD thread safe tir yani threading işlemlerinde yaşayabileceğiniz bazı sorunlardan uzak olacaksınız.</p><h4>DispatchQueue</h4><p><strong>DispatchQueue </strong>kuyruk mantığı ile (First In First Out) çalışan Main veya farklı bir thread de async veya sync çalışmamıza olanak sağlayan bir yapıdır.</p><blockquote>Kuyruk yapısının tam olarak çalışma mantığını bilmiyorsanız kuyruk veri yapısı ile ilgili yazdığım <a href="https://cemaltuysz.medium.com/swift-ile-veri-yap%C4%B1lar%C4%B1-queue-97337eefabb">yazımı</a> okumanızı öneririm.</blockquote><p>Aşağıdaki kod bloğunu inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/704208b2afeb5bd2ccf5f4ac931cdb19/href">https://medium.com/media/704208b2afeb5bd2ccf5f4ac931cdb19/href</a></iframe><p>Satır 1 de main thread üzerinde sync bir şekilde çalışabilmemize olanak sağlayacak bir kapsam görüyorsunuz. Öncelikle bu kodu bu şekilde Main thread üzerinde çalıştırırsanız hata alırsınız. Zaten main thread üzerinde sync olarak devam eden bir akışta tekrardan sync bir kapsam oluşturamazsınız.</p><p>Satır 5 de main thread içinde ayrı bir akış oluşturarak async bir şekilde çalışabilmek için açılan kapsamı görüyor olacaksınız.</p><p>Satır 9 da async ve 13 de sync çalışan kapsamları görüyorsunuz. Bu kapsamlar farklı bir thread de çalıştırılması için global() yöntemi ile oluşturuldular.</p><h4>DispatchQueue.Attributes</h4><p>Tek bir DispatchQueue nesnesinin async veya sync kod bloklarını nasıl çalıştırmasını gerektiğini belirttiğimiz parametredir.</p><p><strong>Serial </strong>Attribute ile async biçimde çalıştırmak istediğiniz blok kuyruğa eklenir ve sıra ona gelince çalışır. DispatchQueue default olarak bu şekilde çalışır yani serial şekilde çalışmak istiyorsanız attribute vermenize gerek yoktur.</p><p>Aşağıdaki serial örneğini inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/edcecd57ecbe6b4b67c3e3b9662d46b2/href">https://medium.com/media/edcecd57ecbe6b4b67c3e3b9662d46b2/href</a></iframe><p><strong>Concurrent</strong> attribute, yeni gelen kapsamın kuyrukta beklemeden direkt çalıştırılmasını sağlar. DispatchQueue sınıfının bu şekilde çalışmasını istiyorsak bunu belirtmemiz gerekir</p><p>Aşağıdaki kod bloğunu inceleyelim:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b725c1dd6bad44f8ab0592fbd104b51f/href">https://medium.com/media/b725c1dd6bad44f8ab0592fbd104b51f/href</a></iframe><h4>QoS (Quality-Of-Service)</h4><p>QoS yapılacak olan işleri bir nevi kategorilere ayırmamızı sağlar. Belirttiğiniz kategoriler belirli bir servis kalitesi düzeyine sahiptir. Sistem bu kalite düzeylerini dikkate alarak yapılacak işi ele alabilir.</p><p>Örnek olarak aşağıdaki kod bloğunu inceleyelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/55d860a9c60096f4236ae3700f6e902f/href">https://medium.com/media/55d860a9c60096f4236ae3700f6e902f/href</a></iframe><p>.<a href="https://developer.apple.com/documentation/dispatch/dispatchqos/qosclass/userinteractive">userInteractive</a> : UI da güncelleme yapma gibi kullanıcının sonucunu hemen bekleyebileceği öncelikli işler için kullanılabilir. (TableView / CollectionView Reload, Animations vb.)</p><p><a href="https://developer.apple.com/documentation/dispatch/dispatchqos/qosclass/userinitiated">.userInitiated</a> UI da işlerin devam edebilmesi için yapılması gerekilen hafif background sayılabilecek görevlerin performanslı ve hızlı bir şekilde yapılıp bitirilebilmesi için kullanılabilir. (örneğin kullanıcı telefonunu kayıt ettiği bir pdf raporunu uygulama içerisinde görüntülemek istediğinde vs kullanılabilir.)</p><p><a href="https://developer.apple.com/documentation/dispatch/dispatchqos/qosclass/background">.background</a> : Kullanıcıya hissetirmek istemediğiniz işler için kullanılan servis kalitesi. (anlık event gönderme gibi çok fazla uzun sürmeyecek işler)</p><p><a href="https://developer.apple.com/documentation/dispatch/dispatchqos/qosclass/utility">.utility</a>: Background gibi çalışır aynı şekilde kullanıcıya hissettirilmeyecek işler için kullanılır. Background dan farkı ise çok daha uzun sürebilecek işler için kullanılır. Süre konusunda bir garanti yoktur.</p><p>.<a href="https://developer.apple.com/documentation/dispatch/dispatchqos/qosclass/default">default</a> : Varsayılan servis kalitesi çeşididir. Yani siz QoS belirtmediğinizde aslında default olarak bu parametre çalışır.</p><p>.<a href="https://developer.apple.com/documentation/dispatch/dispatchqos/qosclass/unspecified">unspecified</a> : Herhangi bir QoS bilgisi verilmek istenmediğinde kullanılır. Default bile değildir. Kullanılması için spesifik bir sebep gereklidir.</p><h4>DispatchWorkItem</h4><p>Bu yapı ile beraber yürütmek istediğiniz kod bloğunu kapsülleyerek bir fonksiyon gibi defalarca çağırabilir ve kod bloğunu yürütebilirsiniz. DispatchQueue ile bu yapıyı beraber kullanabilirsiniz. Bunun avantajı ise bu yapı iptal edilebilme olanağını bizlere sunuyor ve kuyruğa eklediğiniz bir work item henüz çalışmadıysa iptal edilip kuyruktan çıkartılabiliyor. DispatchWorkItem ile zamanlı bir çalışma gerçekleştirebilir. Örneğin 5 saniye sonra async olarak çalışmasını istediğiniz bir kodu workItem ile kapsülleyip DispatchQueue ile yürütebilirsiniz.</p><p>Bu yapı ile bir örnek oluşturalım ve özelliklerine değinelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/a5217d70bde089cd233822d09a67fb45/href">https://medium.com/media/a5217d70bde089cd233822d09a67fb45/href</a></iframe><p>2. satırda non-optional bir biçimde oluşturduğum Dispatch work item i satır 6 da <strong>perform() </strong>ile çalıştırıyorum.</p><p>10. satırda nullable bir biçimde oluşturduğum workItem2 nesnesini 16 da çalıştırıyorum. 17 de nesne referansını bellekten uçurduğum için 19 da çalışmasını istesem de çalışmıyor olacak.</p><h4>DispatchWorkItem + DispatchQueue + Timing</h4><p>Bu kısımda bir work item oluşturup bunu DispatchQueue kuyruğuna ekleyip çalışmasını sağlayacağız. Bunun yanı sıra zamanlı iş oluşturup bu kod bloklarını run edeceğiz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/65f7cdbfa13b8280c027bc16506eeb42/href">https://medium.com/media/65f7cdbfa13b8280c027bc16506eeb42/href</a></iframe><p>Satırda 1 de oluşturduğum kuyruğa 15 ve 16. satırlarda çalıştırması için work item nesnelerini veriyorum.</p><p>Satır 15 de <strong>asyncAfter </strong>ile beraber, deadline parametresi ile süre belirtip 2 saniye sonra workItem 1 nesnesini çalıştırıyorum.</p><blockquote>DispatchWorkItem nesneleri cancel ile iptal edilebilirler. Buradaki önemli nokta work item in run edilmemiş olması gerektiğidir.</blockquote><h4>DispatchWorkItem + Notify</h4><p>Execute edilmiş bir workItem nesnesi çalışmayı bitirdiğinde haberdar olmak istersek notify yöntemini kullanabiliriz. Bu yöntemi kullanırken sadece work item nesnesinin hangi kuyrukta çalışacağını belirtmemiz sonrasında da bir kapsam oluşturmamız yeterli olacaktır.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/946f4c09f52cd590a26f358ff96641ef/href">https://medium.com/media/946f4c09f52cd590a26f358ff96641ef/href</a></iframe><p>Satır 1 ve 6 da work item nesnelerimi oluşturuyorum. 12 ve 17. satırlarda notify yöntemi ile çalışma son bulduğunda ne olacağını belirttiğim kapsamlarımı oluşturuyorum. Queue parametresine direkt olarak main verdim çünkü bu sefer kendi kuyruğumu oluşturmayıp main kuyruk üzerinden work nesnelerini execute edeceğim.</p><p>22 ve 23. satırlarda da nesnelerimi run ediyorum.</p><h4>DispatchGroup</h4><p>DispatchGroup yapısı ile birden fazla sync ve async work item veya queue yapısını yönetebilir veya run edebilirsiniz. Bu işlemler bittiğinde de bu durumdan sync veya async bir biçimde haberdar olabilirsiniz.</p><p>Örneğin elinizde bir kullanıcı profili ekranı var ve bu ekranın tamamının oluşabilmesi için senaryo gereği birden fazla servise istek atmanız gerekiyor. Herhangi bir istek gerçekleşirken indicator gösterilir ve indicator gösterilirken UI da işlem yapılamaz.</p><p>Bu durumda istekleri atabilir ve her bir isteğin sonucuna göre ekranda olması gereken bir component i çizebilirsiniz. Böylelikle indicator sürekli açılır ve kapanır ve her şey tek tek yüklenir. DispatchGroup kullanarak tek bir indicator gösterirsiniz ve tüm bu isteklerin bittiği noktayı anlayarak erkanı tek seferde çizebilirsiniz.</p><p>Aşağıdaki örneği inceleyelim :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/08d66fbf8776bae4e1d1402b967d4b23/href">https://medium.com/media/08d66fbf8776bae4e1d1402b967d4b23/href</a></iframe><p>Öncelikle isteklerimi run edecek bir kuyruk oluşturuyorum ve bu isteklerin farklı bir thread üzerinde gitmesi için <strong>target</strong> kısmını <strong>global()</strong> olarak ayarlıyorum.</p><p>Her bir istek kuyrukta yer alan bir önceki isteğin tamamlanmasını beklemeden gitmesi için attributes kısmını <strong>.concurrent</strong> (Senaryo gereği verildi siz duruma göre buna karar veriyor olacaksınız.) veriyorum.</p><p>Sonrasında bir isteğe başlamadan evvel<strong> enter() </strong>ile bir adet process başlatıyorum. İsteğim tamamlandığında ise <strong>.leave() </strong>ile bir adet process kapatıyorum. Tüm process ler kapandığında notify kısmı tetikleniyor ve UI da çizme işlemlerimizi gerçekleştiriyoruz.</p><p>Okuduğunuz için teşekkür ederim. Umarım yazıyı faydalı bulmuşsunuzdur. bir başka yazıda görüşmek üzere, sağlıcakla kalın.</p><h3>Kaynaklar</h3><ul><li><a href="https://developer.apple.com/documentation/DISPATCH">Dispatch | Apple Developer Documentation</a></li><li><a href="https://developer.apple.com/documentation/foundation/operation">Operation | Apple Developer Documentation</a></li><li><a href="https://www.hackingwithswift.com/example-code/system/how-to-make-one-operation-wait-for-another-to-complete-using-adddependency">How to make one operation wait for another to complete using addDependency()</a></li><li><a href="https://www.raywenderlich.com/">Kodeco</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8ad561b9ab1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[iOS | Threading 1]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/ios-threading-1-168bc80e7dae?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/168bc80e7dae</guid>
            <category><![CDATA[threading]]></category>
            <category><![CDATA[ios-app-development]]></category>
            <category><![CDATA[swift-programming]]></category>
            <category><![CDATA[asynchronous]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 30 Oct 2022 08:19:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-30T08:19:51.482Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/620/1*HTzpFJYvO0q69tfWH5_HfA.png" /><figcaption><a href="https://www.independent.ie/">https://www.independent.ie/</a></figcaption></figure><p>Herkese selamlar, bu yazıda <strong>Senkron</strong>/<strong>Asenkron</strong> <strong>Programlama</strong> , <strong>Thread</strong>, <strong>Thread Safe</strong> ve <strong>Main Thread </strong>konularını inceliyor olacağız. Bu yazı ile beraber Threading işlemleri için iyi bir temel atıyor olacaksınız. Bir sonraki yazı da ise <strong>GCD(Grand Central Dispatch) </strong>ve <strong>Operations</strong> konularına değinerek bu yazıda öğrendiklerinizi pekiştiriyor ve sektörde kullanılan popüler apiler hakkında bilgi ediniyor olacaksınız. Hazırsanız başlayalım !</p><h4>Senkron/Asenkron Programlama</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LVMFbXhVAWMIFKl2UZlA5g.gif" /><figcaption>from <a href="https://www.learnupon.com/">https://www.learnupon.com/</a></figcaption></figure><p><strong>Senkron programlama,</strong> yazılan kodun sıra ile ilerlemesidir. Var olan tek bir akış ile ilerlemektir. Bunu yaparken başka herhangi bir iş ile ilgilenmiyor olmaktır. Senkron programlamaya bir örnek verelim.</p><p>Bir kafe işlettiğinizi düşünün. Tek çalışan sizsiniz. Arka arkaya 3 farklı müşteri geldi ve siparişlerini verdiler. Bu durumda öncelikle birinci ardından ikinci ve üçüncü siparişleri hazırlayıp teslim etmeniz gerekir. Senkron bir çalışmada bu siparişler kendilerinden bir önceki siparişin/işin bitirilmesini beklemek zorundadırlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*WYC_UUtxIkd-rqUZOa6LQg.gif" /><figcaption>from <a href="https://atarikguney.medium.com/">https://atarikguney.medium.com/</a></figcaption></figure><p><strong>Asenkron Programlama, </strong>yazılan programda istenilen kapsamın var olan akışın haricinde ayrı bir akış ile devam ediyor olmasıdır. Asenkron programlamaya bir örnek verelim.</p><p>Aynı şekilde kafe mantığı ile ilerleyecek olursak, bu sefer gelen 3 farklı siparişte ikinci siparişin birinci siparişi beklemesine veya üçüncü siparişin birinci veya ikinci siparişi beklemesine gerek yok.</p><p>Bu durumda 2 farklı senaryo olabilir. Birincisi tek başınıza çalıştığınız bu kafe için her bir sipariş ile bir adam ilgilenecek şekilde 2 personel daha aldınız. Bu kişiler ile aynı anda siparişleri yapmaya başladınız. Var olan tek bir akış (sizin akışınız) artarak 3 farklı akışa yükselmiş oldu.</p><p>İkinci senaryo ise biraz ütopik gelebilir ama thread kısmında daha iyi anlayacağınızı umuyorum, birden fazla kola sahip olma yeteneğine sahipsiniz. 3 siparişi birbirlerini beklemeden oluşturabilmek için ekstradan 4 kol daha oluşturursunuz ve aynı anda bu siparişleri yapmaya başlarsınız. Bu durumda tek bir akışımız var (sizin akışınız) lakin bu akış kendi içerisinde birden fazla akışa sahip olarak aynı anda farklı siparişleri yapabiliyor duruma geliyor.</p><h3>Thread</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MFUy6MPExDrs82QLDeuy6Q.jpeg" /></figure><p><strong>Thread</strong> iş parçacığı anlamına gelmektedir. Thread akışın kendisidir. Bir program yürütülebilmek için bir thread e yani bir iş parçacığına ihtiyaç duyarız. Ayrıca bir iş parçacığı kendi içerisinde birden fazla iş parçacığı da barındırıyor olabilir. Bu duruma da <strong>Multi-Threading</strong> ismi verilir.</p><p>Kafe örneğinde bahsettiğimiz siparişler için işe alabiliyor olacağınız fazladan personellerin her biri ve siz bir Thread siniz. Sipariş hazırlamak bir program ise yürütülmek için sizlere ihtiyaç duyarlar.</p><ul><li>Siparişlerin hazırlanmasını tek başınıza iki kol ile yaparsanız tek bir thread ile bu işi yürütmüş ve bu işi <strong>senkron</strong> bir biçimde gerçekleştirmiş olursunuz</li><li>Siparişlerin hazırlanması için yanınıza iki personel daha alırsanız birden fazla thread ile çalışmış ve bu işi <strong>asenkron</strong> bir biçimde gerçekleştirmiş olursunuz.</li><li>Siparişleri hazırlamak için 6 kol ile tek başınıza çalışırsanız tek bir thread içerisinde farklı akışlar oluşturarak yine <strong>asenkron</strong> çalışmış olursunuz.</li></ul><blockquote>Android veya iOS cihazlarda işletim sistemi fark etmeksizin oluşturabileceğiniz Thread sayısı telefonunuzda kaç adet çekirdek bulunduğu ile doğru orantılıdır. Ne kadar çok çekirdek o kadar hızlı telefon.</blockquote><h4>Main Thread</h4><p>Main thread ana iş parçacağı anlamına gelmektedir. Android veya iOS işletim sistemlerinde oluşturduğumuz bir mobil uygulama ayağa kalktığında Main thread ile ayağa kalkar. Main thread önemlidir çünkü bloklanması gibi durumlarda uygulama crash olabilir. Bu yüzden sadece UI işlemlerini karşılaması beklenir. Hatta UI da yapılması gereken bazı güncellemeleri de duruma göre main thread içerisinde asenkron bir şekilde yapılması daha iyi olabilir. Network veya DB işlemleri ise zaten main thread içerisinde yapılmamalıdır. Bunun sebebi ise db ve network işlemleri maliyetli olmak ile beraber süresi kestirilemez ve ana iş parçacığı bu işler ile ilgileniyorken gelecek herhangi bir UI isteğinin (button click, scroll, page navigate etc.) karşılanamayacak olmasıyla beraber uygulamanın çökmesidir.</p><h4>Swift İle Thread Oluşturalım</h4><p>Bu bölümde <strong>Thread </strong>sınıfından yardım alarak yeni bir thread oluşturup bir kod bloğunu ayrı bir akışta çalıştıracağız. Aşağıdaki kod bloğunu inceleyelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/53cb1f0004dab7eda6609911d3666d66/href">https://medium.com/media/53cb1f0004dab7eda6609911d3666d66/href</a></iframe><p>Example adında bir sınıf oluşturup bu sınıfın en dış kapsamına iki adet liste oluşturdum. Amacımız bu listelerin elemanlarını yazdırmak. Bunu 15. satırda yer alan runClass fonksiyonunda gerçekleştiriyoruz.</p><p>Yeni bir thread oluşturmak için T<strong>arget</strong> parametresine S<strong>elector</strong> kısmına vereceğimiz @objc fonksiyonunu nerede çalıştıracağımızı veriyoruz. Fonksiyonumuz aynı sınıfta yer aldığı için self dememiz yeterli olacaktır. Selector kısmını ayrı thread üzerinde çalıştırmak istediğimiz fonksiyonu veriyoruz. <strong>Object</strong> parametresine de oluşturduğumuz Thread e göndermek istediğimiz bir parametre var ise onu iletiyoruz yok ise burası nil de olabilir.</p><p>16. satırda liste A yı yazdırmak yeni bir thread oluşturulmuş oluyor. Sonrasında satır 17 de bu Thread i başlatıyoruz. Bu kısım artık asenkron bir biçimde çalışıyor ve liste A nın print olması beklenilmeden liste B nin print olması başlatılıyor.</p><p>Sonuç :</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/369/1*Ohbi6ypoxXpbM0DIgsw1TQ.png" /></figure><p>Eğer bu iki listeyi tek bir thread üzerinde yazdırıyor olsaydık önce liste A yı yazdırıp sonra B yi yazdıracaktık en başta da belirttiğim gibi.</p><blockquote>Oluşturduğunuz Thread sınıfının çalışmayı bitirip bitirmediğini <strong>isFinished()</strong>, iptal edilip edilmediğini <strong>isCancelled()</strong> veya hala çalışıyor olup olmadığını <strong>isExecuting()</strong> yöntemleri ile kontrol edebilirsiniz. Thread sınıfı tamami ile kalıtım alınıp fonksiyonları override edilip özelleştirilebilir. Daha fazla bilgi edinmek için <a href="https://developer.apple.com/documentation/foundation/thread"><strong><em>dökümantasyonu</em></strong></a> ziyaret edebilirsiniz.</blockquote><h4>Thread Safe</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/602/1*gwxwp_Xrj1s_f-9J8lhx-w.png" /><figcaption>thread safe</figcaption></figure><p><strong>Thread Safe</strong> Thread Güvenliği anlamına gelmektedir. Birden fazla thread ile çalışılan durumlarda ortaklaşa kullanılmak istenen bir yapının doğuracağı tutarsızlık ve problemlere karşı alınan önlemdir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/831/1*rLI8_bj0oTGzBdUY9Hmbeg.png" /></figure><p>Android üzerinde Room veritabanı kullanıyorsunuz ve veritabanı işlerinizi halletmek için bir adet Singleton sınıf oluşturdunuz. Yapacağınız veritabanı işlemlerinizi ayrı bir thread de yada main de async olacak şekilde fakat write / read işlemlerini senkron bir şekilde halletmek istiyorsunuz çünkü veritabanına açacağınız birden fazla connection ve aynı anda yapılabilecek işlemler sizin için problem yaratabilir. Bu durumda bu sınıfı thread safe olarak oluşturmak zorundasınız. Yukarıdaki şemada ki gibi her bir thread bu sınıfı kullanıyorken bu sınıftan tek bir tane olmalı ve sıra ile kullanmalıdırlar.</p><p>Umarım faydalı bir yazı olmuştur. Bir başka yazıda görüşmek üzere, sağlıcakla kalın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=168bc80e7dae" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Swift ile Veri Yapıları — Queue]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/swift-ile-veri-yap%C4%B1lar%C4%B1-queue-97337eefabb?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/97337eefabb</guid>
            <category><![CDATA[queue]]></category>
            <category><![CDATA[swift-programming]]></category>
            <category><![CDATA[data-structures]]></category>
            <category><![CDATA[algorithms]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 23 Oct 2022 08:52:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-23T08:52:45.133Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Swift ile Veri Yapıları — Queue</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Y1w6Gh12liDbz6otGgTNfg.jpeg" /><figcaption>freepik.com</figcaption></figure><p>Herkese selamlar, bu yazıda Queue (Kuyruk) veri yapısından bahsedeceğim. Yazının akışında Queue yapısının çalışma mantığı, günlük hayatta bazı kullanım alanları ve swift ile beraber bu yapının oluşturulması gibi konuları bulabilirsiniz. Keyifli okumalar dilerim :)</p><h3>Queue</h3><p>Queue yapısı doğrusal olup ilk giren ilk çıkar (First In First Out) mantığı ile çalışmaktadır. Bu mantığa bir örnek verelim;</p><p>Havaalanında aynı uçuşu bekleyen yolcuların çıkış kapısı önünde kimlik kontrolü için bir kuyruk oluşturduğunu düşünelim. Kuyruğun en önünde kimliği ilk kontrol edilecek kişi (sıraya ilk giren) aynı zamanda kuyruktan ilk ayrılacak olan kişidir. Tam tersi ise kuyruğa en son giren kişi de kimliği en son kontrol edileceği için kuyruktan en son ayrılacak olan kişidir.</p><p>Queue yapısında temelde 3 farklı fonksiyon bulunur. ENQUEUE kuyruk yapısında yeni bir veri eklerken DEQUEUE kuyruktan veri çıkartmak için kullanılır. PEEK ise kuyruğun en önünde yer alan veriyi getirir.</p><h4>Günlük Hayatta Kullanım — Listeler</h4><p>Swift ile bu yapıyı oluşturmadan evvel bu yapının günlük hayatta programlama çerçevesinde nerelerde kullanıldığına bir göz atalım.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fgiphy.com%2Fembed%2F8CAFRDokyQkhi%2Ftwitter%2Fiframe&amp;display_name=Giphy&amp;url=https%3A%2F%2Fmedia.giphy.com%2Fmedia%2F8CAFRDokyQkhi%2Fgiphy.gif&amp;image=https%3A%2F%2Fi.giphy.com%2Fmedia%2F8CAFRDokyQkhi%2Fgiphy.gif&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=giphy" width="435" height="326" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/95eead88fb41df0fa6587cc568a1be66/href">https://medium.com/media/95eead88fb41df0fa6587cc568a1be66/href</a></iframe><p>iOS veya Android platformlarında bir liste oluştururken, Android’de RecyclerView, iOS tarafında TableView yada CollectionView yapılarını ihtiyaçlarınıza göre tercih edebilirsiniz.</p><p>Bu listeleme yapıları farklı dilde farklı özelliklere sahip olabilirler lakin çalışma mekanizmaları ortaktır. Her biri kuyruk yapısı ile çalışmaktadır. Bunu açıklayalım.</p><p>Bazen listemizde göstermek istediğimiz veriler çok uzun olabiliyor. Bu durumda performans ve bellek tüketimleri de hesaba katılarak her bir veri için çalışma zamanında bir hücre üretilmiyor. Belirli bir sayıda hücre üretilir ve bu hücreler bir kuyruk ile yönetilir.</p><p>Kullanıcı, listeleme ekranında daha fazla veri görmek istedi ve kaydırmaya başladı. Bu durumda yeni bir hücre ilk defa oluşturulmuş gibi aşağıdan yukarıya doğru çıkıyorken en yukarıda olan hücre ekranın dışına doğru çıktığında dışarıda kalıyor veya destroy ediliyor gibi görülebilir lakin durum tam olarak böyle değildir.</p><p>Kullanıcı ekranı kaydırıyor olduğunda kuyruğun en önündeki hücre (listede o an yukarıda görünen ilk eleman denilebilir) ekrandan ayrıldığında yok edilmeden tekrardan kuyruğun sonuna eklenir. Sadece göstereceği veri setini değiştirerek yeni bir hücre imajını sergileyebilir.</p><p>Böylelikle iyi bir performans elde etmek ile beraber memory management sağlanmış olur.</p><h4>Swift ile Queue Yapısını Oluşturalım</h4><p>Öncelikle verileri manage edecek olan Queue generic sınıfımızı oluşturalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/558aaf4a8b44e9c09403d012cd50536a/href">https://medium.com/media/558aaf4a8b44e9c09403d012cd50536a/href</a></iframe><p><strong>Queue</strong> yapısının mantığını bozmaması ve bize kendi yöntemleri sayesinde yardımcı olması sebebi ile verileri bir array içerisinde tutacağız. Queue yapısının fonksiyonları (peek, enqueue, dequeue vb.) haricinde başka yöntemlerin array e direkt erişilerek kullanılmasını önlemek amacı ile array e ait access modifier <strong>private</strong> olarak verildi.</p><p><strong>isEmpty</strong> ise kuyrukta bir değer olup olmadığını öğrenmemizi sağlayacak.</p><h4>Peek &amp; Enqueue &amp; Dequeue</h4><p>Queue yapısının temel halini oluşturmak bir hayli basit ve kısa olduğundan yöntemlerimizi tek bir kod bloğu halinde yazıya ekledim. Aşağıdaki kod bloğunu inceleyelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1093e118d190e0feafb3b82212a5c960/href">https://medium.com/media/1093e118d190e0feafb3b82212a5c960/href</a></iframe><p><strong>Peek</strong> ile beraber kuyruğun en önündeki yani array yapısında yer alan ilk elemanı getiriyoruz. <strong>Enqueue</strong> ile beraber kuyruğun en sonuna yeni bir eleman ekliyoruz ve <strong>dequeue</strong> ile kuyruğumuzun en önünde yer alan elemanı kuyruktan çıkartıyoruz.</p><p>Kuyruk yapısının temelini oluşturmak aslında gördüğünüz gibi çok basit. Burada önemli olan ihtiyaçları tespit edip bu yapıyı duruma göre düzenleyebilmekte.</p><p>Şimdi de yapımızı çalıştıralım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/dca26be80652849f087ed12b7fbe8e95/href">https://medium.com/media/dca26be80652849f087ed12b7fbe8e95/href</a></iframe><p>Umarım faydalı bir yazı olmuştur. Bir başka yazı da görüşmek üzere, kendinize iyi bakın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=97337eefabb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Swift ile Veri Yapıları — Stack]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/swift-ile-veri-yap%C4%B1lar%C4%B1-stack-dd368d55c50e?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dd368d55c50e</guid>
            <category><![CDATA[swift-programming]]></category>
            <category><![CDATA[stack]]></category>
            <category><![CDATA[data-structures]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 26 Sep 2022 08:07:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-26T08:07:21.165Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Swift ile Veri Yapıları — Stack</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gcya6YPYSXMWX9YLH1Nr_A.jpeg" /><figcaption><a href="https://logicmojo.com/">https://logicmojo.com/</a></figcaption></figure><h3>Stack Veri Yapısı (Yığın)</h3><p>Stack veri yapısı, verileri bir collection gibi gruplamaya ve organize etmeye yarar. Çalışma yapısı ise son giren ilk çıkar (LIFO) mantığına dayanır. Bu mantığı bir örnek ile pekiştirelim :</p><p>Akrabalarınız için bir yemek verdiniz. Yemeklerinizi yediniz sohbetinizi ettiniz her şey çok güzel. Günün sonunda masadan her kalkan kişi tabağını setin üstüne koymak zorundadır. Amcanız, dayınız, teyzeniz ve doblosu olan bir enişteniz her biri kendilerine ait tabakları üst üste bırakıyorlar. Bu tabakları yıkamak istediğinizde ilk ulaşacağınız tabak en üstte yani yığına en son giren tabaktır.</p><p>Stack veri yapısının çalışma mantığı da bu örnekteki ile bire birdir. Bir yığın oluşturursunuz ve bu yığının içine elementlerinizi eklerseniz. Her yeni eklenen element en üstte yer alır ve element çıkarmak istediğinizde son eklediğinizden başlayarak ilerlersiniz.</p><h4>Stack Veri Yapısının Günlük Hayatta Kullanımı</h4><p>Bu veri yapısını swift ile oluşturmaya başlamadan evvel günlük hayatta kullanıldığı yerlere örnek vermek istiyorum. Bunun nedeni bir veri yapısının mantığı anlaşılabilir ama nerelerde veya ne için kullanıldığı, hangi problemlere çözüm olabileceği bazen akılda soru işareti olarak kalabiliyor.</p><p>Günlük hayatta kullandığınız mobil uygulamalarda ekranlar genellikle bir yığın mantığı ile yönetilirler. Açtığınız her yeni bir ekran yığına eklenir. Bir önceki ekrana geri dönmek istediğinizde aslında görünen ekranı destroy edip yığında yer alan bir önceki sayfayı yığının top kısmına almış oluyorsunuz.</p><p>Örneğin X sosyal medya uygulamasında anasayfa akışında geziyorsunuz ve karşılaştığınız Ahmet adlı kullanıcının profilini ziyaret etmek istediniz. Bu durumda Ahmet adlı kullanıcının profil sayfası yığına pushlanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/464/1*-OZ_lyyz0gwKaVCU9WpnKg.png" /></figure><p>Ahmet adlı kullanıcının profilinde önerilenler kısmında Mehmet adlı kullanıcının da hesabına rastladınız ve Mehmetin profiline ilerlediniz. Yığındaki son durum aşağıdaki gibi olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/460/1*crM0iMS0Mfkv37IRECBYPw.png" /></figure><p>Mehmet adlı kullanıcının profilini inceledikten sonra bir kere geri butonuna bastınız. Çalışan POP yapısı ile mehmet kullanıcısına ait profil ekranı yığından çıkarıldı ve ekranda Ahmeti görüyor oldunuz. Son durum aşağıdaki gibi olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/359/1*P6Nqpi_2axw5WiTMpVItxA.png" /></figure><p>Bir kere daha basıldığında aynı mantık ile Anasayfaya ulaştınız. Örneğin Android işletim sistemlerinde anasayfa üzerinde bir kere daha geri butonuna bastığınızda sistem yığında başka bir sayfa bulamadığı için direkt olarak sistem ana menüsüne sizi yönlendiriyor olacaktır.</p><h3>Swift ile Stack Yapısını oluşturalım</h3><p>Stack yapısını oluşturabilmemiz için 2 farklı yol vardır. Bunlar array ve node olmak üzere ikiye ayrılır. Biz bu yazı da array kullanıyor olacağız. Öncelikli olarak generic yapıda olacak olan Stack sınıfımızı oluşturalım.</p><h4>Stack</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FI1ToSl-bvhBsAsZZU5s_g.png" /></figure><p>Sınıfımız içerisinde boş bir yapıcı methodumuz ve bir adet de array elemanımız bulunmakta. Verilerimizi bu array içerisinde tutuyor olacağız.</p><h4>Debug</h4><p>Şimdi de yapımızı print etmek istediğimizde bize yardımcı olacak olan <strong><em>CustomStringConvertible</em></strong> protocol yapısını kalıtım olarak sınıfımıza alalım. Bu yapı ile beraber yığını direkt print etmek istediğimizde bunu kolayca yapabiliyor olacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*n6trkDgSeCNrRHQplIZfxQ.png" /></figure><p>Bu kısımda fark ettiyseniz array elemanlarını yazdırıyorken önce tersine çeviriyorum. Bunun nedeni son girenin en yukarıda yer alıyor olmasıdır.</p><p>Şimdi yapımıza ait PUSH ve POP fonksiyonlarını ekleyelim.</p><h4>Push &amp; Pop</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QLsaLUBrUcU4YTZkVJzZFw.png" /></figure><p>Array yapısının hali hazırda var olan özelliklerini de kullanarak çok basit bir şekilde bu iki fonksiyonu yazdık. Şu anda Stack yapısının içermesi gereken temel fonksiyonlar hazır. Lakin siz <strong><em>isEmpty</em></strong> gibi fonksiyonlar da ekleyebilir bu yapının mantığını bozmadan özelleştirebilirsiniz.</p><p>Şimdi de yazdığımız yapıyı bir çalıştıralım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ycg9MAClLOJwdkQkmQoeCQ.png" /></figure><p>Bu durumda elde etmemiz gereken sonuç aşağıdaki gibi olmalıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/336/1*Q-SzUwNOhLv4TUMMUc1-zA.png" /></figure><p>Umarım yazı faydalı olmuştur. Başka bir yazıda görüşmek üzere sağlıcakla kalın :)</p><h3>Kaynak</h3><p><a href="https://www.udemy.com/course/data-structures-and-algorithms-in-swift/">https://www.udemy.com/course/data-structures-and-algorithms-in-swift/</a></p><p><a href="https://www.raywenderlich.com/books/data-structures-algorithms-in-swift/v4.0/chapters/4-stacks">https://www.raywenderlich.com/books/data-structures-algorithms-in-swift/v4.0/chapters/4-stacks</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dd368d55c50e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Swift ile veri yapıları — Linked List]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/swift-ile-veri-yap%C4%B1lar%C4%B1-linked-list-11d2b057bba3?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/11d2b057bba3</guid>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <category><![CDATA[data-structures]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 14 Sep 2022 10:31:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-14T10:37:29.119Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Swift Veri Yapıları — Linked List</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/825/1*NFSgUYifCrboxp_tuEiVfQ.gif" /></figure><p>Linked List bir array gibi verileri gruplamamıza yarayan bir yapıdır. Array yapısından farkı ise verileri bellekte bir arada tutmaktan ziyade her bir element bellekte dağınık bir biçimde tutulur.</p><p>Linked List yapısının temelinde düğüm mantığı vardır. Her bir element kendisinden sonra gelecek bir diğer elementin bellekteki referansını tutarak birbirleri ile bir nevi düğümler oluştururlar. Böylece bellekte ayrık şekilde tutulan bu modeller arasında bir ilişki oluşarak veriler gruplandırılmış olur.</p><p>Pratikte daha iyi anlaşılacağını düşündüğüm için lafı fazla uzatmadan linked list yapısını kodlayarak oluşturalım.</p><h3>Node (Düğüm)</h3><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/800cbeed72bc4a75d536bc99672d655b/href">https://medium.com/media/800cbeed72bc4a75d536bc99672d655b/href</a></iframe><p>Node sınıfı listemizin her bir değerini sarmalayacak bir yapı olarak oluşturuldu. Value değeri o elementin değerini (Int, String, object vb.) temsil ediyorken next değeri ise bir sonraki düğümü işaret eder. Next değerini nullable olarak oluşturmamızın sebebi ise doğal olarak listenin sonsuza kadar gidiyor olmamasıdır. Eninde sonunda son düğüme gelindiğinde next değerinin nil olması gerekir.</p><h3>Debug</h3><p>Bu kısmı tamamen ilerlemeyi görselleştirme amaçlı ekledim. Listemizi oluştururken doğru çalışıp çalışmadığını kontrol etmek istediğimizde ilk düğümümüzü yazdırıp kontroller sağlıyor olacağız.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8dc43691f8daab2a700225c75c31f765/href">https://medium.com/media/8dc43691f8daab2a700225c75c31f765/href</a></iframe><blockquote>Normalde referans tipli bir objeyi print etmek istediğimizde log kısmında bu sınıfın bellekteki adresini görürüz. Burada CustomStringConvertible protocol yapısı sunduğu description değeri ile bizlere objeyi print ederken özelleştirilmiş bir açıklamayı log kısmına basmamızı sağlar.</blockquote><h3>Manuel Bağlama</h3><p>Liste yapımızı oluşturmadan evvel birkaç düğüm oluşturalım ve bunları manuel bir şekilde bağlayalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/516be20347237635a9bfd3018dbd3c25/href">https://medium.com/media/516be20347237635a9bfd3018dbd3c25/href</a></iframe><p>Yukarıda görüldüğü gibi oluşturulan düğümler sırası ile birbirlerine bağlandılar. Element1&#39;den sonra element2 geleceği için element1&#39;in next değeri element2 olarak verildi. Element2&#39;den sonra element3 geleceği için element2&#39;ye ait next değeri element3 olarak verildi. Print ettiğimizde konsolda <strong>‘ 1 -&gt; 2 -&gt; 3 ‘</strong> ifadesini görmemiz gerekir.</p><h3>Linked List</h3><p>Yukarıdaki örnekte oluşturduğumuz düğümleri manuel olarak birbirlerine bağladık. Şimdi bu tarz operasyonlarda bize yardımcı olurken düğümleri yönetmemizi sağlayacak <strong>Linked List</strong> sınıfımızı oluşturalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/fbd912c3a88a69c9de80eb12c7293a59/href">https://medium.com/media/fbd912c3a88a69c9de80eb12c7293a59/href</a></iframe><p>Sınıf içerisinde iki adet değer görüyoruz. Head değeri listemizin birinci elemanını temsil ediyorken tail değeri son elemanını temsil ediyor. Şimdi de yardımcı fonksiyonlarımızı yazalım.</p><h4>Push()</h4><p>Push fonksiyonu ile listemizin ilk elemanını değiştiririz. Değiştirme yaparken ilk eleman silinmez sadece bir index geri kaydırılır. Bir insan kuyruğunun uç kısmına yeni bir insan eklemek gibi düşünülebilir. Yeni gelen kişi head olurken önceki kişi sırada bir adım geri kayar.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/cb11755273d7fe8a09e4929b84b3244b/href">https://medium.com/media/cb11755273d7fe8a09e4929b84b3244b/href</a></iframe><p>Yukarıda görüldüğü gibi listeye yeni bir eleman push yöntemi ile eklenilirken head yeni eklenen düğüm olur. Yeni eklenen düğümün de next değeri eski head olur.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0f1511ae75629708a92272f3107a5d23/href">https://medium.com/media/0f1511ae75629708a92272f3107a5d23/href</a></iframe><p>Bu durumda çıktımız : <strong>9 -&gt; 2 -&gt; 1</strong> olması gerekir</p><h4>append()</h4><p>Append fonksiyonu listemize yeni bir eleman eklerken bu elemanı kuyruğun ucuna eklememize olanak tanıyacak. Push fonksiyonunda verdiğim örnek gibi düşünebilirsiniz. İnsan kuyruğunun başına değil de sonuna yeni birisini ekliyormuşuz gibi.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/f44702db6550896fe25250baab98e0ba/href">https://medium.com/media/f44702db6550896fe25250baab98e0ba/href</a></iframe><p>Öncelikle head değerinin nil olup olmadığını kontrol ediyoruz yani bir nevi listemizde eleman var mı yok mu diye. Eğer listemiz boş ise halı hazırda yazdığımız push fonksiyonu ile ilk elemanı ekleyebiliyor olacağız. Devamında eklenilmek istenilen değer ile yeni bir düğüm oluşturuyoruz. Bu düğüm son sırada olacağı için next değerini nil olarak veriyoruz. Eskiden sonuncu olan düğümün bir sonraki değerini ve kuyruk değerlerini yeni düğüm ile eşitliyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/5c11ca1f5ff9a8b806f8512a50470450/href">https://medium.com/media/5c11ca1f5ff9a8b806f8512a50470450/href</a></iframe><p>Bu durumda beklenen çıktı <strong>9 -&gt; 2 -&gt; 1 -&gt; 12 </strong>şeklinde olmalıdır.</p><h4>node()</h4><p>Spesifik olarak bir index ile bir düğümü elde etmek istediğimiz zaman bu fonksiyonu kullanıyor olacağız. Return edeceği değer aynı şekilde bir düğüm olurken var olmama ihtimali ile nullable dönecektir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9d2427e90cb82cb13bdd87787e2aee20/href">https://medium.com/media/9d2427e90cb82cb13bdd87787e2aee20/href</a></iframe><p>Bu fonksiyondaki mantığımız aslında basit. Head düğümünden başlayıp bir döngü yardımı ile sürekli olarak next değeri ile bir sonraki düğüme geçiyoruz ve her geçişte sayacımızı bir arttırıyoruz. Beklenen index i yakaladığımız zaman elimizdeki düğümü dönüyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b8e4e1a706445d583491db6d4e16244e/href">https://medium.com/media/b8e4e1a706445d583491db6d4e16244e/href</a></iframe><p>Bu durumda beklenilen çıktı <strong>2</strong> olmalıdır.</p><h4>insert()</h4><p>Insert yöntemi ile beraber listeye yeni bir eleman eklerken elemanın var olacağı index numarasını belirleyebiliriz. İnsan kuyruğu örneğimizden devam edecek olursak bu sefer kuyruğa yeni ekleyeceğimiz kişiyi dilediğimiz yere yerleştiriyoruz ve bunu yapmak için tek söylememiz gereken bir önceki kişinin index numarası. Örneğin 3 nolu kişi der isek yeni eklenen kişi 4 numaraya geliyor olacak.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2e1365a98feee156d128baee8dcb5998/href">https://medium.com/media/2e1365a98feee156d128baee8dcb5998/href</a></iframe><p>Öncelikle var olmayan bir index in devamı da olamayacağı için bizlere verilen index hali hazırda var mı yok mu diye daha önceden yazmış olduğumuz node fonksiyonunu kullanarak kontrol sağlıyoruz. Sonrasında swap işlemini gerçekleştirerek yeni bir elemanı istenilen index e eklemiş oluyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b2b92125e7ea5b404271332fccf16939/href">https://medium.com/media/b2b92125e7ea5b404271332fccf16939/href</a></iframe><p>Bu durumda çıktı <strong>1 -&gt; 2 -&gt; 3 -&gt; 4 -&gt; 5 </strong>şeklinde olur.</p><h4>pop()</h4><p>Pop fonksiyonu head de var olan düğümü siler. Bir sonraki elemanı da doğal olarak head yerine geçirir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0cb1af4ad8fdb9faac77f2d5b93c4b09/href">https://medium.com/media/0cb1af4ad8fdb9faac77f2d5b93c4b09/href</a></iframe><p>Yukarıda görüldüğü gibi head artık bir sonraki düğüme eşit oldu. Dikkat edilmesi gerekilen bir nokta ise bu kısımda son eleman için pop() fonksiyonunu kullanmak. Bunu yaptığımızda son elemanın next değeri nil olacağı için otomatik olarak head değerimizde nil olacaktır. Bu durumda tail değerini de nil yapmak zorundayız.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/5a32c4520cc8857a498da45a59578fed/href">https://medium.com/media/5a32c4520cc8857a498da45a59578fed/href</a></iframe><p>Bu durumda çıktımız <strong>2 -&gt; 3 -&gt; 4 </strong>olacaktır.</p><h4>removeLast()</h4><p>Bu fonksiyon pop fonksiyonun tam tersi olarak sonuncu düğümü (tail) siler. Kendisinden önceki düğümü de tail olarak tanımlar.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/18eb0babecb55b6eec7007bf73cd16fd/href">https://medium.com/media/18eb0babecb55b6eec7007bf73cd16fd/href</a></iframe><p>Listenin boş olup olmadığını anlamak ve head değerini non-optional bir biçimde almak için guard-let yapısını kullanıyoruz. Sonrasında liste içerisinde sadece bir eleman var ise pop() fonksiyonumuzu çalıştırıyoruz.</p><p>removeLast() fonksiyonu son değeri silip bir önceki değeri tail yapacağı için bu durumda iki farklı pointer a ihtiyaç duyuyoruz. Current değeri tek tek düğümlerde ilerlerken previous değeri hemen bir önceki düğümde on takip ediyor olacak. Current son değere geldiğinde while koşulundan ötürü döngü sonlanacaktır. Devamında son düğümü nil yapıyor ve tail değerini previous değerine eşitliyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/ed2d0e24daf76995f4372163acfbc569/href">https://medium.com/media/ed2d0e24daf76995f4372163acfbc569/href</a></iframe><p>Bu durumda çıktımız <strong>1 -&gt; 2 -&gt; 3 </strong>olması gerekir.</p><h4>removeAfter()</h4><p>Bu fonksiyon ile parametre olarak verdiğimiz düğümün bağlı olduğu sonraki düğümü silebiliyoruz. Bu işlemi yaparken silinmesi istenen düğümden önceki ve sonraki düğümler birbirlerine bağlanırlar.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/39b40d956d452f0fabfd92aeab70e665/href">https://medium.com/media/39b40d956d452f0fabfd92aeab70e665/href</a></iframe><p>Parametre olarak verilen düğümden sonraki düğüm silindiğinde önceki düğümün sonraki düğüm ile bağlanılması için çift next ile yapacağımız atama bizim için yeterli olacaktır.</p><p>Silinmek istenen düğümün tail değerine gelme ihtimaline karşı ilk başta bir kontrol gerçekleştiriyoruz. Silinmek istenen değer tail değerine denk geliyorsa kuyruğu güncelliyoruz.</p><p>Bu yazının sonuna gelmiş bulunmaktayız. Umarım yazı yararlı olmuştur. Bir başka yazıda görüşmek üzere kendinize iyi bakın.</p><p>Kaynakça:</p><p><a href="https://www.udemy.com/course/data-structures-and-algorithms-in-swift/">https://www.udemy.com/course/data-structures-and-algorithms-in-swift/</a></p><p><a href="https://www.raywenderlich.com/books/data-structures-algorithms-in-swift/v3.0/chapters/6-linked-list">https://www.raywenderlich.com/books/data-structures-algorithms-in-swift/v3.0/chapters/6-linked-list</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=11d2b057bba3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[IOS’ta Lokal Bildirim Oluşturma]]></title>
            <link>https://cemaltuysz.medium.com/iosta-lokal-bildirim-olu%C5%9Fturma-aa13cfb935ac?source=rss-4161d7e59199------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aa13cfb935ac</guid>
            <category><![CDATA[notifications]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <category><![CDATA[ios]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[cemal tüysüz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 15 Jan 2022 18:22:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-01-15T18:22:13.995Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/940/1*ufSDz0iC03mnW_sEtd8HBw.jpeg" /><figcaption>from <a href="https://www.cnet.com/">https://www.cnet.com/</a></figcaption></figure><p>Bildirimler geliştirilen mobil uygulama için büyük önem arz etmektedir. Hatırlatma veya bildirim görevi taşıyan bildirimler kimi zaman da kullanıcıyı uygulamaya çekme konusunda birebirdir.</p><p>Bu yazıda IOS işletim sistemlerinde Lokal bildirim oluşturma adımlarına değineceğiz. Hazırsanız başlayalım.</p><h3>Local Notification</h3><p>Local bildirimler herhangi bir ağ ortamı ile tetiklenmeyen cihaz içinde kurduğunuz algoritma sonucunda tetiklediğiniz yerel bildirimlerdir.</p><p>Basit bir örnek vermek gerekilirse Hatırlatıcı görevinde bir uygulama geliştirdiğimizi hayal edelim. Temele indirgendiğinde bu uygulama kullanıcının kendisine hatırlatılmasını istediği bir olayı kullanıcıya bildirimler göndererek hatırlatabilir. Bunun için kullanıcıdan olay ve zamanı almak yeterlidir. Bu iki bilgi alındığında gerisi zamana bırakılır ve uygun zaman geldiğinde bildirim gönderilir. Söz konusu bu olaylar gerçekleşirken sistem dışarıya bağımlı değildir. Kendi içinde çalışır.</p><p>Şimdi sizlerle beraber basit arayüze sahip tek sayfalık bir uygulama geliştireceğiz. Uygulamaya bir olay ve bir de tarih vereceğiz. Uygulama bizler için verilen tarih geldiği zaman gün içerisinde sabit bir saatte bildirim gönderecek.</p><p><strong>Tasarımın Oluşturulması</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4Y0DlpnBwV3fw2Xyyxn85A.gif" /><figcaption>Local Notification UI</figcaption></figure><blockquote>Not : DatePicker ‘in uygulama çalıştırıldığında da böyle gözükmesini istiyorsanız @IBOutlet olarak bağladıktan sonra tercih edilen Date Picker stilini .wheels olarak ayarlamanız gerekiyor.</blockquote><p>Tasarım kısmımız gayet basit olmakla beraber içerisinde 4 adet widget barındırıyor. Kullanıcıdan başlık ve içerik bilgilerini almak amacı ile 2 adet TextField, tarih bilgisini almak amacı ile bir adet DatePicker ve son olarak bütün bunların işleme konulması için bir adet Button widgetimiz olacak.</p><p><strong>Kullanıcıdan izin isteme</strong></p><p>Kullanıcıya bildirim gönderebilmemiz için kullanıcıdan izin almamız gerekir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2555df20567567becfd78ceb0c5a225c/href">https://medium.com/media/2555df20567567becfd78ceb0c5a225c/href</a></iframe><p>Bildirimlerle alakalı gerekli sınıfları kullanabilmemiz için UserNotifications ‘ ı import ediyoruz.</p><p>İzin kontrol-isteme kısmını viewDidLoad kısmında yani uygulama yüklendikten sonra çalışacak olan lifecycle methodu altında gerçekleştirdim. Siz dilerseniz bunu algoritmanıza göre başka bir yerde kullanabilirsiniz.</p><p>UNUserNotificationCenter sınıfı bir nevi koordinatör görevi görür. Bu sınıftan anlık bir referans alıyorum. Sonrasında bu referansı kullanarak yetkilendirme için bir izin istiyorum.</p><blockquote>Bu yapı kullanıcıya sadece bir defa gösterilir. Kullanıcı red cevabı verse dahi bir daha sorulmaz. Kullanıcı ikinci bir izin değişikliğini ayarlar kısmından gerçekleştirir.</blockquote><p>Closure yapısında bulunan granted değişkeni bool tipinde bir değişken olup izin var ise true eğer izin yoksa false değerlerini döndürür.</p><p>Options kısmında ise bildirim gönderirken kullancağımız yapıları veriyoruz.</p><p><strong>Bildirim içeriğini oluşturma</strong></p><p>Bildirim içeriğini oluşturma kısmını kullanıcı Button’a tıklayınca oluşturacağız. Bunun için kodlarımızı bu kapsamda yazacağız ve kullanıcının bildirimleri kabul ettiğini varsayarak devam edeceğiz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/ef0b9e5036299f00c3746ec4876cf88f/href">https://medium.com/media/ef0b9e5036299f00c3746ec4876cf88f/href</a></iframe><p>UNMutableNotificationContent sınıfı ile bildirim içeriğimi oluşturacağım. Title referansına bildirim başlığını ve body referansına bildirimin içeriğini tanımlıyorum. Badge kısmı ise uygulama üzerinde bildiri sayısını gösteren rozeti temsil ediyor.</p><p><strong>Bildirim İçin Tetikleyici Oluşturmak</strong></p><p>Bu kısımda bildirimin gönderilmesi için bir tetikleyici (Trigger) oluşturmamız gerekiyor. Tetikleyici oluşturmak için birden fazla seçenek bulunmakta. Aşağıdaki listede farklı tetikleyici sınıfları görebilirsiniz.</p><ul><li>UNTimeIntervalNotificationTrigger : Belirttiğiniz süre geçtikten sonra bildiriminiz fırlatılır.</li><li>UNCalendarNoticationTrigger : Belirttiğiniz tarih ve saatte bildirim fırlatılır.</li><li>UNLocationNotificationTrigger : Cihaz belirttiğiniz lokasyona girdiğinde veya çıktığında bildirim fırlatılır.</li><li>UNPushNotificationTrigger : Apple Anında Bildirim Hizmetinin (APN’ler) bildirimi gönderdiğini belirten bir tetikleme koşulu. Apple Anında Bildirim hizmetinin (APN’ler) bildirimi gönderdiğini belirten bir tetikleme koşulu.</li></ul><p>Biz kullanıcıdan bir tarih alarak sabit bir saatte bildirim göndereceğimiz için UNCalendarNoticationTrigger sınıfını kullancağız.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/76f2d7f57e30e20e50be72315815ec94/href">https://medium.com/media/76f2d7f57e30e20e50be72315815ec94/href</a></iframe><p>Öncelikle kullanıcının Date Picker ile seçim yaptığı tarihi almamız gerekiyor. Hemen sonrasında zaman kısmını biz kendimiz sabah saat 8:00 için veriyor olacağız. Tarih kısımları bittikten sonra bir tetikleyici oluşturuyoruz. DateMatching kısmına koşul zamanı ve repeats kısmına bu tetikleyicinin tekrar edip etmeyeceği bilgisini bool veri tipi ile veriyoruz.</p><p><strong>İstek Oluşturmak</strong></p><p>Son olarak bir istek oluşturup bu isteği notification center’ a ileteceğiz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0d2f04a228fcb98fefa9542fa4abbccc/href">https://medium.com/media/0d2f04a228fcb98fefa9542fa4abbccc/href</a></iframe><p>İleteceğimiz bildirim için tanımlayıcı görevi görecek unique bir string oluşturuyoruz. UNNotificationRequest sınıfı ile bir istek yaratıyoruz. Bu adıma kadar oluşturduğumuz her kriteri parametre olarak veriyoruz.</p><p>Ardından UNUserNotificationCenter’a bu isteğimizi iletiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/972/1*TNwUkjUTolvsR2JH1LEJhg.jpeg" /></figure><h4>Ön Planda Bildirim Gönderme</h4><p>Şu ana kadar yaptığımız kodlama ile uygulama arkaplanda veya destroy olmuşken bildirimleri alabiliyoruz. Uygulamamız açık iken bildirim alamıyor yada kullanıcının bildirim ile nasıl etkileşime geçtiğini bilmiyoruz. Bunları yapabilmek için küçük bir kaç ekleme yapmamız gerekecek.</p><p>Bunun için UNUserNotificationCenterDelegate protokolünü kalıtım olarak almamız gerekiyor.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8b61946a44606ce2e484218cdf0641d3/href">https://medium.com/media/8b61946a44606ce2e484218cdf0641d3/href</a></iframe><p>Kalıtım için bir extension oluşturdum. Sonrasında willPresent parametresine sahip userNotificationCenter fonksiyonunu çağırdım.</p><p>WillPresent parametresine sahip fonksiyon developer’a bildirim ön planda gösterilecek iken bildirimin nasıl ele alınması gerektiğini sorar. Biz bu kısımda .alert yerine .banner yazmamızın haricinde başka bir değişiklik yapmayacağız.</p><p>Aslında bu kısma kadar bildirim ön planda görüntülenebiliyor lakin yayınladığınız bildirim ile beraber yaptığınız badge değerini düzeltmemiz veya kullanıcının bildirime nasıl bir tepki verdiğini öğrenmemiz için didReceive parametresine sahip bir diğer fonksiyonu çağırıyoruz.</p><p>Bu fonksiyon bizlere teslim edilen bir bildirime kullanıcının nasıl tepki verdiğini gösterir. Kullanıcı bildirime tıkladığı anda bu method tetiklenecektir. Fonksiyon içerisinde oluşturduğum UIApplication.shared referansı bizlere uygulamanın hangi durumda olduğunu ifade edecektir. Bu referans ile uygulamanın .active (önplanda) veya .inactive (Arkaplan veya destroy olmuş) statelerinden hangisine sahip olduğunu öğrenebilir buna göre işlemler gerçekleştirebiliriz.</p><p>Aynı referans ile uygulamanın anlık badge numarasına erişebilir ve bu numarayı değiştirebilirsiniz.</p><p>Bir sonraki yazıda görüşmek dileği ile sağlıcakla kalın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=aa13cfb935ac" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>