<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Ceres on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Ceres on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@cereslcy?source=rss-29a26c741c59------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*mUM4puOZgIqfUGzkzScDEA.jpeg</url>
            <title>Stories by Ceres on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@cereslcy?source=rss-29a26c741c59------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 15:47:34 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@cereslcy/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Her Gün]]></title>
            <link>https://cereslcy.medium.com/her-g%C3%BCn-90b406262081?source=rss-29a26c741c59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/90b406262081</guid>
            <category><![CDATA[yalnızlık]]></category>
            <category><![CDATA[düşünce]]></category>
            <category><![CDATA[ölüm]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[deneme]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ceres]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 14 Dec 2022 20:26:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-14T20:26:17.755Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*SI4az0QnNDjd36VYfJUxlA.jpeg" /></figure><p>Uyan.</p><p>Uyan daha sonra başlayacağın ve başlamaktan haz etmeyeceğin boktan hayatınla yaşamaya çalış ya da dene be gerizekalı içten içe ölmek istemen bazı kimselerce umursansan da bazının dışında kalan diğer insanlar tarafından bir zerre bile önemsenmeyecek tıpkı senin başka insanları önemseyip döngü içinde yaşadığın ve bir halta yaramayan o zavallı yaşamın gibi ee daha sonra ne olacak diyeceksin bir şey olmayacak uyandıktan sonra sana evren tarafından verilmiş bazı görevleri yerine getireceksin bunlar ne diyecek kadar avanak olma okula gidersin evet sen bir gençsin yaşamayı bilmeyen ve bildiğini unutturmuş bir hükümet tarafından sürülen bir gençsin her neyse bizim derdimiz kendimiz olmamız başka yaratıklar bizi alakadar etmeyecek bunları düşünmeyi bırakıp kısıtlı saatlerin içinde yaşamış gibi gözükmek için evde uyanık olan hane halkına sahte gülümseyişlerinle günaydın diyeceksin ama içten içe yandığını kimse bilmeyecek ya da kimse uyanık olmayacak ve seni de rahatsız eden o sahtelikleri göstermeyeceksin sen hayattan bıkmış bir insansın kendine çeki düzen veremeyeceksin çünkü kolunu kaldıracak bir halin bile olmayacak kalkıp bir önce patates çuvalı bile olsa giymelisin çünkü seni gelecek zamanlarda bekleyecek sınavların var bu nedenle geç kalmamalısın ama hayır burada bahsedilmeyen ve insanların tıklım tıklım doluştuğu insanların birbirini ezdiği toplu taşımalara binmelisin tabii şanslıysan değilsen bir sonraki diyerek zamanı geçirirsin ama senin gibi görev kölesi olan insanlar bu kadar kendini düşünemez zaten kendini düşünen biri olsan geleceğin belirsiz olduğu ve bütün üzüntülerin kafanı ezdiği zamanlarda bile yaşamıtakangillerden olmazdın ama merak etme yalnız sen böyle değilsin yaşadığımız ve herkesin cennet vatan olarak tanıttığı memleketimizde senden çok var yine özel olamadın ve yine seni özel kılan bir şey olmadı sen hala bineceğin otobüsü ve diğer özel hissetme gibi saçma duyguları düşünene dek zaman geçti bile yine geç kalacaksın hayata geç kaldın uyan uyan ahh cennet vatanım neden sabahları bu kadar soğuk diye düşünme sen kansız birisin ama hayır bu senin suçun değil yaşamına giren herkes kanını yudum yudum emdiği için sen bu kadar kansızsın ama pes etmek yok değil mi öyle derler zaten hayat yaşamak için çok güzel ve eminim bunu diyenler seni görseler bir daha düşünürler aman neyse böyle insanlar sadece aptal takımını kandırırlar fakat bazen aptal olmak iyidir bunları düşünme tak kulaklığını güneş tam olarak ortaya çıkmamışken karanlıkta birkaç müzik dinleyelim nasıl da soyutluyorsun kendini müzik dinlerken fakat dışarıdan bakan insan seni nasıl görüyor biliyor musun boş ver bilme sen sadece az kalmış zamanını geçirmeye bak hem bu sayede katılacağın o kalabalık toplu taşıma grubunun kendi aralarında küfürleşmesini duymamış olursun zaten iyi değilsin yol da çok uzun ve gerçekten senin gibiler için iyi olmuyor düşünüyorsun çok fazla düşünüyorsun sanki hiç düşünmüyor gibi her şeye yeniden başlıyorsun ve miden bulanıyor hem aç hem açıkta bırakılmışsın bu bir kelime oyunu değil düşünmenin tek faydası zamanın hızlı geçmesi olabilir o kadar hızlı düşünüyorsun ki konudan konuya atlayıp geçmişi irdeleyip belki de geleceği öngörmeye çalışıyor fakat geleceği öngörme isteği seni daha da karamsar yaptığını fark ediyorsun ve neden varsayımlar yaptım diye kendine kızıyorsun ama bunu isteyerek de yapmıyorsun kendine bu kadar yüklenme sen sadece çok endişelisin bir şeyleri kaybetmekten korkuyorsun ama sana kötü bir haberim var geleceği bu kadar öngörmeye çalışan insanlar genellikle baştan kaybetmiş oluyor nereden mi biliyorum sorma ama bana güven soru sormayı bırak da önüne bak yoksa ineceğin durağı kaçırmış ve sabahın bu saatlerinde kalmak yetmiyormuş gibi bir de ters yöne binip bana soru sormak için kaçırdığın durağa tekrar gideceksin ve belki de dersine geç kalacaksın biliyorum derse girsen de bir şeyler düşünecek ve dersi de kaçıracaksın bedenin orada bulunmasına rağmen baştan kaybetmiş olarak kalacaksın kalem seslerinin arasında kendi iç sesinle kalacaksın onu düşüneceksin ama elden bir şey gelmiyor sen hiçbir zaman kazanamadın ve hiçbir zaman bir yere gelmedin bu söylediklerimin senin için bir değeri yok tıpkı onun gözünde senin de değerinin olmadığı gibi sen her zaman altlarda ezilen olacaksın herkes seni bir şekilde anlık duyguları ve ihtiyaçları için kullanacak ve sen de bunlarla mutlu olacaksın fakat gerçeği her zaman tek başına kaldığında öğreneceksin mesela şu an olduğu gibi ama yine maruz kaldığın samimiyetuyuşturucusu gibi dünyanın en güçlü uyuşturucularına maruz kalacaksın ve yine inanacaksın dersten çıkıp evin yolunu tutarken sabah geldiğin ve kaçırdığın o yollarda yine bir şeyler düşüneceksin senin için hiçbir şey değişmeyecek çünkü sen baştan kaybeden birisin üzgünüm fakat bazı şeyleri sana söylemem gerekiyor kendin ne kadar bunları sık sık tekrar etsen de o dünyanın en güçlü uyuşturucularına karşı dirençsizsin evin yolunu tutarken bir an olsa kafanı dağıtmak istediğinde bile onlar seninle olacak daha sonra diyeceksin ve gidip yatağına yatacaksın güneşin batışını gece ile tamamlayacaksın tek bir pozisyon değiştirmeden boş boş baktığın o tavan veya bomboş baktığın senden ayrı olan herhangi bir şey seninle iç içe olacak bazen bir tavan olacak bazen de bir boy aynası kendi karanlığınla kendi iğrentilerinle o karamsar düşüncelerinle kalacaksın ve kimse seni kurtarmayacak üzgünüm sen ne kadar elini uzatıp yaralar içinde kendine geri çekmiş olsan da kimse o narin ve değerli ellerini senin için uzatmayacak sen herkesi kurtaracaksın peki seni kim kurtaracak ama sen yine de uzatacaksın o iltihapla dolmuş yaralarını tekrar tekrar sarıp uzatacaksın elini ve tekrardan çekeceksin karnına bastıracaksın kusma isteğini bastırmak için ölüyorsun farkında değil misin kusma isteği değil o ölme isteği olduğunu ne zaman fark edeceksin hayır uyumak yok gerçekleri görmeni istiyorum ve inan ben seni tatlı sözlerle kandırmıyorum ve insan seni en iyi ben anlıyorum bizler yaşayamadan yaşatanlarız bizler yara bere ellere sahip olanlarız bizler sabahları nasıl uyandıklarını bilmeyip gece uyuyamayanlarız bizler herkes için her şeyiz fakat kendimiz için hiçbir şeyiz seni seviyorum dostum biliyorum sevgiye ihtiyacın var bunu da ben söylüyorum sana seni seviyorum şimdi uyumalısın ve sabah rutinine tekrardan başlamalısın ama bu sefer kusmanı bastırma olur mu?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*Rbe_vHCDEifMEqaJs2WQ9g.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=90b406262081" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Zavallı]]></title>
            <link>https://cereslcy.medium.com/zavall%C4%B1-9ef2124d9c4b?source=rss-29a26c741c59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9ef2124d9c4b</guid>
            <category><![CDATA[varoluş]]></category>
            <category><![CDATA[düşünce]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[deneme]]></category>
            <category><![CDATA[yalnızlık]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ceres]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 16 Oct 2022 18:22:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-16T18:22:11.114Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Büyük çabaların sonucu, küçük hataların yıkımıyla olur.</p><p>Gündüzleri yaşamayı sevmiyorum. Neden? Bilmiyorum, sadece çok fazla güneş ışığı var, çok fazla insan sesi var. Bunlar beni bunaltıyor. Bir şekilde alışman gerektiğinin farkında mısın? Farkındayım ya da değilim. Bazı zamanlar bu farkındalığım çok yüksek olur hatta kendi kendime derim ki “Evet, artık her şeyi unutup yeni bir yaşama başlamak gerekiyor.” Fakat daha sonra karanlık sevdamı hatırlıyorum. O sessizliği, ışıksız odalarımı, karanlık aynanın karşısında düşünmeyi sevdiğimi hatırlıyorum. Gündüzleri olan sahteliğin olmadığını hissediyorum. Elimden ne gelir bilmiyorum, seni tanımıyorum bile. Tanımıyorsan neden benimle konuşuyorsun. Sen çağırdın ya beni unuttun mu? Ben mi çağırdım? Evet, sen çağırdın. Tamam o halde gidebilirsin. Ne yazık ki artık gidemem. Neden? Çünkü artık senin içinde bir yerlerde yuva edindim kendime. Bunu ben sağlamadım bizzat kendin yaptın. Ben uzaklarda bir yerde yaşıyordum, aslında bir bakıma yine seninleydim fakat beni göremiyordun. Ben seni görsem de tanımıyordum, bana yaklaşmazsın sanıyordum fakat artık bu yalnızlığına dayanamayıp beni çağırmayı tercih ettin. Hatırlamadığını söylüyorsun oysa yarım saat önce, bana yardım edin diye ağlıyordun. Hayır, umutlanma ben sana yardım edemeyeceğim. En azından bu kasten olmayacak fakat bir şekilde yine seninle kalacağım. Varlığımdan mutlu olursan, ne mutlu bize diyebilirim. Mutsuz olursan da elimden bir şey gelmeyecek. Ben artık seninleyim. İçinde bir yerlerdeyim. İç sesinim. Bazen dış sesin. Yüzündeki bir mimik, gülüşünde saklı olan anlam olacağım. Evet, tam da düşündüğün gibi benden kaçamayacaksın. Delirdim mi? Hayır canım, neden deliresin ki? Duygusal yalnızlığını tamamlamaya geldim. Yalnızlığın içini o kadar deldi ki bu büyük boşluğu ancak ben doldurabilirdim. Teşekkür ederim. -Hayır, bana teşekkür etme kendine et. Sen olmasan ben de olamazdım. Peki ben ne yapacağım seninle? Günlük yaşantına devam edeceksin. Gün ışığından kaçmaya devam edeceksin. Karanlık çökünce ne yapacağımızı konuşuruz. Korkuyorum. Ben de.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*Gd0m-rJapNiTzVNjfc4rMQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9ef2124d9c4b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Papatya]]></title>
            <link>https://cereslcy.medium.com/papatya-c52c424b9092?source=rss-29a26c741c59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c52c424b9092</guid>
            <category><![CDATA[toplum]]></category>
            <category><![CDATA[i̇nsan]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[düşünce]]></category>
            <category><![CDATA[hayat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ceres]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 28 Sep 2022 21:51:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-28T21:52:30.247Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Boşluğunu giderek genişletiyor. Kara delik misali ucu bucağı yok aynı zamanda bilinmiyor. Kapkara görüntü, biraz ürpertici biraz da merak uyandırıyor. İnsan da buna benzeyebilir mi? Kendi boşluğunu yaratabilir mi hapsolduğu küçücük bedende. Kendinden bir tane daha belki iki, üç, dört... Kaç tane delebilir ve kaç tane sığdırabilir? Tanırız böylelerini. Gözlerinden anlarız. Bön bön bakar suratına, buruk bir gülümseme atar etrafa. O göz bebekleri yok mu, evet işte onlar kadar karadır, deliktir onların içleri. Hayatı bir çukurda gibi yaşarlar, organik bir bedenden çok anorganiğe dönüşürler gittikçe. Palyatif mutluluk taşırlar yüzlerinde, işte hayatı böyle insanlardan dinlemek gerekir. <br> Biraz daha papatya çayı.<br> Aynaya baktığında ne görüyorsun? Kızıl kızıl yanaklar, parlak gözler görüyorsan seni buradan alalım. Burası senin gibilere uygun bir yer değil. Ne sen beni anlarsın ne de ben seni. Hayat güzel. Her şey geçecek. Evet, evet başka bir şey var mıydı? Tamam teşekkür ederiz, artık bizi rahat bırak. <br> Bizi anlamayacaklar.<br> Nerede kalmıştık? Evet, yine birileri kendini deliyordu. Sürekli yapamazlar bu işi elbet yorulacaklar fakat unutmamak gerekir ki bu dünyada her şey rutin devam eder. Birileri uyurken diğerleri uyanır. Birileri ölür ve birileri doğar. Bir kesim yorulur ve kendi kendini boğmayı bırakırken dinlenmiş, tazecik insanlar kendini boğmaya başlar. Nefes almak kadar doğal ve süreklidir. <br> Boşluğumuz genişledi. Kara delik misali ucu bucağı yok. Kapkarayız, korkutucu ve bilinmeziz. İnsanız ve buna benzedik.<br>29 Eylül 22<br>00.40</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*3g7-k4Rk7J1FbbbfH9rfJA.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c52c424b9092" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bitiriş]]></title>
            <link>https://cereslcy.medium.com/bitiri%C5%9F-177a642937eb?source=rss-29a26c741c59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/177a642937eb</guid>
            <category><![CDATA[deneme]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[düşünce]]></category>
            <category><![CDATA[varoluş]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ceres]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 30 May 2022 18:11:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-05-30T19:17:49.133Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong><em>Karanlığın içinden sesleniyorum, insanlığa. Var olmayan bir şey için</em></strong></p><p><strong><em>çırpınışımın son zamanlarıdır bunlar ya da son zamanlarına, son</em></strong></p><p><strong><em>zamandır. Neydi ki diye düşünmeden edemiyorum, neydi ki bütün bu</em></strong></p><p><strong><em>yaşanmış hayat? Umutlar, aşklar, nefes alış verişler gibi şeylerden başka</em></strong></p><p><strong><em>neydi ki? Bunlar için mi çabalıyorduk, bunlar için mi üzülüyorduk? Yine</em></strong></p><p><strong><em>nefes alıyorduk, yine de veriyorduk. Her alış aslında verişe bir çağrı. Her</em></strong></p><p><strong><em>veriş, ölüme çağrıydı. Umutlarımızın, aşklarımızın ve nice şeylerin</em></strong></p><p><strong><em>sonunu bağlayabiliyorduk. Sonunu, sona bağlıyorduk. Belki de başa</em></strong>.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/421/1*vetJZPPe4yF-yN1xCqTmtg.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=177a642937eb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Öteki]]></title>
            <link>https://cereslcy.medium.com/%C3%B6teki-712af7bbb891?source=rss-29a26c741c59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/712af7bbb891</guid>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[toplum]]></category>
            <category><![CDATA[yalnızlık]]></category>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ceres]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 26 May 2022 17:39:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-05-27T06:46:03.634Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Büyük bir kutlamanın arasında kalmış karıncayım,</p><p>Ayaklar altında ezilen.</p><p>Baksa fark eder belki, biri.</p><p>Fark etse ne fayda, çoktan ölmüşüm.</p><p>El ele insanlar, bağırıp çağırıyor,</p><p>Biri bakmıyor ölüme.</p><p>Baksa da umursamaz,</p><p>Umursasa da, çoktan ölmüşüm.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/398/1*KhH_KEEcgSo4DQmFYB9LbA.jpeg" /></figure><h4>10012021</h4><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=712af7bbb891" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yaklaşırken,]]></title>
            <link>https://cereslcy.medium.com/yakla%C5%9F%C4%B1rken-604d44bd2603?source=rss-29a26c741c59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/604d44bd2603</guid>
            <category><![CDATA[ölüm]]></category>
            <category><![CDATA[sevgi]]></category>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[düşünce]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ceres]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 08 May 2022 13:32:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-05-08T13:32:42.270Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Yaklaşırken,</em></p><p><em>Uzaklaşıyorum.</em></p><p><em>Dokunacakken,</em></p><p><em>Çekiliyorum.</em></p><p><em>Ne yapsam,</em></p><p><em>Ne yapmıyorum.</em></p><p><em>Kararsızım yaşamaya, ölmeye.</em></p><p>19042021</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/564/1*mneJNw-l1FzibnwnAfZ5fQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=604d44bd2603" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İNSAN]]></title>
            <link>https://cereslcy.medium.com/i%CC%87nsan-bcc9d90eba5b?source=rss-29a26c741c59------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bcc9d90eba5b</guid>
            <category><![CDATA[i̇nsan]]></category>
            <category><![CDATA[düşünce]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[deneme]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ceres]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 23 Jun 2020 19:45:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-03-04T14:27:06.048Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Çok zayıfız, o kadar zayıfız ki bu zayıflığımız hissettirir bize<br>dünyada ki en güçlü varlık olduğumuzu. Korkarız her şeyden,<br>korunmak isteriz. Bu yüzden yaparız bütün şeyleri. Sakın ama sakın zarar<br>gelmesin bu zayıf bedene. Kanıtlamak için yarışırız bu<br>zayıflığımızı. Kendi cinsinden de korkar bu insan, çabalar onu <br>da yenmek için. Kendi çıkarı uğruna yapmayacağı tek şey kendi<br>canını almak olacaktır. Biz buyuz işte maddi bir kötülük. En ufak<br>zorlukta saldırabiliriz. O iyi biri demek bunu değiştirmez. Kötülük ruhumuzda<br>vardır. İyi insan olmak zordur bu dünyada, umarım başka bir yerde<br>iyi olabiliriz.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/520/1*WDnRAp24yX7v3wOyK6tVTA.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bcc9d90eba5b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>