<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Perhigh on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Perhigh on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*FwCDaEOUh9LMSGc-M5K7Pg@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Perhigh on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 07:37:52 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[No title]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/-4519bda88dd9?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4519bda88dd9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 05 Jul 2020 16:21:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-07-05T16:21:15.851Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>🖤</p><p>.</p><p>ทุกสิ่งทุกอย่างเงียบสนิท</p><p>ความรู้สึกที่ว่างเปล่า</p><p>กับใจที่แหลกสลาย</p><p>ไม่อยากกินข้าว ไม่อยากลุกไปไหน</p><p>ไม่อยากจะทำอะไรทั้งนั้น</p><p>ได้แต่นอนมองเพดานโล่งๆ</p><p>ทุกๆอย่างมันมืดมิดไปหมด</p><p>มันทรมานมากกับความรู้สึกแบบนี้</p><p>ทำไมมันถึงได้เจ็บปวดขนาดนี้</p><p>ทำไมเราถึงได้อ่อนแอแบบนี้</p><p>ต้องทำยังไงให้ไม่คิดถึงเทอ</p><p>ทำยังไงให้ไม่นึกถึงเทอ</p><p>เทอรู้มั้ยว่ามันทรมานแค่ไหน</p><p>เจ็บปวดมากแค่ไหน</p><p>เทอคงไม่รู้สึกอะไรแล้ว</p><p>เพราะเราเห็นลางแบบนี้มาสักพักแล้ว</p><p>ว่าสักวันหนึ่งเราก็ต้องไป..</p><p>โดนบอกเลิกมากี่ครั้ง</p><p>เราก็ยื้อมาตลอด</p><p>จนสุดท้ายวันนี้มันก็มาถึง</p><p>แต่ไม่คิดว่ามันจะแย่และเจ็บปวดขนาดนี้</p><p>มันเป็นเราที่ทำตัวแย่เอง</p><p>จนเทอเกลียดเราไปแล้ว</p><p>ต่อให้พยายามเปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้นมากแค่ไหน</p><p>แต่ในเมื่อใจเทอไม่เหมือนเดิมแล้ว</p><p>เราก็ต้องยอมรับ และเรียนรู้จากมัน</p><p>สำหร้บเรา เทอยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดตลอด</p><p>ต้องทำยังไงถึงจะผ่านมันไปให้ได้</p><p>มันทรมานมากดลยนะเทอรู้มั้ย?</p><p>เราก็คงทำได้แค่หวังว่ามันคงจะดีขึ้นกว่านี้</p><p>แต่วันนี้แค่ไม่ไหวกับมันจริงๆ</p><p>สุดท้ายแล้วคนไม่เอาไหนแบบเรา</p><p>ก็ไม่มีใครเอา</p><p>ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา</p><p>แล้วเราจะเป็นคนที่ดีขึ้นกว่านี้แน่นอน</p><p>ก็ยังแอบหวังทั้งๆที่รู้แหละว่ามันคงเป็นไปได้ยาก</p><p>ว่าเผื่อสักวันหนึ่งเทอจะยังคงนึกถึงช่วงเวลาดีๆของเรา ความรู้สึกดีๆที่มีให้กันเหมือนเดิม</p><p>.</p><p>🖤</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4519bda88dd9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[นาฬิกาชีวิตของแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน ทุกๆคนบนโลกนี้ต่างอยู่ในนาฬิกาชีวิตของตัวเอง]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%AC%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B9%86%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%AC%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87-f5a4ad593c59?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f5a4ad593c59</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 13 Dec 2019 18:42:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-12-13T18:42:14.598Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>นาฬิกาชีวิตของแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน ทุกๆคนบนโลกนี้ต่างอยู่ในนาฬิกาชีวิตของตัวเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NJAmor2y0nzgnYpKZOWoKw@2x.jpeg" /></figure><p>สำหรับตัวผมนั้น ผมได้ลองใช้ชีวิตในแบบของผม ได้ลองทำอะไรหลายๆอย่าง เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ผมคิดว่าคนเราเกิดมาครั้งหนึ่ง การที่ได้ลองทำอะไรหลายๆอย่างในชีวิต มันคือการเรียนรู้ มันคือประสบการณ์ ลองผิดลองถูก จนสุดท้ายเมื่อถึงเวลาของมัน เรื่องราวต่างๆจะย้อนมาสอนตัวเราเอง ให้คิดได้เองตามในเส้นทางนาฬิกาชีวิตของตัวเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*diQJjAnOaOHaaIVeIfD25A@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*f3CTUmyK9UqFMTcE5LGE6Q@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*XnDdpkI17OolpoMw-lrE7g@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/739/1*STcyrP5Br9VOlXcmVTVrIg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/784/1*Tbuyj2Gxlq1hCGr-UwFyuQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*Gxp_whBzyna474_huvpDZg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aLmvaOtqPZLJRxUmv_OblQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*tz0iAxJskAAT9GE0vfitHg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*52IYNoH7a4213vS5KWAw_w@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ons7GSCi4ERXzmF0rEVVeQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fqOGAfFcbzCGd2czmf4BpQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xWctYF7-v030xHPrAMyHWQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/739/1*3I4nPS_GBJnD-93ZoC7O8w@2x.jpeg" /></figure><p>7ปี 3 มหาวิทยาลัย ปีแรกยังติดเที่ยวเล่นเกเร ไม่มีความรับผิดชอบ พอปีที่2 ย้ายมหาวิทยาลัยมาเรียนฟิล์ม ได้ลองทำอะไรหลายๆอย่างจนถึงปี2 จึงรู้ว่าจริงๆแล้วเราไม่ชอบ มานั่งคิดกับตัวเอง จะให้เราทำงานแบบนี้ไปตลอดชีวิตหรอ คำตอบคือไม่ ไม่อะ ไม่ชอบ จึงตัดสินใจย้าย มาเรียนประชาสัมพันธ์และสื่อสารการตลาด และค้นพบว่าจริงๆแล้ว เราชอบและถนัดด้านนี้และมุ่งมั่นตั้งใจ จนจบ 4 ปี เกรด 3.10</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*mD_Mjtawujp6S__3LJVMTg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*rkbRktA-9vbzM0yOZHr0Lw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*uA7Iy7C7rfgQSQ56Sbv2UA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KDSh-b-IbXnrQyiixMffNw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*yEIWSO0ElozSGqR5QfwfMw@2x.jpeg" /></figure><p>ชีวิตนักศึกษาได้สอนอะไรหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องดีๆที่เป็นประโยชน์และ เรื่องแย่ๆที่ควรนำมาเป็นบทเรียนในชีวิต</p><p>จริงๆแล้วชีวิตคนเราไม่ได้เกิดมาเพื่อเพอเฟคสมบูรณ์แบบตามแบบฉบับของคนอื่นที่สร้างไว้. แต่เราจงใช้ชีวิตให้มีความสุขในแบบฉบับของตัวเราเอง และการที่ได้เห็นคนรอบตัวก้าวกระโดด มีหน้าที่การงานที่ดี ถือว่ามันเป็นแรงผลักดันให้กับเรา แต่อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใครจนตัวเรานั้นหมดกำลังใจ ผู้คนรอบๆตัวเรา บางคนโดดเด่นขึ้นมาก่อนหน้าเรา บางคนทีหลังเรา แต่ทุกคนกำลังวิ่งในเส้นทาง แข่งกับเวลาของตัวเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*g_iakMAWTTEbxcWS7xR_QA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*x_zEtEP4pPjxYejGuGtsdA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qswESm8pZsWMPEKj6Za0CA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*I8KfjI4wZqq1P7mRWFbXfQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*X9TcDobuhX4MpYs_PnoGBw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vsHBQsdR94QGS3kPblzSlA@2x.jpeg" /></figure><p>อย่าให้คำพูดของบางคนมีผลต่อความสุขของตัวเรา ถ้าคำพูดนั้นมีแต่มุ่งร้ายและไม่ได้ก่อประโยชน์อะไรกับเรา อย่าไปดูถูกหรือประเมินใครว่าเค้าด้อยหรือต่ำกว่าเรา เขาอาจกำลังทำงานอย่างหนักในนาฬิกาชีวิตของเขาและตัวเราก็เช่นกัน ชีวิตของแต่ละคนจะโดดเด่นขึ้นมาสักวัน เพียงรอคอยจังหวะเวลาที่ดีที่สุดที่จะแสดงผลออกมา จงทำมันอย่างตั้งใจ มุ่งมั่น ถ้าคุณไม่หยุด ผลสำเร็จมันเกิดขึ้นแน่นอน ไม่มีอะไรที่เร็วไปหรือช้าไป คุณทำมันทันเสมอ ผมก็เช่นกัน</p><p>เป็นกำลังใจให้กับใครหลายๆคนครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f5a4ad593c59" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การบินไทย รักคุณเท่าฟ้า]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%B2-705894e0af01?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/705894e0af01</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 13 Dec 2017 17:23:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-13T17:23:39.725Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>การบินไทย รักคุณเท่าฟ้า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*-l-URRwEPntdktkCkvyT7g@2x.jpeg" /></figure><p>ย้อนกลับไปเมื่อช่วง 40 ปีที่แล้ว สายการบินอันดับหนึ่ง สายการบินที่ดีที่สุดที่คนไทยและต่างชาติเลือกใช้และนึกถึง คงไม่ใช่สายการบินไหน ถ้าไม่ใช่ ‘การบินไทย’ หรือ “ป้าม่วง” ที่ทุกคนเรียกเป็นคำติดปาก</p><p>หากแต่.. เมื่ออุตสาหกรรมการบินพัฒนามากยิ่งขึ้น สายการบินโลวคอส และสายการบินห้าดาวต่างๆ ได้เข้ามา กลายเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของคนไทย และนั่นทำให้การบินไทยต้องประสบปัญหาเศรษฐกิจมากมาย ตั้งแต่ช่วง 2554</p><p>ทั้งๆที่ส่อแววจะเจ๊ง แต่ทำไมการบินไทยยังคงกอบกู้ชื่อเสียงและยังคงเป็นสายการบินอันดับ 1 สำหรับคนไทยเสมอ?</p><p>นั้นเป็นเพราะ การสร้าง brand loyalty ตลอด 57 ปียังไงล่ะครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*8F9ig1EXCo5vdlK3W9r1yw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/1*tL4n8oxXL6xDmljfjgZcKQ@2x.jpeg" /></figure><p>การบินไทยก่อตั้งมาร่วม 57 ปี โดยเกิดจากการก่อตั้งของสายการบิน SAS หรือ สแกนดิเนเวีย แอร์ไลน์ ซึ่งเดิมนั้นเป็นสายการบินอันดับ 1 ที่มีรูทบินไปทั้งอเมริกา เอเชีย และยุโรป ซึ่งเสน่ห์ของการบินไทยก็คือ การให้บริการแบบใช้ขนบธรรมเนียมไทย เพื่อสร้างความประทับใจให้แก่ผู้โดยสาร เพราะฉะนั้นแล้ว แอร์การบินไทยจะมาในรูปแบบของการมวยผมคล้ายนางรำ และสวมชุดไทยเรือนต้นเพื่อเสิร์ฟผู้โดยสาร ซึ่งจุดนี้ หลายๆคนอาจจะมองว่าเป็นจุดด้อยเนื่องจากมีความโบราณ ไม่ทันสมัยและดูสดใสเหมือนอย่างแอร์สายการบินโลคอร์สต่างๆที่ดู เด็ก สวย ทันสมัย แต่ในความคิดผม ผมคิดว่าการสวมชุดไทยและให้บริการแบบขนบธรรมเนียมไทยนี้แหละครับ ที่ทำให้การบินไทยยังครองที่หนึ่งในใจสำหรับคนไทยหลายๆคน รวมทั้งตัวผมด้วย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*6WfM6dZgA6ktVxrO10caiQ@2x.jpeg" /></figure><p>ที่สำคัญก็คือ เมื่อปีที่แล้วการบินไทยได้จ้างลูกเรือใหม่จำนวน 565 คนและปีนี้จ้างลูกเรือ 215 ซึ่งจำกัดอายุไม่เกิน 24 เพื่อที่จะสร้างภาพลักษณ์ความสดใหม่และทันสมัย และนี้ถือเป็นจุดหนึ่งที่ผมคิดว่าจะทำให้ภาพลักษณ์ของการบินไทยดีมากยิ่งขึ้นครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/350/1*f20TI1FZS9nFoOBpKj6Mqg@2x.jpeg" /></figure><p>แม้ว่าเรื่องเศรษฐกิจและเรื่องเงินในองค์กรจะยังไม่พ้นวิกฤษและยังไม่เฟื่องฟูเท่าแต่ก่อนนัก แต่สิ่งหนึ่งที่การบินไทยพยายามพัฒนาเสมอก็คือเรื่องของการบริการและการคงคอนเซปความเป็นไทยเอาไว้ ซึ่งการเป็นตัวเองแบบนี้จะสามารถสร้าง brand loyalty ให้กับคนส่วนมาก ซึ่งผมเชื่อว่า ต่อให้คุณจะเคยใช้บริการกับการบินไทย บางกอกแอร์เวย์ นกแอร์ หรือแอร์เอเชีย</p><p>แต่หากถามว่าสายการบินแห่งชาติอันดับหนึ่งคืออะไร</p><p>“การบินไทย” คือคำตอบแรกที่ทุกคนนึกถึง</p><p>และผมเชื่อว่า… การบินไทยจะกลับมาเฟื่องฟูและแข็งแกร่งอีกแน่นอนครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=705894e0af01" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การศึกษาไทย]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2-fb42334488a4?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fb42334488a4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 13 Dec 2017 16:49:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-13T16:49:21.232Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>การศึกษาไทย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*93K_dwO1Pp8rerk9-edLYg@2x.jpeg" /></figure><p>สิ่งนึงที่ในชีวิตของคนเราต้องมีคือการศึกษา เราจะเห็นได้ว่าประเทศไทยของเราให้ความสำคัญกับการศึกษาเป็นอย่างมาก และเมื่อเราพูดถึงการศึกษาในประเทศเรานั้น หลายคนอาจคิดว่าการศึกษาของประเทศเราดีมาก เนื่องจากเรียนเป็นเวลาหลายชั่วโมงต่อวัน แถมยังมีการเรียนพิเศษนอกเวลาเรียน แต่สิ่งที่คุณควรรู้คือการศึกษาในประเทศไทยนั้น เมื่อจัดอันดับ12ประเทศในกลุ่มอาเซียนกลับอยู่อันดับท้ายสุดซึ่งเป็นเรื่องที่น่าผิดหวังเป็นอย่างมาก ทั้งที่ชั่วโมงการเรียนการสอนใช้เวลาเป็นจำนวนมาก แต่ทำไมผลการศึกษาในไทยถึงตกไปอยู่อันดับท้ายได้</p><p>according to the article in Bangkok Post “ Top universities fall in world rankings “ เราจะเห็นได้ว่าการศึกษาไทยในขณะนี้ได้ตกจากอันดับโลกลงไปอีก ซึ่งผลกระทบที่ตามมานั้นอาจจะทำให้เราสู้ประเทศอื่นในอาเซียนไม่ได้ และการตกงานหรือหางานยากก็จะตามมา โดยเห็นได้ว่า มหาวิทยาลัยชั้นนำต่างๆในไทย รวมทั้งจุฬาลงกรณ์ ธรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์ และอื่นๆอีกหลายแห่ง ตกอันดับจากเดิมไปถ้วนหน้า นี่คือความผิดของใคร? เด็กไทยหรือครู แต่ไม่ว่าจะเป็นความผิดจากใครก็ตาม การแก้ที่การศึกษาโดยตรงน่าจะเป็นสิ่งที่ดีกว่าที่จะโทษว่าครูหรือเด็กไม่มีคุณภาพ</p><p>เนื่องจาก การศึกษาของไทยยังคงต้องมีการปรับปรุงอีกมาก บางทีเราคงต้องมองในอีกด้านหนึ่งว่าการศึกษาที่เรากระทำอยู่ในปัจจุบันดีจริงหรือ? บางทีนั้นเด็กอาจจะไม่พร้อมที่จะรับสิ่งที่เรียนรู้ภายในเวลาที่ติดต่อกันทีเดียวเป็นเวลานาน เนื่องจากทุกระดับชั้นเรียนไม่ว่าประถม มัธยมนั้นพบว่ามีการเรียนการสอนถึง8ชั่วโมงต่อวันซึ่งอาจทำให้เด็กเรียนไม่ไหวและรู้สึกเหนื่อย โดยปกตินั้นคนเรามักจะมีสมาธิและรับรู้สิ่งต่างๆได้ง่ายเพียงแค่ 2 ชม. เท่านั้นและยิ่งไปกว่านั้นในห้องเรียนมีนักเรียนมากถึง 40 คนซึ่งทำให้การเรียนการสอนเข้าถึงระหว่างครูผู้สอนกับนักเรียนยากเพราะเนื่องจากในห้องเรียนมีนักเรียนจำนวนมากทำให้นักเรียนบางคนไม่เข้าใจในสิ่งที่ครูสอนและไม่สามารถเข้าถึงครูผู้สอนได้ นอกจากนั้นคุณครูผู้สอนอาจจะดูแลไม่ทั่วถึง ซึ่งแตกต่างกับประเทศต่างๆที่ในห้องเรียนเขามีนักเรียนเพียงห้องละประมาณ 25 คนซึ่งครูผู้สอนสามารถเข้าถึงและดูแลได้อย่างใกล้ชิด และยิ่งไปกว่านั้นยังมีเวลาเรียนต่อวันเพียงแค่ 3–4 ชม. แต่กับมีประสิทธิภาพและมีการจัดอันดับสูงกว่าการศึกษาของไทย อาจเป็นเพราะการที่เด็กได้ใช้เวลาว่างทำกิจกรรมอย่างอื่น ไม่ว่าจะเป็นการเล่นกีฬา เล่นดนตรีหรือเรียนศิลปะ และไม่หมกมุ่นกับการเรียนพิเศษ ในขณะที่ประเทศไทย การเรียนเป็นไปตามกระแสสังคมที่ว่าไม่เรียนพิเศษไม่ได้ เพราะอาจจะทำให้ตามเพื่อนไม่ทัน</p><p>เมื่อใดที่คนไทยเลิกตัดสินความเก่งที่การศึกษาด้านเดียวและยอมรับว่าความอัจฉริยะมันมีหลายสาขา หลายด้าน เมื่อคนไทยมองโลกกว้างขึ้น เมื่อนั้นการศึกษาไทยอาจจะพัฒนายิ่งขึ้น</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fb42334488a4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[my new inspiration]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/my-new-inspiration-3fd3a35a1891?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3fd3a35a1891</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 26 Nov 2017 19:05:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-26T19:05:57.615Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>my new inspiration</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*AUp6Vq-TeXrjbPzOsLF7UA@2x.jpeg" /></figure><p>“อย่าดูถูกตัวเอง หากคุณยังมีลมหายใจ”</p><p>ประโยคเด็ดจากรุ่นพี่คนหนึ่งที่ทำให้ผมมีแรงบันดาลใจในการค้นหาเส้นทางชีวิตและสร้างเป้าหมายให้ชีวิต ผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผมเข้าใจว่า การได้เกรดเฉลี่ยดี หรือการได้เข้าทำงานในบริษัทใหญ่ๆ ไม่สำคัญเท่ากับ การได้ทำงานในสิ่งที่เรารัก..</p><p>คำถามยอดฮิตสำหรับนักศึกษาปีสามอย่างผมคงหนีไม่พ้นว่า จบไปแล้วจะทำงานอะไรดี มันเหมือนเป็นปัญหาโลกแตกสำหรับคนที่ไม่สามารถหาตัวเองได้ว่าเราอยากเติบโตไปกับเส้นทางไหน โดยเฉพาะการเป็นนักศึกษาที่เกรดไม่ได้สูงอย่างที่ตลาดงานที่ใหญ่ๆต้องการอีกด้วย จนหลายๆครั้งที่ผมนึกท้อและหมดไฟในการเรียนต่อไป</p><p>“เลือกงานที่เรารัก เลือกงานที่เราไม่ต้องมานั่งรอวันหยุด” (เจน,2560)</p><p>เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาผมมีโอกาสได้ไปเจอรุ่นพี่คนหนึ่งที่กลายเป็นแรงบันดาลใจของผมในการใช้ชีวิตและตามหาอนาคต ก่อนหน้านี้เธอเป็นเพียงนิสิต มหาวิทยาลัยชื่อดังย่านบางเขนที่เรียนๆเล่นๆไปวันๆ ตอนสอบก็ไม่ได้จริงจัง ตอนเรียนก็ไม่ได้ตั้งใจ เกรดเฉลี่ยก็ถือว่าอยู่ในระดับต่ำที่สุด แถมยังมีเหตุให้ต้องใช้เวลาเรียนมากกว่าเพื่อน 1 ปีกว่าจะจบการศึกษา หากมองจากสิ่งที่ผมพูดมา เธอถือว่าอยู่ในกลุ่มของคนที่ไม่มีแววที่จะประสบความสำเร็จเลยใช่ไหมครับแต่หารู้ไม่ว่าผู้หญิงคนนี้ รายได้ต่อเดือนเฉลี่ยแล้ว 100,000 บาทเลยทีเดียว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*EGO5Wnvnj0XsWRRDfk3T7Q@2x.jpeg" /></figure><p>เจนิดา หรือเจนนี่ เล่าให้ผมฟังว่า มันเริ่มจากเธอเป็นคนขี้เกียจแต่มีช่วงนึงที่มีปัญหาทางการเงินทำให้เธอต้องออกมาหางานพิเศษตั้งแต่ช่วงเรียนปีที่ 2 เธอลองมาทุกอาชีพทั้งติวเตอร์ เทรนเนอร์ ขายอาหารคลีน หรือแม้แต่งาน mc ต่างๆ แต่เธอรู้สึกว่ามันเป็นงานที่กินแรงและกินเวลามาก… เธอจึงลองมองหาข้อดีของตัวเองโดยการนั่งคิดว่าอะไรคือสิ่งที่ตัวเองทำได้เป็นอย่างดี ถามเพื่อนๆรอบตัวว่ามีอะไรดี และสิ่งหนึ่งก็คือเรื่องของไอเดีย และ การรีวิวสินค้าต่างๆ</p><p>Blogger จึงเป็นอาชีพที่จุดประกายให้เธอลองทำผมได้ฟังเทคนิคการสร้างเพจให้มียอดไลค์ถึงหลักแสน การเขียนโพสต์ให้เป็นไวรัล และการขายเพจในหลัก 60,000–80,000 ทั้งๆที่ไม่ต้องเสียเงินลงทุนสักบาท ซึ่งทั้งหมดนี้เธอไม่ได้เรียนมาจากไหน แต่อาศัยพรสวรรค์และความสามารถในการใช้ Digital content ให้เป็น ซึ่งตอนนี้อาชีพนี้กลายเป็นงานประจำที่สร้างรายได้ให้เธอมากมาย เงินเดือนของเธอนั้นถือว่าได้มากกว่าเพื่อนๆที่เคยดูถูกเธอเอาไว้อีกต่างหากครับ</p><p>“ถ้าเป็นคนไม่เก่ง ไม่ฉลาดก็อย่าท้อ อย่าดูถูกตัวเอง ยิ่งเราไม่เก่ง เราต้องหาจุดแข็งของตัวเอง หาสิ่งที่เรารัก แล้วเราจะทำมันออกมาได้ดี”</p><p>ประโยคเด็ดที่เธอทิ้งเอาไว้จุดประกายแรงบันดาลใจให้ผมเห็นว่า หากเราขยัน อดทน และขวนขวายหาในสิ่งที่เรารัก ผมเชื่อว่าเราจะสามารถประสบความสำเร็จได้อย่างแน่นอน!!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3fd3a35a1891" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ฟุตบอลประเพณีจตุรมิตรสามัคคี]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/%E0%B8%9F%E0%B8%B8%E0%B8%95%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A5%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%93%E0%B8%B5%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%B5-5b087f79289d?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5b087f79289d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 26 Nov 2017 18:51:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-26T18:51:54.199Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ฟุตบอลประเพณีจตุรมิตรสามัคคี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/195/1*dZu6XBRZLdFZe4C_GOikQg@2x.jpeg" /></figure><p>ใครๆหลายคนอาจเคยได้ยินหรือรู้จักฟุตบอลประเพณีจตุรมิตรสามัคคี ซึ่งอาจจะสงสัยว่าทำไมแต่ละคนถึงได้อินและจริงจังกับมันมาก และผมในฐานะเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนเทพศิรินทร์ จะพาเพื่อนๆไปรู้จักฟุตบอลประเพณีจุตรมิตรอย่างลึกซึ้ง!!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KZ4_htVc1U_0F3K3KXtCLA@2x.jpeg" /></figure><p>ฟุตบอลจตุรมิตร เป็นฟุตบอลของโรงเรียนชายล้วนสี่โรงเรียนซึ่งเป็นโรงเรียนเก่าแก่ของประเทศไทยโดยจะจัดสองปีครั้งซึ่งจะเป็นการพบกันหมด ที่ 1 ที่ 2 พบกันชิงชนะเลิศ ที่ 3 ที่ 4 พบกันชิงที่สาม แข่งขันกันจบภายใน 1 สัปดาห์ เสาร์ จันทร์ พุธ เสาร์ 4 วันเท่านั้น จัดที่สนามกีฬาแห่งชาติศุภชลาศัย</p><p>สำหรับฟุตบอลประเพณีจตุรมิตรสามัคคีนั้นไม่ได้มีแค่การแข่งขันฟุตบอลเพียงอย่างเดียว เพราะสีสันคือการเชียร์บอล การแปรอักษร ขบวนพาเหลด โดยทุกสิ่งทุกอย่างนั้นเกิดจากการคิดและการสร้างของเด็กมัธยมเท่านั้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/1*PwYbmoQPU27elQ7Mh4mANw@2x.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/235/1*YUuvdqfV4Vf3MY44F9hOGA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/322/1*i61IkRysdG73cY-ymjhmqQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/1*yQjzG89t3rXtiF_maxiXcA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/235/1*9KpKicjzzWUVJKC6Ensq8Q@2x.jpeg" /></figure><p>การแปรอักษร – การแข่งวันเปิดและวันปิดจะมีการแปรอักษรของทั้ง 4 โรงเรียน ซึ่งการแปรอักษรของงานจุตรมิตรนั้นจริงจังกันมากๆ ละจะมีลูกเล่นนวัตกรรมใหม่ๆในการโชว์เสมอ ไม่ว่าจะเป็นการแปรอักษรด้วยการปรบมือ การใช้โค้ตไฟ การแปรอักษรอัพเดทเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น การแปรอักษรสามมิติ อุปกรณ์ทุกชิ้น ของทุกอย่าง การเตรียมตัวไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ทางเทคนิต ลูกเล่น แผนงาน หาทุน ติดต่อ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากเหงื่อของเด็กมัธยมที่อดนอนค้างโรงเรียนมาทำกิจกรรมนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/207/1*X_MilPcd0cYsKrZwplVjpw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/235/1*VYyiNRRHkE0HCeE3Q5QuAQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/569/1*bkgIdzKMNdk9UoN-XdGvBA@2x.jpeg" /></figure><p>ฟุตบอล – การแข่งฟุตบอลนี้มันเป็นเวทีศักดิ์สิทธิ์ของทั้งสี่โรงเรียนแม้จะชื่อว่าฟุตบอลประเพณี แต่ถ้าไปนึกถึงฟุตบอลจุฬาธรรมศาสตร์แล้วมันไม่ใช่เลย บอลรายการนี่มันคือโคตรศักดิ์ศรีของโรงเรียน แล้วยิ่งถ้าเป็นการได้เจอกันของ เทพ-สวน หรือ อัสสัม-คริสเตียน แล้วล่ะก็ มันคือแดงเดือด เลยก็ว่าได้ มันคือโคตรแห่งการแพ้ไม่ได้ จะได้ที่โหล่รายการอื่น คุณก็ห้ามแพ้ทีมตรงข้ามที่พูดถึงไปในจตุโดยเด็ดขาด มันเหมือนเป็นรอยตราบาปชัดๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*p8HKHMB4EYpOBj2Ue4QKxw@2x.jpeg" /></figure><p>การเชียร์ – ลองคิดถึงการที่โรงเรียนนึงมีเพลงเชียร์</p><p>20 – 30 กว่าเพลง แล้วแต่ละเพลงที่ร้องร่วมกันเนี่ยบางทีร้องร่วมกันทั้งสแตนด์ หรือบางทีทั้งสนามศุภฯเลยก็มี คิดว่ามันจะดังอลังการขนาดไหน คือเสียงเพลงหนึ่งเริ่มมาท่อนเดียวเบาๆ หลังจากนั้นเพลงนี้ก็กระหึ่มในสนาม มันน่าขนลุกขนาดไหนล่ะ แล้วความมันส์ในการเชียร์มีอีกหลายๆอย่าง เช่น ร้องเพลงกลบเสียงอีกโรงเรียน การร้องเพลงป่วนอีกโรงเรียน การบูทอย่างบ้าคลั่งหลังจากได้ประตู การบูมอย่างบ้าคลั่ง ร้องเพลงอย่างบ้าคลั่งสุดเสียงไม่มีหยุดตลอดเกมส์ฟุตบอลเพื่อให้กำลังใจทีมโรงเรียน มันเป็นความน่าขนลุกขนาดไหนถ้าคุณอยู่ในสนามแล้วเจอเหตุการณ์พวกนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*tqWIp-oyU7JO9_AC7h-qeg@2x.jpeg" /></figure><p>ส่วนความมีส่วนร่วมในเกมส์ – ผมบอกเลยทีมชาติเตะผมยังไม่อินขนาดนี้เลย คนที่ไม่เคยเรียน 4 โรงเรียนนี้ ลองมา มาในสนามเถอะผมอยากให้รู้จริงๆคำว่าเดือด คำว่าลุ้น คำว่าโคตรดีใจ คำว่าโคตรกริบ มันเป็นไง เวลาเตะเข้าทีดีใจกันแทบบ้า โดนยิงทีเงียบกริบเป็นป่าช้า ยิงได้นาทีท้ายๆ นาทีสุดท้ายนี่กระโดดจนเหมือนคนบ้า บูมกันอย่างบ้าคลั่งเหมือนเป็นเรื่องน่าดีใจที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิตก็ว่าได้ การรายล้อมด้วยคนที่กอดคอร้องเพลงอย่างหนักหน่วงบ้าคลั่งสุดเสียงที่เยอะมากขนาดนี้มันหาที่อื่นไม่ได้จริงๆนะครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*BOBugPvWg3DcmLsSK6SeMg@2x.jpeg" /></figure><p>ความเดือด ความมันส์ต่างๆในระหว่างเกมส์ – เสน่ห์ที่ปฏิเสธไม่ได้เลยของจตุรมิตรคือเรื่องนี้ การที่มีผู้เล่นเล่นแรงแล้วมีการตะโกนด่าทั้งสแตนด์ว่า กรวย รวย ครูรวย ลั่นสนาม หรือถึงขั้นลามไปกรรมการก็มีอยู่บ่อยครั้ง ในเวลาที่ตัดสินได้ขัดใจกองเชียร์ ก็รับกล้วยไปอย่างเต็มอิ่ม มันหาชมยากจริงๆนะภาพแบบนี้ หรือการนับ 10 ที่ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามที่ล้มลงไปนอน แล้วกองเชียร์ก็จะนับครบ10ก็เฮเหมือนน็อกเอ้าท์ ทำไมเกิดเหตุการณ์พวกนี้ เพราะทุกคนในนั้นอินกันมากๆไงครับ มันเป็นมากกว่าเกมส์กีฬา มันคล้ายๆเป็นจิตวิญญาณของกองเชียร์ มันเป็นการแสดงออกของเหล่าเด็กวัยรุ่นชายที่มีพลังอย่างเต็มเปี่ยม ที่ยากจะหาสัมผัสได้ที่ไหน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*1HhmaECJ4OJZXeo4m4PziQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/1*8PU8dezQhX0rTKNsszP1VA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MevqljJKsRo4pKMS9mQOlQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/160/1*m2gtnsjC9b2rLt8vtrUZCQ@2x.jpeg" /></figure><p>โดยสรุป การดูบอลจตุรมิตร อย่างที่บอกไป มันมากกว่าการดูฟุตบอล มันคือจิตวิญญาณโรงเรียนทั้งสี่ที่โพยพุ่งออกมาผ่านการเชียร์บอล และแปรอักษร คนสี่โรงเรียนนี้ผมว่าเค้าเข้าใจกันอยู่แล้ว ส่วนคนที่ไม่ได้อยู่สี่โรงเรียนนี้ ผมก็แนะนำว่าควรลองไปดูนะ มันอาจจะเป็นความรู้สึกแปลกใหม่และน่าตื่นเต้นจริงๆ อยากได้อารมณ์การเชียร์บอลสไตล์บอลอังกฤษ มาลองที่งานนี้ได้ ผมว่าไม่ต่างเผลอๆแม่งได้อารมณ์มากกว่าด้วยซ้ำ ลองดูครับ!!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5b087f79289d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ละครที่ดีควรสะท้อนสังคม..จริงเหรอ?]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1-%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%AD-b59e89bc9db4?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b59e89bc9db4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 14 Nov 2017 14:39:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-14T14:39:08.935Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ละครที่ดีควรสะท้อนสังคม..จริงเหรอ?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/222/1*R_WaK5UhGKkKHcH_uYqBEQ@2x.jpeg" /></figure><p>“แรงเงา ดอกส้มสีทอง เมียหลวง เพลิงบุญ”</p><p>หากกล่าวถึงละครสี่เรื่องนี้ แน่นอนว่าแทบไม่มีใครไม่รู้จักละครดังแห่งปีที่ฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมือง เกิดกระแสทั้งแฟชั่น คำพูด และเทรนด์ต่างๆมากมาย ซึ่งเนื้อหาของละครเหล่านี้ เกี่ยวกับละครแย่งผู้ชาย และมีฉากตบตีระหว่างเมียหลวงและเมียน้อยอย่างดุเดือด ซึ่งความจริงที่พล็อตเรื่องแนวนี้เป็นที่นิยมในสังคม มันยิ่งสะท้อนกลับมาว่า “เราควรทำละครที่ตีแผ่สังคม หรือควรทำละครที่ชักจูงสังคมกันแน่?”</p><p>ปัญหาครอบครัวเรื่องมือที่สามถือเป็นปัญหาสังคมที่สำคัญในปัจจุบัน และสื่อผู้จัดละครของประเทศไทยเล็งเห็นว่าการสร้างละครที่สะท้อนและตีแผ่สังคมได้รับความนิยมจากผู้ชมมาก เนื่องจากมีการสร้างจุดจบของผู้ที่ชอบแย่งแฟนคนอื่นหรือทำครอบครัวผู้อื่นแตกแยกได้อย่างดี ส่งผลให้เกิดความสะใจและอินไปกับละครได้อย่างง่ายดาย แต่ทว่า นี้อาจจะกลายเป็นดาบสองคมที่ทำให้เกิดปัญหาสังคมต่างๆตามมาหรือไม่ครับ? ผมยอมรับในเรื่องของอรรถรสในการรับชมว่าละครสี่เรื่องดั่งกล่าวที่อ้างถึง ดูแล้วสนุกและติดมาก แต่หากมองให้ลึกลงไปในเรื่องของความสนุก การสร้างละครที่มีพฤติกรรมก้าวร้าวมากๆ ส่งผลให้เกิดการเลียนแบบพฤติกรรมในตัวเยาวชนหรือไม่ ถึงแม้ว่าละครเหล่านี้จะมีการขึ้นเรทอายุของผู้ชม แต่ผมเชื่อว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่ควบคุมให้เยาวชนไม่เปิดดูละครเหล่านี้ ถึงแม้ละครจะตีแผ่จุดจบของตัวร้าย แต่การที่คาแร็คเตอร์ของตัวละครเล่านั้นเป็นที่ดึงดูดและได้รับความนิยมในสังคม เช่น มุนินจากแรงเงา เรยาจากดอกส้มสีทอง อรอินจากเมียหลวง และเริงใจ จากเพลิงบุญ การเลียนแบบพฤติกรรมจึงสามารถเกิดขึ้นได้ง่ายในกลุ่มเยาวชน นอกจากนั้นเยาวชนยังสามารถซึบซับพฤติกรรมและความคิดไปอย่างไม่รู้ตัว</p><p>จะดีกว่าไหมครับ? หากเราเปลี่ยนการนำเสนอละครจากการ “สะท้อนสังคม” เป็นการสร้างละครที่ “ชักจูงสังคม” ผมขอยกตัวอย่างเคสที่คิดว่าน่าจะใกล้ตัวของเรามากที่สุด นั้นก็คือละครเกาหลีต่างๆที่ฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมืองอย่า “The heirs, The man who came from the star, Full house” หากใครเป็นแฟนละครเกาหลี ผมเชื่อว่าไม่มีใครพลาดสามเรื่องที่ผมกล่าวถึงเพราะเป็นละครที่ได้รับกระแสทั่วเอเชียจริงๆ ซึ่งจะสังเกตุได้ว่า ละครเกาหลีแทบจะไม่มีพล็อตเรื่องที่เกี่ยวกับผู้ชายเจ้าชู้หลายใจจนทำให้เกิดการนอกใจซึ่งนำไปสู่ปัญหาของมือที่สามเหมือนอย่างละครไทย ตัวละครพระเอกมักถูกถ่ายทอดมาเป็นผู้ชายอบอุ่น โรแมนติค และไม่เจ้าชู้ จนเกิดกระแสคลั่งผู้ชายเกาหลีแทบจะทั่วบ้านทั่วเมือง ซึ่งแท้จริงแล้ว ผู้ชายเกาหลีโรแมนติกอย่างที่ละครเขาสะท้อนมาหรือไม่?</p><p>คำตอบคือ .. ไม่ครับ :)</p><p>จากการสำรวจข้อมูลเรื่องปัญหาครอบครัวในสังคมเกาหลี พบได้ว่า 60% ของปัญหาครอบครัวคือการใช้ความรุนแรง เนื่องจากชาวเกาหลีถูกปลูกฝังมาว่าสามีมักเป็นใหญ่กว่าภรรยา ดังนั้นผู้ชายเกาหลีส่วนมากแทบจะไม่ได้โรแมนติกแบบในละครที่สื่อออกมา ซึ่งจากการค้นหาข้อมูล ผมได้เห็นแนวคิดของสื่อเกาหลีที่ดีมากๆนั้นก็คือ “การสร้างละครที่ชักจูงสังคม” นั้นก็คือการสร้างตัวละครที่อบอุ่น ให้เกียรติผู้หญิงและไม่เจ้าชู้เพื่อเป็นแบบอย่างให้ผู้ชมเกิดการสร้างฮีโร่ในใจ และรู้สึกอย่างเป็นแบบตัวละครที่ได้รับความนิยม โดยงดสร้างปัญหาที่สะท้อนสังคมเพื่อลดการเลียนแบบพฤติกรรม ซึ่งผมถือว่าแนวคิดนี้ นอกจากจะทำให้การเลียนแบบพฤติกรรมด้านไม่ดีน้อยลงแล้ว ยังเป็นการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่ประเทศเขาอีกด้วย</p><p>“ละครเปรียบเสมือนดาบสองคม ที่สามารถให้ข้อคิดและให้ข้อเสียแก่ผู้ชมได้เป็นอย่างดี” การเสพละครนอกจากจะเป็นการรับความบันเทิง ยังเป็นการเรียนรู้อะไรหลายๆอย่างมากมาย บ่อยครั้งที่มีนักวิจารณ์ออกมาพูดถึงละครที่มีเนื้อหารุนแรง แต่ทุกครั้งผู้คนส่วนมากมักจะกล่าวว่า สามารถแยกแยะกับชีวิตจริงได้ ใช่ครับ สำหรับผมเวลาดูละครเหล่านี้ก็ไม่ได้อินจนถึงขั้นเลียนแบบพฤติกรรม แต่อย่าลืมว่า “คนเรามีเกาะป้องกันไม่เท่ากัน” โดยเฉพาะกับเยาวชนที่เปรียบเสมือนผ้าขาว มันคงจะดีกว่ามั้ยครับที่เราสร้างละครที่ชักจูงสังคมมากกว่าการสะท้อนสังคมที่มีแต่เรื่องตบตีแย่งสามีกันแบบนี้ ผมเชื่อว่าหากสื่อฯและผู้จัดละครปรับเปลี่ยนทัศนคติการผลิตละครได้ บางทีคลิปตบตีตาม Youlike คงน้อยลงกว่าทุกวันนี้แน่นอนครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b59e89bc9db4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Train to Busan]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/train-to-busan-e869c9abf053?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e869c9abf053</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 05 Nov 2017 12:15:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-05T12:15:48.871Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Train to Busan</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/554/1*DppvTo5L7jIG0bvDmp0_FA@2x.jpeg" /></figure><p>พูซานเมืองทางตอนใต้ของประเทศเกาหลีใต้ ใครๆหลายคนอาจรู้จักเมืองนี้จากหนังเรื่อง train to Busan แล้วอาจจะจำภาพของการเดินทางโดยรถไฟจากเมืองหลวงกรุงโซลลงไปถึงพูซาน แต่วันนี้ผมจะพาเพื่อนๆทุกคนไปรู้จักพูซานมากกว่าที่เห็นกันในหนังครับ</p><p>ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวเกาหลีเป็นครั้งที่ 2 รอบนี้ไปช่วง summer แพลนหลักๆที่ไปครั้งนี้คือเราไปงานดนตรี Ultra Music Festival แต่มาทั้งที เราก็อยากเที่ยวให้ครบให้มันคุ้มยิ่งกว่านั้น และสำหรับการท่องเที่ยวในแบบฉบับของผมในแต่ละครั้งนั้น ผมคิดว่ามาต่างประเทศทั้งที จะให้กระจุกตัวอยู่แค่ในเมือง จุดๆเดียว สถานที่เดียวได้ยังไง ไปแบบผมต้องไปให้เหมือนคนท้องถิ่นเค้าเที่ยวกัน ผมก็เลยได้คิดแพลนว่าต้องมีสักวันที่ไปพูซานให้ได้ ไปดูชายหาดของเกาหลีว่ามันจะสวยงามมากแค่ไหน !!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/554/1*7v6DuJTlaVQZhrzAtJF2QQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/739/1*rnyeyXeMT-nUZPvN9ihAdg@2x.jpeg" /></figure><p>พูซานป็นเมืองท่าทางตอนใต้ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเกาหลีและเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 รองจากเมืองหลวงกรุงโซล พูซานมีชื่อเสียงการจัดงานเทศกาลภาพยนตร์ ที่ติดอันดับโลกแห่งหนึ่ง เป็นเมืองท่าขนส่งสินค้าต่างๆ เป็นท่าเรือโดยสาร ท่าเรือเฟอร์รี่ที่เดินทางไปญี่ปุ่นได้ และเป็นจุดต่อเรือโดยสารเดินทางไปยังเกาะเจจู เป็นที่ชื่นชอบของนักท่องเที่ยวทั้งเกาหลีและญี่ปุ่น เมืองท่าแห่งนี้อยู่ห่างจากกรุงโซล ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 450 กม. ติดกับคาบสมุทรเกาหลีและมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ด้านอาหารทะเล มีตลาดปลา แหล่งขายอาหารทะเลขนาดใหญ่ มีพื้นที่แวดล้อมด้วยธรรมชาติทั้งเกาะแก่ง หุบเขา ชายหาด บ่อน้ำพุ และสวนสาธารณะ อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 15 องศาเซลเซียส จึงเหมาะแก่การท่องเที่ยวและพักผ่อน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*h98PKFIeEvNJoqNgXqGLmg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*xS6lLIu7rJXKi7qDxnZghA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OrlaQWlVfdYRSmuyYJhS2A@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wNuJN0LHlCt44bu9PoD2UA@2x.jpeg" /></figure><p>สำหรับการเดินทางก็สะดวกครับเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูง KTX จากโซลถึงพูซาน ซื้อตั๋วแบบ one day ticket เดินทาง 2 ชั่วโมงครึ่ง มาถึงตามแพลนแรกสิ่งที่ไปก็คือหมู่บ้าน gamcheon culture village. ที่นี่ก็จะเป็นหมู่บ้านที่มีสีสันเป็นสีพาสเทล บรรยากาศคล้ายๆกับซานโตรินี่ เราก็เดินถ่ายรูปดูร้านค้าต่างๆดูวิวกว้างๆของหมู่บ้าน คนที่มาก็จะมาเดินซื้อของ มาถ่ายรูปกันเป็นส่วนใหญ่ ต่อไปเราก็ได้ไปตลาดอาหารทะเลสดๆ ตลาดจากัลชิ Jagalchi Market เป็นตลาดขายของทะเลที่ใหญ่ที่สุดของเกาหลี ขายทั้งของสดของแห้ง ของสดก็สดมากแบบยังดิ้นยังขยับเป็นๆกันเลยทีเดียว และก็ได้เข้าไปร้านอาหารทะเลก็ได้สั่งปูตัวใหญ่มากิน กินเสร็จสับก็จะเย็นแล้ว ตามแพลนก็คือต้องไป Busan Tower ก่อน แต่คงต้องตัดใจทิ้งแพลนนี้เพราะมาถึงพูซานแล้วเราก็ต้องอยากเห็นชายหาด ก็เลยตัดสินใจไปชายหาดแทน ชายหาดที่นี่มีพื้นที่บริเวณหาดกว้างและลึกมากต่างจากที่ไทยซึ่งพื้นที่จะแคบๆ และช่องแคบๆที่ผมพูดถึงนั้นก็กลายเป็นเก้าอี้ของร้านค้าซะส่วนใหญ่ ชายหาดที่นี่ก็จะมีคนมาทำกิจกรรมต่างๆเล่นกีฬา เดินเล่นอาบแดด ช่วงที่ผมไปก็เป็นช่วงที่เค้ามีงานประกวดก่อทรายก็จะมีเป็นรูปต่างๆใหญ่มาก ก่อนที่จะเดินทางกลับมาโซล</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7fbD2KgnvHjhLxEsftquZQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BHg19KFTtxEIfxf5Y_ZGZA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wr6P3_1wBxMtoqGZUsPYjQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cfbNCLwuyYpRXKnw985HMg@2x.jpeg" /></figure><p>นี่ก็เป็นประวัติคร่าวๆของพูซานนะครับ จริงๆอยากบอกเลยว่าพูซานมีทุกอย่างครบครันเหมือนกรุงโซลแต่ทุกอย่างของที่นี่จะดูช้ากว่าโซลสัก 3 นาที ผู้คนที่นี่ไม่รีบร้อนเหมือนในเหมืองหลวง คนที่นี่น่ารักและอัธยาศัยดีมากๆครับ และสำหรับใครที่อยากหลีกหนีความวุ่นวายในเมือง ชื่นชอบอาหารทะเลสดใหม่ ชายหาดสวยๆลมเย็นๆและต้องการการพักผ่อน พูซานครับ เป็นอีกหนึ่งที่ที่คุณไม่ควรพลาด !!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e869c9abf053" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ความประทับใจในหลวง ร.9]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87-%E0%B8%A3-9-f9c1726ad9c7?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f9c1726ad9c7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 29 Oct 2017 17:17:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-10-29T17:17:54.690Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ความประทับใจในหลวง ร.9</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/267/1*66W3KIRI_UjHXAgUNKuHKA@2x.jpeg" /></figure><p>พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช.. พระราชาที่ครองราชย์มานานถึง 70 ปี ผู้ที่ช่วยปลดปล่อยประชาชนจากความยากไร้ยากจน ผู้ที่ช่วยทำให้แผ่นดินของเราน่าอยู่ ผู้ที่ทรงงานอย่างหนักเพื่อความสุขของราษฎร ถึงแม้วันนี้ ประเทศไทยจะไม่เหมือนเดิมตรงที่เราไม่มีท่านอยู่เคียงข้างแล้ว แต่ความประทับใจและความรักที่มีต่อท่านจะไม่มีวันจางหาย…</p><p>และความประทับใจที่ผมมีต่อในหลวง รัชกาลที่ ๙ ก็คือ การที่ท่านทรงงานอย่างหนัก และดูแลประชาชน ทำให้พสกนิกรชาวไทยเรียกท่านว่า “พ่อ” แทนคำว่า “พระราชา”</p><p>หากจดจำภาพของพระราชาในนิทานหรือละคร ท่านคือเจ้าของแผ่นดินที่อยู่กินอย่างหรูหรา และใช้ชีวิตสบาย แต่สำหรับภาพของในหลวงของชาวไทยนั้น ช่างห่างไกลกับภาพเหล่านั้น ตั้งแต่ผมจำความได้ ผมได้เห็นรูปภาพตามฝาผนังของที่บ้าน เป็นรูปในหลวงออกทรงงานตามชนบทพร้อมกับกล้องถ่ายรูปตัวหนึ่ง โดยที่ไม่ได้สวมชุดหรูหราอย่างที่ผมคิดเอาไว้ จากคำบอกเล่าของคุณแม่ ผมจึงทราบว่าท่านทรงงานอย่างหนักเพื่อที่จะพัฒนาประเทศไทยให้ดีขึ้น โดยผลิตโครงการต่างๆ อาทิ เช่น โครงการฝนหลวง โครงการแก้มลิง และอื่นๆ ทั้งๆที่ท่านไม่จำเป็นต้องลงมือทำเองทุกอย่าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/306/1*FjrOxTUdC6y_w6l3YMfG2w@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/367/1*7yDkCXNfn8ZdzbQa9ytN2A@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/340/1*Ni5VwvVQ9rCosx0FjnYrjg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/1*X3k4iPxC5QGAk9Qv76cmZA@2x.jpeg" /></figure><p>นอกจากเรื่องทรงงานหนักแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่ผมประทับใจในตัวท่านก็คือ การเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ประชาชน … หากมีคำถาม ว่าใครคือบุคคลตัวอย่างในใจ ผมเชื่อว่าหลายๆคนเลือกที่จะตอบว่า“พ่อหลวงของเรา” ท่านเป็นผู้มีความสามารถ ทั้งด้านปัญญา กีฬา และดนตรี ซึ่งทำให้ผมประทับใจในผลงานพระราชนิพนธ์ต่างๆ ในสมัยที่ผมอยู่วงโยธวาทิตตอนมัธยม ผมมีในหลวงเป็นแบบอย่างและท่านทำให้ผมอยากเป่าแซกโซโฟนได้ดีแบบท่าน และสิ่งที่สำคัญที่สุดเลยก็คือ ผมประทับใจการเลือกเดินสายกลาง ใช้ชีวิตสมถะ ทั้งๆที่ทรัพย์สมบัติและบารมีของท่านที่มีนั้นไม่จำเป็นต้องดำเนินตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง แต่พ่อหลวงท่านกลับเป็นแบบอย่างพระราชาที่ดีให้แก่ประชาชนได้อย่างสมบูรณ์</p><p>“เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม” คือถ้อยคำที่พระองค์ทรงให้ไว้ ช่างแสนจะโชคดีที่เกิดเป็นคนไทย ได้ภาคภูมิใจเสมอมา.. ถึงแม้จะเป็น 70 ปี ที่พ่อหลวงทรงอยู่เคียงข้างประชาชนชาวไทย แต่คำสอน และเรื่องราวของพ่อ จะถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นไปอย่างไม่มีวันจบ</p><p>ผมภูมิใจที่ได้เกิดมาในรัชกาลที่ ๙ และมีพระราชาที่เราเรียกได้เต็มปากว่า “พ่อ”</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f9c1726ad9c7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Tomorrowland in Thailand ??]]></title>
            <link>https://medium.com/@chaianunchaichaowarat/tomorrowland-in-thailand-f927343555a5?source=rss-be21419c3b6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f927343555a5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Perhigh]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 22 Oct 2017 19:23:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-10-22T19:23:24.400Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Tomorrowland in Thailand ??</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*e7cGw4W90D2paq9hMR3E2g@2x.jpeg" /></figure><p>99.9% ของแฟนเพลง Edm ไม่มีใครที่ไม่รู้จักเทศกาลดนตรียิ่งใหญ่ระดับโลกอย่าง Tomorrowland ที่รวมดีเจกว่าร้อยชีวิตมาให้ผู้ชมกว่าแสนคน และล่าสุด ทำเอาแฟนๆชาวไทยต้องได้ฮือฮา เมื่อมีข่าวเล็ดลอดมาว่า จะมีการจัดงาน Tomorrowland ที่ประเทศไทยในปี 2019 และ 2020 ถูกต้องครับ ฟังไม่ผิด! Tomorrowland in Thailand!</p><p>สำหรับงาน Tomorrowland นั้นปกติจะจัดที่ประเทศเบลเยี่ยม ในทุกๆเดือนกรกฏาคม ในระยะเวลา 3 วันเต็มๆที่ทุกคนจะได้ดื่มด่ำกับดนตรีตั้งแต่เที่ยงวันยันเที่ยงคืน ซึ่งบอกได้เลยครับว่างานนี้สามารถดึงดูดแฟนๆจากทั่วทุกมุมโลกได้หลักแสน และมีกระแสตอบรับที่ดีขึ้นเรื่อยๆทุกปี นั้นเป็นเพราะว่าจุดแข็งของงานก็คือ การรวม Dj ระดับท็อปของโลกอย่าง Hardwell, Martin Garrix, Armin และอื่นๆอีกมากมายที่เรียกได้ว่ามา Tomorrowland งานเดียวเหมือนได้ดูดีเจครบทุกคน อีกทั้งเหล่าดีเจก็มักจะปล่อยเพลงใหม่ที่นี่เป็นที่แรกอีกด้วย</p><p>นอกจากนี้แล้วเสน่ห์ของ Tomorrowland อีกอย่างก็คือการที่ทุกคนที่เข้าร่วมในงานจะต้องกางเต็นท์นอนรวมกันและใช้ชีวิตด้วยกันแบบนั้นจนถึง 3 วัน จริงๆแล้วก็มีที่พักหลากหลายรูปแบบให้ได้เลือก แต่คนส่วนมากนั้นมักจะเลือกกางเต็นนอนรวมกันแบบนักท่องเที่ยว เพราะนี้ถือเป็นการได้พบเจอผู้คนหลากหลายเชื้อชาติที่มาจากต่างแดนแต่มีความสนใจในงาน EDM เหมือนกัน ซึ่งผมเชื่อว่าหลายๆคนจึงมองว่าการมา Tomorrowland เป็นอะไรที่มากกว่าการมาเข้าร่วมงาน Festival ทั่วไป</p><p>Unofficial Tomorrowland in Thailand!! และแล้วก็กลายเป็นที่ฮือฮาครับเมื่อมีกระแสสออกมาว่า ทางจังหวัดชลบุรี เตรียมจัดโปรเจ็คยักษ์กับอีเว้นท์ดนตรีระดับโลกอย่าง “Tomorrowland” ซึ่งเล็งจะมาจัดที่ประเทศไทยในพื้นที่ อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี ในปี 2019 หรือ 2020 โดยขณะนี้อยู่ระหว่างการยื่นเรื่องเข้า ครม.เพื่อพิจารณาผ่านทางหน่วยงาน สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (หรือที่รู้จักกันในชื่อย่อ สสปน. หรือ TCEB) ซึ่งจุดประสงค์หลักในการจัดงานนี้ก็คือการดึงดูดนักท่องเที่ยวระดับพรีเมี่ยมจากทั่วโลก ซึ่งคาดว่าจะมีเงินสะพัดก่า 2–3 พันล้านบาทใน 3 วันที่จัดงาน</p><p>พูดถึงในมุมของผม ผมมองว่า…ยากครับ สำหรับการจะจัดงานใหญ่ๆระดับโลกแบบนี้ที่ไทย เพราะอย่างที่รู้ๆกันว่าหากพูดถึง Tomorrowlad ทุกคนก็ต้องนึกถึงประเทศเบลเยี่ยม การจะย้ายงานใหญ่ๆมาจัดอีกมุมของโลกนั้นค่อนข้างเป็นเรื่องที่ยากและใช้เวลาพอสมควร แต่หากพูดในเชิงของเศรษฐกิจแล้ว ผมอยากให้งานนี้เกิดขึ้นครับเพราะปัจจุบันประเทศไทยเรายังไม่มีงานอะไรที่ใหญ่พอสมควรที่จะดึงนักท่องเที่ยวให้เข้ามามากพอ ซึ่งปัจจุบันแต่ละประเทศต่างก็มีอีเว้นท์กิจกรรมใหญ่ๆในการส่งเสริมการท่องเที่ยวของแต่ละประเทศ เช่น ญี่ปุ่นก็เป็นเจ้าภาพโอลิมปิก 2020 จีนก็มีงานพืชสวนโลก 2019 สำหรับไทยเองนั้น จริงๆแล้วงาน full moon party ก็ถือเป็นอีเว้นเล็กๆที่ทำให้นักท่องเที่ยวสนใจที่จะซื้อตั๋วบินมา ดังนั้นผมว่าหากเราสามารถจัดงาน EDM ที่ยิ่งใหญ่ระดับโลกได้จริงๆ รับรองว่าเศรษฐกิจและค่า GDP จะต้องพุ่งขึ้นมหาศาลแน่ๆครับ</p><p>ก็มารอติดตามชมกันนะครับว่าโปรเจ็กต์นี้จะเกิดขึ้นจริงหรือเปล่า ผมภาวนาให้เกิดขึ้นได้จริงเถอะครับ ประเทศไทยจะได้มีงาน Festival ที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้ที่ใดเลยทีเดียว!!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f927343555a5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>