<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Charlotte Lara De Cort on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Charlotte Lara De Cort on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@charlottelaradecort?source=rss-8abf476ddcaf------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*LrWoRKCVxPURNBgTtgke1Q.jpeg</url>
            <title>Stories by Charlotte Lara De Cort on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@charlottelaradecort?source=rss-8abf476ddcaf------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 06:47:06 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@charlottelaradecort/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Het verzet van generatie Z]]></title>
            <link>https://medium.com/openvrt/het-verzet-van-generatie-z-50c4de02c5c2?source=rss-8abf476ddcaf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/50c4de02c5c2</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Charlotte Lara De Cort]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Apr 2018 08:50:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-25T08:28:58.532Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RXfwhoVP8f8_0jICoXGDZQ.png" /></figure><p>Héél even is het stil aan de familietafel. Maar liefst achttien monden worden gretig gevuld. Ik kijk naar mijn ouders, mijn broer, mijn zussen, hun geliefden en kinderen. Plots besef ik: we zitten met welgeteld vijf generaties rond de tafel!</p><p>Mijn ouderpaar, de enige twee baby boomers aan tafel, laten zich intussen niet meer ‘mama’ en ‘papa’ noemen, maar ‘emy’ en ‘epy’. (‘Oma? Daar ben ik toch te jong voor, zeker!’). Hun oudste dochter behoort nog net tot generatie X, maar hun drie volgende telgen — inclusief mezelf — zijn Millennials, en representeren dus generatie Y. Samen hebben zij — exclusief mezelf — al acht koters op de wereld gezet. Zes daarvan zijn met hun ongeziene mondigheid en hun iPad immer in de hand nu al notoire leden van generatie Z. Maar daarover straks meer.</p><p>De vijfde generatie aan tafel staat nog maar pas op z’n wankele beentjes, en kraamt zo nu en dan een paar eerste woordjes uit (‘Heeft ze net ‘mama’ gezegd? Nee, ‘papa’ denk ik!’). De baby’s maken deel uit van de nu nog officieus genoemde ‘<a href="http://www.businessinsider.com/generation-alpha-2014-7?international=true&amp;r=US&amp;IR=T">generatie Alpha</a>’ — de bevolkingsgroep geboren na 2010. Voor hen zal het leven ondenkbaar zijn zonder technologie. Terwijl mijn zus de paplepel in de mond van haar kleine ukkie duwt, vraag ik mij af in welke wereld haar dochter zal opgroeien.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/934/1*0bSBNfiPlTCswezhjvj2eQ.jpeg" /><figcaption>Anuna De Wever</figcaption></figure><p>In een betere wereld, als het van generatie Z afhangt. Luister maar naar Anuna De Wever. Slechts enkele maanden geleden besloot de zeventienjarige klimaatactiviste samen met haar medescholier Kyra Gantois om in de kleine, maar stevige voetsporen van de Zweedse Greta Thunberg te treden. Ondertussen vormen zij nu al hét triumviraat van de eenentwintigste eeuw als je ’t mij vraagt.</p><p>De beelden spreken voor zich: een nieuwe generatie is opgestaan, en deze klimaatbrossers zijn het boegbeeld. De krantenfoto’s tonen monden op kwaadstand, wenkbrauwen in strijdvaardige frons, en armen met borden hoog in de lucht. Met Anuna De Wever voorop. Haar oproep tot actie begon met een simpele Instagram-post die meteen viraal ging en ondertussen haalde de <em>digital native </em>al meerdere keren de internationale pers. Zelfs de heer Dicaprio deelde een foto van de Belgische klimaatmars met zijn 28 miljoen volgers. Als dat niet een beetje geschiedenis schrijven is. Daar kan Anuna’s naamgenoot uit ’t Stad — de rest blijkt meer dan ooit parking — alleen maar van dromen.</p><iframe src="https://www.instagram.com/p/BtZH-rpFHNM/embed/?cr=1&amp;amp;rd=https%3A%2F%2Fwww.instagram.com" width="658" height="882" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/943fbdd72817df2b352b3b9cf24e45d9/href">https://medium.com/media/943fbdd72817df2b352b3b9cf24e45d9/href</a></iframe><p>Haar parcours, haar assertiviteit, haar doorzettingsvermogen: Anuna heeft alles waar generatie Z voor staat. Ook het feit dat ze zich niet in een hokje laat plaatsen: Anuna voelt zich meisje noch jongen. Anuna is Anuna. Net zoals haar rolmodel Ruby Rose, draagt ze in de kantlijn van haar klimaatstrijd nog een andere krachtige boodschap uit: genderfluïditeit is oké, en als het jou niet aanstaat, kijk dan de andere kant uit. Niet zelden zijn het net zij die doorheen hun leven het minst gedwongen zijn geweest om de dingen in vraag te stellen, die nu het hardst steigeren bij deze nieuwe begrippen. Zij houden Anuna niet tegen. En als persoonlijkheden zoals Anuna erover durven te praten in de media, sijpelt het bij die morrende mensen wel langzaam binnen.</p><p>De ‘gen Z-ers’ mogen dan wel beschuldigd worden van smartphoneverslaving en autoriteitsproblemen, net daarin ligt volgens mij hun daadkracht. Ze zijn niet eens stemgerechtigd, maar doen al aan politiek activisme vanuit hun living. Ze zijn niet eens kapitaalkrachtig, maar stampen al eigen kledinglijnen uit de grond. Ze zijn niet eens hoger opgeleid, maar doen al aan zelfstudie met Youtube-filmpjes. Geen wonder dat ze wel eens ‘screenagers’ worden genoemd.</p><p>Jongeren van vandaag beseffen meer en meer dat ze met hun smartphone ook macht in hun handen hebben. Ze groeperen zich onder hashtags en zullen niet rusten voor er verandering komt in de realiteit buiten het scherm. Volwassenen lijken door het hele klimaatprotest nu pas te beseffen dat deze generatie wél geëngageerd is, en meer nog, dat ze het aloude politieke systeem op z’n grondvesten doen daveren. De bosbrossers zijn bovendien geprivilegieerd: het feit dat ze bijna allemaal schoollopen in het ASO verhoogt de kans dat er naar hen geluisterd zal worden — of toch in vergelijking met hun collega’s uit minder voor de hand liggende onderwijsvormen. Maar aan die gepolariseerde wereld waarin we leven willen ze óók iets doen, want ze voelen dat die zo niet kan blijven draaien.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2Ffq1J6KXFYfE%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dfq1J6KXFYfE&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2Ffq1J6KXFYfE%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/aea0ed6aea6a0ea240a553414395db13/href">https://medium.com/media/aea0ed6aea6a0ea240a553414395db13/href</a></iframe><p>In elk geval is de bal aan het rollen. De eeuwige tiener in mij voelt zich geïnspireerd door deze Gen Z, die het heft in eigen handen neemt. Alleen was er op mijn speelplaats nog veel meer ruimte voor naïviteit. Mijn gsm-gebruik beperkte zich tot een spelletje snake of een clandestiene sms tijdens de les. Of dat een voor- dan wel een nadeel is, is een andere discussie. De jeugd van tegenwoordig is sneller, luider en kritischer — dat staat vast.</p><p>Of mijn Alpha-nichtjes zullen opgroeien in een vredevolle wereld? Ik vrees van niet. Maar er is hoop, en generatie Z geeft alvast het goede voorbeeld. ‘Go with the flow’, zegt Anuna. De oplossingen zijn er, alleen moeten de politici dringend aan hun huiswerk beginnen. En wij? Laten we allemaal bij onszelf beginnen. Make the world Greta again! Het is Anuna of nooit.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=50c4de02c5c2" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/openvrt/het-verzet-van-generatie-z-50c4de02c5c2">Het verzet van generatie Z</a> was originally published in <a href="https://medium.com/openvrt">OpenVRT</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sereniteit op Instagram]]></title>
            <link>https://medium.com/openvrt/sereniteit-op-instagram-cacf85caaa1c?source=rss-8abf476ddcaf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cacf85caaa1c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Charlotte Lara De Cort]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 09 Mar 2018 10:05:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-09T10:05:59.443Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*raKyEml8GnJ-jdZI3dB6Nw.png" /></figure><p>Ik ben verslaafd aan Instagram. Het aanzuigeffect van het roos-oranje icoontje is in mijn geval veel groter dan het blauwige vierkantje van de Facebook-app. Sta ik aan te schuiven aan de kassa: Instagram. Lig ik te soezen in bed: Instagram. Zit ik te pauzeren op het toilet: Instagram. Het is gewoon hét sociaal medium bij uitstek om even te ontsnappen aan de drukte van de dag. Of zo lijkt het toch.</p><p>Onlangs stond ik voor de zoveelste keer te vloeken om een trein met vertraging, en wilde ik wat afleiding zoeken op Instagram. Ik stoorde mij aan de reclame-accounts die zich in mijn feed hadden genesteld, en klikte bovenaan de cirkeltjes aan om wat verhalen te bekijken. Plots zag ik overal gifs opduiken — hier en daar waren de figuurtjes grappig, maar het merendeel leek mij onnodig druk en geheel overbodig.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fgiphy.com%2Fembed%2F3oxHQku0v7fogwwdq0%2Ftwitter%2Fiframe&amp;url=https%3A%2F%2Fmedia.giphy.com%2Fmedia%2F3oxHQku0v7fogwwdq0%2Fgiphy.gif&amp;image=https%3A%2F%2Fmedia.giphy.com%2Fmedia%2F3oxHQku0v7fogwwdq0%2Fgiphy.gif&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=giphy" width="435" height="435" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d4e4085ee9e4f3142cc6f7efa748a8f0/href">https://medium.com/media/d4e4085ee9e4f3142cc6f7efa748a8f0/href</a></iframe><p>Op de achtergrond bleef de repetitieve vrouwenstem van de NMBS de ene vertraging na de andere afroepen, zodat ik mijn zenuwen steeds meer voelde tegenspartelen. Dat was het moment waarop ik besefte: <em>ik vind geen rust meer op Instagram</em>.</p><p>Door de uitlopende vertraging had ik mijn aansluiting al lang gemist, dus had ik tijd zat om na te denken. Zo bedacht ik dat er veel veranderd is in mijn Instagram-beleving sinds de applicatie met z’n ‘stories’ Snapchat van de troon heeft gestoten. De sereniteit van weleer heeft plaatsgemaakt voor vluchtigheid, banaliteit en aandachtsstrijd.</p><p>Gezien het 24-uur durend bestaan van de verhalen heb je steeds het gevoel te moeten bijbenen, omdat je het anders gemist hebt. Voor een pauze is geen tijd, want het ene filmfragment na het andere flitst aan je netvlies voorbij.</p><p>Daar op het perron besloot ik om eens na te gaan welke accounts wél de nodige dosis sereniteit toevoegen aan mijn Instagram. Al snel kwam ik uit bij <a href="https://www.instagram.com/boysbygirls/"><strong>BOYS BY GIRLS</strong></a>, een magazine dat foto’s publiceert van jonge adonissen gezien door een vrouwelijke lens. BOYS BY GIRLS weet telkens weer de balans te vinden tussen mode, kunst en documentaire, wat resulteert in een authentieke en rustgevende fotografie.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?type=text%2Fhtml&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;schema=instagram&amp;url=https%3A//www.instagram.com/p/BfgSkVnFq8Q/&amp;image=https%3A//i.embed.ly/1/image%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fscontent-iad3-1.cdninstagram.com%252Fvp%252F6804407d8be4eaf58dc8f521fe38dd6b%252F5B4D401B%252Ft51.2885-15%252Fs640x640%252Fsh0.08%252Fe35%252F28155174_208962816514172_7257372932026925056_n.jpg%26key%3Da19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07" width="640" height="640" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/fb3b55d4a5b68ff6a9862b1c6cd64c90/href">https://medium.com/media/fb3b55d4a5b68ff6a9862b1c6cd64c90/href</a></iframe><p>Neem nu de foto van de jongen — Lucas, zo vertelt het onderschrift — die op de grond ligt en met een zekere <em>fatigue</em> in zijn oog wrijft. Fotografe <a href="https://www.instagram.com/mariecanciani/"><strong>Marie Canciani</strong></a> weet met de geënsceneerde zwart-witfoto het gevoel van grootstedelijke <em>fatigue</em> perfect te vatten. Klaarblijkelijk ben ik niet de enige bij wie de rusteloze metropool haar tol kan eisen.</p><blockquote>Zien en gezien worden, daar komt het nu helemaal op neer.</blockquote><p>De fotoverzameling van <a href="https://www.instagram.com/boysbygirls/">BOYS BY GIRLS</a> doet me denken aan de beginjaren van Instagram, toen een bezoekje aan de app nog simpel en overzichtelijk was. Het voelde als bladeren in een tijdschrift: beeld na beeld, foto na foto, helemaal op je eigen scroll-tempo. Misschien niet toevallig: <a href="https://www.instagram.com/boysbygirls/">BOYS BY GIRLS</a> is oorspronkelijk een printmagazine, dat er al even hard uitspringt in het overvloedige aanbod aan tijdschriften.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?type=text%2Fhtml&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;schema=instagram&amp;url=https%3A//www.instagram.com/p/Bfsdgo2FpXC/&amp;image=https%3A//i.embed.ly/1/image%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fscontent-iad3-1.cdninstagram.com%252Fvp%252F73afcdff005e5fc1b7a239eab27fc4fd%252F5B4D0E0D%252Ft51.2885-15%252Fsh0.08%252Fe35%252Fp640x640%252F28151360_220107785231716_8574730467901702144_n.jpg%26key%3Da19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07" width="640" height="800" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/023e101c1949338ab3d376ec552e2757/href">https://medium.com/media/023e101c1949338ab3d376ec552e2757/href</a></iframe><p>Ondertussen is Instagram veel meer dan een digitaal fotoboek, en blijft de app maar uitbreiden. Het draait nog steeds om de mooie plaatjes, maar toch ook vooral om de hartjes. En om veel hartjes te verzamelen, volstaat zo nu en dan een foto of filmpje posten niet meer. Wie wil scoren op Instagram, moet zich frequent en pronkerig aan het oog van de volger opdringen. Zien en gezien worden, daar komt het nu helemaal op neer.</p><p>Daarmee wil ik niet zeggen dat esthetiek geen prominente rol mag spelen. Een account dat mijn feed vervult met een unieke en vreedzame schoonheid, is die van <a href="https://www.instagram.com/ehartvig/"><strong>Emma Hartvig</strong></a>. De Zweedse fotografe woont in Parijs, waar ze zich laat inspireren door design, schilderkunst, sculptuur en cinema. Dat resulteert in een vaak kleurrijke fotografie die soft, sensueel en sterk oogt. En zo krijgt pakweg een banaal badpak door de lens van Hartvig een poëtische uitstraling.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?type=text%2Fhtml&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;schema=instagram&amp;url=https%3A//www.instagram.com/p/Bez_3MmnCU6/&amp;image=https%3A//i.embed.ly/1/image%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fscontent-iad3-1.cdninstagram.com%252Fvp%252Ff5f089316aa98391514a1c47787169d0%252F5B4D62D1%252Ft51.2885-15%252Fs640x640%252Fsh0.08%252Fe35%252F26871302_432431763843390_132513966013284352_n.jpg%26key%3Da19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07" width="640" height="455" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/543ffa17e13c64805b73e12ba7b0b36a/href">https://medium.com/media/543ffa17e13c64805b73e12ba7b0b36a/href</a></iframe><p>In de nooit aflatende beeldenmassa van Instagram kan het woord mij soms ook rust bieden. Dan heb ik het niet over de zoveelste account met inspiratiequotes, maar over de gedichten van <a href="https://www.instagram.com/nayyirah.waheed/"><strong>Nayyirah Waheed</strong></a>, misschien wel de bekendste Instagram-dichteres.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?type=text%2Fhtml&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;schema=instagram&amp;url=https%3A//www.instagram.com/p/Bf3m_GEB0eM/&amp;image=https%3A//i.embed.ly/1/image%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fscontent-iad3-1.cdninstagram.com%252Fvp%252F6a666e4024674c23e7754fb974b84e56%252F5B293972%252Ft51.2885-15%252Fs640x640%252Fsh0.08%252Fe35%252F28428142_2056237294652635_3518302209471152128_n.jpg%26key%3Da19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07" width="640" height="640" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/77a4bb481a421181de60342fb3c8b862/href">https://medium.com/media/77a4bb481a421181de60342fb3c8b862/href</a></iframe><p>Nayyirah eist stilte. Nayyirah doet nadenken. Nayyirah deelt wijsheid, geen ijdelheid. Meer heb ik niet nodig als ik hoor dat mijn trein maar weer eens afgeschaft is.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cacf85caaa1c" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/openvrt/sereniteit-op-instagram-cacf85caaa1c">Sereniteit op Instagram</a> was originally published in <a href="https://medium.com/openvrt">OpenVRT</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Later word ik Youtube-ster]]></title>
            <link>https://medium.com/openvrt/later-word-ik-youtube-ster-f4d3924f4753?source=rss-8abf476ddcaf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f4d3924f4753</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Charlotte Lara De Cort]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 16 Feb 2018 09:16:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-16T09:16:46.608Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*c8A6j6EKF_LDBnh2owMI4g.png" /></figure><p>Familiefeest. Ik zit in alle rust te kauwen op een stuk verjaardagstaart, mijmerend over het voorbijvliegen van de tijd, wanneer mijn elfjarig neefje zijn iPad onder mijn neus duwt. Of ik eens een grappig filmpje wil bekijken. Ik verwacht mij aan de zoveelste kattenvideo, maar krijg een hipster in volle gesticulatie te zien. Het Duracell-konijn op het scherm luistert naar de naam <a href="https://www.youtube.com/watch?v=KoiAd0enrnU">Dylan Haegens</a>, zo leer ik, en is blijkbaar al een paar jaar razend populair onder het kindervolk. Ik neem nog een hap van mijn taart en weet nu zeker: ik word oud.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FKoiAd0enrnU%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DKoiAd0enrnU&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FKoiAd0enrnU%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6b2c1683c9eb09e405eefbf3a9787bcb/href">https://medium.com/media/6b2c1683c9eb09e405eefbf3a9787bcb/href</a></iframe><p>Dylan wie? Dylan Haegens is een 22-jarige Nederlander die met zijn Youtube-kanaal meer dan één miljoen volgers heeft. Een beetje internetkenner zou hem een ‘vlogger’ durven te noemen, maar dat klopt niet helemaal. Een vlogger is iemand die een videodagboek aanlegt van wat hij of zij dagelijks meemaakt, terwijl Dylan Haegens fictie op het net zwiert. Naar eigen zeggen bedenkt hij ‘humoristische sketches’ die hij samen giet in ‘een soort tv-programma’, maar dan op internet.</p><blockquote>In mijn tijd had humor op het scherm nog de gedaante van weirdo Akke in W817, van dromer Ubi in Buiten de Zone, of van <em>streetwise</em> Will Smith in The Fresh Prince of Bel-Air.</blockquote><p>In mijn tijd had humor op het scherm nog de gedaante van weirdo Akke in W817, van dromer Ubi in Buiten de Zone, of van <em>streetwise</em> Will Smith in The Fresh Prince of Bel-Air. Stuk voor stuk steengoed vertolkte personages met een weloverwogen hoek af. Het was de tijd waarin ik mijn eerste pukkels en beugelpijnen moest ondergaan, waarin ik niet veel later mijn eerste tong draaide achter ’t muurtje en mijn ‘problemen’ heel erg au sérieux nam. In die periode liet ik mij graag afleiden door Akke en zijn consoorten, want dat was nu net waar ik als landerige puber nood aan had: humor.</p><p>Bij Dylan Haegens lijkt humor evenwel synoniem voor baldadig, letterlijk en overdone. De hyperactieve mafkees heeft vooral een heel goeie formule te pakken, namelijk: Het Lijstje. Tien manieren om uit de klas gestuurd te worden? Dylan Haegens doet het voor. Tien manieren om rijk te worden? Dylan Haegens expliqueert. Tien manieren om het uit te maken? Dylan Haegens <em>to the rescue</em>. Het menselijk brein is van nature gevoelig voor lijstjes, en al zeker dat van een kind.</p><p>Een kind is constant op zoek naar nieuwe prikkels, en liefst via de kortst mogelijke weg. Met zijn slapstickachtige filmpjes weet Dylan Haegens precies die drang naar visuele input te vervullen. Alleen kiest hij de makkelijke weg en laat hij kansen liggen. Zou het niet interessanter zijn mocht hij vragen oproepen in plaats van alles in een pasklaar lijstje te gieten? Waarom daagt hij zijn snotneuzenpubliek niet meer uit om zelf op exploratie te gaan en op eigen houtje tot persoonlijke top tien-lijstjes te komen?</p><p>Dylan Haegens scoort ontelbaar veel views, en zijn aantal volgers blijft groeien. Onlangs bombardeerden de Vlaamse kinderen hem zelfs tot ‘Youtube-ster van het jaar’ op het Gala van de Gouden K’s. Naar verluidt schateren vele ouders thuis met hun kids mee. Dat mama en papa een oogje in het zeil houden is alvast goed nieuws, want het kan soms de verkeerde toer op gaan met die vloggers. Dylan Haegens is een brave jongen in vergelijking met de Amerikaanse Logan Paul, een onschuldige knul die uitgroeide tot een bad boy met miljoenen volgers die hem een fortuin opleveren via advertentie-inkomsten op YouTube.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/950/1*sVlsOA3dKc7p-2jXCFiN5w.jpeg" /><figcaption>Logan Paul voor Mashable</figcaption></figure><p>Begin dit jaar kreeg Logan een eerste sanctie opgelegd van Vader Youtube nadat hij een filmpje had gepost waarin een dode man te zien was die zich had verhangen in het beruchte Aokigaharawoud in Japan. Een paar weken later maakte Logan zijn comeback met een video waarin hij een rat schokken toedient met een stroomstootgeweer. Om nog wat olie op het vuur te gooien, liet hij via Twitter weten deel te nemen aan de gevaarlijke Tide Pod Challenge, waarbij mensen wasmiddelcapsules inslikken voor de camera.</p><p>Zijn straf? Tijdelijk geen advertenties meer op zijn kanaal omdat zijn recente video’s “ongeschikt zijn voor adverteerders” en “mogelijk schadelijk kunnen zijn voor de bredere gemeenschap van YouTube-filmmakers.” Komt de hamvraag: hebben vloggers een voorbeeldfunctie?</p><p><em>In the good old days</em> waren er de mannen van <a href="https://www.polygon.com/2018/2/9/16955958/logan-paul-jackass-youtube-prank-channels">Jackass</a> op MTV. Zij lieten zich bijten in hun ballen, wegschieten met een katapult of volgieten met liters melk. Hun stunts waren ronduit gevaarlijk, maar de kijkers werden regelmatig gewaarschuwd met een ‘don’t try this at home’. Bovendien werd het programma ’s avonds uitgezonden, wanneer de meeste koters al lagen te ronken.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jzuv8J5IQtiCivX_1HVbgw.jpeg" /><figcaption>Jackass</figcaption></figure><p>In tegenstelling tot de getatoeëerde spierbundels van Jackass, zien de meeste populaire vloggers er heel normaal uit, waardoor de kijkers zich makkelijker met hen identificeren. Ze zijn de vleesgeworden droom van vele kinderen. Wanneer zo’n vlogger dan op een trein springt — zoals de Nederlandse vlogger <a href="https://www.youtube.com/watch?v=irTnGfdCvnI">Willem Vink</a> deed in 2016 — dan is de boodschap overgebracht: <em>om Youtube-ster te worden moet je extreme dingen uithalen</em>. Want dat levert extreem veel volgers op.</p><p>Televisie wordt dezer dagen weleens verweten te preuts te zijn. Is het mogelijk dat er een uiteenlopende beweging aan de gang is? Hoe braver televisie wordt, hoe extremer internetfilmpjes gaan. <em>Fuck you</em>, wij maken onze televisie zelf wel. Een gezonde portie rebellie is zeker gezond, maar integriteit wint altijd. En net daar wringt het schoentje: een vlogger die verslaafd raakt aan views dreigt zijn verantwoordelijkheidsbesef te verliezen.</p><p>Terwijl ik mijn laatste taartpunt naar binnen werk, leg ik Dylan Haegens het zwijgen op en stel ik voor aan mijn neefje om naar de tuin te gaan. Ik mag dan oud geworden zijn, buiten spelen verleert niemand.</p><p><em>Meer artikels lezen zoals dit? Schrijf je in op </em><a href="http://www.openvrt.be/"><em>de nieuwsbrief van OpenVRT</em></a><em>.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f4d3924f4753" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/openvrt/later-word-ik-youtube-ster-f4d3924f4753">Later word ik Youtube-ster</a> was originally published in <a href="https://medium.com/openvrt">OpenVRT</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Uw oma heeft ook seks!]]></title>
            <link>https://medium.com/openvrt/uw-oma-heeft-ook-seks-c98a0f850107?source=rss-8abf476ddcaf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c98a0f850107</guid>
            <category><![CDATA[opinion]]></category>
            <category><![CDATA[column]]></category>
            <category><![CDATA[creators]]></category>
            <category><![CDATA[creative]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Charlotte Lara De Cort]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 02 Feb 2018 10:25:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-02T10:25:23.222Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IKx4gdUMsRGupctpN1Mz0g.png" /></figure><p>De mens is en blijft een dier. Wat mij grotere zorgen baart, is het feit dat de mens niet meer is dan een <em>gewoonte</em>dier. Een bange wezel die met opgetrokken wenkbrauwen kijkt naar verandering. Een snelle blik op de nooit aflatende stroom van reacties op HLN volstaat om dat statement te staven.</p><p>Zijn we niet gewend aan pakweg een excentriek beeld, een andere huidskleur of een aparte geaardheid, dan wordt die al snel beschouwd als abnormaal of zelfs ziekelijk. Nooit goesting in seks? Kan niet. Een geile bomma? Eikes. Twee piemels in één bed? Haha.</p><p>Aan de ruimdenkende dieren onder ons: niet getreurd, er is hoop. Want net in die hardnekkige neiging tot gewenning en gewoonten schuilt een grote kracht van verandering.</p><p>Neem nu de ‘S&amp;X’-campagne van de Britse fotograaf Rankin. Voor zijn samenwerking met de al even gerenommeerde parfumeur Azzi Glasser — een vrouw, nota bene — stuurde Rankin drie ‘gewaagde’ promofilmpjes de wereld in. Gewaagd als in ‘ongewoon’.</p><p>In de zwartwitvideo ‘Elderly’ zie je verrimpelde huiden, verlepte lippen en slappe borsten in een erotisch spel. Je begrijpt het goed: twee bejaarden hebben stomende seks. En het is prachtig.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fplayer.vimeo.com%2Fvideo%2F240712345&amp;dntp=1&amp;url=https%3A%2F%2Fvimeo.com%2F240712345&amp;image=https%3A%2F%2Fi.vimeocdn.com%2Fvideo%2F664079432_1280.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=vimeo" width="1920" height="1080" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/a5fb0d2da27a27ef347ef68f452ae9b7/href">https://medium.com/media/a5fb0d2da27a27ef347ef68f452ae9b7/href</a></iframe><p>Toch wordt het beeld van seks in onze samenleving grotendeels bepaald door jonge, heteroseksuele veulens. Oude knarren horen niet te vozen. ‘Agisme’, om het met een duur woord te zeggen.</p><p>Voortplanting is niet hetzelfde als seks, maar omdat die twee zaken van oorsprong nauw samenhangen, lijkt er een leeftijdsbeperking te plakken op bedplezier. Maar weet je wat? Uit Amerikaans onderzoek blijkt dat 67 procent van de senioren zeer tevreden is met hun seksleven.</p><p>Dat we ons liever niet inbeelden wat er zich afspeelt tussen de lakens van onze grootouders, lijkt mij heel menselijk. Maar op maatschappelijk niveau is er zonder twijfel een tekort aan zichtbaarheid in de publieke sfeer. Ooit al een poster met tongende senioren in het plaatselijke bushokje gezien?</p><blockquote>Ooit al een poster met tongende senioren in het plaatselijke bushokje gezien?</blockquote><p>Niet alleen op vrijende bejaarden rust een taboe. Mensen met een beperking houden het volgens de publieke opinie ook maar beter kuis. Toch herinner ik mij nog haarfijn hoe de seksscène in ‘Le Huitième Jour’ een grote impact had op mijn latente seksualiteit als kind. Het intieme liefdesspel tussen de twee personages met het syndroom van Down was enigszins verwarrend en ongezien, maar o zo mooi. Want het was puur. En daar draait het toch allemaal om?</p><p>Even puur is de tweede video van Rankin. In ‘Women’ zijn twee vrijlustige vrouwen aan de beurt — een beeld dat, het rijke pornogamma buiten beschouwing gelaten, nauwelijks zichtbaar in films, televisieseries en reclamespots.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*x7ucWI18NTmFRzT9GoCZ5g.jpeg" /><figcaption>Rankin S&amp;X ‘Women’</figcaption></figure><p>Onlangs verscheen in <a href="https://www.demorgen.be/film/de-onzichtbaarheid-van-de-lesbische-vrouw-b9f983a2/">De Morgen</a> een artikel om de onzichtbaarheid van de lesbische vrouw in de popcultuur aan te kaarten. “Er is nood aan een lesbische cultuur die niet ondermaats is, er is nood aan visibiliteit”, zegt Saskia De Coster in het artikel, en gelijk heeft ze.</p><p>Ik spreek uit eigen ervaring als ik zeg dat de nood zelfs hoog is. Op straat zie je zelden twee verliefde vrouwen. Mijn vriendin en ik voelen ons vaak alleen in onze soort, en net daarom kruipen wij op de tram dichtbij elkaar. Niet zelden denkt onze medepassagier dat wij dat doen om hem op te geilen. Soms in die mate dat we moeten verhuizen naar een ander, veilig plekje.</p><p>In ‘Men’ voert Rankin twee mannen ten tonele. De smalle lichaamsbouw van de minnaars doet even twijfelen over hun geslacht, maar al snel wordt duidelijk dat het wel degelijk twee jongens zijn die zich overgeven aan elkaar. Correctie: wie ben ik om hen te categoriseren als ‘jongens’? Niet toevallig is het drieluik van de ‘provocerende’ filmpjes reclame voor een genderneutraal — dat wil zeggen: voor man, vrouw en iedereen daartussen — parfum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/980/1*dWVlBFSWFJNOPnpIwzvCeg.jpeg" /><figcaption>Rankin S&amp;X ‘Men’</figcaption></figure><p>Ondanks onze ingebakken angst voor verandering, heb ik het gevoel dat we op de goede weg zijn. En als schrijfster ben ik vastberaden om verder aan die weg te timmeren. Hopelijk groeit ook bij andere mediamakers een verantwoordelijkheidsbesef om het beeld van twee verliefde mannen of vrouwen te normaliseren. Rankin heeft alvast zijn duit in het zakje gedaan.</p><p>Op de website van video Channel NOWNESS vind je het werk van Rankin onder de topic ‘Sex’, die zich op gelijke hoogte bevindt als doodnormale topics als ‘Fashion’, ‘Archictecture’ en ‘Electrinoc Music’. Seks is dan ook doodnormaal. Nu alleen nog een gevarieerdere, en dus juistere, weerspiegeling in de media.</p><p><em>Meer artikels lezen zoals dit? Schrijf je in op </em><a href="http://www.openvrt.be/"><em>de nieuwsbrief van OpenVRT</em></a><em>.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c98a0f850107" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/openvrt/uw-oma-heeft-ook-seks-c98a0f850107">Uw oma heeft ook seks!</a> was originally published in <a href="https://medium.com/openvrt">OpenVRT</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>