<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Chawarong Songserm, PMP on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Chawarong Songserm, PMP on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@chawarongsongserm?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*jWSDPyhnWsHC7EDiuzJr_Q.png</url>
            <title>Stories by Chawarong Songserm, PMP on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@chawarongsongserm?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 06:28:12 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@chawarongsongserm/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Wisdom of AI]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/wisdom-of-ai-aeb3542afa9c?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aeb3542afa9c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 21 Sep 2024 08:03:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-21T14:42:44.086Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Software engineering เป็นงานที่ต้องทำเป็นทีม ไม่ใช่หน้าที่ของคนใดคนหนึ่ง อย่างไรก็ตาม งานเขียนโค้ดยังเป็นงานของ programmer แต่ละคนอยู่ ยังต้องเขียนโค้ดในส่วนของตัวเอง และต้องตรวจสอบ quality ของโค้ดตัวเองอย่างละเอียด ก่อนที่จะส่ง pull request เข้ามาใน repository ของทีม หรืออาจเรียกได้ว่า Tasks ของแต่ละคน ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ ยากหรือง่าย ทั้งหมดล้วนส่งผลต่อ quality ของ software ทั้งสิ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/554/1*GqrOAQMEx5J_gadF_-W3HQ.jpeg" /></figure><p>เมื่อพูดถึง software process ในระดับบุคคลนี้ ผู้เขียนได้ใบ cert ของ PSP (Personal Software Process) เมื่อหลายปีก่อน จาก Software Park โดยสาระสำคัญของ PSP สอนให้ programmer คิดให้มากๆ ในช่วง planning และ design ก่อนลงมือเขียนโค้ดบันทัดแรก และเมื่อเขียนเสร็จแล้ว ให้ตรวจทานอย่างละเอียด โดยเฉพาะ mistakes ของตัวเอง ที่เกิดขึ้นบ่อย เพื่อสร้าง code ที่มี quality ก่อนนำโค้ดมารวมกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W2Nqb1ftGsZXjb4eVIIqBw.jpeg" /></figure><p>อย่างไรก็ตาม การมาถึงของ AI ดูเหมือนจะช่วยลด mistakes ที่เป็น human error เหล่านี้ได้ โดย AI สามารถเขียนโค้ด snippet หรือ boilerplateให้เราได้ทันที นอกจากนั้นยังเขียน test เพื่อตรวจทานให้ด้วย อยู่ที่เราจะเลือกใช้อย่างไร</p><p>แม้ว่า AI จะดูเหมือนเป็นตัวช่วยให้เกิดโค้ดที่มี quality แต่ในความเป็นจริง AI เพียงแค่ช่วยสร้าง code ให้เท่านั้น สุดท้ายเมื่อเรานำ code มารวมกัน มันก็ยังเป็น code ของเรา ที่เราต้องใส่ใจและตรวจสอบหาข้อผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นอยู่ดี นี่จึงเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ GitHub และโครงการ open source ใหญ่ๆ ยังไม่ยอมรับ Pull Request ที่เป็น code ที่สร้างโดย AI ผมไม่ได้ต่อต้าน AI เพียงแค่อยากชี้ให้เห็นว่าเราไม่สามารถละเลย process ในระดับบุคคลได้ เพราะ code ที่ AI สร้างขึ้น ก็คือโค้ดของคุณ ที่คุณสั่งให้มันสร้างจาก prompt</p><p>นอกจากนี้ หากคุณเป็น junior programmer คุณจะมามัวสับสนหรือชักช้า ไม่ได้อีกต่อไป พี่ๆ senior ได้หา AI มาเป็นผู้ช่วยแล้ว การแข่งขันในทักษะการถามตอบกับ AI หรือ prompt engineering จึงสำคัญมาก ผู้ที่มีความรู้มากกว่า ก็จะถามได้ดีกว่า และมี productivity ที่สูงกว่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/733/1*ChTPeWytFOnbiPiofmbjlA.jpeg" /></figure><p>หากมองในภาพรวม ในอนาคตอีกไม่กี่ปีข้างหน้า โลกกำลังเปลี่ยนจาก Wisdom of Crowds ที่ทุกคนบน internet ช่วยกัน collaborate ในทุกๆเรื่อง เหมือนที่ Wikipedia ทำในหลายสิบปีที่ผ่านมา กลายมาเป็น Wisdom of AI ที่เรา collaborate กับ AI โดยตรง แต่การมาของ AI ยังมีข้อจำกัดดังที่ได้กล่าวมา ณ ปัจจุบัน AI ก็มีความสามารถ เท่ากับ data ที่ใช้ train มันมา และที่เหลือก็เป็นสิ่งที่มัน generate ขึ้นเอง ซึ่งบางครั้งก็เกิดการหลงผิดหรือ “hallucination”</p><p>ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า การมาของ AI agent ที่ฉลาดขึ้น หรือแม้กระทั่ง AGI (Artificial General Intelligence) อาจทำให้ทุกอย่างใน software development process เปลี่ยนไป เพราะ AI จะไม่เป็นเพียง copilot แต่จะเป็น programmmer จริงๆเลย ทำให้ speed และวิธีการทำ software project เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZCdz7OaUUgpthQBiVolq5w.jpeg" /></figure><p>โลกอาจไม่ต้องการ MVP (Minimum Viable Product) อีกต่อไป หรือการทำ product ด้วย agile methodology ที่เน้นการทำ software แบบเพิ่มทีละน้อย (incremental) ก็อาจไม่จำเป็น ในเมื่อ programmer ร่วมกับ AI สามารถนำเสนอ product ที่มี qaulity ในเวลาอันรวดเร็วได้ ต่างจากในอดีตการทำ software product นั้นเป็นเรื่องที่ยากและมีค่าใช้จ่ายสูง</p><p>กล่าวคือ software engineer ทุกคนจะกลายเป็น engineering manager ที่สามารถ delegate งานไปให้ AI agent ทำงานให้ได้ และตัวเขาเองก็ focus ไปที่ การกำหนด requirement การออกแบบ architecture และการตัดสินใจที่ยากๆ</p><p>นำไปสู่ยุคที่ใครๆก็สามารถทำ software ได้โดยไม่ยาก เราจะเห็น software แพร่กระจายในตลาดมากขึ้น เราจะเห็น software ที่ใช้เฉพาะงาน หรือ software ที่ใช้แล้วทิ้ง เพราะการมาของ AI agents</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fsP653K7SCCgtlzYBN8q4g.png" /></figure><p>เราจะมี programmer มากขึ้นกว่าแต่ก่อน และ programmer ที่ใช้ AI ก็ต้องปรับตัวอยู่เสมอ เหมือนการเรียนรู้ภาษา programming ใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา</p><p>เมื่อ software แพร่หลายอย่างมาก จะทำให้ product quality ดีขึ้นมากด้วย MVP หรือ product ที่มี feature ไม่ครบก็จะไม่เป็นที่ยอมรับอีกต่อไป programmer สามารถสร้าง software ออกมาได้อย่างรวดเร็ว และโค้ดจะถูก test อยู่ตลอดเวลา เพราะ AI จะเขียน unit test ให้ด้วย ต้นทุน switching cost จาก software หนึ่งไปยังอีก software หนึ่ง ก็จะลดลงด้วย เพราะการ migrate data ก็จะง่ายขึ้นด้วยคาวมช่วยเหลือของ AI</p><p>บทสรุปของ Wisdom of AI อาจเรียกได้ว่า จะนำไปสู่ยุคทองของ programmer และ software companies ไม่ว่าจะเป็น startup หรือไม่ก็ตาม ที่จะสามารถสร้าง software ที่ดีกว่าและใช้เวลาน้อยลงส่งมอบงานตรงเวลาและคุม budget ได้ด้วย AI และยังสามารถ maintain quality ที่ดีได้ ถึงแม้ว่าปัจจุบัน AI ยังไม่ได้เก่งขนาดนั้น และเราต้องตรวจทานโค้ดของเราเองอยู่ แต่อีกไม่กี่ปีข้างหน้า เราจะได้เห็น AI agents ที่ไม่ใช่เพียงแค่เป็นผู้ช่วย (copilot) แต่เป็นผู้สร้าง (builder) ที่สามารถทำงานแทนเราได้เลย</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=aeb3542afa9c" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/wisdom-of-ai-aeb3542afa9c">Wisdom of AI</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[หยุดพัก…สักนิดนึง]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%81-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%B6%E0%B8%87-628910951214?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/628910951214</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 30 Oct 2022 10:11:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-30T10:11:50.421Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p># How to stop the vicious cycles of sprints</p><p>ในโลกทุกวันนี้ เราสามารถทำงานจากที่ไหนก็ได้ เวลาทำงานเริ่มเบลอ และ office hour เริ่มไม่มีความหมาย แม้แต่เวลาเริ่มของ sprint ใหม่ ก็ไม่มีเส้นแบ่งที่ชัดเจน เหมือนทำไปอย่างต่อเนื่อง เพราะกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์มักจะเป็นแบบวนไปเรื่อยๆเพื่อให้เกิด incrementals เป็นหัวใจหลักของการทำ agile development แต่บางครั้งเคยลองนึกหรือไม่ว่า มันควรจะเป็นแบบนั้นซ้ำๆไปเรื่อยๆ หรือเปล่า หรือมันควรจะมีเวลาที่เราต้องทำอะไรช้าลงหรือหยุดพัก…ซักนิดนึง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BWi2z_rgu0O51cTa7Z6rkg.jpeg" /></figure><p>ในการมอง agile development เรามักจะเปรียบเทียบกับรถยนต์อยู่บ่อยครั้ง ถ้าอยากสร้างรถยนต์ซักคัน เราจะเริ่มจากการสร้างสเก็ตบอร์ดขายก่อน เมื่อขายสเก็ตบอร์ดให้ลูกค้าได้แล้ว ก็เริ่มสร้างจักรยาน มอเตอร์ไซค์ แล้วค่อยสร้างรถยนต์</p><p>Approach แบบนี้ใช้จุดเด่นของการเพิ่ม feature เข้าไปเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันก็มอบ value ให้กับ user อย่างสม่ำเสมอ ทีมงานค่อยๆสร้างแรงเหวี่ยง ในทุกๆ 2–3 สัปดาห์ จนเราได้ product ที่ใช่ แต่ทุกๆช่วงเวลา เราก็ได้เพิ่ม complexity เข้าไปด้วยตามขนาดและ scope ที่เพิ่มขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/562/1*8aIFvTNy6sRNRnVuISXn6Q.jpeg" /></figure><p>ถึงแม้ Agile ให้ความสำคัญกับ incremental ที่เพิ่มเข้ามา และให้เวลากับการจัดการสิ่งที่เป็น unknowns ได้เป็นอย่างดี แต่ Agile ที่แปลว่าคล่องแคล่วว่องไว ก็ต้องการ speed ด้วยเช่นกัน แต่ละ sprint ทีมงานจะต้องแก้ไข feedback ที่ได้จาก user อย่างรวดเร็วแล้วปรับ product ให้สอดคล้องกับความต้องการที่เปลี่ยนไป ซึ่งกระบวนการนี้อยู่บนพื้นฐานที่ว่า โดยธรรมชาติของซอฟต์แวร์มีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา ซึ่ง Agile มีกิจกรรมและ meeting ที่ช่วยจัดการกับ feedback loop ได้เป็นอย่างดีอยู่แล้ว มันจึงเหมาะกับ startups อย่างมากเพราะต้องการความเร็วในการสร้าง และตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เข้าถึง market ที่ต้องการได้</p><p>อย่างไรก็ตาม agile ไม่สามารถตอบโจยท์เรื่อง software maturity ได้ดีนัก เพราะบางครั้งโปรเจคไม่สามารถที่จะเริ่มจาก software เล็กๆแล้วค่อยๆเพิ่มของเข้าไปเรื่อยๆได้อย่างต่อเนื่อง บริษัทสาย tech ดังๆที่เติบโต อย่างรวดเร็ว มักจะมี software ที่มี feature ค่อนข้างครบและมีระดับ maturity สูงแล้ว เมื่อ product เข้าใกล้จุดนี้ การเพิ่มอะไรเข้าไปจะเริ่มยากขึ้นและดูเหมือนไม่ค่อยได้เนื้องานอะไร แรงเหวี่ยงที่เคยมีเกี่ยวกับ new feature ก็จะน้อย ในขณะงานส่วนใหญ่จะเป็นการปรับจูนมากกว่า เช่นการปรับ UI หรือการเพิ่ม i18n language support ณ จุดนี้ ทีมงานจะเริ่มเข้าสู่วงจรที่น่าเบื่อ กล่าวคือ ทำมากแต่ได้ value น้อย ซึ่งก็สามารถเป็นต้นเหตของการ burn out ของทีมงานได้ จะเห็นได้ว่า ณ จุดที่ agile เริ่มจะใช้ไม่ได้ผล</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/474/1*CtdiTigmV-XUn_3dPqKRoQ.jpeg" /></figure><p>เมื่อหลายสิบปีมาแล้ว เราใช้ waterfall methodology ซึ่งยืมมาจากกระบวนการใน manufacturing ที่มีช่วงเวลาที่แยกกันอย่างชัดเจนในการวางแผน, design และลงมือสร้างซอฟต์แวร์ โปรแกรมเมอร์ในยุคถัดมา ไม่ค่อยชอบกระบวนการแบบนี้เท่าไร เพราะความเทอะทะและไม่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็ว กว่าจะ release อะไรได้ต้องใช้เวลาเป็นเดือนๆ แทนที่จะเป็นระดับสัปดาห์ การลงทุนลงแรงกับเวลาเป็นเดือนๆโดยไม่มี feedback loop อาจเป็นหายนะสำหรับ startups ที่ต้องเอาตัวรอดด้วยการทำซอฟต์แวร์ที่ตอบโจทย์ตลาดให้รวดเร็วที่สุด</p><p>แต่มีบางอย่างใน waterfall model ที่อาจช่วยเราออกจากวงจร sprint cycle ที่น่าเบื่อและเอาเวลาไปดูในส่วนอื่นๆเช่น tech debt ได้ นั่นก็คือ milestone</p><p>ใน waterfall นั้น milestone มีไว้เพื่อเป็น deadline ที่แบ่งช่วงเวลาออกจากกันก่อนจะ kickoff อันถัดไป ถ้าเปรียบกับการแข่งขันเรือใบ ใน agile เรายังต้องแข่งรอบถัดๆไป แต่ milestone คือการเข้า finish line หลังจากนั้นทุกอย่างจะหยุด สรุปบทเรียน และเตรียมแข่งต่อใน tournament ถัดไป milestone ทำให้เราตระหนักถึง value ที่เราได้มอบให้ในตัว product และสรุปบทเรียนเพื่อปรับตัวใน phase ถัดไป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mW9zUKkxHyBdgzHm4qP8UQ.jpeg" /></figure><p>จริงๆแล้ว agile ก็มีการสรุปบทเรียนแบบนี้อยู่นะ นั่นคือ retrospective ที่เกิดขึ้นตอนจบ sprint มันเปิดโอกาสให้ทีมได้ทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นหรือไม่เกิดขึ้นใน sprint นั้น แต่บ่อยครั้ง เราก็ละเลยที่จะทำ retrospective อาจเป็นเพราะเวลา หรืองานที่ยัง in-progress ที่เหลืออยู่ก่อนจบ sprint ทำให้ retrospective ถูกมองเป็นภาระ และทำให้พลาดโอกาสในการแก้ไขปรับปรุงกระบวนการทำงานของเรา</p><p>ในทางกลับกัน milestone เปิดโอกาสให้เราได้สะท้อนภาพที่ใหญ่กว่า นอก sprint และ focus ไปที่ผลลัพธ์ของตัว product ที่ได้จากหลายๆ sprints ที่ผ่านมา หากทำได้ทุกๆ quarter หรือบ่อยกว่านั้น จะทำให้ การหยุดพักและวางแผน เกิดได้จริง มันอาจกินเวลาแค่ไม่กี่วัน หรือทั้ง sprint เลยก็ได้ เพื่อใช้ในการรวบรวมความคิด แก้ technical debts และวางแผนงานในอีกหลายๆ sprints ถัดไป</p><p>บางทีมไม่อาจหาเวลามาทำแบบนี้ได้ง่ายๆ แต่ก็ต้องบอกว่าสิ่งที่สำคัญคือ การหยุด sprint cycle เป็นการช่วยให้เกิดการสะท้อนความเป็นจริงและเรียบเรียงความสำคัญใหม่ เปิดโอกาสให้ทีมงานถามคำถามเช่น ทำไมเราต้องทำ feature นี้? ดังนั้นการทำทั้ง agile iteration และ milestone ควบคู่กันไป จะทำให้เกิดความสมดุลย์ในระยะยาวได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QLVczaxOsA7C_JY_4-mywQ.jpeg" /></figure><p>สรุป</p><p>บางครั้งการหยุดพักซักนิดนึงหรือทำอะไรช้าลง จะทำให้เราเห็นสิ่งที่สะท้อนกลับออกมาจากซอฟต์แวร์ที่ครั้งนึง เราอาจเคยคิดว่ามันก็ work ดีอยู่แล้ว การเปิดพื้นที่ให้เราได้มองภาพใหญ่ๆ ของ product หรือ process การทำเช่นนี้ นอกจากช่วยให้ทีมได้มองย้อนกลับไป ยังช่วยชาร์จแบ็ตให้กับทีมงาน เติมพลังให้กลับมาเต็มอีกครั้ง ลดความรู้สึกที่ว่าเวลาผ่านไปแบบซ้ำๆ วนๆไป และเหนืออื่นใด เพื่อเปิดโอกาสให้ทีมได้คิดถึงมุมมองใหม่ๆ ของการพัฒนาซอฟต์แวร์ที่ใช่ ถูกใจลูกค้า</p><p>-ชวรงค์</p><p>source: <a href="https://codingugly.com/?p=178">https://codingugly.com/?p=178</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=628910951214" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%81-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%B6%E0%B8%87-628910951214">หยุดพัก…สักนิดนึง</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[No Time to Waste]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/no-time-to-waste-b6459ae586fa?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b6459ae586fa</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 23 Jul 2022 13:57:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-07T11:56:39.613Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ในช่วงที่ผ่านมา มีคนพูดถึงประเด็น “เวลามีมูลค่า” บ่อยมาก อาจเป็นเพราะ เร็วๆนี้ผู้ว่าชัชชาติได้พูดถึงกรณีมูลค่าของเวลาในการสร้างรถไฟความเร็วสูง ซึ่งก็ตรงกับการพัฒนาซอฟต์แวร์เช่นกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WtTwsDoJr3rSoXQMt8Fyng.jpeg" /></figure><p>Sponsored by: <a href="https://codingugly.com/">https://codingugly.com</a>, Tech Leadership Anti-Patterns</p><p>ลองมองย้อนกลับไปยังโปรเจคที่เกิดความล่าช้าในการส่งมอบกัน อะไรที่ทำให้ใช้เวลานาน บางโปรเจ็คใช้เวลามากขึ้นเป็นเท่าตัว คุณเคยลองวิเคราะห์หรือไม่ว่า เวลาที่เสียไป เสียไปกับอะไรบ้าง</p><p>จากบทความเรื่อง “Software Development Waste” ที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ <em>International Conference on Software Engineering (ICSE)</em> , 2017 ที่ได้เฝ้าดูการพัฒนาซอฟต์แวร์ 8 โปรเจ็คในระยะเวลา 2 ปีครึ่ง แล้วแยกแยะ waste ต่างๆ ในกระบวนการทำซอฟต์แวร์ ออกเป็นกรณีๆ ผมจึงคิดว่า มันน่าจะมีประโยชน์ในแง่ของ Checklist หากทีมใดจะนำไปใช้ เพื่อลด waste และเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน ผมขอเริ่มกันเลยครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/1*QoTK7JjsqNBhysmzRmb1Vg.png" /></figure><p>Waste#1 Product ที่ไม่มีใครต้องการ</p><p>เป็น waste ที่เสียไปในการสร้างสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ใช้งานไม่ได้ ไม่ตอบโจทย์ กล่าวคือ เกิดจากการทำ product research ได้ไม่ดี ไม่มีการตรวจสอบกับ user หรือไม่สนใจ feedback ทั้งนี้รวมไปถึงการทำ feature ที่ไม่ได้เพิ่มมูลค่าให้ users และการไม่นำ stakeholders เข้ามาร่วมจัด priority ของ feature ที่จะทำ (หรือไม่ทำ) ตั้งแต่เนิ่นๆ ล้วนแล้วแต่ทำให้เกิดการสร้าง product ที่ไม่มีใครต้องการ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*3Bm5YrB1LJvdHGINRrD3Pg.jpeg" /></figure><p>Waste#2 Backlog ขยะ</p><p>เป็น waste ที่เสียไปกับการจัดการ user stories หรือ tickets ที่ซ้ำซ้อน นำ tickets ที่ไม่สำคัญมาทำก่อน หรือ ไม่จัดให้แก้ bugs แต่เนิ่นๆ ทำให้ backlog เกิดความผันผวน กล่าวคือ developer บางคนทำหลายอย่างในเวลาเดียวกัน บางคนทำงานซ้ำซ้อน บางคนไม่มีงานหรือ user stories ที่พร้อมทำ เกิดความไม่สมดุลของ bugs vs features ใน sprint QA เทสระบบได้ล่าช้า สุดท้ายทำให้เกิดปัญหาด้านคุณภาพในที่สุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Z61a0wMyBs3vQskaO44krA.png" /></figure><p>Waste#3 Rework เป็นนิสัย</p><p>เป็น waste ที่เกิดจากการต้องรื้อโค้ดเขียนใหม่ใน feature ที่คิดว่าเสร็จไปแล้ว โดยสาเหตุนั้น อาจมาจากความเข้าใจผิด หรือ definition of done ไม่ชัดเจน ทำให้ทำออกมาแบบผิดๆ ทำมาแล้วเกิดบั๊กเยอะและขาดการ analyze root cause เลยทำให้บั๊กแก้ไม่หายจนต้องรื้อโค้ด การ rework อาจ รวมไปถึง technical debt ด้วย หากมีอยู่เยอะ ก็จะทำให้ไม่สามารถเขียนโค้ดแบบตรงไปตรงมาได้ ทำให้สุดท้ายก็ต้องรื้อเขียนใหม่</p><p>Waste#4 Over-engineering</p><p>เป็น waste ที่เกิดจากการเขียนโค้ด ที่ซับซ้อนเกินความจำเป็น และไม่พยายาม simplify มันแต่เนิ่นๆ ทั้งนี้รวมถึงการ design solution หรือ design หน้าจอ UI ดังนั้นให้คิดเสมอว่า user ไม่ต้องการอะไรที่ซับซ้อนหรอก การเขียนโค้ดที่ duplicate กัน (copy/paste) หรือการไม่ทำให้ ui component นำกลับมาใช้ซ้ำได้บ่อยๆ (reusability) ก็สามารถทำให้เกิดความซับซ้อนได้ ไม่ควร design ระบบอะไรที่ใหญ่ๆตั้งแต่แรก ควรเริ่มลงมือทำจากเล็กๆก่อน (most viable product)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/627/1*Qv5tGwg3mLDAcFMwAAOPjw.jpeg" /></figure><p>Waste#5 ภาระทางปัญญา (cognitive load)</p><p>เป็น waste ที่เกิดจากการต้องใช้พลังในการคิดมากเกินความจำเป็น ไม่ว่าจะมาจากการที่มี tech debt เยอะ, มี feature ที่ใหญ่มาก, ไม่มีเครื่องมือทีเหมาะสมเพียงพอ, API, library หรือ framework ที่ซับซ้อนมาก, dev มีการสลับ feature ไปมาบ่อยๆ (context switching), หรือแม้กระทั่งการเขียนโค้ดที่ไม่ clean รกรุงรัง ล้วนแล้วแต่ทำให้เราต้องใช้พลังของสมองในการคิดมากจนเหนื่อยล้า ทำให้คิดช้าลง หรือเพิ่มเวลาในการคิดทำอะไรง่ายๆสักอย่าง เป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/768/1*g53qT1y1ndCtytuIdR4TAg.jpeg" /></figure><p>Waste#6 ทุกข์ทางจิต (Psychological distress)</p><p>เป็น waste ที่เกิดจากความเครียดต่างๆ ที่เกิดขึ้นภายในทีม ทำให้งานออกมาไม่มีคุณภาพ เพราะไม่มีกระจิตกระใจในการทำงาน เสียขวัญและกำลังใจ นอกจากนี้ การเร่งรีบเขียนโค้ดอยู่ตลอดเวลา รวมไปถึงความขัดแย้งภายในทีม ล้วนแล้วแต่ทำให้งานที่ได้ออกมาไม่ดี เกิดความล่าช้าและ ไม่มีประสิทธิภาพ</p><p>Waste#7 การรอคอย (Waiting/multitasking)</p><p>เป็น waste ที่เกิดจากการว่างงาน อาจเป็นเพราะรออะไรบางอย่าง เช่นรอคน รอเครื่องมือ หรือรอ information บางครั้งการรอ unit test ที่รันนานๆ ก็ทำให้เกิด waste ได้ กล่าวคือ บางครั้งเราต้อง switch ไปทำอย่างอื่นรอ และการจะกลับมา แก้ไขโค้ด ก็ไม่ใช่ว่าจะทำได้ทันที อย่างที่เราทราบว่า multi tasking จะมี lose ในการ switch กลับไปกลับมา ในส่วนของการรอ environment นาน ขอแนะนำ dev ให้นำ docker container มาใช้งานในการ code, build, test, start และ debug เพื่อไม่ต้องรอ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/764/1*ODM7O1OjEVbL6o2KRSvDuQ.png" /></figure><p>Waste#8 องค์ความรู้หาย (Knowledge loss)</p><p>เป็น waste ที่เกิดจากการที่มีคนในทีมลาออก ทำให้ต้องเรียนรู้ใหม่อีกครั้ง ซึ่งองค์ความรู้บางอย่างก็อาจไม่สมบูรณ์ เมื่อเขียนโค้ดในส่วนนั้นๆ ก็จะเกิดความเข้าใจผิดได้ง่าย และไม่สมบูรณ์</p><p>Waste#9 สื่อสารอย่างไม่มีประสิทธิภาพ</p><p>เป็น waste ที่เกิดจากการสื่อสารไม่ครบถ้วน ผิดพลาด เข้าใจผิด ไม่ตรงจุด หรือไม่มีการสื่อสารเลยก็เป็นได้ เกิดจากขนาดของทีมที่ใหญ่เกินไป ทีมงานและ stakeholder กระจายตัวอยู่ตามที่ต่างๆ ไม่ได้ทำงานที่เดียวกัน ทำให้ไม่เข้าใจ process การทำงานของทีมอื่น การสื่อสารที่ไม่สมดุลย์ เช่นการสื่อสารทางเดียว ไม่มีการรับฟังความคิดเห็น มองข้าม retrospective มีการประชุมที่ไม่มีประสิทธิภาพ ไม่สนใจที่จะคุยเรื่อง blocker issues ของแต่ละวัน ประชุมนานเกินไป โดยเฉพาะ daily stand-ups ไม่ควรเกิน 15 นาที</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/761/1*O8lnN-APOnsvq6_sz3M9tw.jpeg" /></figure><p>สรุป</p><p>การพัฒนาซอฟท์แวร์เป็นกิจกรรมที่ซับซ้อนที่เต็มไปด้วยปัญหาในเชิงเทคนิค ที่แต่ละกิจกรรมจะเกี่ยวข้องกับผู้คนหลากหลายทักษะ และ disciplines การที่มีผู้คนในสังคมแบบนี้ จะมีโอกาสเกิด waste ได้ง่าย waste เป็นกิจกรรมที่สูญเสียไปในรูปแบบของเวลา เป็นเวลาที่ไม่ได้ก่อให้เกิด value กับใครเลย และความล่าช้าทำให้สูญเสียความสามารถในการแข่งขัน สูญเสีย time to market ดังนั้นหากเราทำความเข้าใจ waste ต่างๆ และพยายามหาทางแก้ไขมัน เราจะลดการสูญเสียได้ แล้วทีมงานจะมีเวลามาเพิ่ม value ให้กับ product ที่ตอบโจทย์ทุกคน …อย่างทันท่วงที</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b6459ae586fa" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/no-time-to-waste-b6459ae586fa">No Time to Waste</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Story#12 อย่าปล่อยให้โค้ดส่งกลิ่น]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/story-12-%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99-6e2368ef4882?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6e2368ef4882</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 01 Mar 2022 16:02:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-26T04:27:44.934Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FskS1L0YxFKoFqhg25rWGw.png" /></figure><p>เคยใช้ app ที่ยิ่งใช้ไปนานๆ ยิ่งรู้สึกอยากเลิกใช้ ไม๊ครับ แบบอยากให้เรท 1 ดาว เพราะใช้แล้วติดๆขัดๆ บั๊กเยอะ ใช้ยาก ไม่เหมือนตอนใช้ตอนแรกๆ หรือเคยได้ยินเรื่องราวของซอฟต์แวร์ที่ประสบปัญหาการใช้งานบ้างไม๊ครับ เหตุที่เป็นเช่นนั้น ส่วนหนึ่งมาจากโค้ดเน่าๆที่แฝงตัวอยู่ในโปรเจคเป็นไวรัสพร้อมที่จะติดต่อไปหาโปรแกรมเมอร์คนอื่นได้ทุกเมื่อ ลองมาทำความเข้าใจถึงสาเหตุของการส่งกลิ่น และทำไมถึงติดต่อกันได้ครับ</p><p>Sponsored by: <a href="https://codingugly.com/">https://codingugly.com</a>, Tech Leadership Anti-Patterns</p><p>ธรรมชาติของการพัฒนาซอฟต์แวร์ มักจะมี deadline ในการส่งมอบ working software ให้กับลูกค้า หรือ users เป็นรอบๆ และบางครั้งก็เร่งรีบจากสาเหตุหลายประการ ทำให้ทีมพยายาม focus ไปที่ features ที่จะส่งมอบ และเทส feature นั้นๆ รวมถึงสิ่งที่พอจะทำได้เช่น performance ในขณะที่มักจะลืมสิ่งที่ถูกมองข้ามได้ง่ายอย่างเช่น maintainability และ reusability</p><p>ถ้าโปรเจคส่งมอบได้ จะเข้าสู่โหมด maintenance ในช่วงนี้จะมีการแก้โค้ดและ enhancement ในลักษณะเพิ่มโค้ดเข้าไปเรื่อยๆ ตาม feedback ที่ได้มา หากยิ่งไม่มีการ refactor หรือ improve code quality แล้วนั้น มันก็จะค่อยๆกัดกร่อน quality กล่าวคือ ถ้าในโค้ดมี “code smells” หรือโค้ดเน่าอยู่ และหากเราไม่ refactor มัน มันจะไปสู่จุดที่ไม่มีโปรแกรมเมอร์คนไหนกล้าแตะโค้ดเลย เพราะกลัวจะยิ่งทำให้สถานการณ์ (quality) แย่ลงกว่าเดิม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*lfThX0vCTf2j7QkAoKAYpA.jpeg" /></figure><p>โค้ดที่เน่ามักจะแก้ยากกว่าโดยธรรมชาติ เพราะมันทำความเข้าใจได้ยาก โค้ดมักจะพันกันเป็นเส้นสปาเกตตี การไม่ใช้หลักการของ DRY (Don’t repeat yourself), YAGNI (You ain’t gonna need it) หรือ KISS (keep it simple and short) และ best practices อื่นใด ล้วนแล้วแต่ทำให้โค้ดเน่า การแก้เพียงแค่นิดเดียวอาจทำให้พังทั้งโปรเจคได้เลย กล่าวคือมันอาจเปราะบางถึงขั้นที่ไม่สามารถควบคุมได้ และสุดท้าย users ต้องย้ายไปใช้ซอฟต์แวร์ของเจ้าอื่น หรือสั่งให้เขียนขึ้นใหม่ อย่างไรก็ตาม สำหรับซอฟต์แวร์ขนาดใหญ่อย่าง enterprise software การทำเช่นนั้น จะมีค่าใช้จ่ายที่สูงมาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*_ScGHKBKASJ8fjip6cAJFw.png" /></figure><p>แล้วทำไม quality ของซอฟต์แวร์ถึงถูกกัดกร่อนได้เร็วขนาดนั้น ทำไม programmer ไม่ทำตามหลักการหรือ best practies เพื่อไม่ให้เกิด “code smells” ลองไปดูคำอธิบายด้วยทฤษฎี “Broken Window” กัน</p><p>ทฤษฎี Broken Window เขียนโดย Wilson and Kelling ในปีค.ศ. 1982 มีใจความว่า “ตึกที่มีหน้าต่างแตกเพียงบานเดียว หากไม่รีบซ่อม นานวันเข้า มันมีแนวโน้มที่จะแตกเพิ่มโดยผู้ไม่หวังดี นำไปสู่การบุกรุกเข้าไป และหากตึกไม่มีคนอยู่ พวกเค้าก็จะอยู่อาศัย ซ่องสุม และเป็นบ่อเกิดแห่งอาชญากรรม”</p><p>หรือถ้าจะอธิบายง่ายๆด้วยปัญหาสายโทรศัพท์โทรศัพท์ หากมีช่างคนนึงที่ไม่เดินสายให้เรียบร้อย ช่างที่เดินสายคนต่อๆไปก็จะทำตาม และเกิดเป็นปัญหาสายสัญญาณที่ยุ่งเหยิงและแก้ได้ยากในที่สุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*w0priq1HUkzUR14eRjo4eQ.jpeg" /></figure><p>ในโลกของซอฟต์แวร์นั้น programmer ทราบดีว่า code smells เป็นอย่างไร แต่ก็นั่นแหละ หาก product manager ต้องการ launch product ให้เร็วที่สุด เค้าจะเลือกที่จะละเลยหลักการบางอย่างพื่อให้เสร็จทัน deadline ยิ่งถ้ามีคนก่อนหน้าเคยทำไว้เป็นตัวอย่างแล้ว เค้าจะไม่ลังเลที่จะทำตามกัน ยิ่งถ้าคนอื่นๆไม่ใส่ใจ เช่น peer review ที่หละหลวม ยิ่งส่งเสริมให้เกิด code smells และท้ายที่สุดก็จะนำไปสู่ความยุ่งเหยิงจนยากที่จะแก้ ถึงขั้นต้องเลิกล้มโปรเจคกันไป</p><p>วิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดในสถานการณ์เช่นนี้คือ ต้องรีบแก้ใข code smells ในขณะที่มันยังไม่หมักหมมจนเป็นดินพอกหางหมู ในการพัฒนาซอฟต์แวร์หากไม่รีบทำการ refactor แต่เนิ่นๆ มันจะไปเร็วมากและยากที่จะกลับมาแก้ไข การ refactor เล็กๆน้อยๆในทุกๆ bug fix และ improvement กลับทำได้ง่ายกว่าและมีประสิทธิภาพกว่าการที่ต้อง refactor ใหญ่ๆ ที่ต้องมีการ approve ให้ทำ เนื่องจากต้องใช้เวลาและมีค่าใช้จ่าย การนำ refactor activities เช่นพวก tech debt tickets มาอยู่ในทุกๆ sprint ควรต้องทำให้เป็นนิสัย การเพิ่มความเข้มข้นในการทำ peer review process ก็เป็นสิ่งที่ต้องทำเป็นอย่างย่ิง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*8By2-7svcdjey1RSC9IiRA.jpeg" /></figure><p>สรุป</p><p>บ่อยครั้ง การทำ refactor ใหญ่ๆ มักเกิดได้ยาก แต่ไม่ได้แปลว่าการ refactor เล็กๆ ไม่สามารถเกิดได้ ดังนั้นสิ่งแรกที่ต้องทำ คือควร refactor ทุกครั้งที่มีการ change code ใช้เวลาเพิ่มขึ้นสักนิดเพื่อ make sure ว่า code มีคุณภาพ ประการที่สองคือโปรแกรมเมอร์ต้องตระหนักให้มากว่าการละเลยหลักการหรือ best pratices สามารถสร้างปัญหาในอนาคตได้ สองอย่างนี้จะช่วยรักษาให้โปรเจคมีคุณภาพ และนำไปสู่ maintainability และ reusability ในท้ายที่สุด</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6e2368ef4882" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/story-12-%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99-6e2368ef4882">Story#12 อย่าปล่อยให้โค้ดส่งกลิ่น</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Story#11 Self Organizing Team ในการแข่งเรือใบ]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/story-11-self-organizing-team-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%82%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%9A-23dcc0442a17?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/23dcc0442a17</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 30 May 2021 11:03:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-26T04:27:57.758Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>🎯 ทีมพัฒนาซอฟท์แวร์บ่อยครั้งมักจะมีการเปรียบเทียบกับทีมในการแข่งขันกีฬาที่ต้องใช้ทีมเวิร์คสูง หนึ่งในนั้นคือกีฬาเรือใบ ⛵️</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*0_apdZCGyRr95ijBAeA1mQ@2x.png" /></figure><p>Sponsored by: <a href="https://codingugly.com/">https://codingugly.com</a>, Tech Leadership Anti-Patterns</p><p>ที่เห็นในรูป คือการแข่ง SailGP ที่ เป็นการแข่งขันเรือใบชิงแชมป์ประจำปี ที่ประกอบด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย รวมถึงความเชี่ยวชาญและศักยภาพอันเป็นเลิศของผู้เข้าแข่งขัน</p><p>การแข่งเรือที่มีใบเช่นนี้ จำเป็นจะต้องอาศัยการปรับตัวไปกับการเปลี่ยนแปลงของทิศทางลมและคลื่น ที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา เปรียบได้กับการทำซอฟท์แวร์ ที่ต้องปรับตัวตาม requirement เทคโนโลยีและกระบวนการทำงาน ที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ตลอดเวลา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*S1WP1HjlcqQR5NkH7p4xKg.png" /></figure><p>ยิ่งถ้าได้ดูการแข่งขันกีฬาอย่าง SailGP ใน Youtube แล้ว ยิ่งทำให้เห็นภาพมากขึ้น ว่าในการแข่งเรือใบ กรังปรี สมัยใหม่นี้จะต้องอาศัยเทคโนโลยีและเครื่องมือที่ทันสมัยมากๆ ผู้เข้าแข่งขันต้องร่วมกันทำงานเป็นทีมเวิร์คอย่างสูง และ Goal ในแต่ละ race ก็ชัดเจนคือต้องเข้าเส้นชัยเป็นที่หนึ่ง เปรียบได้กับทีมซอฟต์แวร์ที่แต่ละ sprint จะมี sprint goals เป็นจุดหมาย</p><p>SailGP จะมีผู้เล่นในทีมบนเรือ F50 (Foiling Catamarans) 5 คน ประกอบด้วย helm หรือคนคุมหางเสือ 1 คน wing trimmer 1 คน คอยปรับ aerodynamics ของเรือ และทำงานกับ flight controller 1 คน ที่คุมการควบคุมต่างที่เป็นเทคโนโลยีของเรือ และ grinder 2 คน ที่เป็นเหมือนผู้ส่งพลังงานไปยังส่วนต่างๆของเรือ ตลอดการแข่งขันจะเห็นว่าแต่ละคนในเรือจะวิ่งไปมาระหว่าง 2 ด้านของกาบเรือ บางครั้งสลับบทบาทกันก็มี ถึงแม้ในการจัดทีม จะมี role หลักๆอยู่ 1 คนคือ helmsman หรือคนคุมหางเสือ เหมือนกับ product owner ในทีมซอฟท์แวร์ แต่ก็นั่นแหละ บางครั้งเค้าก็วิ่งไปชักใบเรือเช่นกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RFs8Jc16JbjxKzK675FV0A.png" /></figure><p>จะเห็นว่า ไม่ว่าจะเป็นการแข่งเรือหรือทำซอฟท์แวร์ mindset ของความเป็น self organizing team ในแต่ละคนจะต้องสูง กล่าวคือเมื่อคุณกระโดดลงเรือที่อยู่ในน่านน้ำแล้ว คุณคงหันหลังกลับไม่ได้ คุณจะต้องเป็นส่วนหนึ่งของทีมให้ได้ และเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของ self organizing team สิ่งที่จะเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาคือการปรับตัวกับความเปลี่ยนแปลงที่มีอยู่เสมอ</p><p>แล้วทีมที่มี self organizing mindset เป็นอย่างไร ใน Project Management Body of Knowledge (PMBOK) หากใครเคยอ่านสอบ PMP certified เค้าจะกล่าวถึง Bruce Tuckman’s staging or group development ว่าการฟอร์มทีมจะต้องผ่านบันได 4 ขั้นดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hIHdLG85TiJz4BSkFoD00A.jpeg" /><figcaption>Bruce Tuckman’s staging or group development</figcaption></figure><p>* Stage 1 — Forming (Coordinating)</p><p>แต่ละคนแยกกันทำ แล้วนำมารวมกัน อาจลำดับความสำคัญของงานแตกต่างกัน</p><p>* Stage 2 — Storming (Cooperation)</p><p>เริ่มช่วยเหลือกันมากขึ้นหากติดปัญหาหรือมีการร้องขอ แต่ก็ยังแยกกันทำงานและลำดับความสำคัญของงานแตกต่างกัน</p><p>* Stage 3 — Norming (Collaborating)</p><p>เริ่มทำงานด้วยกัน ไปสู่เป้าหมายเดียวกัน งานแต่ละงานจะเป็นรูปแบบของการทำร่วมกันมากขึ้น</p><p>* Stage 4 — Performing (all of the above Consistently)</p><p>เริ่มให้ความสำคัญของ progress และ output มากกว่า role หรือตำแหน่งในทีม ทักษะเริ่มมีการแลกเปลี่ยนหมุนเวียนเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย การทำงานในรูปแบบ cross functional จะทำให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด</p><p>ดังนั้นในการสร้างทีมพัฒนาซอฟท์แวร์ให้มี self organizing mindset จึงต้องตระหนักถึงบันได 4 ขั้นนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qBUl3VWqB0SITA2KIDDcjQ.jpeg" /></figure><p><strong>สรุป</strong></p><p>ไอเดียในการทำซอฟต์แวร์ด้วย mindset ที่เป็น self organizing team มีมาพร้อมๆกับการล่มสลายของการทำซอฟท์แวร์แบบ water fall กล่าวคือความเป็นส่วนหนึ่งของทีม ทำให้บทบาทหรือ role ของ individual มีความสำคัญน้อยกว่าการที่ทุกคนในทีมพยายามทำงานร่วมกันเพื่อไปให้ถึงเป้าหมาย แต่หลายๆทีมก็ไม่สามารถที่จะออกจากวังวนของ role ในรูปแบบ hierarchical ได้ อยากให้ทุกคนในทีมลองนึกภาพที่กล่าวไว้ก่อนหน้า ถ้าจับทุกคนโยนลงไปบนเรือลำเดียวกันแล้ว เป้าหมายคือเส้นชัยเท่านั้น และเมื่อนั้นบทบาทของแต่ละคนในทีมจะเปลี่ยนไปทันที ในการทำซอฟท์แวร์ เส้นชัยคือการได้มาซึ่ง workable software และเมื่อทุกคนตระหนักถึงบันได 4 ขั้น ทุกคนจะพยายามปรับตัวไปสู่ Self Organizing Team</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=23dcc0442a17" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/story-11-self-organizing-team-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%82%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%9A-23dcc0442a17">Story#11 Self Organizing Team ในการแข่งเรือใบ</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ Story#10 Imposter Syndrome]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/story-10-imposter-syndrome-ad8831da213e?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ad8831da213e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 09 May 2021 10:03:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-26T04:28:56.693Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เคยบ้างไม๊ที่รู้สึกว่าโปรเจคที่เราดูแลอยู่มันไปไม่ถึงไหน เคยไม๊ที่โทษตัวเองว่าถึงแม้เราจะพยายามมากแค่ไหน ก็ไม่มี progress อะไรเกิดขึ้นเลย หรือว่าที่ตรงนี้ไม่ใช่ที่ของเรา และเรามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร หรือเราเป็น imposter ในทีม ต้องยอมรับว่าความรู้สึกแบบนี้ เกิดขึ้นกับ developers, team leads หรือแม้กระทั่ง leaders ในทุกๆระดับ ที่ส่วนใหญ่จะต้องผ่านจุดนี้ จุดที่เรียกว่า Imposter Syndrome</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_XmDB6kayg6RTeo-rh_5GQ.png" /></figure><p>Sponsored by: <a href="https://codingugly.com/">https://codingugly.com</a>, Tech Leadership Anti-Patterns</p><p>ทำไมเราต้องตั้งคำถามกับความสามารถของเรา ต้องยอมรับก่อนว่า งานในสายพัฒนาซอฟต์แวร์ มักจะมีความซับซ้อนและไม่ตรงไปตรงมาเข้ามาเกี่ยวข้องเสมอ ทำให้บ่อยครั้งโปรเจคไม่ดำเนินไปข้างหน้าอย่างที่ควร feature ใหม่ๆ ไม่ผ่าน QA หรือแม้กระทั้งเรื่องเล็กๆอย่าง cycle time ของ pull request นานเกินไปกว่าจะได้ merge เข้า develop branch จนพาลทำให้เกิดคำถามในใจว่าเราไม่มีความสามารถหรือเปล่า หรือว่าเราเป็นของปลอม (imposter)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*mBFymwCr2xRkOdf5j2d0xw.jpeg" /></figure><p>จริงๆแล้วเราต้องยอมรับก่อนว่า ความรู้สึกแบบนี้เป็นเรื่องปกติ ไม่ว่าจะอาชีพไหน ขอยกตัวอย่าง หากคุณเป็น engineering manager ที่เพิ่งถูก assign มาให้แก้ปัญหาโปรเจคที่ go live ไปแล้ว หากคุณเริ่มรู้สึกถึง imposter syndrome เมื่อไหร่ ให้ตั้งสติและเริ่มจากจุดเล็กๆไปใหญ่ นำเอกสาร product requirement, software spec หรือแม้กระทั่ง wiki page มาอ่านดู หรืออาจเริ่มจากการเอาบั๊กมาดูก็ยังได้ แล้วพยายามต่อจิ๊กซอร์ ในขณะเดียวกันพยายามคุยกับทีมเพื่อให้ได้ข้อมูลให้ได้มากที่สุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MlqL-ZyGxnM3hUWPkxLGhw.jpeg" /></figure><p>Imposter syndrome เกิดจากการไม่เข้าใจและรู้สึกเหมือนช่วยอะไรทีมไม่ได้ การที่เราเริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้น แม้จะเป็นจุดเล็กๆ เช่นเข้าใจบั๊กเพียง 1 ตัวและช่วยให้บั๊กตัวนั้นปิดได้ ก็ทำให้เกิดความมั่นใจขึ้นมาทันที จากนั้นก็เริ่มขยายขอบเขตออกไปเรื่อยๆ อย่าอายที่จะถามคำถามที่บางครั้งอาจดูไม่ฉลาด การถามว่ามันทำงานยังไง ไม่ได้ทำให้ใครดูโง่ การไม่กล้าถามนั่นแสดงว่าเรากำลังเชื่อว่าเราเป็น imposter จริง</p><p>เมื่อไหร่ที่ตั้งคำถามกับความสามารถของตัวเอง ให้ย้อนกลับไปนึกถึงโปรเจคที่เราทำสำเร็จในอดีต app ที่ลูกค้าใช้งานมาตั้งนานและยังใช้อยู่ หรือ app ที่มี userใช้งานเยอะมากๆ แสดงวว่าเป็น workable software ถึงแม้เราจะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของความสำเร็จ แต่อย่าลืมว่า engineering work ทำงานเป็นทีม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*s8gdMSqZ_jK_8PgdkWfEgQ.jpeg" /></figure><p>สุดท้ายอยากฝากไว้ว่า อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นที่เค้ารู้มากกว่าเรา ให้คิดเสมอว่า ถ้าเรารู้ว่าเค้ารู้อะไรที่เราไม่รู้ ไม่นานเราก็จะรู้เหมือนเค้า อย่าปล่อยให้ความรู้สึกไม่รู้เช่นนี้กลายมาเป็น imposter syndrome</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ad8831da213e" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/story-10-imposter-syndrome-ad8831da213e">🚀 Story#10 Imposter Syndrome</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Story#9 ปัญหาของ Solution]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/story-9-%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-solution-968cf00618f9?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/968cf00618f9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 13 Apr 2021 17:08:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-26T04:29:05.350Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>🚀 Story#9 ปัญหาของ Solution</h3><p>เมื่อเร็วๆนี้ ผมถูกถามว่าเราจะทำ product อะไรขายลูกค้าดี ที่จะแก้ปัญหา xyz ให้เค้า ตั้งแต่ทำงานสาย engineering มา ผมมักจะเจอคำถามทำนองนี้บ่อยๆ ที่แยก problem และ solution ออกจากกันกล่าวคือเป็นการแยกกันของ problem ที่ลูกค้ามี และ solutions ที่จะตอบโจทย์ลูกค้า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qCIVXkc9XVhBFTKV0JflBQ.png" /></figure><p>Sponsored by: <a href="https://codingugly.com/">https://codingugly.com</a>, Tech Leadership Anti-Patterns</p><p>จริงๆ approach นี้ก็ค่อนข้างมีเหตุผล แต่บางครั้งก็ไม่สามารถใช้แก้ปัญหาที่ซับซ้อนได้ โดยเฉพาะในกรณีที่ต้องการ innovation ด้วย เพราะฝ่าย problem ก็จะพยายามทำความเข้าใจปัญหาให้ได้มากที่สุดเพื่อให้ฝ่าย solution ไปหาทางออกให้ จึงจำเป็นต้องทำลายกำแพง problem และ solution นี้ทิ้งซะก่อน</p><p>เฮนรี่ ฟอร์ด ผู้ก่อตั้งรถยนต์ยี่ห้อฟอร์ด เคยกล่าวไว้เมื่อ 100 กว่าปีที่แล้ว หากไปถามลูกค้าว่าอยากได้อะไร พวกเขาจะตอบว่า “faster horses” แต่ฟอร์ดก็เลือกที่จะสร้างรถยนต์ ในสายซอฟแวร์ในปัจจุบัน ยิ่งชัดว่าบ่อยครั้งที่ลูกค้าไม่ทราบว่าเขาอยากได้ solution อะไรมาแก้ปัญหาของเขา หลายโปรเจคทำมาเพื่อแก้ปัญหา แต่ก็ไม่ได้แก้ปัญหาที่แท้จริงเลย นั่นก็เพราะว่า product team ใช้เวลาส่วนใหญ่ในการค้นหาว่าปัญหาของลูกค้าคืออะไร และผลักงานที่เหลือมาให้ engineering team สร้าง solution ให้ในเวลาอันรวดเร็ว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*TGmQ7hOwQUGLZNZDe45MVA.jpeg" /><figcaption>Useless Invention</figcaption></figure><p>ดังนั้นการทำ product discovery จึงไม่ใช่แค่การตามหาปัญหาของลูกค้า แต่ต้องตามหา solution ที่ใช้งานได้จริงและตอบโจทย์ธุรกิจด้วย จึงต้องอาศัยความร่วมไม้ร่วมมือกันระหว่าง product team, design team และ engineering team</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EohLLpe-GqmPLa9TKeV2wg.png" /></figure><p>นั่นเป็นเหตุผลที่ iPhone มาแทนที่ cellphone เพราะไม่ได้มองแค่การโทรศัพท์ หรือ Netflix มาแย่งตลาดคนดูหนังโรง เพราะไม่ได้มองแค่การขายตั๋วแต่มองที่การขาย content หรือ Google ที่เข้ามาแทนที่ทุกอย่างเพราะไม่ได้ทำแค่ search engine</p><p>เมื่อไหร่ที่เริ่มทำ project อะไรซักอย่าง ที่ต้องการ innovation อย่าใช้เวลาไปกับการค้นหาปัญหามากจนเกินไป จนไม่เหลือเวลามาคิด solution ให้ร่วมมือกันคิด solution โดยมองว่า technology ในปัจจุบันสามารถให้ experience อะไรที่ดีกว่าและให้ functionality อะไรใหม่ๆที่ดีพอที่จะทำให้เขาเปลี่ยนมาใช้ของเรา หรืออาจกล่าวได้ว่า solution ที่ดี ไม่ใช่แค่แก้ปัญหาได้เท่านั้น แต่ต้องเพิ่ม value ด้วย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0jMtgb0PGfeuft2A_qzAXA.png" /><figcaption>Venture Design Process</figcaption></figure><p>สุดท้ายหาก solution ที่ทำออกมายังไม่ตอบโจทย์ อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่าเป็นเพราะสิ่งที่เราทำไม่มี demand ที่แท้จริง หรือไปโทษฝ่าย product discovery ว่าตั้งโจทย์ปัญหาไม่ถูก แต่ให้ลองมองดูว่า solution ของเรา ยังไม่ตอบโจทย์ของลูกค้าเพราะอะไร บางครั้งอาจพบว่า solution เรายังไม่ innovate เพียงพอที่เค้าจะเปลี่ยน switch มาใช้ของเรา หากอยากได้ product ที่มี innovation จงใช้เวลาในการหา solution ที่ใช่จากการร่วมมือกันของทีม product ทีม design และทีม engineering</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=968cf00618f9" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/story-9-%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-solution-968cf00618f9">Story#9 ปัญหาของ Solution</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Story#8 Paradox ของสายการผลิตซอฟต์แวร์]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/story-8-paradox-%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%95%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B9%8C-df36b3b4b035?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/df36b3b4b035</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 14 Feb 2021 07:05:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-26T04:29:12.162Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>🎯 Story#8 Paradox ของสายการผลิตซอฟต์แวร์</h3><p>ถึงแม้เราจะมองการทำซอฟต์แวร์เป็นงานที่ไม่เหมือนไลน์การผลิตในโรงงาน เพราะเป็นงานที่ต้องใช้ทักษะ ความคล่องตัว และความคิดสร้างสรรค์อย่างมาก แต่ในทางกลับกันเครื่องมือและกระบวนการกลับสวนทางอย่างชัดเจน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xz5ZqMf2dI9VX8dQhObeHA.png" /></figure><p>Sponsored by: <a href="https://codingugly.com/">https://codingugly.com</a>, Tech Leadership Anti-Patterns</p><p>Tool ที่ป็อปปูล่ามากๆในสายนี้คือ JIRA ซึ่งเป็นบอร์ดที่ทีมงานต้องดูทุกวัน กล่าวคือทีมจะพยายามทำงาน และ move งานไปทางด้านขวาไปหา “done” ให้ได้มากที่สุด แต่ปัญหาคืองานบนบอร์ดไม่สามารถแสดงถึงความสัมพันธ์ของแต่ละงานได้อย่างถูกต้องนัก งานบางอย่างมีความต่อเนื่องกับงานก่อนหน้าและงานถัดๆไปในลักษณะ feedback loop ก่อนที่แต่ละงานจะย้ายเข้าไปอยู่ในช่อง “done“ ได้อย่างแท้จริง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/998/1*sbeXdmfi0l3Z2Rtzown8Kw.png" /></figure><p>ถึงแม้มันจะช่วยเรา visualize งานที่กำลังทำอยู่ว่าเสร็จไปถึงไหนแล้ว หรือแม้กระทั่งดูว่างานตอนนี้เยอะไปหรือเปล่าก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถจะ visualize ความสัมพันธ์ที่ว่าได้ ยกตัวอย่างเช่นงานที่ต้องทำการทดลอง เช่นทดลอง feature ใหม่ๆที่จะเป็นอนาคต ของบริษัท เหมือนอย่างที่ startup ทั่วไปทำ MVP (minimum viable product) คือมันยากมากที่จะเอางานมาวางเรียงกันบน JIRA board แล้วลงมือทำ และสิ่งที่อยู่ในบอร์ดก็ช่วยเราได้แค่แสดงว่างานเสร็จไปถึงไหนแล้วแค่นั้น หากเกิดกรณีนี้ สิ่งที่ต้องทำควบคู่กันไปคือการเน้นการใช้ story หรือใบงาน (ticket) บน JIRA ให้เป็นเหมือนการเล่าเรื่อง (narrative) และสร้างความสัมพันธ์ของแต่ละงานด้วยการ linked แต่ละ tickets เข้าหากัน ดังนั้นสิ่งที่ต้องทำ คือการส่งเสริมให้ทีมงานมีการพูดคุยแบบ face to face ภายในทีมให้มากและช่วยกันบันทึกความสัมพันธ์นั้นๆลงใน tickets</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/518/1*1uGkqcEbOQqLN2nfETXUQQ.jpeg" /></figure><p>สมมติว่าเรากำลังต้องวางแผน epic เกี่ยวกับ performance improvements แน่นอนว่าเราคงไม่มองบอร์ดแล้วพยายามหาว่าเราจะ deliver features อะไรใน release นี้ เราจะมองว่าเราจะ improve อะไร และอะไรคือ feedback ที่จะเติมกลับเข้ามาใน release ถัดไป หากเรามอง JIRA บอร์ดแล้วพยายามมองเป็นสายพานการผลิตเพื่อ delivery ชิ้นงาน ก็จะไม่ต่างจากไลน์การผลิตในโรงงานเท่าไร</p><p>ยิ่งเรามอง swim lane ทั้งวันเพื่อดูว่างานของ sprint นี้ไปถึงไหนแล้ว ดู backlog และ roadmap ถัดๆไปว่าเป็นอย่างไร ยิ่งส่งเสริมให้เราทำงานด้วย mindset แบบไลน์การผลิตมากยิ่งขึ้น โดยไม่มองถึงความสัมพันธ์ใดๆฃองแต่ละงานเลย และนอกจากนี้ยังทำให้เกิดความคิดที่ว่าหากเราทำได้เยอะๆยิ่งดี บ่อยครั้งการทำน้อยๆ หรือการทำไปเรียนรู้ไป ลบทิ้งทำใหม่เพื่อ improve งาน กลับได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าในเชิงคุณภาพ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*3YlQO-2HZapV1rUQrHO7wQ.jpeg" /></figure><p>หากลองสังเกตดู เมื่อไหร่ที่ quality ของ product เราลดลง คือเราอาจแก้บั๊กเยอะมากๆ จนกินเวลาของ sprint ไป นั่นแสดงว่าเรากำลังเจอสถานการณ์ที่ว่าเราพยายามที่จะ move งานไปทางด้านขวาไปหา “done” มากจนเกินไป งานซอฟต์แวร์เป็นงานที่ซับซ้อนมากกว่าที่จะ move งานจากซ้ายไปขวา มันเต็มไปด้วยการสร้าง value ให้กับ product และมันเต็มไปด้วยการจัดการกับความสัมพันธ์ของแต่ละงานและ feedback ที่เกิดตามมา ดังนั้นทีมต้องระลึกเสมอเมื่อนำเครื่องมือและกระบวนการวัดผลใดๆก็ตามมาใช้ สุดท้ายคุณค่าที่ส่งมอบให้กับลูกค้าไม่ใช่ว่าต้องเยอะเสมอไแแต่ต้องใช่และตอบโจทย์ธุรกิจด้วย</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=df36b3b4b035" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/story-8-paradox-%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%9F%E0%B8%95%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B9%8C-df36b3b4b035">Story#8 Paradox ของสายการผลิตซอฟต์แวร์</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Story#7 ทีมคุณทำงานแบบ Tetris รึป่าว?]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/story-7-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A-tetris-%E0%B8%A3%E0%B8%B6%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7-c8643365ff12?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c8643365ff12</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 07 Feb 2021 10:27:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-26T04:29:18.139Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>🎮 Story#7 ทีมคุณทำงานแบบ Tetris รึป่าว?</h3><p>Product manager จำนวนมากมองทีม development เหมือนกับบล็อก Tretis โดยไม่รู้ตัว เป็นอย่างไร มาลองดูกันครับ</p><p>การพัฒนา product อย่างที่ทราบกันดี คือต้องเป็นไปอย่างต่อเนื่องเป็น iterations ทำให้การบริหาร resource ต้องต่อเนื่องด้วยเช่นกัน การใส่ product backlogs เข้าไป ทำให้การันตีว่ามีงานเข้ามาอย่างต่อเนื่อง และ เมื่อจัดเป็น sprint backlog แล้วยิ่งต้อง flow อย่างต่อเนืองยิ่งกว่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9RsmB6-mY_sIguF6lnsxhQ.png" /></figure><p>Sponsored by: <a href="https://codingugly.com/">https://codingugly.com</a>, Tech Leadership Anti-Patterns</p><p>คำถามประมาณว่า “ตอนนี้ทำไรอยู่?” “ให้คนนั้นมาช่วยทำดีไม๊?” “ถ้า dev คนนั้นทำ ticket นี้เสร็จ ผมจะให้เค้ามาทำอีก ticket นะ” หรือ “quarter นี้ถ้าพอมีเวลาเรา deliver feature xxx เข้าไปด้วยใน sprint นี้เลยจะทันไม๊ บางทีเราอาจต่อรองเอา epic นี้ออกไปก่อน”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hsIDp2UbhOUUKyTcdh1Vbw.png" /></figure><p>จริงๆ product manager ก็ไม่ได้ทำอะไรผิด เพราะมันเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้อง ทำให้ได้ output ให้ได้มากที่สุด ไม่เฉพาะ product manager บางทีลงไปถึงระดับ technical lead หรือแม้แต่ตัวเราเองเลย ที่คิดแบบนั้น เรากำลังเล่นเกมส์ Tetris กับเวลาของเรา ตลอดเวลา ลองนึกภาพดู ตอนเราติดบางอย่าง เราจะพยายามใช้เวลาทั้งหมดไปกับมันแทนที่จะเอาตัวเราเองออกมาหาเวลาใคร่ครวญหาวิธีแก้ปัญหา หรือแม้กระทั่งเวลาพักสมอง ซึ่งบางครั้งเป็นสิ่งที่ควรทำ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*2Gx3WsiNt4_OqIpjNjJFdg.jpeg" /></figure><p>ผลข้างเคียงของการเล่น Tetris กับงานคือเราจะไม่มีเวลามาทดลองอะไรใหม่ หรือทำการสำรวจบางอย่าง เราจะพยายามทำให้ทุกคน busy และรีบจ่ายงานให้เมื่อเวลาของงานถัดไปมาบรรจบ หากทำงานร่วมกันหลายๆทีม ยิ่งซับซ้อนมากขึ้น ถ้าทีมนั้นรออะไรบางอย่างจากเรา เราจะเห็นว่าทุกอย่างได้ถูกวางไว้แล้วเหมือนบล็อก Tetris อันถัดๆไป เพราะทุกอย่างได้ถูกวางไว้แล้ว เราอาจไม่มีเวลาที่จะ rework (bug!) เราจะถูกล็อกไว้ด้วยสิ่งที่ต้องทำเพราะเราได้ commit ไว้ใน backlogs และมันเป็นสิ่งที่ผมเห็นบ่อยมาก ในการทำงานสาย software development เราคงเคยได้ยินคำว่า day 1 bug ที่ไม่เคยถูกแก้ไขเลย ดังนั้น พยายามอย่าเป็นเหมือนเกมส์ Tetris</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/998/1*sbeXdmfi0l3Z2Rtzown8Kw.png" /></figure><p>แต่ก็เป็นเรื่องที่ยากเพราะ engineering team จะต้อง make things happen และมี pressure จากหลายส่วนภายในองค์กร ที่พยายามให้เราเล่นเกมส์ Tetris แต่ถึงกระนั้น เราควรยิ่งต้องพยายามให้มาก ในการสร้าง awareness ให้ทุกคนได้รู้ถึง bad habit นี้ และเริ่มจัด backlogs ทีเป็น experimental มากขึ้นเรื่อยๆในแต่ละ sprint โดยคำนึงถึง impact driven approach และอย่าไปกังวลว่าเวลาจะบานปลาย เพราะดีกว่าที่จะทำให้ทุกคน busy จนไม่มีเวลา optimize อะไรเลย นอกจาก optimize ให้ทุกคน busy</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c8643365ff12" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/story-7-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A-tetris-%E0%B8%A3%E0%B8%B6%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7-c8643365ff12">Story#7 ทีมคุณทำงานแบบ Tetris รึป่าว?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Story#6 ทำไมยิ่งเพิ่ม feature ยิ่งใช้งานยาก]]></title>
            <link>https://medium.com/imotif/story-6-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1-feature-%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81-777627546192?source=rss-54264fc87d4a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/777627546192</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chawarong Songserm, PMP]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 31 Jan 2021 08:24:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-26T04:29:27.410Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Story#6 ทำไมยิ่งเพิ่ม feature ยิ่งใช้งานยาก</strong></p><p>ใครๆก็อยากใช้ซอฟต์แวร์ที่ใช้งานง่ายทั้งนั้น แต่ทำไมเราจึงเห็นซอฟต์แวร์ที่ใช้งานยากและซับซ้อนอยู่ทั่วไป ในยุค digital disruption เราจะพยายามหลีกเลี่ยง UI ที่ใช้งานยาก แต่สุดท้ายความซับซ้อน ก็เกิดขึ้นมาตามธรรมชาติโดยไม่ได้ตั้งใจ ดังนั้น software developers ต้องทำความเข้าใจถึงสาเหตุว่าทำไมความซับซ้อนของซอฟต์แวร์จึงบังเกิด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*J5SEPchbYxw2QEAQSKbmrw@2x.png" /></figure><p>Sponsored by: <a href="https://codingugly.com/">https://codingugly.com</a>, Tech Leadership Anti-Patterns</p><p>ทุกอย่างเกิดขึ้นจากความต้องการของ user เมื่อมี feature request เข้ามา การใส่ feature เข้าไปแบบง่ายที่สุด และเป็นธรรมชาติที่สุดคือการเพิ่มเข้าไปแบบดื้อๆ โดยไม่ไปแตะส่วนอื่นๆเลย แล้ว insert component ใหม่นี้เข้าไป ไม่ว่าจะเป็นการเพิ่มปุ่มใหม่ หรือ parameter ที่เพิ่มเข้ามาใน function เมื่อเกิดบ่อยๆซ้ำๆ ความเรียบง่ายของระบบจะหายไป และจะถูกแทนที่ด้วยความซับซ้อน pattern แบบนี้จะพบเห็นได้ทั่วไปใน enterprise software ที่บางครั้ง feature ใหม่ถูกเขียนขึ้นเพื่อ support user กลุ่มหนึ่งโดยเฉพาะ แต่อาจไปเพิ่มภาระให้กับ user อีกกลุ่มที่เหลือ</p><p>ทุก feature request จะมี user ที่สนับสนุนอยู่แล้ว user อยากได้และอยากให้มันเกิด แต่ถ้ามองในทางกลับกันความเรียบง่ายของระบบ เหมือนจะไม่มีผู้สนับสนุนเลย เป็น non functional feature ที่มักจะไม่มีใคร request และมักจะแพ้เมื่อมี feature request ใหม่เข้ามา การจะบอกว่าอย่าทำเลย มันจะเพิ่มความซับซ้อนให้ระบบก็พูดได้ยาก เพราะ user ที่เขาสนับสนุนสามารถชี้ให้เห็นประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมสำหรับกรณีของเขาได้เสมอ แต่ฝ่ายที่ไม่สนับสนุนมักเถียงเป็นรูปธรรมได้ยากและสุดท้ายจะถูกเพิกเฉย นำไปสู่การเพิ่ม feature เข้าไปอย่างไม่หยุดยั้งและลบความเรียบง่ายของซอฟต์แวร์ไป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/512/1*t4WBxJJKxgK1wvwK53zlvg.png" /></figure><p>การที่จะออกจากวงจรนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เราอาจพูดได้ว่า เราจะปฏิเสธ feature requests ใหม่ทั้งหมดซะ แต่ในที่สุดแล้ว project ที่ทำแบบนั้นจะไม่สามารถตอบสนองความต้องการของ user ได้เลย แนวทางหรือ approach ในการออกจากวงจรนี้คือต้องทำการชั่งน้ำหนักให้มากๆ ต้องใช้เวลาคิดให้มากว่า new feature request จะเพิ่มภาระอะไรบ้างให้กับ user ในขณะที่เราคิดว่ามันจะมีประโยชน์อะไรกับ user ที่อยากได้ และเราควรใช้เวลาคิดให้มากถึง การ design การออกแบบ new feature ให้มี concept ที่เป็นเนื้อเดียวกันกับระบบ คงความเรียบง่ายและวัตถุประสงค์หลักไว้ เหมือนอย่างที่ Fred Brooks พูดไว้ในหนังสือ “The Mythical Man-month” ว่าการ design ต้องมี conceptual integrity ซึ่งจะมาเล่าให้ฟังในภายหลัง หาก feature ใหม่ไม่สามารถทำให้มี concept ที่สอดคล้องกับ integrity ของระบบแล้ว ก็ไม่ต่างจากการ insert component อันนึงเข้าไปดื้อๆโดยไม่คำนึงถึงส่วนอื่นๆ และทุกคนจะต้องรับผิดชอบร่วมกันว่านี่คือการทำให้ซอฟต์แวร์เกิดความซับซ้อนและใช้งานยาก</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=777627546192" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/imotif/story-6-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1-feature-%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81-777627546192">Story#6 ทำไมยิ่งเพิ่ม feature ยิ่งใช้งานยาก</a> was originally published in <a href="https://medium.com/imotif">IMOTIF</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>